Deventer 2

We wandelden de stad Deventer in , het eerste wat we tegenkwamen was dit standbeeld

Het humanisme, als geestesrichting in de 14de eeuw in Italië ontstaan, streefde naar geestelijke ontplooiing van de mens. In Nederland is de dominees zoon Van Vloten  van grote betekenis geweest voor de ontwikkeling van het humanisme. Deze ontwikkeling zou in 1946 uiteindelijk uitmonden in de oprichting van het Humanistisch Verbond. In 1996 werd vlakbij een mooi gebouw “de Hereeniging “genaamd een gedenkteken voor Johannes van Vloten opgericht met een tekst van hem: “De maatschappij en de mensheid beginnen bij ieder van ons”. (meer lezen over Van Vloten: klik)

De botermarkt met bovenin een latijnse spreuk: Vide, sed cui vide = Vertrouw, maar zie toe, wie.
In 1899 naar ontwerp van de gemeente-architect Mulock Houwer, gebouwde overdekte open Markthal. Zeldzaam voorbeeld van gietijzer-architectuur in de op de renaissance geïnspireerde vormen(internet)

 


Heel veel smalle en gezellige winkelstraatjes  . Overal ballonnen gespannen over de straat , soms ook parasols. De terrasjes gelegen in de zon bleven leeg! Veel te warm!

Het was marktdag : veel kramen maar niet zo erg druk.

Het orgeltje speelde  typische deuntjes maar het leek de mensen weinig te boeien
naar het commentaar van de man te horen
Iedereen deed vlug zijn boodschappen en verdween dan om ergens de schaduw op te zoeken.
Het was middag en het kwik liep boven de 30° .
Nu een winkelpand, vroeger een joods gebedshuis.

 

 Over de hele stad verspreid staan er prachtige huizen die mooi zijn onderhouden /versierd.

De waag (klik)

Gedenkstenen voor een huis waar indertijd joden zijn weggevoerd.

 Een grappig tafereel vooraan op een terras.

Het was 35 ° in de namiddag en niemand zag het nog zitten om op eigen houtje  veel rond te lopen in Deventer. We zijn dan ook een paar uur vroeger de koele bus ingestapt en huiswaarts gereden. Het was nog ruim 5 uur rijden vooraleer we op de eindhalte toekwamen. Onderweg nog een stop in Beervelde waar we stoofvlees met frieten gingen eten in een bekend familierestaurant!

Het was een héél geslaagde driedaagse reis, niet alleen omdat de reis goed uitgestippeld was en de chauffeur ons overal naar toe voerde , maar ook omwille van de discipline van de reisgenoten. Hou maar eens 50 mensen goed bijeen!!Ik heb geprobeerd om een overzichtelijk verslag te maken want ik heb zoveel foto’s gemaakt en dan moet je daar uit putten en hopen dat jullie het leuk vinden!

Deventer 1

 


Vlakbij het stadhuis staat de Lebuinuskerk gebouwd tussen 1450 en 1525. Aanvankelijk een katholieke kerk maar later omgevormd door de Calvinisten tot een protestantste kerk . Het mooie orgel werd in 1839 in gebruik genomen.                                       Van de vele muurschilderijen zijn er nog weinig overgebleven.

In de kerk hangen stokken met buideltjes op het einde  en op een rek hangen gelijkaardige buideltjes met korte stokjes. Ik herinner me als kind dat die lange stokken met een buidel  dienden om geld in te stoppen voor het gebruik van een kerkstoel tijdens de mis ! Wellicht zijn de korte stokjes voor hetzelfde doel en werden ze doorgegeven door de kerkgangers zelf. Tijdens de oorlog werd deze klok geroofd.


De Romaanse crypte is bewaard gebleven . Heel attent is er een traplift aangebracht  om mindervalide personen ook toe te laten om dit te kunnen bezichtigen

In de  Magistraatskapel werd in 2012 in de toen geplaatste afscheiding twaalf glas-in-loodramen met expressionistische voorstellingen van profeten en evangelisten verwerkt. Héél mooi met  lichtinval van de zon door de kerkramen.

De toren van deze kerk kan beklommen worden (ruim 200 treden). In de vrije namiddag zijn er toch een paar mensen geweest die dit gedaan hebben. Dan kon je ook het carillon zien en had je een prachtig uitzicht over de stad.
Het bovenste gedeelte van de toren, het koepelvormig gedeelte, wordt ook wel de lantaarn genoemd. Op de koepel staan de woorden Fide Deo, Vigila, Consule, Fortis Age (= Vertrouw op God, wees waakzaam en bedachtzaam, handel kloekmoedig)
Vanaf de begane grond konden  we  enkel Vigile lezen.


We wilden op onze twee uur durende wandeling op het einde nog een kerk bezoeken maar dat is ons niet gelukt. Via een  wirwar van straatjes en in de verzengende hitte wandelden we naar de  Berg Kerk, een van oorsprong Romaanse kruisbasiliek gelegen  op een oude rivierduin.  Er was op dat ogenblik een tentoonstelling  die de hele ruimte van deze kerk innam. We mochten binnen als we 16.30 euro inkom betaalden.pppffff!
Ik maakte een foto van het bijzonder mooie orgel achteraan  de kerk en vlug nog eentje van de tentoonsteling.
De tentoonstelling Roofkunst voor, tijdens en na WO II vertelt het verhaal van handel, roof en teruggave van kunstwerken uit Nederland voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Ik had het wel eens willen zien nu we daar toch waren. Maar 16.30 euro was voor iedereen toch té veel!  Het was op het einde van de wandeling en iedereen was moe, vnl door de hitte! De klim naar de Berg Kerk was ook niet mals.  De Bergkerk wordt gebruikt tegenwoordig voor exposities, bijeenkomsten en concerten.

 

Wat we tussenin allemaal zagen dat is voor een volgend luchtiger  🙂 logje

 

 

 

Deventer

Toen we de laatste morgen onze bagage naar de bus brachten en onze kamerkaart afgaven aan het onthaal, zag ik in het onthaal een aantal jonge voetballertjes. De avond ervoor waren ze toegekomen in het hotel en we zagen ze in het restaurant. Wat een discipline: Je zag ze maar hoorde ze niet. Geen gestoei in de gangen en rustig aan tafel. Ze kwamen van Liverpool en hadden ’s namiddags gespeeld tegen Anderlecht in een tornooi voor jonge spelers. Ik wilde aan hun leiders vragen of ik een foto van hen mocht nemen. Maar ze namen me tussen hen in en lieten een derde een foto maken.

Het was al erg  warm van ’s morgens vroeg. Het zag er naar uit dat we die dag nog méér zouden  puffen dan in Zutphen. In de namiddag wees de thermometer op een bepaald ogenblik 35° aan .

In de voormiddag bezochten we de stad onder begeleiding van onze gids. Deventer is een van de oudste steden van Nederland . In de middeleeuwen was het een belangrijke Hanzestad.  Met 99.166 inwoners is Deventer de derde gemeente van Overijssel en de op één na grootste gemeente van Salland. De stad is gelegen aan de Ijssel .Deze rivier is een aftakking van de Rijn. De gids heeft ons een heleboel verteld over deze rivier die we  praktisch overal tegenkwamen(omdat die zoveel vertakkingen heeft ). De Ijssel kan bij hoge waterstanden op verschillende plaatsen een paar honderd meter breed zijn en het maximale verschil tussen de hoogste en de laagste waterstand ter hoogte van de stad Deventer bedraagt zes meter. Daarom zijn de uiterwaarden hier zo belangrijk. Uiterwaarden zijn de gronden/weiden gelegen naast de rivier en die bij hoog water onderstromen.

De bus bracht ons tot de rand van het centrum want er mogen geen auto’s  in het centrum!  Met de gids trokken  we de stad in. Deventer is bouwkundig een héél mooie stad met prachtige huizen , leuke pleinen, historische gebouwen, kerken…
Die dag was het markt en even zijn we langs de kramen gewandeld. De zon stond tegen het middaguur pal boven ons hoofd en het was zo warm dat er weinig volk op de markt liep. Maar des te meer volk zat er op de aanpalende terrassen.

De rit naar het centrum van Deventer duurde niet zo lang maar te voet zou het toch een heel eind geweest zijn want we logeerden  meer aan de buitenkant van de stad. We zagen op die manier nog een stukje mooie natuur.

Deventer is bekend voor zijn Deventerkoek. Jaarlijks is er nog een happening

Voor orde en Vrede.
Gedenkteken voor de slachtoffers van de oorlog in Nederlands Indie 1945-1950

We wandelden langs prachtige gerestaureerde huizen. 

“Je leert niet voor school ,maar voor het leven (Seneca)”
Vroeger was hier een school

Het oude stadhuis

Dit gebouw hoort ook bij het stadhuis.

 Deze tekst staat op de zijkant van de trappen  om naar de binnenkoer van het nieuwe stadhuis te gaan.

Neutelings Riedijk Architechten maakte van het nieuwe stadhuis van Deventer een indrukwekkend palazzo ,zoals het stadhuis ook genoemd wordt. Wij zagen alleen de buitenkant en de binnenkoer. Ik plukte de laatste foto van internet om de binnenkant ook te tonen. Ongelooflijk mooi en voortdurend gefotografeerd . Er staan op de binnenkoer veel zitbanken om op je gemak te kunnen rondkijken . De gevelramen zijn een serie van 2.264 gevelroosters, gevormd naar de vingerafdrukken van bewoners !

 

morgen wandelen we verder…

Zutphen

Na het bezoek aan de Canadese begraafplaats in Holten reden we door naar Zutphen waar we met onze gids een stadwandeling zouden doen. Wel gemakkelijk dat we vanaf de start een gids bij ons hadden. Hij vertelde in de bus waar we naar toe reden en wat we allemaal zouden zien. Hij had zich goed voorbereid en verraste iedereen met zijn kennis over deze streek.

We reden door een mooi en groen landschap en arriveerden na een  uurtje  in Zutphen waar een lunch klaarstond  in het “Ijsselpaviljoen” gelegen aan… de Ijssel.

We hoopten dat we de stad zouden verkennen met deze paardenwagen want het was ontzettend warm !

Een gezellig lunch. Er was keuze genoeg.

Zoals je ziet verkenden we de stad te voet. Hoewel we met een grote groep waren heeft het al die dagen nooit gestoord.Iedereen zorgde ervoor om overal op tijd te zijn en er heerste een prima sfeer onder elkaar. We kregen ook de tijd om nu en dan zelf op stap te gaan. Ik geef een impressie van deze stad want al de foto’s tonen zou te veel worden.

De Walburgiskerk is een kerk aan het ‘s-Gravenhof in Zutphen .Het oudste deel dateert uit de 11e eeuw . De huidige kerk dateert voor het grootste deel uit de eerste helft van 13e eeuwen sinds de 16e eeuw heeft ze haar hedendaagse uiterlijk.

De warmte zorgde ervoor dat er weinig mensen  op straat liepen maar de terrasjes waren overal druk bezocht.

Leuke straatjes  en mooie oude huizen. Ook hier was er toezicht!

 

Het nieuwe en het oude stadhuis.

Oud Bornhof.
Op de poort staan stenen beelden die aangeven voor wie het hofje werd gebouwd. Hier sleten de oudjes hun laatste dagen.

 Wandel maar liever op de weg want deze voetpaden zijn  gevaarlijk door de voortdurende niveauverschillen!

De Berkelpoort is een waterpoort en onderdeel van de Zutphense stadsmuur en gelegen aan de oostelijke rand van het stadscentrum, over de kleine rivier de Berkel.Er worden rondvaarten gedaan met fluisterbootjes.

De huizen in de stad waren heel dikwijls opgefleurd met bloemen en bloembakken . Opvallend ook veel stokrozen!  Daartussen ook bloemendames!! Ik had mijn zonnehoed op die helemaal uit vorm was. Ik had die opgerold in mijn tas gestopt! Het was verstikkend warm die dag . Na de wandeling met gids had niemand nog zin om op zijn eentje nog wat rond te wandelen. Een terras in de schaduw was het enige wat we nog wilden.


Zutphen was vroeger een Hanzestad en dat is terug te vinden in de  grote huizen met buitenluiken en katrollen op de nok van het huis.


Er is een klein museum ingericht in het hofje.( beschermd monument)

Dit is het eerste huis dat in Zutphen in steen is gebouwd .

De loge van Karel van Zweden(klik)

Ik had zin om ook tussen de spuitende fonteintjes afkoeling te zoeken!!

Die avond hebben we lang op het terras gezeten van ons hotel!

 

Het Nationaal Natuurpark de Sallandse heuvelrug.

De volgende dag  na een heerlijk ontbijtbuffet en vooral goed uitgerust na een vermoeiende eerste dag( een combinatie van een lange dag en hoge temperaturen) reden we met de bus naar het plaatsje Holten waar we in een klein museum verwelkomd werden. Daar kregen we een heleboel uitleg over het ontstaan van de Sallandse heuvelrug en de evolutie ervan( lees er meer over : klik).
Het Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug tussen Hellendoorn en Holten behoort tot één van de grootste aaneengesloten droge heidegebieden van Europa. Voor ons was het een volslagen onbekend gebied. De heide stond nu nog niet in bloei maar dit moet een prachtig zicht zijn .

De dieren die in deze streek leven of geleefd hebben  werden in het museum heel aantrekkelijk voorgesteld door diorama’s en alles werd verteld op een aangename manier door een gids. Na een uurtje stapten we met een andere gids terug in de bus en deden een rondrit in de streek zelf. Het is veel te uitgestrekt om het te voet te doen.  De gids vertelde honderd uit over deze streek. Ook hoe spijtig het was dat niet gekozen werd voor de naam Holten Heuvelrug want daar ligt deze heuvelrug voornamelijk. Salland is een oud saksische benaming (klik).
In het Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug kunt u  wandelen, fietsen, moutainbiken en paardrijden.  We kwamen veel fietsers tegen en dat lijkt me wel de ideale manier om dit stukje natuur te ontdekken!  De foto’s van  de heide zijn vanuit de  rijdende bus getrokken. De gids trok ook onze aandacht op de groepjes eikenbomen die er her en der groeiden. Wanneer een eik afgezaagd wordt groeien er op dezelfde plaats opnieuw eiken maar meestal in groepjes!!

Het museum  met mooie diorama’s

De busrit in het Natuurpark

In dit Natuurpark  is er de Canadese begraafplaats Holterberg.
Dit is één van de grootste militaire begraafplaatsen in Nederland.  Het telt 1394 graven.
Het doet denken aan de vele militaire begraafplaatsen in de Westhoek.
Het was wel verrassend om in dit natuurgebied een militaire  begraafplaats aan te treffen.

 Het was ondertussen middag geworden en we reden naar Zutphen want daar gingen we lunchen.
Dat is voor morgen !

Tuinen van het Paleis Het Loo

Na  het bezoek aan de talrijke kamers van het Paleis Het Loo wandelden we naar de tuinen rond het Paleis. Vanuit het Paleis had je een mooi zicht op de tuinen, gelegen opzij en achteraan.  Je keek neer op de tuinen en je zag de mooie patronen , maar een heldere foto ervan maken zat er niet in.
Toen we buiten kwamen overviel de hitte ons ( 30° en meer) en gezien ik tegenwoordig niet zo goed die hoge temperaturen verdraag vreesde ik ervoor dat  het een korte wandeling zou worden. Er waren weinig schaduwplekjes. Ik liep er echt niet alleen te puffen en waar het maar even kon zocht ik de schaduwzijde op.

Een beetje informatie over deze tuinen heb ik bijeengesprokkeld:
Toen de keuze was gemaakt om van Paleis Het Loo een museum te maken zijn  de tuinen van het Paleis teruggebracht in de stijl van de barokke Hollandse tuin in de tijd van de eerste bewoners, nl .koning-stadhouder Willem III en zijn vrouw Mary Stuart II.
De talrijke tuinbeelden, goden en godinnen uit de Griekse mythologie hebben als thema de groei en bloei van de tuinen . Centraal staat Venus, de godin van de liefde. In 2016 zijn 45 replica’s van Delfts blauwe tuinvazen teruggeplaatst in de tuinen van Paleis Het Loo waar ze het hele seizoen te bewonderen zijn. De meest recente renovatie van de tuinen heeft plaats gehad  tussen 2007 en 2015 .
Museum Paleis Het Loo heeft de officiële status van ‘botanische tuin’ verkregen. Een bekroning van het jarenlange werk om de tuinen in de huidige staat te krijgen. Ik heb me laten vertellen dat de planten en bloemen na de laatste tuinrenovatie nog niet in volle glorie staan.

 

 

Vanop het balkon van de zuilenrij heb je een prachtig overzicht van de tuinen richting Paleis!

We hadden graag nog deze wandeling gedaan nl achterin staat een kasteel waar jaren
geleden Prinses Margriet met haar echtgenoot gewoond heeft. De wandeling duurde een uur en gezien er een  sluitingstijd is ,waren we te laat om deze wandeling nog te doen. Jammer.

In de schaduw van de bomen wandelden we dan terug naar de ingang.

Een sierlijke pauw liet zich gewillig fotograferen door vrienden die al eerder teruggekeerd waren
en juist toen we naar de bus stapten toonde hij zijn vederkleed. Ik was te laat om een foto te maken..

De koelte van de bus ( de airco draaide op volle toeren) voelde zalig aan( maar onzalig voor  veel mensen …stijve nek, hoesten, …) en dan was het richting Deventer waar we twee nachten zouden logeren. Eenmaal ter plaatse was iedereen erg blij om de voetjes onder tafel te kunnen steken , lekker eten te krijgen en dan redelijk vroeg naar bed.
De dag was héél vroeg begonnen!! En de andere dag stond er ook veel op het programma!

Paleis het Loo

 

Na de koninklijke lunch en het bezoek aan de koninklijke stallen wandelden we richting Paleis Het Loo. Het merendeel van onze groep koos om eerst in het Paleis een kijkje te nemen want het was erg warm buiten. De zon zat pal boven ons en in de tuinen was er nergens schaduw. De tuinen bleken heraangelegd en van een grote bloemenzee was nog niet veel te merken. Tja dat zal wel nodig zijn om de planten regelmatig eens te vernieuwen. Onze eigen gids had voordien verteld dat overal in het paleis grote verse bloemboeketten stonden. Dat was de wens van de koningin ( ik ben vergeten welke koningin) want ze wilde dat het paleis er bewoond uitzag en bloemen waren toch een teken dat een huis bewoond was. Inderdaad in alle kamers waren er planten en grote boeketten terug te vinden!

Er zijn zovéél kamers in het paleis dat ik er hier maar een aantal zal tonen. Al de kamers zijn mooi bemeubeld, overal schilderijen van de bewoners van dit paleis, prachtige wandtapijten,  mooie plafonds , opvallend veel voorwerpen en hebbedingetjes in Delftsblauw ( ook terug te vinden in vazen in de tuin).
Er is een evolutie te merken in de aankleding van de kamers van pompeus luxueus in vorige eeuwen  tot soberder luxueus . Kijk even mee:

Paleis Het Loo De hoofdingang van het Paleis.
Het publiek gaat onder de trap binnen.

 Overal grote vazen met verse bloemen

Prachtige plafondseen recentere zitkamer

De deur naar de tuin gezien van binnen naar buiten en aan de buitenkant.
Gesloten voor bezoekers:  die moeten naar de beneden gaan om via een smalle gang in de tuin te komen.
De monumentale trappen  dienen tegenwoordig als achtergrond om foto’s te nemen 🙂

morgen wandelen we in de tuin!