De eerste dag in Wenen

Ach, ik schreef als titel in het vorig logje :Kerstmarkten in Wenen. Maar die eerste dag waren we daar nog niet echt aan toe.  We zochten in de buurt van het hotel iets waar we wat konden eten. Zo doen we het iedere reis: ’s middag geen uitgebreid maal , in de namiddag een koffiebreak en dan ’s avonds wat uitgebreider en blijven we ook gezellig langer aan tafel.

In de omgeving van het hotel vonden we een leuke zaak waar je broodjes kon eten of iets warms. Héél gezellig ingericht met grote ramen en meubeltjes die wat deden denken aan Ikeameubels. Erg vriendelijk personeel en als je een camera bovenhaalt onmiddellijk in actie om voor jou een groepsfoto te maken!
Eentje koos voor een laat ontbijt, een ander voor  eggs benedict( een Engelse muffin, ham, gepocheerde eieren en hollandaise saus)en nog een ander een broodje met gebakken ham en een spiegelei.

Daarna trokken we verder de stad in. Niet alleen het station is imposant maar de andere gebouwen errond eveneens.

Maar we kwamen ook kleine bloemenstalletjes tegen, een winkel die wat aan Gaudi deed denken  en een mooie koperen fontein met drinkbaar water.

Toen kwamen we aan een brug  waarop er aan weerszijden een wit beeld  ( een hoofd) stond.  Onder de brug stroomt de rivier Wien. Binnen het stadsgebied van Wenen loopt deze rivier bijna geheel door een betonnen rivierbed om dan uit te monden in het Donaukanaal( een zijarm van de Donau).

Het Stadtpark is  populair vanwege de vele beelden van kunstenaars – vooral muzikanten – die over het park verspreid staan. Je vindt standbeelden en borstbeelden van componisten zoals Franz Schubert en Anton Brückner, Franz Lehar maar veruit het meest bekende is het Johann Strauss monument, dat in 1921 gemaakt werd door de Oostenrijkse beeldhouwer Edmund Hellmer. Het monument toont een verguld standbeeld van Johann Strauss II, de koning van de wals, met achter hem een stenen boog versierd met Najaden.

Toen werd het te duister om in het park nog andere beelden te fotograferen en maakten we kennis met de kerstverlichting die je in het hart van Wenen overal aantreft!

Morgen meer …

 

Kerstmarkten in Wenen

De reis naar Wenen was bedoeld om de kerstmarkten te bezoeken in deze stad. Maar de zes dametjes hebben natuurlijk nog héél wat anders bezocht. Was het erg warm in Sevilla een klein maand ervoor, dan was het frisjes in Wenen en flirtte de temperatuur dikwijls met het vriespunt. Eén nacht heeft het gesneeuwd maar in de stad zelf had je er de andere dag praktisch geen last van. De sneeuw wordt aangepakt met zand en een soort fijne steentjes/hout. Natuurlijk liepen we nu niet rond in Tshirt maar  in een dikke jas en ik had in elk geval mijn hoedje mee. Beter voorkomen hé want die sinussen van mij kunnen niet zo goed tegen de kou. Ik heb er ginder totaal geen last van gehad. Zou het komen omdat er praktisch geen wind was ? Aan de kust is er altijd wel een briesje .
De reis was weer piekfijn in elkaar gestoken door Anne  . We hebben enorm veel gedaan die dagen. Het tijdstip van de reis was zodanig uitgekiend dat het nog geen winterhoogseizoen was! Zowel voor de vliegreis als voor het prachtige hotel . (klik). Grand chic voor een redelijke prijs en dan nog midden in de stad!

De reis verliep probleemloos en nog geen drie uur later stonden we al in het hotel.
Het vliegtuig steeg op om 10.15 uur en het leek erop dat het een mooie dag zou worden in Brussel. Toen we om 12 uur landden in Wenen was het daar ook mooi weer! Met een bus werden we naar de luchthaven gebracht. Daar kochten we een ticket om met de CAT ( City Airport Train) in 16 minuten rechtstreeks naar Wien-Mitte te reizen, een enorm groot station midden in Wenen ( zie foto 7 naast het rode gebouw). Van daaruit was het hooguit tien minuten stappen naar het hotel. Het hotel geeft uit in de hoofdstraat maar de ingang is in een lange steeg . In de zomer staat het er vol met tafeltjes maar nu was het daarvoor wel te koud. Nog een blik op onze kamer met salon, met badkamer en aparte wc. De ontbijtzaal bestond uit verschillende aparte kamers/zaaltjes. Ik trok er maar één foto ( onderaan te zien) omdat het er elke morgen erg druk was en het moeilijk was om enkel ons zes op de foto te zetten.

Na de valies uitgepakt te hebben trokken we de stad in want we hadden honger….

Een Belgische Florist in Cordoba

Toen we ’s morgens door Cordoba wandelden hielden we na een tijdje halt om iets te drinken ( je weet wel het was warm hé maar om eerlijk te zijn ik moest ook hoognodig naar het toilet).Op een pleintje in de schaduw was een terrasje  en daar hielden we even halt.

In de stad was het overal erg kalm en waren veel winkels en bars en cafés en restaurants nog gesloten. We dachten dat dit normaal was in een zuiderse stad.  Maar de uitbater van het terrasje waar we plaatsnamen maakte ons duidelijk dat het een feestdag was en dat de winkels en andere zaken wellicht laat in de namiddag zouden opengaan of misschien helemaal niet!

We zagen  mensen af en aan komen wandelen en binnengaan in een kleine voortuin vlakbij het terras waar wij zaten. Er was daar blijkbaar iets te zien. Achteraf vernamen we dat er een wandelroute was door de  smalle straatjes voor een bloemententoonstelling  die te bewonderen was op verschillende pleintjes.

Dat zagen we :

Terwijl we op het terrasje zaten kwam er plots een stroom mensen aangewandeld die aanschoven om een kijkje te nemen naar een paar mooie bloemencomposities van een landgenoot die woonachtig is in Oostkamp. Kijk op internet eens naar de talloze composities die de man reeds gemaakt heeft.

 

De kathedraal én Mezquita van Cordoba

Het pronkstuk van Cordoba

                                                      Luchtfoto internet door Alumm.

Wil je eerst lezen wat er allemaal te zien is in dit enorme gebouw! Dan zal je de foto’s ook beter begrijpen!

Deze luchtfoto geeft een idee hoe groot dit gebouw is! De Mezquita is een uniek architectonisch monument in Córdoba. Het werd vanaf de achtste eeuw gebouwd als moskee, maar is deels, na de christelijke overname van Córdoba in de dertiende eeuw, tot kathedraal van het bisdom Córdoba omgebouwd.

Na de herovering(Reconquista) door de christenen werd de moskee (Mezquita) gebruikt voor de katholieke eredienst. Er werd een koninklijke kapel en nog diverse kapellen langs de zijmuren gebouwd. In 1521 begon de bouw van de kathedraal, in de vorm van een kruis, midden in de moskee. Er werd als het ware een stuk moskee uitgesneden waarin men de kathedraal bouwt

In 1757 was alles klaar. Het laatste deel in barokstijl is qua decor een grote tegenstelling tot de rest.  Katholieke erediensten vinden wel nog plaats in de kathedraal in tegenstelling tot de Mezquita.

In de loop der eeuwen hebben verschillende verbouwingen plaatsvonden, zodat tegenwoordig zowel de Moorse als de christelijke invloeden  duidelijk herkenbaar zijn. Zowel het grondplan van een traditionele moskee als het Latijnse kruis voor een kathedraal zijn terug te vinden in de Mezquita.

Na de herovering bleef de moskee ongeschonden, totdat Karel V in 1523 toestemming gaf aan de bisschop van Córdoba om het geheel om te bouwen tot een kathedraal. Architect Hermán Ruiz ontwierp daarop in het hart van de moskee een kathedraal, waarvoor ongeveer 400 zuilen werden verwijderd. Oorspronkelijk stonden er 1200 zuilen!! Al die zuilen zijn een waar spektakel om te zien en om er tussen te lopen. Zoals je op verschillende foto’s kunt zien was het er zéér druk. Je moet er echt tijd voor uittrekken om dit allemaal rustig te bekijken. Ik heb een kleine greep uit de foto’s genomen om dit hier te illustreren.

 

Opvallend is de locatie van de gebedsmuur met de gebedsnis gericht naar Mekka. De Mezquita was eertijds de grootste moskee van Europa en had een capaciteit om twintigduizend mensen te herbergen.

De moskee keek uit op een grote patio waar men zich eerst ritueel reinigde vooraleer de moskee te betreden. Er hebben hier al sinds eeuwen sinaasappelbomen gestaan. Er zijn irrigatie kanaaltjes tussen de appelsienbomen en de bestrating met kleine keitjes is minutieus aangelegd. Als je de poort binnenstapt ben je wat overdondert  door het grote en mooie binnenplein met in het midden een mooie waterpartij…en  ook van de vele toeristen.

 

In de klokkentoren zijn nog restanten te zien van de minaret van Abd al Rahman (halfweg 10de eeuw). Boven de klokken en het uurwerk is nog een derde torentje toegevoegd met daarop een beeld van San Rafaël.

De buitenkant is niet zo spectaculair. Maar er even rondlopen doet je toch beseffen hoe immens groot het is.
Het historische centrum van de stad met de kathedraal staat op de Werelderfgoedlijst  van de UNESCO.

 

Op weg naar Cordoba

Een paar onverwachte gebeurtenissen weerhielden me deze week om te bloggen…

De derde dag van ons verblijf in Sevilla namen we twee taxi’s en reden naar het treinstation om naar Cordoba te reizen. Vooraleer op een Renfe trein (de nationale treinmaatschappij van Spanje )te stappen was er nogal controle. Eerst wachten op het bovenperron tot het lint( zoals op een luchthaven open werd gedaan en we met een roltrap naar het perron konden. Op het perron was er controle zoals bij een vliegtuigreis. De ticketten vermeldden het wagon nummer en het nr van je zitplaats. Vòòr het instappen werd gecontroleerd of je in de juiste wagon stapte. De rit duurde een half uurtje!

Het station van Cordoba is een nieuw en modern gebouw met een galerij  met winkeltjes en kleine eetgelegenheden. Nog een blik op het station en onze dag kon starten. We wandelden langs een mooie brede laan met originele fonteinen en hier en daar stond een mimosa boom te bloeien. Mooi ,maar na een tijdje stelden we vast dat we in de verkeerde richting liepen en nooit in het centrum terecht zouden komen!! Ach het was mooi weer en we hadden alle tijd. Terugkeren deden we niet , we wandelden door  straten met prachtige huizen en pleinen, liepen door smalle steegjes, vroegen al eens de weg en keken op de stadskaart.

wandelen in sevilla

Het enige wat we niet gedaan hebben in Sevilla is naar een voorstelling gaan kijken waar flamenco werd gedanst. Niet ver van ons hotel was er een restaurant waar er voorstellingen waren tijdens het diner. Maar we waren ’s avonds zo moe dat niemand nog fut had om daar heen te gaan. Ik heb dan maar (met toestemming van de mama ) een minidanseresje gefotografeerd.
In de smalle straatjes was het leuk wandelen  en kon je binnen gluren in mini caféetjes. Terrasjes waren er overal. Zodra er een beetje plaats was om een tafel en een stoel te zetten was er een terras! Meestal stonden die in de drukkere straten gewoon onder de appelsienbomen. Onder zo’n boom hebben we op een avond eens japans gegeten. De appelsienen waren nog groen ,maar het wordt ten zeerste afgeraden om er van te eten als ze rijp zijn. Zoals in alle steden zijn er ook souvenirwinkeltjes !

Denken jullie dat  het reisverhaal ten einde is? Dan kennen jullie die zes dametjes niet goed!!
Op de derde dag dat we in Sevilla waren hebben we de trein genomen en zijn we naar …Cordoba gereden. Maar ik laat jullie nu even met rust  met mijn reisverhalen. Het komt er nog wel aan.