straatspelen

Ik sprak gisteren dat er indertijd straatfeesten werden gehouden ter ere van het feit dat we nieuwe voetpaden gingen krijgen. Ach het kind moest een naam hebben en dat vonden wij als buren wel een unieke gelegenheid om alle bewoners van onze straat en de omliggende straten eens samen te brengen op een zomers straatfeest.

Dat was vòòr het digitale tijdperk dus ging ik op zoek in de fotoalbums . Ik vond die niet meteen , maar ik kwam foto’s tegen van de straatspelen die gehouden werden in de zomer van 2000. Voor het derde jaar na elkaar richtten de jongeren van ongeveer 16 jaar deze spelen in. De ouders en sympathisanten werden aangesproken als sponsors : cake, taart en koekjes , drank , ijsjes, chips, fruit, …alles was welkom om uit te delen aan de deelnemers van deze straatspelen. Bij het zien van de foto’s herinner ik me dat ik een kleine ingreep had gehad  en hen niet had kunnen sponsoren met iets. Ik had er wel voor gezorgd dat ze geld kregen en daar zouden ze iets mee kopen. Op de dag zelf hadden ouders en vrienden post gevat op het voetpad om toe te kijken hoe de kinderen  met knikkers speelden, blikken omver gooiden , en noem nog maar op van oude kinderspelen. Ook wij zaten op de oprit van onze garage toe te kijken.
Plots kwam een rij jonge mensen een bedankingsliedje zingen voor me . Ze hadden met het geld dat ze gekregen hadden Tshirts gekocht en zelf beschilderd zodat iedereen kon zien wie de inrichters van deze spelen waren!!Ik krijg er nog een krop in de keel van. Meer hoef ik er niet over te vertellen dat berichtje in een plaatselijke krant spreekt boekdelen!

Een zicht op de straat vóór de drukte begon. De jongeren hadden lakens verzameld en er  “straatspelen” op geschilderd. Zelf had ik ervoor gezorgd dat het begin en tot aan de bocht van de straat verboden was voor auto’s.

Bovenaan deze foto het inrichtend  comité en onderaan de oudste kleinzoon.

 Een paar van de spelletjes en onderaan links de tweede kleinzoon!

 

De prijsuitdeling

Er kwam geen vierde keer want de inrichters zwermden uit …

 

 

Voorraad opslaan

Wat heb ik geluk gehad deze week! Met het weer bedoel ik.
Er werd alsmaar regen en onweer en donder voorspeld en het zou veel kouder worden…Maar het viel tot vandaag nog best mee.
Daarom waren Julia en ik dinsdag namiddag naar de tuin van de zoon gereden om twee emmers bonen te plukken ,twee emmers blauwe druiven af te knippen en een vracht trostomaatjes op te rapen en te plukken. Ze vielen gewoon van de struiken . Gelukkig nog eetbaar.De courgetten en de paprika’s had de zoon al meegebracht . Dat plukken en knippen is best leuk, maar dan moet je alles ook nog kuisen en verwerken.  Julia nam vanzelfsprekend een deel  mee voor haar maar het overgrote deel bleef hier.
Diezelfde avond ben ik  niet meer begonnen met kuisen van de groenten. Het is geen lolletje om anderhalf uur gebukt bonen te plukken en dat voelde ik die avond ook.
Ik heb nog het  gras afgereden omdat ik vreesde dat het de rest van de week niet meer zou lukken en de wind had gezorgd dat het droog lag.
Die avond moest ik niet in slaap gewiegd worden!!

Terwijl ik bonen plukte  knipte Julia de druiven van de ranken. Prachtige zoete trossen maar niet echt om zo te eten. Deze soort is  erg zoet, maar de pel is  redelijk “hard” en moet je uitspuwen. Ideaal om wijn te maken en dat deed de schoonpapa van de zoon. Helaas is de man een paar jaar geleden overleden en er wordt geen wijn meer gemaakt. Maar daar maak ik nu druivensap van en druivengelei. Vandaag heb ik confituur gemaakt van rabarber met druivensap. Lekkere combinatie. En de rest van het sap, nog zeker drie liter , ga ik steriliseren.

Uiteindelijk komt de voorspelling van barslecht weer vandaag uit. De hele dag buien en grijze lucht. Dus heb ik een rustdag ingelast , filmpje kijken en ondertussen wat verstelwerk doen( dat laatste komt altijd terug: zomen inleggen , een scheur zo netjes mogelijk dichtnaaien, een rits vernieuwen, knopen aannaaien… hoe doen  die kleinkinderen dat toch om hun kleren naar de knoppen te helpen ?! )


Gisteren was het echt stormachtig weer met pieken van 6à 7 beaufort aan de kust en zelfs meer op zee zelf.
De takken van de treurwilg zwiepten heen en weer!Afwisselend was er zon en kwamen er dreigende wolken over.
Maar het bleef overwegend droog en ik kon op het terras achteraan rustig de boontjes kuisen.
Dochterlief is er na haar werk omgekomen. Ik heb genoeg boontjes in de diepvries en zoon eveneens.

In het zonnetje buiten is het  leuk om groeten te kuisen.


Bij de zoon is het een super courgette jaar geweest en ook de trostomaten moeten niet onderdoen.
Een paar takjes blauwe druiven heb ik overgehouden ze zijn zo lekker zoet en de pel spuw ik maar netjes uit.


Hier het resultaat van het trekken van sap van de druiven: Een grote soepketel vol . Deze weckketel doet het werk voor jou!

Niks aan de hand !

Er is niks aan de hand met mij. Maar de laatste weken ben ik een beetje overrompeld door alles en nog wat. Veel uitstappen na elkaar, heel veel foto’s die moeten nagezien worden vooraleer ik die aan de twee senioren verenigingen doorgeef , veel bezoek en veel telefoontjes na 17 uur want dan is het gratis , ook veel werk in de tuin want al regende het hier en daar in het binnenland , hier zagen we geen stortvlagen of onweer . Dus sproeien maar want anders heb ik geen groenten en voor de bloemen schep ik emmers water uit het zwembad. Het water is niet geschikt om te zwemmen wel goed voor de plantjes. Als het verder zo droog blijft zal het zwembad vlug leeg geraken!

Deze week ook een paar uitstapjes met verschillende vriendinnen oa.iemand die ik al een tijdje niet gezien had en onder een gezellig etentje hebben we bijgepraat. Een andere vriendin heeft me deze week vergezeld op mijn zoektocht naar een nieuw bankstel.
Morgen ben ik  jarig , de kleinzoon is eveneens op die dag jarig en de dag erop is de zoon jarig. Dus drie verjaardagen op twee dagen. Vandaag was ik uitgenodigd bij de zoon en de oudste zoon is ook afgekomen met zijn vrouw . Dochterlief kon er niet bij zijn  ze is op dit ogenblik op vakantie in Portugal. Het leek ons het beste om het bij de zoon te doen want de twee kleinkinderen zitten in de blokperiode.
Een heel gemoedelijke dag gehad! Ik schrok wel even van de bovenste foto! Niet van de oudste zoon of mijn schoondochter  maar van mezelf. Ik ben niet gewoon om een zonnebril te dragen maar ik kreeg de raad van de oogarts om bij felle zon toch maar een zonnebril te dragen. Mijn ene oog was redelijk achteruit gegaan.
De onderste foto links is in een leuk restaurant in Sluis genomen waar we in de tuin konden eten. De rechtse foto is in het centrum van Oostburg (nl) waar een heel mooie meubelzaak is.

Zo zie je dat er met mij niks aan de hand is behalve  wat tijd tekort!

Mijn tweede fietstocht

Zondagnamiddag ben ik op de fiets gestapt . Voor de tweede keer een lange tocht met de e-bike. Dus in feite geen oefentocht meer! De bestemming was Middelburg(B) waar dochterlief volop samen met haar man en nog een vriend bezig is met poetsen en schilderen in de pas aangekochte woning.
Een voor mij heel bekende streek. Mijn moeder is geboren in Middelburg en twee van haar zusters woonden in de nabije omgeving nl in Heille-Sluis en in St Kruis (in de nabijheid van Aardenburg).Bij de zus in St Kruis heb ik jarenlang al mijn vakanties doorgebracht. Volgers van vroeger weten dat ik het heb tante Regina en nonkel Clement .
Een uurtje fietsen langs landelijke wegen . Ik ondervond dat veel chauffeurs deze landelijke wegen kennen en zo het drukke verkeer ontwijken op de Natienlaan en ook op de weg rond Sluis om in Maldegem op de expresweg te komen.
  De Damse vaart richting Damme en de tweede foto richting Sluis gezien vanop de weg die naast de autoweg ligt .

Ik zag aan de kant van de landelijke weg een grenspaal half in de gracht staan en niet veel verder nog één midden de landerijen. Hoe hebben ze vroeger de landgrenzen bepaald ?

 Sluis gezien vanaf de rondweg. Bovenste foto  een wazig beeld van “de Grote Beer” ( overblijfsel van een stadpoort)en bij de onderste  zie je links een stukje van het Belfort. Het licht was die dag wazig als je in de verte keek.

Tussen Sluis en Heille tref je een mooi gerestaureerd landhuis aan. Lees eens de geschiedenis van dit landhuis (klik). Nu staat het er prachtig bij , maar ik heb het van kindsaf  altijd geweten in verval zoals rechts onder op de foto.

Ik nam een foto van de voorzijde en eentje langs de achterzijde.

Ik fietste verder en toen ik het torentje van de kerk van Middelburg zag wist ik dat ik er bijna was.
Ik zag dat de opknapwerken aan het huis goed vorderden en na een korte rustpauze vatte ik de terugweg aan!

Ongeveer in het midden van de foto zie je in de verte een huis en op de tweede foto zie je hetzelfde huis maar aan de andere kant . Daar woonde de zuster van mijn moeder. De kleinzoon woont er nu .Het huis is vernieuwd maar de rest van de boerderij is opgekuist en de stallingen en bergruimtes voor landbouwmachines zijn gebleven. Het is allang geen boerderij meer.
Er was niemand thuis, het was ook mijn bedoeling niet om op de koffie te gaan.

Overal knotwilgen die dit jaar mooi zijn gesnoeid.  Ik heb het nog anders geweten.

Een opgeknapt boerderijtje. Vroeger was het een buitenverblijf van een collega. Hij is verongelukt toen hij daar een boom aan het snoeien was. Ik moet er nog altijd aan denken wanneer ik hier langs kom.

Er zijn in deze streek veel kreken. In die kreken wordt ook gevist. Ik zag verschillende auto’s staan aan de rand van de weg.  In de verte een visserstentje .

 Afgelegen boerderijen zijn in deze omgeving nog steeds omzoomd met bomen. Op veel van die boerderijen  kan je ook kamperen.

 Zin in een buitenverblijfje? Met zicht op het landhuis van hierboven.

Een vroeg Kerstfeest!

Gisteren heb ik bijna iedereen( één kleindochter kon niet komen) bijeengekregen voor het familie kerstfeest. We moesten geen moeite doen om in de sfeer te komen. De lichtjes buiten had ik aangestoken en omdat het grijs en mistig weer was waren  die tegen de middag al goed te zien  en dat gaf toch een gevoel van  ” Welkom ” !

Ik geloof dat iedereen in opperbeste stemming was,want er werd de hele  dag wat afgelachen met doldwaze grappen. Het was ook al een tijdje geleden dat we allemaal samen waren.

kerst

In het midden staat Margaux , mijn achterkleinkind. De foto  is niet scherp omdat ze nogal veel bewoog en zwaaide . Maar ze was zo grappig in haar elfenjurkje, dat ik die toch maar plaats. In april wordt ze twee jaar. Echt een kerstplaatje!  De oudste kleinzoon was pas een paar dagen terug uit Ierland , die wilde het feestje niet missen. Ook de gastmeisjes resp. uit Frankrijk en Turkije waren er ook bij. Twee lachebekjes!  Voor zover ik ze mooi op foto heb kunnen krijgen nog de overige leden van de familie.

Elk jaar is het een probleem om een passend geschenk te vinden voor iedereen. Ik heb dit verleden jaar al opgelost door iedereen hetzelfde te geven (of toch ongeveer).Verleden jaar was het iets uit de winkel van Rituals. Dit jaar had ik een idee gekregen toen ik deze zomer op de folklore markt rondwandelde en een mevrouw zag die demonstreerde hoe ze op handdoeken, lakens, kussens… tekeningen en namen borduurde met een borduurmachine. Ze woonde in onze gemeente  dus gemakkelijk om contact op te nemen.

Kijk hieronder eens wat iedereen (= 18 personen) heeft gekregen : een gepersonaliseerde badhanddoek . Op iedere badhanddoek was hun naam geborduurd. Ik was echt verrast dat er zo enthousiast op gereageerd werd. Ik had die allemaal in  verschillend kerstpapier ingepakt en na het eten moest iedereen zijn pakje zoeken ( er hing een naamkaartje aan elk pakje) en dan allemaal terzelfdertijd openen. Best grappig hoe het papier eraf werd gescheurd, ’t was van om ter eerst , 🙂
Zie je het enthousiasme op de foto  hieronder. Ik bespaar jullie de andere foto’s anders wordt het hier een badhanddoeken verhaal 🙂

kerst1

Ik begin er niet meer aan om voor zoveel mensen zelf te koken  en zeker niet meer sedert opa overleden is. Ik bestel bij een keurslager alles en dit jaar had ik gevraagd of ik het warm kon ophalen. Dit kon omdat het nog geen feestweekend was!( Volgend jaar vieren we kerst ook zo vroeg daarvoor alleen al, hahaha, geen uren in de keuken staan , zelfs niet om het eten op te warmen)

Deze keer was het parelhoen in fine champagne saus met druiven, een enorme groentekrans en natuurlijk mochten de veenbessen en gestoofde peertjes ook niet ontbreken. De kroketjes die de beenhouwer zelf maakt  was het enige wat er moest klaargemaakt  worden en die had ik op voorhand opgehaald en toen het eten werd opgehaald maakte ik de kroketten ondertussen al klaar. De oven was nog warm want we hadden warme hapjes gemaakt als voorgerecht en  dochterlief had de borden voorverwarmd in de oven . Maar die borden waren zo heet dat er eentje zijn mouwen van zijn pull gebruikte om het bord vast te houden. En de schalen met de gerechten die in een speciale  koffer staken waren ook zo heet , gewoonweg niet mogelijk om die schalen op tafel te plaatsen. Maar ten huize dekindertjes weten ze daar wel raad op. Iedereen hielp met de schalen in de keuken op het aanrecht te plaatsen waar er vlug keukenhanddoeken waren gelegd om de keukenbladen niet te schroeien en daar kon iedereen zijn eigen bord volscheppen! Dat was nogal een leuke bedoening. En als je nog wilde opscheppen waren die schotels nog altijd erg warm.

kerst2

Vòòr iedereen ’s avonds huiswaarts keerde werd de living terug op orde gesteld , want de meubels waren wel van plaats veranderd . Twee tafels waren bijgezet zodat iedereen gemakkelijk kon zitten . Veel handen maken het werk licht en als ik de deur achter hen sloot was het huis weer in zijn gewone doen en de keuken opgeruimd. Dank je wel lieve kinderen en kleinkinderen!

 

Met mij alles goed…

…maar ik heb onverwachts een logé en ik heb tijd te kort om te bloggen.
Nu we op het einde van de week een uurtje achteruit gaan  zal het ’s avonds ook vlugger donker zijn , dus nu nog even profiteren van de mooie herfstdagen die we tot nu toe hier kenden vooraleer de gordijnen een uur vroeger worden dicht getrokken. Vandaag is het weer wat minder want de mist trok maar heel langzaam op.

herfst-in-de-tuin

In de tuin is de herfst al goed merkbaar, hoewel er nog veel planten bloeien , zoals de geraniums, de fuchsia, de lampionnetjes, de asters…Het mooie is er echt vanaf. De dahlia’s blijven  bloeien maar de stengels hangen helemaal voorover. Ik geniet  van die gele bloemkoppen door ze in een brede vaas tussen wat keien te prikken.( Zo blijven ze rechtstaan )

 

herfst-in-de-tuin1

Mooi herfst weekend

Gisterenvoormiddag deed ik  met de fiets boodschappen. Het was zo’n mooi weer dat ik niet recht naar huis reed maar in de omgeving nog wat verder fietste.

s’ Morgens was er een mooie zonsopgang. Moest de haan aan de achterdeur ( een klokje) kunnen kraaien dan had hij het zeker gedaan.
Ik zag vers geploegde landerijen, daar word ik zo lyrisch van:  blinkende ,vettige voren die pas geploegd waren, en  de zon boven de weiden en de witte wolken die de grijze zachtjes aan het verdrijven waren.
Ik reed kriskras door de dreven( want alle straten worden hier dreven genoemd en hebben een boom- of plant naam) en zag mooi verkleurende bladeren aan de bomen en pleintjes waar de zon door de boomstammen priemde.
Het deed zo’n deugd op een zonnige zaterdag voormiddag.
In de namiddag reed ik naar de Westhoek om een bezoekje te brengen aan de zoon en schoondochter en ook om kennis te maken met de twee gastmeisjes Flore uit de Elzas en Ilgim uit Turkije.
Ik bleef er overnachten en leerde beide meisjes als lachebekjes kennen. Zij hadden cakejes gebakken en ze met een toef Nutella en een smartie erop versierd.
Ook vandaag was het mooi zonnig weer, wel wat aan de frisse kant . Toen de zon zachtjes tussen de wolken verdween ben ik huiswaarts gereden. Net op tijd om de verkeershinder tussen Jabbeke en Drongen te vermijden. Maar  ik had niet gerekend op de voetbalfans van Club Brugge! File van jewelste. Gelukkig reed ik tegenstroom en al moest ik omrijden het verliep redelijk vlot!
Terug thuis kon ik nog een beetje nagenieten van een leuk weekend.

mooie-dag mooie-dag1 mooie-dag2 mooie-dag3

De twee lachebekjes Flore uit Frankrijk( Elzas) en Ilgim uit Turkije .Twee gastmeisjes die via AFS een jaar in een gastgezin verblijven.

mooie-dag4