Boswandeling op een zonnige oktoberdag

Ik was onlangs gaan wandelen in het Domein Beisbroek in Brugge St Andries (klik) in de hoop veel paddenstoelen aan te treffen zoals een paar jaar terug. Behalve ” keien” ( een soort paddenstoel) zag ik er niet veel . Ook geen verkleurende bladeren aan de bomen. Daarenboven was het zo’n zacht weer dat een licht jasje al volstond . Precies een zomerdag..
Nu zijn we een paar weken verder en ik was op bezoek bij een Brugse vriendin en na een lekkere lunch stelde ze voor om in een klein bos niet ver van haar woning een wandeling te maken.

notenbrood met lauwe camembert en een slaatje

Veel paddenstoelen hebben we hier ook niet gezien , maar het was aangenaam om nu eens langs brede paden en dan weer door een stuk bos vol verdorde bladeren -waar je lekker kan in scheppen met je voeten -te wandelen. Dan liepen we langs waterpoelen en langs smalle vochtige paadjes. Midden in het bos waren banken in een vierkant geplaatst, wellicht afkomstig van omgewaaide bomen.
Hier en daar zag je bomen waarvan de bladeren lichtjes begonnen te verkleuren. De herfst komt er zeker aan maar nu was het bos nog overwegend groen en de zon gaf nog warmte.

Toen ik thuiskwam werd ik getrakteerd op een prachtige zonsondergang. Jammer dat de woning van de buurmaan het zicht wat belemmerde. De hemel was een bewegend spel van kleuren . In plaats van een foto had ik het beter gefilmd.

schilderwerken van amateurs

Er is in cc Scharpoord altijd een niet zo grote ruimte voorbehouden aan een kleine tentoonstelling . Deze keer waren het amateur schilderijen over het strand en over het Zwin en ook over de ooievaars in het Zwin. Erg jammer dat de ophanging wat saai was in een onderbelichte gang. Er waren héél herkenbare zichten bij waarvan je kon zeggen dat is daar of daar

Ook nog een kleine en leuke tentoonstelling over zeemeerminnen.

De zeemeermin is een van de meest iconische wezens aller tijden. We kennen haar van mythes, legendes, sprookjes en verhalen die teruggaan tot in de oudheid. Zeemeerminnen worden steeds afgebeeld als sterke, bovennatuurlijke vrouwen die macht, schoonheid en zelfvertrouwen uitstralen.

De Gentse fotografe Elisa Maenhout neemt de kijker mee in de (w)onderwaterwereld van zeemeerminnen.
“Ze hebben dezelfde zorgen als gewone stervelingen, maar zodra deze parttime zeemeerminnen én -mannen hun staart aantrekken, telt alleen nog wat zich onder water afspeelt. Voor hen is dit geen rollenspel, zij voelen zich écht zeemeermin of -man.” 
Haar onderwaterfoto’s brengen de idyllische droomwereld tot leven.

Ik koos een tweetal foto’s uit die qua belichting meevielen. De andere waren te veel met spots belicht of was de weerkaatsing te groot. Het was een kleine tentoonstelling maar eentje die tot de verbeelding sprak.

Tentoonstelling

Op een dag waarvan je niet wist of het nu zou regenen of de zon zou schijnen ging ik naar het cc Scharpoord . Er waren verschillende tentoonstellingen die je kon bezoeken.

Plots was de zon er even , toch maar eerst een wandelingetje rond het zegemeer maken om vervolgens de tentoonstelling van Karl Meersman met audio door Wouter Deprez te bezoeken.

KarlMeersman is een Belgische redactionele cartoonist , woonachtig in Sint-Niklaas . Hij staat bekend om zijn wekelijkse karikaturen in de populaire tijdschriften Trends en Knack . 

“Kwetsbaarheid” zei Karl als mensen vroegen waarover de tentoonstelling zou gaan. “Kwetsbaarheid van het klimaat, van de mens en ook van de kunstenaar.” Meester-verteller Wouter Deprez was gedurende al die jaren de compagnon de route en schreef een eigenzinnige audio-gids. Met deze audiogids loop je door de tentoonstelling. Het is geen opsomming van feiten , het is op een ludieke manier ingesproken.

Een greep uit een hele reeks zeer herkenbare portretten.

Een hele zaal vol bizarre beeldjes.

Cartoonisten hebben enkel als wapen een potlood

Een andere kleinere tentoonstelling toon ik morgen.

werken aan de balkonrotonde !

Onlangs reed ik op het fietspad in de Kalvekeetdijk richting Sluis. Over een honderdtal meter zie je deze pompen staan en waar af en toe water uitvloeit. Op de foto kan je het straaltje water zien. Ik heb me laten wijs maken dat dit is om het water aan de werken voor de balkonrotonde weg te pompen. Terwijl ik daar een foto van nam zag ik in de verte een ooievaar wandelen in de weide en wat verderop een paal met een ooievaarsnest. Misschien is dit zijn “huis”. Gezien het Zwin niet zo ver af is zijn we gewoon om ooievaars te zien wandelen in de weiden. Toen de werken aan het Zwinnatuurpark bezig waren en de ooievaars even geen thuis meer hadden werden overal in de wijde omgeving van het Zwin zo’n palen neergezet. Maar deze beestjes zijn kieskeurig en niet iedere paal is bewoond geworden!

Ik dwaal nu wel erg af. Ik wilde het hebben over de werken op de Natiënlaan . Er wordt een tweede balkonrotonde aangelegd ( de eerste ligt in Westkapelle dorp) en dit gebeurt op een cruciale plaats waar alle bewoners in de omgeving deze weg gebruiken om naar het centrum te gaan of richting Brugge via de A11 of de expresweg naar Antwerpen. Naar het centrum is niet zo’n probleem omdat we de oude weg nl de Kragendijk kunnen gebruiken ( evenwijdig met de Natiënlaan )In de andere richting moeten we vanuit de Kragendijk een bocht nemen op de Natiënlaan en aan het voorlopige verkeerslicht terugdraaien en dat is niet altijd gemakkelijk omdat de lichten hiervoor niet zijn afgesteld. Iedereen is hier een beetje kamikaze en hoopt op de goodwill van de andere bestuurder die je moet laten invoegen!

Tijdens de vierdaagse van de wielerkampioenschappen ben ik het weekend te voet naar de werken gaan kijken. Foto’s kunnen het gigantische van deze werken niet tonen temeer dat je er ook niet zo dichtbij kan geraken. Je rijdt er wel langs op versmalde stroken maar kijken naar die grote putten zit er niet in en te voet geraak je daar niet. Behalve dan bij dit stukje Kalvekeetdijk waar nog bewoonde huizen staan en deze bewoners kunnen enkel te voet naar hun woning. De auto moeten ze elders achterlaten.

Omdat het toch niet duidelijk zal zijn met de foto’s, dan maar een foto vanuit de lucht ( stad Knokke-Heist). Waar die rode vlek is daar stond ik. Nog veel werk voor de boeg !! De put is er al, maar de rest moet nog komen. Eerlijk , het zijn gigantische werken en er wordt bijna dag en nacht gewerkt.
Eén jaar duren deze werken al en het einde is nog lang niet in zicht. En daar heb ik al dikwijls over ” gezanikt” want je moet nu méér tijd uittrekken om ergens op tijd te geraken. Nu maar hopen op een milde winter zodat er kan doorgewerkt worden. Je went nooit helemaal aan de ongemakken die dit met zich meebrengt maar eenmaal af gewerkt zullen we het vlug vergeten zijn. Het was ook zo met de aanleg van de A 11 ,toen duurden de ongemakken twee jaar!

Beisbroek

Oktober de maand bij uitstek om eens in een bos te wandelen. Na de drukte bij de Rally van de Zoute Grand Prix wilde ik eens genieten van de stilte en de rust in een bos . Daarom reed ik naar het kasteel Beisbroek in St Andries-Brugge ( gebouwd in 1830). Binnen in het kasteel vind je het Natuurcentrum en de Volkssterrenwacht. Je leert er alles over de natuur en over de sterren .

Het was een zonnige dag en het viel erg mee met de drukte. Er waren veel jeugdverenigingen die met de kinderen bosspelletjes en zoektochten deden. Maar dat stoorde niet. Het bos is groot genoeg( 98 ha groot groendomein)

Er is ook een tearoom en blijkbaar hadden veel mensen de weg gevonden om daar op het terras te zitten, zomaar of na een wandeling . Ik zag mensen met een rollator en ik denk niet dat die in het bos zijn geweest. Ach het is een mooie rustige plaats en met zo’n mooi weer ook heerlijk om op het terras tussen de bomen en de grote perken met kruiden te zitten genieten.

Maar vriendin en ik trokken eerst het bos in en daarna zouden we even op dit terras neerstrijken. Dat is niet gelukt wegens alles bezet en alsof ik een voorgevoel had , had ik een tasje meegenomen met wat drank en zachte chocolade cakejes om ergens op een bankje in het bos te eten /drinken.

Hat was windstil in het bos en op open plekken was er een heerlijk zonnetje. Hier en daar zag je op brede paden mensen wandelen met kinderwagens . Er waren ook paden waar je mocht fietsen en ook ruiterspaden. Maar wij zochten al vlug de kleine wandelpaadjes op. Veel rustiger en avontuurlijker. Want daar moest je toch wel opletten waar je stapte door dikke pakken afgevallen bladeren en wortels van bomen die bovengronds kwamen. Op een bepaald ogenblik kon je lekker de bladeren voor je uitschoppen zoals we als kind deden. Tja als je oud wordt, word je weer een kind 🙂

Maar wat we misten waren de paddenstoelen. Behalve hier en daar van die witte tegen de grond geplakte bollen die meer aan stenen deden denken en een paar frêle slanke paddenstoeltjes vonden we niets. Veel mossen, varens, bolsters van kastanjes en een grote en dikke geelgroene rups die zich snel uit de voeten maakte. Te vroeg voor paddenstoelen? Het was ook erg droog en nog warm.

Aan één rand van deze weide stonden tafels en banken en kon je uitrusten en daar hebben we wat gedronken en gesnoept, zodat het niet zo erg was dat er geen plaats was op het terras van de tearoom.

Het was een mooie namiddag en op de terugweg zagen we rijenlange auto’s die weg reden van de kust. Wij reden naar de kust toe en hadden géén file!

zee en strand in oktober

Niettegenstaande de Zoute Grand Prix ( van 7 tot 10 oktober) was de zee en het strand prominent aanwezig. Met het mooie weer waren er veel mensen die blijkbaar meer oog hadden voor zon en zee ! Het strandmeubilair was met mondjesmaat nog aanwezig en daar werd gretig gebruik van gemaakt! Want binnenkort moet het strand helemaal weer leeg zijn voor de komende winter: geen strandbars meer ,geen ligstoelen, geen kinderspelen….

Op de zeedijk zijn er veel kunstgaleries. Eentje sprong er deze keer in het oog. Kijk maar:

Zoute Grand Prix anno 2021

Verleden jaar was het een Grand Prix in mineur door corona, dit jaar is nog niet helemaal zoals vroegere jaren om geen grote massa volk bijeen te brengen maar toch nog druk genoeg . Vier volle dagen waarin er op gebied van auto’s van alles gebeurt.

In het Prado Zoute ( Prado staat voor Premium Automobile Dome) kunt u in immens grote luxueuze tenten op het strand bij het Albertplein de nieuwste modellen ontdekken. In het Prado Bruges staan de exclusieve oldtimers tentoongesteld.

Er is ook een Rally voorbehouden aan klassieke wagens .Snelheid van uitvoering, technische stuurmanskunsten en respect voor de wegcode staan centraal en beleving er boven op. Naast deze competitie is er ook een tourrit voor chauffeurs die liever op hun eigen tempo het parcours doen.

Dan is er ook nog de GT tour. Een tocht langs bochtige wegen met uitdagende snelheidstesten door unieke sportwagens .

De Zoute Concours d’elegance gaat door in Royal Zoute Golf Club met een spectaculaire tentoonstelling van 75 unieke classic & vintage cars op de fairways van de Royal Zoute Golf Club.

De Zoute Sale is een prestigieuze internationale veiling van zeldzame verzamelaarsauto’s die gehouden wordt op het strand bij het Albertplein in Knokke-Le-Zoute. In 2019 werd maar liefst 15 miljoen euro aan exclusieve auto’s verkocht op de ZOUTE SALE by Bonhams. Hoeveel wordt het dit jaar ?

Zo zie je dat er meer is die dagen dan gewoon even auto’s bekijken die aan de meet komen. Zin om te gaan kijken ? Dat kan want morgen is de laatste dag met de prijsuitreiking als afsluiter!!

Hieronder een impressie hoe het er donderdag aan toe ging bij de aankomst van de Rally en het parkeren op de zeedijk. Stewards alom en Marchals die de bestuurders begeleidden naar een parkeerplaatsje en tevens de omstaanders in bedwang hielden. Een organisatie om U tegen te zeggen.
Ik heb er in elk geval van genoten en toen viel het met de drukte nogal mee. Het was ook de eerste dag.

Wandelen rond Sluis

Ik ga regelmatig wandelen op de wallen in Sluis.( omdat het dichtbij is voor mij) De ene keer aan de kant waar de restanten zijn van de Westpoort beter gekend als de Stenen Beer. De andere keer een langere wandeling aan de andere kant te beginnen aan de Zuidpoort. Je hebt dan een heel andere kijk op het stadje en op de twee blikvangers zijnde het Belfort en de Molen.

De wallen, van oorsprong verdedigingsmuren van Sluis, liggen er al meer dan 600 jaar. Tegenwoordig vormen de wallen, de grachten en het aanliggend grasland met struwelen een prachtig natuurgebied. En als je de hele wandeling doet kom je al vlug aan een ruime 5 km en dan moet je nog de afstand erbij rekenen waar je je auto hebt geparkeerd .

Ik ben even door de Zuidpoort gestapt en kwam wandelend over een kasseipad en over een bruggetje op het fietspad terecht. Dat fietspad loopt van de Stenen Beer helemaal rond Sluis.
Neen ik heb het fietspad niet genomen maar ben de helling naast de poort opgegaan en heb verder gewandeld op een grind/schelpenpad.
Deze keer liepen de langhorns aan deze zijde van de wallen en een eindje verder waren schapen aan het grazen( de foto is niet zo denderend omdat ik teveel moest inzoomen ).

Het lijkt erop dat de wandeling over één lang recht pad loopt maar dat is niet zo , af en toe moet je in een flinke bocht wandelen. Vanuit de lucht zie je de wallen in een stervorm .
Op een groot stuk land staan een heleboel serres . Dit zijn de volkstuintjes van Sluis. Vlak ernaast is er een schooltje met een energiezuinig groen dak. Ik heb die toevallig niet gefotografeerd( jammer ) maar naast de school vind je de openbare speeltuin Klein Ravelijn. In een dagelijks digitaal krantje las ik dat er in Sluis naast de school een openbare speeltuin officieel werd ingehuldigd op 3.10.2021. De foto van één speeltuig komt uit dit krantje( Kneistikrant) Het thema van de speeltuin is ridders en kastelen !

De wandeling liep nog verder maar ik draaide liever af want het was nog een flink eind terug wandelen naar de auto. Ik liep langs een klein maar gezellig dierenparkje. Anders komen de dieren vlug naar de omheining hopend op wat eten ( wat eigenlijk niet mag) maar die dag bleven ze bijna allemaal liggen genieten in het zonnetje. Ze hadden gelijk de dagen ervoor had het flink geregend.

De Njord

Tijdens de lange quarantaine periode viel het verenigingsleven stil. Nu het weer kon werd voorgesteld om dit met een etentje te vieren. Er was veel respons en veel mensen zagen elkaar pas na anderhalf jaar weer terug. Hoe konden we in september beter starten dan met een mossel etentje ( en voor de enkelingen die dit niet lusten een groot stuk kabeljauw). Als toetje kon je kiezen tussen ijs en een koffie. Raden wat ik koos :-).

Om het een beetje speciaal te maken kozen we het restaurant Njord uit gelegen in Zeebrugge ondergebracht op de zevende en achtste verdieping in het ABC torengebouw ( ABC een verwijzing naar ‘Artes-Brugge-Cruise )

De ABC-toren is meer dan alleen maar een cruiseterminal of een kantoorgebouw. Het is een polyvalent gebouw met diverse functies. Het gelijkvloers en de eerste verdieping hebben een duidelijke cruise- en onthaalfunctie, met een check-in, bagage-afhandeling, wachtruimtes, het scannen van bagage en passagiers, grenscontrole, winkelruimte, toeristische info en kunst.

Rondom het restaurant zijn hoge ramen en heb je een prachtig zicht op de vissers-en jachthaven, op de marine basis, de oude havendam, de in- en uitvaart van enorme vrachtschepen. Het is genieten van het uitzicht en het eten is er lekker . al moet ik toegeven dat ik er wel meer van verwacht had in dit mooie kader! Ben je in Zeebrugge , ga er een keertje eten ondertussen kan je genieten van het unieke uitzicht! Alle uitzichten zijn van achter glasramen getrokken.

Alle foto’s zijn aanklikbaar!