De eerste dag in Wenen

Ach, ik schreef als titel in het vorig logje :Kerstmarkten in Wenen. Maar die eerste dag waren we daar nog niet echt aan toe.  We zochten in de buurt van het hotel iets waar we wat konden eten. Zo doen we het iedere reis: ’s middag geen uitgebreid maal , in de namiddag een koffiebreak en dan ’s avonds wat uitgebreider en blijven we ook gezellig langer aan tafel.

In de omgeving van het hotel vonden we een leuke zaak waar je broodjes kon eten of iets warms. Héél gezellig ingericht met grote ramen en meubeltjes die wat deden denken aan Ikeameubels. Erg vriendelijk personeel en als je een camera bovenhaalt onmiddellijk in actie om voor jou een groepsfoto te maken!
Eentje koos voor een laat ontbijt, een ander voor  eggs benedict( een Engelse muffin, ham, gepocheerde eieren en hollandaise saus)en nog een ander een broodje met gebakken ham en een spiegelei.

Daarna trokken we verder de stad in. Niet alleen het station is imposant maar de andere gebouwen errond eveneens.

Maar we kwamen ook kleine bloemenstalletjes tegen, een winkel die wat aan Gaudi deed denken  en een mooie koperen fontein met drinkbaar water.

Toen kwamen we aan een brug  waarop er aan weerszijden een wit beeld  ( een hoofd) stond.  Onder de brug stroomt de rivier Wien. Binnen het stadsgebied van Wenen loopt deze rivier bijna geheel door een betonnen rivierbed om dan uit te monden in het Donaukanaal( een zijarm van de Donau).

Het Stadtpark is  populair vanwege de vele beelden van kunstenaars – vooral muzikanten – die over het park verspreid staan. Je vindt standbeelden en borstbeelden van componisten zoals Franz Schubert en Anton Brückner, Franz Lehar maar veruit het meest bekende is het Johann Strauss monument, dat in 1921 gemaakt werd door de Oostenrijkse beeldhouwer Edmund Hellmer. Het monument toont een verguld standbeeld van Johann Strauss II, de koning van de wals, met achter hem een stenen boog versierd met Najaden.

Toen werd het te duister om in het park nog andere beelden te fotograferen en maakten we kennis met de kerstverlichting die je in het hart van Wenen overal aantreft!

Morgen meer …

 

Kerstmarkten in Wenen

De reis naar Wenen was bedoeld om de kerstmarkten te bezoeken in deze stad. Maar de zes dametjes hebben natuurlijk nog héél wat anders bezocht. Was het erg warm in Sevilla een klein maand ervoor, dan was het frisjes in Wenen en flirtte de temperatuur dikwijls met het vriespunt. Eén nacht heeft het gesneeuwd maar in de stad zelf had je er de andere dag praktisch geen last van. De sneeuw wordt aangepakt met zand en een soort fijne steentjes/hout. Natuurlijk liepen we nu niet rond in Tshirt maar  in een dikke jas en ik had in elk geval mijn hoedje mee. Beter voorkomen hé want die sinussen van mij kunnen niet zo goed tegen de kou. Ik heb er ginder totaal geen last van gehad. Zou het komen omdat er praktisch geen wind was ? Aan de kust is er altijd wel een briesje .
De reis was weer piekfijn in elkaar gestoken door Anne  . We hebben enorm veel gedaan die dagen. Het tijdstip van de reis was zodanig uitgekiend dat het nog geen winterhoogseizoen was! Zowel voor de vliegreis als voor het prachtige hotel . (klik). Grand chic voor een redelijke prijs en dan nog midden in de stad!

De reis verliep probleemloos en nog geen drie uur later stonden we al in het hotel.
Het vliegtuig steeg op om 10.15 uur en het leek erop dat het een mooie dag zou worden in Brussel. Toen we om 12 uur landden in Wenen was het daar ook mooi weer! Met een bus werden we naar de luchthaven gebracht. Daar kochten we een ticket om met de CAT ( City Airport Train) in 16 minuten rechtstreeks naar Wien-Mitte te reizen, een enorm groot station midden in Wenen ( zie foto 7 naast het rode gebouw). Van daaruit was het hooguit tien minuten stappen naar het hotel. Het hotel geeft uit in de hoofdstraat maar de ingang is in een lange steeg . In de zomer staat het er vol met tafeltjes maar nu was het daarvoor wel te koud. Nog een blik op onze kamer met salon, met badkamer en aparte wc. De ontbijtzaal bestond uit verschillende aparte kamers/zaaltjes. Ik trok er maar één foto ( onderaan te zien) omdat het er elke morgen erg druk was en het moeilijk was om enkel ons zes op de foto te zetten.

Na de valies uitgepakt te hebben trokken we de stad in want we hadden honger….

Terug thuis .

Ik ben al een paar dagen thuis , maar ik ben teruggekomen met een verkoudheid om U tegen te zeggen. Ik ben een tweetal dagen binnen gebleven en heb me rustig gehouden.  Ik was niet de enige die zo verkouden teruggekeerd is . De grootste oorzaak is de airco die je overal aantreft .
Ik heb vroeger al verteld dat ik sedert een paar jaar absoluut niet meer tegen hoge temperaturen kan. Het was in Sevilla alle dagen boven de dertig graden en niks van wind. Alleen ’s morgens viel het mee met zo’n 20°.  Overdag zochten we om de haverklap een terras op waar we meestal onder enorme parasols afkoeling konden vinden  of we gingen  een kasteel of kerk … binnen waar het ook een stuk koeler was. Soms moesten we toch een heel stuk in de blakende zon lopen eer we aan de bezienswaardigheid  kwamen.
In de stad zelf met zijn vele smalle steegjes was het aangenaam wandelen, want de zon kon er niet komen en zelfs in de drukke centrumstraten viel het  mee omdat de trottoirs vol staan met sinaasappelbomen die grote kruinen hebben met veel bladeren en massa’s appelsienen. Er wordt beweerd dat die niet eetbaar zijn, in elk geval waren ze nog groen. Af en toe viel er eentje uit de boom . Gelukkig nooit op ons hoofd.
Normaal is het vanaf half oktober in Sevilla ongeveer 23° en zelfs de inwoners vonden het erg warm voor de tijd van het jaar. Maar zoals ik al schreef we pasten ons aan en soms namen we een taxi die ons naar een bestemming voerde en waar we dan nadien te voet terugkeerden.
Taxi’s zijn er niet duur en je ziet er honderden rijden , allemaal witte auto’s met een gele en rode streep en een nummer. Grotendeels van de stad en de andere zijn geregistreerd. Ander openbaar vervoer vind je niet in het centrum met zijn één richtingsstraten. Buiten het centrum waar grote lanen zijn zie je wel trams rijden.

Ik heb heel veel foto’s genomen en het eerste wat ik bij thuiskomst deed was de foto’s -waar één van de vriendinnen op staat of waar we allemaal opstaan -verzamelen in één map. Méér dan honderd foto’s heb ik op die manier doorgestuurd naar de vriendinnen. Nu ben ik bezig om nog ruim 1000 foto’s na te kijken. Ik werkte met mijn gsm en de grote camera. Soms was het resultaat mooier met de gsm en soms met de grote camera. De felle zon was niet ideaal maar de donkere kerken en kastelen evenmin. Dus nu nakijken welke foto’s er kunnen verwijderd worden.

Héél vroeg in de morgen reisden we met de trein( van 6 uur) van Brugge naar Brussel.( Ik ga de avond ervoor bij een vriendin slapen in Brugge want er is geen trein zo vroeg vanuit de “mondaine ” badstad!).Tijdens de vlucht die zo’n 2 uur 20 min duurt installeerde ik me en sliep! We zaten allemaal goed ingeduffeld te ontbijten in de luchthaven . Het regende toen we vertrokken en landden in Sevilla onder een stralende zon. Met de taxi( 12 km) naar ons hotel en vlug zomerkleren aan.
We aten onze eerste tapas op een terras met verschillende restaurantjes op een pleintje vlak vòòr het hotel.(links op de foto zie je achter die rode auto de ingang van ons hotel. Dat pleintje was de volgende dagen ons stekje waar we de meeste avonden gingen eten.  We pasten ons aan : het werd elke avond later en later. Dan wel geen tapas maar een menu( ze spreken dat zo grappig uit)van ongeveer 10 euro. Eten is er spotgoedkoop!
Morgen verder…

Mosselen!

Met een dubbeldekbus  deden we vandaag een super mooie uitstap . Het was de jaarlijkse uitstap met de senioren naar Yerseke om mosselen te  eten. We waren met 76 mensen! Het restaurant kan dit grote aantal aan. De bediening was vlot, het personeel vriendelijk en de goedgevulde mosselen waren lekker . Vanuit onze gemeente is het toch dik anderhalf uur rijden om in Yerseke te geraken. Enkel om te eten denken jullie? Neen neen, de dag werd goed gevuld omdat we in de voormiddag nog een bezoek brachten aan een Kaasboerderij en in de namiddag een Vlindertuin en Fossielen museum. Maar daar later meer over want de dag begon vroeg en eindigde laat!

Echternach 1

bon repos.jpg

Vlak naast het hotel was er een bushalte. De volgende morgen namen we de bus en een kwartiertje later stonden we al in het centrum van Echternach.

 We wandelden door de verkeersvrije winkelstraat richting marktplein. Het was nog vroeg in de voormiddag en het was  helemaal niet druk . Het uithangbord van een bekende banketbakker hing nog aan de gevel , maar de zaak lijkt definitief  gesloten. Jammer.

vakntien,luxemburg,familie,kleinkinderen

Het marktplein van Echternach , het centrale punt van deze stad. Achteraan staat het Kruis van Gerechtigheid( hieronder van dichtbij)

echternach23.JPG


Het huidige stadhuis

De Orangerie, een tuin met veel sinaasappelbomen, is te vinden in de buurt van de abdij. In de tuin treft men onder meer standbeelden, bloemperken en grote terrassen aan. Achteraan staat een paviljoen dat dateert uit 1765. De beelden tegen de façade stellen de vier jaargetijden voor (info bureau toerisme). De orangerie stond vroeger vol met rozen en andere bloeiende planten. Nu is het eerder kaal te noemen!

echternach13.JPG

De basiliek van Willibrordus. Een mooie maar eerder sobere kerk.

Een prachtig glasraam vertelt het leven van Willibrordus.

De  St. Willibrordbasiliek dateert uit de 11e en 13e eeuw. Na zware beschadigingen gedurende het Ardennenoffensief werd hij in neoromaanse stijl herbouwd. De crypte stamt uit de Karolingische tijd en heeft waardevolle fresco’s uit dit tijdperk. Hier staat de rijk versierde marmeren sarcofaag met het stoffelijk overschot van de Heilige Willibrord.

echternach15.JPG

Sinds de Middeleeuwen vindt op dinsdag na Pinksteren jaarlijks de Processie van Echternach plaats ter ere van Willibrord. De deelnemers van deze processie van Echternach, ook wel de springprocessie genoemd, zijn aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Dit is in 1947 zo ingesteld omdat het toenmalige ritme (drie stappen naar voren en twee terug) voor chaos zorgde. De heilige Willibrord gold als een genezer van de Saint-Guy-kwaal: epilepsie.
Elk jaar vindt deze processie met duizenden deelnemers (ongeveer acht- tot twaalfduizend) en bezoekers plaats .

Wil je meer  weten over deze katholieke missionaris : (klik)


Het gouden Evangelieboek van Echternach


Beelden van Willibrordus. Bij het rechtse beeld  heeft  hij de dom van Utrecht in zijn handen.

In de gewelfde kelders van de voormalige abdij is een museum ingericht voornamelijk gewijd aan het scriptorium(is de ruimte in een klooster waar monniken teksten en boeken overschreven en vertaalden) van Echternach en is er ook een afdeling over het leven van Willibrordus. In de Middeleeuwen was het scriptorium van de abdij van Echternach één van de belangrijkste in Europa. Vooral de decoratieve schilderingen in goud van de eerste letter van de evangeliën zijn fantastische kunstwerken en uniek door hun Romaanse symboliek.

echternach19.JPG

echternach16.JPG

Het stadspark met de tuinen van de Abdij van Echternach, die uit de 18e eeuw dateren, ligt aan de oevers van de Sûre. Een rococopaviljoen is er ook te vinden.

echternach20.JPG

De Sûre vormt in Echternach  de grens tussen Luxemburg en Duitsland.

echternach21.jpg

Toen namen  we de citybus en lieten ons voeren naar de Lac van Echternach.

Vòòr je  Echternach binnenrijdt zie je een recreatiecentrum rond een kunstmatig aangelegd meer van circa 30 hectare.  Bij de ingang van het meer is een grote gratis parkeerplaats.
Rond het meer is een pad voor voetgangers om te wandelen, te fietsen en aan  inline skaten te doen. Op het meer kan je waterfietsen of vissen . Het meer is omgeven door 375 hectare bos, waar verschillende wandelroutes doorheen lopen.

Er is een mooi afgesloten speelplein voor kinderen en overal zijn er picknickplaatsen voorzien.De jeugdherberg biedt vele sport- en recreatiemogelijkheden en heeft een klein restaurant met een terras.

 Palend aan recreatiegebied vind je de restanten van een Romeinse Villa.

villa romana2.jpg

Er is ook een klein museum waar getoond wordt hoe het dagelijks leven in die tijd was.

Toen…hebben we de bus genomen en zijn we hotelwaarts  gereden of beter zijn we terug naar de familie gegaan waar we de avond doorbrachten.

ps. omdat ik een totaalbeeld wilde geven van Echternach  voor de lezers van deze blog, heb ik sommige foto’s overgenomen van mijn  vorige blog ( die met een zwart randje).

Echternach

Na de uitgebreide wandeling in de stad Luxemburg reden we naar ons slaapadres in de omgeving van Echternach. Neef en nichtje wonen in een dorpje op zo’n 7 km van deze toeristische trekpleister .
Op vijf minuten wandelen van hun huis logeerden mijn vriendin en ik in een mooi hotel. Bij elk bezoek logeer ik daar en de dame van het onthaal kwam me al uitgebreid verwelkomen en vroeg of de jongens niet mee waren. Neen de kleinzoons waren niet mee. Die waren op reis met hun ouders en hebben wat afgezaagd dat ze nu niet mee konden met oma. Dat zullen we binnenkort eens opnieuw moeten doen… De reis was nogal vlug gepland omdat de gezondheidstoestand van neef alarmerend was . Gelukkig gaat het al wat beter met hem al mag niet gezegd worden dat zijn toestand goed is. De komst van familie deed hem blijkbaar goed en gaf hem wat verstrooiing.
Overdag trokken mijn vriendin en ik erop uit en ’s avonds gingen we bij neef en nicht eten ondertussen bijpratend over mijn kinderen en kleinkinderen en over hun twee dochters. Eén van hen is in verwachting van een eerste kindje . Zij hadden daar niet meer op gehoopt . De aanstaande moeder is  36 jaar.

Na een heerlijk avondmaal bij neef en nicht wandelden we die eerste avond terug naar het hotel  en rolden al vlug ons bed in want de dag was al vroeg begonnen met een treinreis van 4 1/2 uur en een lange namiddag rondwandelen in Luxemburg.

De volgende dag zouden we alleen op stap gaan. Neef moest zich aanbieden in het ziekenhuis in Ettelbruck voor een controle. Wij zouden met de bus naar Echternach rijden en pas ’s avonds terugkeren . Het openbaar vervoer is daar goed geregeld en daarenboven konden we de bus nemen vlak voor het hotel.
In Echternach zelf rijdt er tijdens de zomermaanden een Citybus  die vaste stopplaatsen heeft en die je gratis rondvoert in de stad zelf. Iedere volledige toer neemt 20 minuten in beslag. Geen enkel excuus om niet alles te bezoeken in deze  stad . Vroeger  een mooie stad met prachtige winkels , tearooms, hotels  , nu is er leegstand merkbaar. Vroeger een bruisende , elegante stad …nu teert het nog op zijn mooi verleden.
De succesjaren waren de jaren waarin heel veel mensen uit de streek in de Monsanto fabriek gingen werken  even buiten de stad gelegen . Echternach is dan overspoeld geworden met buitenlandse werknemers die aan het roer stonden van hotels, tearooms en winkelpanden. Na jaren sloot de Monsanto fabriek plots de deuren en velen werden werkeloos!!
Ook de grote distributieketens in grote steden zorgden ervoor dat winkels in kleinere steden de deuren sloten.
Morgen toon ik foto’s van onze wandeling door Echternach.

Op die korte avondwandeling zagen we een wondermooie zonsondergang.