Echternach

Na de uitgebreide wandeling in de stad Luxemburg reden we naar ons slaapadres in de omgeving van Echternach. Neef en nichtje wonen in een dorpje op zo’n 7 km van deze toeristische trekpleister .
Op vijf minuten wandelen van hun huis logeerden mijn vriendin en ik in een mooi hotel. Bij elk bezoek logeer ik daar en de dame van het onthaal kwam me al uitgebreid verwelkomen en vroeg of de jongens niet mee waren. Neen de kleinzoons waren niet mee. Die waren op reis met hun ouders en hebben wat afgezaagd dat ze nu niet mee konden met oma. Dat zullen we binnenkort eens opnieuw moeten doen… De reis was nogal vlug gepland omdat de gezondheidstoestand van neef alarmerend was . Gelukkig gaat het al wat beter met hem al mag niet gezegd worden dat zijn toestand goed is. De komst van familie deed hem blijkbaar goed en gaf hem wat verstrooiing.
Overdag trokken mijn vriendin en ik erop uit en ’s avonds gingen we bij neef en nicht eten ondertussen bijpratend over mijn kinderen en kleinkinderen en over hun twee dochters. Eén van hen is in verwachting van een eerste kindje . Zij hadden daar niet meer op gehoopt . De aanstaande moeder is  36 jaar.

Na een heerlijk avondmaal bij neef en nicht wandelden we die eerste avond terug naar het hotel  en rolden al vlug ons bed in want de dag was al vroeg begonnen met een treinreis van 4 1/2 uur en een lange namiddag rondwandelen in Luxemburg.

De volgende dag zouden we alleen op stap gaan. Neef moest zich aanbieden in het ziekenhuis in Ettelbruck voor een controle. Wij zouden met de bus naar Echternach rijden en pas ’s avonds terugkeren . Het openbaar vervoer is daar goed geregeld en daarenboven konden we de bus nemen vlak voor het hotel.
In Echternach zelf rijdt er tijdens de zomermaanden een Citybus  die vaste stopplaatsen heeft en die je gratis rondvoert in de stad zelf. Iedere volledige toer neemt 20 minuten in beslag. Geen enkel excuus om niet alles te bezoeken in deze  stad . Vroeger  een mooie stad met prachtige winkels , tearooms, hotels  , nu is er leegstand merkbaar. Vroeger een bruisende , elegante stad …nu teert het nog op zijn mooi verleden.
De succesjaren waren de jaren waarin heel veel mensen uit de streek in de Monsanto fabriek gingen werken  even buiten de stad gelegen . Echternach is dan overspoeld geworden met buitenlandse werknemers die aan het roer stonden van hotels, tearooms en winkelpanden. Na jaren sloot de Monsanto fabriek plots de deuren en velen werden werkeloos!!
Ook de grote distributieketens in grote steden zorgden ervoor dat winkels in kleinere steden de deuren sloten.
Morgen toon ik foto’s van onze wandeling door Echternach.

Op die korte avondwandeling zagen we een wondermooie zonsondergang.

Wat een weer!

 

Om deze regenachtige 15 augustus wat op te vrolijken
een zonnige foto  van bloemen in mijn tuin
(genomen op een zonnige dag vorige week)

 

Update:

De regen is vandaag met bakken uit de hemel gevallen. Het liep onder de voordeur naar binnen ( niettegenstaande een soort regenbeveiliging onderaan de deur). Donder en bliksem als toemaatje. Pas rond 16 uur hield het op en brak de zon door ! Bij mij geen schade maar in Westkapelle zelf is de bliksem op een elektriciteitskabine gevallen waardoor het halve dorp zonder elektriciteit zat.

 Bij de laatste foto heb ik vlug de achterdeur dichtgedaan want het regende zo hard dat je het huis van de achterburen niet meer zag. Daarenboven begon het ook hevig te donderen en bliksemen en na vroegere ervaringen met onweer krijg ik het dan  benauwd.

 

Even een tussendoortje…

Ik was  in Brugge  waar dit weekend de Kantdagen plaats hadden op het Walplein. Twee Brugse vriendinnen nodigden me uit . Dat sla je niet af hé! Ik nam voor alle zekerheid de trein naar Brugge. Met een lang weekend voor velen leek me dit het gemakkelijkste: geen parkeerproblemen.
Het was koppen lopen in de omgeving van het begijnhof en het Walplein . Maar toch plaats genoeg om een fotootje te maken! Het Walplein stond bomvol met terrasjes en de boom in het midden was versierd met kleurige linten.

De kantklosters toonden hun kunnen , en garen en klosjes … kon je er ook kopen moest je ook willen kantklossen !

Ondertussen kwamen de toeristen ook een kijkje nemen. Verschillende keren met een  Free Guide. Deze pikken de plaats in van de echte stadsgidsen en vragen enkel een fooi! Van oneerlijke concurrentie gesproken.
We zagen ook de immer goedlachse  radiopresentator  Nico Blontrock die zich gewillig liet fotograferen.  
Op een terras achteraan een koffiehuisje ver van de drukte ,trakteerden we onszelf op een verwenkoffie en konden we rustig wat bijpraten.
Daarna wandelden we richting station waar de twee vriendinnen elk richting huiswaarts reden ( de ene met de bus de andere met de fiets)  en ik de trein nam. Maar eerst zochten we tussen het groen vlakbij het station de zomerbar op gelegen in een klein parkje  tussen het Stationsplein en de Boeveriepoort . Ik wist niet eens dat er daar zo’n mooi stukje groen was. Vorig jaar was de zomerbar aan de Gentpoort en het jaar ervoor aan de Gistfariek. Telkens een groot succes. Door zijn eenvoud en nonchalance! Nog open tot september.

Stad Luxemburg 2

Nog even iets over de stad Luxemburg!
Wat je niet mag vergeten wanneer je vanaf het station over onderstaande brug  bent gereden of hebt gewandeld en zo in het  deel van Luxemburg stad komt met zijn mooie gebouwen , kerken , musea, het Hertogelijk Paleis , is een wandeling langs de Corniche.

Chemin de la Corniche is een wandelpromenade die bekend staat als ‘mooiste balkon van Europa’.  Je hebt er een spectaculair uitzicht op het plaatsje Grund met kleine straatjes en rivierdalen. Je ziet er de rotsen met daarin de Kazematten.
Maar langs deze promenade heb je ook een prachtig uitzicht op veel historische monumenten van Luxemburg.
De omloop is aangelegd door de Spanjaarden en Fransen in de 17e eeuw en diende toentertijd als vestingwerk. Het grootste deel van de muur is afgebroken maar nog altijd interessant genoeg om er langs te wandelen.
Wanneer de Hertog en zijn echtgenote bezoek hebben wandelen ze regelmatig langs deze weg met hun gasten.


Op de onderste foto zie je de Groothertogin Charlottebrug, ook bekend als de “Rode Brug”.( foto is te veel ingezoomd).
Het is een stalen brug die op een hoogte van 74 meter de vallei van de Alzette in Luxemburg overspant. De brug vormt de verbinding tussen het Kirchberg-plateau en de wijk Limpertsberg. Ze werd gebouwd in 1965 .
Deze brug heeft een enorme uitbreiding van dit stadsdeel teweeg gebracht omdat de bereikbaarheid vergroot was.
Links op de foto in het wit is een lift gebouwd die je van de bovenstad naar de Grund brengt.
In Kirchberg zijn enkele instellingen van de Europese Unie gevestigd, zoals het Europese Hof van Justitie, delen van de Europese Commissie, het secretariaat van het Europees Parlement, de Europese Investeringsbank en de Europese School van Luxemburg. Al deze instanties zijn gevestigd in het westelijke gedeelte van Kirchberg, in het oosten zijn er kantoren, banken, een winkelcentrum, een museum, een bioscoop en een ziekenhuis. De Avenue J.F. Kennedy, een vierstrooks hoofdweg, is de belangrijkste verkeersader van de Kirchberg .

Sinds 1994 is het Arboretum Kirchberg voort het publiek geopend. In Kirchberg ligt ook de d’Coque-arena, het grootste sportcomplex van het land met plaats voor 8300 toeschouwers. Ook de Philharmonie Luxembourg, de nationale concerthal, staat in deze wijk, evenals Museum mudam, dat in 2006 werd geopend. Voorts is de Economische campus van de Universiteit van Luxemburg in dit stadsdeel gevestigd.( Bron internet)

Stad Luxemburg 2

Het toeristisch treintje was een ramp om foto’s te maken. Het schudde en daverde over de kasseien en foto’s maken was alleen mogelijk in de bochten waar het  treintje stapvoets reed en als je aan de verkeerde kant zat in het treintje was ook dàt niet mogelijk!


Een paar beelden van vestingmuren en torens . Het lieflijk riviertje de Alzette  dat door de Grund ( de benedenstad) loopt. Oude en nieuw samen: de oude kazernegebouwen zijn bewaard gebleven en mooi gerestaureerd.

Samen met mijn nichtje trokken we eenmaal over de brug door de stad met zijn prachtige overheidsgebouwen , standbeelden, kerken, smalle straatjes …


Op dit grote plein vind je alle gerechtelijke gebouwen .


Je wandelt er door smalle steile straatjes en hier en daar vind je een oude stadspoort .

Op deze sterk hellende weg ( naar de Grund) is er jaarlijks een grote wielerwedstrijd !


Het Hertogelijk Paleis in de stad. Moeilijk in beeld te brengen.


Vlak vòòr het paleis is een in de streek bekend Chocolade House. (De Belgische chocolade is stukken beter en 5 euro voor vier pralines !!!). Maar het zicht op het hertogelijk paleis maakte veel goed. 🙂


Een verguld standbeeld van de vroegere hertogin Charlotte en de kathedraal waar de Belgische Joséphine Charlotte huwde met Hertog Jan van Luxemburg.

Dit monument, Gëlle Fra (Gouden Vrouw), is opgericht om de inwoners van Luxemburg te eren die hun leven hebben gegeven in de Eerste Wereldoorlog.

 Een  herdenkingsmonument voor de slachtoffers van de tweede Wereldoorlog.

Gaan we morgen verder ?

Stad Luxemburg 1


Zodra we het station verlieten wandelden we richting  Passerelle, ook wel bekend als het Luxemburg viaduct over de vallei van de rivier Pétrusse.  De brug is 290 meter lang, bestaat uit 24 bogen en ligt 45 meter boven de bodem van de vallei. Je hebt er een prachtig zicht over de benedenstad (Grund)  en je ziet van daaruit de rotsen met de casematten . De ingang om de casematten te bezoeken ligt op de Bockbrug.

Trein viaduct Pulvermühle


Mooie uitzichten op de benedenstad

Hier start de wandeling om in de casematten neer te dalen!

De kazematten van Luxemburg bestaan uit een ondergrondse militaire vestigingsgordel in de Luxemburgse hoofdstad Luxemburg. Ze waren onderdeel van de Vesting Luxemburg die in 1867 deels werd gesloopt. Overgebleven zijn nog 17 km casematten, gedeeltelijk over verschillende verdiepingen verdeeld. Tijdens de twee wereldoorlogen deden de kazematten dienst als schuiloord. Zo’n 35 duizend mensen vonden er bescherming tegen aanvallen en bombardementen.
Eindeloze trappen zijn tot 40 meter diep in de rotsen uitgehakt. Wij hebben er maar een klein deel van bezocht. Sommige delen zijn echt beklemmend , veel trappen en donkere gangen . De uitzichten op de benedenstad zijn erg mooi.

Wij namen daarna een toeristisch treintje dat ons helemaal naar de benedenstad voerde(  Grund) .  Morgen meer daar over…

Een korte vakantie

Ik ben al een paar dagen terug thuis maar verkeerde nog een beetje in vakantiemodus.
Onverwachts bij thuiskomst leuk bezoek gekregen en dan de kinderen opzoeken. De twee poezen vroegen ook wat extra aandacht . Ik heb ze extra geborsteld en geaaid. En ook wat extra lekkers gegeven( hoewel ik zeker ben dat ze van de catsitter genoeg eten kregen).
Gezien de weersvoorspellingen niet denderend waren voor deze week heb ik gras afgereden en ben ik de groentetuin ingedoken om boontjes te plukken , een paar extra grote augurken te oogsten ( die eet ik dan als een komkommer) en vandaag heb ik de uitjes en sjalotten uitgetrokken en in bakjes te drogen gelegd in het tuinhuis. Juist op tijd want deze middag is het aardig beginnen regenen!!
De bloembakken op bepaalde plaatsen hadden extra water nodig ( door de overkapping krijgen die meestal geen druppel water als het regent).
Tussenin heb ik de vele foto’s die ik genomen heb nagezien en kan ik ten eerste die opsturen naar de familie( want daar was ik al die dagen naar toe) en ze ook verwerken in mijn blog.

Vorige dinsdag vertrok ik samen met een vriendin met de trein naar het Groot Hertogdom Luxemburg. Een lange treinreis maar met de auto doe je er ook zo lang over. Het is ook veel goedkoper met de trein. Mijn vriendin en ik betaalden elk voor de heen en terug reis 36,50 euro. Dat noemt een escapade ticket. Als senior is het wel goedkoper maar het kan ook voor niet senioren.
De heenreis verliep probleemloos voor ons. Maar voor een paar vreemdelingen verliep het niet zo goed. De conducteur haalde er eerst een tweede conducteur bij , daarna twee mannen van securail met kogelvrije vest aan. Het leek ook niet tot een oplossing te komen en toen we in Namen halt hielden stapten een drietal  politiemannen op( onherkenbaar gemaakt op de foto ) en namen een aantal van hen mee. Daarna werden alle reizigers door de politiemensen verzocht hun reisbiljet en hun identiteitspapieren te tonen. Dit verliep allemaal héél rustig , maar het gaf toch op dat ogenblik een onbehaaglijk gevoel!

Dat gevoel was al vlug over toen mijn nichtje ons opwachtte in het mooie station van Luxemburgstad.


De stad  op één glasraam samengevat.


Prachtige plafondschildering


De voorzijde van het station

Start van een paar prachtige dagen in dit mooie landje en bij lieve familie.!