wandeling in de groene gordel van Heist

Op een warme dag in augustus gingen de Senioren wandelen in de  minder bekende Groene gordel Heist-West. Die bestaat uit 3 afzonderlijke delen. Samen goed voor ruim 100 ha verrassende natuur. Zowel de Baai van Heist, Sashul-Vuurtorenweiden als de Kleiputten van Heist zijn specifiek.
Er staan plakkaten met uitleg maar  omdat die niet goed leesbaar zijn op de foto’s maakte ik een kleine resumé:

“De plassen en greppels van de Vuurtorenweiden ontstonden door een opeenvolging van veenvorming, afzetting van slib na overstromingen, geleidelijke inpoldering en turfontginning.
Rond de plassen groeit onder andere riet, lisdodde, waterereprijs, watermunt en harig wilgenroosje. Op de wat hoger gelegen, drogere bulten vind je kamgras en veldgerst.
Op de weiden broeden onder andere de waterral, waterhoen, meerkoet, slobeend, kleine karekiet, rietzanger, blauwborst en de Canadese gans. In de winter en tijdens het trekseizoen laat ook de watersnip zich al eens spotten.”

Door de aanhoudende droogte wandelden we in een eerder verdord landschap en kregen we weinig vogels te zien en nog minder bloeiende planten.

. .

.

.

Wij namen de lange route maar je kunt halverwege ook via dit trapje de wandeling aanvatten.
.

Zicht op de twee vuurtorens tegenaan de zeedijk.

.

De meeste wandelaars gingen via een steile trap naar beneden
om  terug te keren naar de start via de oude vuurtoren .
.

Een vriendin en ikzelf verkozen om over de lichtenlijnbrug( klik) tot aan de Baai van Heist te wandelen…

…waar ook een plakkaat met de nodige uitleg staat.

 De Baai van Heist is een natuurgebied  van 50 ha groot

.
Na de wandeling werden we getrakteerd op een koffie met pannenkoek.

Mijn familie (1)

Toen  de hele familie verzameld was in Kemmel op het plein genaamd de Dries ( een woordje uitleg over Dries) gingen we ontbijten in het Labyrint gelegen aan de Dries. Een uniek café en restaurant met oude volksspelen en gezelschapsspelen. Op de eerste verdieping is er een archeologisch museum die Keltische vondsten van onder de Kemmelberg toont. In de tuin is een echt labyrint. Maar daar konden we niet van genieten. Het Café-restaurant was in feite gesloten door omstandigheden. We konden er enkel ontbijten.

 

Daarna  bewonderden we op het plein het Gapertje. De nodige humoristische uitleg kregen we van Ingrid en Luc.

Toen stapte iedereen in de auto en reden we door naar de Kemmelberg

Maar er was geen tijd uitgetrokken om de commandobunker te bezoeken en dat vonden we allemaal wel jammer. We schikten ons naar de organisatoren, Luc en Ingrid, die het programma van deze dag hadden gemaakt.

 Op de Kemmelberg( 156 meter hoog daarmee de hoogste heuvel van de West Vlaamse bergen) beklommen we de Belvedère uitkijktoren en genoten van het weidse uitzicht . Jammer was het die dag geen helder weer. Want anders kun je tot 40 km ver kijken. De huidige toren is pas gebouwd zes jaar na Wereldoorlog I . De vorige was een houten toren.

Iedereen trok langs een smalle wenteltrap naar boven om van het mooie landschap te genieten.

Daarna reden we verder en sommigen gingen te voet maar ja de auto’s moesten mee want we keerden niet langs hier terug.

“Op de Kemmelberg staat sedert 1932 een 16 meter hoge zuil als herdenking aan de Franse soldaten die sneuvelden tijdens de slag bij Kemmel in de Eerste Wereldoorlog. Deze zuil symboliseert de Romeinse godin Victoria, godin van de overwinning, met opengesperde vleugels en een lauwerkrans in elke hand. In de volksmond wordt dit beeld wel eens De Engel genoemd.”
Het beeld is van de Franse Beeldhouwer  Adolphe Masselot.

“Op de helling van de Kemmelberg – die in 1918 ‘kale berg’ genoemd werd vanwege de grondige vernietiging van alle vegetatie – verzamelt een ossuarium de stoffelijke resten van 5.294 Franse soldaten. De meesten sneuvelden tijdens de slag om de berg, slechts 57 van hen zijn geïdentificeerd. Op de zuil van het ossuarium prijkt de Franse haan. ”

Zij die de auto bij de Engel hadden geparkeerd moesten de heuvel op om die te halen!Ondertussen hield Margaux de wacht met haar poppen bij het standbeeld van de Franse helden.

Toen de zeven auto’s weer bij elkaar waren reden we door naar  de Lettenberg!

“De Lettenberg of Calvarieberg, is een heuvel bij Kemmel. De berg ligt tegen de Kemmelberg aan. De top ligt op 95 meter hoogte.”
In de Lettenberg kan je nog vier betonnen bunkers uit de Eerste Wereldoorlog terugvinden. De schuilplaatsen zijn door Britse soldaten gebouwd in het voorjaar van 1917. Ze vormden de toegang naar een ondergronds hoofdkwartier. Dit ondergronds hoofdkwartier is niet meer toegankelijk. In april 1918 vielen de bunkers in Duitse handen. Eén constructie werd een medische post.  Eén schuilplaats biedt nu onderdak aan vleermuizen. De Lettenbergsite is toegankelijk via een wandelpad. ”

.

Eén van de beelden van de kruisweg

“De eerste kruisweg werd na 1927 geplaatst door Alexander Joseph Sels, nadat hij de Lettenberg had gekocht van de familie Delobel. De Lettenberg is met de bunkers een herdenkingssite van WO I, met de kruisweg een spirituele site en tot slot met de nieuwe kruisweg een moderne artistieke herdenkingsplaats. Jaarlijks worden op Goede Vrijdag een gebedstocht en kruisweg georganiseerd naar het Calvariekruis op de Lettenberg”

.

Het liep tegen de middag en in Wulvergem gingen we eten.

wordt vervolgd !

Nieuws…

AZ Zeno

…van de ziekenboeg!

Gisteren opnieuw naar het ziekenhuis voor een controle. Na drie maanden kwam eindelijk het verlossende woord.
“Er is verbetering te zien”. Al is het maar ieniemiene , het is in elk geval positief nieuws in plaats van telkens ” geen verbetering te zien”. En daarna terug naar huis met weer andere medicatie . Een beetje sterkere dan de vorige. Deze  keer moet ik er ook bovenop de vorige nog iets bij slikken. Gelukkig ondervind ik tot nu toe niet veel nevenverschijnselen, behalve dat ik vlug moe ben en me dikwijls niet goed kan concentreren. Dat is ook de reden dat ik behalve logjes maken niet veel bij jullie kom lezen. Ik zal zeggen zoals de dokter” het komt allemaal wel terug goed, maar het duurt nog een beetje”
Toen ik op de monitor meekeek tijdens het onderzoek zag ik seffens dat de ontsteking hier en daar ietsje minder was. Een opluchting nu ik medicijnen neem die erg zwaar zijn . Ik heb de dokter even in haar schouder geknepen van blijdschap. Nu mag ik zes weken wachten voor een nieuwe controle. Eerst was het om de veertiendagen ,dan een maand en nu zes weken.

Nu weet ik wat  Colitis Ulcerosa is! (klik)

Cartoonfestival Knokke-Heist

Dinsdag was het een ideale dag om met de fiets naar Heist te rijden om het Cartoonpaviljoen een bezoekje te brengen. Er was die dag veel wind en niet overdreven warm. Je ziet op de foto’s dat het op het strand erg rustig was. Het was  fris aan zee.

Sébastien was hier en we fietsten samen naar Heist. Ik ga elk jaar even langs en ik vond het dit jaar veel aangenamer ingericht . Je werd niet de hele tijd omver geblazen met de ene cartoon naast de andere, maar er werden grappige elementen aan toegevoegd en er was ruimte om rond te flaneren.

Tijdens de 57ste editie van het Cartoonfestival Knokke-Heist heeft de top van de Vlaamse cartoonisten zich mogen uitleven rond het thema vakantie en toerisme.
“Groetjes uit”… neemt je mee op een cartooneske wereldreis vol verrassingen en plezier!

Het cartoon paviljoen

Oma is altijd klaar voor een grapje!

In de inkomhall zie je al onmiddellijk welke cartoons prijzen hebben gehaald
( PCB= Press Cartoon Belgium) .     Die namiddag was er een workshop voor kinderen met schelpen

Vanuit het paviljoen een zicht op een verlaten strand.
Er was veel wind.

Foto genomen in het roze caravannetje. Vul je  email adres in vòòr je op de knop drukt en de foto wordt  onmiddellijk toegestuurd.

Morgen de winnaars van de Gouden, Zilveren en Bronzen hoed en nog enkele cartoons.

Een beetje uitleg…

…waarom ik nog niet kom reageren bij jullie . Het gaat nog altijd niet  echt goed met mij. De Colitis Ulcerosa(=wordt beschouwd als een auto-immuun ziekte waarbij het lichaam zelf de dikke darm gaat aanvallen en een ontsteking veroorzaken. Colitis ulcerosa begint meestal in het rectum en gaat zich van daaruit geleidelijk over de dikke darm verspreiden. De klinische symptomen zijn buikpijn en bloederige stoelgang.) speelt me nog veel parten.  Bij de laatste controle  maandag in het ziekenhuis was er nog teveel ontsteking waar te nemen in de dikke darm. De dokter wil het nu aanpakken met antibiotica en nog een resem pillen om de maag en de darmen te beschermen. Eten is nog altijd een pijnlijke zaak, voornamelijk warm eten. De medicatie zorgt ervoor dat ik vlug moe ben en daardoor ook veel moet rusten. Dan blijft er enkel tijd over om in de namiddag even te fietsen of  wat boodschappen te doen. Een feit is dat ik me niet meer zo ziek voel .
Dat wilde ik toch even vertellen. Helemaal genezen zal iets van lange adem worden en eenmaal de ontsteking genezen zal ik preventief medicatie moeten nemen om niet nog eens zo’n ferme opstoot te krijgen. Ondertussen heb ik ontdekt (=navraag gedaan)dat veel familieleden aan vaderskant  te maken hebben of gehad hebben met darm problemen! Dus de dokter was in haar aanvankelijke beoordeling juist: ”  je hebt het in aanleg of erfelijkheid!”

~~~~~~

Toen ik een van de eerste keren  in de late namiddag een fietswandeling maakt merkte ik dat de dieren de koelte opzochten. Het was die dag erg warm geweest en in de late namiddag was er een briesje gekomen. Maar de koeien en de schapen bleven zoveel mogelijk in de schaduw .

Supporteren voor België .Er moest toen nog gespeeld worden tegen Brazilië en Frankrijk

vervolg op de hapering !

 

Op het ogenblik dat ik mijn vorig logje maakte besefte ik niet welke impact er zou volgen op mijn dagelijks leven na de vaststelling dat ik een dikke darmontsteking had. In feite wist ik niet goed wat het werkelijk inhield. Ik dacht eerder aan een zweertje in de dikke darm , maar in werkelijkheid is het een ontsteking over de hele dikke darm genaamd colitis ulcerosa. De dikke darm is ruim 1 m lang . Kan je je voorstellen dat dat hele eind ontstoken is? Na het eerste onderzoek ( onder verdoving) heb ik minstens vijf dagen enorm veel pijn gehad en deden zelfs mijn ribben pijn bij het ademen. Kleine ingreepjes in de darm zelf zoals wegnemen van poliepjes…

Er is geen specifieke oorzaak om dergelijke een ontsteking te krijgen. Het ligt meer in de lijn van aanleg/erfelijkheid. Dat blijkt te kloppen in de familie aan vaderszijde. Zelf heb ik ook altijd een gevoelige maag gehad en spijsverteringsproblemen bij bepaalde voeding..
Je moet ook tijdens de behandeling niet een speciaal dieet volgen. Je moet zelf uitzoeken wat je darmen aankunnen tijdens het genezingsproces. Aanvankelijk was dat erg moeilijk en niettegenstaande al de pijnstillende en krampwerende middelen een calvarieweg!
Bij de eerste controle was de dokter niet tevreden met de evolutie en krijg ik nu zwaardere medicatie. Ook komt elke avond een verpleegster om een rectale inspuiting te geven. Na het eten en na de inspuiting moet ik ook zoveel mogelijk liggen.
Die medicatie zorgt er voor dat ik niet veel inwendige zenuwen heb en de darmen op die manier kunnen rusten maar ook dat ik me vrij vlug moe voel. De tweede reeks (zwaardere) medicatie lijkt beter aan te slaan en hopelijk is er merkbare verbetering wanneer ik  op 16 juli terug op controle moet.
Ik kan opnieuw gevarieerder eten  zij het met mate en voorzichtigheid. Hopelijk blijft het bij de 8 kg die ik ben afgevallen!

Ik hoopte dat ik niet al te vlug de binnenkant van het nieuwe Ziekenhuis AZ Zeno  in Knokke  te zien zou krijgen. Ik ken er ondertussen mijn weg…