Een korte wandeling in Nieuwvliet

Was het zaterdag een weertje dat je deed verlangen naar meer, dan was het zondag terug naar af!

Met mijn vriendin reden we kort na de middag eerst naar Oostburg(Nl). Op weg daar naartoe zagen we de nevel over de landerijen en geen zon  te bespeuren. Nadien reden we door naar het Museumcafé Koekoeksnest in Nieuwvliet (Nl ).We wilden er een koffietje drinken . Ik was er al eerder en deze zaak herbergt zoveel prullaria en ook mooie zaken  dat je niet weet waar eerst te kijken.(klik) (klik) De blikvanger is het mooie mortierorgel

Het  bezoek viel ons deze keer enorm tegen. Héél weinig verlichting in het café en de attracties waren allemaal niet in werking. Een dooie boel en dat op een zondag . Er kwamen nochtans geregeld nieuwe bezoekers binnen. We bleven er dan ook niet lang en reden door naar Nieuwvliet-Bad (nl).
We wilden de zee eens zien. We vonden aan de voet van de duinen nog een parkeerplaatsje en gingen de trap op . Eenmaal boven sneed de wind in je gezicht  en was het bitterkoud. We zijn we niet lang gebleven. Veel beweging was er daar niet te bespeuren  noch van wandelaars , noch van fietsers. We zijn dan ook maar vlug terug naar de auto gegaan en naar huis gereden. In elk geval hebben we allebei een flinke slok zeelucht binnengekregen!

Een monument ter nagedachtenis van de watersnoodramp van 1953
met de D van Deltawerken(gebouwd om herhaling te voorkomen).
Dit monument staat op de duinen in Nieuwvliet-bad.

Cadzand te land en aan zee!

Zoals ik gisteren al schreef gingen mijn vriendin en ik even de grens over naar Oostburg. Niettegenstaande de meubelwinkel waar vriendin heen wilde volgens internet open was ,was die uitgerekend gisteren gesloten. We stonden er niet alleen voor een gesloten deur.
Niet getreurd we wilden toch tot aan de zee en omdat ik de overrompeling van auto’s al gemerkt had dicht bij huis stelde ik voor om via Retranchement naar Cadzand-bad te rijden. Ik vind het altijd leuk om wegen uit te kiezen die ik niet ken en bijgevolg ook niet weet waar we terecht komen. De richting was goed en we slingerden met de auto door landelijke weggetjes zagen prachtige huizen verscholen tussen bomen en struiken, mooie tuinen achter heggetjes. We reden langs weggetjes waarvan ik dacht “mag ik hier wel rijden” Maar als er huizen staan moeten de bewoners toch ook thuis geraken. Hier en daar hielden we halt en stapten uit om foto’s te maken.

Ik kreeg instructies hoe ik elegant op een aantal boomstronken
moest zitten… tot ik de slappe lach kreeg!! Na het landelijke intermezzo kwamen we uiteindelijk in Retranchement uit .
Daar reden door naar de grote parking even vòòr  Candzand- bad  en namen het paadje
tussen de duinen die naar het haventje leidt.
De bereklauw was nog prominent aanwezig en er waren  héél veel bessen.
Bij de  braambessen kwamen op de takken weer bloesems!
Om te vermijden dat er nog geparkeerd wordt op de berm naast het kanaal
zijn er grote stenen blokken gelegd.
Groot gelijk want het was levensgevaarlijk om daar te parkeren.
Een paar minuten wandelen en je bent aan de grote parking

Geen bootjes op zee maar overal mensen die genoten van het zonnige en warme weer.
In de verte hing de lucht vol met kites. Het was nog een eind wandelen
maar vriendin zag het niet meer zitten. Gevolg geen al te scherpe foto’s( gsm)Op de eerste foto zie je links boven de “witte” kustlijn van Vlissingen. De go carts wachtten op klanten en de souvenir- en gadgetwinkels waren open! Op de straat had ik al een paar koperkleurige  tegeltjes gezien
en ik vroeg me af wat die konden betekenen.
Bij het haventje vond ik de oplossing : het is het logo van Cadzand!

Hier kan je mits betalen je fiets oppompen
Of er ook een reparatiekit is kon ik niet achterhalen.

En toen gingen we terug naar de parking om even later in de file te staan!!

Fileleed

Een zicht op een kilometers lange file op een anders zo rustige weg!

Een vriendin uit Brugge was hier vandaag en  na het middageten dat we op het terras in de tuin konden binnenspelen,  gingen we een rondrit maken. Zij wilde eerst iets bekijken in Oostburg en daarna reden we via landelijke wegen waarvan ik zelf niet wist waar we zouden uitkomen naar Cadzand-bad. De nieuwe parking vlak vòòr je Cadzand-bad inrijdt stond barstensvol. Ik heb deze parking nog nooit halfvol gezien laat staan barstensvol. Zou het ook niet een beetje komen omdat het gratis parkeren is vanaf 1 oktober zoals een mijnheer me opmerkzaam maakte omdat ik de automaat met een paneel afgesloten zag !
We wandelden via een pad doorheen de duinen naar het haventje van Cadzand, overal veel wandelaars en op hun zomers gekleed!  In de verte zagen we op het strand honderden kleine en grote kites. Wellicht een kite festival en dat half oktober !
Na de wandeling  dronken we een koffie op een overvol terras aan de voet van de duinen !  Een paar winkeltjes op dit pleintje waren open en de mensen stonden zelfs  in de rij voor een ijsje! Het leek me drukker dan een weekend in de zomer.
Maar toen was het tijd om op te stappen want vriendin wilde voor het donker terug thuis zijn. (Een beetje last van dieptezicht ’s avonds.) Maar vlug thuis zijn zat er niet in… toen ik aan het rondpunt kwam waar je richting Oosthoek kunt rijden , maar ook richting Sluis  zat het verkeer vast. Deze weg is om bij mij thuis te geraken de kortste weg.
Ik heb dit nog nooit geweten. Om de drukte in Knokke zelf te vermijden kiezen de mensen hoe langer hoe meer de wegen rond Knokke om even buiten het centrum uit te komen op de Natiënlaan. Een dik half uur stond ik aan te schuiven.
Vriendin werd alsmaar zenuwachtiger en ik stak haar mijn gsm in de handen en vroeg of ze foto’s wilde nemen van een prachtige zonsondergang. We stonden toch regelmatig stil .  Zo geraakten we  zonder dat ze zich teveel opwond op de weg  die naar mijn huis leidt. Ze heeft dat goed gedaan  vind ik.

Morgen dan het verslagje van onze uitstap naar Cadzand en omgeving!

’t Berkenhof in Kwadendamme (Nl)

 

Na de lekkere mosselen vertrokken we  voor een bezoek aan ’t Berkenhof in Kwadendamme. Na een half uurtje rijden kwamen we in een klein dorpje waar wellicht de enige bezienswaardigheid ’t Berkenhof was met een Tropical Zoo, een Dino Expo, een Vlindertuin, een fossielenmijn en voor de kinderen  een indoor Kidsjungle en een Buitenspeelbos.

Toen we binnenstapten met 76 mensen werden we naar een mooi cafetaria geleid waar we koffie/thee met een typisch Hollands appelgebak met enorm veel slagroom kregen. Het appelgebak was  lauwwarm, alleen jammer dat er geen bolletje ijs bij was (hihihi).  We kwamen in feite pas van een uitgebreid maal met mosselen en frieten en we zaten alweer aan tafel. Het was me wel het smoefeldagje want ’s morgens kregen we al koffie met vers gemaakte cake zoveel als we wilden en een bord met verschillende  soorten kaas . Die avond heb ik echt niets meer gegeten thuis, alleen een glas karnemelk om de spijsvertering te bevorderen!

Na de koffie/thee kon elk van ons op eigen tempo rondlopen. Sommige mensen deden het uitgebreid anderen gingen liever  na een korte wandeling op één van de zonnige door hoge hagen omzoomde terrassen zitten. Ik hoorde niet bij die laatsten 🙂

Ik had mijn grote camera niet meegenomen en dat was echt een flater van me( niet helemaal wakker toen ik die morgen vertrok 🙂  ). De omstandigheden in ’t Berkenhof waren met het glazen dak en de zon inval niet zo ideaal om met een gsm foto’s te maken. Een vriend heeft me zijn foto’s doorgestuurd waarvan ik er enkele van gebruikt heb zoals de fossielen en sommige dino’s. Dank je wel JP.


Na de koffie/thee en het gebak konden we vrij rond wandelen in de grote serres.

 
Veel dieren die ik niet bij naam ken en er zo al historisch uitzien zoals die reuzenpad!


Zo’n glad velletje  en die gleed zomaar over je handen heen
maar je moest die laten glijden niet vasthouden.
Toch griezelig.

  Ik zou die niet graag tegenkomen!Fossielen: een heel mooi ingerichte ruimte.
Maar de belichting maakte het zo dat ik geen mooie foto’s kon nemen met mijn Gsm

In de kidsjungle is er een ruimte waar er kinderfeestjes kunnen gehouden worden.


Heel veel vlinders waren er niet meer. In een afgesloten ruimte hingen de poppen.
Heel veel groen en vijvertjes met vissen en kronkelende paadjes en bruggetjes.
Ik kan hier onmogelijk alles op mijn blog zetten.

Een bezoek overwaard en bij een volgende keer neem ik zeker de grote camera mee!!

De Kaasboerderij

Vooraleer we dinsdag naar Yerseke reden om mosselen te eten, hielden we eerst halt in Biervliet(Nl). De buschauffeur heeft halsbrekende toeren uitgehaald met zijn dubbeldekker om op de smalle weg midden de polders de afslag te kunnen passen naar een lange inrit tot de kaasboerderij zelf. Hij verdiende een applausje.
We werden al opgewacht door de uitbaters van de boerderij. We werden in twee groepen gesplitst . De eerste groep mocht eerst om de  koffie met cake en kaashapjes  en naar een filmpje kijken hoe de kaas gemaakt werd.
Ik zat in de tweede groep die onmiddellijk op stap ging. Het was wat benepen om foto’s te maken maar ik heb er toch enkele kunnen nemen.

Het had blijkbaar de vorige nacht flink geregend
want overal lagen er nog plassen en  lag er veel water op de landerijen.

Bereiding van kaas:

De eerste stap in kaasbereiding is het toevoegen van stremsel en zuursel aan de melk. Hierdoor gaan de eiwitten, vooral het caseïne, in de melk samenklonteren (coaguleren), waarbij het vet en vocht ingesloten wordt. Zo ontstaat de wrongel. Het zuursel bevat de melkzuurbacterie Lactococcus, de ‘bolvormige melkbacterie’.

Vervolgens wordt door snijden en verwarmen zo veel mogelijk vocht uit de wrongel geknepen. Het afgetapte vocht heet wei. De wei bevat nog waardevolle stoffen en wordt bijvoorbeeld in dierenvoeding gebruikt, maar ook in sommige frisdranken toegepast.

De wrongel wordt in een vat gedaan en verder samengeperst. Vervolgens wordt de wrongel in zout water gedompeld (het zogenaamde pekelbad). Het zout dat in de kaas dringt bevordert de korstvorming, de stevigheid, de smaak en ook de houdbaarheid
Dit werd ons allemaal verteld door de boerin, maar zo exact kon ik het toch niet meer navertellen.(  een samenvatting hoe kaas wordt gemaakt. Bron:internet)

De vormen liggen klaar : De ene dag zijn het 14 grootte vormen en de andere dag zijn het meer dan 200 kleine vormen waar de toekomstige kaas wordt ingedaan.

De kaas wordt in zoutbaden gedompeld.


De kazen liggen te rijpen in lange rijen in een speciale ruimte. Naargelang de grootte  van de bol  kan dit van 5 dagen  tot  enkele  weken  of maanden durenToen we terug buiten kwamen werden we er op gewezen dat onder de dakgoten meer dan 20 zwaluwnesten hingen.
De zwaluwen waren reeds naar zuidelijke oorden vertrokken. Nu waren we op weg om de koeien te zien die zorgden voor de melk  om kaas te maken. Meer dan 300 koeien van kalfjes tot melkkoeien!
De grote bergen bedekt met autobanden achteraan op de foto hierboven : daar lag het droogvoer voor de koeien.
In een halfopen schuur stonden jonge melkkoeien. De weiden waren te drassig om ze buiten te laten . Ze moesten in de stal blijven en  kregen gedroogd voer .Opvallend was dat al deze dieren een glanzende vacht hadden alsof ze dagelijks geborsteld werden. Ook waren ze niet vuil . De stallen lagen er heel netjes bij .

Hier zijn we beland  in de materniteit. Al deze koeien die hier staan moet binnenkort bevallen. Deze koeien hebben meer ontlasting . Een robot schuift achter de koeien door en schuift de rotzooi voor zich uit waar het door de kieren in een soort tank onder de vloer valt.  Koeien die vermoedelijk  binnen de vier dagen zullen bevallen worden in een dik met hooi bestrooide ruimte gestoken. Toen wij er langsliepen was een koe een paar uur ervoor bevallen van een kalfje. Koeien worden ook dagelijks gemolken en dat gebeurt al lang niet meer manueel. Een goede melkkoe levert per dag 30 liter melk!
Zij worden in een soort gang geduwd en telkens ze niet meer verder kunnen gaat een poortje achter hen dicht en worden ze gedwongen wegens gebrek aan ruimte om met hun uier naar de binnenkant te staan. Op den duur weten de koeien  uit zichzelf dat ze een kwartslag moeten draaien.
De boer zit in een ruimte  tussen de twee  rijen en zorgt ervoor dat de melkmachine over de uier van de koe wordt geschoven en het melken kan beginnen. Een ruimte die ongelooflijk proper  is.De melk die teveel is om kaas te maken,wordt in een silo opgeslagen en om de paar dagen opgehaald door Campina . Regelmatig wordt deze melk gekeurd.Toen was het onze beurt om een kopje koffie te drinken en daar kregen we heerlijke verse cake en stukjes kaas met verschillende kruiden in.
Geef mij maar de gewone Goudse kaas  ,ik heb het niet zo voor netels ,look ,paprika, mosterd… Alleen de komijnkaas eet ik supergraag en die vind je niet in Belgie. Geen probleem, ik ben zo over de grens als ik die kaas wil eten. De deur stond al open. Ik denk dat dit een vroegere keuken van de boer was  ingericht om bezoekers te ontvangen. De dochter des huizes hielp om de koffie te maken en de vaat te wassen en even later troffen we haar ook aan in het
winkeltje waar je allerlei gadgets kon kopen tot klompen toe. Maar er werden overwegend bolletjes kaas gekocht.
( het binnenvallende licht speelde me een beetje parten om foto’s te maken)

Het huis van de boer verscholen in het groen omgeven met prachtig groen en een vijver

Foto van de boerderij op hun website.

Mosselen!

Met een dubbeldekbus  deden we vandaag een super mooie uitstap . Het was de jaarlijkse uitstap met de senioren naar Yerseke om mosselen te  eten. We waren met 76 mensen! Het restaurant kan dit grote aantal aan. De bediening was vlot, het personeel vriendelijk en de goedgevulde mosselen waren lekker . Vanuit onze gemeente is het toch dik anderhalf uur rijden om in Yerseke te geraken. Enkel om te eten denken jullie? Neen neen, de dag werd goed gevuld omdat we in de voormiddag nog een bezoek brachten aan een Kaasboerderij en in de namiddag een Vlindertuin en Fossielen museum. Maar daar later meer over want de dag begon vroeg en eindigde laat!