Cadzand 1

Op het einde van de duinwandeling zoals ik gisteren al beschreef, kom je onverwachts terug  in de bewoonde wereld. Een infobord herinnert er je aan. Als we de trappen opliepen kwamen we uit aan het haventje.

We hadden zin om terug te keren. Er was zo’n strakke wind en het zand sloeg tegen onze blote kuiten, zo hard dat het pijn deed. Het zat er helemaal niet in om het havendammetje op te lopen. We zagen mensen al halverwege omdraaien en terugkeren !
Dat was wel een groot contrast met de windluwe wandeling achter de hoge duinrug. Niet te geloven. We keken even naar de omgeving en naar de brasserie AIRrepublic van Sergio Herman , staken de brug over van het jachthaventje en namen de wandelweg langs het strand. Hier viel het nog mee met het stuifzand.
We wilden naar het strandpaviljoen gaan maar die bleek gesloten. Op het strand zelf was er geen grote drukte en de mensen zaten ruim ver uit elkaar, zelfs een familie had grotendeels de nodige afstand genomen van elkaar!

We draaiden om en daalden af naar het pleintje achter de duinen . Dat pleintje is daar al jaren en heeft al veel veranderingen doorstaan maar toch is de uitstraling nog steeds dezelfde. Ook hier niet erg veel volk en op een terras kregen we een tafeltje toegewezen. Het waren allemaal tafeltjes voor vier personen en elk tafeltje had een oranje dekentje op één stoel als om aan te tonen dat dit één bubbel was. Of je nu alleen ,met twee ,drie of vier was je kreeg zo’n tafeltje aangewezen. Eigenlijk best gezellig nu er meer maneuvreer ruimte was. Er is ook een schaduwterras naast het etablissement  ,wat best fijn is bij hitte periodes, maar nu toch liever in de zon want wind was er genoeg zodat het niet overdreven warm aanvoelde. Ach en bij grote drukte kon je ook nog binnen zitten waar het groot en ruim is.

We namen allemaal foto’s ! Mijn vriendin nam foto’s van mijn kleinzoon en van mij..


Eenmaal de trappen opgeklommen zagen we de duinen en de zee.

Een paar betonnen blokken tonen hoe de havendam is aangelegd en versterkt. Door de felle wind en het snijdend zand zijn we de havendam niet opgewandeld. Ik nam er niet eens een foto van, zo vlug wilden we daar weg zijn 🙂


Een zicht op de brasserie AIRrepublic en het haventje waar het erg rustig was.

Zoals je op de foto’s kan zien was er felle wind en waren er dreigende wolken. Gelukkig heeft het niet geregend.

Een zicht van het haventje vanuit een ander standpunt . Kleinzoon en ikzelf hadden een containerschip in het oog.

Hier varen deze schepen redelijk dicht bij .

Aan weerszijden van de wandelweg staan lange banken waarop je kunt zitten of liggen . Deze jongelui genoten van een ijsje.

Het strandpaviljoen was jammer genoeg niet open. En zoals je merkt was het niet erg druk op het strand.

Deze familie leek zelfs op het strand de nodige afstand te bewaren!

We verlieten het strand en daalden af naar het pleintje waar er verschillende tearooms met terras open waren.

Een tafel werd ons toegewezen. Plaats genoeg. Ik heb het nog geweten dat er in de namiddag geen enkele plaats vrij was.

De gocarts wachten op vakantiegangers. Achteraan is het Strandhotel waar  Sergio Herman in staat voor de food&Beverage. Daar was vroeger zijn Pure C restaurant.

Een paar winkels die het zomer-en vakantiegevoel oproepen. Alleen nog niet veel geïnteresseerden!

Op de terugweg stapten we een breed pad omhoog naar de haven . De vloer en de zijkanten zijn bedekt met vèèl plaketten  met namen van mensen die een Award  hebben ontvangen van het Europees Hof voor de rechten van de mens. Ik pikte er een paar uit. Tja het was niet de bedoeling dat mijn vriendin en ik er ook zouden opstaan. Maar die plaketten zijn precies spiegels.

En toen eindigde onze wandeling in Cadzand met de traditionele foto bij de Sluiswachter. Iedereen die voor de eerste keer met mij in Cadzand gaat wandelen moet bij hem poseren 🙂

We wilden echt nog meer foto’s nemen maar de wind was zo heftig aan zee dat ik mijn kleinzoon sommige foto’s liet maken omdat ik mijn gsm niet stil kon  houden!

Cadzand

Donderdag (2 juli) kwam Sébastien ’s morgens naar Oma.  De vakantie is begonnen en eindelijk kon hij eens voor een paar dagen langskomen. Mijn bubbel is groter geworden en behalve mijn kinderen en een paar vriendinnen  kwam hier niemand over de vloer. Wat een opluchting dat we voorzichtig weer meer mensen kunnen ontvangen.
Toevallig ging ik die dag met een schoolvriendin een wandeling maken in Cadzand. Maar dat deerde Sebastien niet want hij gaat ook graag wandelen en de zee is en blijft aantrekkelijk als je zelf niet aan zee woont!

Met de auto van de vriendin en elk met een mondmaskertje aan reden we naar de parking even buiten Cadzand.( foto is teveel ingezoomd). Ideaal om van daaruit ofwel naar de Zwingeul zelf te wandelen of eenmaal boven de wandelweg op de duinenrij te kiezen. Wij kozen geen van beiden maar vertrokken voor een wandeling in het duinlandschap gelegen achter de duinen. Op het einde kom je uit op het haventje van Cadzand. De meeste mensen kennen dit pad niet en voor iedereen die het de eerste keer doet is het een verrassing. Vorige keren liepen de Langhorns er rond deze keer graasden ze wellicht elders.
De natuur is er momenteel op zijn best. Er was een strakke wind en je kon een jasje echt verdragen. Maar daar was het windluw en borgen we onze jasjes al vlug op.

De parking waar je nog alle plaats van de wereld had en het lange pad naar het Zwin toe Wij namen de weg die je nog op het uiterste randje van de foto ziet.

Hoge grassen , planten en bomen omringden ons..

De runderen waren er deze keer niet. Toch niet hier.

Er stonden veel lage appelbomen vol met appeltjes. Zomerappeltjes die heel lekker zijn voor appelmoes. Ik herinner me dit nog vanop de boerderij bij tante Regina en nonkel Clement. Alleen moest je er vlug bij zijn want die waren vlug “gestekt” door wormpjes.

Ontzettend veel braambessenstruiken en met mooie ” trossen” onrijpe vruchten. De moeite om er wat later te komen plukken! Of zou dat niet mogen ?!

De natuur wordt hier gerust gelaten.

Een bankje nodigt uit tot zitten (!) en dan zie je vòòr je dit duinenlandschap met veel duindoorn die nu nog niet bloeit…

..maar niet enkel duindoorn is er massaal aanwezig ook de koningskaars , de egelantieren roze en witte, de gevaarlijke berenklauw ,en de roze bloemen waarvan ik de naam niet van ken ( Mizzd help je me ? ). In de grote tuin waar ik vroeger tuinierde  had ik indertijd heel veel koningskaarsen staan. Ik vind het zo’n majestueuze plant. Deze hier moesten nog allemaal bloeien.

Het was echt genieten ! Toen kwamen we aan het haventje. Maar dat is voor morgen. Is iets totaal anders dan deze wandeling.

Een dag met een gouden randje!

Zondag een hemels mooie dag met helder blauwe lucht en  dartele overwegend witte wolken , die het uitzicht aan de hemel telkens deden veranderen.

 

Voor mij was het letterlijk een rustdag. Even stoppen met schilderen. Ik was tevreden wat ik de voorbije week bereikt had. Ondertussen hangen er al vier luiken terug op hun plaats. Zoon heeft ze vandaag opgehangen en vier staan nog wat verder te drogen. Als leek heb ik ze wat te flink geschilderd en duurt het drogen ook iets langer, hihi!
Ook de tuin vraagt wat aandacht nu het zo erg droog is. Het water in het zwembad (opgespaard regenwater dat ik gebruik om te planten te begieten) is al flink aan het verminderen en als het binnenkort niet eens flink regent zal ik een maand verder aangewezen zijn op stadswater. Meestal is het zwembadwater pas op half de zomer!

Omdat zoon en dochterlief de maandag gewoonlijk even langskomen , dacht ik om wafels te bakken die ik dan kon meegeven. Dus begon ik er aan en bakte eerst een stapel Luikse wafels en dan een stapel Brusselse wafels . Ik heb er niet aan gedacht om ook nog Knokse wafels te bakken nl de hartjes wafels van Moeder Siska. Ik heb ooit eens van mijn schoonzus zo’n hartjes wafelijzer gekregen. Dat is voor een volgende keer. De stapel op de foto is nog niet zo groot want ik was nog aan het bakken!

Vlak op de middag kreeg ik een telefoontje van Cédric of hij die namiddag samen met Sébastien mocht langskomen! Hij en zijn broer zouden van Brugge komen met de fiets  via het fietspad langs de  A11.
En of ze mochten langskomen! Het was méér dan twee maanden geleden dat ik hen nog in levende lijve gezien had . Face timen is niet hetzelfde hé !

Mits de nodige voorzorgsmaatregelen zaten we buiten op het terras. Knuffelen zat er niet in maar ik was toch zo blij de twee jongens terug te zien. Zij die de jongens hier hebben zien opgroeien, zou je ze nog kennen ? Nu zijn ze 21 en 17 jaar. De zon zat al laag toen ze terug huiswaarts fietsten. En in die blauwe tas staken de wafels die ze gretig mee naar huis namen 🙂  Dochterlief heeft vandaag een lading meegenomen.

ps. de foto’s zijn door de lage maar toch nog felle zon wat wazig

 

Werken in de tuin

Werken in de tuin zat er voor mij maandenlang niet in. Ik was er te ziek voor en had er ook de kracht niet toe. Na de operatie  nu ruim twee maanden geleden begint het te kriebelen om de tuin in te duiken.  Het laatste wat ik in het najaar gedaan heb( tussen twee zware antibiotica kuren in) is snoeien van struiken. De takken zijn blijven liggen tot twee weken geleden . Het gras was nu zo hoog dat de zoon het onlangs zonder opvangbak heeft afgereden en tevens heeft hij ook een paar heel dikke takken van de twee treurwilgen afgezaagd. Ik had de twee bomen in het najaar helemaal willen snoeien maar dat is niet doorgegaan. Nu is het wat aan de late kant om  nog te doen dus werd het  een kleine opknapbeurt. De buren kwamen al aangelopen om te vragen of we aub die boom niet zouden afzagen. Ze vonden het zo leuk om die lange slierten in hun tuin te zien heen en weer zwiepen. We hebben hen gerustgesteld , maar wat bijsnoeien was wel nodig . Het is pas voorjaar en ze zullen deze zomer genoeg kunnen genieten van die lange slingers :-). De magnolia mocht ook niet gesnoeid worden want het is zo mooi als die bloeit en het geeft helemaal niet als die wat overhangt bij hen. Fijn om buren te hebben die niet zaniken wanneer er iets over de haag groeit. Maar we letten wel op dat het niet storend wordt.

De hoge smalle kerselaar is de laatste boom die in het voorjaar bloeit. Dit was opa’s lievelingsboom . Op de stam zelf komen er elk jaar trossen bloesems die na de bloei afvallen. De boom zelf groeit praktisch niet en staat al ettelijke jaren zoals je die op de foto ziet. In het echt is die veel mooier!

De magnolia in volle bloei 

Een paar koude nachten zorgden voor bruine randjes aan de bloemen

Na een stormnacht heb ik een paar afgevallen bloemknoppen in een vaas gezet.

De kerselaar in de voortuin met achteraan deze van de buren.

Toen Cédric hier een weekje was ( van 1 tot 5 april deed hij stage bij een huisarts) heeft hij geholpen om alle tuinafval die er de hele winter is blijven liggen   te verzamelen en ben ik met hem naar het recyclagepark gereden. We haalden ook bloemenaarde en speciale aarde voor de moestuin en zakken sierboomschors. Profiteren van de mankracht in huis hé ! Want heffen zit er voor mij eventjes niet in! Ik gebruik anders  een soort lorrie hiervoor maar nu is dat ook niet aangewezen. Heffen moet je toch om iets uit de auto te halen of om  iets op de lorrie te leggen.

Sierschors tussen de aardbeien. Na de oogst verwijder ik die sierschors
en vul  kale plekken op andere plaatsen .
De vogels vinden het leuk om die  schors uit de borders te gooien .
Ik veeg ze wel terug maar toch gaan er ook verloren.

Nu met het Paasverlof is Sébastien gekomen en samen hebben we de takken van de treurwilg in stukken geknipt , de kleine takken van de treurwilg werden bijeengeharkt , het waren er heel wat met de krachtige wind die er geweest is en alles werd naar het recyclagepark gebracht. Hij heeft alle sierstruiken  met de heggenschaar bijgeknipt en de bladeren die er overal lagen opgezogen . Hij heeft ook sierschors uitgestrooid oa tussen de aardbeien en onder de laurierhaag langs het terras. Geen onkruid meer wieden deze zomer. Ik heb geleidelijk  waar het kon sierschors gestrooid, dat is niet goedkoop maar het bespaart me tijdens de zomermaanden héél wat werk en gaat ook lang mee.

Een stukje van de moestuin naast de aardbeien met uien, radijzen, sla,
rode biet, peultjes, spinazie ,wortelen, selder, prei en rode kool. Alles is nog niet te zien!

Ondertussen is de moestuin in volle “expansie”. Alleen zou het weer wel zachter mogen worden. Het gras was al bestrooid met antimoskorrels en  de komende week zal er geverticuteerd worden . De tuin zal op zeer korte tuin weer in orde zijn. Alleen zijn er dit voorjaar minder bloeiende voorjaarsbloemen want die heb ik in het najaar niet meer kunnen planten. Ik zal mijn best doen om meer zomerbloeiers te hebben . De bloempotten en bakken staan al te wachten op zachter weer. Het is al te gek om met het koude weer van de laatste dagen ( vooral de nachten ) bloembakken te vullen. Het mooie weer is voorspeld , maar vandaag bleef er een soort nevel hangen en erg warm kon je het niet noemen.

Als toetje heeft Sébastien gisteren mijn auto van binnen en van buiten een flinke poetsbeurt gegeven!! Ja alle afval wordt in zakken met mijn auto vervoerd. Al leg ik er een beschermzeil in toch ligt er overal nog  klein afval .


Dat smurfijsje heeft Sébastien zeker verdiend en een zakcentje eveneens!
Vooral als je weet dat hij dit uit vrije wil doet .

 

 

 

Cartoon Festival- vervolg

Een greep uit de talrijke cartoons. Héél veel politiek getinte cartoons over Trump, Poetin, Erdogan enz… Ik koos er willekeurig enkele uit van de 400 die er te zien zijn!

Ook aan de kinderen is er gedacht met workshops en wedstrijden. Ik toonde gisteren al een workshop. Die dag ging het over schelpen. Langs de speciale kinderingang kunnen ze op speurtocht vertrekken met het doeboekje in de hand. Op verschillende plaatsen staan er lego opstellingen, ook in mini strandcabines kan je lego ’s bewonderen .

.

.

 

.

De andere cartoons kan je tot 2 september gratis gaan bezoeken in het cartoonpaviljoen gelegen op het Heldenplein in Heist. Je krijgt er echt een goed humeur van !

Cartoonfestival Knokke-Heist

Dinsdag was het een ideale dag om met de fiets naar Heist te rijden om het Cartoonpaviljoen een bezoekje te brengen. Er was die dag veel wind en niet overdreven warm. Je ziet op de foto’s dat het op het strand erg rustig was. Het was  fris aan zee.

Sébastien was hier en we fietsten samen naar Heist. Ik ga elk jaar even langs en ik vond het dit jaar veel aangenamer ingericht . Je werd niet de hele tijd omver geblazen met de ene cartoon naast de andere, maar er werden grappige elementen aan toegevoegd en er was ruimte om rond te flaneren.

Tijdens de 57ste editie van het Cartoonfestival Knokke-Heist heeft de top van de Vlaamse cartoonisten zich mogen uitleven rond het thema vakantie en toerisme.
“Groetjes uit”… neemt je mee op een cartooneske wereldreis vol verrassingen en plezier!

Het cartoon paviljoen

Oma is altijd klaar voor een grapje!

In de inkomhall zie je al onmiddellijk welke cartoons prijzen hebben gehaald
( PCB= Press Cartoon Belgium) .     Die namiddag was er een workshop voor kinderen met schelpen

Vanuit het paviljoen een zicht op een verlaten strand.
Er was veel wind.

Foto genomen in het roze caravannetje. Vul je  email adres in vòòr je op de knop drukt en de foto wordt  onmiddellijk toegestuurd.

Morgen de winnaars van de Gouden, Zilveren en Bronzen hoed en nog enkele cartoons.

De hitte is voorbij…

…en ik denk niet dat we volgende weken nog dagen zullen krijgen van hetzelfde kaliber. Voor mij hoeft het alvast niet meer. Misschien wennen we er een beetje aan moesten er regelmatig zo’n hitte periodes komen. Ik betwijfel het wat mij betreft.
Die laatste hete dag was  het omstreeks 13 uur in de schaduw aan  mijn achterdeur 33° en onder de parasol op het terras  was het op dat zelfde ogenblik 44 °. Het was ook praktisch windstil.   Het werd grotendeels een dag in een verduisterde woning !

De twee kleinzoons waren hier voor een paar dagen en heel ernstig zei de jongste ” oma gaan we vanmiddag naar zee”. Geen denken aan!
Maar rond 17 uur waren er wolken aan de hemel verschenen die het zonlicht temperden en dan zijn we toch naar zee gereden omdat de warmte toen draaglijk was.
Alsof iedereen bang was dat het onmiddellijk zou onweren omdat er een paar spetters vielen( want dat waren de voorspellingen) vonden wij een praktisch leeg strand. De jongens zijn gaan zwemmen en we hebben  nog twee uur genoten op het strand . Nu eens donkere wolken en dan weer heldere hemel bepalen grotendeels de kleur van de foto’s. Dan zijn we teruggekeerd naar de auto. (ja we kregen honger 🙂 )

ijsjesverkoper met een bolderkar op het strand 

zwemmen in zee en daarna zwembroek laten drogen ! 

Een bijna verlaten strand

De moeite niet om kleren terug aan te trekken!

Het onweer brak los omstreeks 22 uur en eindelijk kregen we regen. Het onweer zelf leek leek aan de kust zijn kracht verloren te hebben,  maar regen kregen we  in elk geval.
’s Morgens leek alles te herleven in de tuin en de zon bleef weg tot in de namiddag. Toen de zon terug doorbrak zijn we die dag  omstreeks 17 uur naar zee gereden . Niet zozeer om te zwemmen maar meer om bij de Post een ijsje te kopen .
Eerst wandelden we een heel stuk langs de waterlijn. De redders hadden het precies koud zoals ze ingeduffeld stonden . Er was wel veel wind en zodra de zon achter donkere wolken verdween was het frisjes. Wat een verschil met de dag ervoor!
We wandelden tot aan een zeilclub waar jonge kinderen leerden op een surfplank te staan en anderen oefenden om te kitesurfen.
Sommige foto’ s zijn tegen de zon in getrokken en geven een speciale sfeer weer ,vind ik.
We keerden terug langs de zeedijk met elk een ijsje van de Post in onze handen. We moesten wel even aanschuiven zo druk was het daar. Maar dat hadden we er wel voor over.

.

. . .

 

Vandaag terug een binnenhuis dag… de hele dag regen  en regelmatig flinke plensbuien! De natuur kan er maar deugd van hebben!

De babyborrel

Gisteren waren familie  en vrienden uitgenodigd voor een babyborrel . De geboorte van Maxime, mijn tweede achterkleinkind, mocht niet onopgemerkt voorbijgaan !Het was barslecht weer en we konden geen gebruik maken van de mooie tuin waar we bij de geboorte van Margaux wél allemaal buiten zaten. Het was daarom niet minder gezellig in de grote binnenzaal.  Als je zelf de handen uit de mouwen wil steken is dit hier een ideale plaats. En handen uit de mouwen steken dat is geen ijdel woord bij Elsbeth en Tom en bij zoon en schoondochter.

Er werd gestart met een drankje en je kon dan zelf  een hamburger, die voor jou gebakken werd op een groot houtvuur  ” aankleden” . Uiteraard werd die buiten gebakken onder een overdekt terras. Voor de kinderen was er een groot springkasteel voorzien. Regen of niet de kinderen amuseerden zich daar  uitstekend.
Wat later kon je aanschuiven aan een uitgebreid dessert buffet . Alle taarten , donuts en ijstaarten waren gemaakt door de  ouders en oudste zoon en schoondochter. Kiezen was moeilijk !
Een superleuke dag , ook omdat je velen van de genodigden kent door vroegere gebeurtenissen en dat is dan toch altijd een blij weerzien.

Klaar met de voorjaarswerken…

 

…in de tuin. Vandaag  vrijdag zijn de twee oudere kleinszoons , Cédric en Kevin, afgekomen om de tuin langs achteren te verticuteren en om al het tuinafval en ander niet meer bruikbaar gerief naar het recyclage park te brengen. Drie namiddagen hebben Sebastien en oma gewerkt in de tuin.  Rekening houdend met het weer dat niet denderend was hebben we toch veel gedaan. Bijna elke namiddag moesten we ophouden met werken omdat het begon te regenen. Op het nieuws hoorde je dan dat het in het binnenland zalig terrasjes weer was. Hier mocht je een jasje aantrekken  en toen we een ijsje haalden bij de Post hing er zelfs nevel over het strand . Helemaal geen helder weer en die nevel maakte het nog koud op de koop toe.

Maar lente is nu echt in aantocht want toen we om bloemaarde reden naar Maldegem,  zag  je overal mensen werken in hun tuin. Dat is echt aanstekelijk , iedereen wil zijn tuin zo vlug mogelijk opgeruimd hebben en je zag op verschillende opritten honderden paaslelies bloeien.  Het tuincentrum  had langs de gracht tegen aan de straat  een hele rij paaslelies geplant . Een mooi welkom. Het is in feite niet een tuincentrum zoals er tegenwoordig zoveel zijn waar je behalve bloemen en planten allerlei accessoires kunt kopen. Het bestaat enkel uit een reeks serres waar ze nu volop bezig zijn om de zomerplanten een plaatsje te geven en verder kan je alle groenten als plantjes kopen. Zaaien moet je niet meer zelf doen en met dat pokkeweer dat we de laatste maanden kennen is dat mooi meegenomen. Ik heb  nog geweten dat je tot einde april niets kon doen in je tuin omdat de grond er te zwaar bij lag ( het is hier kleigrond), dus zo uitzonderlijk is het nu ook niet geweest dit jaar. Toen ik nog aardappelen had in de grote tuin, mocht ik het vergeten om  vroege aardappelen te poten! Daarvoor was het dan  te laat. In het kleine tuintje nu heb ik geen aardappelen.

In een grote schuur staan op rekken en op schragen een groot aantal dozen met alle  groenteplantjes die je maar kunt bedenken. Ik heb zelfs een wasabiplant gekocht!  Schoonzoon heeft graag nogal straffe kruiden. Geen groot vertoon daar in dat tuincenter en dat vertaalt zich in de prijs die je betaalt voor alles. Veel goedkoper dan in bekende tuincentra.( een voorbeeld een zak bloemaarde van 70 l daar kost 7,5 euro ,een zak gelijkaardige bloemaarde met dezelfde vermelding op de zak kostte in een bekend tuincenter 11.95 euro!! Ik had er nog eentje staan en heb de aarde vergeleken : geen verschil in structuur)

Dinsdag  was de mooiste dag van de week en was het aangenaam werken in de tuin tot laat in de namiddag. Eerst nog een keertje verticuteren vooraan in de tuin. Het mos was nog niet allemaal verdwenen. Daarna heeft Sébastien alle struiken weer in vorm gesneden. Oma veegde alles bijeen en stopte het in afvalzakken. Ondertussen zorgde oma dat er een plekje klaar ligt om een dezer dagen de bijenvriendelijke bloemen te zaaien.

Toen we ’s namiddags naar Maldegem reden  om bloemaarde en groenteplantjes  zagen we veel boerderijen met verzorgde tuinen en mooie gazons. Het tuincentrum zelf had over de hele lengte van hun bedrijf aan de straatkant bloeiende paaslelies staan. Op hun oprit aan de kant van woning hadden ze een originele omheining: gestapelde houtblokken

Woensdag hebben we samen in de moestuin alle aangekochte plantjes in de grond gestoken. Vorige week had de kleinzoon de moestuin omgespit en geharkt zodat we onmiddellijk konden beginnen. Tot nu toe staan er in de tuin: aardbeien, uien en sjalotten, sla, selder en  knolselder, peultjes, spinazie, rode bieten, rode kool, broccoli en bloemkool. Nu moet ik nog radijsjes zaaien en wortelen. In de serre bij hem thuis zal Sébastien courgettes , komkommer , augurken en pompoen zaaien en dan brengt hij plantjes mee voor oma. En dan vergeet ik nog de kruiden te vermelden zoals tijm ,bieslook, laurier, basilicum, rozemarijn, peterselie….

 Donderdag heeft oma de bloembakken gewassen. Dat doe je maar beter als je geen ziektes wil hebben bij  zomerbloeiers die je erin plant. Sébastien heeft die dan met bloemaarde en wat meststof gevuld. Nu staan die klaar . Maar eerst nog even wachten op betere weersomstandigheden. Zie dat het nog eens een nachtje vriest .

Ondertussen is de tuin volledig aan het ontwaken, alleen de zon laat het aan de kust wat afweten .
Af en toe breekt die eens door maar nooit lang.

Kevin en Cédric hebben vandaag gezorgd dat de voorjaarswerken klaar zijn. De achtertuin werd geverticuteerd door Cédric en hij nam de voorkant nog een keertje mee. Daar was  alle mos nog niet verdwenen. Kevin zorgde voor de opkuis .Twee keer zijn ze samen naar het recyclagepark gereden. De eerste keer met tuinafval. De tweede keer met allerlei kapotte en/of afgedankte spullen.

Dank je wel Sébastien Cedric en Kevin !
Nu nog wachten op mooi weer en dan gaan we de BBQ aansteken!
Maar eerst gaat oma dit weekend een beetje uitrusten.

De tweede week van de Paasvakantie

Zoals hij beloofd had, is Sébastien teruggekomen  en zijn we verder aan het werk in de tuin. Verleden week waren we vooral bezig met gras afrijden en verticuteren en perkjes vol gooien met sierboomschors. Deze week zijn we bloemaarde gaan kopen  en plantjes voor de groentetuin. De kleinzoon heeft de sierstruikjes gesnoeid en oma heeft een stukje in de tuin omgespit want daar gaan we bijenvriendelijke bloemen zaaien. Vandaag hebben we de plantjes in de groentetuin geplant. Morgen gaan we de bloembakken opvullen en klaarzetten. Het is nog veel te vroeg om die met zomerbloemen te vullen . Alleen heb ik in een paar bakken aan de voorkant van het huis viooltjes geplant . Ziet er beter uit dan die lege stenen bakken.Maar dat ga ik morgen allemaal tonen.
Vandaag hebben we de “werkdag” afgesloten met een super ijs van De Post: Frambozen en crème brulée voor mij en voor Sébastien frambozen en m&m .

De magnolia staat momenteel geweldig te bloeien. Ik trok een serie foto’s en wil jullie mee laten genieten. Tja het zijn maar foto’s ,in het echt is het nog mooier!