wandeling …bis

 

Klaar om verder te wandelen?
We lieten “Langhals” achter ons en in het straatje op weg naar de volgende installatie zagen we dit “kunstwerk ” dat op de eerste verdieping een raam bedekte.  Nergens een vermelding te vinden wellicht een kunstuiting van de bewoner.

 

We zagen het mooie gebouw van het Rijksarchief.

Vlak ervoor lag het roze paviljoen. We konden er niet op want de toegang was aan de andere kant van de Coupure. Toen we op de brug stonden om de andere kant te bereiken zagen we veel jachten liggen aan de ene kant en het roze paviljoen aan de andere kant.

We keerden niet meer terug naar het paviljoen maar zetten onze weg voort om via het mooie Astridpark terug de draad van de wandeling op te pikken.

 

Het ‘Lucashuis’, naast het park, valt op door de houten 19de-eeuwse gevel.

Toen kwamen we aan de Vismarkt waar de kraan staat om de brug -iets verder gelegen- af te werken. Nog een blik op de vele torentjes van dit gebouw en we gingen verder.

We bereikten de Rozenhoedkaai waar het ontzettend druk was. Veel mensen zitten op de  stenen omheining . Je hebt er een mooi zicht en de bootjes varen er ook af en aan. We hadden toch al een lange wandeling achter de rug en even zitten op een terrasje was welkom. Iets drinken en een dame blanche eten kikkerde ons weer op..

Langs de Dyver bereikten we het Oud St Jan waar heel veel mensen zaten de genieten op het terras met zicht op een installatie. Op de achtergrond de mooie Onze-Lieve-Vrouwe kerk

.

.

We wandelden onder een mooi poortgebouw en zagen de bekende brug in de verte die leidt naar het Begijnhof.

En toen kwamen we op het Wijngaardplein waar de paardenkoetsen staan die de toeristen een rit door de stad aanbieden, maar ook de vele zwanen die hier verblijven.

De zwanen zijn aan het broeden en om hen wat privacy te bieden staan er rieten matten rond hun nest. Ook wel een beetje om te vermijden dat dieven aan de haal gaan met de eieren( Blijkbaar is daar geld mee te verdienen ). Op de foto hierboven zie je rechts nog een stukje van zo’n rietenmat.

En toen stapten we via het Sashuis en met zicht op de andere poort van het Begijnhof naar het station waar de auto in de parkeergarage stond.

Nog een laatste blik op het Minnewater( zonder het drijvend gebouw )

wandeling in Brugge in het spoor van de triennale

Toen we naar de Triënnale in Brugge gingen kijken zagen we behalve de kunstinstallaties ook het levendige Brugge. En leven was er als je al die wandelende mensen in de straten zag. Dat er veel volk in Brugge was heb ik gemerkt . Twee parkeergarages waren volzet en bijgevolg moesten we wat aanschuiven om binnen te geraken. Bij de parkeergarage aan het station verliep dat nogal vlot. De slagboom ging open zodra er een auto was buitengereden. Met de stadsbus reden we naar het centrum.

De mooie vlaggen boven de staten herinnerden nog aan de H.Bloedprocessie die doorging op Hemelvaartdag.

 

De tribunes ter gelegenheid van de H Bloedprocessie stonden nog op de markt.

De start van de wandeling- in feite kan je overal starten- is aan de Poortersloge( klik)
Maar het is gemakkelijker als je volgens het plan wandelt
De Walvis kijkt uit op het Van Eyckplein en op de Poortersloge.

We wandelden langs de Spiegelrei en staken het bruggetje over naar de st Annarei

Mijn vriendin merkte dit stenen beeld op tegen de wand van de reien terwijl we over een bruggetje wandelden. Ik weet niet wie het is. Hopelijk komt mijn Brugse vriendin lezen en ze zal het ons wel vertellen!!
Ik kreeg een reactie van een bloglezeres die vertelde dat dit beeld een Pater Karmeliet is  met spelende kat die het waterpeil van de reien meet ! Dank je wel Emmy !

Enkele mooie gevels op de Spiegelrei

Even een zijstraat in om binnen te gluren in het oudste café van Brugge “Vlissinghe” (klik)

.

.

Prachtige gevels op de Verwersdijk. Mijn eerste schoollief woonde in het huis  links van de grote rode bakstenen woning. Een gezellig ,typische Brugse woning met veel trappen en kamertjes en tussen etages. Hij zette toen al vogels op en ik walgde van de geur voor de preparatie hiervoor. Misschien is het daardoor nooit iets geworden tussen ons 🙂 🙂 .

Achter veel van die gevels zijn er heel mooie tuinen. Mijn vriendin en ik gluurden via een smal weggetje opzij even binnen in zo’n tuin

Een huis dat indertijd gerestaureerd werd en waar veel kritiek op was. De gevel was zogenaamd te modern.
Gemakkelijk te raden welk beroep de man uitoefent!

.

In een zijstraat zagen we  de St Annakerk gelegen in een volkse buurt. Naast de kerk is een terras opgesteld !
In deze kerk is Guido Gezelle gedoopt. Een kopie uit het doopregister prijkt aan de ingang van de doopkapel.

.

En toen kwamen we aan Langhals gelegen op een klein pleintje waar je uit jezelf nooit zou wandelen.
De bootjesvaarders hebben  er een prachtig zicht op vanaf de reien!

Morgen wandelen we verder !

Triënnale in Brugge

Vorige week ben ik naar Brugge geweest om de triënnale Brugge 2018: liquid city te bezoeken. Het was prachtig weer en het was werkelijk op de koppen lopen in Brugge. Maar door  het mooie weer deerde die drukte ons niet echt want tenslotte waren wij ook toeristen, mijn vriendin en ik:  We liepen als zovelen met een kaart van Brugge in onze handen .

“De Triënnale strijkt voor de tweede keer neer in Brugge. Het driejaarlijkse hedendaagse kunstparcours, met verrassende installaties van gerenommeerde kunstenaars en architecten, is verspreid over de hele binnenstad. De Triënnale onderzoekt de toekomst van een stad als Brugge en wil daarbij een veilig baken zijn. Brugge als een vloeiende stad, open en betrokken, motor van maatschappelijke, culturele en politieke verandering….De vloeibare stad, letterlijk omringd door water, wordt een metaforische Liquid City. “

Er zijn 15 installaties die verspreid liggen in de stad. Op onze wandeling hebben wij er 6 gezien. We gaan nog een keer terug om de andere te zien. Sommige kunstwerken waren te ver verwijderd om het in één wandeling te kunnen doen. Want we wilden ook nog genieten van de stad zelf  , maar dat toon ik in een apart logje.

We startten op het van Eyckplein waar vlak vòòr het standbeeld van Jan van Eyck  een gigantische sculptuur van een walvis uit de Brugse Reien duikt!
Een walvis gemaakt van afval drijvend in zeeën en oceanen om de aandacht te vestigen op het afvalprobleem.( Studiokca USA )

 

Lanchhals John Power.

Een sculptuur die doet denken aan een zwanenhals.
Geïnspireerd op de legende rond Pieter Langhals waarbij de stad 52 langhalzen ( zwanen)
op de reien moest laten leven!

Selgasnao pavilion-Spaans architectenbureau

Een drijvend paviljoen met roze doorschijnende wanden die kleur geven aan het water.
Op deze plek kan je pootje baden en zelfs zwemmen in de Reien.

 Brug- Jarosloaw Kozakiewicz

Brugge is een stad met vele bruggen die de reien overspannen en je toelaten van de ene buurt naar de andere te gaan.
Deze brug laat je enkel toe van de ene oever naar de andere te gaan, verder kan je niet. Alleen kan je nu het beeld van Niobe van Constant Permeke van dichtbij bewonderen( zie tweede foto). Door problemen met de verzending van de onderdelen was de brug nog niet helemaal voltooid. Een kraan staat nog ter plaatse en op d e grond liggen nog een heleboel schroeven…

Infiniti – Peter Van Driessche -Atelier4.
Een verticale leefstructuur.
De architect creëert een plek waar we dichter op elkaar wonen, kleiner behuisd zijn
en mobiel kunnen bewegen op de steeds stijgende waterspiegel.

MGSIII Minne Floating school is de ultieme versie van een drijvende school.
Een mobiel gebouw dat zich kan aanpassen aan de wisselende getijden en
ook stevig genoeg is om overstromingen of stormen te weerstaan.

Na een paar uur rondwandelen in Brugge  zijn we huiswaarts gegaan met het voornemen nog eens terug te komen om de andere kunstwerken met als thema “Brugge ,liquid City “ook te zien. Een aanrader om op een zonnige dag te doen!!

Samenkomst in Brugge

Zoals ik gisteren al zei was ik met mijn Luxemburgse nicht, mijn schoondochter en een vriendin in Brugge. Eigenlijk was het niet zozeer om Brugge te bezoeken maar omdat we elkaar wilden ontmoeten en Brugge leek voor iedereen gemakkelijk bereikbaar omdat we van verschillende kanten moesten komen  en zo moest niemand ver rijden.
Het weer zat niet mee , het regende zachtjes. We gingen toch eerst eten en daarna zagen we wel .Bij Raymond  tegen de eiermarkt was het gezellig en het eten was er lekker. Op een bepaald ogenblik ging plots de muziek zo luid dat iedereen opkeek. Er was een jarige in de zaak die met een dessert met vuurwerk erop werd getrakteerd. Op de foto zie je de lichtflits van het vuurwerk.
De keuze van ons eten was: garnaalkroketten, zeetongen, steak tartaar en vol au vent met kip,riz de veau en garnalen. Enkelen namen nog een dame blanche als dessert.
Heerlijk en eerlijk eten in een stemmig brasserie kader. Gelukkig heeft de vernieuwingsdrift hier niet toegeslagen.

Daarna nog een korte wandeling  door Brugge. Nichtje was hier al héél lang niet meer geweest. Gelukkig regende het toen niet meer maar aangenaam weer was het allerminst. We kwamen oa een buslading japanners tegen die tegen 100 per uur klikkerdeklikten! Ze liepen je bijna omver.
Nicht was verrast om hier een kerstwinkel van de duitse Käthe Wohlfahrt aan te treffen. Ze kon het niet laten om in één van de winkeltjes enkele kantwerkjes te kopen . Bij een uitnodigende etalage van schoenen stapte ze binnen en kocht een paar mooie wandelschoenen. Ondertussen had ik me geïnstalleerd in een leuke patchwork zetel en bewonderde allerlei accessoires die vroeger bij handgemaakte schoenen gebruikt werden en  hier  als decoratie dienden . En een stop bij de bekende chocolatier Persoone mocht ook niet ontbreken.
Nog een koffietje in de Hema om ons wat op te warmen ( vanaf 16 uur een grote kop koffie met een stukje gebak voor de prijs van 2 euro . Te onthouden bij volgende bezoekjes aan Brugge 🙂  ) Toen was het tijd om elk zijn weg te gaan (= te rijden).
Vandaag is nicht terug naar Luxemburg, ondertussen is ze behouden thuis gekomen. We zien elkaar in mei al terug want dan ga ik ginder naar de Pinksterprocessie kijken. Ik kom nu al ruim een halve eeuw in Echternach maar was er nog nooit geweest tijdens de Pinksterdagen!

Winterprik

Ik durf het hier bijna niet meer schrijven… ik heb opnieuw een terugval gehad. Buikgriep deze keer. Terug de dokter moeten halen en hij leek helemaal niet verwonderd te zijn. Er zijn zoveel patiënten die alsmaar blijven hervallen en telkens is het iets anders , zei hij. Het enige dat ik van januari tot nu niet gehad heb is …de èchte griep. Spaar me daar nu maar van.

Een paar dagen ongemak gehad want met de nodige medicatie is buikgriep vlug verholpen ,maar …gezien ik niet zo goed tegen medicatie kan is het herstel van de darmflora wat moeilijker en pijnlijker verlopen. Zucht. Is er dan eens een zachte dag zoals deze week dan durf je ook al niet ver lopen. Ik heb  wel een beetje takken van de treurwilg samen geveegd in de tuin en de dooie takken van de hortensia afgeknipt en de grasmachine  weggebracht voor nazicht en al eens een zak boomschors bijgegooid  in een perk. Maar veel meer kon ik niet aan. Je benen zijn van elastiek van het weinig eten en alles klotst in je van het  vele drinken( om te voorkomen dat ik nog eens een blaasontsteking zou krijgen). Overdag een dutje  en ’s avonds doodmoe vroeg het bed in. Zucht.
Ik hou me wel bezig binnenshuis maar op den duur krijg je zo’n zin om de natuur in te trekken. Nog eens zucht.
Vandaag was het zo koud dat dochterlief de boodschappen voor me heeft gedaan. Huisarrest gekregen . ” Je moet het niet zoeken , hou je maar kalm” . Omgekeerde wereld !

Ik heb dan maar met takken van het krulhazelaartje in de tuin de paasversiering gemaakt en de paasfiguurtjes van de zolder gehaald. Nu maar hopen dat er na die winterprik toch wat zachter weer mag komen. Ook de buitenpoes heeft begrepen dat het binnen warmer is dan buiten. Ze ligt te genieten op de leuning van de zetel . Géén kattenjacht vannacht  🙂

Het is niet…

…omdat het nieuw is dat alles perfect is!

En dat is ook zo met de A11. Herinner je nog hoe enthousiast wandelaars en fietsers op de openstelling van de A11 wandelden en fietsten? Eindelijk na jaren verkeersellende in de streek was dit pronkstuk af.
Betere verkeersdoorstroming van en naar de haven van Zeebrugge , snellere verbinding met Knokke en omstreken en een doortrekking naar de N49 die nu zachtjesaan een snelweg zal worden. Er wordt nog volop gewerkt op de N49 om de overwegen te doen verdwijnen door de aanleg van ventwegen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Want niemand vindt het fijn om kilometers om te rijden vooraleer toegang te hebben tot de A11 en later tot de omgevormde N49.

Nu al zijn er zwakke punten in dit gigantische werk.
Probeer maar eens op het spitsuur tijdens het weekend Knokke te verlaten!  De balkonrotonde in Westkapelle remt het verkeer af want de auto’s komende van Sluis hebben voorrang . Er zijn soms dubbele files tot in Knokke zelf. Tussen 17 en 18 uur stromen de auto’s uit Sluis en velen moeten de huidige N49 hebben om de autostrade naar Brussel op te rijden of naar Antwerpen. Bijgevolg rijden al die auto’s de balkonrotonde op!
Geruchten gaan de ronde dat er tijdens de zomermaanden politie zal aanwezig zijn om het verkeer te regelen. Ik zeg wel geruchten , want dat kan toch niet de bedoeling zijn van zo’n rotonde.
Op die rotonde zijn op korte tijd al een tiental ongevallen gebeurd met  alleen materiele schade. Telkens was de reden dat er niet genoegd aangeduid werd dat de weg eindigde op een rotonde. Gelukkig is geen enkele auto door de omheining de rotonde afgereden op het onderliggende fietspad! Herstellingswerken zijn ondertussen gebeurd

Deze foto’s dateren van 26 augustus toen de A11 voor één dag werd opengesteld voor wandelaars en fietsers.

Maar vorige week zat ik  op diezelfde A11  op de terugweg naar huis na het bezoek aan de nieuwe boreling Maxime, mijn tweede achterkleinkind, en schrok me een hoedje. Ei zo na zaten een heleboel auto’s op elkaar! Ik zag nog juist een camion met lege oplegger zijn stuur omdraaien om naast de camion voor hem te stoppen. Het was zo druk op de A11 dat niemand die in de file zat in de gaten had  dat de brug opengedraaid was!!  Op de foto hieronder zie je de slagbomen en pijlers voor de verkeerslichten boven de weg die  nog geplaatst moesten worden!( foto van 26 augustus 2017)

De meesten verwachtten zich er niet aan dat op zo’n hoogte nog een brug moet opendraaien voor een schip dat buitenmate hoog moet zijn.
Gezien je omhoog rijdt heb je eigenaardig genoeg pas zicht als het bijna te laat is! De vrachtwagens bleven rechts rijden en zo kon ik naar links uitwijken en wat dichterbij rijden .
Lang duurde het wachten niet en je zag de slagbomen  neergaan. Maar ik denk dat er velen met mij toch even geschrokken zijn. Ik ga er de volgende keer op letten of er niet eerder knipperlichten of waarschuwingen staan. Het was ook zo druk dat je meer  let op het verkeer dan op al die verkeersborden aan de kant van de weg.( wat je in feite wel moet doen.)

Maar de A11 blijft een hele verbetering voor de hele streek .
Rechtaan rechttoe in 12 minuten ben je Brugge(hangt ervan
af in welk gedeelte van Brugge je moet zijn natuurlijk)