De zomervakantie nadert!

De zomervakantie komt al dichtbij.Het besef is er ook bij het gemeentebestuur dat er deze zomer geen plaats is voor grote evenementen. Ik denk dat ze goed bezig zijn om het toch voor iedere vakantieganger naar de zin te maken.
Gisteren reed ik tot in Heist en parkeerde de auto vlak bij het ” Bosje ” ( Het Directeur Generaal Willemspark) Het is aangenaam wandelen in dit helemaal opgeknapte stukje bos en duinen. Er is flink in “gekuist” tot ergernis van veel mensen die alles liever bij het oude  wilden laten. Maar met een beetje geduld en tijd ziet het er nu toch fris en opgeknapt uit. Snoeien van bomen en struiken was zeker eens nodig( klachten over exhibitionisten ) en terzelfdertijd is er ook een en ander aangepast en vernieuwd zoals het speelpleintje , de paden kregen naambordjes  en de zitbanken werden vernieuwd.

We troffen vlakbij het speelpleintje deze twee plakkaten! Omdat het cartoonfestival op het strand in een grote tent dit jaar niet doorgaat heeft de gemeente gekozen om overal  van die humoristische  plakkaten  neer te zetten. Jaren terug ben ik nog met de fiets door de vier deelgemeenten gereden met de 2 kleinzoons om er telkens een foto van te maken. De kleinzoons zijn er nu  niet maar mijn vriendin en ik maakten een foto van elkaar !!

Langs slingerende paadjes bereikten we  de zeedijk  In de verte zagen we  het mooie beeld van de twee strandredders die over de zee turen. Deze keer klommen we de trappen niet op maar wandelden verder op het brede pad.

Wat verder zagen we al een glimp van een kunstwerk in opbouw. Dat mag je zelfs letterlijk nemen .Op een 22 meter hoge paal – flink in beton vast gezet- werden er per keer vier of 5 bronzen hoofden over de paal geschoven. Op TV hadden ze er de dag ervoor een stukje van getoond maar toen ik er de andere dag aankwam waren ze nog volop verder bezig. De kunstenaar, Thomas Lerooy, kwam zelf even kijken hoe de werken vorderden. 49 hoofden in brons gegoten . Ze lijken allemaal dezelfde maar zijn in feite verschillend. Omdat de kunstenaar de neuzen allemaal in dezelfde richting wilde hebben lijken ze op elkaar. Nu zien ze er nog zwart uit maar het koper verwerkt in het brons zal met de tijd ervoor zorgen dat de hoofden groenig worden zodat ze opgaan in de groene omgeving van het achterliggend “bosje”. In elk geval een imposant werk dat op die plaats zijn vaste stek krijgt.

“‘Tower’ is meteen de eerste permanente sculptuur van Lerooy in de openbare ruimte. Ze bestaat uit 49 bronzen bustes die alle recht naar de zee kijken. De gezichten werden zodanig gemanipuleerd – de neuzen, ogen, oren, kinnen en oren staan allemaal op eenzelfde verticale as – dat ze allemaal op elkaar lijken. Het brons kreeg een zwarte patine. Het zal mettertijd groener worden onder invloed van zon, regen, zeezout en de zeewind en zo volledig integreren met het groene plein waarop het kunstwerk staat geïnstalleerd. Het werk weegt in totaal zo’n 13 ton. “( bron HLN)

 

De kunstenaar Thomas Leeroy gaf de omstaanders uitleg over dit kunstwerk.
De zee en het achterliggende landschap zijn horizontaal en eindeloos. Zijn sculptuur reikt als evenwicht verticaal naar de hemel en hij laat ook alle neuzen in dezelfde richting kijken nl naar de eindeloze zee.

 

Er is deze zomer ook opnieuw een beeldenroute gespreid over de kustlijn van Knokke -Heist tot Heist West (27e Sculpture Link Knokke-Heist). Dit jaar zijn het werken van Antoine Leclerq.
Toen we langs de rustige zeedijk richting Heist wandelden kwamen we een werk tegen van deze kunstenaar. Willen we alle beelden zien dan zal het een flinke wandeling langs de zeedijk worden. Ik denk dat ik dit ga doen met de fiets op een rustige weekdag!

Lissewege

 

Op een dag begin juli 2018, toen ik een “goeie dag” , had stapte ik in de auto om samen met een vriendin ( die me oppept als ik een moeilijke dag heb. Ja toen had ik meer moeilijke dagen dan goeie) naar het  “witte dorp” Lissewege  te rijden( zeker eens klikken wanneer je meer wilt weten over Lissewege ) . Tijdens de zomermaanden is er een mooie beeldenroute en ook een mooie tentoonstelling in de kerk.
Even buiten het centrum konden we parkeren en wandelden we terug naar het centrum via een klein vaartje

.

De kerktoren steekt hoog uit boven de dorpskern en in het landschap is deze massieve toren heel herkenbaar.

Langs het paadje vlak naast het vaartje stapten we naar het centrum.
Het water stond toen al heel laag en lag vol kroos waar de eendjes toch maar door zwommen.

 

Sommige kleine huisjes hadden hun voorgevel mooi aangekleed.

Bij andere huisjes bleek het een kunstwerk te zijn

Dit kunstwerk was op het muurtje van de brug over het Vaartje aangebracht.

 

Het bekende restaurant  de Goedendag.
Lissewege kent verschillende gerenommeerde restaurants

Aan de linkse kant van het Vaartje staan tot aan de bomen in de verte beelden  opgesteld.
Deze keer wandelden we niet zover…

Achter het raam van een herberg een paar oude bekenden!

Morgen wandelen we naar het plein waar  beelden staan vòòr de kerk ,maar ook in de kerk.

 

 

Het blijft zomeren…

…en dat klinkt toch mooier dan een hittegolf die we hier vorige week meemaakten.
Twee dagen was het zo warm  met temperaturen die ver boven de 3O° lagen. In de tuin( in de zon )waren er middagtemperaturen van boven de 40° . In de schaduw liep het op de warmste dag op tot 33° .Geen weer om op het heetste van de dag buiten te komen. Dat merkte je ook want het was hier rondom muisstil ,  zelfs  ruisen van de bladeren aan de bomen hoorde je niet.
Voor de planten die de hele dag in de zon stonden had ik vier parasols opengezet en ’s avonds schepte ik met de gieter water uit het zwembad om rondom het huis de bloembakken en de groentetuin de begieten. Voor sommige planten heeft het geholpen , anderen zijn toch helemaal verdord. Het spijtigst vind ik dat een héél grote hortensia die massa’s paarsblauwe bloemkoppen heeft helemaal verdord is niettegenstaande die elke dag een paar emmers water kreeg . Nochtans stond de grote struik  nog enigszins beschut tegen de laurierhaag.
De hibiscus bloeit veel vroeger dan andere jaren  en zo vlug dat er elke dag massa’s bloemkoppen afvallen. De tomaten worden zo vlug rijp dat ik er elke dag moet plukken,  slakroppen schieten de lucht in en de struikjes met bonen verdorren. Water geven helpt niet eens.

De prachtige paarsblauwe hortensia heeft het begeven, de stokrozen bloeien nog magertjes ,
hosta’s kunnen de warmte niet meer aan. Alleen de potten die onder de treurwilg staan zijn nog groen.
 De karmozijn doet zijn best om nog donkere besjes te produceren,
en de floxen verwelken nog voor ze echt aan het bloeien waren,
de zo sterke “hemdenknopjes ” verdorren, de dubbele hibiscus laat veel bloemen gewoon afvallen. 

De trostomaten doen het goed en de lampionnetjes
worden veel te vroeg massaal oranje terwijl de plant zelf ook aan het verdorren is.
De lijsterbes bloeit ook veel te vroeg :de trekvogels zullen geen eten meer vinden als ze
naar het zuiden trekken( las ik in de krant)
Een viertal parasols om de bloemen op het heetst van de dag wat schaduw te geven.

Een hoekje van de tuin einde juni en einde juli!

Terwijl er elders in het land regenbuien waren na een hete dag,
moesten we ons tevreden stellen met donkere luchten waar geen spetter regen uitviel !
Gisteren en vandaag heeft het dan wel geregend en dat heeft deugd gedaan.

De zomer mag blijven duren maar liefst niet meer met zo’n extreme temperaturen!

Maar er is meer te zien op de zeedijk dan mooie beelden!

Ik heb in een vorig logje verteld dat ik die beeldenroute in twee keer heb gefietst. Ten eerste was het die dag veel te warm en daarenboven was  het op dat ogenblik een te grote inspanning voor mij. Ik had me overschat en mocht wat uitrusten toen ik thuis kwam.

Weinig mensen te bespeuren op zeedijk en strand
Die dag speelde België tegen Brazilië !
Wat een impact het voetbal heeft gehad !

Cartoonfestival  op het strand aan het Heldenplein  en op het Heldenplein repeteren voor Kneistival ( nu afgelopen)

De windbroeken wapperen overal langs de zeedijk

Fleurige bloembakken over de hele zeedijk van Knokke tot Heist

Baruitbater fan van de rode duivels?

Vrolijke figuren op de roze gevel van de Kitsch Club aan het Casino
door André Saraiva, de echte naam van Monsieur André,  een 45-jarige Zweed

Ondertussen is dit bouwsel op het strand vlak voor het Casino afgewerkt . Lees hier meer over (klik)

Casino aan de ene kant , hotel La Reserve aan de andere kant Strandbars floreren! Er zijn veel kunstgaleries langs de hele zeedijk.

Een ijsverkoper met een strandbolderkar. Durfde toen nog geen ijsje eten.
Maar deze week heb ik bij De Post een cuberdon ijsje gehaald.
Foto mislukt ,ik was te gulzig  !!!

Op weg naar huis ooievaars op een nest hoog op een paal! Te ver om meer in te zoomen.

Basilica de la Macarena

In de wijk La Macarena vind je de prachtige Basilica de la Macarena. In 1941 is de bouw van de basiliek begonnen. In 1949 werd deze afgerond en werd de basiliek gezegend door de aardbisschop van Sevilla. De basiliek wordt ook wel de Macarena Basílica genoemd .

We wilden deze basiliek bezoeken ,en omdat het die morgen ook al zo warm was reden we er met een taxi naar toe. We waren met zes  dus waren we wel verplicht twee taxi’s te nemen. Duur zijn die niet , het kwam ons op 2 euro per persoon, dus dat viel best mee. We zouden dan te voet terugkeren en hier en daar nog iets bezoeken- wat we interessant  vonden- op de terugweg naar het hotel. Gezien het één richtingsverkeer in het centrum van de stad deden we er een kwartier over met de taxi  en een half uur te voet naar het hotel! Om maar te zeggen dat alles niet zo ver uiteen ligt. Alleen moet je de weg zien te vinden in al die smalle steegjes en straten!!

De Basilica de la Macarena is gebouwd ter ere van de Heilige Maagd, ook wel ‘María Santísima de la Esperanza Macarena’ genoemd. Het beeld, gemaakt door een anonieme meester in de 17 e eeuw, staat op een ereplek helemaal bovenaan het altaar in de basiliek en is omringd met heilige voorwerpen. De beroemde grote praalmantel is geborduurd in fijn goud . Bij de Sevillianen staat ze ook wel bekend als ‘Madre de Sevilla’. Mensen komen hier om te bidden en haar te eren. Niettegenstaande de rijkdom in deze basiliek staan de deuren altijd open en kan iedereen er binnen en buiten.  Ze wordt beschouwd als de meest vereerde Dolorosa van Spanje. Elk jaar verlaat het beeld de basiliek en wordt zij toegejuicht door de Sevillianen op haar weg naar de kathedraal. Dit gebeurt in de nacht van Witte Donderdag op Goede Vrijdag. Bij binnenkomst  worden rozen over haar heen gestrooid .

Ik vroeg me af wanneer een kerkgebouw de naam basiliek mag dragen. Onze Anne wist hierop het antwoord : Een basiliek  is een eretitel voor een katholiek kerkgebouw met een bijzondere betekenis. Dit kan zijn omdat de kerk van groot historisch belang is, omdat er een bijzonder reliek ligt, of omdat de kerk het centrum is van een bepaalde devotie of bedevaart. De eretitel wordt door de paus toegekend en in het kerkgebouw kan je dit zien aan een soort vaandel genaamd Conopeum dat vooraan de kerk staat. In de basiliek stond vooraan dergelijke “parasol” . Zo dat weten we nu ook!!

Sla een bezoek aan deze prachtig gedecoreerde basiliek niet over , het is niet groot maar groots  in aankleding en uitstraling !!

 

De stadspoort  la Macarena gezien vanaf  de ringweg met daarachter de torens van de basiliek

De stadspoort gezien aan de andere kant  en ook een goed zicht op de oude omwalling

 

 

De zon vandaag !

Met zijn oranje kleur en rode rand leek de zon vandaag op een vuurbal.
Saharastof, dat deze kant op waait, en de roetdeeltjes uit de rook van de enorme bosbranden in Portugal en het noorden van Spanje zijn verantwoordelijk voor de bijzondere kleur van de zon. De stofdeeltjes breken het zonlicht en filteren het deels, waardoor de lucht geeloranje kleurt en de zon roder.( internet)
Het was deze morgen daardoor ook merkelijk frisser dan gisteren. Het weerfenomeen bezorgde me een lichte aanval van sinusitis . Gelukkig vlug onder controle met de nodige tabletjes en met binnenblijven deze morgen.
In de namiddag kreeg de zon het een beetje voor mekaar om door die stofdeeltjes te breken en zag je al een stralenkrans rond de  zon die van kleur ook minder rood werd. Het werd buiten ook al merkelijk warmer.
Rond 18.30 uur was de zon aan het ondergaan en weer kreeg ze die rode gloed.
Benieuwd wat het morgen zal worden!

De eerste foto rond 11 uur: de lucht was toen niet meer rood maar rozig geworden .
De tweede foto rond 15 uur : de stralenkrans van de zon kwam door de grijze lucht.

Deze foto’s zijn genomen rond 18.30uur .
De lucht had niet de  kleur zoals bij andere zonsondergangen
Er hing een sluier over.

Historium in Brugge

Tussen de najaarswerken in de tuin door( waar ik het later nog zal over hebben) ben ik gisteren namiddag samen met de senioren naar het Historium geweest in Brugge. Dat is echt een bezoek waard. Alleen was het erg moeilijk om in de themakamers foto’s te nemen .

” Zeven historische themakamers met decor, film en speciale effecten brengen je terug naar een dag in 1435. Volg het verhaal van Jacob, een leerjongen van Jan van Eyck, en bezoek daarna de interactieve tentoonstelling of geniet van het panoramisch uitzicht op de Markt. Een aparte beleving is de VR Experience, waarbij je met een virtual reality-bril volledig wordt ondergedompeld in 15de-eeuws Brugge. ”

Bij de ingang wordt je uitgenodigd om de geschiedenis van Brugge te bekijken

Voor je binnengaat in de themakamers mag je nog even grabbelen in de verkleedkist !
Daarna met een virtual reality bril op kijken naar het Brugge in de 15 e eeuw. Super!

 Iedereen krijgt een audiofoon en je hoeft alleen maar verder te wandelen
De deuren gaan automatisch open en na het verhaal gaat een ander deur open
en stap je weer een andere kamer binnen..

Het handelsleven in de gouden eeuw wordt uitgebeeld

 Na de themakamers  kan je alles nog eens nakijken op tv schermen , foto’s en voorwerpen.

Op het balkon  heb je een prachtig zicht op de markt ,
de mooie huizen die een rol hebben gespeeld in de gouden eeuw
en op het mooie Belfort. 

Het schilderij dat in het trappenhuis hangt waarover het gaat in het verhaal van Jacob gemaakt door Jan Van Eyck  ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’  door hedendaagse artiesten uitgebeeld.

Nog een korte wandeling door Brugge en even uitblazen in een Brugs café
vooraleer met de bus van de Lijn richting Knokke te rijden.Terug in Knokke zag ik vanaf de parking naast het station deze prachtig zonsondergang

Met de fiets onderweg

Het was zondag een mooie zonnige dag , ideaal weer ook om te fietsen zeker met het zachte briesje dat er was. Ik had geen zin om me in de drukte van de kust te gooien als ik al die auto ’s de stad zag binnenrijden. Even het binnenland in op rustige wegen te midden van de natuur. Daar kan ik echt tot rust komen. Overal stond het graan oogstrijp wat  vergeleken met vroeger bijna een maand eerder is.
Ik fietste langs Sluis ,over Heille naar Middelburg (B). Ik was op landwegen bijna de enige fietser. Heerlijk. En op de andere wegen was er een breed fietspad. Het laatste stukje was een kassei weg , niet met van die vierkante kinderkopjes maar  met rode  bakstenen. Die weet ik al  liggen toen ik nog kind was, ik vervloekte die toen al en nu nog meer. Er was ook geen greppeltje waar je kon fietsen. Het teisterde mijn zitvlak dat toen aan rust toe was! 

Langs deze eindeloze landweg staat het graan ook klaar om geoogst te worden, tarwe en gerst. In de verte de bomen van de autoweg rond Sluis.

Zondag of niet de boeren waren overal druk bezig met oogsten! Graan maaien, stro persen in pakken en vervoeren!

De veldbloemen zoals ik me die herinner toen ik kind was. Toen groeiden ze letterlijk tussen het graan. Met de sproeimiddelen van tegenwoordig groeien er geen bloemen meer tussen het graan!

Veel schapen in een weide  en sommigen zochten verkoeling aan de drinkbakken. Het huis daar vlakbij op de onderste foto is een toonbeeld van de koppigheid van de bewoners. De man wilde geen stukje grond aan zijn voorgevel afstaan voor een fietspad. De gemeente Sluis heeft er korte metten mee gemaakt. Ze hebben een breed  fietspad aangelegd en de rijbaan een beetje versmald en rode paaltjes geplaatst. Deze toestand bestaat al zólang dat de meeste bestuurders die situatie kennen en  de auto die eerst bij die paaltjes komt voorrang geeft!

 Deze streek kent vele kreken. Daar wordt ook regelmatig gevist. Ik had de grote camera niet mee en met de gsm kan ik echt niet veel inzoomen. Bijgevolg geen vissertje te midden van het riet!

De Damse vaart over en dan nog een kwartiertje fietsen voor ik weer thuis was. Een fietstocht van ruim twee uur. De rusttijd bij dochterlief niet meegeteld.

De uitstap op paaszaterdag : Lochristi (1)

Wij reden op paaszaterdag in de vroege ochtend onder een grijze druilerige lucht naar het Sierteeltmuseum van Lochristi gelegen op de site van de oude pastorij in Zaffelare . Op de twee bovenste foto’s een kleine blik op de werken van de A11 op de N49( twee levensgevaarlijke plekken! )

Een paar weetjes bijeengesprokkeld bij de gids:
De bloementeelt speelt al twee eeuwen lang een belangrijke rol in Lochristi. Grondlegger van de lokale sierteelt was horticulturist Charles Vuylsteke (1844-1927), die midden 19de eeuw een van de eerste commerciële tuinbouwbedrijven van Europa oprichtte . Zijn borstbeeld prijkt in een van de bovenzaaltjes van het museum .
Charles Vuylsteke leerde het hoveniersvak van zijn vader en richtte in 1867 het eerste tuinbouwbedrijf op in Lochristi. Zijn zaak groeide uit tot een internationaal erkend en gewaardeerd sierteeltbedrijf.  Hij  stimuleerde ook meerdere werknemers  om een eigen bedrijf te beginnen. De nieuwe economische activiteit zou tot de belangrijkste bedrijfstak van de gemeente uitgroeien. Lochristi kende in 1895 al 47 sierteeltbedrijven! Vandaag telt Lochristi maar liefst 113 sierteeltbedrijven.
     De koffie met gebak stond klaar!
Vroeger was de sierteelt puur handenarbeid
 De tuin is mooi aangelegd maar het was te vroeg om alles in bloei te zien staan
Dakpannen om perken aan te leggen en serres waar
het vroeger  gebruikte materiaal tentoongesteld staat
 In een serre staat de originele wagen waarmee de bloemen werd vervoerd.
Het museum toont oa hoe er vroeger in de sierteelt gewerkt werd
   Dit is de meest gekweekte en verkochte orchidee!
Aan de oude pastoriewoning is een nieuwe vleugel gebouwd.
In feite hadden we dit bezoek beter een maand later gedaan want erg veel stond er buiten nog niet in bloei. De wandeling doorheen de mooi aangelegde pastorie tuin was daardoor wat aan de korte kant , maar de ontvangst met koffie en koek en de rondleiding in het pastorie-museum waren aangenaam en leerrijk.