Historium in Brugge

Tussen de najaarswerken in de tuin door( waar ik het later nog zal over hebben) ben ik gisteren namiddag samen met de senioren naar het Historium geweest in Brugge. Dat is echt een bezoek waard. Alleen was het erg moeilijk om in de themakamers foto’s te nemen .

” Zeven historische themakamers met decor, film en speciale effecten brengen je terug naar een dag in 1435. Volg het verhaal van Jacob, een leerjongen van Jan van Eyck, en bezoek daarna de interactieve tentoonstelling of geniet van het panoramisch uitzicht op de Markt. Een aparte beleving is de VR Experience, waarbij je met een virtual reality-bril volledig wordt ondergedompeld in 15de-eeuws Brugge. ”

Bij de ingang wordt je uitgenodigd om de geschiedenis van Brugge te bekijken

Voor je binnengaat in de themakamers mag je nog even grabbelen in de verkleedkist !
Daarna met een virtual reality bril op kijken naar het Brugge in de 15 e eeuw. Super!

 Iedereen krijgt een audiofoon en je hoeft alleen maar verder te wandelen
De deuren gaan automatisch open en na het verhaal gaat een ander deur open
en stap je weer een andere kamer binnen..

Het handelsleven in de gouden eeuw wordt uitgebeeld

 Na de themakamers  kan je alles nog eens nakijken op tv schermen , foto’s en voorwerpen.

Op het balkon  heb je een prachtig zicht op de markt ,
de mooie huizen die een rol hebben gespeeld in de gouden eeuw
en op het mooie Belfort. 

Het schilderij dat in het trappenhuis hangt waarover het gaat in het verhaal van Jacob gemaakt door Jan Van Eyck  ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’  door hedendaagse artiesten uitgebeeld.

Nog een korte wandeling door Brugge en even uitblazen in een Brugs café
vooraleer met de bus van de Lijn richting Knokke te rijden.Terug in Knokke zag ik vanaf de parking naast het station deze prachtig zonsondergang

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Kasteel van Loppem Lifestyle beurs

Ik heb dit Kasteel al meer dan één keer bezocht . Eén keer de binnenkant en twee keer in de tuinen rond het Kasteel en ook in het doolhof behorend bij het Kasteel bezocht ik met een paar vriendinnen. Als je dit doolhof voor de eerste keer bezoekt dan loop je meer dan één keer verkeerd. Al grappend had de bewaker van het doolhof ons gezegd dat we zijn hulp mochten inroepen moesten we niet tot in het midden geraken. Het scheelde niet veel of we hadden zijn hulp nodig. 🙂

Maar vandaag ging ik met een schoolvriendin naar  de lifestyle beurs in dit Kasteel.  Het is  eigenlijk een tuin-, interieur- en lifestylebeurs.  Een aantal kwekers van planten  tref je er aan , ambachtelijke versieringen voor je tuin en  ook wordt aandacht besteed aan het interieur met eigenhandig gemaakte kasten ,met bankstellen, schilderijen, mooie gadgets… Natuurlijk ook wat werkmateriaal vooral voor grote tuinen .

Overal terrasjes  en een groot terras op het gazon vlak voor het imposante kasteel. De foodtrucks ontbraken niet  . Je kon er koffie, thee en allerhande bier en frisdranken verkrijgen. Ook lekker ter plaatse gebakken taart en brownies en cake ( het rook er zo lekker  aan die foodtruck 😉 ) en dan kon je met je drank en versnapering ergens gaan zitten op één van de terrasjes.

In het rode bakstenen theehuisje even een grapje uitgehaald :mezelf getrokken in de  spiegel. De mevrouw van al die spulletjes zei stilletjes tegen me  ” ik heb  ook al met die spiegel een selfie gemaakt” Even samen giechelen.

Een bezoek aan het Kasteel zelf kon ook  voor de helft van de prijs gedurende de Lifestyle dagen. Dat hebben we niet gedaan omdat we er al eens waren. We wilden meer genieten van het buiten zijn want het was een mooie zonnige dag . De weersvoorspellingen hadden het over 90% kans op regen in het Westen. We hebben geen regen gezien!  Het mag gerust zo blijven de volgende dagen.

Voorzienig waren ze geweest .
Een grote weide bezijden het Kasteel was ingericht als parking.
Een eindje te voet om terug bij de Kasteeldreef  te komen.Eenmaal in de dreef zag je al allerlei standjes Deze reuze paddenstoelen in hout trokken zeker de aandacht. Heel veel eendjes  en andere dieren ook in houtZo’n reuze Allium had ik nog nooit gezien. De poppies ontbraken niet en de paddenstoeltjes waren o zo schattig!Een smid was bezig om ijzeren houtkorven te maken.
Hij gebruikte hiervoor het materiaal dat  70 jaar oud was en afkomstig van zijn grootvaderDe dag ervoor had het enorm geregend zei een standhouder en toen waren die paraplu’s welkom!
Vandaag zal hij er wel geen enkele verkocht hebben.Op de foto komt het niet zo goed over: een dikke laag verf gespateld op doek.
Op  afstand te bekijken en dan zie je contouren van mensen.

grasmaaiers en grasrobots!
Eerst nog een Thaise foodtruck en toen stapten we door de poort het kasteelterrein binnen De ijskar had succes en deze mevrouw was er bij gaan zitten! Veel  ijzeren gadgets om in de tuin te zetten of in de grond vast te prikken.
Tonnen voor van alles en nog wat: mini sauna, zeteltjes, tafeltjes en zelf hondenmanden en -huisjes!

Het Kasteel van Loppem

Een zicht op het theehuisje en een vijver achteraan

Het theehuisje. Als afsluiter een stukje bosbessentaart met een kopje koffie.
En wat genieten van het zonnetje! Onverwachts een fijn dag beleefd.

 

Centrale Begraafplaats van Brugge

Gisteren beloofde ik om van dit grote kerkhof beelden te tonen. Het is een  indrukwekkende begraafplaats en ook erg bekend.  In het kader van Open Monumentendag kon je je inschrijven voor een bezoek met een gids. Hier was dat wel een pluspunt. Als je niet al te veel weet over de gebruiken die er waren  op oude begraafplaatsen  en de symboliek van de grafstenen krijg je toch een héél ander beeld hoe het er vroeger aan toe ging en waarom bepaalde graftekens geplaatst zijn.

De bevolking protesteerde aanvankelijk om de overledenen buiten de stad te laten begraven. Deels uit praktische overwegingen want wie bezat in die tijd een vervoermiddel?  Dus zij die geen vervoermiddel hadden dienden de kist te voet naar deze begraafplaats te brengen. Daarom zie je bij de oude grafmonumenten dat het allemaal begoede burgers waren. Die grafmonumenten waren niet alleen groot  maar toonden ook erg veel symbolische kernmerken .
Dat ging van obelisken ( Napoleon had een voorkeur voor Egyptische symbolen en de burgerij volgde) tot sarcofagen ( de overledenen werden wèl in de grond begraven niet in de sarcofaag),  kerkgebouwen …

Veel grafmonumenten zijn begroeid met mos en witte korstmos. Deze mogen niet verwijderd worden omdat ze ten eerste de grafstenen beschermen tegen erosie en anderzijds  toelaten dat zeldzame planten er tot leven komen. Zo zie je overal varens tussen de graven verschijnen ontstaan door de mossen. Bij het binnenkomen door het poortershuis staat een plakkaat dat er hier nergens pesticiden worden gebruikt!!


Op de grafmonumenten zie je terugkerende elementen zoals de zandloper(kan door vleugels vergezeld zijn. Soms zijn het 2 dezelfde vleugels en soms met 2 verschillende vleugels, van een duif en een vleermuis. Dit symbool verwijst naar de vluchtigheid van het leven en het verder gaan van de tijd.
Twee handen die als het ware uit elkaar glijden(symbool van de liefde die over de dood blijft bestaan of van de scheiding die door de dood tussen de geliefden is ontstaan).
De  vlam en de fakkel en het doodshoofd( symbolen die verwijzen naar het uitdoven of het einde van het leven en de vergankelijkheid).
De slang die in zijn eigen staart bijt en zo een cirkel vormt tref je op veel grafmonumenten aan : symbool van het eeuwig durende of  de wedergeboorte.
De urne zie je op veel grafmonumenten, de urne alleen of bedekt met een sluier : symbool van respect.
Een anker: symbool van stabiliteit, trouw en hoop
Op het kerkhof vind je veel klimop en dit mag niet verwijderd worden! Klimop is een eeuwig groene plant en een oud Keltisch symbool. Het verwijst naar de cyclus van de dood en de heropstanding en de eeuwigheid.
Op dit kerkhof is er een graf waar de klimop zo gewoekerd heeft dat het nu een boom is en ergens onderaan zie je met moeite een grafsteen! De overledene was destijds schilder aan het hof van Willem I. Ik heb er geen foto van want ik wist niet wat ik precies moest fotograferen!
Dan heb je ook nog de symbolen van het beroep dat de overledene tijdens zijn leven heeft uitgeoefend.

Een deel van het kerkhof is voorbehouden voor de geestelijken die in scholen,ziekenhuizen … gewerkt hebben. Indrukwekkend om al deze kleine kruisjes samen te zien staan.

Er is ook een geuzenafdeling waar mensen die niet katholiek waren werden begraven zoals de protestanten die indertijd een hele kolonie vormden in Brugge.
Ook een gedenksteen voor Duitse soldaten  uit wereldoorlog I en II. De stoffelijke resten zijn lang geleden al overgebracht naar de Duitse kerkhoven in de Westhoek.

Er is ook een ossuarium waar de stoffelijke resten  uit de oude grafmonumenten die worden verder verkocht worden ondergebracht. De gids vertelde dat het hoofdzakelijk schedels en grote beenderen waren die gevonden werden in deze eeuwenoude grafmonumenten.

Het is een uitgebreid log geworden  maar de gids wist ons van het begin af te boeien met de verhalen rond deze grafmonumenten.
Ik hoop dat het jullie lezers ook wat kan boeien. De weetjes komen van de gids en van een site over kerkhoven en de betekenis van de symbolen op internet.

Hier een deel waar de geuzen werden begravengraf van Achille Van Acker Het perk waar de geestelijken werden/worden begraven. Een enorme tombe van een liberale burgemeester die gelovig was: Een kruis op het hoofdeinde.
Liberalisme en katholicisme gingen niet samen vroeger!! Het graf van Guido Gezelle. Weinig ijzeren kruisjes Dit is enkel een gedenksteen van een priester.
De vrouw zit tegen een afgebroken pilaar. Haar man is overleden.Met mos overgroeid. Niets is nog leesbaar.
Maar het mag niet gekuist worden! Dit grafmonument valt op  door zijn lettergebruik.
De nieuwe eigenaars hebben een tekst  erop laten beitelen.
Alleen de letter N is geschilderd.
Gebeitelde letters slijten af en Nooit zou in de toekomst Ooit kunnen worden.Een kerk als grafmonument Ook een opnieuw gebruikt grafmonument. Klimop dat niet mag verwijderd worden! Hier ligt een bekende dokter uit Brugge met zijn vrouw begraven.
Hij gebruikte het familiegraf van de voorouders van zijn vrouw en liet er witte kruisjes op zetten
van al de vroeger overleden familieleden.
Pickery een bekende beeldhouwers familie Het kleine  grafmonument is over gekocht en 1 persoon is er begraven.
De naam van de tweede persoon( nog in leven) staat er al op.In het midden een afgebroken obelisk: het afbreken van het leven. Hoofdman van de schuttersgilde St Joris

Deze grafsteen is 150 jaar oud en de man heeft jaren vòòr zijn overlijden
moeten pleiten om dit als zijn grafsteen te mogen gebruiken!

 

 

 

Open Monumentendag

Gisteren had ik samen met mijn oudcollegaatje, ach laat ik haar maar bij naam noemen dat klinkt anders zo stijf. De tijd dat we collega’s waren is allang voorbij , we zijn met de tijd vriendinnen geworden. Dus opnieuw : ik deed gisteren een wandeling met Julia. Ik had tegen haar al gezegd dat ik eens een wandeling in de winkelstraat wilde doen. Dat komt er zelden van. Meestal rij ik met de fiets of met de auto tot waar ik boodschappen moet halen en dan rechtsomkeer naar huis. Nu wilde ik eens etalages bekijken en dat leek me wel leuker met twee dan alleen..

De bedoeling was eens  proberen of  die knie bestand was om een uurtje te wandelen. Dat lukte aardig en ondertussen kon ik een paar boodschappen meepikken. Op het einde van de Lippenslaan werd er even gerust  en dronken we een koffietje. De terugweg verliep ook vlotjes.
s’ Avonds toch nog een ontstekingsremmer genomen want je weet het maar nooit dat ik deze morgen weer kreupel zou lopen. Gelukkig niet , alleen mijn kuit was nog een beetje weerbarstig wellicht ook door het verkrampt lopen van de laatste dagen en ook wat stijf van het vele stilzitten ,hahaha!

Dus kon ik vandaag toch nog eens een wandelingetje doen 🙂  en het weer liet het ook toe. Voor een keertje geen regen !
Het was vandaag Open Monumentendag en de schoolvriendin die ook gidst was vandaag op post in het Brugs Kerkhof ,officiële benaming is Centrale begraafplaats van Brugge.

 De eerste teraardebestelling op dit kerkhof  gebeurde op 13 februari 1787.  Het decreet van 26 juni 1784 van keizer Jozef II bepaalde onder meer dat niemand nog in een kerk of binnen de stad mocht begraven worden. Het stadsbestuur van Brugge kocht daarom een terrein aan in de randgemeente Assebroek en richtte het in als begraafplaats. Dit kerkhof is erg groot  en de oude grafmonumenten zijn bewaard gebleven . Er is ook  een nieuw gedeelte waar de gangbare grafzerken de plaats hebben ingenomen van de grote ,soms pompeuze  grafmonumenten die veel symboliek meekregen!

Maar daar toon ik jullie morgen meer van. Ik wil de foto’s eerst nakijken!

De weg met de rijen bomen vòòr de ingang van het kerkhof loopt door als centrale laan achter de ingang ( het poortgebouw )van het kerkhof tot aan het grote kruis achteraan.

 

Leonardo da Vinci

Op de site Oud Sint Jan in Brugge wordt er  in de voormalige ziekenzalen een tentoonstelling gehouden over Leonardo da Vinci.

De expo toont meer dan 100 maquettes van da Vinci’s uitvindingen en machines. Hij was zeer vooruitstrevend voor zijn tijd, hij vond o.a. de helikopter, parachute, katapult en draaibrug uit!
De expo toont ook meer dan 100 documenten en originele schriftjes van da Vinci en enkele tijdsgenoten (o.a. Michelangelo). Samen maakt dit wereldwijd de grootste expo ooit over da Vinci’s uitvindingen! Verschillende machines staan op ware grootte en interactief opgesteld. Via 3D filmpjes op verschillende schermen worden de uitvindingen volledig gestript en uitgelegd. De tentoonstelling bevat ook replica’s van da Vinci’s gekendste schilderwerken, zoals de Mona Lisa en Het Laatste Avondmaal.”

 

Hefsysteem met tandheugel :In dit hefsysteem kan men een gewicht opheffen met behulp van een handkruk. Het gewicht is verbonden met een koord die oprolt rond de as van de kruk. De machine is ook uitgerust met een tandheugelsysteem dat het gewicht blokkeert zodat het niet terug zakt

Een noodbrug

Draaibrug: hij ontwierp heel wat bruggen bedoeld voor de oorlog. Deze bruggen waren over het algemeen mobiel met gemakkelijk te transporteren materiaal  en werden gebruikt om rivieren over te steken. Deze bruggen gingen snel open en dicht

Kogellagers op verticale as: Leonardo da Vinci werkte regelmatig aan lagers. Het principe ervan is gebaseerd op 4 ballen die men doet rollen door middel van een verticale staaf die eindigt op een conische kop. Deze kop wordt in het midden van deze ballen gezet. De centrale as wordt in het bovenste deel geactiveerd door een drijfwerk en een kruk

Tank: de  aanvalstank is een ontwerp van Leonardo van rond 1485. Hij wordt beschouwd als het prototype van de tanks.

Driehoekige mitrailleur


Boot met pedaal schoepen

Conisch regulator: de voorloper van het moderne tandwiel


Een kanonkraan : een systeem waarmee zware kanonnen konden gehesen worden


Een parachute

Airconditioning: Een grote trommel die draait en
dankzij de meerdere vleugels op de omtrek wordt de lucht
door elkaar gemend zoals in een ventilator.

Een catapult


Kleine trommel: door aan de handkruk te draaien gaan de stokken
eindigend op een bol omhoog en als die dan naar beneden gaan slaan ze op een trommeloppervlak.


Voorloper van onze fiets

Klok: Leonardo is niet de uitvinder maar bracht verbeteringen aan het mechanisme

Versnellingsbak: hier zette hij zijn werkzaamheden aan lagers
en kettingwielen voort. Deze machine benadert het principe van de versnellingsbak

Ik heb hier een gedeelte van de tentoonstelling te zien in de verschillende voormalige ziekenzalen weergegeven en langs deze lange gang waar nog tal van voorwerpen stonden zijn we terug naar buiten gegaan. Daar stonden  studenten die allerlei opdrachten moesten uitvoeren oa met de stokken die op het terras lagen! Deze foto plaatste ik gisteren al.

Het was de eerste schooldag en juist toen wij toekwamen verliet een groot aantal jongeren de tentoonstelling, allemaal met een opdrachtmap onder de arm en onder begeleiding van hun leraar.
Leuke eerste schooldag !

Terug naar Brugge.

Ik  schreef  onlangs dat ik met de tram naar Blankenberge ben geweest om naar de bloemenstoet te kijken. Ik ben uiteraard ook met de tram teruggekeerd, maar die tram zat zo propvol dat het niet veel scheelde of ik stapte weer af om op de volgende tram te wachten.  De reizigers duwden zich nog een beetje meer tegen elkaar aan zodat ik wél meekon. Ik kon mijn Mobib kaartje(= is een elektronische chipkaart die als vervoerbewijs wordt gebruikt door openbare vervoermaatschappijen in België) met moeite terug in mijn tas stoppen. Ik duwde die dan voorlopig opzij in mijn handtas . Ik zou die eenmaal thuis wel op de juiste plaats steken in mijn portefeuille. Dat was ik echter  vergeten en toen ik een  paar dagen later het kaartje niet op de juiste plaats in mijn portefeuille zag zitten heb ik mijn handtas omgekeerd en in alle hoekjes en kantjes gezocht. Ik was zeker dat ik het kaartje  in de handtas had geschoven. Want ik had nog eens extra gevoeld of het in de handtas zat. Dan blijft er maar een mogelijkheid over : gestolen. De rits was mogelijk niet helemaal dicht. Veel plezier kan er niet aan beleefd worden want ik had nog niet betaald voor het jaar :september 2017 -september 2018.

Om onmiddellijk een nieuwe kaart te bekomen mits betalen van 10 euro ( en in mijn geval nog eens 52 euro er bovenop voor het komende jaar) moest ik naar de lijnwinkel in Oostende of Brugge. Verleden jaar was de magneetband niet meer werkzaam en het duurde drie weken voor ik gratis een nieuwe ontving. Ondertussen moest ik wel voor iedere rit betalen en dat loopt flink op als je veel de tram gebruikt. Vriendin stelde voor om naar Brugge te gaan en er een uitstap van te maken. Zo waren we vorige vrijdag naar Brugge. Het was druk in de lijnwinkel aan het station van Brugge , maar het verliep vlot. Eenmaal terug buiten wandelden we langs het minnewater en het minnewaterpark en liepen we langs het begijnhof, het walplein waar de zonovergoten toren van de Olvr Kerk de aandacht trok , naar de het  St Jans Museum. Want we wilden daar een tentoonstelling bekijken.
Dat is voor morgen want ik wil een duidelijk logje maken en daar is wat meer werk aan dan louter foto’s plaatsen

Het minnewater en de weg waar je oa naar het minnewaterpark kunt gaan. De bovenste foto is de brug naar de parking oa van de autobussen en de andere kant is
een glibberige helling naar het minnewaterpark.
( het had die middag water gegoten, maar toen wij in Brugge arriveerden scheen de zon opnieuw)


Ik ben benieuwd of iemand me kan zeggen welke boom dit is!

Het minnewaterpark

 Eenmaal uit het park kwamen we op de wijngaardplaats
waar we onmiddellijk een koets zagen en de zwanen op de reie en de brug naar het begijnhof.

Op het walplein is het niet meer zo druk als op de kantdagen! Het zonlicht op de Olvr  toren trok de aandacht.In de Katelijnestraat zagen we een nieuwe snoepwinkel
naast de al zo talrijke snoepwinkels  en de wachtrij om bootje te varen op de reien was lang!

En dat gaan we morgen bekijken!