Het Kasteel van Oostkerke

Eénmaal in het jaar- in de periode van de Open Tuinen – kan je ( enkel) de tuin van het Kasteel van Oostkerke bezoeken. Het geeft je een speciaal gevoel om in de Engels geïnspireerde tuin te mogen rondlopen en te beseffen dat  dit kasteel zijn oorsprong heeft in de 14de eeuw. Het indertijd vervallen kasteel is door Baron Joseph van de Elst verbouwd  geworden vòòr en na de tweede wereldoorlog. Het wordt nu bewoond door een kleinzoon.

Het kasteel ligt enigszins verborgen tussen het groen. Het lijkt of alles eraan gedaan is om het niet te doen opvallen in het polderlandschap. Zelfs in de tuin kan je nooit het kasteel in zijn geheel zien. Langs de vier zijden is het aan de horizon omringd door de hoge bomen van de Damse vaart , door de bomen langs “de stinker en de blinker” twee kanalen( Leopoldkanaal en schipdonk kanaal), door de lange rij schuin gegroeide bomen die een dreef vormen naar de karkas van de oude molen( binnenin is die helemaal ontmanteld) en langs de kant van Oostkerke met een dubbele rij knotwilgen.

Afwisselend licht door felle zon en donkere wolken , gaf de tuin en de omgeving  een sprookjesachtig uitzicht. De weg naar het kasteel is een aarden weg vol putten en kuilen en enkel slalommend kun je tot aan het kasteel rijden. Na al de regenvlagen van de laatste dagen waren dat werkelijk slijk- en waterkuilen! Geen aanrader dus , maar ja voor mij was het wat te ver wandelen vanuit het dorp langs een slijkerig paadje..
Ach waarom zouden ze daar ook iets aan veranderen ? Er woont niemand anders dan de kasteelbewoners langs die lange weg en de slechte staat is zo erg dat enkel fietsers er rijden. Op het ene einde kom je uit op een verbreed fietspad van een paar honderd  meter langs de Damse vaart om dan over  de vaart  te rijden en bij de “Siphon” ( bekend restaurant) uit te komen. De andere kant van deze weg ligt verdoken en het plakkaat enkel plaatselijk verkeer en de slechte staat doet je rechtsomkeer maken! Maar wij reden er toch in.( Ik was er jaren geleden al eens geweest en
de charme van dit kasteel en ook zijn bewoners( héél charmante mensen die je persoonlijk binnenlaten langs de grote poort) heeft me betoverd 🙂

De tuin is een reconstructie van middeleeuwse tuinen met historische elementen zoals fundamenten en muurresten van verschillende torens. De wallen werden uitgegraven en de stenen toegangsbrug werd hersteld. Volgens de kleinzoon heeft de bekende tuinarchitecte Mien Ruys minder gedaan bij de aanleg en herstel van de tuinen dan in de geschiedenis vermeld wordt. Dat laat ik in het midden. Als je op klik hier drukt kom je er meer over te weten.

Dit kasteel heeft een grote en lange geschiedenis. Wil je er meer over lezen? Klik hier

 

Een cirkelvormige waterput staat voor goddelijke perfectie ,
een vierhoek voor de menselijke conditie,
een achthoekige waterput voor een poging tot perfectie!

Rozen in de meest uiteenlopende kleuren.  Veel oude geurende rassen

prachtige bloemenborders.    

Eén van de herstelde omwallingen

Op het domein staat ook nog een oude molen.
 De toegangsweg naar het kasteel en een zicht op het dorp Oostkerke vanuit het Kasteel.

Bunkerdag

Vorige zondag ,9 mei 2019,waren de bunkers langs de Belgische kust voor één dag open!
Er was oa een fietstocht uitgestippeld van 30km langs de bunkers in de Zwinstreek . Jammer genoeg moest ik dit aan mij laten voorbijgaan. Ik ben nog niet stevig genoeg hersteld om dit aan te kunnen.
Dus gezocht naar een alternatief dat niet te ver van huis was en dat vond ik in Blankenberge.
In de namiddag namen mijn vriendin en ik de tram en reden tot de halte Haerendyck even buiten Blankenberge .
Via het mooie wandelpad wandelden we tot aan  de Bistro Zee-Zee. We kozen niet voor de steile trap naar  het strand, dat leek mij te zwaar( ik moet toch nog wat oppassen met  inspanningen).

 

Toen we die eerste trappen gedaan hadden zagen we nog een veel steilere en hogere trap.
We zijn teruggekeerd…

… en namen de vlakkere weg richting Bistro Zee-Zee

 

Achter de Bistro bevond zich de “Geschutsbunker Regelbau 680”. We sloten aan bij een groep  en luisterden wat de gids te vertellen had.
“Deze bunker is een restant van het steunpunt Blankenberge Mole dat deel uitmaakte van een groot steunpunt dat de havengeul moest beschermen. De bunker was uitgerust met een antitankkanon. Deze goed bewaarde bunker is uniek voor België en zelfs voor de hele Noordzeekust.”

. . .  .

Het gat in de bunker voor de loop van het kanon met zicht op het staketsel.

  In de bunker was een kleine tentoonstelling over de bombardementen op Blankenberge.
Herkenbaar de Paravang!
De bunker wordt heden gebruikt als opslagplaats door de ernaast gelegen bistro.


Toen namen we het overzetbootje mits 1 euro te betalen om de andere oever te bereiken en namen we na een korte stop in een tearoom de tram huiswaarts
Een korte leuke leerrijke trip.

Havenfeesten in Blankenberge

Een week na Oostende voor Anker waren er gedurende vier dagen havenfeesten in Blankenberge. Mijn Blankenbergse vriendin had me al een tijdje geleden uitgenodigd. Maar ik heb tot de allerlaatste week gewacht om toe te zeggen en dan nog met de voorwaarde dat ik vlak na de middag zou komen. Gewoonlijk gaan we samen uit eten over de middag maar dat zag ik echt nog niet zitten. ’s Middags toch nog even rusten anders haal ik de avond niet. Het is best gelukt , alleen de hitte speelde ons allebei wat parten. Die zondag was het meer dan 30° met warme wind er bovenop.
Eerst een wandeling langs het haventje waar  boten lagen die ook in Oostende te zien waren en aan de Paravang verwelkomden een paar reuzen ons.

Een verkleedpartij, zo kwamen we ook in de sfeer van de havenfeesten!

Dit bootje droeg de toepasselijk naam van “Speelman” !

Met de reddingsboot kon je een tocht in zee maken.

We bleven een beetje uit de buurt van deze haringrokerij : Op de foto niet zo goed te zien maar de rook zorgde ervoor dat je helemaal naar de haring rook!

Geen havenfeesten zonder de kleine stoet over het vissersleven. De shantykoren en de volksdansen lieten we dit jaar aan ons voorbij gaan. Veel te warm …


Animatie in de stoet

Wij zaten  in de schaduw op een terras want het was werkelijk te warm om lang in de zon te staan.
Rond de klok van 16 uur koelde het af en deden we nog een wandeling langs de zeedijk .

Waar is de zee! ?

In de rij voor een ijsje!

Nog even het oude stadhuis binnen om naar een tentoonstelling te kijken. Super mooie beelden vnl sprookjesachtige vissen. Ik mocht van de artiste welgeteld één foto maken. De keuze was moeilijk…
  



Toen was het tijd om de tram huiswaarts te nemen. Een mooie en gezellige dag was het. We hadden elkaar al maanden niet gezien. Deels mijn schuld ik voelde me te ziek om veel bezoek te hebben.

tentoonstelling in Damme

Toen we in Damme waren stapten we het stadhuis binnen waar een tentoonstelling was van keramiek en schilderijen. De onderwerpen waren zo uiteenlopend van serviesgoed, dieren, wandversieringen ,schilderijen.
Je zag een paar mensen bezig aan het werk en je kon je ook inschrijven om workshops te volgen. De tentoonstelling loopt nog tot 10 juni 2019.

Papavers als muurversiering , maar ook papavers klein en groot op metalen stengels om boeketten te maken.

Verschillende schilderijen van haar hand .

Wat vooral in het oog sprong waren de verschillende mooi beschilderde doodskisten . Het deed me denken aan het programma dat onlangs op TV was over begrafenisondernemers: Een jonge terminaal zieke vrouw liet haar doodskist beschilderen door haar twee jonge kinderen. Een aangrijpend moment. Hun moeder zou voor altijd slapen in deze mooi aangeklede en beschilderde kist.

 

scharpoord Knokke Heist

 

Op een namiddag begin oktober ging ik samen met mijn vriendin naar het CC Scharpoord.
De bloemenweide rond Scharpoord stond terug in volle bloei , nog mooier dan tijdens de droge periode.
Het was fris die dag en niemand maakte gebruik van het gezellige terras.

We gingen een fototentoonstelling bezoeken van een Knokse dame die elke dag foto’s maakt
van de zee, het strand , de zeedijk .
Ze plaatst die op FB en dikwijls komen haar foto’s ook op tv bij het weerpraatje van Frank Deboosere.
Tevens is ze de huisfotograaf van de gemeente en overal aanwezig waar er iets te doen valt.

 

Een kleine greep uit de talrijke foto’s  :

.

.


.

.


.

.

.

Merchandising.
De tentoonstelling is ondertussen afgelopen en op de laatste dag was Anne-Marie Maertens aanwezig
en kon je uit de tentoonstelling zo’n grote foto onder glas kopen!

 

Er was ook een tentoonstelling van een fotoclub en daar zag  ik oa.twee foto’s
genomen van een oud collega die indertijd op reis is geweest naar Cuba!

En deze is genomen door mij. Zou die daar ook  mogen hangen ?

Folkloremarkt in Heist

Al sinds 1968 is er tijdens de maanden juli en augustus folklore markt in Heist. Elke week op donderdag van 14 tot 18 uur. In de begin jaren kon je veel oude ambachten zien . Met de jaren is dat wel verminderd maar toch wordt er elk jaar geijverd om handwerk en ambachten te tonen. Het is er altijd druk en zeker met mooi weer. Elk jaar loop ik eens door de verschillende straten waar er stalletjes staan met de meest uiteenlopende dingen.

Het was erg  warm maar dat weerhield de mensen niet om hier rond te slenteren.

Verzamelaars van postkaarten vinden hier wel hun gading.
Toevallig  🙂 lagen er een paar boeken open over Knokke en Heist

Deze kleurige plastiek stokjes trokken ieders aandacht.
Het waren sluitingen voor plastiekzakjes.

Moest opa nog geleefd hebben kocht ik er eentje.
Hij verzamelde kippenbeelden.

Eten in overvloed !

Vlechtwerk!

Met de hand touw draaien en glazen slijpen

Het orgeltje ontbrak ook dit jaar niet  en zijn muziek bracht er de stemming in!

Keuze genoeg!

De paëlla was klaar om te verkopen! Het rook er heerlijk.

De klantklosster vertelde honderduit ,
haar vriendin borduurde in stilte verder mooie motieven op badhanddoeken.

Garnaalpelsters! Zo vlug kan ik ze niet pellen!

Zeg niet meer dat mannen niet kunnen breien!
Hij babbelde en breide terzelfdertijd 🙂

Op de speelplaats van  een school kon je genieten van muziek, een aperitiefje drinken…

…met de ezeltjes een rondje lopen op het terrein van de school

… of een gezelschapsspelletje spelen

…of je laten scheren door een echte barbier

De Heistse reuzen Pier en Wanne keken toe en zagen dat het goed was!

Wenduine -vervolg

We verlieten de Persepit via een paadje en wandelden  langs het zwembad naar de zeedijk. Er blies een stevige wind en de zon had geen zin om door het wolkendek te piepen. De verhuurder van gocarts deed gouden zaken .Op het strand zelf was het rustig.

We wandelden tot het einde van de korte zeedijk. Onderweg zagen we hoe je een leegstaand pand aantrekkelijk kan maken met beschilderde panelen.

Op het einde van de zeedijk was er veel volk bij een surfclub

.

Sedert 2015 heeft Wenduine een nieuwe zeedijk met twee stormmuren. Lees meer hierover 😦 klik)

Zagen we in de duinen niet echt monumentale beelden ,op de zeedijk stonden er wèl.
Namen van de kunstenaars niet gevonden , enkel scanplaatjes.

Toen hebben we onszelf getrakteerd op een verwenkoffie/thee!
En wil je wel geloven dat ik vergeten ben er een foto van te nemen
toen ik zag wat we kregen…
Dat was bijna een vieruurtje:
een kleine boule de berlin,
een stukje miserable, chocomousse,
ijs overgoten met limoncello,
een glaasje advokaat en een glaasje koffielikeur.
Bij de kop thee lag er nog een verpakt koekje!

 

Een mooie afsluiter van een dagje Wenduine,
ook Prinses van de Belgische Kust( klik)genoemd.