Beisbroek

Elk jaar staat er een boswandeling op de kalender van de senioren en dit jaar was het niet anders . Vorig jaar ging de wandeling door in Eeklo in het Provinciaaldomein  Het Leen( klik) en het jaar daarvoor in het Drongengoedbos (klik) in Ursel. Dit jaar was het richting Brugge-St Andries naar Beisbroek.

Eerder was ik  al in  het Domein Beisbroek ,  één van de Kasteelbossen in en rond Brugge,  met twee vriendinnen .
Met carpooling zijn we er nu naar toe gereden want met het openbaar vervoer geraak je er niet zo gemakkelijk. Dat verliep vlot en vanaf de parking wandelden we richting Kasteel waar we werden opgewacht door maar liefst twee gidsen. Een en ander was bij de communicatie in de war gelopen. Geen probleem beiden vulden elkaar aan en de gids die de meeste details kon geven bleek een oud leraar biologie te zijn. Kon die vertellen ! De andere gids beperkte zich voornamelijk tot foto’s maken die voor beiden later nog konden dienen .
De twee uur durende wandeling was in een zucht voorbij. Mooi weer, degelijke uitleg en een gezellige groep. Meer moet het niet zijn om een geslaagde namiddag te hebben . De namiddag werd in een gekende zaak  met passende naam ” De Groene Wandeling” gelegen op onze terugweg afgesloten met drank en gebak.

 

Bovenste foto de Volkssterrenwacht en natuurcentrum en op de onderste foto de cafetaria

Op het domein is er ook een beeldenroute van de planeten maar dit deden we deze keer niet.
De bedoeling was om paddenstoelen te zoeken en te zien. We hebben een dertigtal verschillende paddenstoelen kunnen zien met de nodige uitleg van de gids erbij.
Deze keer heb ik talloze vliegenzwammen gezien. De meeste hadden hun beste tijd gehad  het hele berkenbos had er tot voor veertiendagen vol van gestaan. Deze zwammen gedijen het best in een loofbos zoals een berkenbos.

Uitheemse bomen worden zo veel als mogelijk verwijderd.

Op de wallen in sluis

 

Als het oktober wordt en dan november,
als de bladeren van de bomen vallen ,
als de bloemen uitgebloeid geraken,
als het regent en stormt,
als de dagen korter worden,
als je aan warmere kleren moet denken

dan is een onverwachte zachte dag
zonder regen en wind en met een melkzonnetje
een geschenk om te koesteren
en verzacht het de melancholie van de Herfst

Op zo’n dag is een wandeling
op de wallen van Sluis
en het nakende einde van de dag
in het rustig geworden stadje
een balsem op je hart.

foto’s van 31.10.2019

 

straattheater

Als uitloper van de Canadamars nog een grappige belevenis !

Ik schreef dat we via Sluis terugkeerden omdat het verkeer muurvast zat op de gewone weg Retranchement-Knokke. We reden dan naar de Oosthoek omdat er op het plein aldaar ook elk jaar een korte plechtigheid is oa. met muziek van de scoutsband St Leo en het groeten van de soldaten. Maar nu bleek dat die plechtigheid verplaatst was naar de kruising Zoutelaan-Sparrendreef en van daaruit stapten de muzikanten allemaal samen, met de wandelaars die er op dat ogenblik toekwamen richting aankomst op het Verweeplein in Knokke. Dat is een heel stuk dichter bij het eindpunt en wellicht was er gevreesd voor veel regen en wind.( ik kan best begrijpen dat die mooie kostuums niet tegen de voorspelde regenbuien bestand zijn). Maar die voorspellingen zijn niet uitgekomen en behalve een flinke vlaag over de middag hoorde ik de stappers zeggen dat het echt was meegevallen.

Tja daar stonden we dan. Ik zag niet onmiddellijk een omweg om tot aan dat kruispunt te geraken en te voet zag ik het helemaal niet zitten wegens te ver. Dus besloten we maar om  in het plaatselijk café iets te drinken en huiswaarts te keren.

Vriendin Pauline uit Blankenberge wilde even naar de hulppost kijken die op het plein stond. Ze dacht dat het ook een post kon zijn waar de wandelkaarten moeten afgestempeld worden. Als fervente wandelaarster wilde ze dat toch eens bekijken.

Hebben we gelachen! Het was een man die straattheater speelde. En al de wandelaars moesten langs hem passeren en vragen beantwoorden vooraleer de bareel openging. Iedereen deed gewillig mee en dan kreeg je een overvloedig afgestempelde kaart mee en mocht je  als voorbeeldige burger de grens over .
Een jong kereltje liet hij een soort uitgebreide eed afleggen onder het lachend ( en fotograferend )oog van zijn ouders. Ik denk dat de wandelaars die al zoveel kilometers achter de rug hadden dit echt als een opkikkertje beschouwden om dan al lachend nog de laatste 6 km verder te wandelen.

Foto’s van de aankomst in de Oosthoek:

Bovenaan de bezieler  van deze mars met zijn vrouw en op de tweede foto een paar vroegere collega’s met de bezieler van het For Freedom Museum in Ramskapelle.

Checkpoint Henri met de eedaflegging van een voorbeeldige burger!

 

De Canadamars

Voor de 46 ste keer ging de Canadese Bevrijdingsmars door met een wandeltocht van 33km vanuit Hoofdplaat( Nl) naar Oostburg en over Zuidzande ,Retranchement naar Knokke-Heist.
Behalve de wandeltocht wordt er jaarlijks  en dit sedert 1945 door het gemeentebestuur van Knokke-Heist een afvaardiging naar de militaire begraafplaats in Adegem gestuurd als eerbetoon aan de gestorven Canadezen. Uit Canada kwamen dit jaar jongeren van een school uit Kingston, Ontario, die samen met leerlingen van het Zwincollege deelnamen aan de 33 kilometer lange mars van Hoofdplaat naar Knokke.
Ook familieleden van Canadese militairen houden er aan om deze plechtigheden bij te wonen. Zelf heb ik een paar jaar terug nog kunnen spreken met een paar Canadese veteranen! Deze mensen vinden het ongelooflijk dat zoveel jaren na de oorlog de Canadese bevrijders nog steeds herdacht worden.

Er was slecht weer voorspeld met veel regen , maar de regen is dit jaar niet echt spelbreker geweest . Gelukkig maar voor al deze deelnemers .

De foto’s zijn genomen ter hoogte van de Hickmanbrug

Natuurlijk worden ook de oude legerauto’s niet vergeten!

Vlaggen van de verschillende deelnemende landen aan de mars.

De Belgische en Nederlandse Politie hielden een oogje in het zeil toen een kleine plechtigheid doorging in Retranchement bij de Hickmanbrug.

Deze mars wordt muzikaal begeleid door de For Freedom Pipes &Drums uit Knokke-Heist , de Koninklijke Harmonie St Cecilia  van Heist en de Scoutsband St Leo uit Brugge.

Een hele rij legervoertuigen stonden opgesteld vlak bij het kleine monument.  Daar werd een korte speech gehouden en werden er door verschillende gemeenten en instanties uit België en Nederland bloemen neergelegd.

De brug is vernoemd naar sergeant John L Hickman van the Royal Canadian Engineers, die in oktober 1944 bij de montage van de toenmalige Baileybrug over het afwateringskanaal sneuvelde.

Dit jaar ben ik er  heen gereden via Sluis omdat ik vreesde voor een verkeersopstopping.
Na de korte plechtigheid ben ik  via Sluis teruggereden. Er was geen doorkomen aan . De auto’s moesten op het stuk smalle weg tot aan het rondpunt om naar de Oosthoek te gaan achter de wandelaars blijven en zij die richting Retranchement reden dienden te wachten tot de Hickmanbrug weer vrij was!!

 

 

Regen ,regen en nog eens regen

…en op de koop toe grijs, grijs en nog eens grijs!
Kon het nu eens een weekje droog ,droog en nog eens droog blijven.

Dan kan ik de bloemperken in de tuin klaar leggen voor de winter, kan ik bloembollen planten en een paar planten een beter plekje geven.
Dan kan de tuinier de tweede, -en grootste -treurwilg snoeien . En de twee kerselaars in de tuin achteraan wat fatsoeneren.
Dan kan het snoeisel van de laurierhaag die de zoon  korter en dunner heeft gemaakt ook opgeruimd worden. Het is daar zo nat nu .
Dan kan het gras ook afgemaaid worden. Nu lukt het niet omdat de grond te nat is. Het is hier poldergrond weet je  en door de regen is het zompig geworden.

Hebben we geklaagd toen het té en té warm was ,nu verlang ik naar een paar zonnige dagen.
Een goeie maand geleden was het zo’n mooi weer en daar hebben mijn vriendin en ik van geprofiteerd.

We reden naar Cadzand, lieten de auto achter op de parking even voor je het stadje inrijdt. We wilden te voet door de zwingeul richting zee wandelen. Het pad ernaar toe was afgezet. Er waren bulldozers aan het werk. Dan maar door het natuurgebied gewandeld richting haventje. En van het haventje richting strandpaviljoen “de Piraat”.

Het pad dwars door het natuurgebied met duindoorn, braambessen, appelboompjes, berenklauw…

Eén van de verschillende strandpaviljoenen

AIRrepublic van Sergio Herman
Het jachthaventje
Het rustige strand!
Uitrusten in het strandpaviljoen de Piraat! Krachten opgedaan om terug te keren naar de parking. :-).  Hieronder ijsje van de vriendin. Het waren echt grote porties!

 

 

Een rustige herfstdag

foto’s genomen op zaterdag 5 oktober

Bij herfstweer en wandelen denken de meeste mensen aan een wandeling in het bos. Maar herfst zie je ook aan zee. Na drukke zomermaanden valt het leven aan zee als het ware plots stil.
Met de hoop dat het droog zou blijven gingen Julia en ik wandelen  op de zeedijk . Het is ons gelukt:  Het is pas beginnen regenen toen we terug aan de auto kwamen.
Héél veel strandkabientjes waren al afgebroken en het materiaal om het strand te effenen lag al te wachten.
Veel lege terrasjes , go carts zonder kinderen , weinig geparkeerde fietsen. Enkel nog hier en daar een strandbar waar mensen goed ingeduffeld zaten.

De drukte van de zomermaanden is er niet meer en je hebt opnieuw  vrij zicht  op het strand , de zee en de voorbijvarende containerschepen zonder tot bij de waterlijn te moeten wandelen.

In het voorjaar verlang je naar de zomerdrukte maar eenmaal  het herfst wordt mag het allemaal weer wat kalmer.  De hitte periodes zijn voorbij en van een indian summer kunnen we niet spreken. We zijn al blij dat we de zon eens te zien krijgen. De alsmaar terugkerende regenbuien heeft de natuur nodig gehad en heeft ze nog steeds nodig. Persoonlijk geniet ik van regen  dat maakt me helemaal niet neerslachtig. Vroeger zou ik mijn regenjas aangetrokken hebben om er even in te wandelen, maar nu kijk ik liever vanuit mijn zetel naar de regen ! Het zijn telkens ferme regenvlagen , in niets te vergelijken met een mals regentje waar je van opkikkert

Na een flinke wandeling strekten we even de beentjes in een leuke tearoom met een nononsense interieur dicht bij de oude kern van Knokke. Je treft er veel mensen  die je enigszins kent omdat ze ook in de omgeving wonen.
We hadden “een beetje honger” en bestelden een verwen koffie/thee. Kijk eens wat we kregen! een crème brûlée, een soesje, een mini éclair, ijs, vers fruit. Allemaal voor een schappelijk prijsje. Een koffie met een gebakje kost méér.
We konden er weer tegen want het was nog een flink eind wandelen tot de plaats waar de auto stond en toen we instapten vielen de eerste druppels van een nieuwe regenbui.

wandelen

Nog een good day !!Ze beginnen zich op te stapelen! Dank aan één van de zware pillen die ik niet meer moet innemen wegens doosje leeg !! Alleen nog wachten op de resultaten van de controle op 8 oktober!

Ik las onlangs een artikel over op reis gaan en dat mensen het dikwijls ver buiten de grenzen zoeken terwijl er in de eigen omgeving ook zoveel moois is. Na wat rusten na de middag ( zonder gaat het nog niet want het doosje van een tweede zware pil is nog niet helemaal leeg) trok ik er te voet op uit in mijn eigen omgeving. Meestal rij ik door de wijk met de auto of per fiets gewoon met de bedoeling om boodschappen te doen. Nu  kon ik eens rustig rond kijken.

 

Ik wandelde door verschillende dreven ( alle straten noemen hier dreven  met namen van bloemen en bomen ) Ik stelde vast dat de bomen erg gegroeid waren en dat er aan veel woningen verbouwingen waren gebeurd. Het gras staat overal weer groen en er zijn nog relatief veel bloemen te zien.

Op het einde van een dreef had ik een klein inkijkje in een tuin waar een fontein met groene armen water sproeide zoals uit een douche!
Aan de andere kant van de straat was het riet dat het hele beekje overdekte helemaal afgesneden. Het is een kronkelend watertje tussen een grote weide en een villa.

Ik sloeg een weg in anders zou de wandeling me te ver leiden nl naar de grote baan richting Sluis. Ik zag er veel koeien bijeen staan aan een schuur. Ik denk dat het tijd was om gemolken te worden. Anders lopen ze verspreid in de verschillende weiden rond de boerderij. De velden lagen reeds geploegd en geëgd. De mais oogst was vroeg binnen dit jaar !

In de omgeving van de boerderij staat een Mariakapelletje. De kapel in de Sacramentstraat is er geplaatst naar aanleiding van het 25- jarig jubileum van de boerinnenbond (1911-1936) en ingehuldigd in oktober 1937. Ter herinnering aan het gouden jubileum kreeg het de vermelding: ‘Dankbaar aandenken – 50 jaar boerinnenbond: 1911-1961’ Jaarlijks is er in mei een bedevaart naar dit kapelletje.

Wanneer ik vroeger met de twee kleinzoons  ging fietsen en we kwamen langs dit kapelletje trokken ze allebei de remmen toe gingen rusten en… picknicken op het bankje vóór het  kapelletje.
  Ik wandelde in een  lus terug naar huis. In de verte zie je de auto’s op de Natiënlaan aanschuiven  om de badstad te verlaten .

Binnenkijken in tuinen is altijd leuk. Op de bovenste foto een strakke tuin.
Maar ik merk toch dat de kleine kiezeltjes die in cirkels werden getrokken  vervangen zijn door tegeltjes! Minder werk .
Op de onderste foto een kinderfiguurtje  in een fonteintje.

Ik wandelde langs een tuin waar een heel oude boom stond die erg kort was gesnoeid. Rondom de boom zag je honderden kleine paddenstoeltjes.
De bewoner van het huis stond geleund op een vensterbank te genieten van de zon. Hij was indertijd een collega van mijn vader en hij kwam een babbeltje slaan en nodigde  me uit om dicht bij de boom  een paar foto’s te nemen.

Jaren geleden stond hier een oude boerderij die heel mooi en authentiek gerestaureerd werd.  Een toen bekende persoon in de politiek verbleef er af en toe en de concierge moest zorgen dat het grote domein met een grote vijver en vol oude bomen onderhouden werd! De naam van de boerderij is ook de oorspronkelijke naam van de wijk waar ik woon, Reigaartsvliet. De geschiedenis heeft te maken me Het Zwin zelf. Wil je meer weten? Smeer je kuiten maar in : ( klik)

Nu blijft er niets meer over van deze boerderij en concierge woning. De bedoeling was om de grond te verkavelen voor een tiental villawoningen met zwembad of vijver. Dit is nooit doorgegaan .De promotor kreeg nooit toestemming om te bouwen. Maar jammer genoeg is de oude boerderij en concierge woning allang afgebroken en de vijver is helemaal verloederd.
De vijver paalt aan de grond waar ik indertijd een  grote  groentetuin had en tijdens de zomermaanden putten de eigenaar van die grond en ik water uit deze vijver om de groentetuin te begieten.

En toen wandelde ik recht naar huis toe …