Het winteruur

Gaat de overheid nu eindelijk eens beslissen welk uur ze gaan kiezen : het zomer -of het winteruur. De meningen zijn zo uiteenlopend maar het is toch de hoogste tijd dat we afraken van dat verzetten voor- en achteruit van de klok. Persoonlijk heb ik liever het winteruur. Ik voel me daar onmiddellijk mee op mijn gemak. Bij het zomeruur moet ik me fysisch toch aanpassen. Een discussie wil ik hier niet over voeren.

Nu is het zo dat mijn vriendin en ik “verplicht” zijn om na de middag wat vroeger op stap te gaan, willen we vòòr het donker wordt thuis zijn. Deze week gingen we nog eens wandelen op de wallen in Sluis . We vonden dat er aan zee teveel wind was en om naar een bos rond Brugge te rijden , dan zou het zeker donker zijn voor we weer thuis waren.

Tja, we zijn het nog niet gewoon om wat vroeger te vertrekken.

Toen we naar Sluis reden scheen de zon volop en blijgezind wandelden we op een stuk van de wallen. De paar wandelaars die we kruisten bleken net zo blij met het goeie weer want iedereen zei ‘goede dag ‘ . Leuk toch !

Veel foto’s maakte ik niet want dit wandelingetje deden we al verschillende keren. Maar die Langhorns mochten toch nog eens op de foto. Ze genoten blijkbaar van het zonnetje.
Halverwege de wandeling kan je die afbreken door via een trap met twee hekken tussenin zodat de runderen wel op de helling kunnen doorwandelen maar niet kunnen ontsnappen.



Via een smal paadje met oude knotwilgen bereikten we weer de kern van het stadje. We deden eerst nog een paar boodschappen en gingen daarna een koffietje ( ik thee)drinken ; We vroegen aan de uitbaatster één portie poffertjes. We vonden het al wat laat om er elk een portie te eten. Zonder vragen kregen we het bordje met poffertjes en… voor elk een bestek. Lief hé. Het was ook de eerste keer niet dat we daar binnenstapten.

Toen we de tearoom buiten stapten bleek de avond al ingevallen en het was pas 17.15 uur.
We werden getrakteerd op een mooi schouwspel: de kerstverlichting brandde al in de twee centrum straten en de molen van Sluis was prachtig verlicht. Het was nog geen sluitingstijd voor de winkels maar het was er al verlaten en het was er ook erg stil. Wat een verschil met een paar uur ervoor.

Even de grens over!

Het was minstens zes maanden geleden dat ik nog de grens was overgestoken om boodschappen te doen in Sluis. De berichtgevingen waren zo tegenstrijdig dat ik liever geen boete wilde oplopen. Een tijdje waren de grenscontroles ontzettend streng en de ene keer werd je teruggestuurd en de andere keer kreeg je een boete. Was me niet waard om het er op te wagen. .
Maar het is zo gemakkelijk voor mij en zo dichtbij en geen parkeerproblemen . De burgemeester van Sluis had in een plaatselijk weekblad onlangs een artikel geschreven dat ze ” de Belgen ” hartelijk terug welkom heette en dat er geen quarantaine maatregelen waren als je binnen de 48 uur het land weer verlaten had.
Vriendin drong er ook op aan omdat zij graag naar een drogisterij in Sluis gaat en naar de viswinkel die overwegend door toeristen en Belgen wordt bezocht.
Maar nooit rijd ik naar Sluis op een zaterdag-of zondagnamiddag. Gewoon niet te doen van de drukte. Gezien het gure weer hoopten we dat het niet te druk zou zijn. We waagden het toch maar en ik kon recht naar een kleine parking rijden midden de stad die nu praktisch leeg was. De meeste mensen kennen die parking niet en gaan naar de grote randparkings .Ook in de winkelstraten was het erg kalm.
Na de boodschappen in de auto gestopt te hebben konden we op eender welk terras kiezen aan welk tafeltje we wilden zitten! Wij vonden het fijn om terug eens samen boodschappen te doen “over de grens” en dan wat bijpraten op een terrasje. Gezellig? Ik vind het helemaal niet gezellig om onder een luifel in de wind te zitten!! Had het toen moeten regenen dan reden we zeker huiswaarts en dronken daar een kopje koffie.

Deze kerk in Sluis(NL) wordt omgebouwd tot een wooncomplex met 17 lofts. Vreemd zicht om de kerk zo opengebroken te zien.

Op zaterdagnamiddag is het anders over de koppen lopen in Sluis en zeker met het lange Pinksterweekend. Toegegeven het weer was niet denderend, donkere wolken en een restant wind na de hevige stormwind van de dag ervoor. Maar vanaf de middag heeft het niet meer geregend tot omstreeks 17 uur. Op het ogenblik dat we Sluis verlieten begon het te regenen!

Ik reed Sluis uit via een evenwijdige weg met de winkelstraat omdat ik eens een foto van de molen wilde vanuit een ander perspectief. Ik had nog geluk dat de wieken in mijn richting stonden.

Naar het tuincenter

Het begint te kriebelen nu het voorjaar echt naderbij komt. Als voorproefje ging ik met mijn vriendin vorige week naar Intratuin. Eens kijken om plantideetjes op te doen. Maar blijkbaar is het nog wat vroeg want ze waren volop bezig met planten aan te brengen en de rekken waren op veel plaatsen nog leeg.  Ja je vergeet al vlug als je een beetje zon ziet dat het in feite nog erg vroeg is en er zijn jaren geweest dat je pas einde maart zelfs pas in april echt in de tuin kon werken. En nu was het nog februari.

Dan maar binnen kijken want ik wilde in de woonkamer toch een paar frisse kamerplanten als voorproefje voor de lente. Het is altijd leuk om eens rond te lopen en kijken of er wat nieuws is.
Die blokken trokken mijn aandacht en daar moest ik toch echt mee lachen. Voor stoere mannen die hout klieven niet gewoon zijn lagen ze al half gekliefd ! 🙂

Een papegaai die hier al jaren verblijft en een hele installatie voor zichzelf heeft en niet eens in een kooi zit , was een vleugel uitgebreid aan het mooi maken. Hij keek je dan aan en opende die vleugel als om te zeggen “heb ik het goed gedaan”. En dan begon hij opnieuw. Soms zegt hij iets  maar ik verstond het niet.

Neen hier zit geen echte kip maar hij leek toch levensecht. Een hoekje ingericht als voorbereiding op Pasen.

Ook leuk waren al die vaasjes met pastelkleurige zijden bloemetjes. Mijn voorkeur gaat  liever naar echte plantjes en bloemetjes.

Mijn vriendin zocht iets in de bak- en snoepafdeling en ik hield het bij allerlei zakjes thee.

We eindigden in de afdeling van de kamerplanten en de bloemstukjes. Deze Intratuin is altijd goed voorzien van allerlei kamerplanten Ik heb geen bloemstuk gekocht maar een grote spathiphyllum (lepelplant foto internet). Ook hier was het nog te vroeg om veel planten te zien. De traditionele planten die je het hele jaar door kunt kopen waren er genoeg. Alleen dat tikkeltje voorjaar was er nog niet.
In de afdeling decoratie was er genoeg te zien  zoals dekentjes ,stoeltjes, kussens ,namaakplanten( waar ik een hekel aan heb)  en ook heel veel hebbedingetjes  die je een ogenblik leuk vindt en die dan belanden in een hoek van een kast  of in de vuilnisbak.

 

Druk was het er niet , helemaal coronaproof ! Veel ideetjes konden we er nog niet opsteken, dus reden we maar naar huis om koffie te drinken! Maar de aanzet was gegeven. Ik kreeg zin om in de tuin te werken en zeker met het vooruitzicht dat de tuinman kwam om de wintertuin onder handen te nemen!! Je leest er nog wel over.

Wandelen is het motto!

Gezien ik voorzichtig moet zijn en tot nader order niet mag fietsen ( wat ik véél liever doe) probeer ik zoveel als het weer het toelaat wandelingen te maken.  Deze week reed ik naar Sluis, neen nu eens niet om te winkelen maar om op de wallen te wandelen rond Sluis. Matige zon en niet al te veel wind. De auto werd aan het kanaal achtergelaten en vriendin en ik wandelden het voetgangerspad op .

Vanop het voetpad heb je een mooi zicht op de omgeving. We waren er helemaal alleen en op het fietspad beneden zagen we ook niemand.

Ook hier had de voorbij storm  voor ravage gezorgd.

Aan de voet van de bomen veel paddenstoelen.

Waar je ook wandelt op de wallen is de molen overal te zien

De eerste helft hebben we afgewandeld maar dan zijn we naar beneden gegaan en zijn niet aan de tweede helft begonnen. Dat zal voor een andere keer zijn.

We wandelden door de rustige straten en hier en daar merkten we hoe vindingrijk de handelaars zijn. Bij een tearoom zagen we mensen in het deurportaal staan wachten tot plots de deur openging en er een paar dozen met pizza’s werden overhandigd. Bij een andere tearoom-restaurant hadden ze bij een ingang een paneel geplaatst met daarop take away. Ik las op het reclamebord dat je daar menu’s kon bestellen en dan komen afhalen. Een derde had een kleine toonbank vòòr de ingang geplaatst waar je kleine hapjes kon bestellen en ook koffie en frisdrank. Zoals je op de foto hierboven ziet liepen er héél weinig mensen in de winkelstraat! Nochtans zijn  alle andere winkels open!

Op het parkeerplein bij het Belfort had je alle plaats om je auto te parkeren!

Langs het kanaal niet de gebruikelijke terrasjes maar ook zie je geen enkele auto geparkeerd staan.

Het was wel een doordeweekse dag maar zo kalm en leeg heb ik het nog niet meegemaakt. En dan is het nog geen volledige lockdown.

 

 

De anderhalve meter in Sluis

Even over de grens geweest voor een essentiële boodschap 😉
Sluis heeft zijn les goed geleerd.
Geen auto van ’s middags tot ’s avonds in de twee winkelstraten om de mensen  ruimte te geven.

Terrassen zijn merkelijk vergroot met het oog op de anderhalve meter afstand. Om de haverklap verschijnen plakkaten in beeld om je eraan te herinneren.

IJsjes kan je kopen zonder in lange slierten te moeten aanschuiven. Zelfs “coureurs” lusten er eentje!
La Spezia is ook aan te treffen in Cadzand-Bad waar ze een enorme keuze hebben aan pizza’s, ter plaatse eten of om mee te nemen.

Parking aan het Belfort voor de helft vrijgemaakt om terrasjes te kunnen zetten.


Op de Beestenmarkt verboden te parkeren.


Ter hoogte van de kaai werd een terras gezet van het nabij gelegen restaurant.


Een kledingzaak heeft een ludiek plakkaat vòòr de winkel gezet! En in de etalage van een andere kledingzaak staat een supergrote regenjas. Verwijzing naar de coronatijd waarin er meer gegeten en gedronken wordt ?

 

Geen auto’s langs de kaai maar wel terrasjes. Mag van mij best zo blijven.

Op het plein vòòr de kerk is ook een groot terras gezet.

En zoals ik al eerder schreef nog een plakkaat voor de anderhalve meter afstand. Je kan het gewoon niet vergeten in Sluis

En nu maar wachten op de toeristen en de Belgen , want het was er erg kalm gisteren.

Cadzand in de zon!

Gisterenmorgen arriveerde Cédric om even uit te blazen bij oma na een paar zware examens waarvoor hij weken had gestudeerd(  heeft vandaag bericht gekregen dat hij geslaagd is. Joepie! ). Hij wilde enkel komen op voorwaarde dat we naar zee gingen wandelen.” hij had nood aan jodium na weken stadslucht te hebben ingeademd. “Ik hoor het mijn oudste zoon ook nog zeggen. wanneer hij na een weekje Gent van de trein stapte” ik ruik de zee en heb op slag geen hoofdpijn meer”  Alsof  Cédric me daarmee kon straffen ,hahaha!
Na het middageten reden we naar Cadzand. Ik weet dat hij daar graag wandelt, het is er  rustig, je kunt er gemakkelijk parkeren ( en de hele winterperiode daarenboven ook gratis).

Vlak naast de parking en achter de duinen van de Zwingeul liepen een drietal wollige runderen te grazen. Geen interesse voor mensen ,hij draaide zijn kont naar ons en graasde verder! We wandelden via een paadje tussen de duindoorn, braambessen ,oude kromme bomen… en kwamen aan de zee uit.

Het eerste wat Cédric deed was op de duinen klimmen en naar de zee kijken. Een prachtige blauwe en rustige zee en een even mooie blauwe lucht. De werkelijkheid was nog mooier dan de foto’s.

De duinen verstevigd met helmgras en houtenkragen waren zo egaal en onbetreden dat het opviel.
Wat bleek :op de tweede foto hing aan het eind van zo’n houtkraag een plakkaatje met de mededeling om deze duinen niet te betreden om het  uitzicht van een golvend duinengebied te vrijwaren! Zoals je merkt waren er enkel voetstappen die naar het strand liepen rechts op de foto!

 

De havendam en de zaak AIRrepublic van Sergio Herman( was gesloten).

In het jachthaventje lagen maar een paar bootjes! Bang voor de storm die eraan komt?

Enorme rotsblokken zullen de storm wel tegenhouden . Op het strand waren vogels strandpieren aan het uitrukken. Een strandlopertje koerste ook over en weer ,maar was te ver verwijderd om een duidelijke foto te kunnen maken.

Het leek wel zomer: volle zon en geen wind. Een rotsblok was even een strandzetel voor Cédric 🙂

De zee leek een spiegel en samen met nog een koppel speurden we het water af naar opspringende zeehonden! Ik heb er eentje gezien maar aan de kreten van mijn kleinzoon en het koppel waren er meerdere.

Wij wandelden daarna terug landinwaarts staken de loopbrug aan het haventje over richting naar het grote hotel waar Sergio Herman ook een zaak heeft, Pure C.

Cédric wilde een pannenkoek eten in het strandpaviljoen ” de Piraat ” maar die bleek tijdens de week nu gesloten. Ik liet hem eerst gaan kijken want ik had geen zin om de helling af en dan weer op te wandelen.. Je zag zo al dat er geen beweging was.

Maar achter de duinen op het pleintje was er een zaak open en daar konden we een reuze pannenkoek bestellen.
Veel wandelaars die we tegengekomen waren stapten hier ook binnen. Niet moeilijk ,er was maar één zaak open in de hele omtrent.

Daarna wandelden we terug naar de auto die op de parking stond even buiten Cadzand.
18 uur was het toen we die mooie zon zagen verdwijnen aan de horizon! Een mooier einde van deze dag konden we ons niet wensen.

Op de wallen in sluis

 

Als het oktober wordt en dan november,
als de bladeren van de bomen vallen ,
als de bloemen uitgebloeid geraken,
als het regent en stormt,
als de dagen korter worden,
als je aan warmere kleren moet denken

dan is een onverwachte zachte dag
zonder regen en wind en met een melkzonnetje
een geschenk om te koesteren
en verzacht het de melancholie van de Herfst

Op zo’n dag is een wandeling
op de wallen van Sluis
en het nakende einde van de dag
in het rustig geworden stadje
een balsem op je hart.

foto’s van 31.10.2019

 

Sluusse Kermesse

Waar is die Sluusse Kermis gebleven waarvan sprake in het vorig logje?

We reden wel naar Sluis  maar we gingen niet onmiddellijk naar de Kermis kijken. We waren moe van de lange wandeling  in de landelijk tuin in Westkapelle en we hadden het warm .  De terrasjes bij het binnenkomen van Sluis zaten allemaal afgeladen vol. Helemaal niet mijn ding. Maar we wisten een adresje met zicht op de Damse Vaart en waar het heerlijk rustig is al zit het terras soms ook bomvol. Maar er is ruimte , je zit niet op elkaar.
Eerst wat koels gedronken en erbij een pannenkoek met ijs en chocolade saus. En dan genieten en wat bijpraten over die landelijke tuin. Door haar zoon wist mijn vriendin wat méér over de man en zijn hobby.

Toen leek het ons tijd om huiswaarts te rijden. Maar een wegversperring op de Beestenmarkt deed ons er aan herinneren dat het in het centrum van Sluis Kermis was. We keken naar elkaar en schoten in een lach ! We kwamen toch kijken naar de kermis!?  Maar dat waren we helemaal vergeten toen we daar zo lekker lui in het zonnetje op dat terras zaten.
We volgden de wegomleiding en kwamen uit op de rotonde (bij het binnenkomen van Sluis) Er was een parkeerplaatsje vrij en daar parkeerde ik. Betalen hoefde niet meer want het was al bijna 19 uur! Te voet keerden we terug naar de markt waar de kermisattracties stonden.
We zouden bij thuiskomst in elk geval toch kunnen vertellen dat we de kermis hadden gezien. Natuurlijk waren veel animatiestandjes in het centrum al weg . De terrassen zaten wel allemaal nog bomvol. Die dag was het tot ’s avonds laat aangenaam  buiten zitten.

Op het marktplein stonden veel kermis attracties vooral bedoeld voor jonge kinderen en de botsauto’s voor de groten ontbraken ook niet. Het enige wat mijn volle interesse droeg was het kraam met  suikerspin. Ik kan daar echt niet aan voorbijgaan. Ik kocht me een hele grote. Vriendin droeg die want dan kon ik foto’s trekken als bewijsmateriaal voor het thuisfront dat we wel degelijk naar de Kermis in Sluis waren geweest. 🙂

 

Standwerkers in Sluis

Toen ik deze aankondiging las in de Tamtam (het wekelijkse reclameblaadje ) wilde ik  die standwerkers eens bezig zien op zondag 23 juni 2019. Dat deed me denken aan vroeger toen er op de wekelijkse markten in Knokke tijdens de zomermaanden standwerkers waren die vol overgave hun waren aanprezen. Sommigen waren daar echt een krak in  en op het einde van hun verkooppraatje kochten de omstaanders dikwijls dingen die ze achteraf helemaal niet gebruikten of konden gebruiken . Ik herinner me dat mijn collega en ik de opdracht kregen om de toerist uit te hangen . Met een rieten mand en een achteloos erin gegooid jasje en een goed zichtbare( lege) portemonnee slenterden we over de markt en bleven we staan kijken en luisteren naar de standwerkers.
Leuke opdracht en helemaal niet horende tot onze gewone dagtaak maar bedoeld om gauwdieven te doen toeslaan. Er waren zoveel klachten over “pickpockets” dat dit een mogelijke oplossing kon zijn. Achter ons liep een agent in burger die ons discreet in de gaten moest houden. Meer dan eens was het prijs waar we ons toch soms een beetje ongemakkelijk bij voelden. Wijzelf mochten niet reageren en eigenlijk voelden we het niet eens wanneer die portemonnee uit de mand werd gehaald !! Toegesnelde agenten in uniform namen de gauwdief dan mee naar het bureau. Zo gebeurde het wel eens dat er op die manier verschillende gauwdieven op één dag werden opgepakt. Dat deden we zolang we beiden nog niet zo bekend waren in onze job.

Op die marktdagen leerden we het werk van de standwerkers kennen en de ene was al vindingrijker dan de andere om de mensen te doen kopen. Eerlijk , ik ben ook verschillende keren thuis gekomen met spullen die dan ongebruikt in de lade belandden.” Hé hoelang moeten jullie dit nog doen” , zei mijn man weleens, “want dat wordt toch wel een duur grapje”. Een hele zomer lang !

Dus zondag reden mijn vriendin en ik naar Sluis. Het centrum was afgesloten voor alle verkeer zodat je rustig kon rondslenteren van het ene kraampje naar het andere. Een dertigtal kraampjes stonden verspreid over de twee winkelstraten. Ik koos er een paar uit waar ik een behoorlijke foto kon nemen.


Sluis is elke jaar opnieuw een ware bloemenstad.


Daar is Sergio Herman gestart.


Geen tekort aan eten en drinken


Deze helmen waren zo mooi om zien. Ik mocht ze op de foto zetten.
De molen is altijd fotogeniek!

 Hij betoverde de kinderen.

 Bruinen zonder zon !


Hij leek het met tegenzin te doen. ’t Was ook erg warm.


Voeten blij maken

Hij is voor mij de winnaar!
Ik heb me laten overhalen.
Superapparaatje!

Geen problemen meer om ramen te lappen



Tweemaal knippen om dikke takken te snijden.

Trillen met de voetjes

Een soort wafeldeeg in een poffertjespan en opgediend in een puntzak!

Wij hielden het bij een gebakje die we meenamen naar huis.
Veel te warm om op één van de drukke terrassen te zitten.
Nog flink kunnen  luieren op mijn eigen terras
(Ik koos voor de macarons rechtsonder)


De Belleman wuifde ons uit

Een korte wandeling in Nieuwvliet

Was het zaterdag een weertje dat je deed verlangen naar meer, dan was het zondag terug naar af!

Met mijn vriendin reden we kort na de middag eerst naar Oostburg(Nl). Op weg daar naartoe zagen we de nevel over de landerijen en geen zon  te bespeuren. Nadien reden we door naar het Museumcafé Koekoeksnest in Nieuwvliet (Nl ).We wilden er een koffietje drinken . Ik was er al eerder en deze zaak herbergt zoveel prullaria en ook mooie zaken  dat je niet weet waar eerst te kijken.(klik) (klik) De blikvanger is het mooie mortierorgel

Het  bezoek viel ons deze keer enorm tegen. Héél weinig verlichting in het café en de attracties waren allemaal niet in werking. Een dooie boel en dat op een zondag . Er kwamen nochtans geregeld nieuwe bezoekers binnen. We bleven er dan ook niet lang en reden door naar Nieuwvliet-Bad (nl).
We wilden de zee eens zien. We vonden aan de voet van de duinen nog een parkeerplaatsje en gingen de trap op . Eenmaal boven sneed de wind in je gezicht  en was het bitterkoud. We zijn we niet lang gebleven. Veel beweging was er daar niet te bespeuren  noch van wandelaars , noch van fietsers. We zijn dan ook maar vlug terug naar de auto gegaan en naar huis gereden. In elk geval hebben we allebei een flinke slok zeelucht binnengekregen!

Een monument ter nagedachtenis van de watersnoodramp van 1953
met de D van Deltawerken(gebouwd om herhaling te voorkomen).
Dit monument staat op de duinen in Nieuwvliet-bad.