Buren bij kunstenaars

Buren bij kunstenaars, dat is het jaarlijkse open-atelierweekend in West-Vlaanderen. Beeldend kunstenaars zetten dan de deuren van hun atelier open en gunnen je een kijkje achter de schermen. Het ideale moment om beeldend werk en inspirerende ateliers te ontdekken! Dit jaar vond  Buren bij kunstenaars plaats op vrijdag 18, zaterdag 19 en zondag 20 oktober 2019.

Er waren verschillende adressen waar je terecht kon om kunstwerken te bewonderen zowel bij particulieren als op plaatsen waar verschillende kunstenaars samen tentoonstelden. Ik koos voor dat laatste . Dan had je ook geen gedoe om telkens een parkeerplaats te vinden en op een zondag is het niet zo vanzelfsprekend om een parkeerplaatsje te vinden.
Zo was  er een tentoonstelling in een school in Heist

Een kleine greep van de tentoongestelde werken. De kunstwerken door verschillende personen gemaakt stonden tentoon in een grote zaal in een school in de deelgemeente Heist.
De kunstenaars waren er aanwezig en je kon een babbeltje slaan. De mandala schilderijen waren heel expressief ( bovenste foto links) maar de mandala pompoenen in aardewerk ( links onder) moesten niet onderdoen

~~~~~~

Wij wandelden verder naar een ontmoetingsplaats waar iedereen welkom is nl. de Spelotheek De Wip ( een steunpunt voor opvoeding, onderwijs, therapie en vrijetijd).

Deze kunstenares verzamelde alles wat ze gebruikte als materialen in een  naslagwerk. Het bovenste kunstwerk bestond oa uit bewerkte theezakjes en geweven stof. Prachtig om zien.

Kunstwerkjes gemaakt met theezakjes!!

Patchwerk en schilderijen.

Mijn voorkeur ging uit naar de poppetjes in ragfijne stof gekleed en bewerkt  met verf /vernis ?

Ook De Vuurtoren( basisschool voor buitengewoon onderwijs) deed mee aan Buren bij Kunstenaars. Met touw, parels en veren maakten de leerlingen dromenvangers om de slechte dromen tegen te gaan.

Twee verdiepingen vol kunstwerkjes ,teveel om hier allemaal te tonen. Op de bovenste verdieping werd je getrakteerd op een snoepje en een drankje in een gezellige ruimte met een keukentje , tafel met stoelen en zetels rond een salontafeltje. Je kon er ook even napraten.

~~~~~~

We hadden ons vergist van inkom toen we de school wilden binnenstappen. Op de folder stond een verkeerd huisnummer. We werden binnengelaten en wij maar op zoek naar de tentoonstellingszaal. We vonden die niet tot we te weten kwamen dat we in het rusthuis zaten! Zij die ons binnenlieten dachten dat we op bezoek kwamen bij een van de bewoners. Iemand heeft ons dan begeleid want je kon enkel naar buiten door een code in te tikken. Om weglopen van de bewoners te verhinderen!!
Enkele beelden van dit rusthuis  dat al volop in herfstsfeer baadde en waar de pompoenen ook kunstwerkjes waren! Prachtige glasramen en een buitenterras waar het bij zomers weer aangenaam zitten is en een kapel met een mooi glasraam waar kan gemediteerd worden.

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

De Onze-Lieve-VrouweKerk ligt vlak naast het Gruuthuse . Deze kerk bepaalt met zijn 115 m hoge torenspits, samen met het Belfort en de Sint-Salvatorskathedraal, de skyline van Brugge. De kerk heeft een grote en lange restauratie achter de rug en in feite is die restauratie nog niet helemaal klaar. Omdat de kerk zo’n grote aantrekkingskracht heeft wordt er tegenwoordig inkomgeld gevraagd voor een gedeelte van de kerk( oa de praalgraven en het hoogkoor). Na verschillende restauraties is het interieur van deze kerk één pracht en praal .

Bij het binnenkomen zie je prachtig bewerkte biechtstoelen

Deze kerk geniet onder meer bekendheid omdat Maria van Bourgondië er begraven ligt. Tijdens archeologisch onderzoek in 1979 werd haar stoffelijk overschot geïdentificeerd. De praalgraven bevinden zich in het hoogkoor van de kerk.
Het praalgraf naast Maria van Bourgondië is die van haar vader Karel de Stoute. Hij ligt er evenwel niet begraven. Aan hun voeten fungeren leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.

Onder de praalgraven werden drie graven blootgelegd die rijk beschilderd zijn. Hier eentje van de drie

Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies.  De wapenschilden herinneren aan het kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat in 1468 in deze kerk werd gehouden.

Een van de kapellen rondom het hoogkoor met de taferelen van de kruisweg.

De mis wordt opgedragen vòòr het hoogkoor afgesloten met een fraaie poort.

 

 

Het pronkstuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk is de Madonna met kind

Het wereldbekende werk van Michelangelo, Madonna met kind, is een van de voornaamste kunstwerken  in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Het werd in Italië aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen (Giovanni di Moscerone) en in 1514 aan de kerk geschonken. Het familiegraf van de schenker ligt aan de voet van het altaar, vóór het beeld.
De restauratie werken zijn op deze plaats nog steeds bezig.

 

De bewogen geschiedenis van het beeld:

Het beeld werd in 1794 door de Franse bezetter en in 1944 door de Duitse bezetter weggehaald, maar kon telkens opnieuw naar Brugge worden teruggebracht. In september 1944 werd het beeld opnieuw gestolen ditmaal door Duitse soldaten in opdracht van Hitler. De Madonna belandde in de zoutmijnen van Altaussee in Oostenrijk  waar ze gestapeld lag tussen ontelbare andere gestolen kunstwerken! Het beeld werd  op 17 mei 1945 gevonden door een korps van kunstkenners. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een speciale eenheid  vnl museummedewerkers aangesteld en naar de fronten gestuurd om kunstwerken en historische gebouwen te beschermen. Na de val van Nazi-Duitsland moesten zij de gestolen schatten in mijnen en bunkers opsporen.

Over deze zoektocht is een film gemaakt met bekende acteurs zoals George Clooney, Bill Murray, Matt Demon, Cate Blanchett, John Goodman… (klik). Ik heb deze film gezien en is zeker het bekijken waard

Gruuthuse Museum in Brugge deel2

Het Gruuthuse museum heeft op de tweede verdieping aan de buitenzijde een heel mooie loggia . Vanuit deze loggia heb je een prachtig zicht op het Bonifaciusbruggetje waar dagelijks honderden mensen over dit brugje ,opgetrokken uit grafmonumenten, wandelen. Kijk beslist eens omhoog om te speuren naar het kleinste gotische venstertje van de stad. Door dit raampje konden de heren en dames van het aanpalende Gruuthuse kijken of hun boot al klaar lag aan de aanlegsteiger. Hieronder een zicht van het kleinste venstertje vanuit het museum zelf.

Opvallend is ook dat de bewoners van dit stadspaleis een soort kapel/bidplaats hadden van waaruit zij rechtstreeks konden kijken in de OLVr kerk

de bidkapel…
…met zicht op het altaar in de OLVr.kerk

 

De bidkapel gezien vanuit de OLVr.kerk

Morgen een bezoekje aan de Onze Lieve Vrouwkerk die jaren niet te bezoeken was wegens restauratiewerken.

 

 

Het Gruuthuse Museum in Brugge

Onze seniorengroep bezocht  vrijdag 11.10.2019  het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Dit paleis heeft een  grondige restauratie ondergaan. De gevels zien er stralend uit. Vernieuwde zalen, een nieuw museumconcept en bijzondere collectiestukken wachten om herontdekt te worden.
Het Gruuthusemuseum toont drie cruciale periodes in de rijke Brugse geschiedenis:
De Bourgondische bloeiperiode van de stad
De iets minder bekende 17e en 18e eeuw
De’ historistische ‘heruitvinding’ van Brugge in de 19e eeuw.

Deze drie periodes komen tot leven in meer dan 600 collectiestukken die elk een eigen verhaal vertellen. Van majestueuze wandtapijten tot unieke gotische glasramen, van elegante houtsculpturen tot historisch kant, schilderijen, porselein en zilver.

Het nieuwe museumpaviljoen( met zijn voor -en tegenstanders !) op het binnenplein is gebouwd tijdens de meest recente werken aan het Gruuthusepaleis in 2019. Je vindt er de ticketbalies en informatie over Musea Brugge.

De inkomhall met een groot wandtapijt, wandversieringen en zijn prachtig bewerkt plafond, geeft je al een voorsmaakje wat je in dit paleis te zien zal krijgen.

Het motto van  Lodewijk van Gruuthuse was” plus est en vous”

foto uit catalogus en meer over het leven van Lodewijk (klik) de man die dit stadspaleis zijn grandeur gaf in de 15e eeuw.

Een rijke koopmansfamilie

Het gebruik van kant in de kledij was een teken van rijkdom


De kookhaard in de keuken

Henri Stuart,hertog van Gloucester, broer van de latere koning Karel II van Engeland. Tijdens zijn verblijf in Brugge werd hij opgenomen in de schuttersgilde.

wordt vervolgd met enkele leuke weetjes!

Museumavond

Tijdens de zomermaanden is er in Sincfala, het Museum van de Zwinstreek, gelegen in een oude school te Heist elke donderdagavond een muziekvoorstelling en kan je ook een tijdelijke tentoonstelling bezoeken. De tijdelijke tentoonstelling deze zomer gaat over de Romeinen in de Zwinstreek en je komt er ook meer te weten over recente archeologische vondsten uit de Romeinse tijd  oa. gevonden bij de aanleg van de A11.
Elk jaar gaan we met de senioren één keer naar die tentoonstelling en daarop aansluitend een muziekoptreden. Dit jaar was het op 15 augustus omdat het deze keer een optreden was met gitaarmuziek.

De gids wist ons heel veel te vertellen over al de vondsten die tentoongesteld waren. Veel van die scherven  laten ons zien  hoe de Romeinen eeuwen geleden  woonden ,werkten en leefden. Het leuke was ook dat op het einde van deze kleine tentoonstelling je een foto kon maken met een passende achtergrond en eventueel kledij van lang geleden . We kregen de voorzitter zover dat hij samen met zijn vrouw een foto liet maken. De VR bril gaf dan leven aan hetgeen verteld was in een mooi gebracht filmpje. Een paar voorbeelden hieronder.

Na een uur was het tijd om naar de tent te gaan op de speelplaats van de school die vlak achter Sincfala ligt. De grote tent zat stampvol en we konden een tweetal uur genieten van mooie gitaarmuziek in al zijn facetten.  Er was een optreden van drie gitaristen “los del tré”. Hun muziek werd zeer gesmaakt door het talrijk aanwezige publiek . (klik) en je kunt het verhaal lezen van deze drie talentvolle mannen en ook hun muziek beluisteren.

 

Op een zomeravond.

Engie Parkies: Tijdens de zomervakantie is het op maandag, vanaf 20 uur, sfeervol genieten van dit muziekfestival in de tuin van het Cultuurcentrum Scharpoord! Als je nu gezellig wil bijpraten met vrienden of volledig wil losgaan op de live muziek, het kan allemaal op dit fantastische gratis festival!( gemeentebestuur Knokke-Heist )

Op een mooie zomeravond ( en het bleef lang helder) ben ik samen met mijn vriendin naar het optreden gaan kijken en luisteren van Mama’s jasje. Heel veel volk. De banken waren volzet en de jeugd zat in kringen op het gras. Wij vonden een plaatsje op een bank in het park zelf. De auto zelf kon we relatief dichtbij parkeren.
De bar deed gouden zaken . Muziek en gezang waren aangenaam. Ahja Mama’s jasje is één van mijn favorieten anders was ik niet gaan kijken en luisteren hé 🙂

Het Kasteel van Oostkerke

Eénmaal in het jaar- in de periode van de Open Tuinen – kan je ( enkel) de tuin van het Kasteel van Oostkerke bezoeken. Het geeft je een speciaal gevoel om in de Engels geïnspireerde tuin te mogen rondlopen en te beseffen dat  dit kasteel zijn oorsprong heeft in de 14de eeuw. Het indertijd vervallen kasteel is door Baron Joseph van de Elst verbouwd  geworden vòòr en na de tweede wereldoorlog. Het wordt nu bewoond door een kleinzoon.

Het kasteel ligt enigszins verborgen tussen het groen. Het lijkt of alles eraan gedaan is om het niet te doen opvallen in het polderlandschap. Zelfs in de tuin kan je nooit het kasteel in zijn geheel zien. Langs de vier zijden is het aan de horizon omringd door de hoge bomen van de Damse vaart , door de bomen langs “de stinker en de blinker” twee kanalen( Leopoldkanaal en schipdonk kanaal), door de lange rij schuin gegroeide bomen die een dreef vormen naar de karkas van de oude molen( binnenin is die helemaal ontmanteld) en langs de kant van Oostkerke met een dubbele rij knotwilgen.

Afwisselend licht door felle zon en donkere wolken , gaf de tuin en de omgeving  een sprookjesachtig uitzicht. De weg naar het kasteel is een aarden weg vol putten en kuilen en enkel slalommend kun je tot aan het kasteel rijden. Na al de regenvlagen van de laatste dagen waren dat werkelijk slijk- en waterkuilen! Geen aanrader dus , maar ja voor mij was het wat te ver wandelen vanuit het dorp langs een slijkerig paadje..
Ach waarom zouden ze daar ook iets aan veranderen ? Er woont niemand anders dan de kasteelbewoners langs die lange weg en de slechte staat is zo erg dat enkel fietsers er rijden. Op het ene einde kom je uit op een verbreed fietspad van een paar honderd  meter langs de Damse vaart om dan over  de vaart  te rijden en bij de “Siphon” ( bekend restaurant) uit te komen. De andere kant van deze weg ligt verdoken en het plakkaat enkel plaatselijk verkeer en de slechte staat doet je rechtsomkeer maken! Maar wij reden er toch in.( Ik was er jaren geleden al eens geweest en
de charme van dit kasteel en ook zijn bewoners( héél charmante mensen die je persoonlijk binnenlaten langs de grote poort) heeft me betoverd 🙂

De tuin is een reconstructie van middeleeuwse tuinen met historische elementen zoals fundamenten en muurresten van verschillende torens. De wallen werden uitgegraven en de stenen toegangsbrug werd hersteld. Volgens de kleinzoon heeft de bekende tuinarchitecte Mien Ruys minder gedaan bij de aanleg en herstel van de tuinen dan in de geschiedenis vermeld wordt. Dat laat ik in het midden. Als je op klik hier drukt kom je er meer over te weten.

Dit kasteel heeft een grote en lange geschiedenis. Wil je er meer over lezen? Klik hier

 

Een cirkelvormige waterput staat voor goddelijke perfectie ,
een vierhoek voor de menselijke conditie,
een achthoekige waterput voor een poging tot perfectie!

Rozen in de meest uiteenlopende kleuren.  Veel oude geurende rassen

prachtige bloemenborders.    

Eén van de herstelde omwallingen

Op het domein staat ook nog een oude molen.
 De toegangsweg naar het kasteel en een zicht op het dorp Oostkerke vanuit het Kasteel.