Regen ,regen en nog eens regen

…en op de koop toe grijs, grijs en nog eens grijs!
Kon het nu eens een weekje droog ,droog en nog eens droog blijven.

Dan kan ik de bloemperken in de tuin klaar leggen voor de winter, kan ik bloembollen planten en een paar planten een beter plekje geven.
Dan kan de tuinier de tweede, -en grootste -treurwilg snoeien . En de twee kerselaars in de tuin achteraan wat fatsoeneren.
Dan kan het snoeisel van de laurierhaag die de zoon  korter en dunner heeft gemaakt ook opgeruimd worden. Het is daar zo nat nu .
Dan kan het gras ook afgemaaid worden. Nu lukt het niet omdat de grond te nat is. Het is hier poldergrond weet je  en door de regen is het zompig geworden.

Hebben we geklaagd toen het té en té warm was ,nu verlang ik naar een paar zonnige dagen.
Een goeie maand geleden was het zo’n mooi weer en daar hebben mijn vriendin en ik van geprofiteerd.

We reden naar Cadzand, lieten de auto achter op de parking even voor je het stadje inrijdt. We wilden te voet door de zwingeul richting zee wandelen. Het pad ernaar toe was afgezet. Er waren bulldozers aan het werk. Dan maar door het natuurgebied gewandeld richting haventje. En van het haventje richting strandpaviljoen “de Piraat”.

Het pad dwars door het natuurgebied met duindoorn, braambessen, appelboompjes, berenklauw…

Eén van de verschillende strandpaviljoenen

AIRrepublic van Sergio Herman
Het jachthaventje
Het rustige strand!
Uitrusten in het strandpaviljoen de Piraat! Krachten opgedaan om terug te keren naar de parking. :-).  Hieronder ijsje van de vriendin. Het waren echt grote porties!

 

 

Een rustige herfstdag

foto’s genomen op zaterdag 5 oktober

Bij herfstweer en wandelen denken de meeste mensen aan een wandeling in het bos. Maar herfst zie je ook aan zee. Na drukke zomermaanden valt het leven aan zee als het ware plots stil.
Met de hoop dat het droog zou blijven gingen Julia en ik wandelen  op de zeedijk . Het is ons gelukt:  Het is pas beginnen regenen toen we terug aan de auto kwamen.
Héél veel strandkabientjes waren al afgebroken en het materiaal om het strand te effenen lag al te wachten.
Veel lege terrasjes , go carts zonder kinderen , weinig geparkeerde fietsen. Enkel nog hier en daar een strandbar waar mensen goed ingeduffeld zaten.

De drukte van de zomermaanden is er niet meer en je hebt opnieuw  vrij zicht  op het strand , de zee en de voorbijvarende containerschepen zonder tot bij de waterlijn te moeten wandelen.

In het voorjaar verlang je naar de zomerdrukte maar eenmaal  het herfst wordt mag het allemaal weer wat kalmer.  De hitte periodes zijn voorbij en van een indian summer kunnen we niet spreken. We zijn al blij dat we de zon eens te zien krijgen. De alsmaar terugkerende regenbuien heeft de natuur nodig gehad en heeft ze nog steeds nodig. Persoonlijk geniet ik van regen  dat maakt me helemaal niet neerslachtig. Vroeger zou ik mijn regenjas aangetrokken hebben om er even in te wandelen, maar nu kijk ik liever vanuit mijn zetel naar de regen ! Het zijn telkens ferme regenvlagen , in niets te vergelijken met een mals regentje waar je van opkikkert

Na een flinke wandeling strekten we even de beentjes in een leuke tearoom met een nononsense interieur dicht bij de oude kern van Knokke. Je treft er veel mensen  die je enigszins kent omdat ze ook in de omgeving wonen.
We hadden “een beetje honger” en bestelden een verwen koffie/thee. Kijk eens wat we kregen! een crème brûlée, een soesje, een mini éclair, ijs, vers fruit. Allemaal voor een schappelijk prijsje. Een koffie met een gebakje kost méér.
We konden er weer tegen want het was nog een flink eind wandelen tot de plaats waar de auto stond en toen we instapten vielen de eerste druppels van een nieuwe regenbui.

Cadzand

Toen ik de werken aan het Zwin ging bekijken samen met mijn vriendin zijn we daarna doorgereden naar Cadzand-Bad. De zon was er niet en het was wat frisjes die dag. We gingen eerst een kijkje nemen naar het vakantiepark “de Roompot” waar mijn Luxemburgse familie begin september verbleven in één van die mooie huizen aan het water. Mijn vriendin had jaren geleden de opbouw van dit vakantiepark meegemaakt en wilde wel eens het resultaat zien. Het was maar een kort bezoekje want  er was niet echt tijd genoeg om daar eens te wandelen. Het is er zo uitgestrekt.

 

Die pompoenen gaan zeker gebruikt worden bij  Halloween:  gevuld met kaarsjes om er de sfeer in te brengen!
Maar wij wandelden richting het strand. Druk was het niet deze keer. Ietwat te fris.
Walcheren en meer bepaald Vlissingen met zijn duinen en zelfs de haven met hoge gebouwen waren heel goed te zien.

T

Toen zochten we het strandpaviljoen op om iets warms te drinken .
Ik dacht opeens aan Mizzd die regelmatig op haar wandelingen een kop warme chocolade melk en appelpunt bestelt.
Gelukkig niet te veel kaneel op de appelpunt want daar ben ik niet zo gek op.
Soms is de appelpunt één en al kaneel. Ik denk dat er veel Belgen zijn die daar niet zo gek op zijn. 😉

.

Door het raam zagen we een strandjutter bezig. Af en toe raapte hij iets op. Ik kon niet zien wat hij gevonden had.

Naast het paviljoen staat een piratenboot. Héél bekend bij ouders met kleine kinderen!! Het
zag er naar uit dat de boot een likje verf had gekregen.

Eenmaal op de wandeldijk keken we aan op een immens gebouw.
Ik vind het zo jammer dat er in dit gezellige plaatsje aan hoogbouw wordt gedaan.

De wandeldijk ligt zo hoog dat je via een echt lange trap naar beneden moet gaan.
Tenzij je verkiest om via het haventje terug te keren langs een hellend vlak.
In elk geval kan je hier niet met een kinderwagen of fiets naar beneden.

de werken in het Zwin

Op een winderige grijze dag reed ik (3 oktober ) naar Cadzand. Ik wilde eens een blik werpen op de werken die nu al een paar jaar aan de gang zijn om de Zwingeul groter, breder en veiliger te maken tegen stormen . Er is jarenlang hevig protest geweest van de landbouwers die achter de Internationale dijk hun landerijen hadden. De trap die naar boven leidt en waar je een uitzicht hebt op het Zwin is er nog altijd. Alleen het fiets/wandelpad achter de dijk is verdwenen en nadat de zwingeul groter is gemaakt gaat er na de afwerking terug een fiets/wandelpad komen waar je een half uur langer zal moeten fietsen om rond de dijk vanaf de Belgische kant hier aan het restaurant de Witte Koksmuts( Retranchement  NL ) te geraken

De huidige Zwinvlakte krijgt een uitbreiding met 120 hectare. De werken startten al in 2016 en gebeuren ook voor 10 hectare op Nederlands grondgebied. De uitbreiding moet de verzanding van het Zwin tegen gaan en het overstromingsgevaar voor het achterland beperken. Concreet wordt de zwingeul verbreed en verdiept, komen er nieuw struikgewas, nieuwe poelen én worden nieuwe uitkijkpunten voor fietsers gecreëerd. Pronkstuk daarbij is het 4,5 meter brede vlonderpad. Het looppad, twee meter boven het maaiveld, rust op 179 palen en eindigt op een ovaal uitkijkpunt waarop 11 zitbanken staan. Ideaal voor bezoekers om een tijdje te verpozen en van de uitgestrekte natuur te genieten.” bron HLN

 

Bovenaan de trap staat er een bankje waar je kan uitpuffen na de klim
op de hoge trap en tevens om te genieten van het mooie uitzicht
op de Zwingeul en de werken die aan de gang zijn.

Camions rijden af en aan met het zand van de bestaande  Internationale dijk
.

Midden in het Zwin zie je een grenspaal staan :Het Zwin behoort toe aan België en een stuk aan Nederland.

Achter de dijk grazen  koeien vredig zich niet bewust van al die werken.

Zoals je merkt was ik niet de enige die hier kwam kijken. Alleen was ik niet met de fiets maar wel met de auto.
Volgend jaar als de werken klaar zijn  neem ik de fiets !

Tot volgend jaar !

Ik fietste gisteren langs de zeedijk tot in Heist ( ik had een “good day” , ik heb de laatste weken al meer “bad days” gekend) .
Het weer was er ideaal voor en de zomerdrukte is voorbij. Dat betekent rustig fietsen op de zeedijk De strandcabines worden afgebroken en hier en daar zie je al gaten in de rijen.

Het strand ligt er verlaten bij.
De rode container van de reddingsdienst staat er nog.

   Bij een sportclub leek een feestje aan de gang nadat alle catamarans waren binnengevaren..

Oei geen verkiezingsreclame ,
maar een petitie tegen een zeekanaal voor de kust van Knokke-Heist
Het overdenken waard. Denk maar aan het ontstaan van de Baai van Heist
en het ontstaan van een reusachtig strand in Zeebrugge
na verlenging van de twee havenmuren in Zeebrugge en
kan de verzanding van het Zwin daar ook een oorzaak van zijn?….
Discussiepunten genoeg!

Blankenberge vervolg

Alle gemeenten langs de  Belgische kust hebben hun best gedaan om tijdens de zomermaanden op de zeedijk een aantal beelden te plaatsen. Jaarlijks probeer ik tot in Oostende te geraken. Dit jaar is dit doel niet bereikt. Gezondheidsproblemen. Ik was graag nog tot in De Haan geraakt omdat er daar oa. ook beelden staan van de bekende Linde Ergo die werkt en woont in De Haan. Van haar waren vorig jaar beelden te zien in Knokke in een galerie.
Ik ga me niet uitspreken welke gemeente de mooiste beelden heeft/had want zoiets is toch erg persoonlijk. Toen ik in Blankenberge tevergeefs naar de zeilrace ging kijken zag ik bij het terugkeren langs de wandelkade aan het haventje volgende beelden.
Het stuk wrakhout tot beeld verwerkt vind ik passend aan  zee! De marmeren en zandstenen beelden van Lieven Debrabandere zijn zo gaaf en met symbolische namen verwijzend naar de mythologie . Kijk zelf maar even.

Wat je met wrakhout kunt doen!

 

 

Eduard Vandaele heeft het beeld van moeder en kind gemaakt. Het staat er al jaren.
Het kind werd indertijd gestolen maar de kunstenaar heeft een nieuw bronzen beeldje gemaakt.

 

Blankenberge

Vorige zondag was het mooi weer en heb ik de tram genomen tot in Blankenberge. Ik had gelezen dat er een zeilrace was. Van die race heb ik echter niets meer gemerkt en toch was ik niet zo laat in Blankenberge. Ik dacht al zie ik ze niet bij het uitvaren dan zie ik ze wel op zee of bij het binnenvaren. Niets van dat alles. Maar toch nog zeilboten genoeg gezien en andere bootjes die in en uitvoeren . In een jachthaven is er altijd wel iets te zien .

Erg mooi weer en toch een verlaten strand.

Laag water met zicht op de pier van Blankenberge en in de verte de haven van Zeebrugge

Het Oosterstaketsel 

Je kunt met de overzetboot van de ene kant naar de andere kant van de vaargeul mits 1 euro te betalen.
Daar leken veel mensen gebruik van te maken.

Ik heb gekeken naar bootjes en zeilboten die in en uit de haven voeren.


Ik wandelde zelf op het vernieuwde Oosterstaketsel  tot het einde waar de vuurtoren staat en er een drukbezochte brasserie is. Ik heb geen foto’s van de brasserie genomen omdat er zoveel mensen buitenzaten en ik niemand wilde storen. Of de visser een goede vangst had heb ik niet gezien


Vanop het staketsel heb je een zicht van de brasserie  alsook van de vuurtoren die op het uiterste einde staat..

Veel jachtjes lagen aangemeerd in het nieuwe deel van de haven. Alsook in het oudere deel (foto eronder)

Op weg naar de tram om huiswaarts te keren nog even een foto van de  Paravang,
een winscherm met zitbanken, gebouwd in 1908 en gerestaureerd in 2002

Deze mislukte foto is enkel ter illustratie dat je die bewuste dag
de windmolens op de Thortonbank met het blote oog aan de einder kon zien
.

Ik heb nog meer gezien die zondag. Het komt eraan in een volgend logje.

ps: sommige foto’s zijn mooier als ze groot zijn , dus ze aanklikken!