scharpoord Knokke Heist

 

Op een namiddag begin oktober ging ik samen met mijn vriendin naar het CC Scharpoord.
De bloemenweide rond Scharpoord stond terug in volle bloei , nog mooier dan tijdens de droge periode.
Het was fris die dag en niemand maakte gebruik van het gezellige terras.

We gingen een fototentoonstelling bezoeken van een Knokse dame die elke dag foto’s maakt
van de zee, het strand , de zeedijk .
Ze plaatst die op FB en dikwijls komen haar foto’s ook op tv bij het weerpraatje van Frank Deboosere.
Tevens is ze de huisfotograaf van de gemeente en overal aanwezig waar er iets te doen valt.

 

Een kleine greep uit de talrijke foto’s  :

.

.


.

.


.

.

.

Merchandising.
De tentoonstelling is ondertussen afgelopen en op de laatste dag was Anne-Marie Maertens aanwezig
en kon je uit de tentoonstelling zo’n grote foto onder glas kopen!

 

Er was ook een tentoonstelling van een fotoclub en daar zag  ik oa.twee foto’s
genomen van een oud collega die indertijd op reis is geweest naar Cuba!

En deze is genomen door mij. Zou die daar ook  mogen hangen ?

Folkloremarkt in Heist

Al sinds 1968 is er tijdens de maanden juli en augustus folklore markt in Heist. Elke week op donderdag van 14 tot 18 uur. In de begin jaren kon je veel oude ambachten zien . Met de jaren is dat wel verminderd maar toch wordt er elk jaar geijverd om handwerk en ambachten te tonen. Het is er altijd druk en zeker met mooi weer. Elk jaar loop ik eens door de verschillende straten waar er stalletjes staan met de meest uiteenlopende dingen.

Het was erg  warm maar dat weerhield de mensen niet om hier rond te slenteren.

Verzamelaars van postkaarten vinden hier wel hun gading.
Toevallig  🙂 lagen er een paar boeken open over Knokke en Heist

Deze kleurige plastiek stokjes trokken ieders aandacht.
Het waren sluitingen voor plastiekzakjes.

Moest opa nog geleefd hebben kocht ik er eentje.
Hij verzamelde kippenbeelden.

Eten in overvloed !

Vlechtwerk!

Met de hand touw draaien en glazen slijpen

Het orgeltje ontbrak ook dit jaar niet  en zijn muziek bracht er de stemming in!

Keuze genoeg!

De paëlla was klaar om te verkopen! Het rook er heerlijk.

De klantklosster vertelde honderduit ,
haar vriendin borduurde in stilte verder mooie motieven op badhanddoeken.

Garnaalpelsters! Zo vlug kan ik ze niet pellen!

Zeg niet meer dat mannen niet kunnen breien!
Hij babbelde en breide terzelfdertijd 🙂

Op de speelplaats van  een school kon je genieten van muziek, een aperitiefje drinken…

…met de ezeltjes een rondje lopen op het terrein van de school

… of een gezelschapsspelletje spelen

…of je laten scheren door een echte barbier

De Heistse reuzen Pier en Wanne keken toe en zagen dat het goed was!

Wenduine -vervolg

We verlieten de Persepit via een paadje en wandelden  langs het zwembad naar de zeedijk. Er blies een stevige wind en de zon had geen zin om door het wolkendek te piepen. De verhuurder van gocarts deed gouden zaken .Op het strand zelf was het rustig.

We wandelden tot het einde van de korte zeedijk. Onderweg zagen we hoe je een leegstaand pand aantrekkelijk kan maken met beschilderde panelen.

Op het einde van de zeedijk was er veel volk bij een surfclub

.

Sedert 2015 heeft Wenduine een nieuwe zeedijk met twee stormmuren. Lees meer hierover 😦 klik)

Zagen we in de duinen niet echt monumentale beelden ,op de zeedijk stonden er wèl.
Namen van de kunstenaars niet gevonden , enkel scanplaatjes.

Toen hebben we onszelf getrakteerd op een verwenkoffie/thee!
En wil je wel geloven dat ik vergeten ben er een foto van te nemen
toen ik zag wat we kregen…
Dat was bijna een vieruurtje:
een kleine boule de berlin,
een stukje miserable, chocomousse,
ijs overgoten met limoncello,
een glaasje advokaat en een glaasje koffielikeur.
Bij de kop thee lag er nog een verpakt koekje!

 

Een mooie afsluiter van een dagje Wenduine,
ook Prinses van de Belgische Kust( klik)genoemd.

Wenduine

Tijdens de zomermaanden “reizen” mijn vriendin en ik regelmatig met de tram langs de kust. Omdat we telkens kort na de middag starten zoeken we het niet al te ver. We waren al in Zeebrugge geweest en daarna in Blankenberge en de vorige week trokken we naar Wenduine. Ik had in de krant gelezen dat er een tentoonstelling was van monumentale beelden in het Prins Albertpark vlakbij de molen van Wenduine : De Hubertmolen is een kleine houten staakmolen uit 1880 ( klik).

Die bewuste middag reden we naar Wenduine en stapten af aan de Molen. In het kleine parkje aan de overkant van de molen zagen we enkel een verweerde biels  en een wit sierlijk beeld  moeder en kind. We liepen enkele paadjes in vlak achter het pleintje maar zagen alleen mooi geknipte hagen.

We wandelden wat verder en vroegen aan enkele mensen die op een bankje zaten of zij weet hadden van monumentale beelden in de omgeving.  Aan hun dialect te horen waren ze van de streek zelf. Ze wisten ons te vertellen dat er wel een paar beelden stonden in de Persepit.( een staande wip in een put =hier de duinen) en dat dit het Prins Albertpark is.
Wekelijks wordt er in de persepit door de Koninklijke Schuttersvereniging Sint Sebastiaansgilde  schieting gehouden op de staande wip.

Met deze informatie stapten we verder. In de duinen zagen we inderdaad een paar “monumentale” beelden.

In dit gebouwtje is er een tentoonstelling van kunstwerken van Freddy De Moor.(Schilder, beeldhouwer, keramist )Het was die dag sluitingsdag.
In de duinen zagen we een paar kunstwerken verwezenlijkt door Kunstenaars van kunstplatform ARTslag

.

Het eerste is  het geraamte van een bruinvis en het andere is een interactieve poëzielarve
De latten van de bruinvis waren volgeschreven met teksten alsook de tweede.

De echte spioenkop boven en het kunstwerk in de duinen

De reclame rond dit project had ons wat misleid en we gingen de ontgoocheling wegspoelen in een tearoom op de zeedijk… wordt vervolgd.

Cartoon Festival- vervolg

Een greep uit de talrijke cartoons. Héél veel politiek getinte cartoons over Trump, Poetin, Erdogan enz… Ik koos er willekeurig enkele uit van de 400 die er te zien zijn!

Ook aan de kinderen is er gedacht met workshops en wedstrijden. Ik toonde gisteren al een workshop. Die dag ging het over schelpen. Langs de speciale kinderingang kunnen ze op speurtocht vertrekken met het doeboekje in de hand. Op verschillende plaatsen staan er lego opstellingen, ook in mini strandcabines kan je lego ’s bewonderen .

.

.

 

.

De andere cartoons kan je tot 2 september gratis gaan bezoeken in het cartoonpaviljoen gelegen op het Heldenplein in Heist. Je krijgt er echt een goed humeur van !

Cartoonfestival Knokke-Heist

Dinsdag was het een ideale dag om met de fiets naar Heist te rijden om het Cartoonpaviljoen een bezoekje te brengen. Er was die dag veel wind en niet overdreven warm. Je ziet op de foto’s dat het op het strand erg rustig was. Het was  fris aan zee.

Sébastien was hier en we fietsten samen naar Heist. Ik ga elk jaar even langs en ik vond het dit jaar veel aangenamer ingericht . Je werd niet de hele tijd omver geblazen met de ene cartoon naast de andere, maar er werden grappige elementen aan toegevoegd en er was ruimte om rond te flaneren.

Tijdens de 57ste editie van het Cartoonfestival Knokke-Heist heeft de top van de Vlaamse cartoonisten zich mogen uitleven rond het thema vakantie en toerisme.
“Groetjes uit”… neemt je mee op een cartooneske wereldreis vol verrassingen en plezier!

Het cartoon paviljoen

Oma is altijd klaar voor een grapje!

In de inkomhall zie je al onmiddellijk welke cartoons prijzen hebben gehaald
( PCB= Press Cartoon Belgium) .     Die namiddag was er een workshop voor kinderen met schelpen

Vanuit het paviljoen een zicht op een verlaten strand.
Er was veel wind.

Foto genomen in het roze caravannetje. Vul je  email adres in vòòr je op de knop drukt en de foto wordt  onmiddellijk toegestuurd.

Morgen de winnaars van de Gouden, Zilveren en Bronzen hoed en nog enkele cartoons.

Lissewege -vervolg

Een eindje verder waar die “oude bekenden” in het café ons toelachten draaiden we de hoek om en zagen we  de kerk Onze-Lieve-Vrouw-Bezoeking . Op het grasplein vóór de kerk stonden er verschillende beelden tentoon.
Maar in de kerk is er elk jaar een mooie tentoonstelling van kunstwerken gemaakt in allerlei materialen . Over smaak valt niet te twisten, maar er waren kunstwerken bij die ik erg mooi vond. 😉

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

Toen was het tijd om even uit te blazen en dat deden we in Huize Saeftinghe gelegen vlak achter dit beeld van een familie op zoek naar woonst zoals er ludiek op een blaadje was geschreven!!

Daar at ik na maanden  noodgedwongen” vasten ” mijn eerste pannenkoek begeleid met een kop thee. Ik heb er niet speciaal last van gehad. Ik kon achteraf wel jodelen van blijdschap!
Daarna wandelden we terug naar de auto en zagen we onderweg deze Eifeltoren!

 

 

.

De auto stond vóór een  schattig caféetje met een piepklein terrasje en overal bloemen op de vensterbanken. We kwamen juist van Huize Saeftinghe maar anders hadden we daar wel een korte stop gedaan.

De rust van de omgeving werd plots verstoord door een schurend metaalachtig geluid . We zagen een oude auto de straat indraaien . Het helse lawaai kwam van de auto bestuurd door een oud dametje die een lekke voorband had en al hobbelend bleef doorrijden. Wij deden nog teken naar haar maar ze bleef hobbelend verder rijden.
We dachten dat ze misschien ergens dichtbij woonde en toch nog thuis wilde geraken. Dus stapten we in de auto en reden weg. Toen we een straat indraaiden zagen we het autootje aan de kant van de weg staan met open voorportier en het oude dametje die zomaar midden op de weg sprong en met haar armen molenwiekte. Ik parkeerde vlak voor haar auto en vroeg hoe we  konden helpen.

Om een lang verhaal kort te maken : Ze had vlak vóór ze de straat indraaide waar wij stonden een klapband gekregen en was verder blijven rijden. Ze hoopte nog thuis te geraken in  Zwankendamme, een dorp vlak naast Lissewege. Maar haar vriendin ,passagier, had haar aangeraden om toch maar aan de kant van de weg te gaan staan. Zij vroeg mij de pechverhelping op te bellen. want zelf had ze geen gsm bij . Ze was aangesloten bij zo’n dienst. Toen ze de papieren uit haar rommellade peuterde bleek dat ze maar betaald had tot einde 2017… Het mensje was totaal overstuur en ik stelde haar voor om de wagen daar te laten en ik zou haar naar huis voeren. Ze wilde de auto niet achterlaten , er moest een garagist komen. De discussie ging nog een eindje verder … tot haar vriendin zei dat ze moest kalmeren en dat ze een taxi zou opbellen. De vriendin maakte regelmatig gebruik van deze taxidienst en ze kende de chauffeurs. Ik gaf haar mijn gsm en ze belde een taxi op in Zeebrugge. De man beloofde binnen een half uurtje hen te komen ophalen. Misschien kon die man er ook voor zorgen dat de auto getakeld werd.

Toen beiden kalm waren en ons honderd keren hadden bedankt en niet wilden dat we bleven tot de taxi aankwam , reden we huiswaarts. We hadden al die tijd niets tegen elkaar gezegd , nu keken we elkaar aan en schoten in een lach ” we hebben een goede daad gedaan vandaag”.