licht uit!

Vandaag doe ik het kerstlicht uit.


Ik ga de lichtjes in de struiken voor mijn deur doven en de kerstboom is deze week al verwijderd en de lichtjes in huis begin ik alvast ook op te bergen. Nu nog de dozen terug opvullen met al het kerstgerief. Hoewel ik  dit jaar niet alles heb gebruikt . Juist genoeg om het voor mij gezellig te maken. Er waren hier geen familiefeestjes dit jaar .
Alleen laat ik de kaartjes met kerst en nieuwjaarswensen nog even staan. In deze donkere dagen brengen ze toch warmte in je hart . Ook is het afgelopen om naar al die zeemzoete kerstfilms te kijken. Ik heb ervan genoten maar nu zou het een overdosis worden.
De kerstsfeer is hier al begonnen toen kleinzoon nog vòòr Sinterklaas al het kerstgerief van de zolder haalde en de kerstboom optuigde. Nog nooit stond die zolang in huis. Gelukkig geen last van afvallende naalden 😉 !

 

Nog even een terugblik op de kerstlichtjes in de stad.

Zelfs het station was mooi verlicht en in de bomen  bij het binnenkomen van de stad ( hierboven)waren er mooie lichtslingers aangebracht

 

De lichtjes op mijn oprit

Kaartjes op verschillende kasten. Die blijven nog eventjes staan vooraleer ik ze allemaal in een album steek. Dit jaar zijn er opvallend méér dan vorig jaar

De feestdagen zijn voorbij

 

Lieve mensen ,ik wens jullie allemaal een goede start in dit nieuwe jaar. En laat ons hopen dat we dit jaar wat meer vrijheid krijgen en elkaar weer kunnen knuffelen!
Zelf heb ik  het op mijn blog een tijdje laten afweten . Laat ons zeggen dat ik een serieus dipje heb gehad door wat lichamelijke kwaaltjes zoals een flinke aanval van sinusitis . Vochtig en mistig weer was de oorzaak. Het was al zolang geleden dat ik daar nog last van had . Tja en dan wat onvoorzichtig geweest ,wandelen bij mistig en regenachtig weer  😦 Daar bovenop kreeg ik  plots last van hoge bloeddruk wat bij mij nogal duizelingen veroorzaakt. Een beetje teveel kaartjes en brieven geschreven om die toch nog redelijk op tijd in de bus te krijgen. Door corona heb ik gemerkt dat ik méér correspondentie kreeg dan andere jaren en ook veel meer telefoontjes . Dat laatste kwam ook wel omdat je minder op bezoek kon gaan naar elkaar dan andere jaren. Ook heb ik veel koekjes, muffins, oliebollen, pannenkoeken en wafels gebakken. In één woord wat veel hooi op de spreekwoordelijke vork genomen. Ach ja ik doe dat ook graag .
Het enige wat me geholpen heeft om aan die duizelingen te ontsnappen is rusten en wat meer slapen. Dat heb ik ook gedaan . Zo was ik met de feestdagen toch wat fitter .
Ik heb wel mooie feestdagen gehad , alles in mineur natuurlijk want een familiebijeenkomst met alle kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen zat er niet in . Het jaarlijks oud en nieuw gaan vieren bij mijn vriendin in Lokeren zat er  ook niet in. Maar de bubbels die ik heb ,bezorgden me  een leuke kerst- en nieuwjaarsperiode .

Ik heb veel  kerstfilms bekeken al lijken die allemaal wat op elkaar. Feel good films met happy ends . Niet ingewikkeld en met veel misverstanden die op het einde altijd een goede afloop kennen. Op regenachtige en mistige dagen , lekker languit in de zetel , is dat goed te doen.
Elk jaar opnieuw ben ik verslaafd aan kerstfilms en soms zie ik er drie per dag. ( eerst opnemen en dan de andere dag bekijken. Gewoon de reclame doorspoelen en na een dik uur heb je de film gezien :-). Ik kan me dan lekker ergeren aan al die vrouwen met lange pijpekrullen ,die met hoge hakken door de sneeuw ” dartelen” ,gekleed in frivole kleren waarbij ik het al koud krijg als ik ze zie lopen .
Dorpen volgepropt met kerstbomen en kerstlichtjes en sneeuw bij de vleet en dan de obligate kerstboom die midden in het dorp staat en waar met veel ceremonie de lichtjes worden aangestoken onder het drinken van a cup of hot chocolat. Daar wordt wat hot chocolat gedronken. Ik zou er alvast maagpijn van hebben! Misschien zit er ook iets sterker in die cup of chocolat, wie weet!
En de meeste verhalen beginnen met een man of vrouw die vanuit de grote stad naar zo’n kerstdorp reist om er tot rust te komen of hun familie op te zoeken.
En toch kijk ik …elk jaar opnieuw.  Tot ik het zo beu ben als koude pap. Maar ondertussen heb ik wel mijn  Engelse detective films en andere crimi’s opgenomen. Dat is dan voor na nieuwjaar…wanneer ik  mijn kerstmuts weer heb opgeborgen en mijn dagelijks leven weer als voorheen verloopt!


 

 

Kerstkaarten schrijven

O ik stel vast dat ik al een paar dagen hier niet verschenen ben. Ik had het echt niet in de gaten. De dagen gaan zo vlug voorbij. Dan zeggen ze weleens als je op pensioen bent zijn de dagen lang , maar ik kom tijd te kort.
Ik ben nu al een paar dagen bezig met een lijst langs te lopen met namen en adressen om kerst- en nieuwjaarswensen te schrijven. Ik wil zeker niemand vergeten in deze tijd dat er zo weinig sociaal contact is   Maar tot mijn verbazing groeit die lijst alsmaar  aan . Ik ontving al vroeg kaartjes van mensen van wie ik dacht voorlopig niets  meer te zullen horen. Vooral van de twee Seniorenverenigingen en ook van mensen die ik wegens het lange ziek zijn van mijnentwege weinig heb gecontacteerd.. Ach en telefoneren is goed voor een paar keer maar dan zwakt zoiets ook af, vooral als je niet een hechte vriendschap  hebt met elkaar.
Ik ben gewoon om  op die kaartjes  telkens iets persoonlijks  te schrijven. Dat vraagt heus wel wat tijd. Deze morgen ben ik naar de winkel gereden om een lading nieuwe kaartjes  want ik had me flink misrekend wat het aantal betrof,  jammer dat de post tegen de middag al gesloten was  zodat ik nu nog eens de baan op moet om postzegels. Ik had wel een voorraad aangekocht vorige maand ,maar ik heb het onderschat en nu wordt het gegarandeerd rijtje schuiven  😦
Dat schrijven zelf vind ik erg leuk maar ik moet zo nu en dan ophouden omdat ik krampen krijg in mijn duim en pols( zwakke plek na een vroeger  zwaar auto ongeval ). Ik probeer daarom  korte briefjes te typen om bij de kaartjes te voegen. Want typen gaat beter en belast mijn hand niet zo . Ik heb hiervoor van een vriendin “pelure ” papier( doorslag papier dat veel lichter is dan een gewoon A4 blad) gekregen  zodat de kaarten niet teveel zouden wegen. Ach waar is de tijd dat we zo’n papier gebruikten op ons werk  toen kopiëren nog niet bestond en we buiten het originele A4 blad tussen elk vel  pelure papier een blad carbonpapier moesten steken. Velen kennen dit niet meer, maar ik zocht het op en het bestaat nog altijd. Het is zo’n zacht dun papier en toch kan ik de getypte teksten makkelijk uitprinten op zo’n papier. Mijn bureau is te klein om alles uit te stallen .Ik gebruik de eettafel , maak het me gezellig met een kan thee die ik in een theemuts warm houd , laat een kaarsje branden en dan starten maar.

Maar ik zorg ook voor de nodige beweging in de buitenlucht. Zo was ik maandagnamiddag met een vriendin  gaan wandelen in de Steenbrugse bosjes  waar ik eerder al eens heb gewandeld. Het was een mooie namiddag en het hondje waar ze nu en dan voor oppast mocht mee. Op de plek waar een wensboom staat hingen nu andere teksten en ook enkele dromenvangers. Eén tekst viel me op en was zo passend voor de huidige tijd.

Allen samen kunnen we het gevecht aan tegen corona , we zullen ook winnen  !

In het bos was het erg rustig en aan de voet van een dikke boom zagen we nog een hele rij paddenstoeltjes.

Het hondje liep vrolijk te huppelen in het bos  maar toen zij in de nabijheid van een slapende poes kwam en die geen oog voor haar had, bleef ze wat beteuterd kijken naar de poes op die elektriciteitsbak.

En de wandeling eindigde met een kleurrijke zonsondergang.

Nu maar weer nog wat verder schrijven aan mijn kerst en nieuwsjaarwensen!

 

 

Licht in de duisternis

Ik weet  het ,ik weet het. Het is nog veel te vroeg. Maar ik heb geprofiteerd van het bezoek van een kleinzoon om het kerstgerief van de zolder te halen. En bijgevolg ook de namaakkerstboom. Hij heeft die in elkaar gestoken , de lichtjes erin gehangen en die ook helemaal versierd.
Er is nu licht in de sombere  dagen  waar het al zo vroeg donker wordt. Ook voor jonge mensen valt het allemaal zwaar . Geen contact met vrienden uit de klas, afstandsonderwijs, niet de favoriete sport kunnen beoefenen… Dan is een kerstboom optuigen bij oma  een mooie afwisseling.
En oma is ook blij met de afwisseling . Toch nog wat wachten met verder versieren tot Sinterklaas is gepasseerd.

 

 

Het lichtkunstfestival

“De kustgemeente Knokke-Heist werd voor de tweede maal omgetoverd tot een spectaculair lichtsprookje in het thema van De Kleine Prins. Dit jaar gaat het verhaal verder en neemt de Kleine Prins de bezoeker mee naar zijn planeten. Jong en oud worden ondergedompeld in een wereld vol verwondering, verrassing, emotie en poëzie met spectaculaire lichtkunstinstallaties.”
Op de allerlaatste avond hebben mijn vriendin en ik het parcours afgewandeld : stukje Zeedijk , Kustlaan en Dumortierlaan tot aan het Van Bunnenplein. . Achteraf bleek dat we één lichtinstallatie niet gezien hebben , te vinden aan de achterzijde op het Lichttorenplein.
Ik geef geen commentaar op hetgeen ik gezien heb, ik laat het aan jullie over !

 

Voor deze boekenwinkel was het een gelegenheid om reclame te maken voor ” De Kleine Prins”

Aan de nieuwe redderspost hoorde je voortdurend geblaat van schapen. Ik kon echt geen mooiere foto maken en heb er maar een verlaten kerstboom op een gesloten terras ernaast bij gezet!

In dit planetarium was het ofwel te donker, of te hel verlicht of te flikkerend licht. Maar toch een poging.

De Dumortierlaan was helemaal verlicht door het groot aantal  kerstbomen met flikkerende lichtjes en de H.Hart kerk deelde mee in de verlichting.

Ambiance  aan de Icebar op het Van Bunnenplein.

De maand met de kortste dagen van het jaar.

 

De maand december vind ik een heerlijke tijd. Velen klagen over de donkere dagen maar juist die donkere dagen vind ik zo gezellig.
Vroeg de rolluiken dicht, lichtjes en/of kaarsjes aan, de chauffage een tikje hoger en desnoods een dekentje op de knieën om het lekker warm te hebben.
Het huis versieren tegen Kerst . Ik doe het niet meer zo overdadig als vroeger  want dat opruimen vind ik nl niet zo gezellig.
Dit jaar heb ik voor de familie allemaal kersttruien gekocht. Ze hebben ze wel allemaal aangetrokken tot sommigen het te warm kregen. Hierboven staan Cédric en oma nog in vol kerstornaat.
Het is ook de tijd om kerstkaartjes te schrijven. Ik heb er toch een paar lange namiddagen aan besteed. Sommige kaartjes waren vergezeld met een korte kerstwens ,andere familieleden die veraf wonen kregen een brief erbij.  De eerste kaartjes die toekwamen waren van vrienden van wie ik het helemaal niet verwachtte en dat doet toch deugd.
En dan heb je nog de kerstfilms met de voorspelbare happy ends. Maar ik geniet er toch elk jaar van. Ik  neem die op en bekijk ze achteraf ( ik kan dan die ellenlange reclames doorspoelen). Ik heb er zeker al een twintigtal gezien. Ik doe ondertussen ook nog wel anders zoals schrijven, naaien , patatten schillen… Ik kan echt niet aan één stuk staren naar het scherm. Gevolg hoofdpijn.

Een kleine blik op het familiekerstfeest dat doorging op 15 december( krijg maar iedereen eens samen! ). De kinderen van de oudste zoon waren er niet bij. Ze hebben alle drie een gezinnetje en sommigen van hen moeten af en toe een zondag werken.
De lieve vriendin die me vanaf de operatie tot heden zo dikwijls heeft geholpen en gesteund als ik het moeilijk had heb ik ook op een zondag uitgenodigd samen met haar man en pleegzoon. Verleden jaar heeft ze me kerstavond en oudejaar opgevangen bij haar thuis zodat ik toch niet alleen thuis zou zitten. Echt vieren zat er toen helemaal niet in voor mij maar ik was niet alleen en gezien ze dichtbij woont was ik ook vlug weer thuis.

Kerstavond bij de zoon en Kerstdag bij de dochter. Feestelijke dagen heb ik achter de rug!  Behalve moe zijn heb ik er geen hinder van ondervonden , dat had ik tot een paar maanden niet moeten doen!
Ik kom van ver terug en 100% genezen na de zware operatie ben ik zeker niet. Wellicht krijg ik die veerkracht en die energie van voordien niet meer terug. Maar ik ben er nog en dat is het voornaamste. En mijn gewicht is ook weer oké ( 20 kg afvallen door medicatie voor een ziekte die je niet hebt is een aanslag op je gezondheid)
Ondertussen ben ik veel te weten gekomen , mijn leven heeft aan een zijden draadje gehangen . Dankzij het vlug optreden van een andere specialist ben ik er nog . Wat een verkeerde diagnose allemaal kan veroorzaken !
Ik ben dankbaar dat ik dit kan neerschrijven en ik  zie het leven ook milder : elke dag probeer ik te genieten van de kleine dingen , alles kan en mag  maar het is niet echt meer ” van moeten”.

De kleine geneugten om na een wandeling , bezoek aan iets , of een uitstap ergens neer te strijken en bij een babbel genieten van het zoete op aarde!! Reactie op zes maanden niet kunnen eten!

Kerstverlichtingen gaan bekijken, naar een schaatsbaan of iets drinken in een mooi verlicht danscafé , alles is in december mogelijk. De bloemententoonstelling in Damme staat nog op het to do lijstje( foto’s volgen –als ze lukken 😉  ). Ik haal alles uit de kast wat ik ruim een jaar niet kon doen wegens “verkeerde diagnose” !!

 

 

 

Brugge verlicht

Vorige zaterdag namen mijn vriendin en ik de bus naar Brugge. Op die manier geen parkeerproblemen! Goed idee want het was razend druk in Brugge.
We wilden de verlichtingsroute dwars door Brugge volgen.

Kerststalletjes op het Simon Stevinplein. Door de geweldige drukte zijn de foto’s van de Winkelstraat mislukt allemaal bewogen.
Ongelooflijk , ontzettend, overdreven druk : uitloper van Black Friday!
Wij kwamen toch niet om te  winkelen maar wilden de verlichting zien. We maakten ons daarom vlug uit de voeten uit de winkelstraat.We hielden op een ogenblik zelfs elkaars hand vast om elkaar niet kwijt te spelen!!

Allemaal foto’s rond de markt van Brugge.

Bovenste foto: in een lange rij aanschuiven om de winkel van Kate Wohlfart binnen te gaan
Onderste foto: aanschuiven voor de nieuwe rage: een wafel belegd naar keuze. (Voorheen waren het cupcakes)

Op de Burg waren de gebouwen mooi verlicht

Rond de vismarkt zwommen de zwanen netjes op een rij terwijl aan het Begijnhof zelf de zwanen rustig op het gras lagen.

Op het  Huidevettersplein hielden we halt om ons te verwarmen aan een warme chocomelk op een buitenterras (maar wel onder een warmtestraler).

Via  de Rozenhoedkaai en de Dijver  wandelden we verder.

In de Katelijnestraat namen we een heel smalle straat ,de Stoofstraat,  die verbinding geeft met het Walplein .
In dit smalle straatje zagen we een Sinterklaas in vol ornaat in een miniwinkel vol chocolade en andere zoetigheden.
Ik ben de Sint gaan groeten en ik kreeg van hem een stukje chocolade. Hij had het die dag erg druk gehad ,zei hij en ondertussen zwaaide hij naar de kinderen die met hun ouders langs wandelden!

Het hele walplein was mooi verlicht . Zelfs een ouderwetse  hoedenwinkel op een bel etage trok de aandacht!

We wandelden verder langs het Begijnhof, zagen de mooi verlichte brug over het Minnewater, met de verlichte toren opzij van de brug en een spookachtig schijnsel  erop. De kunstijspiste die op het Minnewater geïnstalleerd is was onmogelijk op de foto te krijgen wegens druk, druk ,druk.
We moesten werkelijk drummen om voorbij al die mensen te geraken . De tijd drong wilden we de bus halen en de weekends rijden er minder bussen dan tijdens de week.

Onder het vreemde schijnsel van bewegende “doeken” met op het einde een blauwe verlichte installatie op het water bereikten we juist op tijd de bus op het stationsplein.

Het was een mooie twee uur durende wandeling. De volgende wandeling zal in mijn eigen stad zijn. Kijk maar eens welke mooie verlichte bomen er in Knokke aan het station staan!!

Lichtstraat en Kerstdorp in Oostende

Om nog wat in de kerstsfeer te blijven : zaterdag was ik in Oostende om de lichtstraat te bewonderen en het kerstdorp in het Leopoldpark te bezoeken. De lichtstraat is  een lange lichttunnel die om het uur een vijftal minuten omslaat in een licht en muziekshow. Een mooi spektakel dat enorm veel volk lokt.

Het Kerstdorp gaat voor de eerste maal door in het Leopoldpark en is zo te zien een schot in de roos als je ziet hoeveel mensen er zaterdag rondliepen. Een groot aantal chalets staan er in het park opgesteld en de vijver is omgevormd tot een schaatspiste.
Het was er zo ontzettend druk dat mijn vriendin en ik na een tijdje verkozen om rechtsomkeer te maken. Je werd door de mensen als het ware gedragen. De sfeer was opperbest, niemand die klaagde ,maar tè is werkelijk tè. Ik ga liever eens terug als het niet zo druk is.

Op het wapenplein staat een houten chalet  en daar ontvangt de Kerstman ouders en kinderen. Ze stonden in de rij aan te schuiven om bij de Kerstman op bezoek te gaan. Op het plein was er nu en dan een spektakel te zien : zoals jongens die hun kunstjes toonden en steltlopers. De lichtslingers in de grote kerstbomen op het wapenplein veranderden telkens van kleur wat een mooie effect gaf.

De Christmas Carol Singers maakten de Kerstsfeer nog mooier met hun werkelijk prachtig gezongen liedjes. Ik heb er een kerstkaart van gemaakt die ik gisteren plaatste  😉

Op de laatste foto staan de mensen te kijken naar de lichtshow. Wij wachtten op de tram om huiswaarts te rijden. Neen niet met het verlichte trammetje. Die deed enkel plezierritjes. Maar de tram liet ons wat in de steek en toen die met enorm veel vertraging op het Marie Josée plein toekwam was het een overrompeling om in de tram te geraken. Tot overmaat van ramp moesten we er allemaal weer uit aan de volgende halte ( het station van Oostende ) want de remmen van de tram werkten niet goed en dat was de reden van de enorme vertraging. Daar moesten we allemaal overstappen op een andere tram die een heel eind op kousenvoeten reed. Wellicht een kwestie van veiligheid door de grote vertraging voor de tegenligger. Uiteindelijk geraakten we op de eindbestemming na een rit van meer dan anderhalf uur ( de gewone rit duurt amper één uur).
Ach de mooie namiddag konden ze ons niet meer afnemen. Enne …veiligheid boven alles ,denk ik dan!