Vissers en mijnen

De vissers zijn een groep mensen die ook dikwijls slachtoffer waren in oorlogstijd en al te dikwijls vergeten worden . Niet enkel de weersomstandigheden zijn de oorzaak van scheepsrampen .
In het Museum For Freedom in Ramskapelle ( grondgebied Knokke-Heist ) is ter nagedachtenis van deze slachtoffers een hangar ingericht .
Binnen de hangar hangt er een soort nevel en hoor je om de haverklap een ontploffende mijn en is er een korte lichtflits. Weer een schip dat op een zeemijn is gevaren!! Het is een beklemmende ervaring

Het For Freedom museum in Ramskapelle

Zicht  vanop de straat op de twee hangars waar de rechtse nu is ingericht als herdenking voor de Vissers. In de  linkse hangar staan legervoertuigen.

De ingang van de hangar

De gids geeft  ons uitleg in een ruimte die opzettelijk in nevel gehuld is.

Een duikboot met torpedo en mijnen. Het gevaar voor de vissers kon ook komen van kleine duikboten die torpedo’s afvuurden.

Er hangen doorschijnende gordijnen met daarop de namen van  overleden vissers.

Je loopt op de zeebodem en boven je zijn de zeemijnen en daarboven de kleine vissersbootjes.

Bij ieder schip dat een zeemijn raakt hoor je een ontploffing gepaard met een lichtflits.

 

morgen  het museum zelf.

Beisbroek

Elk jaar staat er een boswandeling op de kalender van de senioren en dit jaar was het niet anders . Vorig jaar ging de wandeling door in Eeklo in het Provinciaaldomein  Het Leen( klik) en het jaar daarvoor in het Drongengoedbos (klik) in Ursel. Dit jaar was het richting Brugge-St Andries naar Beisbroek.

Eerder was ik  al in  het Domein Beisbroek ,  één van de Kasteelbossen in en rond Brugge,  met twee vriendinnen .
Met carpooling zijn we er nu naar toe gereden want met het openbaar vervoer geraak je er niet zo gemakkelijk. Dat verliep vlot en vanaf de parking wandelden we richting Kasteel waar we werden opgewacht door maar liefst twee gidsen. Een en ander was bij de communicatie in de war gelopen. Geen probleem beiden vulden elkaar aan en de gids die de meeste details kon geven bleek een oud leraar biologie te zijn. Kon die vertellen ! De andere gids beperkte zich voornamelijk tot foto’s maken die voor beiden later nog konden dienen .
De twee uur durende wandeling was in een zucht voorbij. Mooi weer, degelijke uitleg en een gezellige groep. Meer moet het niet zijn om een geslaagde namiddag te hebben . De namiddag werd in een gekende zaak  met passende naam ” De Groene Wandeling” gelegen op onze terugweg afgesloten met drank en gebak.

 

Bovenste foto de Volkssterrenwacht en natuurcentrum en op de onderste foto de cafetaria

Op het domein is er ook een beeldenroute van de planeten maar dit deden we deze keer niet.
De bedoeling was om paddenstoelen te zoeken en te zien. We hebben een dertigtal verschillende paddenstoelen kunnen zien met de nodige uitleg van de gids erbij.
Deze keer heb ik talloze vliegenzwammen gezien. De meeste hadden hun beste tijd gehad  het hele berkenbos had er tot voor veertiendagen vol van gestaan. Deze zwammen gedijen het best in een loofbos zoals een berkenbos.

Uitheemse bomen worden zo veel als mogelijk verwijderd.

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

De Onze-Lieve-VrouweKerk ligt vlak naast het Gruuthuse . Deze kerk bepaalt met zijn 115 m hoge torenspits, samen met het Belfort en de Sint-Salvatorskathedraal, de skyline van Brugge. De kerk heeft een grote en lange restauratie achter de rug en in feite is die restauratie nog niet helemaal klaar. Omdat de kerk zo’n grote aantrekkingskracht heeft wordt er tegenwoordig inkomgeld gevraagd voor een gedeelte van de kerk( oa de praalgraven en het hoogkoor). Na verschillende restauraties is het interieur van deze kerk één pracht en praal .

Bij het binnenkomen zie je prachtig bewerkte biechtstoelen

Deze kerk geniet onder meer bekendheid omdat Maria van Bourgondië er begraven ligt. Tijdens archeologisch onderzoek in 1979 werd haar stoffelijk overschot geïdentificeerd. De praalgraven bevinden zich in het hoogkoor van de kerk.
Het praalgraf naast Maria van Bourgondië is die van haar vader Karel de Stoute. Hij ligt er evenwel niet begraven. Aan hun voeten fungeren leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.

Onder de praalgraven werden drie graven blootgelegd die rijk beschilderd zijn. Hier eentje van de drie

Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies.  De wapenschilden herinneren aan het kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat in 1468 in deze kerk werd gehouden.

Een van de kapellen rondom het hoogkoor met de taferelen van de kruisweg.

De mis wordt opgedragen vòòr het hoogkoor afgesloten met een fraaie poort.

 

 

Het pronkstuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk is de Madonna met kind

Het wereldbekende werk van Michelangelo, Madonna met kind, is een van de voornaamste kunstwerken  in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Het werd in Italië aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen (Giovanni di Moscerone) en in 1514 aan de kerk geschonken. Het familiegraf van de schenker ligt aan de voet van het altaar, vóór het beeld.
De restauratie werken zijn op deze plaats nog steeds bezig.

 

De bewogen geschiedenis van het beeld:

Het beeld werd in 1794 door de Franse bezetter en in 1944 door de Duitse bezetter weggehaald, maar kon telkens opnieuw naar Brugge worden teruggebracht. In september 1944 werd het beeld opnieuw gestolen ditmaal door Duitse soldaten in opdracht van Hitler. De Madonna belandde in de zoutmijnen van Altaussee in Oostenrijk  waar ze gestapeld lag tussen ontelbare andere gestolen kunstwerken! Het beeld werd  op 17 mei 1945 gevonden door een korps van kunstkenners. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een speciale eenheid  vnl museummedewerkers aangesteld en naar de fronten gestuurd om kunstwerken en historische gebouwen te beschermen. Na de val van Nazi-Duitsland moesten zij de gestolen schatten in mijnen en bunkers opsporen.

Over deze zoektocht is een film gemaakt met bekende acteurs zoals George Clooney, Bill Murray, Matt Demon, Cate Blanchett, John Goodman… (klik). Ik heb deze film gezien en is zeker het bekijken waard

Gruuthuse Museum in Brugge deel2

Het Gruuthuse museum heeft op de tweede verdieping aan de buitenzijde een heel mooie loggia . Vanuit deze loggia heb je een prachtig zicht op het Bonifaciusbruggetje waar dagelijks honderden mensen over dit brugje ,opgetrokken uit grafmonumenten, wandelen. Kijk beslist eens omhoog om te speuren naar het kleinste gotische venstertje van de stad. Door dit raampje konden de heren en dames van het aanpalende Gruuthuse kijken of hun boot al klaar lag aan de aanlegsteiger. Hieronder een zicht van het kleinste venstertje vanuit het museum zelf.

Opvallend is ook dat de bewoners van dit stadspaleis een soort kapel/bidplaats hadden van waaruit zij rechtstreeks konden kijken in de OLVr kerk

de bidkapel…
…met zicht op het altaar in de OLVr.kerk

 

De bidkapel gezien vanuit de OLVr.kerk

Morgen een bezoekje aan de Onze Lieve Vrouwkerk die jaren niet te bezoeken was wegens restauratiewerken.

 

 

Het Gruuthuse Museum in Brugge

Onze seniorengroep bezocht  vrijdag 11.10.2019  het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Dit paleis heeft een  grondige restauratie ondergaan. De gevels zien er stralend uit. Vernieuwde zalen, een nieuw museumconcept en bijzondere collectiestukken wachten om herontdekt te worden.
Het Gruuthusemuseum toont drie cruciale periodes in de rijke Brugse geschiedenis:
De Bourgondische bloeiperiode van de stad
De iets minder bekende 17e en 18e eeuw
De’ historistische ‘heruitvinding’ van Brugge in de 19e eeuw.

Deze drie periodes komen tot leven in meer dan 600 collectiestukken die elk een eigen verhaal vertellen. Van majestueuze wandtapijten tot unieke gotische glasramen, van elegante houtsculpturen tot historisch kant, schilderijen, porselein en zilver.

Het nieuwe museumpaviljoen( met zijn voor -en tegenstanders !) op het binnenplein is gebouwd tijdens de meest recente werken aan het Gruuthusepaleis in 2019. Je vindt er de ticketbalies en informatie over Musea Brugge.

De inkomhall met een groot wandtapijt, wandversieringen en zijn prachtig bewerkt plafond, geeft je al een voorsmaakje wat je in dit paleis te zien zal krijgen.

Het motto van  Lodewijk van Gruuthuse was” plus est en vous”

foto uit catalogus en meer over het leven van Lodewijk (klik) de man die dit stadspaleis zijn grandeur gaf in de 15e eeuw.

Een rijke koopmansfamilie

Het gebruik van kant in de kledij was een teken van rijkdom


De kookhaard in de keuken

Henri Stuart,hertog van Gloucester, broer van de latere koning Karel II van Engeland. Tijdens zijn verblijf in Brugge werd hij opgenomen in de schuttersgilde.

wordt vervolgd met enkele leuke weetjes!

Mosselen

Gisteren was het zo’n bar slecht weer , de regen viel met bakken uit de lucht .Toevallig had één van de vrienden van de seniorenvereniging me juist op deze dag uitgenodigd op een mosselfestijn!
Een héél gezellige middag en namiddag met een paar vrienden want we gingen na het eten “bijlange nog niet naar huis”.Het was zo leuk dat we er allemaal geen erg  in hadden dat het buiten zo ’n slecht weer was. Ik heb  het enkel gemerkt toen ik huiswaarts reed vòòr het duister werd. Ik was wat blij toen ik behouden thuis kwam.

Zij is degene die me na mijn operatie moreel héél veel geholpen heeft. De andere vriendin ,een oudcollega, heeft de praktische kant (tot heden nog altijd ) op zich genomen.

Altijd ambiance bij deze lieve gastvrouw . De mosselen waren lekker en alleen de lege schelpen bleven over. Na de maaltijd iedereen de keuken in om de boel op te ruimen.
En de namiddag werd afgesloten met een lekker ijsje met veel fruit en een koffie. Geef mij maar thee.

Boterhammen in het Park

Omdat het vandaag zo’ n guur weer is  -veel wind , regen afgewisseld met wolken en een streepje zon -begin ik maar met een logje te maken van een zonovergoten dag op het einde van de maand augustus.
De senioren namen de trein naar Brussel-Centraal om in het Warande park naar een optreden te gaan kijken (en vooral luisteren)  in het kader van de week van “Boterhammen in het Park.”
Wij hadden gekozen voor een optreden met Bart Peeters. Of je nu fan bent of niet, hij weet zijn publiek enthousiast te krijgen. Van twaalf tot veertien uur heeft hij aan één stuk gespeeld en gezongen. Op de andere dagen van de week trad er eerst een uur een andere minder gekende artist op maar Bart Peeters gebruikte de twee volle uren!

Eerst een klein ontbijt in de Galerie Ravenstein en daarna de trappen op naar het Warande park. Hoewel het pas 11 uur was en het optreden  om 12 uur begon was er geen plaatsje meer vrij rondom de kiosk. Tegen het 12 uur naderde was er  zo véél volk toegestroomd dat héél veel mensen niet meer op het terrein waar het podium staat binnen konden. De dreven , grasperken, terras van een tearoom, ligweiden …overal mensen en nog eens mensen , oud en jong. De security liet enkel nog mensen binnen als er een paar mensen buiten gingen! Ach je kon hem van ver ook zien en de muziek was luid genoeg om het in het hele Warandepark te kunnen horen.
Ik zat samen met een paar vrienden op een bankje in het zonnetje te genieten van de muziek en van onze picknick. Je kon ter plaatse boterhammen kopen maar dan mocht je veel geduld hebben eer jij aan de beurt was om een boterhammetje of een andere snack te kopen.

Die dag had ik ook afgesproken met Emmy,een Knokse vriendin die al héél lang in Brussel woont en een blog heeft. Leuk weerzien.Met mijn camera ben ik in het park gaan wandelen om sfeerbeelden te maken.

Eerst ontbijten in de Galerie Ravenstein en daarna de trappen op met mooie muurschilderingen richting het Warandepark

Na het concert zijn we naar de Zavel gewandeld ,maar morgen meer hierover.

ps: ik krijg de foto’s niet in een groter formaat op de blog. Wie kan me zeggen wat ik verkeerd heb gedaan ? Ik heb nochtans niets veranderd .

Update: die zoekt die vindt! Er was iets veranderd aan de weergave van de foto’s. Ik ben me niet bewust dit zelf te hebben gedaan.