Aftrap 2

Mise en Plage is nu al een gigantisch succes. Maar de andere activiteiten moeten niet onderdoen. Hoewel er rekening werd gehouden met mogelijk wat minder weer en je “onder dak” had kunnen tafelen is dit met zo’n mooi weer niet nodig.
Mijn vriendin en ik reden zo ver mogelijk tot aan de zeedijk. De streek goed kennende kan je altijd best parkeren op de grens met Duinbergen. Ik heb een parkeerkaart voor een jaar en kan bijgevolg overal staan waar de parkeermeter een groene band heeft. Dus liefst niet een parkeerplaats in een oranje of rode zone. Want daar moet ik bijbetalen.

We wandelden op de zeedijk richting Casino . Het was rustig en op het strand weinig beweging en de meeste strandkabientjes waren gesloten. Zwemmen in zee zat er blijkbaar nog niet in want er waren geen redders te zien op het stuk zeedijk en strand waar wij wandelden. Ook weinig leven in de vele strandbars en beachclubs. Ze moesten precies er nog allemaal aan beginnen. Eigenlijk heerlijk om nu op de dijk te wandelen of op het strand te lopen.

Welkom in Knokke-Heist


Alles is nog rustig

Op de zeedijk wordt reclame gemaakt voor Knokke Hippique.
Vandaag sluit het eerste weekend af. Volgend weekend ( vanaf donderdag tot en met zondag)
zijn er wedstrijden op top niveau. Ik ga dan zeker een kijkje nemen.

Straks zal er hier geen plaatsje meer vrij zijn!

Geen volk te zien!

Blijkbaar was het die dag “schooluitstapdag”.
We zagen verschillende groepen op het strand liggen luieren….

….of een beetje sport doen.

Omdat er nog een groot niveau verschil is ,zie je midden op de foto
een aangelegde zandhelling om naar zee te wandelen.

Een eenzaam kabientje .
‘k zal er een optie opnemen! ūüôā

Een voorsmaakje van Sculpture Link.
Dit jaar zijn het uitvergrote snoepjes van de Franse  kunstenares Laurence Jenkell.
Elk snoepje is gewikkeld in de vlag van een land.
Wij zagen er op de korte wandeling een paar :

Vlag van  Portugal

Vlag van Letland

Vlag van Qatar

De andere snoepjes ga ik eens op een rustige namiddag met de fiets gaan opzoeken!

De aftrap is gegeven…

Dit weekend is de aftrap gegeven naar een nieuw toeristisch seizoen in Knokke-Heist.¬† Braderie in de winkelstraten, Beeldenroute langs de zeedijk, Knokke Hippique en Mise en Plage ,van dit laatste evenement heb ik een paar foto’s gemaakt.

Van donderdagavond tot en met zondagavond laten vijftien chefs uit de Zwinstreek het grote publiek van hun lekkerste gerechten proeven. De Star Buck-tent op het strand¬† v√≤√≤r het Casino biedt plaats aan 1.500 gasten. Het dak van de tent is al van ver te zien. De organisatie hoopt op 15 000 bezoekers gespreid over drie dagen! De lijst van de deelnemende chefs: klik hier. Meer foto’s van de binnenkant: klik hier:

De ingang naar het kook- en eet gedeelte

 

 

 

 

Weer een stap verder…

Ik heb deze week mijn e-bike uit de garage gehaald en heb een kleine fietstocht gemaakt. Tot dat ogenblik voelde ik me nooit sterk genoeg om die stap te wagen. Bang om niet op tijd te kunnen reageren op kruispunten, onzeker op mijn benen staande tot dan toe. Maar het viel allemaal mee. Natuurlijk zocht ik rustige wegen op . Het gevoel weer in mijn eentje te kunnen fietsen was overweldigend (al was het  maar een korte fietstocht ). Als het enigszins kon( want meestal lag ik uitgeteld in de zetel ) waren de uitstappen( vooral om boodschappen te doen of naar dokter of ziekenhuis te gaan) de vele voorbije  maanden te voet of met de auto en ik miste die fietstochten al zo lang.

Het Kasteel van Oostkerke

E√©nmaal in het jaar- in de periode van de Open Tuinen – kan je ( enkel) de tuin van het Kasteel van Oostkerke bezoeken. Het geeft je een speciaal gevoel om in de Engels ge√Įnspireerde tuin te mogen rondlopen en te beseffen dat¬† dit kasteel zijn oorsprong heeft in de 14de eeuw. Het indertijd vervallen kasteel is door Baron Joseph van de Elst verbouwd¬† geworden v√≤√≤r en na de tweede wereldoorlog. Het wordt nu bewoond door een kleinzoon.

Het kasteel ligt enigszins verborgen tussen het groen. Het lijkt of alles eraan gedaan is om het niet te doen opvallen in het polderlandschap. Zelfs in de tuin kan je nooit het kasteel in zijn geheel zien. Langs de vier zijden is het aan de horizon omringd door de hoge bomen van de Damse vaart , door de bomen langs “de stinker en de blinker” twee kanalen( Leopoldkanaal en schipdonk kanaal), door de lange rij schuin gegroeide bomen die een dreef vormen naar de karkas van de oude molen( binnenin is die helemaal ontmanteld) en langs de kant van Oostkerke met een dubbele rij knotwilgen.

Afwisselend licht door felle zon en donkere wolken , gaf de tuin en de omgeving  een sprookjesachtig uitzicht. De weg naar het kasteel is een aarden weg vol putten en kuilen en enkel slalommend kun je tot aan het kasteel rijden. Na al de regenvlagen van de laatste dagen waren dat werkelijk slijk- en waterkuilen! Geen aanrader dus , maar ja voor mij was het wat te ver wandelen vanuit het dorp langs een slijkerig paadje..
Ach waarom zouden ze daar ook iets aan veranderen ? Er woont niemand anders dan de kasteelbewoners langs die lange weg en de slechte staat is zo erg dat enkel fietsers er rijden. Op het ene einde kom je uit op een verbreed fietspad van een paar honderd ¬†meter langs de Damse vaart om dan over¬†¬†de vaart ¬†te rijden en bij de “Siphon” ( bekend restaurant) uit te komen. De andere kant van deze weg ligt verdoken en het plakkaat enkel plaatselijk verkeer en de slechte staat doet je rechtsomkeer maken! Maar wij reden er toch in.( Ik was er jaren geleden al eens geweest en
de charme van dit kasteel en ook zijn bewoners( h√©√©l charmante mensen die je persoonlijk binnenlaten langs de grote poort) heeft me betoverd ūüôā

De tuin is een reconstructie van middeleeuwse tuinen met historische elementen zoals fundamenten en muurresten van verschillende torens. De wallen werden uitgegraven en de stenen toegangsbrug werd hersteld. Volgens de kleinzoon heeft de bekende tuinarchitecte Mien Ruys minder gedaan bij de aanleg en herstel van de tuinen dan in de geschiedenis vermeld wordt. Dat laat ik in het midden. Als je op klik hier drukt kom je er meer over te weten.

Dit kasteel heeft een grote en lange geschiedenis. Wil je er meer over lezen? Klik hier

 

Een cirkelvormige waterput staat voor goddelijke perfectie ,
een vierhoek voor de menselijke conditie,
een achthoekige waterput voor een poging tot perfectie!

Rozen in de meest uiteenlopende kleuren.  Veel oude geurende rassen

prachtige bloemenborders.    

Eén van de herstelde omwallingen

Op het domein staat ook nog een oude molen.
 De toegangsweg naar het kasteel en een zicht op het dorp Oostkerke vanuit het Kasteel.

Bunkerdag

Vorige zondag ,9 mei 2019,waren de bunkers langs de Belgische kust voor één dag open!
Er was oa een fietstocht uitgestippeld van 30km langs de bunkers in de Zwinstreek . Jammer genoeg moest ik dit aan mij laten voorbijgaan. Ik ben nog niet stevig genoeg hersteld om dit aan te kunnen.
Dus gezocht naar een alternatief dat niet te ver van huis was en dat vond ik in Blankenberge.
In de namiddag namen mijn vriendin en ik de tram en reden tot de halte Haerendyck even buiten Blankenberge .
Via het mooie wandelpad wandelden we tot aan  de Bistro Zee-Zee. We kozen niet voor de steile trap naar  het strand, dat leek mij te zwaar( ik moet toch nog wat oppassen met  inspanningen).

 

Toen we die eerste trappen gedaan hadden zagen we nog een veel steilere en hogere trap.
We zijn teruggekeerd…

… en namen de vlakkere weg richting Bistro Zee-Zee

 

Achter de Bistro bevond zich de “Geschutsbunker Regelbau 680”. We sloten aan bij een groep¬† en luisterden wat de gids te vertellen had.
“Deze bunker is een restant van het steunpunt Blankenberge Mole dat deel uitmaakte van een groot steunpunt dat de havengeul moest beschermen. De bunker was uitgerust met een antitankkanon. Deze goed bewaarde bunker is uniek voor Belgi√ę en zelfs voor de hele Noordzeekust.”

. . .  .

Het gat in de bunker voor de loop van het kanon met zicht op het staketsel.

  In de bunker was een kleine tentoonstelling over de bombardementen op Blankenberge.
Herkenbaar de Paravang!
De bunker wordt heden gebruikt als opslagplaats door de ernaast gelegen bistro.


Toen namen we het overzetbootje mits 1 euro te betalen om de andere oever te bereiken en namen we na een korte stop in een tearoom de tram huiswaarts
Een korte leuke leerrijke trip.

Havenfeesten in Blankenberge

Een week na Oostende voor Anker waren er gedurende vier dagen havenfeesten in Blankenberge. Mijn Blankenbergse vriendin had me al een tijdje geleden uitgenodigd. Maar ik heb tot de allerlaatste week gewacht om toe te zeggen en dan nog met de voorwaarde dat ik vlak na de middag zou komen. Gewoonlijk gaan we samen uit eten over de middag maar dat zag ik echt nog niet zitten. ’s Middags toch nog even rusten anders haal ik de avond niet. Het is best gelukt , alleen de hitte speelde ons allebei wat parten. Die zondag was het meer dan 30¬į met warme wind er bovenop.
Eerst een wandeling langs het haventje waar  boten lagen die ook in Oostende te zien waren en aan de Paravang verwelkomden een paar reuzen ons.

Een verkleedpartij, zo kwamen we ook in de sfeer van de havenfeesten!

Dit bootje droeg de toepasselijk naam van “Speelman” !

Met de reddingsboot kon je een tocht in zee maken.

We bleven een beetje uit de buurt van deze haringrokerij : Op de foto niet zo goed te zien maar de rook zorgde ervoor dat je helemaal naar de haring rook!

Geen havenfeesten zonder de kleine stoet over het vissersleven. De shantykoren en de volksdansen lieten we dit jaar aan ons voorbij gaan. Veel te warm …


Animatie in de stoet

Wij zaten  in de schaduw op een terras want het was werkelijk te warm om lang in de zon te staan.
Rond de klok van 16 uur koelde het af en deden we nog een wandeling langs de zeedijk .

Waar is de zee! ?

In de rij voor een ijsje!

Nog even het oude stadhuis binnen om naar een tentoonstelling te kijken. Super mooie beelden vnl sprookjesachtige vissen. Ik mocht van de artiste welgeteld √©√©n foto maken. De keuze was moeilijk…
  



Toen was het tijd om de tram huiswaarts te nemen. Een mooie en gezellige dag was het. We hadden elkaar al maanden niet gezien. Deels mijn schuld ik voelde me te ziek om veel bezoek te hebben.

tentoonstelling in Damme

Toen we in Damme waren stapten we het stadhuis binnen waar een tentoonstelling was van keramiek en schilderijen. De onderwerpen waren zo uiteenlopend van serviesgoed, dieren, wandversieringen ,schilderijen.
Je zag een paar mensen bezig aan het werk en je kon je ook inschrijven om workshops te volgen. De tentoonstelling loopt nog tot 10 juni 2019.

Papavers als muurversiering , maar ook papavers klein en groot op metalen stengels om boeketten te maken.

Verschillende schilderijen van haar hand .

Wat vooral in het oog sprong waren de verschillende mooi beschilderde doodskisten . Het deed me denken aan het programma dat onlangs op TV was over begrafenisondernemers: Een jonge terminaal zieke vrouw liet haar doodskist beschilderen door haar twee jonge kinderen. Een aangrijpend moment. Hun moeder zou voor altijd slapen in deze mooi aangeklede en beschilderde kist.