De eerste dag in Wenen

Ach, ik schreef als titel in het vorig logje :Kerstmarkten in Wenen. Maar die eerste dag waren we daar nog niet echt aan toe.  We zochten in de buurt van het hotel iets waar we wat konden eten. Zo doen we het iedere reis: ’s middag geen uitgebreid maal , in de namiddag een koffiebreak en dan ’s avonds wat uitgebreider en blijven we ook gezellig langer aan tafel.

In de omgeving van het hotel vonden we een leuke zaak waar je broodjes kon eten of iets warms. Héél gezellig ingericht met grote ramen en meubeltjes die wat deden denken aan Ikeameubels. Erg vriendelijk personeel en als je een camera bovenhaalt onmiddellijk in actie om voor jou een groepsfoto te maken!
Eentje koos voor een laat ontbijt, een ander voor  eggs benedict( een Engelse muffin, ham, gepocheerde eieren en hollandaise saus)en nog een ander een broodje met gebakken ham en een spiegelei.

Daarna trokken we verder de stad in. Niet alleen het station is imposant maar de andere gebouwen errond eveneens.

Maar we kwamen ook kleine bloemenstalletjes tegen, een winkel die wat aan Gaudi deed denken  en een mooie koperen fontein met drinkbaar water.

Toen kwamen we aan een brug  waarop er aan weerszijden een wit beeld  ( een hoofd) stond.  Onder de brug stroomt de rivier Wien. Binnen het stadsgebied van Wenen loopt deze rivier bijna geheel door een betonnen rivierbed om dan uit te monden in het Donaukanaal( een zijarm van de Donau).

Het Stadtpark is  populair vanwege de vele beelden van kunstenaars – vooral muzikanten – die over het park verspreid staan. Je vindt standbeelden en borstbeelden van componisten zoals Franz Schubert en Anton Brückner, Franz Lehar maar veruit het meest bekende is het Johann Strauss monument, dat in 1921 gemaakt werd door de Oostenrijkse beeldhouwer Edmund Hellmer. Het monument toont een verguld standbeeld van Johann Strauss II, de koning van de wals, met achter hem een stenen boog versierd met Najaden.

Toen werd het te duister om in het park nog andere beelden te fotograferen en maakten we kennis met de kerstverlichting die je in het hart van Wenen overal aantreft!

Morgen meer …

 

Kerstmarkten in Wenen

De reis naar Wenen was bedoeld om de kerstmarkten te bezoeken in deze stad. Maar de zes dametjes hebben natuurlijk nog héél wat anders bezocht. Was het erg warm in Sevilla een klein maand ervoor, dan was het frisjes in Wenen en flirtte de temperatuur dikwijls met het vriespunt. Eén nacht heeft het gesneeuwd maar in de stad zelf had je er de andere dag praktisch geen last van. De sneeuw wordt aangepakt met zand en een soort fijne steentjes/hout. Natuurlijk liepen we nu niet rond in Tshirt maar  in een dikke jas en ik had in elk geval mijn hoedje mee. Beter voorkomen hé want die sinussen van mij kunnen niet zo goed tegen de kou. Ik heb er ginder totaal geen last van gehad. Zou het komen omdat er praktisch geen wind was ? Aan de kust is er altijd wel een briesje .
De reis was weer piekfijn in elkaar gestoken door Anne  . We hebben enorm veel gedaan die dagen. Het tijdstip van de reis was zodanig uitgekiend dat het nog geen winterhoogseizoen was! Zowel voor de vliegreis als voor het prachtige hotel . (klik). Grand chic voor een redelijke prijs en dan nog midden in de stad!

De reis verliep probleemloos en nog geen drie uur later stonden we al in het hotel.
Het vliegtuig steeg op om 10.15 uur en het leek erop dat het een mooie dag zou worden in Brussel. Toen we om 12 uur landden in Wenen was het daar ook mooi weer! Met een bus werden we naar de luchthaven gebracht. Daar kochten we een ticket om met de CAT ( City Airport Train) in 16 minuten rechtstreeks naar Wien-Mitte te reizen, een enorm groot station midden in Wenen ( zie foto 7 naast het rode gebouw). Van daaruit was het hooguit tien minuten stappen naar het hotel. Het hotel geeft uit in de hoofdstraat maar de ingang is in een lange steeg . In de zomer staat het er vol met tafeltjes maar nu was het daarvoor wel te koud. Nog een blik op onze kamer met salon, met badkamer en aparte wc. De ontbijtzaal bestond uit verschillende aparte kamers/zaaltjes. Ik trok er maar één foto ( onderaan te zien) omdat het er elke morgen erg druk was en het moeilijk was om enkel ons zes op de foto te zetten.

Na de valies uitgepakt te hebben trokken we de stad in want we hadden honger….

Kerstboom

De eerste sneeuw kluistert me aan huis. Niet dat ik het erg vind , ik moet niet per sé naar buiten terwijl veel mensen er wèl door moeten om naar hun werk of school te gaan.  Het is leuk om in je warme huiskamer door het raam naar de sneeuw te kijken die de omgeving helemaal in het wit zet maar mijn gedachten zijn toch ook  bij hen die erdoor moeten en ik hoop dat iedereen deze avond behouden mag thuiskomen.

Ik heb nu ook tijd om de foto’s van de laatste weken door te nemen en héél toepasselijk stootte ik op  een uitstap met de twee oud collega’s. Het was koud en guur buiten maar we wilden die laatste donderdag van de maand toch niet thuisblijven . We bezochten twee tuincentra die in kerstsfeer waren gestoken. Bij eentje was er een echte tearoom geïnstalleerd , niet een hoekje waar je op een harde bank uit een automaat flutkoffie of cola kon halen. Best gezellig om er even uit te blazen van de “wandeling”  langs de kerstbomen, gedekte tafels , kerstversieringen… en om allerlei ideetjes op te doen.

 

Die arreslee stond er zo uitnodigend  zelfs het dekentje lag er al klaar!

Vandaag heb ik de kerstboom opgetuigd en poes keek toe en vroeg zich wellicht af ” wat is het baasje toch aan het uitvoeren met al die bollen en versieringen”.  Ik heb dit jaar de boom versierd met rode kerstballen. Verleden jaar stak die in het wit. Na al die jaren heb ik een hele verzameling kerstballen in verschillende kleuren zodat ik regelmatig eens een ander kleurtje kies. De boom is in werkelijkheid mooier dan op de foto ( al zeg ik dit zelf) Nu ben ik bezig om het huis helemaal in kerstsfeer te brengen. Wacht maar af!!

De eerste sneeuw…

…en het eerste logje na mijn reis naar Wenen.
Het gaat me goed Mizzd ( dank voor je bezorgdheid 🙂 )maar na een weekje Wenen had ik helemaal nog geen zin om me weer in het dagelijkse leven te gooien. Lekker nog wat luieren en ik vond het nog leuk ook :-).
Ik merkte dat ik niet alleen lichamelijk moe was ( maar na eens goed slapen  was die moeheid over), maar geestelijk was ik  ook moe. Ik had na de reis naar Sevilla( er volgen nog een tweetal verslagjes) me zo ingespannen om de reeks zo goed mogelijk weer te geven – zodat anderen er ook iets zouden aan hebben wilden ze deze mooie stad bezoeken – dat ik nogal veel dingen rond me verwaarloosd had.  Dus schoof ik het bloggen even aan de kant en zelfs tot lezen van andere blogjes kwam ik haast niet aan toe.
Na die eerste winterprik vandaag ben ik precies wakker geschoten ! We zullen er weer eens tegenaan gaan.

Een Belgische Florist in Cordoba

Toen we ’s morgens door Cordoba wandelden hielden we na een tijdje halt om iets te drinken ( je weet wel het was warm hé maar om eerlijk te zijn ik moest ook hoognodig naar het toilet).Op een pleintje in de schaduw was een terrasje  en daar hielden we even halt.

In de stad was het overal erg kalm en waren veel winkels en bars en cafés en restaurants nog gesloten. We dachten dat dit normaal was in een zuiderse stad.  Maar de uitbater van het terrasje waar we plaatsnamen maakte ons duidelijk dat het een feestdag was en dat de winkels en andere zaken wellicht laat in de namiddag zouden opengaan of misschien helemaal niet!

We zagen  mensen af en aan komen wandelen en binnengaan in een kleine voortuin vlakbij het terras waar wij zaten. Er was daar blijkbaar iets te zien. Achteraf vernamen we dat er een wandelroute was door de  smalle straatjes voor een bloemententoonstelling  die te bewonderen was op verschillende pleintjes.

Dat zagen we :

Terwijl we op het terrasje zaten kwam er plots een stroom mensen aangewandeld die aanschoven om een kijkje te nemen naar een paar mooie bloemencomposities van een landgenoot die woonachtig is in Oostkamp. Kijk op internet eens naar de talloze composities die de man reeds gemaakt heeft.

 

De kathedraal én Mezquita van Cordoba

Het pronkstuk van Cordoba

                                                      Luchtfoto internet door Alumm.

Wil je eerst lezen wat er allemaal te zien is in dit enorme gebouw! Dan zal je de foto’s ook beter begrijpen!

Deze luchtfoto geeft een idee hoe groot dit gebouw is! De Mezquita is een uniek architectonisch monument in Córdoba. Het werd vanaf de achtste eeuw gebouwd als moskee, maar is deels, na de christelijke overname van Córdoba in de dertiende eeuw, tot kathedraal van het bisdom Córdoba omgebouwd.

Na de herovering(Reconquista) door de christenen werd de moskee (Mezquita) gebruikt voor de katholieke eredienst. Er werd een koninklijke kapel en nog diverse kapellen langs de zijmuren gebouwd. In 1521 begon de bouw van de kathedraal, in de vorm van een kruis, midden in de moskee. Er werd als het ware een stuk moskee uitgesneden waarin men de kathedraal bouwt

In 1757 was alles klaar. Het laatste deel in barokstijl is qua decor een grote tegenstelling tot de rest.  Katholieke erediensten vinden wel nog plaats in de kathedraal in tegenstelling tot de Mezquita.

In de loop der eeuwen hebben verschillende verbouwingen plaatsvonden, zodat tegenwoordig zowel de Moorse als de christelijke invloeden  duidelijk herkenbaar zijn. Zowel het grondplan van een traditionele moskee als het Latijnse kruis voor een kathedraal zijn terug te vinden in de Mezquita.

Na de herovering bleef de moskee ongeschonden, totdat Karel V in 1523 toestemming gaf aan de bisschop van Córdoba om het geheel om te bouwen tot een kathedraal. Architect Hermán Ruiz ontwierp daarop in het hart van de moskee een kathedraal, waarvoor ongeveer 400 zuilen werden verwijderd. Oorspronkelijk stonden er 1200 zuilen!! Al die zuilen zijn een waar spektakel om te zien en om er tussen te lopen. Zoals je op verschillende foto’s kunt zien was het er zéér druk. Je moet er echt tijd voor uittrekken om dit allemaal rustig te bekijken. Ik heb een kleine greep uit de foto’s genomen om dit hier te illustreren.

 

Opvallend is de locatie van de gebedsmuur met de gebedsnis gericht naar Mekka. De Mezquita was eertijds de grootste moskee van Europa en had een capaciteit om twintigduizend mensen te herbergen.

De moskee keek uit op een grote patio waar men zich eerst ritueel reinigde vooraleer de moskee te betreden. Er hebben hier al sinds eeuwen sinaasappelbomen gestaan. Er zijn irrigatie kanaaltjes tussen de appelsienbomen en de bestrating met kleine keitjes is minutieus aangelegd. Als je de poort binnenstapt ben je wat overdondert  door het grote en mooie binnenplein met in het midden een mooie waterpartij…en  ook van de vele toeristen.

 

In de klokkentoren zijn nog restanten te zien van de minaret van Abd al Rahman (halfweg 10de eeuw). Boven de klokken en het uurwerk is nog een derde torentje toegevoegd met daarop een beeld van San Rafaël.

De buitenkant is niet zo spectaculair. Maar er even rondlopen doet je toch beseffen hoe immens groot het is.
Het historische centrum van de stad met de kathedraal staat op de Werelderfgoedlijst  van de UNESCO.