Voor de liefhebbers…

Donderdag bezocht ik samen met nog drie vriendinnen de tentoonstelling  in het Museum voor Schone Kunsten in Gent over Van Eyck, An optical Revolution. Er wordt storm gelopen voor deze unieke tentoonstelling die maar een drietal maanden duurt ( tot einde april 2020 )..
Stormde het niet letterlijk die dag dan regende het met tussenpozen des te meer.
We wandelden er droog naar toe maar kwamen verregend terug in het station Gent St Pieters.
Foto’s maken in de tentoonstellingszalen zat er niet in en daar keken de zaalwachters oplettend op toe. Ach in feite is dit ook niet te doen al die zalen doorlopend in het halfduister en met overal spots. Je krijgt wel genoeg informatie met de gratis audiofoon en de teksten op de muren en specifieke inlichtingen( je audiofoon voor een zwarte knop houden) naast de schilderijen gaven je nog meer duiding.
Wij hadden gekozen voor een bezoek over de middag en dat was ideaal . Niet te druk en genoeg ruimte om op je gemak alles te bekijken. Twee uur later kwamen we terug in de ontvangsthal: Een beetje versleten door het slenteren en in de laatste zalen was het toen al  druk en werd het moeilijker om alles van dichtbij te bekijken en te beluisteren. Niet iedereen houdt er hetzelfde tempo op na hé.

We gingen dan een hapje eten in het aanpalende restaurant . Geen uitgebreid menu  “Only Menu” stond er . Een Van Eyck Menu met keuze uit voor- en hoofdgerecht of  hoofdgerecht en dessert , of alles. Lekker maar ik denk niet dat Van Eyck dit zal gegeten hebben: Stoofvlees met krieltjes en gesnipperd witloof,  als toetje ( wat dacht je wel 🙂 ) een ijsje met een muffinachtig stukje taart. Allemaal lekker. Nog vermelden:  water en een glas wijn gratis erbij.
En wat doen vriendinnen dan ? Gezellig bijpraten! Dan terug naar huis met een voorbeeldige trein ! Op tijd vertrokken en op tijd terug in het eindstation.

Voor liefhebbers een must!

 

Wij hebben een ideaal moment uitgekozen ,want kijk eens hoe druk het was toen we om half vier het museum achter ons lieten. Een lange sliert wachtenden buiten en binnen dubbel zoveel. Je bent verplicht om mantels en jassen achter te laten in de vestiaires en handtassen die niet pasten in een bakje (als standaard ) mochten ook niet mee binnen! Niemand die tegenpruttelde en alles verliep vlot. Ook het weer ophalen van kledij en tassen aan een aparte balie. Gratis service.

 

Stadsmuseum in Lokeren

Bij mijn bezoek aan Lokeren voor de verjaardag van Marc zijn we achter het gezellig diner in een mooi restaurant nog eens een wandelingetje gaan maken. Zo schitterend was het weer niet om een lange wandeling te maken, het was die dag grijs en frisjes . Daarenboven kreeg Jessica, de vriendin van Marc , die slecht te been is en daardoor meestal in een rolstoel zit ,het ook koud.
Maar Myriam de vroegere begeleidster van Marc  had er iets op gevonden. We zouden het Stadsmuseum bezoeken en daar zou ik antwoord krijgen op mijn vraag wat die drie Hazenbeelden betekenden die op een pleintje staan!

Ik had er in 2014 al een foto van gemaakt en het Stadsmuseum bevindt zich op de achtergrond met een mooie tekst op de zijgevel ( die ik bij mijn laatste bezoek fotografeerde). Wij liepen er niet voorbij maar stapten nu wel binnen! Gratis toegang, dat vind je tegenwoordig niet veel meer. We hadden wel een beetje pech want het hele museum was niet open door omstandigheden maar waar we wel mochten rondkijken dat was voor ons nu het belangrijkste.

Ik laat de tekst op de vele panelen voor zich spreken.

 

En hier komt het verhaal waarom er drie hazen op het plein vòòr het Stadsmuseum staan:
de Haarsnijderijgeschiedenis!  Het slachten van konijnen en hazen voor het maken van vilt voor hoeden en pelsjes .Een vuil en ongezond werk dat vooral door de arme bevolking werd verricht..

 

Dus de drie hazen verwijzen naar het industrieel verleden van Lokeren.
Op het plein vòòr het stadsmuseum staan de drie hazen nu in een geel jasje gehuld. Wij vroegen het voorbijgangers maar niemand wist waarom de hazen verkleed waren. Carnaval misschien of een plaatelijk feestgebeuren?

Een mooi einde van een gezellige dag. Marc en Jessica genoten zichtbaar van dit bezoek aan het Stadsmuseum en aan mijn nieuwsgierigheid was voldaan. 🙂 Bij een volgend bezoek stappen we er nog eens binnen want er was nog véél meer te zien en dan zagen we niet eens de bovenverdieping (die op dat ogenblik niet te bezoeken viel)

Nieuwjaarsconcert in het Casino van Oostende

Niets is zo ontspannend in deze duistere en korte dagen dan een namiddagje muziek . Daar hebben we met velen van genoten : het Nieuwjaarsconcert in het Casino van Oostende.
Drie namiddagen werden uitgetrokken om alle Vlaamse provincies te laten genieten van een mooi muziekaanbod met wervelende dansers en een paar klowneske optredens.
De senioren van alle Vlaamse provincies lieten het niet aan hun hart komen. Met elke dag 2000 senioren zat de zaal telkens vol! Westvlaanderen werd op woensdagnamiddag uitgenodigd. De derde leeftijd was deze drie namiddagen massaal aanwezig in Oostende.
Het gemakkelijkste vervoer voor mij was de tram. Geen parkeerproblemen  en van uit de provincie zelf kwamen ze met autobussen.

Elk jaar wordt voor het Nieuwjaarsconcert een muzikaal talent in de bloemetjes gezet. Dit jaar werd gekozen voor Lou Roman en zijn orkest met Nadia en Yvann. Over de jaren heen heeft hij talrijke zangers begeleid en was het zeker terecht om hem eens in de bloemetjes te zetten. Hij kreeg uit handen van Leona Detiège een gedenkbeeldje nl de Vedet van S-Plus.

Het orkest speelde een schitterend medley van Glenn Miller en de prachtige muziek uit Bohémian Rapsody.
Luc Appermont praatte het programma aan elkaar en de zangers waren aan elkaar gewaagd Patrick Onzia, Udo , Gunther Neefs, Barbara Dex en Jasmine de dochter van Lou Roman. De scetches met Dirk Van Vooren waren hilarisch. Barbara Dex en Jasmine brachten een ode aan Vaya con Dios!  De Gibson Brothers sloten de reeks af en zetten de zaal in vuur en vlam met een mengeling van disco en salsa!

Ik denk dat iedereen tevreden naar huis is gegaan. . Het enige onderwerp op dat uurtje huiswaarts keren met de tram was de succesvolle namiddag!

Foto’s van de show zelf is bijna onmogelijk maar toch een collage met wat beelden.

 

Afscheid van onze voorzitter

Zondag 19 januari hebben we afscheid genomen van de voorzitter  van de seniorenvereniging de Egelantier . Hij heeft jarenlang gezorgd dat we op tijd de beentjes  rekten en strekten met pétanque en koersbal en heeft ook zijn best gedaan om op cultureel vlak onze kennis bij te schaven met interessante uitstappen.
Een uitgebreid etentje waarop 54 leden aanwezig waren hebben hem gehuldigd. Ook een afvaardiging van Brugge kwam een speech geven.
Het is geen vaarwel, absoluut niet ,hij heeft alleen de voorzittersfakkel doorgegeven aan anderen en we mogen zeker nog rekenen op hem om ons verder de weg te wijzen!
We hopen hem nog vele jaren te kunnen bewijzen dat we goede leerlingen zijn en de vereniging met al onze mogelijkheden verder zullen doen bloeien!

Damme en een bloemenkunstenaar

Ik heb afscheid genomen van 2019 met een mooie, zonnige maar koude wandeling rond Damme en een bezoek aan een feeërijke tentoonstelling in het voormalig St Janshospitaal . De bekende bloemenkunstenaar Frederiek Van Pamel heeft voor de derde keer in Damme bloemeninstallaties neergezet,  verleden jaar in het Stadhuis van Damme en dit jaar in het voormalige St Janshospitaal . Uit een akte uit de jaren 1249 kan opgemaakt worden dat op deze plaats een gasthuis werd opgericht. Door de eeuwen heen is de zorgfunctie blijven bestaan  tot 2014. Het rusthuis is dan verhuisd naar een nieuwe locatie in Sijsele.( toerisme Damme). 

 

Vlak vòòr de ingang staat een kleurrijke, verlichte bloembak als uitnodiging om binnen te stappen in het vroegere St Janshospitaal.
Nog te bezoeken tot en met 5 januari . In verschillende kamers en zalen zijn mooie groen- en bloemeninstallaties te bewonderen.

 

Knokke vroeger en nu

Er zijn verschillende pagina’s op Facebook die foto’s plaatsen van Knokke, Heist ,Blankenberge en ga zo maar door…
Het is voor mensen die al een hele tijd in een of andere gemeente wonen leuk om te zien hoe een stad of een gemeente er met de jaren  helemaal anders kan uitzien.
Zo heb ik me lid gemaakt van verschillende pagina’s om het reilen en zeilen van deze steden of gemeenten te zien evolueren.
Het is ongelooflijk hoe op 100 jaar tijd alles helemaal veranderd kan zijn.

Neem nu Knokke en Heist (vroeger afzonderlijke gemeenten): Heist heeft een grote bloei gekend mede door de spoorweg die toen enkel tot Heist liep en Knokke is veel later geëvolueerd door schilders die zich hier kwamen vestigen zoals Alfred Verwee ( wiens borstbeeld nog altijd een plaatsje in Knokke heeft).
De Spoorwegen hebben een grote rol gespeeld in de evolutie van beide badsteden door de vele affiches waarvan sommige internationaal bekend zijn.

De Heemkundige kring “Cnoc is ier” heeft er een tentoonstelling aan gewijd in het CC Scharpoord .
Er is ook een boek te koop met foto’s van vroeger en nu( als die gebouwen nog bestaan).
Een salonboek zoals ze zeggen. Dit boek misstaat zeker niet op een salontafel.

Hier wordt de aandacht gevestigd op het feit dat Knokke een vlieghaven had. En de auto’s
verwijzen naar het toerisme . De pilote is een verwijzing naar de moeder van onze huidige burgemeester die
een ervaren pilote was en de man een verwijzing naar de Engelse toeristen die kwamen golfspelen!

De tentoonstelling is mooi ingedeeld  :de vier deelgemeenten, de bouwstijlen en de vergelijkingen
met vroeger en nu .

 

Het oorspronkelijke stadhuis van Heist met later  een aanbouw erbij. Nu wordt dit helemaal
afgebroken en komt er op de markt ervoor een gemeenschapshuis!!

Omdat er begin vorige eeuw veel Engelsen alhier verbleven zijn veel hotels en villa’s in deze stijl gebouwd.
Beide hotels bestaan nog steeds.

Oude Knokkenaars herinneren zich dit ongeval in het dorp van Knokke nog! Weinig verkeer en dan nog op elkaar botsen!
Op het strand werden man en paardenkracht gebruikt om de strandcabines op hun plaats te krijgen.


Voor en achterzijde van het Casino zoals het er oorspronkelijk uitzag.

stadhuis Knokke vroeger en nu.

 

de vernieuwde (en pas in gebruik genomen) St Niklaaskerk in Westkapelle.

Voor deze twee gebouwen het For Freedom museum werden  was het verste huis het stadhuis van Ramskapelle en
ernaast de lagere school.

Ik raad iedereen aan om tijdens de korte dagen die er nu zijn eens een bezoekje te brengen aan deze gratis tentoonstelling. Ik heb met verbazing gekeken naar de foto’s van vroeger en nu. Veel dingen waren vergeten tot je ziet wat er vroeger op dezelfde plaats stond. Knokke was een charmante stad  ! De bouwwoede vanaf de jaren 60 hebben veel mooie woningen doen verdwijnen. Ik toonde hier enkel een klein overzicht.

Kerstconcert

Ik heb in geen jaren zo’n ontroerend Kerstconcert meegemaakt. Er was een moment dat ik een krop in de keel had en mijn ogen glanzend waren.
In de gotische kerk met barokinterieur , O.L.Vr ter Potterie in Brugge , ging dit concert door. Een Brugse vriendin vroeg me mee. Een concert met verschillende koren uitsluitend gezongen door ouderen( velen +90 ! ) , fysische en psychische  gehandicapten .
Uren moeten de begeleiders er voorover gehad hebben om deze mensen samen te laten zingen. Veel vrijwilligers waren er ook die bewoners van het verzorgingstehuis in de onmiddellijke nabijheid hielpen.
Eén koortje zong zo vals  dat het pijn deed aan de oren. Maar als je zag met welke bezieling die mensen zongen hoorde je het niet meer.
Er was een verhaallijn over gebeurtenissen die zich tijdens het jaar afspeelden in het verzorgingstehuis en in aansluiting werd er een gepast lied gezongen. Zo zong iemand “la vie en rose ” toen er verteld werd van een vrouw die goedlachs van de ochtend tot de avond door het leven ging. Zij was in het voorbije jaar gestorven. Mijn gemoed liep vol…
Tegen aan het einde van het concert werd er met volle borst enkele gekende Kerstliederen gezongen .
Als afscheid nog het Vredeslied van Beethoven dat iedereen mocht meezingen. Héél mooi einde van een onroerend concert in een wondermooie kerk.

Het Vredeslied (ode an die Freude van Beethoven)
Kom en zing  een vredeslied en geef het door aan anderen
Draag je boodschap uit en heel de wereld zal veranderen

Weg met haat en nijd, alle mensen, open je hart voor iedereen.
Alle mensen worden broeders over alle grenzen heen.

Wie het groot geluk mag proeven om voor iemand vriend te zijn
Kent de vreugde van de vriendschap en deelt ook verdriet en pijn.

Weg met haat en nijd, alle mensen, open je hart voor iedereen.

Alle mensen worden broeders over alle grenzen heen.

Reik de hand nu aan elkander en zing een warme vredeszangen 

voor de wereld en zijn mensen dat ze eindelijk vrede wensen…

 

Er mocht gefotografeerd worden.Zo discreet mogelijk heb ik van het barokke interieur  foto’s getrokken.

 

Een hele rij tapijten die mirakels toonden