Doe me nu maar stoppen

Zaterdag ,25 juni, regende het de hele namiddag ,maar de dag erop was het stralend weer. Na de middagrust belde ik mijn vriendin op of ze zin had om naar de heropening te gaan van het erfgoedmuseum dat nu niet langer Sincfala( wat een oudere naam zou zijn voor het Zwin) noemde maar nu de naam HEY kreeg. Wat een nietszeggende naam .

In elk geval heeft de locatie een grondige opknapbeurt gekregen. Het oude gebouw is opgepoetst maar heeft zijn uitzicht behouden . De tuin is heraangelegd en er zijn moderne gebouwen bijgekomen. Het geheel is erg aantrekkelijk geworden. In het oude gebouw ( momenteel niet te bezoeken) is alles gebleven zoals het was: de oude vissersherberg, de oude vissershuisjes en de werkzaamheden die vissersvrouwen deden zoals garnalen pellen, netten breien en herstellen en dan de tentoonstelling van vissersvaartuigen …

Gedurende de twee zomermaanden is de ingang gratis en ik ben er zeker van dat het een toeristische trekpleister zal worden.

Als animatie was er een optreden met populaire zang en muziek. Veel mensen bleven kijken en luisteren op stoelen die overal in de tuin stonden. Het was ook erg warm en even uitrusten was geen luxe.

Het eerste gebouw dat we binnenstapten toonde aan de hand van foto’s ( indertijd getrokken door Photo Hall) ,schilderijen ,affiches hoe het leven vroeger was Je kon ook met een soort vergrootglas over de een getekende kaart van de streek die aan de muur hing glijden.

Daarna stapten we door de tuin naar een ander gebouwtje waar een beeld werd weergegeven hoe de badstad Knokke een toeristisch oord werd door het bezoek van de Engelsen die hier de golfsport introduceerden.
Voorheen was Heist de toeristische trekpleister en was Knokke een klein gehucht waar schilders zoals Alfred Verwee , Felicien Rops, Paul Parmentier… hun hart verloren en een schilders kolonie stichten.
De bekende grenspaal 369 die al verschillende keren verplaatst werd en zo geschiedenis maakte was er ook aanwezig.
De valiezen waar de toeristen mee aankwamen in Knokke en Heist per trein of de automobiel en dan niet te vergeten de vele kaartjes die naar het thuisfront verstuurd werden. Veel kaartjes werden aan de voorkant van de postkaart vol geschreven.
Een mooi glasraam van de vuurtoren.
Als kind heb ik nog geweten dat er een Zoo was in en rond de Lac van Heist.
De kust ook is ook bekend voor de vele papieren bloemen die de kinderen op het strand tot heden verkopen in ruil voor voor schelpen. Bij het overlijden van Burgemeester Graaf Leopold Lippens werd met papieren bloemen hulde gebracht door de oprijlaan naar zijn woning vol te zetten met papieren bloemen!
De bekende babelutten ( een boterbabbelaar) werden voor het eerst gemaakt door Moeder Babelutte.
Een een grote affiche maakt bekend dat het stadhuis van Knocke officieel werd ingehuldigd in juni 1913 !
En er is nog veel te zien via beeld of teksten…

Echt een bezoekje waard als je eens naar Knokke-Heist komt.
Maar voor mijn vriendin en mezelf was het een verrassing dat er ook die dag rommelmarkt was in de straten errond en dat het tevens Oosthoekkermis( een wijk in Heist) was
Maar daar gaat het volgende logje over!
Ik schreef het toch al ” doe me nu maar stoppen” ūüôā

Een kunstwerk

Na de wandeling met S√©bastien en zijn vriendinnetje reden we niet recht naar huis. We gingen nog even kijken naar een kunstwerk in de omgeving van het AZ Zeno . Ik had nog niet kunnen uitvissen waar precies dit kunstwerk lag want het AZ Zeno grenst aan de Nati√ęnlaan maar ook aan de Kalvekeetdijk. Het moest ergens in een weide liggen tussen het ziekenhuis en de parkbegraafplaats. De zoon liet ons met een drone foto weten waar we moesten zijn.

Wim Tellier stelt momenteel nabij AZ Zeno in Knokke-Heist zijn kunstproject CLOSER voor. Een gigantische en loodzware canvasafdruk van 105 x 68 meter en 3 ton van een man in een brandwerend pak. ‚ÄúJe ziet √©√©n individu, een man in vuurpak, in een zeer zelfzekere houding”, legt Tellier uit. ‚ÄúHij lijkt onoverwinnelijk, alsof niets hem kan overkomen. Maar dat is slechts schijn want in een tweede stadium krijgt de man-in-beschermpak een volledig andere gedaante. In mei wordt het pak geperforeerd en zullen er zonnebloemen door groeien als tegenpool van die zelfzekere man. De biologische bloemenzaadjes gaan hem overmeesteren en uiteindelijk overwoekeren.‚ÄĚ Wim Tellier koos voor de zonnebloem als symbool voor bescheidenheid en als knipoog naar de zon. In een derde stadium wordt de hele stof gerecycleerd. Het zal gebruikt worden als zeildoek voor strandzetels!

Zo vanuit de lucht ziet het er wel imposant uit. De poorten van de weide stonden wagenwijd open en aan de ingang stonden aan weerszijden grote panelen met de uitleg.
In de weide zelf was er een platform gebouwd en van daarop kon je de figuur zien. Jammer genoeg was het platform niet hoog genoeg om een duidelijk beeld te krijgen . Er was ontzettend veel wind op dat ogenblik en ik verkoos maar om vlug weer naar beneden te gaan.

In de weide zag je overal hoopjes aarde liggen. Ik herinnerde me gelezen te hebben dat het AZ Zeno bezig was om in die weiden een biologisch voedselbos aan te leggen. In beginfase vooral bomen met fruit en noten om te gebruiken in het ziekenhuis zelf !

Wim Tellier is niet aan zijn proefstuk. Hij heeft enkele jaren geleden op het strand v√≤√≤r het Casino de reusachtig krab van 3000m¬≤ met foto’s van landschappen uit de vier windstreken gelegd en het bloemenkunstwerk om aandacht te vragen voor de bij .

Meer over deze kunstenaar en zijn werk: (klik). Daar kan je lezen waar hij oa zijn werken heeft tentoongesteld!
Zodra de zonnebloemen boven komen zal ik nog eens gaan kijken om de evolutie met eigen ogen te zien! Wil je dit ook eens zien ? Links afslaan bij de nieuwe rotonde op de Nati√ęnlaan richting AZ Zeno en een paar honderd meter verder zie je de panelen op de weg al staan. Tot september kan je dit nieuwe kunstwerk van de landschapskunstenaar Wim Tellier bekijken;

Ode aan Knokke-Heist

Nu de dagen zo kort zijn en het weer niet altijd zo uitnodigend om lange wandelingen te doen stap ik al eens gemakkelijker binnen in het cc Scharpoord om een tentoonstelling te bekijken. Deze keer was het een fototentoonstelling van Valéry Lippens. Zoals de naam al doet vermoeden is hij de zoon van wijlen Burgemeester Graaf Leopold Lippens. Hij exposeert voor de eerste keer in Knokke-Heist. Een soort hommage aan zijn vader  die zijn stad in hart en nieren droeg.

Van de zee tot de duinen en de polders niets ontsnapt aan zijn oog . Hier een kleine “bloemlezing”

Ik kan ze hier moeilijk allemaal plaatsen. Ze zijn allemaal zo indrukwekkend mooi.

schilderwerken van amateurs

Er is in cc Scharpoord altijd een niet zo grote ruimte voorbehouden aan een kleine tentoonstelling . Deze keer waren het amateur schilderijen over het strand en over het Zwin en ook over de ooievaars in het Zwin. Erg jammer dat de ophanging wat saai was in een onderbelichte gang. Er waren héél herkenbare zichten bij waarvan je kon zeggen dat is daar of daar

Ook nog een kleine en leuke tentoonstelling over zeemeerminnen.

De zeemeermin is een van de meest iconische wezens aller tijden. We kennen haar van mythes, legendes, sprookjes en verhalen die teruggaan tot in de oudheid. Zeemeerminnen worden steeds afgebeeld als sterke, bovennatuurlijke vrouwen die macht, schoonheid en zelfvertrouwen uitstralen.

De Gentse fotografe Elisa Maenhout neemt de kijker mee in de (w)onderwaterwereld van zeemeerminnen.
‚ÄúZe hebben dezelfde zorgen als gewone stervelingen, maar zodra deze parttime zeemeerminnen √©n -mannen hun staart aantrekken, telt alleen nog wat zich onder water afspeelt. Voor hen is dit geen rollenspel, zij voelen zich √©cht zeemeermin of -man.” 
Haar onderwaterfoto’s brengen de idyllische droomwereld tot leven.

Ik koos een tweetal foto’s uit die qua belichting meevielen. De andere waren te veel met spots belicht of was de weerkaatsing te groot. Het was een kleine tentoonstelling maar eentje die tot de verbeelding sprak.

Tentoonstelling

Op een dag waarvan je niet wist of het nu zou regenen of de zon zou schijnen ging ik naar het cc Scharpoord . Er waren verschillende tentoonstellingen die je kon bezoeken.

Plots was de zon er even , toch maar eerst een wandelingetje rond het zegemeer maken om vervolgens de tentoonstelling van Karl Meersman met audio door Wouter Deprez te bezoeken.

KarlMeersman is een Belgische redactionele cartoonist , woonachtig in Sint-Niklaas . Hij staat bekend om zijn wekelijkse karikaturen in de populaire tijdschriften Trends en Knack . 

‚ÄúKwetsbaarheid‚ÄĚ zei Karl als mensen vroegen waarover de tentoonstelling zou gaan. ‚ÄúKwetsbaarheid van het klimaat, van de mens en ook van de kunstenaar.‚ÄĚ Meester-verteller Wouter Deprez was gedurende al die jaren de compagnon de route en schreef een eigenzinnige audio-gids. Met deze audiogids loop je door de tentoonstelling. Het is geen opsomming van feiten , het is op een ludieke manier ingesproken.

Een greep uit een hele reeks zeer herkenbare portretten.

Een hele zaal vol bizarre beeldjes.

Cartoonisten hebben enkel als wapen een potlood

Een andere kleinere tentoonstelling toon ik morgen.

vrije tijdsmarkt

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2021-09-03_15-04-29-2-1.jpg

Elk jaar in de maand september is er de traditionele vrijetijdsmarkt. Dit jaar ging dit event voor de eerste keer door in het park van het Cultuurcentrum met de focus op verenigen, ontmoeten en samenzijn.
Verenigingen ontmoeten elkaar, bezoekers flaneren langs de kraampjes en krijgen een indruk van het ruime verenigings-, ontspannings- en vrijetijdsaanbod in Knokke-Heist. Er is randanimatie , er zijn jeugdactiviteiten , er is muziek.
Van 10 uur tot 13 uur en daarna onder een ruime open tent( met het weer weet je maar nooit! ) is er dan als afsluiting een bbq.
Onze twee verenigingen voor senioren waren ook aanwezig met een kraampje( Er zijn nog andere senioren verenigingen.)

Het was heerlijk weer en iedereen liep met een smile rond want het was toch een vraagteken of het volk zou trekken in het park van scharpoord daar waar het jaar en dag op de markt in de Lippenslaan was.Het was wel merkbaar dat corona nog niet helemaal vergeten was want er waren minder standjes en ook de andere ligging zal wel een rol gespeeld hebben.

een kleine greep van de ruim 50 kraampjes die er waren :

een klein fragmentje van de pipes en drumband

Een mooie dag waarin je kon kennis maken met wat er allemaal mogelijk is om je vrijetijd voor jezelf zinvol in te vullen.

scharpoord

Het was een regenachtige dag en zeker geen terrasjes weer (op het dak van cc.Scharpoord). Ideaal om het Cartoonfestival binnen te bekijken. We hadden buiten al de panelen langs het zegemeer en in de tuin van scharpoord bekeken, nu gingen we eens binnen kijken. Toen moesten we nog reserveren maar ondertussen was die reservatieplicht afgeschaft.
We waren er zeker niet alleen. Maar het viel wel best mee. Iedereen respecteerde elkaar en bleef wat op afstand. De tentoonstelling was verdeeld over verschillende kamers. Je liep oa in een duikboot en in een bank…In een duikboot kon je de cartoons van Lectrr bekijken onder roodkleurig licht en je stapte ook een kluis van een bank binnen waar het geld zomaar op de vloer lag( met een afbeelding van Lectrr erop. Wat dacht je wel? ūüôā

Cartoons genoeg . Ik plaats er hier enkele.

Het is onmogelijk om de beste er uit te halen. Er zijn er zoveel en iedereen vindt wel iets anders het mooist of het grappigst.

Lego was alom tegenwoordig om verschillende sport disciplines uit te beelden. In de bovenzaal waren de cartoons gegroepeerd volgens de sportdiscipline;

En als afsluiter een selfie die je kon nemen in een decor in de afdeling van het wielrennen!! De foto werd je toe gemaild! Leuk toch!

En uitrusten van het slenteren van cartoon naar cartoon kan in de gezellige cafetaria .. Daar kom je altijd wel iemand tegen die je kent, zo ook deze keer. Een hartelijk weerzien met bekenden na zo’n lange tijd . Zeker omdat de cafetaria h√©√©l lang dicht was.
Daarna door de regen terug wandelen naar de auto die we niet meer kwijt konden op de ruime parking van scharpoord maar een eind verder in de Meerlaan. Een regenachtige dag die leuk was ingevuld.

Tri√ęnnale Brugge: het huis van G.Gezelle

Ik was al een paar keer in Brugge voor de tri√ęnnale maar om dit te voet in √©√©n keer te doen is bijna niet haalbaar. Donderdag 13 augustus was het een ideale dag om nog eens naar Brugge te rijden . Gezien we niet in het centrum moesten zijn vond ik nogal gemakkelijk (gratis)parking.

Een wandeling langs de molens van Brugge langs de Vesten is altijd mooi meegenomen. Er staan er vier en van alle kanten zijn ze mooi om op de foto te zetten! De naam van de molens zijn Bonne Chière, de St Janshuismolen, de nieuwe Papegaaimolen en de Koeleweimolen. De eerste twee zijn te bezoeken.

Dit stuk van de Vesten( je kan helemaal rond Brugge wandelen/fietsen) is druk bezocht door voetgangers en fietsers. Op en rond het gras wordt er , gepicknickt , gerust en genoten van het uitzicht op de Vesten.

Wij gingen niet rond Brugge wandelen op de Vesten onze bedoeling was om in het kader van de Tri√ęnnale het kunstwerk te bezoeken in de tuin van het huis waar G.Gezelle gewoond heeft. Van ver zag je al een rode metalen constructie uitsteken:

H√©ctor Zamora toont zijn werk ‚ÄėStrangler‚Äô in de ommuurde tuin van het Gezellehuis, waar hij een industrieel steigerwerk installeert rondom een grote alleenstaande Oostenrijkse den. Deze specifieke boom herinnerde hem aan de ‚Äėceibo‚Äô, een tropische boomsoort in het Amazonewoud die er een heilige status geniet en omringd wordt door slingerplanten.”

Hoe dichter je er bij kwam hoe imposanter het steigerwerk . In de tuin van het G.Gezellehuis zag je hoe hoog deze installatie was. Je kreeg de mogelijkheid om via een cirkelvormige trap rond de boom tot helemaal boven de boom te geraken. Het zicht moet fenomenaal zijn. Ik heb het niet gewaagd en ten andere was het letterlijk héél lang aanschuiven om aan de beurt te komen. Om de wachttijd aangenamer te maken waren stoelen geplaatst!
Het borstbeeld van G.Gezelle stond te midden de steigers toe te kijken.

Je kon ook rondwandelen in de grote tuin waar hier en daar panelen stonden met een gedicht ge√Įnspireerd op de natuur. Vanuit de ommuurde tuin kijk je uit op √©√©n van de molens die daar dichtbij staat.

Vlakbij de ingang van de tuin staat een beeld van Jan Fabre

We namen ook een kijkje in de woning zelf die niet enkel een inkijk geeft hoe de dichter woonde maar ook een overzicht van zijn leven en zijn gedichten. Ik beperk me tot enkele fragmenten van zijn gedichten …

.

Een h√©√©l mooie bijdrage aan de Tri√ęnnale en een opwaardering voor het G.Gezelle huis dat toch wat buiten het toeristische centrum van Brugge ligt. De toeristische busjes die in Brugge rondrijden zagen we regelmatig langsrijden en even halt houden. Velen wilden uitstappen om te gaan kijken, maar dat paste niet in het kraam van die rondritten. Ze moesten tevreden zijn met de uitleg van de gids.

Een namiddag om echt van na te genieten en zeker een aanzet om de overige Tri√ęnnale bijdragen te bezoeken.

Krolf

De senioren kunnen weer starten met Krolf spelen.

Krolf is een sport die uit de Scandinavische landen komt overgewaaid. Het wordt gezien als een mix van golf en crocket. Spelers trachten een bal met een hamer in een hole te slaan. Het lijkt gemakkelijk maar je mag hard meppen om die tamelijk zware bal ver weg te slaan . Hole in one komt maar zelden voor ( bij ons toch ). Je mag al blij zijn als je in de buurt komt van het gat dat in het gras is gemaakt ( en die je na een partijtje krolf spelen weer netjes moet dicht maken). Je kan dit spel overal spelen waar gras is en je moet de oneffenheden er bij nemen. Een spel telt 12 holes en de winnaar is hij/zij die de minste slagen nodig had . Een spelnamiddag bestaat meestal uit twee rondes.

Het gemeentebestuur heeft toelating gegeven om de sportieve activiteiten te hervatten. Lange tijd kon het niet omdat omwille van corona en ook omdat de sporthal waar wij als senioren in Westkapelle tijdens het voorjaar en de zomermaanden buiten petanque spelen en tijdens de wintermaanden binnen koersbal spelen, tot heden gebruikt wordt voor de corona vaccinatie . Zelfs de petanque veldjes buiten mochten niet gebruikt worden. Ook Krolf mocht niet .
We mochten de voorbije week per uitzondering één namiddag gebruik maken van de tuin van scharpoord om promotie te maken voor Krolf.
Vanaf september kunnen we terug in Westkapelle op een nieuw terrein spelen. De opkomst van de senioren was groot en sommige mensen had ik al ruim een jaar niet meer gezien. Ik hoop dat de wandelaars die langskwamen of op het terras van de cafetaria zaten goesting hebben gekregen om mee te spelen.
H√©√©l leuke nieuwe sportieve start en laat ons hopen dat het zo mag blijven…

Een kleine impressie:

Cartoon festival

Omwille van corona gaat het cartoonfestival niet door in een tent op het strand van Heist maar gedeeltelijk in openlucht rond het Zegemeer , in de tuin van het cc.Scharpoord en in verschillende zalen van het Scharpoord zelf.

Dit jaar staat het festival in het teken van iedereen kampioen. Nieuw is dat het festival een tekenaar extra in de verf zet. Die eer valt cartoonist Lectrr te beurt. Lectrr is de artiestennaam van Steven Degryse, een Belgische cartoonist, columnist en striptekenaar.

De Cartoons buiten aan het Zegemeer ben ik gaan bekijken. Maar ik ben er niet meer toe geraakt om binnen verder te kijken. Er komt een moment dat je “verzadigd” bent en daarenboven moest je om binnen verder te kijken reserveren. Heden is die reservatie voorwaarde afgeschaft en kan je mits de nodige afstand vrij binnen gaan .Dat doe ik beslist nog v√≤√≤r 29 augustus want dan sluit het festival..

Een kleine greep van de cartoons die ik buiten zag:

In de tuin van scharpoord is er nog een tentoonstelling nl de World Press photo. Ik was onder de indruk van die foto’s die een duidelijk bericht de wereld insturen.

Cartoons in openlucht: Langs het zegemeer zijn panelen opgesteld en ondertussen heb je een mooi zicht op het zegemeer en La Réserve..

Ideaal om tussen twee buien door te gaan kijken !!