Cadzand

Toen ik de werken aan het Zwin ging bekijken samen met mijn vriendin zijn we daarna doorgereden naar Cadzand-Bad. De zon was er niet en het was wat frisjes die dag. We gingen eerst een kijkje nemen naar het vakantiepark “de Roompot” waar mijn Luxemburgse familie begin september verbleven in één van die mooie huizen aan het water. Mijn vriendin had jaren geleden de opbouw van dit vakantiepark meegemaakt en wilde wel eens het resultaat zien. Het was maar een kort bezoekje want  er was niet echt tijd genoeg om daar eens te wandelen. Het is er zo uitgestrekt.

 

Die pompoenen gaan zeker gebruikt worden bij  Halloween:  gevuld met kaarsjes om er de sfeer in te brengen!
Maar wij wandelden richting het strand. Druk was het niet deze keer. Ietwat te fris.
Walcheren en meer bepaald Vlissingen met zijn duinen en zelfs de haven met hoge gebouwen waren heel goed te zien.

T

Toen zochten we het strandpaviljoen op om iets warms te drinken .
Ik dacht opeens aan Mizzd die regelmatig op haar wandelingen een kop warme chocolade melk en appelpunt bestelt.
Gelukkig niet te veel kaneel op de appelpunt want daar ben ik niet zo gek op.
Soms is de appelpunt één en al kaneel. Ik denk dat er veel Belgen zijn die daar niet zo gek op zijn. 😉

.

Door het raam zagen we een strandjutter bezig. Af en toe raapte hij iets op. Ik kon niet zien wat hij gevonden had.

Naast het paviljoen staat een piratenboot. Héél bekend bij ouders met kleine kinderen!! Het
zag er naar uit dat de boot een likje verf had gekregen.

Eenmaal op de wandeldijk keken we aan op een immens gebouw.
Ik vind het zo jammer dat er in dit gezellige plaatsje aan hoogbouw wordt gedaan.

De wandeldijk ligt zo hoog dat je via een echt lange trap naar beneden moet gaan.
Tenzij je verkiest om via het haventje terug te keren langs een hellend vlak.
In elk geval kan je hier niet met een kinderwagen of fiets naar beneden.

de werken in het Zwin

Op een winderige grijze dag reed ik (3 oktober ) naar Cadzand. Ik wilde eens een blik werpen op de werken die nu al een paar jaar aan de gang zijn om de Zwingeul groter, breder en veiliger te maken tegen stormen . Er is jarenlang hevig protest geweest van de landbouwers die achter de Internationale dijk hun landerijen hadden. De trap die naar boven leidt en waar je een uitzicht hebt op het Zwin is er nog altijd. Alleen het fiets/wandelpad achter de dijk is verdwenen en nadat de zwingeul groter is gemaakt gaat er na de afwerking terug een fiets/wandelpad komen waar je een half uur langer zal moeten fietsen om rond de dijk vanaf de Belgische kant hier aan het restaurant de Witte Koksmuts( Retranchement  NL ) te geraken

De huidige Zwinvlakte krijgt een uitbreiding met 120 hectare. De werken startten al in 2016 en gebeuren ook voor 10 hectare op Nederlands grondgebied. De uitbreiding moet de verzanding van het Zwin tegen gaan en het overstromingsgevaar voor het achterland beperken. Concreet wordt de zwingeul verbreed en verdiept, komen er nieuw struikgewas, nieuwe poelen én worden nieuwe uitkijkpunten voor fietsers gecreëerd. Pronkstuk daarbij is het 4,5 meter brede vlonderpad. Het looppad, twee meter boven het maaiveld, rust op 179 palen en eindigt op een ovaal uitkijkpunt waarop 11 zitbanken staan. Ideaal voor bezoekers om een tijdje te verpozen en van de uitgestrekte natuur te genieten.” bron HLN

 

Bovenaan de trap staat er een bankje waar je kan uitpuffen na de klim
op de hoge trap en tevens om te genieten van het mooie uitzicht
op de Zwingeul en de werken die aan de gang zijn.

Camions rijden af en aan met het zand van de bestaande  Internationale dijk
.

Midden in het Zwin zie je een grenspaal staan :Het Zwin behoort toe aan België en een stuk aan Nederland.

Achter de dijk grazen  koeien vredig zich niet bewust van al die werken.

Zoals je merkt was ik niet de enige die hier kwam kijken. Alleen was ik niet met de fiets maar wel met de auto.
Volgend jaar als de werken klaar zijn  neem ik de fiets !

Tot volgend jaar !

Ik fietste gisteren langs de zeedijk tot in Heist ( ik had een “good day” , ik heb de laatste weken al meer “bad days” gekend) .
Het weer was er ideaal voor en de zomerdrukte is voorbij. Dat betekent rustig fietsen op de zeedijk De strandcabines worden afgebroken en hier en daar zie je al gaten in de rijen.

Het strand ligt er verlaten bij.
De rode container van de reddingsdienst staat er nog.

   Bij een sportclub leek een feestje aan de gang nadat alle catamarans waren binnengevaren..

Oei geen verkiezingsreclame ,
maar een petitie tegen een zeekanaal voor de kust van Knokke-Heist
Het overdenken waard. Denk maar aan het ontstaan van de Baai van Heist
en het ontstaan van een reusachtig strand in Zeebrugge
na verlenging van de twee havenmuren in Zeebrugge en
kan de verzanding van het Zwin daar ook een oorzaak van zijn?….
Discussiepunten genoeg!

Blankenberge vervolg

Alle gemeenten langs de  Belgische kust hebben hun best gedaan om tijdens de zomermaanden op de zeedijk een aantal beelden te plaatsen. Jaarlijks probeer ik tot in Oostende te geraken. Dit jaar is dit doel niet bereikt. Gezondheidsproblemen. Ik was graag nog tot in De Haan geraakt omdat er daar oa. ook beelden staan van de bekende Linde Ergo die werkt en woont in De Haan. Van haar waren vorig jaar beelden te zien in Knokke in een galerie.
Ik ga me niet uitspreken welke gemeente de mooiste beelden heeft/had want zoiets is toch erg persoonlijk. Toen ik in Blankenberge tevergeefs naar de zeilrace ging kijken zag ik bij het terugkeren langs de wandelkade aan het haventje volgende beelden.
Het stuk wrakhout tot beeld verwerkt vind ik passend aan  zee! De marmeren en zandstenen beelden van Lieven Debrabandere zijn zo gaaf en met symbolische namen verwijzend naar de mythologie . Kijk zelf maar even.

Wat je met wrakhout kunt doen!

 

 

Eduard Vandaele heeft het beeld van moeder en kind gemaakt. Het staat er al jaren.
Het kind werd indertijd gestolen maar de kunstenaar heeft een nieuw bronzen beeldje gemaakt.

 

Blankenberge

Vorige zondag was het mooi weer en heb ik de tram genomen tot in Blankenberge. Ik had gelezen dat er een zeilrace was. Van die race heb ik echter niets meer gemerkt en toch was ik niet zo laat in Blankenberge. Ik dacht al zie ik ze niet bij het uitvaren dan zie ik ze wel op zee of bij het binnenvaren. Niets van dat alles. Maar toch nog zeilboten genoeg gezien en andere bootjes die in en uitvoeren . In een jachthaven is er altijd wel iets te zien .

Erg mooi weer en toch een verlaten strand.

Laag water met zicht op de pier van Blankenberge en in de verte de haven van Zeebrugge

Het Oosterstaketsel 

Je kunt met de overzetboot van de ene kant naar de andere kant van de vaargeul mits 1 euro te betalen.
Daar leken veel mensen gebruik van te maken.

Ik heb gekeken naar bootjes en zeilboten die in en uit de haven voeren.


Ik wandelde zelf op het vernieuwde Oosterstaketsel  tot het einde waar de vuurtoren staat en er een drukbezochte brasserie is. Ik heb geen foto’s van de brasserie genomen omdat er zoveel mensen buitenzaten en ik niemand wilde storen. Of de visser een goede vangst had heb ik niet gezien


Vanop het staketsel heb je een zicht van de brasserie  alsook van de vuurtoren die op het uiterste einde staat..

Veel jachtjes lagen aangemeerd in het nieuwe deel van de haven. Alsook in het oudere deel (foto eronder)

Op weg naar de tram om huiswaarts te keren nog even een foto van de  Paravang,
een winscherm met zitbanken, gebouwd in 1908 en gerestaureerd in 2002

Deze mislukte foto is enkel ter illustratie dat je die bewuste dag
de windmolens op de Thortonbank met het blote oog aan de einder kon zien
.

Ik heb nog meer gezien die zondag. Het komt eraan in een volgend logje.

ps: sommige foto’s zijn mooier als ze groot zijn , dus ze aanklikken!

Andere familie

Ja iedereen heeft ,in normale omstandigheden, familie aan moederszijde en aan vaderszijde. Dit weekend is er familie gekomen van vaderszijde. Opa was Luxemburger en hij heeft nog familie in Luxemburg nl de kinderen van zijn overleden zus. Met één van de kinderen hebben wij  regelmatig contact . Meer bepaald wij gingen hen bezoeken ,maar als zij verlof hadden trokken ze naar het zuiden. Ze hadden groot gelijk ,het weer was er veel beter dan hier. Nu Nichtje en haar man op pensioen zijn komen ze gemakkelijker naar de Belgische kust. De hitte van het zuiden bekoort hen niet meer zo.
Dit voorjaar is Nichtje met haar dochter en diens man en hun kindje een weekje naar de kust gekomen. Het is hen zo bevallen( hoewel het toen de hele week koud en nat was) dat ze nu een huisje hebben gehuurd in Cadzand ( de Roompot ), want het appartement dat ze toen huurden was niet vrij.

Ik heb hen het afgelopen weekend een bezoek gebracht. Ik wil onmiddellijk daar ook  een weekje verblijven ! Ik wist niet dat er in Cadzand Bad een heel dorp is gebouwd met mooie huizen, waterpartijen, geen verkeer behalve de auto’s van de bewoners van die huizen, een zwembad ,golfterrein, alle mogelijke accommodatie gaande van fietsen, gocarts en elektrische wagentjes ,  grote speelpleinen , een mooi en ruim restaurant en wellicht heb ik nog een en ander over het hoofd gezien. Alle huizen zijn verschillend , groot en klein naargelang het aantal personen die er op vakantie komen. Piekfijn ingericht en uiterst mooi ook!
Er zijn huizen waar je aan de waterkant ook een bootje hebt en een overzetveer die je zelf moet bedienen ( wordt gebruikt als je een kortere weg wilt nemen).

Gisteren spraken we af  aan het strandpaviljoen aan zee , zij hadden me al eerder zien staan op de zeedijk en maar zwaaien deden ze. Ik moest uitkijken naar een geel open tentje. Maar er waren zoveel van die geelkleurige tentjes!
Toen het kleintje van de dochter moe werd en wat lastig zijn we naar hun huisje gewandeld zodat het kindje een namiddagslaapje kon doen. Ondertussen genoten wij vanop het terras van de mooie omgeving!
En ’s avonds zijn we gaan eten in Cadzand Bad zelf. Ik kende er een restaurant waar je lekker kan eten , gelukkig hadden we in de namiddag al gereserveerd want tegen  19 uur zat het binnen en buiten afgeladen vol!

Hopelijk blijft het weer droog zodat ze deze week nog wat kunnen genieten van zee en strand en zo niet doen ze wandelingen in Knokke-Heist en brengen ze een bezoek aan Sluis. Dat stadje trekt hen enorm aan.

Wenduine -vervolg

We verlieten de Persepit via een paadje en wandelden  langs het zwembad naar de zeedijk. Er blies een stevige wind en de zon had geen zin om door het wolkendek te piepen. De verhuurder van gocarts deed gouden zaken .Op het strand zelf was het rustig.

We wandelden tot het einde van de korte zeedijk. Onderweg zagen we hoe je een leegstaand pand aantrekkelijk kan maken met beschilderde panelen.

Op het einde van de zeedijk was er veel volk bij een surfclub

.

Sedert 2015 heeft Wenduine een nieuwe zeedijk met twee stormmuren. Lees meer hierover 😦 klik)

Zagen we in de duinen niet echt monumentale beelden ,op de zeedijk stonden er wèl.
Namen van de kunstenaars niet gevonden , enkel scanplaatjes.

Toen hebben we onszelf getrakteerd op een verwenkoffie/thee!
En wil je wel geloven dat ik vergeten ben er een foto van te nemen
toen ik zag wat we kregen…
Dat was bijna een vieruurtje:
een kleine boule de berlin,
een stukje miserable, chocomousse,
ijs overgoten met limoncello,
een glaasje advokaat en een glaasje koffielikeur.
Bij de kop thee lag er nog een verpakt koekje!

 

Een mooie afsluiter van een dagje Wenduine,
ook Prinses van de Belgische Kust( klik)genoemd.