De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

De Onze-Lieve-VrouweKerk ligt vlak naast het Gruuthuse . Deze kerk bepaalt met zijn 115 m hoge torenspits, samen met het Belfort en de Sint-Salvatorskathedraal, de skyline van Brugge. De kerk heeft een grote en lange restauratie achter de rug en in feite is die restauratie nog niet helemaal klaar. Omdat de kerk zo’n grote aantrekkingskracht heeft wordt er tegenwoordig inkomgeld gevraagd voor een gedeelte van de kerk( oa de praalgraven en het hoogkoor). Na verschillende restauraties is het interieur van deze kerk één pracht en praal .

Bij het binnenkomen zie je prachtig bewerkte biechtstoelen

Deze kerk geniet onder meer bekendheid omdat Maria van Bourgondië er begraven ligt. Tijdens archeologisch onderzoek in 1979 werd haar stoffelijk overschot geïdentificeerd. De praalgraven bevinden zich in het hoogkoor van de kerk.
Het praalgraf naast Maria van Bourgondië is die van haar vader Karel de Stoute. Hij ligt er evenwel niet begraven. Aan hun voeten fungeren leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.

Onder de praalgraven werden drie graven blootgelegd die rijk beschilderd zijn. Hier eentje van de drie

Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies.  De wapenschilden herinneren aan het kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat in 1468 in deze kerk werd gehouden.

Een van de kapellen rondom het hoogkoor met de taferelen van de kruisweg.

De mis wordt opgedragen vòòr het hoogkoor afgesloten met een fraaie poort.

 

 

Het pronkstuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk is de Madonna met kind

Het wereldbekende werk van Michelangelo, Madonna met kind, is een van de voornaamste kunstwerken  in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Het werd in Italië aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen (Giovanni di Moscerone) en in 1514 aan de kerk geschonken. Het familiegraf van de schenker ligt aan de voet van het altaar, vóór het beeld.
De restauratie werken zijn op deze plaats nog steeds bezig.

 

De bewogen geschiedenis van het beeld:

Het beeld werd in 1794 door de Franse bezetter en in 1944 door de Duitse bezetter weggehaald, maar kon telkens opnieuw naar Brugge worden teruggebracht. In september 1944 werd het beeld opnieuw gestolen ditmaal door Duitse soldaten in opdracht van Hitler. De Madonna belandde in de zoutmijnen van Altaussee in Oostenrijk  waar ze gestapeld lag tussen ontelbare andere gestolen kunstwerken! Het beeld werd  op 17 mei 1945 gevonden door een korps van kunstkenners. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een speciale eenheid  vnl museummedewerkers aangesteld en naar de fronten gestuurd om kunstwerken en historische gebouwen te beschermen. Na de val van Nazi-Duitsland moesten zij de gestolen schatten in mijnen en bunkers opsporen.

Over deze zoektocht is een film gemaakt met bekende acteurs zoals George Clooney, Bill Murray, Matt Demon, Cate Blanchett, John Goodman… (klik). Ik heb deze film gezien en is zeker het bekijken waard

Gruuthuse Museum in Brugge deel2

Het Gruuthuse museum heeft op de tweede verdieping aan de buitenzijde een heel mooie loggia . Vanuit deze loggia heb je een prachtig zicht op het Bonifaciusbruggetje waar dagelijks honderden mensen over dit brugje ,opgetrokken uit grafmonumenten, wandelen. Kijk beslist eens omhoog om te speuren naar het kleinste gotische venstertje van de stad. Door dit raampje konden de heren en dames van het aanpalende Gruuthuse kijken of hun boot al klaar lag aan de aanlegsteiger. Hieronder een zicht van het kleinste venstertje vanuit het museum zelf.

Opvallend is ook dat de bewoners van dit stadspaleis een soort kapel/bidplaats hadden van waaruit zij rechtstreeks konden kijken in de OLVr kerk

de bidkapel…
…met zicht op het altaar in de OLVr.kerk

 

De bidkapel gezien vanuit de OLVr.kerk

Morgen een bezoekje aan de Onze Lieve Vrouwkerk die jaren niet te bezoeken was wegens restauratiewerken.

 

 

Het Gruuthuse Museum in Brugge

Onze seniorengroep bezocht  vrijdag 11.10.2019  het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Dit paleis heeft een  grondige restauratie ondergaan. De gevels zien er stralend uit. Vernieuwde zalen, een nieuw museumconcept en bijzondere collectiestukken wachten om herontdekt te worden.
Het Gruuthusemuseum toont drie cruciale periodes in de rijke Brugse geschiedenis:
De Bourgondische bloeiperiode van de stad
De iets minder bekende 17e en 18e eeuw
De’ historistische ‘heruitvinding’ van Brugge in de 19e eeuw.

Deze drie periodes komen tot leven in meer dan 600 collectiestukken die elk een eigen verhaal vertellen. Van majestueuze wandtapijten tot unieke gotische glasramen, van elegante houtsculpturen tot historisch kant, schilderijen, porselein en zilver.

Het nieuwe museumpaviljoen( met zijn voor -en tegenstanders !) op het binnenplein is gebouwd tijdens de meest recente werken aan het Gruuthusepaleis in 2019. Je vindt er de ticketbalies en informatie over Musea Brugge.

De inkomhall met een groot wandtapijt, wandversieringen en zijn prachtig bewerkt plafond, geeft je al een voorsmaakje wat je in dit paleis te zien zal krijgen.

Het motto van  Lodewijk van Gruuthuse was” plus est en vous”

foto uit catalogus en meer over het leven van Lodewijk (klik) de man die dit stadspaleis zijn grandeur gaf in de 15e eeuw.

Een rijke koopmansfamilie

Het gebruik van kant in de kledij was een teken van rijkdom


De kookhaard in de keuken

Henri Stuart,hertog van Gloucester, broer van de latere koning Karel II van Engeland. Tijdens zijn verblijf in Brugge werd hij opgenomen in de schuttersgilde.

wordt vervolgd met enkele leuke weetjes!

Zeebrugge -vervolg

Zeebrugge is verdeeld in drie wijken: de strandwijk, de stationswijk en het centrum. In het centrum van Zeebrugge zijn de oude vismijn en de jachthaven gevestigd. De stationswijk, de naam doet het al vermoeden daar komt de trein toe en in de zomer rijdt die door tot de strandwijk zodat de vakantiegangers bijna rechtstreeks op het strand toekomen!

De strandwijk heeft een korte zeedijk maar een enorm groot strand dat ontstaan is naar aanleiding van de uitbreiding van de haven van Zeebrugge. Dat enorme strand schrikt de mensen wel een beetje af. Je moet al een grote afstand afleggen vooraleer je de waterlijn bereikt en met kleine kinderen is dit nu niet zo leuk.
Voor de sporters is het een ideaal strand.
De korte zeedijk is de laatste jaren aan een heropleving toe en er zijn een paar goede restaurants ( bv Sea and Sand gespecialiseerd in visgerechten, huwelijksetentje van oudste kleindochter was daar)en op de zeedijk zelf is er een houten chalet “’t Zandlopertje” waar er ruim plaats is om te genieten van het uitzicht op zee en waar je ook buiten op het terras kan zitten.
Op het strand zelf zijn een paar rustige strandbars ingericht ,die comfortabel zijn maar niet de vergelijking kunnen aangaan met de strandbars in andere kustgemeenten.
De kleinkinderen hebben regelmatig  rondgerend in de duinen tegen de zeedijk! Nooit parkeerproblemen gekend wanneer we daar naar zee trokken!
Wie van rust en ruimte houdt en van een immens strand…

Mijn vriendin en wandelden een tijdje geleden in Zeebrugge-strandwijk.
Het was niet echt strandweer en dat merkte je aan al de gesloten strandcabines.

Er waren strandspelen geweest en nu mochten de kinderen
die hadden deelgenomen een geschenkje uitkiezen.

De gocarts stonden er die dag verlaten bij.
In de verte zie een donkerbruine chalet staan aan de rand van de zeedijk .
Dit is  tearoom ” ’t Zandlopertje”

Vanuit het ‘t Zandlopertje heb je een mooi zicht op de enkele strandbars die gelegen zijn op het strand zelf.
Ook aan de kinderen is gedacht met een piratenschip en allerlei spelletjes errond.

.

De vriendin vond het te fris buiten dus gingen we binnen zitten.
De dokter zei onlangs tegen me je moet terug alles leren eten ,
ja waarom niet beginnen met een wafel 🙂

 

 

 

 

 

 

Zeebrugge

Mijn vriendin had het weekend oppas voor een jongetje van 10 jaar. Waar kan je met een kind van die leeftijd en met zo’n mooi weer naar toe gaan ? Inderdaad naar zee. Het probleem was voor haar dat ze met een wervelbreuk niet zo erg ver kan wandelen en om op 21 juli nog parkeerplaats te vinden dicht bij zee is een utopie. Ik stelde voor om naar Zeebrugge te rijden en daar de duinen over te steken . Parkeerplaats genoeg.

We hadden alles in de koffer van de auto gestopt om het ons op dat immense strand gemakkelijk te maken. Daar zijn er geen strandbars en het is al een flink eind wandelen om aan een ijsje te geraken of op een terrasje te zitten. Dus zorgden we zelf voor drank en wat snoep.
Wat we niet wisten is dat er sedert dit seizoen een mooi terras is geplaatst aan de surfclub waar de zeedijk eindigt en de duinen beginnen. Hoewel we geen surfers zijn denk ik wel dat we daar welkom zouden zijn.  Dat weten we nu voor een volgende keer. 🙂

Via de duinenovergang liepen we langs een zoet water meer
( jawel een” zoet” water meer), zagen rozenbottels bij de vleet
( heel lekkere gelei kun je daar van maken)
en staken dan een flinke brede duinenrug over.
Ik herinner me die niet meer zò breed, gegroeid met de jaren …
Ik ben met de jongen naar zee gewandeld,
hij heeft wat gespeeld in het water en
toen we terug kwamen waren  we één uur weggeweest.

Er was veel zeewier aangespoeld.

Surfen, kiten en strandzeilen konden de liefhebbers ongestoord doen!

Mijn vriendin hield de wacht bij onze spullen
ik sleurde een berg schelpen mee in mijn topje

Geen scherpe foto’s, teveel ingezoomd.
Maar je krijgt  toch een idee hoe immens dit strand ligt.

wandeling …bis

 

Klaar om verder te wandelen?
We lieten “Langhals” achter ons en in het straatje op weg naar de volgende installatie zagen we dit “kunstwerk ” dat op de eerste verdieping een raam bedekte.  Nergens een vermelding te vinden wellicht een kunstuiting van de bewoner.

 

We zagen het mooie gebouw van het Rijksarchief.

Vlak ervoor lag het roze paviljoen. We konden er niet op want de toegang was aan de andere kant van de Coupure. Toen we op de brug stonden om de andere kant te bereiken zagen we veel jachten liggen aan de ene kant en het roze paviljoen aan de andere kant.

We keerden niet meer terug naar het paviljoen maar zetten onze weg voort om via het mooie Astridpark terug de draad van de wandeling op te pikken.

 

Het ‘Lucashuis’, naast het park, valt op door de houten 19de-eeuwse gevel.

Toen kwamen we aan de Vismarkt waar de kraan staat om de brug -iets verder gelegen- af te werken. Nog een blik op de vele torentjes van dit gebouw en we gingen verder.

We bereikten de Rozenhoedkaai waar het ontzettend druk was. Veel mensen zitten op de  stenen omheining . Je hebt er een mooi zicht en de bootjes varen er ook af en aan. We hadden toch al een lange wandeling achter de rug en even zitten op een terrasje was welkom. Iets drinken en een dame blanche eten kikkerde ons weer op..

Langs de Dyver bereikten we het Oud St Jan waar heel veel mensen zaten de genieten op het terras met zicht op een installatie. Op de achtergrond de mooie Onze-Lieve-Vrouwe kerk

.

.

We wandelden onder een mooi poortgebouw en zagen de bekende brug in de verte die leidt naar het Begijnhof.

En toen kwamen we op het Wijngaardplein waar de paardenkoetsen staan die de toeristen een rit door de stad aanbieden, maar ook de vele zwanen die hier verblijven.

De zwanen zijn aan het broeden en om hen wat privacy te bieden staan er rieten matten rond hun nest. Ook wel een beetje om te vermijden dat dieven aan de haal gaan met de eieren( Blijkbaar is daar geld mee te verdienen ). Op de foto hierboven zie je rechts nog een stukje van zo’n rietenmat.

En toen stapten we via het Sashuis en met zicht op de andere poort van het Begijnhof naar het station waar de auto in de parkeergarage stond.

Nog een laatste blik op het Minnewater( zonder het drijvend gebouw )

wandeling in Brugge in het spoor van de triennale

Toen we naar de Triënnale in Brugge gingen kijken zagen we behalve de kunstinstallaties ook het levendige Brugge. En leven was er als je al die wandelende mensen in de straten zag. Dat er veel volk in Brugge was heb ik gemerkt . Twee parkeergarages waren volzet en bijgevolg moesten we wat aanschuiven om binnen te geraken. Bij de parkeergarage aan het station verliep dat nogal vlot. De slagboom ging open zodra er een auto was buitengereden. Met de stadsbus reden we naar het centrum.

De mooie vlaggen boven de staten herinnerden nog aan de H.Bloedprocessie die doorging op Hemelvaartdag.

 

De tribunes ter gelegenheid van de H Bloedprocessie stonden nog op de markt.

De start van de wandeling- in feite kan je overal starten- is aan de Poortersloge( klik)
Maar het is gemakkelijker als je volgens het plan wandelt
De Walvis kijkt uit op het Van Eyckplein en op de Poortersloge.

We wandelden langs de Spiegelrei en staken het bruggetje over naar de st Annarei

Mijn vriendin merkte dit stenen beeld op tegen de wand van de reien terwijl we over een bruggetje wandelden. Ik weet niet wie het is. Hopelijk komt mijn Brugse vriendin lezen en ze zal het ons wel vertellen!!
Ik kreeg een reactie van een bloglezeres die vertelde dat dit beeld een Pater Karmeliet is  met spelende kat die het waterpeil van de reien meet ! Dank je wel Emmy !

Enkele mooie gevels op de Spiegelrei

Even een zijstraat in om binnen te gluren in het oudste café van Brugge “Vlissinghe” (klik)

.

.

Prachtige gevels op de Verwersdijk. Mijn eerste schoollief woonde in het huis  links van de grote rode bakstenen woning. Een gezellig ,typische Brugse woning met veel trappen en kamertjes en tussen etages. Hij zette toen al vogels op en ik walgde van de geur voor de preparatie hiervoor. Misschien is het daardoor nooit iets geworden tussen ons 🙂 🙂 .

Achter veel van die gevels zijn er heel mooie tuinen. Mijn vriendin en ik gluurden via een smal weggetje opzij even binnen in zo’n tuin

Een huis dat indertijd gerestaureerd werd en waar veel kritiek op was. De gevel was zogenaamd te modern.
Gemakkelijk te raden welk beroep de man uitoefent!

.

In een zijstraat zagen we  de St Annakerk gelegen in een volkse buurt. Naast de kerk is een terras opgesteld !
In deze kerk is Guido Gezelle gedoopt. Een kopie uit het doopregister prijkt aan de ingang van de doopkapel.

.

En toen kwamen we aan Langhals gelegen op een klein pleintje waar je uit jezelf nooit zou wandelen.
De bootjesvaarders hebben  er een prachtig zicht op vanaf de reien!

Morgen wandelen we verder !