Even de stilte opgezocht…

…na de drukte van het carnaval gebeuren en na een oliebollen namiddagje samen met de senioren . Sommigen hadden zich toen verkleed maar de meesten vonden het al gezellig om samen te zijn.

Met Sébastien ben ik  gaan wandelen. Het was niet zo koud zoals de dag ervoor ( toen hebben we spelletjes gespeeld) en hij mocht kiezen waar we naartoe gingen. Niet moeilijk te raden want hij vindt het altijd fijn om naar het houten pad te gaan, dat nu een naam heeft nl Wiedauwpad, om over het water te lopen.

Omdat we dan maar een km verwijderd zijn van de zee, zijn we ook even naar het strand geweest. Het was er niet druk en het was er ook koud. We bleven er niet lang en keerden via dezelfde weg terug. Gewoonlijk nemen we dan een andere ,veel langere weg, maar oma zag dat niet zitten. Mijn conditie is momenteel beneden alle peil en ik was allang blij toen ik de auto terugzag!  Maar de buitenlucht heeft toch deugd gedaan.

 De storm heeft hier blijkbaar ook grote kuis gehouden . Veel bomen lagen omver of waren reeds afgezaagd!

Het water had  niet zijn hoogste peil bereikt. 

Er was heel veel gesnoeid.

De spectaculaire krom gegroeide spar heeft een paar takken verloren!

Sébastien bij het binnen gaan  en oma bij het verlaten van het pad.

Vorig jaar was hier nog een driehoekig pleintje met banken en veel groen! Blijkbaar wordt er gezorgd dat bij eventuele wateroverlast het water kan opgevangen worden!


Weinig volk aan zee en dan waren het meestal nog baasjes die hun hond uitlieten. Nu mogen ze  nl. nog vrij rondlopen.

Langs het Wiedauwpad keerden we terug naar de auto

 

Einde van het herfstverlof bij oma

Vandaag zouden beide kleinzoons komen. Maar de oudste had zo’n last van zijn onlangs vier getrokken wijsheidstanden dat hij terug naar de dokter moest. Spijtig want hij was ook graag nog een dagje naar oma gekomen.

Met Sébastien was ik deze week niet alleen naar de tentoonstelling van Magritte gegaan ,  maar zijn we ook een beeldje gaan maken in het cultureel centrum  in het kader van  ComingWorldRememberMe (CWXRM) .In het voorjaar heb ik samen met een vriendin in Blankenberge al een beeldje gemaakt.(logje  van 29.1.2017) en uitgebreid verteld over dit project. Nu kun je in mijn thuisstad gedurende veertiendagen ook zo’n beeldje maken. Ik vond het wel leuk voor Sébastien . Ik mocht er ook nog eentje maken.

ps: ik kan momenteel geen link maken naar het logje van 29.1.2017. Ook kan ik geen tekst tussen de foto’s schrijven. Hopelijk van voorbijgaande aard.

Vandaag kwam  Sébastien dus zonder zijn  oudere broer naar oma. Het was zo’n mooi weer ( 17 °) dat we na de middag even naar zee zijn gereden. Hij heeft een ferme verkoudheid maar even wandelen op het strand in het zonnetje en er was praktisch geen wind , dat zou hem wel geen kwaad doen!

Veel wandelaars op de zeedijk  en langs de waterlijn. Héél veel zeewier is aangespoeld .Ook veel halve mosselschelpen . De redderstoel is werkeloos (is een kunstwerk).

Om af te sluiten…hihihi… naar de Post. Hij een Luikse wafel ,ik een ijsje! We waren niet de enigen die een warme wafel of een ijsje aten .
Deze avond kwam zijn vader hem ophalen en meteen is de herfstvakantie samen met de kleinzoon voor oma voorbij.

Maar morgen begin ik echt aan het verslag over de reis naar Sevilla!!!!

 

Magritte

Het is herfstverlof en de kleinzoon was hier twee dagen en morgen komt hij en zijn broer terug. Dus even tijd tekort om met Sevilla verder te gaan.
Ik was naar het Cultureel centrum Scarpoord  met de jongste kleinzoon waar een kleine tentoonstelling is over René Magritte. In feite een verlengstuk van wat  er de voorbije zomer getoond werd op het strand in een grote bolhoed die daar stond opgesteld. Meer informatie: klik hier)

We liepen door de tentoonstelling , bekeken een film over de schilderingen op de muren  in het Casino( met interessante uitleg) en konden ook via VR kennismaken met Magritte.
De moeite waard om eens langs te gaan.

Leuk bezoek.

Gisteren kreeg ik het bezoek van de oudste kleindochter, Elsbeth . Zij kwam met haar dochtertje Margaux, een 2 jaar en 5 maanden lieve pruts. Het was al een tijdje geleden dat ik beiden nog zag.
Maar voor jonge, werkende mensen met een kind dat overdag in de crèche verblijft is het leven druk en daarenboven hadden ze een paar maanden verbouwingswerken achter de rug. Bezoekjes brengen aan de familie wordt dan gemakkelijk uitgesteld.
Elsbeth had onlangs een berichtje gestuurd  dat overduidelijk was! Geboortejaar van papa, mama ,Margaux en een verrassing voor maart 2018! Leuk als aankondiging dat kleindochter zwanger is van een tweede kindje.
Zij kwam het oma nog eens bevestigen samen met Margaux. We maakten er een gezellige namiddag van.
Oma wordt in maart 2018 voor de tweede maal overgrootmoeder!! joepié !

 

Fietsen met de kleinzoons

De twee kleinzoons kwamen vandaag terug naar oma en het eerste wat er gevraagd werd ” Wat doen we vandaag”. Uiteindelijk kozen ze om te fietsen. Het was over de middag aan mijn achterdeur 30° en geen wind. Niet bepaald ideaal om te starten. Dus hebben we een paar uur gewacht en zijn dan vertrokken. Ze vonden het wel een goed idee om eens naar hun tante en nonkel in Middelburg te fietsen. Die fietsroute hadden ze nog niet gedaan. Dochterlief en haar man waren wel op hun werk maar de oudste kleinzoon was thuis.


Zo reden we rond Sluis langs rustige wegen.

Vroeger toen we met de kleinkinderen naar de Ardennen op vakantie gingen kropen de jongens altijd op zo’n hooibollen.


Oma is niet meer zo lenig om op die strobollen te klauteren.


We kwamen opvallend veel proefvelden tegen met bonen die geoogst worden als ze helemaal droog zijn.
Dat het proefvelden zijn zag ik aan de plakkaatjes die in de velden geplant staan.

Na even goedendag gezegd te hebben aan Kevin reden we terug naar huis. Maar even een rustpauze aan één van de kreken die deze streek rijk is en waar je een mooie wandeling rond het dorp kan maken.

Een mooi zicht op de kreek van op het terras met zitbanken .

Hier verlieten we Belgisch grondgebied om over Heille en Sluis(Nl) terug naar huis te fietsen. Een tochtje van twee uur.

Cartoonfestival

Het Cartoonfestival ( van 1 juli tot 3 september )heeft plaats in een grote tent op het strand van Heist ter hoogte van het Heldenplein. Het thema dit jaar is  “Eureka”: De uitvindingen die in de loop van eeuwen hebben plaatsgehad. Hieronder een impressie van deze tentoonstelling.

Het was een regenachtige dag toen ik samen met de kleinzoons naar het Cartoonfestival ging.
Ideaal weer  om dit te bezoeken met kinderen. Dat hebben we ondervonden. Niet gemakkelijk om rustig te kijken en nog minder om foto’s te maken.

Ik heb lukraak een paar cartoons uitgekozen . Kiezen tussen 440 cartoons …pppff
De winnaar van de Gouden Hoed is de cartoon  waar een selfie wordt genomen bij een lijkkist.

Utopia -Het ziekenhuis van de toekomst

Ook de Belgen hebben  meegeholpen aan verschillende baanbrekende uitvindingen:
de saxofoon, de anticonceptiepil,de elektrische bel, de praline…

Er is veel aandacht besteed om de kinderen te boeien. Zij kunnen interessante workshops volgen, opdrachten volbrengen in de cartoonruimtes, vragenlijsten invullen..
Je kunt er zeker een namiddag mee vullen als je alles wilt zien en lezen! Ideaal op een regenachtige dag!

Strandwandeling

De jongens wilden gisteren naar het cartoonfestival , maar ze wilden ook even op het strand wandelen. Daarvoor was het echt geen  ideaal weer en tussen de regenvlagen trokken ze even het strand op . De  wandeling duurde echter niet  lang.
Met deze beelden wil ik aantonen hoe het weer van de ene dag op de andere zo kan anders zijn. De dag ervoor deed ik een mooie fietstocht , ik had niet eens een jasje nodig  zo warm was het. Nu waren er op het strand geen ligzetels te zien en een enkele wandelaar. De reddingsdiensten waren wel aanwezig en je mocht zwemmen in de zee want de groene vlag ging uit!
Ook waren er  geen mensen aan de talrijke strand cabines te bespeuren.

Het enige fleurige op de zeedijk waren de mooi gevulde  bloembakken .

Morgen stappen we binnen in de tent van het cartoonfestival