De 44e Canadese Bevrijdingsmars

Vandaag, zondag 5 november, was er de 44e Canadese Bevrijdingsmars met als belangrijkste afstand  de 33 km lange tocht tussen Hoofdplaat en Knokke. Het Canadese leger stapte in oktober 1944 vanuit Hoofdplaat (nl), Oostburg (nl) via allerlei kleine dorpjes naar  Retranchement(nl) . Einde oktober bereikte het Royal Canadian Engineers Regiment onder leiding van  Sgt J.L. Hickman  het afwateringskanaal bij Retranchement. Tijdens het monteren van de  Baileybruggen over het kanaal raakte Sgt Hickman dodelijk gewond. Ter herinnering aan hem en zijn mede kameraden draagt de huidige brug sedert 1986 zijn naam. Er is een klein herdenkingsmonument opgericht waar elk jaar bij de bevrijdingsmars een kleine plechtigheid wordt gehouden . Daarna stappen  de deelnemers aan deze bevrijdingsmars naar het centrum van Knokke-Heist waar nog een plechtigheid wordt gehouden aan het Oorlogsmonument.
Vòòr ze Knokke zelf bereiken worden Canadese soldaten die mee stappen in deze mars opgewacht in de Oosthoek (een wijk) door de  Koninklijke Scoutharmonie St Leo van  Brugge   en zij begeleiden hen tot in het centrum van Knokke. Ik probeer elk jaar in de Oosthoek aanwezig te zijn om een paar foto’s te nemen . Ik weet dat de familie in Canada dit erg op prijsstelt. De vader van een vriendin heeft tijdens de oorlog meegeholpen aan de bevrijding in onze streek!

Dit jaar kon je een foto laten nemen met een helm of kepi op. De fotograaf kwam erbij staan  want alleen is maar alleen hé 🙂


In kleine groepjes stapten de wandelaars richting centrum van Knokke elk op zijn eigen tempo!

 

De juiste maat!

Gisteren was het in de namiddag mooi weer en  ik wilde de deur uit , ik was  lang genoeg binnenshuis gebleven met die vervelende verkoudheid( behalve zondagmiddag toen ik over de middag naar de rally ging kijken en dan weer vlug naar huis).
Ik moest absoluut nog een paar sandalen kopen en een paar wandelschoenen. Ik had op de laatste donderdag van mei samen met de twee vriendinnen drie paar schoenen gekocht in een winkel in Blankenberge. Een winkel waar je alle bekende merken kan vinden. Er was een mooie actie die week en ik wilde daar van profiteren. Ik kocht een paar sportieve lederen schoenen in jeanskleur , een paar wandelschoenen en een paar geklede schoenen. Ik ben niet het type om veel en dikwijls te winkelen , maar als ik winkel dan zorg ik dat ik geruime tijd voort kan.
De schoenen werden aan de kant gezet want tijdens de zomermaanden draag ik meestal sandalen en thuis loop ik veel blootvoets. Om in de tuin te werken staan er een soort klompen aan de achterdeur.

Waarom ik dit vertel?  Toen ik in augustus de schoenen wilde inlopen merkte ik dat ze wat strak zaten . Ik stak het op  gezwollen voeten door de warmte en ook op het feit dat ik steeds maar sandalen had gedragen. Zelfs spanners instoppen of nat papier erin proppen niets hielp tot ik in de gaten kreeg dat de schoenen , alle drie paar – een maat te klein waren!!! Daar stond ik: terugbrengen was geen optie , de aankoop was een paar maanden geleden gedaan en ik had de schoendozen in de winkel achtergelaten ! Het winkelmeisje die maat 40 was gaan halen in de reserves  had de verkeerde schoenen ingepakt! In het vervolg zal ik beter uitkijken 😦
Het paar wandelschoenen had ik zover uitgerokken zodat ik ze kon dragen , maar ook niet om er dag aan dag mee rond te lopen. Dus trokken Julia en ik gisteren terug naar Blankenberge en heb ik twee paar schoenen gekocht  maat 40( goed nagekeken deze keer):een paar sandalen en een paar wandelschoenen.
Die andere schoenen heeft mijn dochter meegenomen. Ze zag ze graag. Dan is er toch iemand die er deugd van zal hebben.

Van die schoenen heb ik geen foto’s genomen , maar wel van de zonnige wandeling op de zeedijk waar het strand er straks weer verlaten bij zal liggen! Van het Leopoldpark waar het nu kalm was  en van de Paravang en het jachthaventje.

Baggerboot in de verte De paravang Zicht op het haventje Het Leopoldpark met zijn minigolf, snookergolf, tennis….

 

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Anders bekeken

Een mens heeft zo zijn gewoontes. Zonder nadenken steeds naar dezelfde winkel rijden om je boodschappen te doen en dan beweren dat je geen vaste winkel hebt. Of steeds op dezelfde plaats parkeren hoewel je weet dat de winkel waar je moet zijn toch verder is dan verwacht . Daar denk je pas aan als je met twee zware boodschappentassen terug naar de auto moet.
Laatst kwam ik het tegen toen ik samen met dochterlief in Sluis boodschappen deed. We parkeerden de auto aan de Molen en deden in de nabije omgeving de boodschappen. Plots zegt ze” o ik zou nog vis willen kopen en naar de drogist gaan” Geen probleem we gingen te voet het stadje door want Sluis is niet zo groot  en lieten de auto op de parking bij de Molen staan.
Maar bij het terugkeren met twee zware tassen leek de afstand groter geworden en leken onze armen langer van het sleuren met de zware boodschappentassen .Toen gaf dochterlief ruiterlijk toe dat het nog niet zo’n verkeerd idee van me is om de parking te nemen midden in het stadje. Dan doe je aan de ene kant van het stadje je boodschappen en legt ze terugkerend in de auto en dan ga je naar de andere kant en doet daar je boodschappen. Moeder had een keer gelijk ,hahaha! Maar ja het was ook de macht van de gewoonte bij haar .

Nu was ik met een vriendin nadien ook nog naar Sluis en ik parkeerde op een grote parking dicht bij de winkel waar we moesten zijn, maar eerst had ik toch gevraagd of ze ook nog elders moest zijn ( denkend aan dat zeulen met die boodschappentassen met dochterlief). Neen dus. We gingen na het boodschappen doen nog wat wandelen en ik stelde voor om eens niet de weg te volgen die we gewoonlijk doen wanneer we daar een wandelingetje maken. Niet van rechts naar links maar van links naar rechts. Ze keek me een beetje verwonderd aan. Achteraf zei ze, je hebt wel gelijk. Het blijft dezelfde wandeling maar toch lijkt het anders. Het was nu niet echt een lange wandeling want daarvoor was het al wat laat .

… Anders hadden we die twee spidermannen niet gezien.… en kwamen we dit zicht op het kanaal niet tegen… zagen we deze oude muur met steunberen niet … en zagen we nu het binnenkomen van Sluis vanaf de andere kant… en zouden we amper oog gehad hebben voor dit kanon… en ook niet de geschiedenis van dit kanon gelezen hebben … zou Bonaparte hier ooit langs gekomen zijn? We konden het niet vragen: werken aan de gang.… zouden we nooit gezien hebben dat de kop van de lantaarn scheef staat en niet bij deze lantaarn alleen…zouden we nooit gezien hebben ( de bomen aan weerszijden van het kanaal belemmeren het zicht)
hoe mooi de bovenkant van dit gebouw is en de prikkelnaalden niet opgemerkt hebben
op de vensterbanken op de eerste verdieping( vroeger  Amrobank: soort beveiliging ?)

Toen zagen we dat de klok op het Belfort 18 uur aanwees en er geen tijd meer overbleef om bij Jopie iets te drinken! We moesten huiswaarts!

Een wandeling in Cadzand (nl)

Vandaag was het in vergelijking met gisteren een koele dag. De hele morgen was het wat bewolkt en dat scheelde al vlug verschillende graden, ook Vlekje voelde het verschil. Terwijl ze gisteren niet eens haar mand uitkwam om te eten of te drinken  en ook niet even naar buiten wilde, stond ze deze morgen al aan de achterdeur te wachten om haar inspectieronde te doen in de tuin!
De lucht was zuiver zeiden ze in het weerbericht , alleen oppassen voor de uv stralen en de ozon. Dus dacht ik ,we zullen maar eens een dagje overslaan met werken in de tuin en eens genieten van zo’n gezonde dag.
Want al de dagen van de voorbije week had ik ’s ochtends  in de tuin gewerkt:  snoeien van de zijkanten van de laurierhaag( zolang ik maar niet op een ladder moet staan) en het opruimen van de bladeren .’s Avonds was het dan mijn ronde doen om water te geven aan bloemen en planten. Mijn neef  was gekomen om in mijn plaats  ( 😉 )op de ladder te staan en te snoeien. Maar die verdween zodra de middag naderde , hij zag het niet meer zitten bij die hitte vooral als hij dan in volle zon bezig was.

Dus werd de vriendin vandaag opgetrommeld en zij mocht beslissen waar we gingen wandelen. Zij koos voor Cadzand.
Toen we uit de auto stapten waaiden we bijna omver ! Zo’n sterke wind en dan nog koele wind . We trokken allebei een licht jasje aan! En kozen een laag pad richting het haventje van Cadzand. Zo bleven we even uit die heftige wind.

Onderweg zagen we grote  bloeiende bereklauwen staan. Hier en daar waren er al struiken gesnoeid. Maar er stonden er nog veel en dan nog zo dicht bij het wandelpad!!

Toen we aan het haventje kwamen kregen we niet alleen  te maken met een sterke wind maar sloeg het stuifzand pijnlijk tegen je kuiten.
We zijn een eindje de strekdam opgewandeld  maar met zo’n sterke wind was het helemaal niet aangenaam. De weinige wandelaars op de strekdam keerden ook al vlug terug.

Het was erg rustig in het haventje. Het was ook nog niet echt weekend.

In de verte de haven van Zeebrugge .
Het water was woelig en groen van kleur. Onweer op komst, zei mijn vader dan.

Er liggen behoorlijk wat jachtjes en sommige zijn aardig uit de kluiten gewassen!!

We wandelden over de sierlijke brug naar de andere kant


Aarzelende vakantiegangers of ze wel dan niet op het strand zouden gaan. De wind was echt heftig.


Door de hevige wind kozen we liever een terrasje op het plein beneden om een koffietje te drinken


Mooie duinen en achter de duinen bouwwoede!


Even goedendag zeggen aan de Sluiswachter.


We keken nog even of het hoog of laag water was in het Zwin:
Laag water want er was praktisch geen water in de Zwingeul.
Toen stapten we op dit pad naar beneden
waar de auto op een nieuw aangelegde parking stond.

Het was een mooie wandelnamiddag en het deed zeker deugd
(niettegenstaande de felle wind )na al die erg warme dagen.

Klein uitstapje

De twee kleinzoons wilden gisteren een uitstapje doen. Niet te ver en niet te lang. Niet naar zee want het was er veel te koud. Daarenboven was de jongste nogal verkouden. Ik stelde een wandeling voor in een natuurgebied in de omgeving tussen Sluis en Aardenburg. Maar toen we  uitstapten viel de wind daar erg tegen. Het was  een open vlakte waar we zouden wandelen : een groot stuk landbouwgrond dat teruggegeven was aan de natuur. Er zijn waterpoelen, meertjes , duinpannen,heuveltjes en veel watervogels. Daar wilden we al langer eens gaan wandelen. Maar we deden het gisteren  toch  niet. De dag ervoor had de jongste nog een paar uur in zijn bed gelegen wegens zijn verkoudheid. We zouden eens rijden tot bij het huis van dochterlief. Cédric had nog niet gezien waar ze straks gaat wonen.
Het gesprek ging over familie die in deze streek geleefd heeft en ik stelde voor om eens op het kerkhof van Aardenburg te kijken. Daar liggen veel familieleden. Ook tante Regina en nonkel Clement waar ik al dikwijls over verteld heb( een zus van mijn moeder). Er staan op dit kerkhof nog grafmonumenten van eind de achttiende eeuw en dat  interesseerde de jongens wel. Bij sommige lagen er zelfs nog bloemen! Een oud maar verzorgd kerkhof .


We reden dan verder naar Middelburg waar dochterlief binnenkort gaat wonen.  Eerst nog een korte wandeling waar ooit de tram van Brugge naar Aardenburg reed.
Het is al een hele tijd geleden dat we  daar wandelden, waar vroeger de wallen rond de stad lagen. Nu waren er opgravingen bezig om de fundamenten van die omwalling bloot te leggen. Deze werken lijken toch al een tijdje stil te liggen.

 Sébastien wandelde tot bij een ijzeren doorkijkgevel en tuurde de omgeving af. Ik vroeg wat hij zocht.Hij zocht het tramhuisje dat op Nederlandse bodem zou staan. Hij  had de tekst op een paneel letterlijk genomen en dacht nog het vroegere tramhuisje of restanten ervan te zullen zien.
Het had gekund maar tijdens de tweede wereldoorlog is deze streek letterlijk platgebombardeerd! Ook mijn grootouders ( langs moederszijde ) die in Middelburg woonden zijn tijdens de bombardementen gestorven.

Nog een blik op het huis en de bloeiende bloesemboom vòòr het huis en toen reden we vlug naar huis.

 


Maar eerst langs de Carrefour voor een snoepje bij de koffie en vòòr de jongens naar huis gingen wilden ze nog een pizza eten! De namiddag eindigde met een spelletje! Het had allemaal weinig om het lijf maar het was een o zo gezellige dag.

De paasvakantie bij oma zit erop , nu nog even bij hun andere oma langsgaan. Er waren nog uitstappen geweest maar die komen één van de dagen   op de blog.

Op stap met vriendinnen

Zo’n mooi weer vandaag. Met twee vriendinnen was er afgesproken om eerst een wandeling te maken in Sluis en dan iets te gaan eten. Neen we hebben de winkels niet afgeschuimd  enkel eens binnengekeken in een souvenir-giftshop om de nieuwe trends  te bekijken en in de kledingswinkel Vögele die failliet is maar waar curatoren  de winkels openhouden  voor de uitverkoop van voorraden. We liepen er enkel  rond te kijken. Er waren echt koopjes te doen.

Het wandelingetje bracht ons naar een gedeelte van Sluis waar weinigen komen , want waarom gaan de meeste mensen naar Sluis : om te winkelen ,te eten en te drinken. Behalve de twee winkelstraten wordt de rest van Sluis  links gelaten. Toch is er is dit kleine stadje het een en ander te  zien.

Daarna wandelden we terug naar de Kaai . Het was ondertussen middag en overal zaten de terrasjes al vol. In de “Nieuwe Zeehaven” gingen we binnen  om te eten. Geen plaats meer op het terras. Met een groupon bon krijg je voor 15 euro per persoon een menu : aspergesoep, een visschotel( heerlijk!) en een koffie of dame blanche. Niet moeilijk om te raden wat ik koos, hahaha!

Na een lekkere maaltijd en  flink bijkletsen trokken we huiswaarts. Eén van de vriendinnen gaat overmorgen op reis en wilde nog verschillende dingen regelen.
Omdat het nog redelijk vroeg in de namiddag was heb ik me opnieuw op de tuin gestort en nog een paar uurtjes  bladeren geharkt en onkruid verwijderd. Met kleinzoon is afgesproken dat we zaterdag al die verzamelde tuinzakken naar het recyclage park zullen voeren. Maar ik zal jullie eerst een foto laten zien hoeveel zakken ik ondertussen al gevuld heb. En ècht gevuld met tuinafval , geen nepzakken met papier onderaan en wat tuinafval bovenaan. 🙂