Einde van het herfstverlof bij oma

Vandaag zouden beide kleinzoons komen. Maar de oudste had zo’n last van zijn onlangs vier getrokken wijsheidstanden dat hij terug naar de dokter moest. Spijtig want hij was ook graag nog een dagje naar oma gekomen.

Met Sébastien was ik deze week niet alleen naar de tentoonstelling van Magritte gegaan ,  maar zijn we ook een beeldje gaan maken in het cultureel centrum  in het kader van  ComingWorldRememberMe (CWXRM) .In het voorjaar heb ik samen met een vriendin in Blankenberge al een beeldje gemaakt.(logje  van 29.1.2017) en uitgebreid verteld over dit project. Nu kun je in mijn thuisstad gedurende veertiendagen ook zo’n beeldje maken. Ik vond het wel leuk voor Sébastien . Ik mocht er ook nog eentje maken.

ps: ik kan momenteel geen link maken naar het logje van 29.1.2017. Ook kan ik geen tekst tussen de foto’s schrijven. Hopelijk van voorbijgaande aard.

Vandaag kwam  Sébastien dus zonder zijn  oudere broer naar oma. Het was zo’n mooi weer ( 17 °) dat we na de middag even naar zee zijn gereden. Hij heeft een ferme verkoudheid maar even wandelen op het strand in het zonnetje en er was praktisch geen wind , dat zou hem wel geen kwaad doen!

Veel wandelaars op de zeedijk  en langs de waterlijn. Héél veel zeewier is aangespoeld .Ook veel halve mosselschelpen . De redderstoel is werkeloos (is een kunstwerk).

Om af te sluiten…hihihi… naar de Post. Hij een Luikse wafel ,ik een ijsje! We waren niet de enigen die een warme wafel of een ijsje aten .
Deze avond kwam zijn vader hem ophalen en meteen is de herfstvakantie samen met de kleinzoon voor oma voorbij.

Maar morgen begin ik echt aan het verslag over de reis naar Sevilla!!!!

 

Cadzand te land en aan zee!

Zoals ik gisteren al schreef gingen mijn vriendin en ik even de grens over naar Oostburg. Niettegenstaande de meubelwinkel waar vriendin heen wilde volgens internet open was ,was die uitgerekend gisteren gesloten. We stonden er niet alleen voor een gesloten deur.
Niet getreurd we wilden toch tot aan de zee en omdat ik de overrompeling van auto’s al gemerkt had dicht bij huis stelde ik voor om via Retranchement naar Cadzand-bad te rijden. Ik vind het altijd leuk om wegen uit te kiezen die ik niet ken en bijgevolg ook niet weet waar we terecht komen. De richting was goed en we slingerden met de auto door landelijke weggetjes zagen prachtige huizen verscholen tussen bomen en struiken, mooie tuinen achter heggetjes. We reden langs weggetjes waarvan ik dacht “mag ik hier wel rijden” Maar als er huizen staan moeten de bewoners toch ook thuis geraken. Hier en daar hielden we halt en stapten uit om foto’s te maken.

Ik kreeg instructies hoe ik elegant op een aantal boomstronken
moest zitten… tot ik de slappe lach kreeg!! Na het landelijke intermezzo kwamen we uiteindelijk in Retranchement uit .
Daar reden door naar de grote parking even vòòr  Candzand- bad  en namen het paadje
tussen de duinen die naar het haventje leidt.
De bereklauw was nog prominent aanwezig en er waren  héél veel bessen.
Bij de  braambessen kwamen op de takken weer bloesems!
Om te vermijden dat er nog geparkeerd wordt op de berm naast het kanaal
zijn er grote stenen blokken gelegd.
Groot gelijk want het was levensgevaarlijk om daar te parkeren.
Een paar minuten wandelen en je bent aan de grote parking

Geen bootjes op zee maar overal mensen die genoten van het zonnige en warme weer.
In de verte hing de lucht vol met kites. Het was nog een eind wandelen
maar vriendin zag het niet meer zitten. Gevolg geen al te scherpe foto’s( gsm)Op de eerste foto zie je links boven de “witte” kustlijn van Vlissingen. De go carts wachtten op klanten en de souvenir- en gadgetwinkels waren open! Op de straat had ik al een paar koperkleurige  tegeltjes gezien
en ik vroeg me af wat die konden betekenen.
Bij het haventje vond ik de oplossing : het is het logo van Cadzand!

Hier kan je mits betalen je fiets oppompen
Of er ook een reparatiekit is kon ik niet achterhalen.

En toen gingen we terug naar de parking om even later in de file te staan!!

Fileleed

Een zicht op een kilometers lange file op een anders zo rustige weg!

Een vriendin uit Brugge was hier vandaag en  na het middageten dat we op het terras in de tuin konden binnenspelen,  gingen we een rondrit maken. Zij wilde eerst iets bekijken in Oostburg en daarna reden we via landelijke wegen waarvan ik zelf niet wist waar we zouden uitkomen naar Cadzand-bad. De nieuwe parking vlak vòòr je Cadzand-bad inrijdt stond barstensvol. Ik heb deze parking nog nooit halfvol gezien laat staan barstensvol. Zou het ook niet een beetje komen omdat het gratis parkeren is vanaf 1 oktober zoals een mijnheer me opmerkzaam maakte omdat ik de automaat met een paneel afgesloten zag !
We wandelden via een pad doorheen de duinen naar het haventje van Cadzand, overal veel wandelaars en op hun zomers gekleed!  In de verte zagen we op het strand honderden kleine en grote kites. Wellicht een kite festival en dat half oktober !
Na de wandeling  dronken we een koffie op een overvol terras aan de voet van de duinen !  Een paar winkeltjes op dit pleintje waren open en de mensen stonden zelfs  in de rij voor een ijsje! Het leek me drukker dan een weekend in de zomer.
Maar toen was het tijd om op te stappen want vriendin wilde voor het donker terug thuis zijn. (Een beetje last van dieptezicht ’s avonds.) Maar vlug thuis zijn zat er niet in… toen ik aan het rondpunt kwam waar je richting Oosthoek kunt rijden , maar ook richting Sluis  zat het verkeer vast. Deze weg is om bij mij thuis te geraken de kortste weg.
Ik heb dit nog nooit geweten. Om de drukte in Knokke zelf te vermijden kiezen de mensen hoe langer hoe meer de wegen rond Knokke om even buiten het centrum uit te komen op de Natiënlaan. Een dik half uur stond ik aan te schuiven.
Vriendin werd alsmaar zenuwachtiger en ik stak haar mijn gsm in de handen en vroeg of ze foto’s wilde nemen van een prachtige zonsondergang. We stonden toch regelmatig stil .  Zo geraakten we  zonder dat ze zich teveel opwond op de weg  die naar mijn huis leidt. Ze heeft dat goed gedaan  vind ik.

Morgen dan het verslagje van onze uitstap naar Cadzand en omgeving!

De juiste maat!

Gisteren was het in de namiddag mooi weer en  ik wilde de deur uit , ik was  lang genoeg binnenshuis gebleven met die vervelende verkoudheid( behalve zondagmiddag toen ik over de middag naar de rally ging kijken en dan weer vlug naar huis).
Ik moest absoluut nog een paar sandalen kopen en een paar wandelschoenen. Ik had op de laatste donderdag van mei samen met de twee vriendinnen drie paar schoenen gekocht in een winkel in Blankenberge. Een winkel waar je alle bekende merken kan vinden. Er was een mooie actie die week en ik wilde daar van profiteren. Ik kocht een paar sportieve lederen schoenen in jeanskleur , een paar wandelschoenen en een paar geklede schoenen. Ik ben niet het type om veel en dikwijls te winkelen , maar als ik winkel dan zorg ik dat ik geruime tijd voort kan.
De schoenen werden aan de kant gezet want tijdens de zomermaanden draag ik meestal sandalen en thuis loop ik veel blootvoets. Om in de tuin te werken staan er een soort klompen aan de achterdeur.

Waarom ik dit vertel?  Toen ik in augustus de schoenen wilde inlopen merkte ik dat ze wat strak zaten . Ik stak het op  gezwollen voeten door de warmte en ook op het feit dat ik steeds maar sandalen had gedragen. Zelfs spanners instoppen of nat papier erin proppen niets hielp tot ik in de gaten kreeg dat de schoenen , alle drie paar – een maat te klein waren!!! Daar stond ik: terugbrengen was geen optie , de aankoop was een paar maanden geleden gedaan en ik had de schoendozen in de winkel achtergelaten ! Het winkelmeisje die maat 40 was gaan halen in de reserves  had de verkeerde schoenen ingepakt! In het vervolg zal ik beter uitkijken 😦
Het paar wandelschoenen had ik zover uitgerokken zodat ik ze kon dragen , maar ook niet om er dag aan dag mee rond te lopen. Dus trokken Julia en ik gisteren terug naar Blankenberge en heb ik twee paar schoenen gekocht  maat 40( goed nagekeken deze keer):een paar sandalen en een paar wandelschoenen.
Die andere schoenen heeft mijn dochter meegenomen. Ze zag ze graag. Dan is er toch iemand die er deugd van zal hebben.

Van die schoenen heb ik geen foto’s genomen , maar wel van de zonnige wandeling op de zeedijk waar het strand er straks weer verlaten bij zal liggen! Van het Leopoldpark waar het nu kalm was  en van de Paravang en het jachthaventje.

Baggerboot in de verte De paravang Zicht op het haventje Het Leopoldpark met zijn minigolf, snookergolf, tennis….

 

Een stralende dag…

…en daar moet je tegenwoordig echt van profiteren. Dus alle werk laten vallen ( ik ben al een paar dagen intens bezig om de tuin winterklaar te maken), strijken moet ik ook nog maar dat kan later gebeuren.
Ik heb de fiets genomen en ben naar zee gereden. Het was ideaal weer met een blauwe hemel en een stralende zon en een zacht briesje. Zo mooi verdeeld hadden we het niet zo dikwijls de voorbije zomer. Ofwel overdreven warm ofwel erg veel wind  ofwel was het om de haverklap aan het stortregenen.
Niets van dit alles vandaag. Je had niet eens een jasje nodig. Ik had er wel eentje bij want het kan snel fris worden en wie weet hoelang ik onderweg zou zijn… Ik genoot zodanig dat ik vergat  een ijsje te halen bij  mijn geliefkoosde  glacier Post in Duinbergen!

Het was behoorlijk druk op de zeedijk en ook op bepaalde plaatsen op het strand. De zeilbootjes lagen al in rust of werden binnengetrokken met een tractor. Geen opgejaagde drukte , iedereen genoot. Tot ik mijn naam hoorde roepen. Bekenden van bij de Senioren. Op een bankje op de zeedijk hebben we rustig wat zitten bijpraten. Ik reed daarna nog een eindje door .Ik zag de  redders in de duinen , maar ze hadden volgens mij geen werk want   er werd niet gezwommen.
Eenmaal in Heist verliet ik de zeedijk en bracht een bezoek aan mijn schoonzus . Later reed ik langs het fietspad te midden de polders naar huis.
Nu de berg aarde weg geschept is kan je het nieuwe Ziekenhuis AZ Zeno zien. De laatste fase van afwerking is begonnen zowel in het ziekenhuis als de omgeving errond. Ik ben benieuwd wanneer  dit- als het ware zwevend gebouw- zal in gebruik gnomen worden !

 

Het fietspad richting Knokke……met rechts zicht op de landerijen waar het afgemaaide
gras ligt te drogen. Dat dient als hooi voor de dieren tijdens de wintermaandenBij het binnenkomen van Knokke de grote rotonde  met een groot bloemenperk nieuwe stijl.
Geen geraniums mee, wel  veel bloemen en grassen.
Ik reed niet ver van de zeedijk langs een in aanbouw appartementsblok.
In het afgebroken gebouw heb ik 6 jaar gewoond met man en drie kinderen.
Onlangs zei de zoon ” jammer dat je er nooit een foto van gemaakt heb”.
Tja dat was vòòr het digitale tijdperk en toen was je wat zuiniger met foto’s maken.

Weinig wind want de windbroeken wapperden amper. Op één van de strandbars was er een feestje aan de gang! Vlak ernaast werd er van de zon genoten : luierend en spelend!Fietsen en trapauto’s  : je zag er genoeg op de zeedijk!geparkeerde catamarans en er werden er nog binnengereden! De redders hielden nog altijd een oogje in het zeil!

 

Strandwandeling tussen Zeebrugge en Blankenberge.

Zondag reisde de Luxemburgse familie weer huiswaarts. Een echte zonvakantie hebben ze niet gehad. We hebben er toch het beste van gemaakt met enkele wandelingen en avonduitstappen.

Maandag kwamen de kleinzoons op vakantie. Ze waren allebei uitgeteld na de examenperiode. Ik heb ze die dag maar rustig laten lummelen in de zetel. Maar gisterenmorgen stond er eentje op ” Oma gaan we vandaag wandelen langs de zee'” . Beiden hadden lang geslapen en hadden weer volop energie. Voor wat hoort wat en ik vroeg of ze wilden meehielpen om nog een lading groenafval naar het recyclagepark te voeren. Neef had ik nog niet teruggezien om die lading weg te voeren.
Cedric heeft de hele auto volgestouwd met zakken vol bladeren en takken . Gelukkig is mijn auto geen limousine maar een gebruiksvoorwerp! Even stofzuigen en je zag niet meer dat er een lading groenafval in vervoerd werd!!

Daarna reden we naar het strand van Zeebrugge( voorstel van Cédric want de vorige keer gingen we richting Zwin en Cadzand). Het was laag water en in mijn ogen moest je wel een kilometer wandelen om aan de boord van de zee te geraken. Het was al lang geleden dat ik met de kleinkinderen deze strandwandeling deed. Het viel me op dat niet alleen het strand enorm breed was maar ook dat er overal kleine duinen zijn ontstaan waar zelfs al helmgras op groeide.

De zon was wat omfloerst  maar het was aangenaam wandelen met de lichte zeebries. In volle zon zouden we er niet aan begonnen zijn denk ik. Méér dan een uur wandelden we langs de zee vooraleer we Blankenberge bereikten. Ik was wel toe aan even rusten en dat deden we met een ijsje gezeten op de banken van de Pier!

Maar we moesten ook terug want de auto stond in Zeebrugge !  Dat zag ik niet meer zitten want het is niet te onderschatten om een uur in het zand te wandelen en toen ik voorstelde om de tram te nemen tot Zeebrugge was het “ja” van de jongens bijna oorverdovend. Lang moesten we niet wachten op de kusttram want tijdens de zomermaanden is er om de tien minuten een tram!

De jongens zeiden toen we thuiskwamen “oma het was een zeer geslaagde middag” . Daar doe je het toch graag voor!

Strand van Zeebrugge Stranddouche( en die werkte ! ) Even springen op de kleine duinen.
Wat zij kunnen kan oma ook( al sprong ik niet zo hoog 😉  )

Een eind wandelen naar de zee toe.
Eenmaal zon en dan weer geen zon

Het zeewater was niet koud .
Cedric probeerde de overdraaiende golven op foto te zetten. 

Mooie spiegelbeelden in de stilstaande waterplassenZeebrugge achter ons.

 De Pier van Blankenberge vòòr ons De Pier gezien vanop de zeedijk

 Gedaan voor vandaag.
De beachclub ging sluiten  Een ijsje  dat verdienden we wel na zo’n wandeling!

Een wandeling in Cadzand (nl)

Vandaag was het in vergelijking met gisteren een koele dag. De hele morgen was het wat bewolkt en dat scheelde al vlug verschillende graden, ook Vlekje voelde het verschil. Terwijl ze gisteren niet eens haar mand uitkwam om te eten of te drinken  en ook niet even naar buiten wilde, stond ze deze morgen al aan de achterdeur te wachten om haar inspectieronde te doen in de tuin!
De lucht was zuiver zeiden ze in het weerbericht , alleen oppassen voor de uv stralen en de ozon. Dus dacht ik ,we zullen maar eens een dagje overslaan met werken in de tuin en eens genieten van zo’n gezonde dag.
Want al de dagen van de voorbije week had ik ’s ochtends  in de tuin gewerkt:  snoeien van de zijkanten van de laurierhaag( zolang ik maar niet op een ladder moet staan) en het opruimen van de bladeren .’s Avonds was het dan mijn ronde doen om water te geven aan bloemen en planten. Mijn neef  was gekomen om in mijn plaats  ( 😉 )op de ladder te staan en te snoeien. Maar die verdween zodra de middag naderde , hij zag het niet meer zitten bij die hitte vooral als hij dan in volle zon bezig was.

Dus werd de vriendin vandaag opgetrommeld en zij mocht beslissen waar we gingen wandelen. Zij koos voor Cadzand.
Toen we uit de auto stapten waaiden we bijna omver ! Zo’n sterke wind en dan nog koele wind . We trokken allebei een licht jasje aan! En kozen een laag pad richting het haventje van Cadzand. Zo bleven we even uit die heftige wind.

Onderweg zagen we grote  bloeiende bereklauwen staan. Hier en daar waren er al struiken gesnoeid. Maar er stonden er nog veel en dan nog zo dicht bij het wandelpad!!

Toen we aan het haventje kwamen kregen we niet alleen  te maken met een sterke wind maar sloeg het stuifzand pijnlijk tegen je kuiten.
We zijn een eindje de strekdam opgewandeld  maar met zo’n sterke wind was het helemaal niet aangenaam. De weinige wandelaars op de strekdam keerden ook al vlug terug.

Het was erg rustig in het haventje. Het was ook nog niet echt weekend.

In de verte de haven van Zeebrugge .
Het water was woelig en groen van kleur. Onweer op komst, zei mijn vader dan.

Er liggen behoorlijk wat jachtjes en sommige zijn aardig uit de kluiten gewassen!!

We wandelden over de sierlijke brug naar de andere kant


Aarzelende vakantiegangers of ze wel dan niet op het strand zouden gaan. De wind was echt heftig.


Door de hevige wind kozen we liever een terrasje op het plein beneden om een koffietje te drinken


Mooie duinen en achter de duinen bouwwoede!


Even goedendag zeggen aan de Sluiswachter.


We keken nog even of het hoog of laag water was in het Zwin:
Laag water want er was praktisch geen water in de Zwingeul.
Toen stapten we op dit pad naar beneden
waar de auto op een nieuw aangelegde parking stond.

Het was een mooie wandelnamiddag en het deed zeker deugd
(niettegenstaande de felle wind )na al die erg warme dagen.