Zeebrugge -vervolg

Zeebrugge is verdeeld in drie wijken: de strandwijk, de stationswijk en het centrum. In het centrum van Zeebrugge zijn de oude vismijn en de jachthaven gevestigd. De stationswijk, de naam doet het al vermoeden daar komt de trein toe en in de zomer rijdt die door tot de strandwijk zodat de vakantiegangers bijna rechtstreeks op het strand toekomen!

De strandwijk heeft een korte zeedijk maar een enorm groot strand dat ontstaan is naar aanleiding van de uitbreiding van de haven van Zeebrugge. Dat enorme strand schrikt de mensen wel een beetje af. Je moet al een grote afstand afleggen vooraleer je de waterlijn bereikt en met kleine kinderen is dit nu niet zo leuk.
Voor de sporters is het een ideaal strand.
De korte zeedijk is de laatste jaren aan een heropleving toe en er zijn een paar goede restaurants ( bv Sea and Sand gespecialiseerd in visgerechten, huwelijksetentje van oudste kleindochter was daar)en op de zeedijk zelf is er een houten chalet “’t Zandlopertje” waar er ruim plaats is om te genieten van het uitzicht op zee en waar je ook buiten op het terras kan zitten.
Op het strand zelf zijn een paar rustige strandbars ingericht ,die comfortabel zijn maar niet de vergelijking kunnen aangaan met de strandbars in andere kustgemeenten.
De kleinkinderen hebben regelmatig  rondgerend in de duinen tegen de zeedijk! Nooit parkeerproblemen gekend wanneer we daar naar zee trokken!
Wie van rust en ruimte houdt en van een immens strand…

Mijn vriendin en wandelden een tijdje geleden in Zeebrugge-strandwijk.
Het was niet echt strandweer en dat merkte je aan al de gesloten strandcabines.

Er waren strandspelen geweest en nu mochten de kinderen
die hadden deelgenomen een geschenkje uitkiezen.

De gocarts stonden er die dag verlaten bij.
In de verte zie een donkerbruine chalet staan aan de rand van de zeedijk .
Dit is  tearoom ” ’t Zandlopertje”

Vanuit het ‘t Zandlopertje heb je een mooi zicht op de enkele strandbars die gelegen zijn op het strand zelf.
Ook aan de kinderen is gedacht met een piratenschip en allerlei spelletjes errond.

.

De vriendin vond het te fris buiten dus gingen we binnen zitten.
De dokter zei onlangs tegen me je moet terug alles leren eten ,
ja waarom niet beginnen met een wafel 🙂

 

 

 

 

 

 

Zeebrugge

Mijn vriendin had het weekend oppas voor een jongetje van 10 jaar. Waar kan je met een kind van die leeftijd en met zo’n mooi weer naar toe gaan ? Inderdaad naar zee. Het probleem was voor haar dat ze met een wervelbreuk niet zo erg ver kan wandelen en om op 21 juli nog parkeerplaats te vinden dicht bij zee is een utopie. Ik stelde voor om naar Zeebrugge te rijden en daar de duinen over te steken . Parkeerplaats genoeg.

We hadden alles in de koffer van de auto gestopt om het ons op dat immense strand gemakkelijk te maken. Daar zijn er geen strandbars en het is al een flink eind wandelen om aan een ijsje te geraken of op een terrasje te zitten. Dus zorgden we zelf voor drank en wat snoep.
Wat we niet wisten is dat er sedert dit seizoen een mooi terras is geplaatst aan de surfclub waar de zeedijk eindigt en de duinen beginnen. Hoewel we geen surfers zijn denk ik wel dat we daar welkom zouden zijn.  Dat weten we nu voor een volgende keer. 🙂

Via de duinenovergang liepen we langs een zoet water meer
( jawel een” zoet” water meer), zagen rozenbottels bij de vleet
( heel lekkere gelei kun je daar van maken)
en staken dan een flinke brede duinenrug over.
Ik herinner me die niet meer zò breed, gegroeid met de jaren …
Ik ben met de jongen naar zee gewandeld,
hij heeft wat gespeeld in het water en
toen we terug kwamen waren  we één uur weggeweest.

Er was veel zeewier aangespoeld.

Surfen, kiten en strandzeilen konden de liefhebbers ongestoord doen!

Mijn vriendin hield de wacht bij onze spullen
ik sleurde een berg schelpen mee in mijn topje

Geen scherpe foto’s, teveel ingezoomd.
Maar je krijgt  toch een idee hoe immens dit strand ligt.

wandeling …bis

 

Klaar om verder te wandelen?
We lieten “Langhals” achter ons en in het straatje op weg naar de volgende installatie zagen we dit “kunstwerk ” dat op de eerste verdieping een raam bedekte.  Nergens een vermelding te vinden wellicht een kunstuiting van de bewoner.

 

We zagen het mooie gebouw van het Rijksarchief.

Vlak ervoor lag het roze paviljoen. We konden er niet op want de toegang was aan de andere kant van de Coupure. Toen we op de brug stonden om de andere kant te bereiken zagen we veel jachten liggen aan de ene kant en het roze paviljoen aan de andere kant.

We keerden niet meer terug naar het paviljoen maar zetten onze weg voort om via het mooie Astridpark terug de draad van de wandeling op te pikken.

 

Het ‘Lucashuis’, naast het park, valt op door de houten 19de-eeuwse gevel.

Toen kwamen we aan de Vismarkt waar de kraan staat om de brug -iets verder gelegen- af te werken. Nog een blik op de vele torentjes van dit gebouw en we gingen verder.

We bereikten de Rozenhoedkaai waar het ontzettend druk was. Veel mensen zitten op de  stenen omheining . Je hebt er een mooi zicht en de bootjes varen er ook af en aan. We hadden toch al een lange wandeling achter de rug en even zitten op een terrasje was welkom. Iets drinken en een dame blanche eten kikkerde ons weer op..

Langs de Dyver bereikten we het Oud St Jan waar heel veel mensen zaten de genieten op het terras met zicht op een installatie. Op de achtergrond de mooie Onze-Lieve-Vrouwe kerk

.

.

We wandelden onder een mooi poortgebouw en zagen de bekende brug in de verte die leidt naar het Begijnhof.

En toen kwamen we op het Wijngaardplein waar de paardenkoetsen staan die de toeristen een rit door de stad aanbieden, maar ook de vele zwanen die hier verblijven.

De zwanen zijn aan het broeden en om hen wat privacy te bieden staan er rieten matten rond hun nest. Ook wel een beetje om te vermijden dat dieven aan de haal gaan met de eieren( Blijkbaar is daar geld mee te verdienen ). Op de foto hierboven zie je rechts nog een stukje van zo’n rietenmat.

En toen stapten we via het Sashuis en met zicht op de andere poort van het Begijnhof naar het station waar de auto in de parkeergarage stond.

Nog een laatste blik op het Minnewater( zonder het drijvend gebouw )

wandeling in Brugge in het spoor van de triennale

Toen we naar de Triënnale in Brugge gingen kijken zagen we behalve de kunstinstallaties ook het levendige Brugge. En leven was er als je al die wandelende mensen in de straten zag. Dat er veel volk in Brugge was heb ik gemerkt . Twee parkeergarages waren volzet en bijgevolg moesten we wat aanschuiven om binnen te geraken. Bij de parkeergarage aan het station verliep dat nogal vlot. De slagboom ging open zodra er een auto was buitengereden. Met de stadsbus reden we naar het centrum.

De mooie vlaggen boven de staten herinnerden nog aan de H.Bloedprocessie die doorging op Hemelvaartdag.

 

De tribunes ter gelegenheid van de H Bloedprocessie stonden nog op de markt.

De start van de wandeling- in feite kan je overal starten- is aan de Poortersloge( klik)
Maar het is gemakkelijker als je volgens het plan wandelt
De Walvis kijkt uit op het Van Eyckplein en op de Poortersloge.

We wandelden langs de Spiegelrei en staken het bruggetje over naar de st Annarei

Mijn vriendin merkte dit stenen beeld op tegen de wand van de reien terwijl we over een bruggetje wandelden. Ik weet niet wie het is. Hopelijk komt mijn Brugse vriendin lezen en ze zal het ons wel vertellen!!
Ik kreeg een reactie van een bloglezeres die vertelde dat dit beeld een Pater Karmeliet is  met spelende kat die het waterpeil van de reien meet ! Dank je wel Emmy !

Enkele mooie gevels op de Spiegelrei

Even een zijstraat in om binnen te gluren in het oudste café van Brugge “Vlissinghe” (klik)

.

.

Prachtige gevels op de Verwersdijk. Mijn eerste schoollief woonde in het huis  links van de grote rode bakstenen woning. Een gezellig ,typische Brugse woning met veel trappen en kamertjes en tussen etages. Hij zette toen al vogels op en ik walgde van de geur voor de preparatie hiervoor. Misschien is het daardoor nooit iets geworden tussen ons 🙂 🙂 .

Achter veel van die gevels zijn er heel mooie tuinen. Mijn vriendin en ik gluurden via een smal weggetje opzij even binnen in zo’n tuin

Een huis dat indertijd gerestaureerd werd en waar veel kritiek op was. De gevel was zogenaamd te modern.
Gemakkelijk te raden welk beroep de man uitoefent!

.

In een zijstraat zagen we  de St Annakerk gelegen in een volkse buurt. Naast de kerk is een terras opgesteld !
In deze kerk is Guido Gezelle gedoopt. Een kopie uit het doopregister prijkt aan de ingang van de doopkapel.

.

En toen kwamen we aan Langhals gelegen op een klein pleintje waar je uit jezelf nooit zou wandelen.
De bootjesvaarders hebben  er een prachtig zicht op vanaf de reien!

Morgen wandelen we verder !

Triënnale in Brugge

Vorige week ben ik naar Brugge geweest om de triënnale Brugge 2018: liquid city te bezoeken. Het was prachtig weer en het was werkelijk op de koppen lopen in Brugge. Maar door  het mooie weer deerde die drukte ons niet echt want tenslotte waren wij ook toeristen, mijn vriendin en ik:  We liepen als zovelen met een kaart van Brugge in onze handen .

“De Triënnale strijkt voor de tweede keer neer in Brugge. Het driejaarlijkse hedendaagse kunstparcours, met verrassende installaties van gerenommeerde kunstenaars en architecten, is verspreid over de hele binnenstad. De Triënnale onderzoekt de toekomst van een stad als Brugge en wil daarbij een veilig baken zijn. Brugge als een vloeiende stad, open en betrokken, motor van maatschappelijke, culturele en politieke verandering….De vloeibare stad, letterlijk omringd door water, wordt een metaforische Liquid City. “

Er zijn 15 installaties die verspreid liggen in de stad. Op onze wandeling hebben wij er 6 gezien. We gaan nog een keer terug om de andere te zien. Sommige kunstwerken waren te ver verwijderd om het in één wandeling te kunnen doen. Want we wilden ook nog genieten van de stad zelf  , maar dat toon ik in een apart logje.

We startten op het van Eyckplein waar vlak vòòr het standbeeld van Jan van Eyck  een gigantische sculptuur van een walvis uit de Brugse Reien duikt!
Een walvis gemaakt van afval drijvend in zeeën en oceanen om de aandacht te vestigen op het afvalprobleem.( Studiokca USA )

 

Lanchhals John Power.

Een sculptuur die doet denken aan een zwanenhals.
Geïnspireerd op de legende rond Pieter Langhals waarbij de stad 52 langhalzen ( zwanen)
op de reien moest laten leven!

Selgasnao pavilion-Spaans architectenbureau

Een drijvend paviljoen met roze doorschijnende wanden die kleur geven aan het water.
Op deze plek kan je pootje baden en zelfs zwemmen in de Reien.

 Brug- Jarosloaw Kozakiewicz

Brugge is een stad met vele bruggen die de reien overspannen en je toelaten van de ene buurt naar de andere te gaan.
Deze brug laat je enkel toe van de ene oever naar de andere te gaan, verder kan je niet. Alleen kan je nu het beeld van Niobe van Constant Permeke van dichtbij bewonderen( zie tweede foto). Door problemen met de verzending van de onderdelen was de brug nog niet helemaal voltooid. Een kraan staat nog ter plaatse en op d e grond liggen nog een heleboel schroeven…

Infiniti – Peter Van Driessche -Atelier4.
Een verticale leefstructuur.
De architect creëert een plek waar we dichter op elkaar wonen, kleiner behuisd zijn
en mobiel kunnen bewegen op de steeds stijgende waterspiegel.

MGSIII Minne Floating school is de ultieme versie van een drijvende school.
Een mobiel gebouw dat zich kan aanpassen aan de wisselende getijden en
ook stevig genoeg is om overstromingen of stormen te weerstaan.

Na een paar uur rondwandelen in Brugge  zijn we huiswaarts gegaan met het voornemen nog eens terug te komen om de andere kunstwerken met als thema “Brugge ,liquid City “ook te zien. Een aanrader om op een zonnige dag te doen!!

Samenkomst in Brugge

Zoals ik gisteren al zei was ik met mijn Luxemburgse nicht, mijn schoondochter en een vriendin in Brugge. Eigenlijk was het niet zozeer om Brugge te bezoeken maar omdat we elkaar wilden ontmoeten en Brugge leek voor iedereen gemakkelijk bereikbaar omdat we van verschillende kanten moesten komen  en zo moest niemand ver rijden.
Het weer zat niet mee , het regende zachtjes. We gingen toch eerst eten en daarna zagen we wel .Bij Raymond  tegen de eiermarkt was het gezellig en het eten was er lekker. Op een bepaald ogenblik ging plots de muziek zo luid dat iedereen opkeek. Er was een jarige in de zaak die met een dessert met vuurwerk erop werd getrakteerd. Op de foto zie je de lichtflits van het vuurwerk.
De keuze van ons eten was: garnaalkroketten, zeetongen, steak tartaar en vol au vent met kip,riz de veau en garnalen. Enkelen namen nog een dame blanche als dessert.
Heerlijk en eerlijk eten in een stemmig brasserie kader. Gelukkig heeft de vernieuwingsdrift hier niet toegeslagen.

Daarna nog een korte wandeling  door Brugge. Nichtje was hier al héél lang niet meer geweest. Gelukkig regende het toen niet meer maar aangenaam weer was het allerminst. We kwamen oa een buslading japanners tegen die tegen 100 per uur klikkerdeklikten! Ze liepen je bijna omver.
Nicht was verrast om hier een kerstwinkel van de duitse Käthe Wohlfahrt aan te treffen. Ze kon het niet laten om in één van de winkeltjes enkele kantwerkjes te kopen . Bij een uitnodigende etalage van schoenen stapte ze binnen en kocht een paar mooie wandelschoenen. Ondertussen had ik me geïnstalleerd in een leuke patchwork zetel en bewonderde allerlei accessoires die vroeger bij handgemaakte schoenen gebruikt werden en  hier  als decoratie dienden . En een stop bij de bekende chocolatier Persoone mocht ook niet ontbreken.
Nog een koffietje in de Hema om ons wat op te warmen ( vanaf 16 uur een grote kop koffie met een stukje gebak voor de prijs van 2 euro . Te onthouden bij volgende bezoekjes aan Brugge 🙂  ) Toen was het tijd om elk zijn weg te gaan (= te rijden).
Vandaag is nicht terug naar Luxemburg, ondertussen is ze behouden thuis gekomen. We zien elkaar in mei al terug want dan ga ik ginder naar de Pinksterprocessie kijken. Ik kom nu al ruim een halve eeuw in Echternach maar was er nog nooit geweest tijdens de Pinksterdagen!