Naar Damme

Naar jaarlijkse gewoonte doet onze seniorengroep een uitstap met een “treintje”. Op 11 juli was het weer zover.
Dat treintje mag geen hoofd -of snelwegen nemen , dus zijn het steeds  uitstappen langs nogal landelijke en rustige wegen.
We reden dit jaar naar Damme met eerst een tussenstop in een tearoom-restaurant waar de koffie/thee met appeltaart al klaargezet was! Een leuk intermezzo! En dan reden we verder naar Damme. Gezien we met 53 mensen waren werd de groep gesplitst en met een gids wandelden we door Damme en bezochten daarna het Tijl Uilenspiegel museum. Het museum op zich is niet zo spectaculair en bestaat vnl uit de vele boeken die geschreven zijn over Tijl. Maar de gids maakte het interessant met allerlei historische weetjes en ook met de fratsen die toegeschreven worden aan Tijl.

 

Het treintje bij de eerste stop bij het restaurant en daaronder bij de tweede stop in Damme

 

De koffietafel was gedekt en niemand liet een kruimel van de appeltaart over.
Wandeling door de straatjes van Damme door de gids gekruid met heel wat historische weetjes
We sloegen een paadje in die rond de kerk liep langs de oude buitenmuren van het kerkhof
We zagen een bijenhotel en in de verte een ooievaar op zijn nest. Een koppel ooivaars zat ook op een nest op het stadhuis maar niet erg zichtbaar om er een foto van te maken. Schapen waarvan sommigen nog hun wintervacht hadden lagen te puffen in de zon.

Bij een pas gemaakte opening in de muur konden we het kerkhof betreden. In de verte op een van de foto’s staat er nog een oude muur van een kapel en een borstbeeld van Delporte loert over de muur naar het kristusbeeld op een graf.
Een mooi bewaard grafmonument en een urnenmuur

 

Oude grafstenen op de vloer en een oud altaar in een gedeelte waar het dak van de kerk verdwenen is.
De Sint Niklaas kerk in Damme heeft een platte toren die tot ver in het polderlandschap te zien is. De toren is ook te beklimmen! Het is een kerk met een rijk verleden .Meer over deze kerk moet je echt eens lezen dan weet je oa waarom een deel van de muren zijn blijven staan en het dak is verdwenen!
Op het plein naast de kerk staat een beeld gemaakt door de kunstenaar Charles Delporte. De kunstenaar heeft indertijd veel kunstwerken geschonken aan de stad Damme.
Nog een ooievaar op de schoorsteen van een woning.
De oude school is heden ingericht voor kunst en cultuur.
Er is een bibliotheek en ook een expositie ruimte . Op dit ogenblik was er werk van een Poolse dichteres te lezen en te bekijken
Poolse dichteres  Wistava Szymborska
Het museum over Tijl uilenspiegel. De gids vertelde vol vuur over de fratsen van Tijl , Nele en Lamme Goedzak.


Toen was het tijd om verder te rijden naar Moerkerke waar we op een zonnig terras konden genieten van een drankje en een bord tapas vooraleer de terugrit door de polders de grens over te rijden en via Sluis  terug te keren naar huis.
Een supermooie dag is het geworden qua weer en ambiance!

De Damse vaart in beide richtingen gezien.

” De Vrede ” in Moerkerke beter gekend als Bo bo land door zijn grote indoor en outdoor speeltuin

quiztime

Zondag ben ik voor de eerste keer terug naar de seniorenwerking gegaan nl naar de jaarlijkse  quiznamiddag . Ik zag dat wel zitten , omdat ik rustig op een stoel kon blijven zitten. Bij de sportnamiddagen is het teveel over en weer lopen en dat lukt nog niet zo goed om dat een paar uur na elkaar te doen.
Ik werd met open armen ontvangen en dat deed wel deugd. Het was “niet uit het oog uit het hart”.
Ik had voor mijn terugkomst na méér dan een half jaar voor iedereen een zakje gevuld met paaseitjes. Je ziet een zakje met een tiental paaseitjes  liggen op de eerste foto. Voor al de 37 deelnemers een zakje!

Maar blijkbaar is mijn geest nog in slaaptoestand. Ik bakte er niet veel van. Per tafel zijn we met zijn drieën en blijkbaar waren mijn teamgenoten ook niet erg bij de pinken. Het leek niet moeilijk maar toch, bv weet jij waarom er een gat is in de houder van een steel-of braadpan ! ? Of waarom er een gat is in een spaghettischep!?

 

Bij de eerste kan je een schep in dat gat steken om tijdens het bakken te kunnen roeren en bij de tweede kan je de hoeveelheid spaghetti die je per persoon wil koken bepalen.
Ook was het niet gemakkelijk om aan de hand van een paar ogen te raden bij welke persoon die ogen hoorden. Of in welk land  excentrieke bibliotheken gebouwd zijn zoals in de vorm van een rietenmand of met een buitenwand geïnspireerd op boeken of met het uitzicht van een kerk . Ook welke artiesten bepaalde tatoeages hebben of wat de echte naam is van zangers ,schrijvers en kunstenaars…

Tijdens de pauze hadden we allemaal wel een gebakje verdiend. Het was een leuke , gezellige en pretentieloze namiddag. Ik heb er van genoten. De drie groepen die de meeste goede punten behaalden kregen een fles cava en een doos bonbons,  maar ook al de andere quizzers gingen naar huis met een doos pralines.

Hoewel ik helemaal niets gedaan heb om dit evenementje op poten te zetten , wilde iedereen dat ik hielp om de prijzen uit te delen. Je bent toch bestuurslid  zeiden ze. Tja eentje die zich  driekwart van een jaar  niet heeft laten zien!  In elk geval heb ik die namiddag toch iets gedaan : foto’s maken van al de deelnemende trio’s en iedereen gedroeg zich voorbeeldig voor de fotosessie. Eén foto heeft  iemand anders gemaakt 🙂

 

De jaarlijkse BBQ

Om het eens plechtig te zeggen: ik heb mijn rentrée gemaakt in de seniorenvereniging. Sedert einde mei was ik naar geen enkele sportieve bijeenkomst meer gegaan en had ook verschillende uitstappen niet meegemaakt.

De reden heb ik al in vroegere logjes vermeld. Even meedelen dat ik gisteren opnieuw naar het ziekenhuis was voor een onderzoek . Niet zo leuk : wat pijnlijk en achteraf weer wat slapjes . Weer een dagje rustig aan doen.
Maar deze keer werd een lichte verbetering vastgesteld. Een hele opluchting. Na een maand terug “nazicht” en zal de uitslag van de bloedonderzoeken bekend zijn. De directe aanleiding van deze ernstige opstoot wil de dokter achterhalen. Ondertussen medicatie verder nemen en  niet teveel hooi op de vork nemen. Zucht !

Het was een blij weerzien, want na al die jaren zijn we één grote familie geworden.
Het weer was die dag winderig en bewolkt en buiten zitten op het terras zat er niet in. Niemand die er om gaf zeker niet  na die hitte van de voorbije dagen.

Ik heb zoals gewoonlijk de  foto’s gemaakt en ook gezorgd voor de tafelversiering. De bloemstukjes werden achteraf dan meegenomen door hen die dit willen. Het is elk jaar om ter eerst een bloemstukje  voorbehouden. Deze keer ben ik naar de bloemenwinkel gegaan want in de tuin was er niets dat bruikbaar was om een mooi stukje te maken!
De beenhouwer zorgde voor het feestmaal buiten op het terras en iedereen mocht dan zijn bord opscheppen met groenten op de uitgestalde tafels en vlees, vis  en frieten legden de twee mannen van dienst op ons bord.

Op één van de foto’s zie je een berg  aarde liggen : de werken zijn gestart voor de nieuwe voetbalvelden en accommodatie  voor Club Brugge !

De dj  was één van de senioren die jarenlang dj is geweest. Hij had een aangepast muzieklijst gemaakt . Succesnummers uit de jaren ’60 die tegenwoordig ook dikwijls te horen zijn op de radio.
Een jongeman werd gehuldigd bij zijn drie overwinningen dit jaar aan de Special Olympics Belgium. Hij straalde bij al deze aandacht en zeker met zijn cadeaubon waarbij hij muziek kon kopen die hij graag hoort.
Na de taart en koffie werd er nog een tijdje gedanst  en zij die niet dansten konden lekker bijpraten. Echt een geslaagde dag.

 

 

 

Het Bierkasteel en de Koekjesfabriek

Dinsdag was er een lenteuitstap met de senioren.  We hebben de brouwerij het Bierkasteel in Izegem bezocht. Een supermoderne brouwerij en in niets te vergelijken met de oude brouwerijen van vroeger . Wil je  meer over weten over deze brouwerij klik dan op deze link : klik
Een hele belevenis om deze brouwerij te bezoeken en te eindigen in Michelle’s Pub waar je van de verschillende bieren kan proeven. Wij kregen een rondleiding met een gids die ons het maken van bier haarfijn uitlegde. Eerst hadden we een paar filmpjes gezien over het brouwen van het bier, want in feite zie je niet zoveel van dat brouwen zelf. Je wandelt tussen hoge silo achtige ketels en nadien kijk je van op een passerelle hoe de gereinigde flessen met bier worden gevuld om uiteindelijk in kratten opgeslagen te worden  klaar om naar de klanten te gaan.
Héél weinig personeel komt er nog aan te pas. Nadien mochten we in de pub gratis een paar biertjes proeven.

 De busrit naar Izegem verliep vlotter dan gedacht . Geen hinder van wegenwerken . We waren daardoor te vroeg maar mochten genieten van het terras op de eerste verdieping  waar er strandstoelen , tafels en stoelen en barkrukken stonden.

Michelle’s Pub is er nog niet zolang. Het is heel smaakvol ingericht en bulkt van de nostalgie : reuze oude lusters, boeken, radio’s

Wat wil je als je een paar glazen bier mag proeven! En als afscheid kregen we nog een grote fles bier mee.

Toen reden we naar St Elooiswinkel  waar we in een heel mooie zaak een voortreffelijk diner kregen! In het Bierkasteel was de tijd danig uitgelopen dat we na het diner  geen koffie meer konden drinken want we werden in Lo-Reninge verwacht voor een bezoek aan de koekjesfabriek!

Om hygiënische redenen konden we niet het bakken van de koekjes gaan bekijken. Enkel eens door een raam kijken. Opmerkelijk is dat er praktisch geen personeel aanwezig is. Robots sorteren de koekjes en leggen ze in dozen!!
Er is een bezoekerscentrum en een gids toonde ons eerst aan de hand van een paar filmpjes het ontstaan van de koekjesfabriek. Er was ook een klein museumpje . De koffie en een assortiment koekjes wachtten op ons en via een winkel waar je alles kon kopen stapten we weer naar buiten.

Niemand had zin om al huiswaarts te keren. Het was zo’n mooi weer die dag en het voorstel om naar de Rode Berg door te rijden werd unaniem aanvaard. We hebben  het ons niet beklaagd. Heerlijk uitblazen in een nonchalant café op de berg. De tijd had er blijkbaar stil gestaan . Alleen was het jammer dat de stoeltjeslift al gestopt was. De nevel van een warme dag versluierde de horizon!

Verspreid over de verschillende terrassen zat iedereen na te genieten van een geslaagde daguitstap.

 

Petanque

Het petanque seizoen is vandaag opnieuw begonnen . Een dertigtal spelers waren present. Het weer heeft ons verwend. Het was zelfs op die ingesloten veldjes op het sportstadion in Westkapelle te warm.
Tot vorige week speelden we in een zaal in het sportstadion koersbal . Nu spelen we om de veertiendagentot begin oktober buiten . Hopelijk krijgen we telkens redelijk tot goed weer en moet er niet al te veel afgezegd worden. Dat is het vorige seizoen een paar keer gebeurd omdat het regende. Zo fanatiek zijn we allemaal niet om in de regen te spelen!
De start was goed: twee van de drie spelletjes heeft ons ploegje gewonnen !

 

verhuizen…

 

…Neen, ik ga niet verhuizen. Maar dat vragen kennissen wel eens sedert opa gestorven is. Dan zeggen ze “blijf je in dat grote huis wonen?”  Ik krijg daar de kriebels van. Alsof ik van de ene op de andere dag mijn plan niet meer kan trekken. Want opa is ook niet van de ene op de andere dag overleden en er zijn jaren aan voorafgegaan dat alles op mijn schouders rustte. Dus ben ik wel het een en ander gewoon. Ik ben ook altijd actief geweest en dat is nu ook niet anders. Met de jaren gaat  de veerkracht wat achteruit  maar dat los ik op met een hulp in het huishouden en een hulp voor het zwaardere werk in de tuin.

45 jaar geleden hebben wij als jong gezin een grote woning gebouwd. Ik woonde hier niet graag omdat het zo eenzaam wonen was met maar een paar huizen in de hele wijk. Maar met de jaren is alles volgebouwd. Het opvallende in  onze wijk is dat iedereen indertijd veel bomen plantte. Er was ook plaats om grote struiken te planten. Ondertussen zijn al veel bomen verdwenen omdat die met de jaren te groot werden. Niet in mijn tuin alleen maar ook in de andere tuinen. Nieuwe komen er niet meer in de plaats. Het afkappen kost handenvol geld . De man waar ik indertijd op een grote lap grond tuinierde vertelde me een tijdje terug dat hij 300 euro moest betalen om een grote boom te laten afzagen!  Dat is een smak geld en dan denk je er niet meer aan om een nieuw boompje te planten. Ik heb het wel goedkoper opgelost : iemand wilde een paar bomen afzagen in ruil voor het hout!  Goedkoper kan niet hé!  Tegenwoordig hebben de tuinen minder groen,  meer kiezelsteentjes, grote partijen gelijke struikjes, weinig bomen…

Ik ben momenteel  niet de oudste bewoner in onze korte straat maar wel degene die hier het langst woont. Ik hoop nog vele jaren te kunnen blijven wonen. Een paar jaar terug verhuisden onze naaste buren naar een woning in Le Pays des Collines die ze aanvankelijk verhuurden en later als B&B uitbaatten. Nu wonen ze  gedeeltelijk daar en gedeeltelijk in Spanje. Ik mis hen nog steeds .
Onlangs kwam een andere buur vertellen dat hij zijn huis gaat verkopen en een huis in Spanje heeft gekocht. Hij zou nog een kleine woning kopen in Brugge( zijn vrouw is er afkomstig van) zodat terugkeer naar België mogelijk blijft. Nog een goeie buur die gaat verdwijnen.
Een overbuurvrouw heeft haar huis verkocht toen haar man stierf. Ze wilde meer in het centrum wonen. De vrouw belt me nog af en toe op om te horen hoe het in “de straat” gaat.
Het deed me iets als buurtje wegging .  Vroeger was het de zorg voor de poezen, konijnen en kippen van buurtje als ze op reis gingen die wegviel.
Nu zijn het de uitlaatrondes van buurmans hondje als ze eens op stap waren die gaan wegvallen. Hij vertrekt in maart. Hij heeft me op het hart gedrukt dat ik absoluut eens moest overkomen  naar Spanje Hij zal landinwaarts wonen op 50 km van Alicante.” kom het af met je dochter. Er staat een auto ter beschikking” Dat aanbod zal niet afgeslagen worden ,wees daar maar zeker van!!
Met al deze mensen was er een fijn contact . De kinderen zagen we opgroeien en later de deur uitgaan. Er werden straatfeesten gehouden en bij speciale gelegenheden nodigden de buren elkaar uit . Allemaal mooie herinneringen….

Neen ik verhuis bijlange nog niet . Er zijn nog buren met wie het fijn is om contact te hebben en waar nodig helpen we elkaar. We zijn allemaal samen in deze straat oud geworden…

Opnieuw in actie !

Neen neen ik ben niet hervallen hoewel ik wel een beetje voorzichtig ben nu de griep  rondloopt. Veel weerstand zal ik wel nog niet hebben.
Ik ben in actie geschoten nu ik eindelijk van de medicatie verlost ben. Dat werkt bij mij alleen maar passiviteit in de hand. Tja het was echt nodig dat ik antibiotica kreeg, want anders was het blijven duren.
Schoorvoetend trok ik zondag naar het jaarlijks diner van de senioren want echt genezen voelde ik me allerminst en de pillen waren ook nog niet op. Maar al bij al viel het reuze mee en eerlijk ik voelde me achteraf echt blij met de vriendelijke woorden van de andere senioren.
Al vlug kwam de fotograaf weer in me boven 🙂


Ik had beloofd dat ik de andere dag naar de koersbal ging komen want het was al zo lang geleden zeiden ze. Inderdaad het was al geleden, van half december. Het was echt gezellig maar ik heb vreselijk slecht gespeeld 😦

Gisteren was er het jaarlijks nieuwjaarsconcert in het Kursaal van Oostende. Hiervoor had ik al maanden terug een kaart gekocht. Dat concert ging uit van de Splus, afdeling WestVlaanderen. Foto’s met een gsm en flikkerende belichting op de bühne dat is gewoonweg een ramp. Maar toch even een indruk.
Dit jaar traden op  Isabelle A, Yvan, en Ben Cramer. Wat een stem heeft  Ben Cramer nog altijd!! Hij had geen moeite om het publiek mee te laten zingen en wuiven! De hoofdact dit jaar was de huldiging van Willy Sommers. Zijn fanclub heeft van zich laten horen en de hele zaal zong mee met zijn bekende schlagers! Verleden jaar was de eregaste Dana Winner. Elk jaar komt een andere artist aan de beurt die dan opgenomen wordt in de eregalerij! Leona Detiège overhandigde aan Willy Sommers een herdenkingsbeeldje .

Vandaag?