Cartoonfestival

Vandaag zou het de warmste dag van de week worden. De thermometer wees vandaag inderdaad de hoogste temperatuur van de hele week aan. Gelukkig na de middag zat de zon wat versluierd aan de hemel maar toch bleef het kwik hoog. Geen weer om op stap te gaan. We gaan deze avond eens gaan wandelen met als enig doel een ijsje van de Post 😉
Gisteren was het ook zo warm ,maar vriendin en ik zijn pas na 16 uur de deur uitgegaan en toen was het in feite nog altijd te warm om te wandelen.
Ik had een reclame gezien van de gemeente om bij deze temperaturen eens verkoeling te zoeken in het ccScharpoord waar het cartoonfestival doorgaat. ” Het is daar lekker fris” zo werd dit bezoek aangeprezen.
Gezien dat nog op ons programma stond zijn we daar naar toe gewandeld. Het was er inderdaad fris en ook niet erg druk.
Dit jaar hadden ze de onderwerpen wat bijeen geplaatst, veel over Trump , de politiek , over corona, over het klimaat , veel over eten… Dan waren er ruimtes waar je cartoonverhalen kon lezen die in veel kranten staan.
Ook was er een ruimte waar oude cartoons op sokkels geplaatst waren. Best leuk om die nog eens terug te zien.
Te veel om alles op een paar uur te bekijken en te lezen. We werden moe van het slenteren en beloofden elkaar om later nog eens terug te keren.

Ik heb er een aantal op mijn blog gezet. De ruimtes zijn veel verlicht met spots en het is moeilijk om “deftige” foto’s te maken.

Er werd ook met thema’s gewerkt zoals kerst ,sinterklaas , bepaalde ruimtes gaven cartoonverhalen van bepaalde tekenaars.

Een hele zaal vol met oude cartoons en ook een hommage aan de stichter van het Humorfestival Knokke-Heist dat later de naam kreeg van Cartoonfestival..

Elk jaar de moeite om er eens langs te gaan. En onthoud het “het is daar fris” 🙂

klik op de foto’s ,vergroot zijn ze mooier!

Wandelen naar het Zwin

Verleden week had ik onverwachts een paar dagen twee logeetjes, nl de pleegdochter van een goeie vriendin en haar man. Ik viel een beetje uit de lucht toen ik een mailtje kreeg ” mag ik komen slapen bij jou”. Kort en bondig zonder enige uitleg. Ik ben nu wel iemand die niet veel uitleg nodig heeft , ik begreep dat er iets moest gebeurd zijn .
Hoewel ze al 12 jaar samenwoont is ze onlangs gehuwd met haar vriend. Ik was ook uitgenodigd op het huwelijksfeest dat doorging in Hasselt. Maar dat was voor mij op dat moment echt niet haalbaar . Een treinreis van drie uur, een avondfeest en dan de andere dag terug naar huis. Ik kreeg het thuis nog niet gedaan om een hele dag zonder rusten door te komen . Ik moet het tot heden nog steeds doen.
Ik vond het zo erg voor haar en nog veel meer voor mijn vriendin( de eerste stagiaire die ooit bij mij kwam werken en met wie ik tot heden nog contact heb) en voor mezelf ook want ik had graag de hele familie eens teruggezien. Na al die jaren en na menige keren bij haar een feest of begrafenis te hebben meegemaakt en ook een paar jaar mekaar niet gezien te hebben door corona, viel dat erg tegen.

Ik liet haar weten dat ze welkom was en verleden week stond ze precies op die bloedhete dag aan de deur. Toen kreeg ik te horen dat ze een hotel geboekt hadden voor een paar dagen in De Haan . Door ziekte van haar moesten ze de reis uitstellen en omboeken midden in het seizoen is niet zo vanzelfsprekend aan de kust. Dus dacht ze als noodoplossing aan mij. Groot gelijk had ze. Op die manier konden we haar recent huwelijk hier ook een beetje vieren. En voor haar was het een blij weerzien niet alleen met mij maar ook met het huis en al de herinneringen toen ze als kind hier af en toe kwam logeren.

Ik gaf hen tips wat ze konden doen die dagen( een avondmarkt in Sluis,een folklore markt in Heist ,een wandeling in Cadzand en natuurlijk ook naar het strand) en één dag ( het was gelukkig niet meer zo warm) zijn we samen naar het Zwin gewandeld vanaf de Lekkerbek tot aan de Haas van Flanagan ” Hospitality”genaamd.

Toen ze hier vertrokken gingen ze nog twee dagjes naar De Haan en zo hadden ze toch hun week vakantie zoals gepland!

Een prachtige dag om deze wandeling op de versmalde zeedijk te doen. Veel wandelaars en ook veel fietsers

Veel volk bij Surfers Paradise

te voet, met de fiets of met een go cart… auto’s mogen hier niet rijden!

mooi uitzicht op de zee en de duinen

De Zwingeul met in de verte op de eerste foto rechts een strandpaviljoen en daar achter hotels en tearoom. Op de tweede foto het haventje met rechts Air Republic van Sergio Herman.

De Zwinduinen

De Haas van Flanagan. Je moet geduld hebben om een unieke foto te maken. Er is altijd wel iemand die fotografeert of kinderen er bovenop zet…

een stuk van het Natuurpark met in de verte “the Shelter” – en tevens ingang om in het Natuurpark te wandelen en oa de ooievaars te bekijken op hun nesten. Geen denderende foto ( met tegenlicht getrokken)

Met verweerde balken( wrakhout? ) is een soort hoekige omheining gemaakt met op elke hoek beelden van dieren die je aan zee kan aantreffen.

Voor de paardenliefhebbers is een apart parcours gemaakt zodat fietsers ,voetgangers en paarden elkaar niet hinderen.

Heen en terug duurt de wandeling bijna twee uur! Iedereen geniet bij het ’t Keun toch minstens een kwartiertje van het zicht op de zee, de Zwingeul en het Natuurreservaat !

Ik heb genoten van dit onverwacht vakantiebezoek . Lang ontbeten en bijgebabbeld , tegen de middag trokken ze er op uit en ’s avonds samen warm gegeten en nog herinneringen opgehaald.
Ze hebben een logeerkamer zeggen ze. Ik heb de hint begrepen 🙂

Hoe is het met “Closer” ?

Een tijdje geleden schreef ik hier dat er een nieuw kunstwerk te bewonderen viel van Wim Tellier. ( klik).
Er waren in een reuze groot canvas gaten gemaakt en daarin werden zonnebloemen gezaaid. Wanneer die zonnebloemen zouden boven komen zou het beeld van een fireman een heel andere vorm aannemen.
Ik ben onlangs eens gaan kijken en ik moet eerlijk toegeven dat het me ontzettend tegenviel.
Dat heeft niets te maken met de kunstenaar , maar alles met de droogte en hitte van de laatste weken! Ik denk niet dat het mooier gaat worden. De meeste zonnebloemen doen het niet en de andere staan er verwelkt bij. Het project voorziet in het derde stadium-na de bloei van de zonnebloemen -om het canvas te recycleren en te gebruiken om strandzetels van te maken. Ze kunnen er al aan beginnen !
Het had zo mooi kunnen zijn…

wandelen in Knokke

Voor deze wandeling in eigen gemeente hadden we geen tram nodig , maar we gebruikten een ander vervoermiddel nl de gratis shopping shuttle die van april tot half oktober om de 20 minuten rijdt vanaf het Verweeplein tot aan de Sparrendreef( met verschillende tussenstops om op en af te stappen). We hadden eentje met een balkonnetje achteraan. Ideaal met mooi weer om de straten die je doorrijdt op je gemak te bekijken en …om foto’s te maken..

foto van internet

De drie eerste foto’s tonen de Lippenslaan. De vierde is het kunstwerk ” de Kameleon-glijbaan” op het Van Bunnenplein waar de jongere kinderen graag in kruipen en naar beneden glijden. De volgende foto is het Driehoeksplein dat dit jaar is aangekleed door de bloemenkunstenaar Daniel Ost ( heeft in Knokke-Heist ook een bloemenwinkel in de Dumortierlaan), dan een mooi bebloemd rondpunt in de Kustlaan en de laatste grote foto is een zicht op de -op dat ogenblik- rustige Kustlaan.

Daar was het eindpunt en we gingen te voet terug wandelen door een van de lanen waar de eerste grote villa’s zijn gebouwd op grote stukken grond nl de Fochlaan. Vele villa’s zijn ondertussen gerestaureerd met behoud van hun oorspronkelijke charme .
Maar eerst even wandelen tot een mooie bloemenzaak die altijd zo’n mooie boeketten in de etalage staan hebben en op het trottoir vóór hun zaak een pergola bouwden vol met bloeiende planten.

Wat velen niet weten is dat er een eindje verder in de Sparrendreef een klein straatje is genaamd Oud-Zoute, ( waar je niet met een auto door mag). Vroeger waren het allemaal kleine huisjes maar die zijn allemaal verdwenen en nu is het een sfeervol straatje geworden met nieuwe huizen. Vóór het ene huis staan grote potten met planten , bij een ander staan een paar ligstoelen en eentje heeft aan weerszijden een minituintje gemaakt. En dan kom je terug uit op een grote laan waar je in de verte nog juist een glimp kan opvangen van die mooie bloemenzaak.

We wandelden voorbij een pleintje met een mooi beeld en sloegen dan de Fochlaan in waar de grote villa’s deels verborgen waren achter grote omheiningen. Je kon toch nog de grandeur zien die deze villa’s indertijd uitstraalden maar nu in een gerestaureerde versie..

Ik kon verder geen foto’s meer nemen want ik had vergeten mijn gsm op te laden. We kwamen terug op de Lippenslaan waar we met de shuttle gestart waren! Dit was eens een heel andere wandeling door lanen waar we anders niet zo vlug gaan wandelen.

wandelen in Heist

We zijn onze “tram”wandelingen gestart in Wenduine met aankomst in Blankenberge. De volgende wandeling deden we in Heist( Knokke-Heist ) naar aanleiding van de heropening van een vernieuwde winkelboulevard.
In Heist zijn er verschillende grote werken aan de gang om de doortocht van deze gemeente méér aantrekkelijk te maken . Zo is er oa de Heldentoren gelegen aan het Heldenplein.( klik), wordt er ook een groene doorgang door Heist gemaakt (waar al volop aan gewerkt wordt), en worden de straten breder gemaakt voor de trage weggebruikers . De Heldentoren is een imposant gebouw waar de bewoners rond deze toren niet zo gelukkig mee zijn ( geen uitzicht meer, veel schaduw…) . Tja alle vernieuwingen hebben ook dikwijls een keerzijde…

Maar het was ons deze keer niet te doen om deze toren( waar je echt niet naast kunt kijken 🙂 ). We waren te vroeg voor de officiële opening van de winkelboulevard. Maar dat was niet het belangrijkste voor ons. We wilden gewoon zien hoe de vernieuwing er nu uitzag nadat het zolang er als een puinhoop bij heeft gelegen. Want het is nooit zomaar vernieuwen er wordt dan ook geprofiteerd om alle nutsvoorzieningen aan te passen.

Het was kermis op het Heldenplein en zo te zien is er vooral aan de jonge kinderen gedacht. Geen spectaculaire attracties waar je kan bij griezelen.

We gingen eerst een wandeling maken op de zeedijk. Niettegenstaande het mooie weer was het niet erg druk op de zeedijk evenmin in de strandbars. Zelfs de gocarts stonden te wachten op kinderen.
Met een paneel waar je je hoofd kan doorsteken werd er reclame gemaakt voor het Cartoonfestival. Daar ga ik zeker nog naar toe in het CC Scharpoord. Niet drummen hé voor een gratis hug 🙂

En volgens mijn vriendin heeft Panaché héél lekker ijs, dus dat hebben we geprobeerd. Inderdaad !

Waar vroeger het openlucht zwembad de Raan was is er nu een speelplein in een zanderig duinenlandschap. Erg mooi en passend in de omgeving van de zeedijk en het strand.

De wandeling had langer geduurd dan we van plan waren en natuurlijk misten we het lintjesknippen van de burgemeester. Maar de wandeling langs de mooie “boulevard” zoals de inwoners deze straat noemen was leuk. Allerlei attracties en standjes waar je iets kon eten of drinken. De banken in kleurrijke mozaiek zijn weer bovengehaald( In totaal heeft de gemeente er indertijd 15 aangekocht en regelmatig verhuizen ze van locatie). De perken met beplantingen zijn nog jong.
Terwijl er nog een briesje was op de zeedijk was het in deze straat op die bewuste vrijdag erg warm. We bleven nog even kijken en luisteren naar dit vrolijke bandje en stapten dan terug naar de tram om huiswaarts te rijden.

Herinnering

Het is dit jaar 51 jaar geleden dat er zich in het toen pas gefusioneerde Knokke-Heist een drama voordeed waarbij twee politieagenten doodgeschoten werden en twee andere ernstig verwond werden. Dit gebeurde bij een gewone controle op de parking van het Zwinreservaat

De eerste jaren na het drama werd er jaarlijks een voettocht gehouden . Later werd er jaarlijks een kleine hulde gebracht bij een gedenksteen in het commissariaat zelf .
Dit drama is altijd blijven nazinderen bij de familie ,collega’s , vrienden en inwoners van Knokke-Heist.
3 mei 1971 op die dag herinnerden we elkaar eraan.
Verleden jaar was het plan om een uitgebreidere hulde te brengen maar corona verhinderde dit . Dit jaar ging de herdenking wel door en werd er een mooie plechtigheid georganiseerd op de plaats waar het drama is gebeurd. De vroegere parking van het Zwin bestaat niet meer , maar op die plaats staat nu een groot gebouw waar ook de ingang tot het Natuurreservaat is.
In een zaal ging de plechtigheid door in aanwezigheid van familieleden ,collega’s ,oud collega’s ,vrienden en kennissen. De burgemeester van Knokke-Heist -Damme ,schepencollege en gemeenteraadsleden en minister van Binnenlandse zaken Annelies Verlinden luisterden deze korte plechtigheid op met enkele speeches.

Zelf was ik ook aanwezig als oud collega en beleefde opnieuw die intrieste dag , de verslagenheid en het verdriet , de machteloosheid en woede. Afvaardigingen van over het hele land woonden de begrafenis bij. De solidariteit was enorm. Het leven stond voor iedereen even stil. Het werd even weer 51 jaar geleden .

Het waarom van die schietpartij is tot heden onbegrijpelijk gebleven. Een kort relaas in Kneistikrant( plaatselijk nieuwsblad) klik

Er wordt na 51 jaar een nieuwe gedenkplaat onthuld die de oude in het commissariaat zal vervangen. Agenten in ceremoniekledij onthulden de plaat.

Daarna werd iedereen uitgenodigd voor een korte receptie.

Ik ben naar het uitkijkplatform boven de receptiezaal gegaan om een paar foto’s van de omgeving te maken. Die dag was het nevelig en koud. Passend weer voor deze herdenkingsdag die iedereen toch beroerde , zeker zij die hun geliefden verloren en de collega’s die het drama van dichtbij meemaakten.

een tussendoortje

Van samenwerking gesproken!!

Op een dag worden er in de straat hier vlakbij langs de hele straat verkeersborden gezet dat er niet mag geparkeerd worden van 19 april tot …

Ik lees in het krantje van de gemeente dat er werken zullen plaatsvinden op twee kruispunten in de Kalvekeetdijk en dat er moet omgereden worden. Zoals het in het krantje staat klopt er iets niet . Maar verder besteed ik er geen aandacht aan .

Op een morgen wordt de Kragendijk (de oude baan van Westkapelle naar Knokke )dicht bij mijn woning afgesloten en moet er opnieuw omgereden worden via de Natiënlaan. Dat doen we dan maar. Ik doe mijn boodschappen en rij langs de Kragendijk terug maar ter hoogte van het kruispunt met de Kalvekeetdijk staat midden over de weg een grote container. Dus moet ik het hele eind terug rijden en aan het station van Knokke terug de Natiënlaan op tot aan de balkonrotonde in Westkapelle waar ik kan terug draaien richting Knokke om dan aan de eerste zijstraat die ik tegen kom naar huis te rijden!

De nieuwe rotonde Natiënlaan-Kalvekeetdijk is onlangs geopend en iedereen was opgelucht dat het eindelijk gedaan was met maandenlang om te rijden. Konden deze werken niet in die periode uitgevoerd worden ,we waren het toch al gewoon !?

Ik moest naar de apotheek en die ligt precies op dit kruispunt enkel te bereiken met de fiets of te voet! Ik ging te voet en maakte een paar foto’s van de werken.

Met veel en groot materiaal zijn ze bezig aan het wegdek en de voet -en fietspaden!! De hinder is nu nog groter dan tijdens de werken aan de rotonde omdat we de Kragendijk niet kunnen gebruiken en we nog meer moeten omrijden. Aan het tempo dat er gewerkt wordt zal de hinder wel geen maanden duren 😉

Ik weet dat ik aan het “zagen” ben en vernieuwingen gaan nu eenmaal gepaard met hinder, maar het blijft duren …Jaren hinder bij de aanleg van de A11 en de balkonrotonde , nu jaren hinder voor deze rotonde . De voorbereidende werken hiervoor waren ook niet van de poes. En er staan nog een aantal grote werken te wachten op de Natiënlaan nl nog een rondpunt( voor de ontsluiting van de nieuwe golf in Duinenwater) en bij het binnenkomen van Knokke wordt een wandelboulevard aangelegd.

Erfgoeddag

Zondag 24 april was het erfgoeddag. In mijn eigen gemeente heb ik door de jaren heen bijna alles gezien wat die dag opengesteld werd voor het publiek.
Dit jaar werd een prachtig herenhuis opengesteld . In dat herenhuis was de zeevisserijschool gevestigd. In 2005 werd het gesloten en dienden de leerlingen naar Oostende te gaan als ze een opleiding in het visserijmilieu wensten.
Daarna stond het lange tijd leeg. Een tijdje werd het nog gebruikt als afdeling van een school (SBSO )uit Brugge .

Maar heden staat het opnieuw leeg. Welke bestemming eraan zal gegeven worden is een vraagteken. Het is een prachtig herenhuis gelegen in het centrum van de deelgemeente Heist

Het Kasteeltje  is een eclectisch herenhuis, gebouwd in 1921 . Gustaaf Dejonghe liet in de Bondgenotenlaan in Heist-aan-zee een herenhuis bouwen in neo-rococostijl. Dejonghe was een aannemer van bouw- en waterwerken en heraanleg van wegen die zijn fortuin had gemaakt bij de heropbouw van de oostkust na de Eerste Wereldoorlog. Omdat de eigenaar de eerste Heistenaar was die zich een dergelijk herenhuis kon veroorloven kreeg het bij de inwoners de naam van ’t kasteeltje (van Heist).

In 1947 deed de weduwe Dejonghe afstand van de eigendom. In het huis werd de Rijksvisserijschool “de Golfbreker” onder beheer van het Ministerie van Verkeerswezen ondergebracht, vanaf 1983 omgedoopt naar “Visserijschool van de Vlaamse Gemeenschap”.

In 1995 werd het kasteeltje als monument geklasseerd

Het hele gebouw zowel buiten als binnen is goed bewaard en de materialen die binnen gebruikt zijn, zijn van superieure kwaliteit : marmer ,eiken parket, enorme hoge eikendeuren, prachtige ramen en sierlijke gebogen vensters.

Ik heb geprobeerd om foto’s te maken zonder publiek op maar dat was echt niet gemakkelijk. Ik denk dat de bevolking van Heist massaal aanwezig was. Het vissersverleden leeft nog sterk in Heist.
In de inkom is een keramieken herdenkingswand aan gebracht met daarop al de namen van vissers die omgekomen zijn op zee en die hier nog les hebben gevolgd ( door de lichtinval en de drukte kon ik geen betere foto maken)

Voor animatie werd er gezorgd: regelmatig waren er demo lessen en veel mensen gingen nog eens in een bank aanschuiven om te “luisteren naar de meester”. Zelf wilden we in een andere klasje ook eens in een bank aanschuiven maar we pasten er niet in. Dus gingen we maar òp de bank erachter zitten 🙂

Je kon ook met een gids een wandeling maken van een uur in Heist maar daar pasten we voor. We kennen allebei Heist goed ( door ons vroeger werk)

Een grappig moment was toen de directeur samen met zijn stijve secretaresse op zijn hielen( waren acteurs) elk uur de vlaggengroet gingen brengen vooraan het (school)gebouw zoals het indertijd bij het begin van de dag ook gebeurde. Hilarisch om te zien. Maar ik kon door de drukte er geen foto’s van maken.

De directeur en zijn secretaresse op weg om de vlaggengroet te brengen!

Ook was er een tentoonstelling waar je van alles ivm de zeevisserij kon kopen.

Even waanden mijn vriendin en ik ons als de bewoners van dit mooie gebouw

Een geslaagde erfgoeddag en de gemeente mag fier zijn dat ze het gebouw voor een keertje opengesteld hebben en binnenin aangekleed hebben zoals in de tijd dat er hier echt een zeevissersschool was.

Een kunstwerk

Na de wandeling met Sébastien en zijn vriendinnetje reden we niet recht naar huis. We gingen nog even kijken naar een kunstwerk in de omgeving van het AZ Zeno . Ik had nog niet kunnen uitvissen waar precies dit kunstwerk lag want het AZ Zeno grenst aan de Natiënlaan maar ook aan de Kalvekeetdijk. Het moest ergens in een weide liggen tussen het ziekenhuis en de parkbegraafplaats. De zoon liet ons met een drone foto weten waar we moesten zijn.

Wim Tellier stelt momenteel nabij AZ Zeno in Knokke-Heist zijn kunstproject CLOSER voor. Een gigantische en loodzware canvasafdruk van 105 x 68 meter en 3 ton van een man in een brandwerend pak. “Je ziet één individu, een man in vuurpak, in een zeer zelfzekere houding”, legt Tellier uit. “Hij lijkt onoverwinnelijk, alsof niets hem kan overkomen. Maar dat is slechts schijn want in een tweede stadium krijgt de man-in-beschermpak een volledig andere gedaante. In mei wordt het pak geperforeerd en zullen er zonnebloemen door groeien als tegenpool van die zelfzekere man. De biologische bloemenzaadjes gaan hem overmeesteren en uiteindelijk overwoekeren.” Wim Tellier koos voor de zonnebloem als symbool voor bescheidenheid en als knipoog naar de zon. In een derde stadium wordt de hele stof gerecycleerd. Het zal gebruikt worden als zeildoek voor strandzetels!

Zo vanuit de lucht ziet het er wel imposant uit. De poorten van de weide stonden wagenwijd open en aan de ingang stonden aan weerszijden grote panelen met de uitleg.
In de weide zelf was er een platform gebouwd en van daarop kon je de figuur zien. Jammer genoeg was het platform niet hoog genoeg om een duidelijk beeld te krijgen . Er was ontzettend veel wind op dat ogenblik en ik verkoos maar om vlug weer naar beneden te gaan.

In de weide zag je overal hoopjes aarde liggen. Ik herinnerde me gelezen te hebben dat het AZ Zeno bezig was om in die weiden een biologisch voedselbos aan te leggen. In beginfase vooral bomen met fruit en noten om te gebruiken in het ziekenhuis zelf !

Wim Tellier is niet aan zijn proefstuk. Hij heeft enkele jaren geleden op het strand vòòr het Casino de reusachtig krab van 3000m² met foto’s van landschappen uit de vier windstreken gelegd en het bloemenkunstwerk om aandacht te vragen voor de bij .

Meer over deze kunstenaar en zijn werk: (klik). Daar kan je lezen waar hij oa zijn werken heeft tentoongesteld!
Zodra de zonnebloemen boven komen zal ik nog eens gaan kijken om de evolutie met eigen ogen te zien! Wil je dit ook eens zien ? Links afslaan bij de nieuwe rotonde op de Natiënlaan richting AZ Zeno en een paar honderd meter verder zie je de panelen op de weg al staan. Tot september kan je dit nieuwe kunstwerk van de landschapskunstenaar Wim Tellier bekijken;

Winterweer

Het weekend is bepaald niet rustig verlopen. Straffe wind en regen en op de koop toe werd ik de nacht van zaterdag op zondag brutaal uit een diepe slaap wakker geschud door een donderend lawaai. “Lap , de pannen waaien van het dak” dacht ik. Maar wat kan je midden in de nacht doen. Je ziet toch al niet veel. Ik heb wel langs alle kanten van het huis door de venster gekeken boven of ik geen pannen in de dakgoot zag liggen. Stom ,want als er pannen in de goot lagen kon ik er toch niets aan verhelpen. Na een hele tijd ben ik dan toch weer in slaap gesukkeld en ’s morgens was het natuurlijk het eerste wat ik deed naar buiten gaan en rondom kijken of ik ergens een gat in het dak of pannen op de grond zag. Niets. Er is een hele flap lood aan een dakkapel losgekomen en vermoedelijk heeft die flap lekker zitten klepperen en ook een plastiek plankje van de dakgoot was losgekomen en naar beneden gevallen. Nu op zoek om dit te laten repareren.

Die dag scheen de zon en het was aanlokkelijk om eens na de middag een wandeling te maken. Ik stelde mijn vriendin voor om eens rond het Duinenwater meer te wandelen. Misschien konden we al iets zien van het stadsrandbos dat er wordt aangeplant .

We wandelden eerst door een parkje dat nog niet zolang geleden is aangelegd. Er zijn kleine waterpartijen en overal staan bankjes en zijn er bruggetjes. Waterhoentjes en eendjes vinden het hier naar hun zin. Waar vroeger een oude boerderij stond en later uitgebaat werd als tearoom en speeltuin, is volledig afgebroken en heeft plaats gemaakt voor een volledige nieuwbouw met dezelfde naam ( hotel, restaurant en speeltuin)

We verlieten dit parkje en stapten naar het Duinenwatermeer ( in de volksmond nog altijd “de Put van DeCloedt”. Deze put is ontstaan door zandwinning in de jaren ’50 voor opspuitingen op het strand

Gemeente gaat op zoek naar commerciële uitbater Put van De Cloedt - KW.be
een foto zoals het meer er vroeger uitzag vóór het project Duinenwater ontstond.( foto KW)

De wandeling rond het meer startte toen we over het bruggetje stapten om dan zo rond het meer te wandelen. De zon was al weer verdwenen en we moesten opboksen tegen een ijzige wind. Dat hadden we niet verwacht.
Het pad slingerde langs het water en op het meer zagen we een drietal surfers. Verder geen beweging op het meer waar het bij beter weer erg druk kan zijn.

We waren ook benieuwd of we al iets meer zagen van het geplande stadsrandbos. Eigenlijk is er nog niet zoveel veranderd na onze vorige wandeling toch al een tijdje geleden. Wel is er veel lage begroeiing weg en kan je nu kijken tot het station van Duinbergen. Want dat is de bedoeling om een soort groene buffer aan te leggen. Je ziet al grondophopingen en paden en grachten…

je kunt onderweg je conditie opkrikken . Daar hadden we allebei geen zin in. Vriendin en ik hoopten dat de cafetaria van Lakeside Paradise zou open zijn, zodat we ons daar wat konden opwarmen. Want twee zaken die we onderweg hadden gezien waren gesloten en dat op een zaterdag. Het grootste probleem blijkt een gebrek aan personeel te zijn en dan vinden de uitbaters het niet rendabel om enkel het weekend open te doen.
Maar we hadden geluk ,de zaak was open. We waren er niet alleen . Een heel gezellige zaak en super vriendelijk personeel. Niet aan gedacht om daar een fotootje te nemen. Toch eentje van de buitenkant.

Lekker opgewarmd wandelden we deze keer met de wind in onze rug terug. Ze blijven daar maar bouwen, het ene gebouw al pompeuzer dan het andere. Maar toch een mooi mix van huizen, appartementsgebouwen en villa’s . Op relatief korte tijd is Duinenwater uitgegroeid tot een nieuw deel van onze gemeente.

Nog een blik op het meer bij ondergaande zon. We hebben die namiddag een ijzige maar toch deugddoende wandeling gemaakt.