Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Wandelen in het bos en nog even naar zee.

Gisteren was het de laatste dag dat Sébastien hier was. Wat zouden we doen ? ” ’t Is allemaal gelijk oma”. Er was wel een tijdslimiet want zijn papa kwam hem ophalen . Ik stelde voor om naar het bos te gaan . Niet het Koningsbos want daar waren we al een paar keer , maar aan de andere kant van de weg waar je een stuk bos hebt met uitzicht  op het golfterrein van de Royal Zoute Golf Club.
Daar voelde je de scherpe wind niet . Er waren serieus opknappingswerken gebeurd aan de paden en aan de rand was er veel ondergroei gekapt en  de nieuwe omheining gaf een mooi uitzicht  op het golfterrein. Vroeger kon je met moeite het golfterrein zien.boswandeling

boswandeling5

Op dat ogenblik scheen de zon en staken de kleuren van de greens prachtig af tegen de stammen van de berken en het donkere groen van de sparren.

boswandeling1 boswandeling2
Eenmaal terug uit het bos wandelden we langs prachtige villa’s. Hier een paar villa’s die ik al héél lang weet zijn.

boswandeling3
We wandelden terug naar de auto . Je hebt er geen erg in als je in het bos wandelt maar we moesten een flink stuk terugwandelen.
We wandelden langs ” den hul”, de villa waar de familie Lippens verblijf hield en nog houdt. Op een rond punt staan in een driehoek banken . Er staan er zo een paar in het bos . Telkens met een andere naam op( hier de naam van de zuster van onze huidige burgemeester). Waarom een naam op de banken? Zodat je weet als je op een rond punt komt dat je niet in een rondje hebt gelopen !!

boswandeling4 We reden nog even door naar de zee. Maar daar was de wind snijdend en we bleven er niet zo lang. Juist lang genoeg om naar de zee en de golven te kijken. Praktisch geen wandelaars langs het strand, hooguit een man met zijn hond en wij zelf..boswandeling6

Het water van de zee was groenig en de schuimkoppen vuilwit.

boswandeling7

We keerden terug naar de zeedijk waar de zon juist terug te voorschijn kwam vanachter donkere wolken. En zoals je kan zien, er waren geen wandelaars op de zeedijk.boswandeling8

boswandeling10

Om te bewijzen dat wij daar waren :een selfie in een spiegel!! Op de achtergrond een villa op de zeedijk. En op weg naar de auto die wat verder geparkeerd stond zagen we shetland pony’s die liepen te grazen in het afgebakend deel van het zwinreservaat. Wat een mooie beestjes.

boswandeling9

Terug thuis hebben we ons opgewarmd aan een stapel pannenkoeken die ik vlug gebakken heb en voor de rest deden we spelletjes tot papa Sébastien kwam ophalen. Ik heb geen pannenkoeken over want ik gaf ze allemaal mee zodat ze bij hem  thuis ook pannenkoeken konden eten. Neen echt, geen eentje heb ik achtergehouden. Ik heb al te veel lekkere dingen gegeten de afgelopen weken…

Het Drongengoedbos

Toevallig zijn we met de senioren deze week ook naar een bos geweest ! En wat voor een bos! We hebben er maar een klein stukje kunnen doorwandelen. In feite moet je er een dag voor uittrekken maar ja dit was een namiddaguitstap en onder leiding van een ervaren gids deden we een bospaddenstoel wandeling. Het was die dag erg frisjes. Het bleef droog tot het einde van de wandeling. Daarna was het huiswaarts rijden in de gietende regen.

Maar eerst bezochten we nog een mooie tearoom”De Muze” . Landelijk gelegen en zeker een bezoekje waard. Het ligt niet ver van de autoweg Aalter -Maldegem.
Niemand van onze senioren rijdt tegenwoordig graag via de werken aan de A11 naar huis en zeker niet in de gutsende regen. We deden aan carpooling.

“Het Drongengoedbos is het grootste aaneengesloten bos van Oost-Vlaanderen. Dit 750 hectare groot bos- en natuurgebied strekt zich uit over de gemeenten Ursel (Knesselare) en Maldegem. Het bos met zijn vele fraaie dreven en heiderelicten is de ideale uitvalsbasis voor uren wandel- en fietsplezier.  Natuurpunt bezig een deel van het Drongengoedbos terug in zijn oorspronkelijk staat te herstellen. Vroeger was het grotendeels heide en venen en die worden nu terug aangelegd.”

dsc_0549

dsc_0622

paddenstoelen paddenstoelen1 In dit bos hebben we veel soorten paddenstoelen gezien. De gids maakte ons wegwijs waar en bij welke bomen bepaalde paddenstoelen groeien. Hier enkele voorbeelden.

paddenstoelen3

paddenstoelen4

We wandelden er niet alleen. Het is herfstverlof en veel ouders met kinderen wandelden eveneens in het bos. Nu eens kleurrijke lanen en dan weer kale gedeelten met veel mos.

paddenstoelen5

Op de eerste foto hierboven heeft  Natuurpunt terug poelen gemaakt die werken als overstromingsgebied. Sedertdien is er geen overlast meer van water in Ursel en omgeving.
Een herderin heeft in dit gebied een 200tal schapen en er lopen ook paarden . Zij gaat met telkens een groot aantal schapen op pad en begeleidt hen te paard.

dsc_0625

Als afsluiter van de wandeling en om de kilte uit onze kleren te krijgen een stuk  warme appeltaart met koffie of thee.

Het Koningsbos

Tot nu toe had ik nog geen wandeling gemaakt in een herfstig bos. Daar kwam verandering in op Allerheiligen toen Sébastien en oma naar het Koningsbos gingen.( Een bos niet te vergelijken met de grote bossen in het Brugse . Maar toch de moeite om er eens rond te wandelen). Gewapend met elk een camera gingen we paddenstoelen zoeken. Maar hier vind je geen spectaculaire paddenstoelen. Wel de moeite om van die kleine paddenstoeltjes een foto te maken. Ik zal maar zeggen “proberen “, want dat lukt niet altijd zo goed. De foto’s van de paddenstoelen zijn van ons beiden maar wie wat trok weet ik zelf niet meer zo goed.
In elk geval was het een leuke wandeling en we kwamen op een heel andere plaats terug het bos uit zodat we langs enkele mooi lanen terug naar de auto moesten wandelen

Het gemeentebos, lokaal beter bekend als ‘t Sparrenbos, werd ter gelegenheid van het 25-jarig koningschap van Boudewijn herdoopt tot Koningsbos. Het bos bedekt een rug van de Blinckaertduinen, een hoge duinrug die het zonlicht weerkaatst en vandaar een ‘blinker’ of ‘blekker’ wordt genoemd. Het centrale deel van dit duinbos is sterk golvend door de vele duinruggen en duinvalleien. Ideale exploratie-site voor de kids.”koningsbos koningsbos1