61ste reunie

Weer  een jaar voorbij en in de brievenbus troffen de “meisjes van het Kon. Lyceum in Brugge ” een kaartje in de bus om er aan te herinneren dat de eerste zondag van maart er weer aankwam. Alsof we dat na al die jaren nog zouden vergeten. Verleden jaar heb ik door ziekte forfait moeten geven.( klik). De klassemonitrice van  zoveel jaren terug heeft er al 61 jaar voor gezorgd dat we elk jaar aan de afgesproken datum worden herinnerd. Dat verdient een bloemetje hé! Wat ze ook elk jaar krijgt.
Ik heb verleden jaar aan mijn slaapmaatje wanneer we op citytrip gaan, gevraagd of zij in mijn naam het aperitief wilde betalen. Op die manier was ik er toch ook een klein beetje bij. Ik heb achteraf een mooie foto gekregen waarop ze op mijn gezondheid klonken.
Maar dit jaar was ik er weer bij . Hoewel ik er toch even voor gevreesd heb. Ik was nl zo erg verkouden dat ik toch een weekje flink ziek was. Allerlei siroopjes en keelpastilles geslikt ( meer kon de dokter niet geven ) en maar hopen dat ik in staat zou zijn om erbij te kunnen zijn. De afspraak was in Brugge zoals elk jaar en een vriendin zorgde ervoor dat ik tot bij haar kon rijden en vandaar uit bracht de echtgenoot van één van de vriendinnen ons tot vlakbij de deur van het restaurant. Dus ik moest niet in de kou lopen.
Het werd een gezellige namiddag en vrouwen weten  altijd veel te vertellen….

 

ps. Ik ondervind al een paar dagen moeilijkheden om foto’s te uploaden. Het gaat niet meer op de manier waarop ik het nu al jaren gewoon ben. Ik heb de hulp van WordPress ingeroepen en wacht op hun antwoord.  Met veel gesukkel en via een omweg heb ik toch deze collage kunnen uploaden

Kerstconcert

Ik heb in geen jaren zo’n ontroerend Kerstconcert meegemaakt. Er was een moment dat ik een krop in de keel had en mijn ogen glanzend waren.
In de gotische kerk met barokinterieur , O.L.Vr ter Potterie in Brugge , ging dit concert door. Een Brugse vriendin vroeg me mee. Een concert met verschillende koren uitsluitend gezongen door ouderen( velen +90 ! ) , fysische en psychische  gehandicapten .
Uren moeten de begeleiders er voorover gehad hebben om deze mensen samen te laten zingen. Veel vrijwilligers waren er ook die bewoners van het verzorgingstehuis in de onmiddellijke nabijheid hielpen.
Eén koortje zong zo vals  dat het pijn deed aan de oren. Maar als je zag met welke bezieling die mensen zongen hoorde je het niet meer.
Er was een verhaallijn over gebeurtenissen die zich tijdens het jaar afspeelden in het verzorgingstehuis en in aansluiting werd er een gepast lied gezongen. Zo zong iemand “la vie en rose ” toen er verteld werd van een vrouw die goedlachs van de ochtend tot de avond door het leven ging. Zij was in het voorbije jaar gestorven. Mijn gemoed liep vol…
Tegen aan het einde van het concert werd er met volle borst enkele gekende Kerstliederen gezongen .
Als afscheid nog het Vredeslied van Beethoven dat iedereen mocht meezingen. Héél mooi einde van een onroerend concert in een wondermooie kerk.

Het Vredeslied (ode an die Freude van Beethoven)
Kom en zing  een vredeslied en geef het door aan anderen
Draag je boodschap uit en heel de wereld zal veranderen

Weg met haat en nijd, alle mensen, open je hart voor iedereen.
Alle mensen worden broeders over alle grenzen heen.

Wie het groot geluk mag proeven om voor iemand vriend te zijn
Kent de vreugde van de vriendschap en deelt ook verdriet en pijn.

Weg met haat en nijd, alle mensen, open je hart voor iedereen.

Alle mensen worden broeders over alle grenzen heen.

Reik de hand nu aan elkander en zing een warme vredeszangen 

voor de wereld en zijn mensen dat ze eindelijk vrede wensen…

 

Er mocht gefotografeerd worden.Zo discreet mogelijk heb ik van het barokke interieur  foto’s getrokken.

 

Een hele rij tapijten die mirakels toonden

Midwinterfeest in Brugge

Zondag was het in het St Anna kwartier in Brugge het jaarlijks Midwinterfeest. Een vriendin woont daar niet ver vandaan en ik kon bij haar parkeren en dan te voet via de altijd mooie molens aan de Vesten langs het G.Gezelle museum wandelen tot aan de Balstraat waar langs een lange muur allemaal ouderwetse standjes opgesteld waren. Je kon er allerlei handwerk en ambachtelijke producten kopen . Je kon er op verschillende plaatsen proeven van appelwijn, likeurtjes, chocolademelk en glühwein. Je kon aan de Jerusalemkerk luisteren naar een prachtig kerstkoor.

Een deur stond open aan het G.Gezelle museum en ik piepte even binnen en zag een bronzen standbeeld
staan van Jan Fabre, “De man die vuurt geeft”.

Van af het begin van de Balstraat tot aan de Jeruzalemkerk waren er allerlei standjes.
Het was in de winkelstraat erg druk toen we naar de verlichting gingen kijken ,hier was het zo mogelijk nog drukker!

In verschillende van die  huisjes ( die één geheel vormen)is ook het volkskundig museum ondergebracht

 

 

Een mooi zicht op de godshuisjes (waarvan vele in de jaren 1950 samengevoegd werden als woonhuis) met in de verte de Jerusalemkerk

Het was die namiddag mooi weer en de dichte menigte zorgde ervoor dat je het niet koud kreeg.
Maar je kon je ook opwarmen aan de vuurkorven die her en der stonden. Of aan de warme dranken die je
aan verschillende standjes kon kopen.

Leuk was het kraampje met de patacon op de koeken. Ik herinner me dat ik dit voor de eerste keer
heb gezien toen we op bezoek gingen bij de familie van mijn moeder in de Walen. Daar was dit een
traditie bij de feestdagen, wat de marktkramer beaamde.

Een volksspel : inleg 1 euro en dan twee keer aan het rad mogen draaien. Stond het rad stil op een  bruin vlak
dan had je prijs en kreeg je een velletje macaronskoekjes gekleefd op een hostieblad. Die koekjes
kon je voeger in de snoepwinkel voor een paar centen kopen! Jeugdsentiment. Het jongetje dat speelde had
geluk en won zo’n velletje!

Troubadours zongen oude kerstliedjes . Als je wilde meezingen kon je een blad krijgen met de tekst.
En er werd duchtig meegezongen !

Een kanthuisje in één van die kleine woningen van het godshuistype .

Het ovale kantwerk stond geprijsd voor om en bij de 1000 euro !!!

Aan de Jeruzalemkerk kon je naar een koor luisteren en door een smalle straat met godshuisjes en een
kantmuseum terugkeren in de Balstraat .

Om deze gezellige wandeling af te sluiten schalde een toeter om de weg vrij te maken voor een korte fietstocht van twee mannen.Het ging zo vlug dat ik de tweede man niet eens deftig op de foto kreeg(=mislukt)

Brugge verlicht

Vorige zaterdag namen mijn vriendin en ik de bus naar Brugge. Op die manier geen parkeerproblemen! Goed idee want het was razend druk in Brugge.
We wilden de verlichtingsroute dwars door Brugge volgen.

Kerststalletjes op het Simon Stevinplein. Door de geweldige drukte zijn de foto’s van de Winkelstraat mislukt allemaal bewogen.
Ongelooflijk , ontzettend, overdreven druk : uitloper van Black Friday!
Wij kwamen toch niet om te  winkelen maar wilden de verlichting zien. We maakten ons daarom vlug uit de voeten uit de winkelstraat.We hielden op een ogenblik zelfs elkaars hand vast om elkaar niet kwijt te spelen!!

Allemaal foto’s rond de markt van Brugge.

Bovenste foto: in een lange rij aanschuiven om de winkel van Kate Wohlfart binnen te gaan
Onderste foto: aanschuiven voor de nieuwe rage: een wafel belegd naar keuze. (Voorheen waren het cupcakes)

Op de Burg waren de gebouwen mooi verlicht

Rond de vismarkt zwommen de zwanen netjes op een rij terwijl aan het Begijnhof zelf de zwanen rustig op het gras lagen.

Op het  Huidevettersplein hielden we halt om ons te verwarmen aan een warme chocomelk op een buitenterras (maar wel onder een warmtestraler).

Via  de Rozenhoedkaai en de Dijver  wandelden we verder.

In de Katelijnestraat namen we een heel smalle straat ,de Stoofstraat,  die verbinding geeft met het Walplein .
In dit smalle straatje zagen we een Sinterklaas in vol ornaat in een miniwinkel vol chocolade en andere zoetigheden.
Ik ben de Sint gaan groeten en ik kreeg van hem een stukje chocolade. Hij had het die dag erg druk gehad ,zei hij en ondertussen zwaaide hij naar de kinderen die met hun ouders langs wandelden!

Het hele walplein was mooi verlicht . Zelfs een ouderwetse  hoedenwinkel op een bel etage trok de aandacht!

We wandelden verder langs het Begijnhof, zagen de mooi verlichte brug over het Minnewater, met de verlichte toren opzij van de brug en een spookachtig schijnsel  erop. De kunstijspiste die op het Minnewater geïnstalleerd is was onmogelijk op de foto te krijgen wegens druk, druk ,druk.
We moesten werkelijk drummen om voorbij al die mensen te geraken . De tijd drong wilden we de bus halen en de weekends rijden er minder bussen dan tijdens de week.

Onder het vreemde schijnsel van bewegende “doeken” met op het einde een blauwe verlichte installatie op het water bereikten we juist op tijd de bus op het stationsplein.

Het was een mooie twee uur durende wandeling. De volgende wandeling zal in mijn eigen stad zijn. Kijk maar eens welke mooie verlichte bomen er in Knokke aan het station staan!!

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

De Onze-Lieve-VrouweKerk ligt vlak naast het Gruuthuse . Deze kerk bepaalt met zijn 115 m hoge torenspits, samen met het Belfort en de Sint-Salvatorskathedraal, de skyline van Brugge. De kerk heeft een grote en lange restauratie achter de rug en in feite is die restauratie nog niet helemaal klaar. Omdat de kerk zo’n grote aantrekkingskracht heeft wordt er tegenwoordig inkomgeld gevraagd voor een gedeelte van de kerk( oa de praalgraven en het hoogkoor). Na verschillende restauraties is het interieur van deze kerk één pracht en praal .

Bij het binnenkomen zie je prachtig bewerkte biechtstoelen

Deze kerk geniet onder meer bekendheid omdat Maria van Bourgondië er begraven ligt. Tijdens archeologisch onderzoek in 1979 werd haar stoffelijk overschot geïdentificeerd. De praalgraven bevinden zich in het hoogkoor van de kerk.
Het praalgraf naast Maria van Bourgondië is die van haar vader Karel de Stoute. Hij ligt er evenwel niet begraven. Aan hun voeten fungeren leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.

Onder de praalgraven werden drie graven blootgelegd die rijk beschilderd zijn. Hier eentje van de drie

Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies.  De wapenschilden herinneren aan het kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat in 1468 in deze kerk werd gehouden.

Een van de kapellen rondom het hoogkoor met de taferelen van de kruisweg.

De mis wordt opgedragen vòòr het hoogkoor afgesloten met een fraaie poort.

 

 

Het pronkstuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk is de Madonna met kind

Het wereldbekende werk van Michelangelo, Madonna met kind, is een van de voornaamste kunstwerken  in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Het werd in Italië aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen (Giovanni di Moscerone) en in 1514 aan de kerk geschonken. Het familiegraf van de schenker ligt aan de voet van het altaar, vóór het beeld.
De restauratie werken zijn op deze plaats nog steeds bezig.

 

De bewogen geschiedenis van het beeld:

Het beeld werd in 1794 door de Franse bezetter en in 1944 door de Duitse bezetter weggehaald, maar kon telkens opnieuw naar Brugge worden teruggebracht. In september 1944 werd het beeld opnieuw gestolen ditmaal door Duitse soldaten in opdracht van Hitler. De Madonna belandde in de zoutmijnen van Altaussee in Oostenrijk  waar ze gestapeld lag tussen ontelbare andere gestolen kunstwerken! Het beeld werd  op 17 mei 1945 gevonden door een korps van kunstkenners. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een speciale eenheid  vnl museummedewerkers aangesteld en naar de fronten gestuurd om kunstwerken en historische gebouwen te beschermen. Na de val van Nazi-Duitsland moesten zij de gestolen schatten in mijnen en bunkers opsporen.

Over deze zoektocht is een film gemaakt met bekende acteurs zoals George Clooney, Bill Murray, Matt Demon, Cate Blanchett, John Goodman… (klik). Ik heb deze film gezien en is zeker het bekijken waard

Gruuthuse Museum in Brugge deel2

Het Gruuthuse museum heeft op de tweede verdieping aan de buitenzijde een heel mooie loggia . Vanuit deze loggia heb je een prachtig zicht op het Bonifaciusbruggetje waar dagelijks honderden mensen over dit brugje ,opgetrokken uit grafmonumenten, wandelen. Kijk beslist eens omhoog om te speuren naar het kleinste gotische venstertje van de stad. Door dit raampje konden de heren en dames van het aanpalende Gruuthuse kijken of hun boot al klaar lag aan de aanlegsteiger. Hieronder een zicht van het kleinste venstertje vanuit het museum zelf.

Opvallend is ook dat de bewoners van dit stadspaleis een soort kapel/bidplaats hadden van waaruit zij rechtstreeks konden kijken in de OLVr kerk

de bidkapel…
…met zicht op het altaar in de OLVr.kerk

 

De bidkapel gezien vanuit de OLVr.kerk

Morgen een bezoekje aan de Onze Lieve Vrouwkerk die jaren niet te bezoeken was wegens restauratiewerken.

 

 

Het Gruuthuse Museum in Brugge

Onze seniorengroep bezocht  vrijdag 11.10.2019  het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Dit paleis heeft een  grondige restauratie ondergaan. De gevels zien er stralend uit. Vernieuwde zalen, een nieuw museumconcept en bijzondere collectiestukken wachten om herontdekt te worden.
Het Gruuthusemuseum toont drie cruciale periodes in de rijke Brugse geschiedenis:
De Bourgondische bloeiperiode van de stad
De iets minder bekende 17e en 18e eeuw
De’ historistische ‘heruitvinding’ van Brugge in de 19e eeuw.

Deze drie periodes komen tot leven in meer dan 600 collectiestukken die elk een eigen verhaal vertellen. Van majestueuze wandtapijten tot unieke gotische glasramen, van elegante houtsculpturen tot historisch kant, schilderijen, porselein en zilver.

Het nieuwe museumpaviljoen( met zijn voor -en tegenstanders !) op het binnenplein is gebouwd tijdens de meest recente werken aan het Gruuthusepaleis in 2019. Je vindt er de ticketbalies en informatie over Musea Brugge.

De inkomhall met een groot wandtapijt, wandversieringen en zijn prachtig bewerkt plafond, geeft je al een voorsmaakje wat je in dit paleis te zien zal krijgen.

Het motto van  Lodewijk van Gruuthuse was” plus est en vous”

foto uit catalogus en meer over het leven van Lodewijk (klik) de man die dit stadspaleis zijn grandeur gaf in de 15e eeuw.

Een rijke koopmansfamilie

Het gebruik van kant in de kledij was een teken van rijkdom


De kookhaard in de keuken

Henri Stuart,hertog van Gloucester, broer van de latere koning Karel II van Engeland. Tijdens zijn verblijf in Brugge werd hij opgenomen in de schuttersgilde.

wordt vervolgd met enkele leuke weetjes!