een verrassingsmoment

Ik heb jullie -evenals de betrokkene   🙂 – lang genoeg in spanning gehouden. Maar ik wilde eerst het verhaal erachter vertellen.
Het gaat nl over een blogger die in Oostende woont en voor zijn werk alle dagen naar Brussel moest. Hij was dat kotsbeu en andere redenen zullen ook wel meegespeeld hebben. Hij zocht een werk in zijn eigen omgeving. Op een dag was het zover. Einde 2017 deed hij de stap en begon een eigen zaak in Oostende.
Wij bloggers hadden het raden ernaar. Maar  hij lichtte zelf een tipje van de sluier toen hij op een dag een foto postte van drie bevallige etalagepoppen  in een winkel vlak vòòr zijn deur en de naam van de winkel stond er op. Dan was het niet moeilijk om op internet dit adres te vinden. Toen heb ik in een reactie geschreven dat ik bij mijn eerste bezoek aan Oostende die winkel èn zijn zaak zou vinden. Ik zou hem goedendag komen zeggen.

Op zoek naar Street Art deze week kwamen we in de buurt van de winkel met de drie etalage poppen . Mijn vriendinnen vonden het  spannend of ik daadwerkelijk zijn zaak zou vinden. Wat denken jullie!!!
Ik ben de winkel binnenstapt en heb gevraagd of hij Pieterbie was ! Inderdaad het was Pieterbie en na een aarzeling zei hij mijn naam .Tja dus moet ik nog altijd gelijken op de 2 jaar oude foto op mijn blog. Hij vond het volgens mij héél leuk om een blogger te ontmoeten . Er werd  een hartelijk woordje gewisseld en met de belofte dat ik nog eens zou langskomen wanneer ik in Oostende kom( zal ik zeker doen Pieterbie ! )  vertrokken mijn vriendinnen en ik verder op zoek naar muurschilderingen.

Pieterbie gefascineerd door het Verenigd Koninkrijk heeft wel een heel toepasselijke winkel!

photohall

Op facebook ben ik lid van twee besloten groepen:  De dag van toen Knokke-Heist  en   Knokke vroeger en nu

De bedoeling van deze twee groepen is zoveel mogelijk foto’s verzamelen van Knokke-Heist : de bewoners , beroepen, huizen, hotels, cafés,  landschappen…
Het is ongelofelijk wat er al allemaal de revue is gepasseerd. Je staat ook verstomd hoe vlug een mens iets vergeet vooral als je postkaarten ziet van vroeger  en hoe het er tegenwoordig uitziet.

In 2011 was er van de gemeente uit een vraag aan alle bewoners of ze foto’s hadden die indertijd gemaakt werden door Photohall . Elke zomer liep er  voornamelijk op de zeedijk een fotograaf van de firma Photohall die foto’s maakte van mensen die oa.op de zeedijk wandelden. Je kreeg dan een bewijsje en het stond je vrij om de andere dag de foto te komen ophalen, tegen betaling natuurlijk.
De foto’s werden ingezameld in het heemkundig museum Sincfala om er een tentoonstelling rond te bouwen en dit in het kader van het Internationaal fotofestival KnokkeHeist.
Ik heb toen in fotoalbums van mijn ouders gezocht naar zo’n foto’s. Ik ben die gaan afgeven in het museum waar de foto’s werden geregistreerd zodat je die na de tentoonstelling terug kon ophalen. Alles is prima verlopen. Verschillende foto’s werden uitgekozen  voor de tentoonstelling .

Onlangs zag ik tot mijn verrassing deze foto verschijnen in een van die besloten groepen! Mijn broer, mijn vader en ikzelf . Een foto getrokken door een fotograaf van photohall  op de zeedijk ter hoogte van het Van Bunnenplein!

 

Klaar met de voorjaarswerken…

 

…in de tuin. Vandaag  vrijdag zijn de twee oudere kleinszoons , Cédric en Kevin, afgekomen om de tuin langs achteren te verticuteren en om al het tuinafval en ander niet meer bruikbaar gerief naar het recyclage park te brengen. Drie namiddagen hebben Sebastien en oma gewerkt in de tuin.  Rekening houdend met het weer dat niet denderend was hebben we toch veel gedaan. Bijna elke namiddag moesten we ophouden met werken omdat het begon te regenen. Op het nieuws hoorde je dan dat het in het binnenland zalig terrasjes weer was. Hier mocht je een jasje aantrekken  en toen we een ijsje haalden bij de Post hing er zelfs nevel over het strand . Helemaal geen helder weer en die nevel maakte het nog koud op de koop toe.

Maar lente is nu echt in aantocht want toen we om bloemaarde reden naar Maldegem,  zag  je overal mensen werken in hun tuin. Dat is echt aanstekelijk , iedereen wil zijn tuin zo vlug mogelijk opgeruimd hebben en je zag op verschillende opritten honderden paaslelies bloeien.  Het tuincentrum  had langs de gracht tegen aan de straat  een hele rij paaslelies geplant . Een mooi welkom. Het is in feite niet een tuincentrum zoals er tegenwoordig zoveel zijn waar je behalve bloemen en planten allerlei accessoires kunt kopen. Het bestaat enkel uit een reeks serres waar ze nu volop bezig zijn om de zomerplanten een plaatsje te geven en verder kan je alle groenten als plantjes kopen. Zaaien moet je niet meer zelf doen en met dat pokkeweer dat we de laatste maanden kennen is dat mooi meegenomen. Ik heb  nog geweten dat je tot einde april niets kon doen in je tuin omdat de grond er te zwaar bij lag ( het is hier kleigrond), dus zo uitzonderlijk is het nu ook niet geweest dit jaar. Toen ik nog aardappelen had in de grote tuin, mocht ik het vergeten om  vroege aardappelen te poten! Daarvoor was het dan  te laat. In het kleine tuintje nu heb ik geen aardappelen.

In een grote schuur staan op rekken en op schragen een groot aantal dozen met alle  groenteplantjes die je maar kunt bedenken. Ik heb zelfs een wasabiplant gekocht!  Schoonzoon heeft graag nogal straffe kruiden. Geen groot vertoon daar in dat tuincenter en dat vertaalt zich in de prijs die je betaalt voor alles. Veel goedkoper dan in bekende tuincentra.( een voorbeeld een zak bloemaarde van 70 l daar kost 7,5 euro ,een zak gelijkaardige bloemaarde met dezelfde vermelding op de zak kostte in een bekend tuincenter 11.95 euro!! Ik had er nog eentje staan en heb de aarde vergeleken : geen verschil in structuur)

Dinsdag  was de mooiste dag van de week en was het aangenaam werken in de tuin tot laat in de namiddag. Eerst nog een keertje verticuteren vooraan in de tuin. Het mos was nog niet allemaal verdwenen. Daarna heeft Sébastien alle struiken weer in vorm gesneden. Oma veegde alles bijeen en stopte het in afvalzakken. Ondertussen zorgde oma dat er een plekje klaar ligt om een dezer dagen de bijenvriendelijke bloemen te zaaien.

Toen we ’s namiddags naar Maldegem reden  om bloemaarde en groenteplantjes  zagen we veel boerderijen met verzorgde tuinen en mooie gazons. Het tuincentrum zelf had over de hele lengte van hun bedrijf aan de straatkant bloeiende paaslelies staan. Op hun oprit aan de kant van woning hadden ze een originele omheining: gestapelde houtblokken

Woensdag hebben we samen in de moestuin alle aangekochte plantjes in de grond gestoken. Vorige week had de kleinzoon de moestuin omgespit en geharkt zodat we onmiddellijk konden beginnen. Tot nu toe staan er in de tuin: aardbeien, uien en sjalotten, sla, selder en  knolselder, peultjes, spinazie, rode bieten, rode kool, broccoli en bloemkool. Nu moet ik nog radijsjes zaaien en wortelen. In de serre bij hem thuis zal Sébastien courgettes , komkommer , augurken en pompoen zaaien en dan brengt hij plantjes mee voor oma. En dan vergeet ik nog de kruiden te vermelden zoals tijm ,bieslook, laurier, basilicum, rozemarijn, peterselie….

 Donderdag heeft oma de bloembakken gewassen. Dat doe je maar beter als je geen ziektes wil hebben bij  zomerbloeiers die je erin plant. Sébastien heeft die dan met bloemaarde en wat meststof gevuld. Nu staan die klaar . Maar eerst nog even wachten op betere weersomstandigheden. Zie dat het nog eens een nachtje vriest .

Ondertussen is de tuin volledig aan het ontwaken, alleen de zon laat het aan de kust wat afweten .
Af en toe breekt die eens door maar nooit lang.

Kevin en Cédric hebben vandaag gezorgd dat de voorjaarswerken klaar zijn. De achtertuin werd geverticuteerd door Cédric en hij nam de voorkant nog een keertje mee. Daar was  alle mos nog niet verdwenen. Kevin zorgde voor de opkuis .Twee keer zijn ze samen naar het recyclagepark gereden. De eerste keer met tuinafval. De tweede keer met allerlei kapotte en/of afgedankte spullen.

Dank je wel Sébastien Cedric en Kevin !
Nu nog wachten op mooi weer en dan gaan we de BBQ aansteken!
Maar eerst gaat oma dit weekend een beetje uitrusten.

vergaloppeerd…

Ja ik heb me even vergaloppeerd . Te vlug gedacht dat ik weer helemaal oké was en ben er dan ook maar weer ingevlogen . Gevolg  veel te vlug moe en zich niet lekker voelen, met veel te hoge bloeddruk en een hartslag die veel te laag ligt. Ik ben vandaag naar de dokter gegaan. Niets om me zorgen over te maken , maar wel terug opbouwen en wat rustig aan doen zoals er al verschillende lezers opperden “Je bent vergeten dat je lange tijd ziek bent geweest” zei de dokter. Tja …

Wat ik gedaan heb vind ik niet zo uitzonderlijk maar blijkbaar was het toch teveel en elke avond was ik zo moe dat ik er bijwijlen misselijk van was.
Ik schreef het al dat ik na de wandeling met Sébastien woensdag pompaf was  van een korte wandeling van 4 km !
De andere dag kwam de poetshulp niet omdat ze een ongelukje heeft gehad . Dan maar zelf gepoetst en meer gedaan dan ik aankon wellicht. Zo lang je bezig bent merk je dat niet.
De vrijdag was er de oliebollen namiddag met de senioren. Het was er nogal druk en ik was de fotograaf . Dat fotograferen is niets maar achteraf alles nazien en doorzenden komt er ook nog bij.
Ook ongerust over mijn schoonzus die geopereerd werd die dag , nog vlug eens naar het ziekenhuis om haar te bezoeken.
De zaterdag naar een vriendin die jarig was( mijn slaapmaatje  als we met zijn zessen op reis gaan). De zondag was er een quiznamiddag met de senioren. Héél leuk en ik zat aan de tafel van de winnaars( elke tafel telde drie personen). Opnieuw ook fotograaf.
Maandag namiddag koersbal en nog even naar het ziekenhuis . Schoonzus was al een ietsje beter.

Zou dat teveel zijn geweest?  De bloeddruk piekte en  de hartslag was uiterst laag…Ik heb me  dan  tot deze avond héél rustig gehouden…  maar toch even de dokter opgezocht met een lijstje van de opnames van mijn bloeddruk en hartslag ( heb dat al meer moeten doen omdat ik zo’n wisselende bloeddruk heb) van de laatste dagen. Hij heeft me gezegd dat ik een emotionele bloeddruk heb!!! Ik reageer op het minste , maar op zich is dat niet zo erg omdat je telkens naar je normale toestand terugkeert. Alleen moet ik nu eerst aan de “wederopbouw ” werken. Ik ga daarom maar vroeg naar bed!Gerelateerde afbeelding

 

Hervallen…

 

Met goeie moed ging ik vorige zaterdag zelf mijn boodschappen doen. Na drie weken binnen zitten wilde ik wel eens zelf wat verse waren binnenslaan. Ik heb wel een grote diepvries vol voorraad  en de kinderen haalden wel het noodzakelijke aan.
Ik voelde me wel nog geen 100% maar ook niet meer ziek. Ik wilde nu toch zelf wat verse groenten en fruit kopen. Ik reed over de middag naar de nabij gelegen Colruyt en deed mijn boodschappen. Het is dan een kalm moment in de winkel. Toen ik in de koelcel fruit, groenten , vleeswaren, kaas en youghourt insloeg , kwam een kennis een praatje slaan. In die koelcel is het bepaald niet warm en ik voelde de airco zo op mijn hoofd. Ik zei het ook en we verplaatsten ons. Maar voor mij was het te laat. Toen ik thuiskwam begon ik over mijn hele lichaam te rillen en had ik zoals ze hier zeggen ” de koude koorts”. Ik probeerde me op te warmen met hete thee. Het enige wat ik kon doen was onder een deken kruipen in de zetel tot het beven wat overging. ’s Avonds ging het  beter en heb ik mijn boodschappen-  die ik in de auto had laten liggen-  opgeborgen . Ik at nog een kleinigheid  maar dat vloog er al vlug weer uit.
Twee dagen  weer ziek , maar anders dan de eerste keer. Meer een verkoudheid met hoofdpijn en een lopende neus . Een eenvoudige remedie als een pijnstiller met wat warme thee hielp al. Alleen krijg ik gewoon geen eten binnen, mijn maag keert zich om. Dus soep, soep en nog eens soep, of thee met beschuitjes. De vorige keer hielp er geen enkel pilletje of siroopje tot ik antibiotica gekregen heb. Nu helpt een gewone pijn stiller.Vandaag gaat het redelijk en hopelijk elke dag wat beter. Ik heb ook wat meer gegeten dan soep en thee…

Dus alles wat gepland was valt in duigen: geen laat nieuwjaarsbezoek aan nicht of tante,  bezoek die langs ging komen afgezegd, bowling vandaag afgezegd, wilde naar Gent voor het lichtspel dat mag ik vergeten , kunstroute in Oostende dat al uitgesteld was mag ik ook vergeten….

Ik ben lang niet de enige die hervalt in een lichtere vorm van “verkoudheid “: mijn poetshulp , mijn buurvrouw, de man van een vriendin … Nog niet helemaal hersteld hervallen ze… En dan spreken we nog niet eens van de griep!!
Het positieve aan dat ziek zijn van mij is dat  al de fotoalbums die ik wilde maken ondertussen gemaakt zijn!! Dus de cadeautjes die de jarigen binnenkort zullen krijgen , heb ik bijna allemaal in huis.( Vandaag nog eentje besteld. Grote actie bij Albelli)