De 44e Canadese Bevrijdingsmars

Vandaag, zondag 5 november, was er de 44e Canadese Bevrijdingsmars met als belangrijkste afstand  de 33 km lange tocht tussen Hoofdplaat en Knokke. Het Canadese leger stapte in oktober 1944 vanuit Hoofdplaat (nl), Oostburg (nl) via allerlei kleine dorpjes naar  Retranchement(nl) . Einde oktober bereikte het Royal Canadian Engineers Regiment onder leiding van  Sgt J.L. Hickman  het afwateringskanaal bij Retranchement. Tijdens het monteren van de  Baileybruggen over het kanaal raakte Sgt Hickman dodelijk gewond. Ter herinnering aan hem en zijn mede kameraden draagt de huidige brug sedert 1986 zijn naam. Er is een klein herdenkingsmonument opgericht waar elk jaar bij de bevrijdingsmars een kleine plechtigheid wordt gehouden . Daarna stappen  de deelnemers aan deze bevrijdingsmars naar het centrum van Knokke-Heist waar nog een plechtigheid wordt gehouden aan het Oorlogsmonument.
Vòòr ze Knokke zelf bereiken worden Canadese soldaten die mee stappen in deze mars opgewacht in de Oosthoek (een wijk) door de  Koninklijke Scoutharmonie St Leo van  Brugge   en zij begeleiden hen tot in het centrum van Knokke. Ik probeer elk jaar in de Oosthoek aanwezig te zijn om een paar foto’s te nemen . Ik weet dat de familie in Canada dit erg op prijsstelt. De vader van een vriendin heeft tijdens de oorlog meegeholpen aan de bevrijding in onze streek!

Dit jaar kon je een foto laten nemen met een helm of kepi op. De fotograaf kwam erbij staan  want alleen is maar alleen hé 🙂


In kleine groepjes stapten de wandelaars richting centrum van Knokke elk op zijn eigen tempo!

 

Einde van het herfstverlof bij oma

Vandaag zouden beide kleinzoons komen. Maar de oudste had zo’n last van zijn onlangs vier getrokken wijsheidstanden dat hij terug naar de dokter moest. Spijtig want hij was ook graag nog een dagje naar oma gekomen.

Met Sébastien was ik deze week niet alleen naar de tentoonstelling van Magritte gegaan ,  maar zijn we ook een beeldje gaan maken in het cultureel centrum  in het kader van  ComingWorldRememberMe (CWXRM) .In het voorjaar heb ik samen met een vriendin in Blankenberge al een beeldje gemaakt.(logje  van 29.1.2017) en uitgebreid verteld over dit project. Nu kun je in mijn thuisstad gedurende veertiendagen ook zo’n beeldje maken. Ik vond het wel leuk voor Sébastien . Ik mocht er ook nog eentje maken.

ps: ik kan momenteel geen link maken naar het logje van 29.1.2017. Ook kan ik geen tekst tussen de foto’s schrijven. Hopelijk van voorbijgaande aard.

Vandaag kwam  Sébastien dus zonder zijn  oudere broer naar oma. Het was zo’n mooi weer ( 17 °) dat we na de middag even naar zee zijn gereden. Hij heeft een ferme verkoudheid maar even wandelen op het strand in het zonnetje en er was praktisch geen wind , dat zou hem wel geen kwaad doen!

Veel wandelaars op de zeedijk  en langs de waterlijn. Héél veel zeewier is aangespoeld .Ook veel halve mosselschelpen . De redderstoel is werkeloos (is een kunstwerk).

Om af te sluiten…hihihi… naar de Post. Hij een Luikse wafel ,ik een ijsje! We waren niet de enigen die een warme wafel of een ijsje aten .
Deze avond kwam zijn vader hem ophalen en meteen is de herfstvakantie samen met de kleinzoon voor oma voorbij.

Maar morgen begin ik echt aan het verslag over de reis naar Sevilla!!!!

 

Magritte

Het is herfstverlof en de kleinzoon was hier twee dagen en morgen komt hij en zijn broer terug. Dus even tijd tekort om met Sevilla verder te gaan.
Ik was naar het Cultureel centrum Scarpoord  met de jongste kleinzoon waar een kleine tentoonstelling is over René Magritte. In feite een verlengstuk van wat  er de voorbije zomer getoond werd op het strand in een grote bolhoed die daar stond opgesteld. Meer informatie: klik hier)

We liepen door de tentoonstelling , bekeken een film over de schilderingen op de muren  in het Casino( met interessante uitleg) en konden ook via VR kennismaken met Magritte.
De moeite waard om eens langs te gaan.

Zoute Grand Prix bis

Zondagvoormiddag was het weer goed en ik ben in mijn democratische auto gesprongen om in Heist de Zoute Gt Sprint te bekijken. Wat een power zit er in die wagens ! Zoals de sprint voor de Old timers is er ook een sprint voor de GT wagens.
Geen regen gezien zoals op vrijdag voor  The Flying 1/4 mile en bijgevolg was er enorm veel volk op het korte parcours om deze wagens te bewonderen.
Tentjes van de plaatselijke handelaars zorgden voor een natje en een droogje in de straat naast het parcours. Ook de auto’s die hadden deelgenomen ” slenterden” terug door deze straat en konden van nabij bewonderd worden.

Zelf heb ik rondgelopen om de wagens van verschillende kanten te kunnen zien. Het best ging het toen ze in een rij stonden te wachten om het snelheidsparcours af te leggen.
De auto’s waren het doel maar de middelen om tot bij die auto’s  te geraken waren vooral fietsen !!! Overal stonden fietsen geparkeerd. Een jongen dacht wellicht dat hij met een GT reed zoals hij zijn Quad startte!! En in de lucht werd het gebeuren gevolgd door een drone!

Een klein overzicht van de deelnemende auto’s :

Het enige voertuig dat gedurende deze sprint door Heist kon rijden was …de tram .
Zelfs de bolides moesten halt houden voor de tram! De deelnemende auto’s staan aan te schuiven om één voor één het parcours af te leggen . De quad maakt nog meer lawaai dan de brullende motoren van de auto’s!
De drone hield het gebeuren in de gaten.

Wil je meer weten over dit gebeuren ? Bekijk dan de blog met foto’s en filmpjes:  klik

Zoute Grand Prix

 

Van donderdag 5 tot zondag 8 oktober is het weer één en al auto in onze mondaine badplaats  en wat voor auto’s 😉

Ik ben al elk jaar één dagje  gaan kijken  want er is elke dag wel iets anders te beleven. Maar dit jaar moet ik toch even passen. Ik ben flink verkouden geweest en aan de beterhand en het is voor mij niet geraadzaam om in dit mottige weer lang buiten te lopen. Regenbuien met af en toe wat zon. Maar wanneer de regenbuien ophouden weet je niet , meestal is het tegen de avond en dan valt er niets meer te beleven. Daar bovenop nog flink veel wind.

Donderdag kon je al de deelnemende auto’s bewonderen in de Kustlaan en de Zeedijk. De volgende dagen was/is er wel telkens iets anders te beleven.

Gisteren was ik op de koffie bij Julia en toen kon ik een aantal auto’s vanop haar balkon op de foto zetten. Ze deden een rally en kwamen door haar straat. Ook van bij mij thuis hoorde ik ze- een straat verder- rijden want die auto’s maken nogal wat lawaai als ze optrekken.

Vandaag, zaterdag,  deden ze een toer in Zeeuws Vlaanderen tot in Yerseke . Zouden ze daar ook mosselen gegeten hebben ? Ik was even bij dochterlief in Middelburg(B) en toen ik wilde wegrijden vlogen er verschillende bolides voorbij  terug naar hun standplaats aan het Albertplein.

Ik wist dat ze op vrijdag de fameuze The FLYING ¼ MILE deden in Heist: een snelheidsproef op korte afstand. Maar het miezerde zo en ik bleef maar wijselijk thuis. Ik wist dat een vriend bij de senioren, zelf fotograaf en autoliefhebber , er heen zou gaan en ik kreeg de volle toestemming om zijn foto’s te gebruiken. Ze staan online voor allen die interesse hebben. Dus heb ik er hier een aantal overgenomen. Hij had 70 foto’s van deze Flying 1/4 mile genomen!!  Of er belangstelling was zie je op de onderste foto. In de loop van de namiddag was het gelukkig opgehouden met regenen ,gelukkig maar zowel voor de bestuurders als voor de kijkers.

Zondag, morgen dus, kun je op 14 verschillende podia de nieuwste modellen van super luxe wagens bewonderen , dan is er nog een concours d’ élégance  van de wagens langs de zeedijk  en nog een tijdrit vlak na de middag. Hopelijk zit het weer een beetje mee ,want ik zou  die auto’s die je anders toch zelden op de wegen tegenkomt  graag eens in werkelijkheid willen zien.

Onderhoudswerken

Neen hier zijn er geen werken aan de gang. Dat zal nog komen als de tuin op zijn winters wordt gezet. Ik wil het hier hebben over werken op straat. Op het voetpad staan in onze wijk esdoorns.
Toen die jaren terug geplant werden na een grondige schoonmaak van de voetpaden met aanleg van nieuwe dallen , vroeg opa zich af of de gemeente besefte dat dit uit de kluiten gewassen bomen zouden worden.
Nu jaren later en hij kan het helaas niet meer meemaken zijn het flinke bomen geworden. Niet zozeer in de hoogte want de takken worden regelmatig gesnoeid, maar onder de grond. Het wortelgestel heeft zich zo breed uitgezet dat over de hele straat de dallen de lucht ingaan en de stoepranden naar buiten worden gedrukt. Het is oppassen geblazen als je over het voetpad wandelt om niet te struikelen over omhooggeduwde dallen.
Een paar ochtenden hoorde ik met tussenpozen een elektrische zaag bezig. Ik vroeg me af wie er nu bomen aan het zagen was . Het is zo’n typisch geluid dat ik het herken. Ik woon nl in een wijk waar de mensen indertijd massa’s bomen hebben geplant  en nu komt de tijd  dat die afgezaagd moeten worden om geen hinder te veroorzaken bij de buren.
Toen kreeg ik in de gaten dat het een man was die in zijn eentje dallen van het voetpad uitbrak en die op een hoop legde. Hij verwijderde dan met een schop het zand en de brokstukken die eronder lagen  en daarna zaagde hij met een soort cirkelzaag  grote wortels rond  de boom af. Daarna voerde hij nieuw zand aan en legde  de dallen terug. Hij was nu al dagen aan het werk eerst  verder af van mijn woning, maar  gisteren was hij vlak vòòr mijn huis bezig. Voor zover ik het zag doet hij per dag een drie à viertal bomen! Dat wordt een werk van lange adem om overal de voetpaden weer effen krijgen! En daarenboven moet ook nog de hopen steenbrokken en wortels  opgeruimd worden.
Ik denk dat dit een zinloos werk zal zijn want die wortels groeien  met de tijd weer zo uitgestrekt met de gevolgen van nu! Is er dan niemand vooruitziend op de gemeente?

Folkloremarkt

Tijdens de zomervakantie is er elke week in de deelgemeente Heist een folkloremarkt. Elk jaar probeer ik toch één keer over deze markt te lopen. Echte folklore kun je het niet meer noemen , maar de laatste jaren doen de inrichters toch een poging om er geen gewone markt van te maken.
Eén van de laatste donderdagen ben ik er naar toe gegaan. Ontzettend druk was het er niet maar zo kon je tenminste bij de kraampjes en kon je al eens een babbeltje slaan met de mensen die hun hobby of ambacht beoefenden.
Achteraf gingen mijn vriendin en ik nog wat nagenieten op een zonovergoten terrasje.

Wie herinnert zich niet de ezeltjes die vroeger op het strand liepen
en waar kleine kinderen op de rug van het ezeltje een ritje konden maken!
Er stonden ook een heleboel oude spelletjes ter beschikking en er werd gretig opgespeeld.
en hierboven was deze mevrouw  “spekken” aan het maken.
Ik heb  indertijd mijn tante dit ook zien maken. Nooit lekkerder karamellen gegeten !  Graferen in glas en beitelen op steen en hout. Mooie hobby’s.De mevrouw weefde sjaals en stoffen in prachtige kleuren.
Op de foto eronder was een man allerlei keukenspulletjes in hout aan het maken.Het vissersleven kwam ook aan bod. Strandkabientjes en vrouwen die garnalen pelden.
De garnalen zijn duur !
Ze vroegen 2 euro voor een piepklein potje gepelde garnalen.( was voor een goed doel) Pannenkoeken werd met tientallen in één keer  gebakken en
deze reuze schaal paëlla was bij onze terugkeer voor drievierde al verkocht!
Links op de foto zie je de doosjes waarin ze werden verkocht. Veel hobby schilders. Het breien van vissersnetten. Jammer was er op dat ogenblik niemand aanwezig.
En het meisje mocht met de hulp van de man zelf een tol maken tegen betaling natuurlijk 🙂 Deze man was intens bezig met houtsnijwerk Op een schoolplein  troffen we deze mooi beschilderde thermometerhuisjes aan
en wellicht was er ook een cursus vilten.Boven één van de pleintjes vol terrasjes en
onder de speelplaats van een school waar animatie , zang en dans was.
En waar je ook iets kon drinken.Verder ook kraampjes met eten en drinken en prullaria.
Een heel gezellige markt.