Op wandel met de senioren

Het was de eerste keer sedert de lockdown dat ik meedeed met één van de weinige activiteiten die mogelijk waren. Er waren al sedert de eerste lockdown geen petanque namiddagen , ook geen daguitstappen, geen bbq ,in één woord niets kon of mocht nog.
Sedert een tweetal maanden werd er elke week in kleine groepjes een wandeling in eigen stad ingericht. Zelf kon ik dat niet meedoen. Ik geraakte toen niet eens tot half de Lippenslaan . Gezien er geen mogelijkheid was om ergens op een terras even uit te blazen of op een bank in de kou gaan zitten zag ik ook al niet zitten, bleef ik maar rustig thuis.
Samen met mijn vriendin trokken we er regelmatig op uit als een soort training om elke keer wat verder te kunnen geraken.
Nu je al eens kunt uitpuffen op een terras leek het me hèt moment om op een dinsdagnamiddag ( de wandeling gaat elke dinsdag door)eens mee te gaan. Lukte het niet om de hele wandeling mee te doen ,dan waren er nu toch mogelijkheden om ergens op een terras uit te rusten

Dinsdagnamiddag was een wandeling uitgestippeld rond het Zegemeer, via het Park 58 om te eindigen in Duinenwater waar er rond “de put van Cloedt” zou gewandeld worden. We liepen in twee groepjes de diehard wandelaars en de slenteraars !

Start aan het CC Scharpoord dat tegen het Zegemeer ligt. Het weer was niet denderend maar we stapten ons warm. Er loopt rond het volledige Zegemeer een pad . Dat pad loopt ook vòòr La Reserve. Er zijn werken uitgevoerd aan het Zegemeer en nu zit er niet meer zoveel waterwild!

We verlieten het pad en liepen langs een petanqueveld waar iedereen die dat wil mag petanque spelen.

Ik kreeg toestemming om een paar foto’s te maken.

Daarna stapten we de straat over richting Park 58. ( lees hier meer over dit park) Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet wist dat er tussen de villa’s een ingang was naar dit park. Park 58 is een paar jaar terug volledig opgekuist en in de oorspronkelijke staat hersteld: een duinengebied met paadjes , duinen en streek eigen struiken en bomen. Het was aanvankelijk een kaalslag maar het herstel is nu al goed merkbaar. Alleen erg jammer dat ze betonnen paadjes hebben aangelegd, wellicht om te vermijden dat je in de winter door de nattigheid daar niet zou kunnen wandelen. Sedert de vernieuwing wandelen veel meer mensen dan voorheen door dit mooie gebied.
We stapten naar de watertoren die momenteel een hersteljasje aangetrokken kreeg. Ik herinner me dat ik jaren geleden bij open monumentendag deze toren beklommen heb. Een smalle ijzeren ladder langs de wanden tot echt helemaal boven. Het uitzicht was onvergetelijk. Maar niet meer voor herhaling vatbaar, een ware uitputting slag.

Terug op de weg staat vlak naast de watertoren een kapelletje. Mooi opgefrist en voorzien van bloembakken met bloemetjes. Meimaand ,Mariamaand.

We staken de tramsporen over en langs een smal paadje kwamen we in een mooie woonwijk. Daar kom je niet als je er niemand kent die daar woont. Bijgevolg erg rustig.

We kwamen uit op de drukke verbindingsweg van Knokke naar Heist en wandelden recht naar Duinenwater, het nieuwe dorp van Knokke.
Het terras van Lakeside Paradise was open en daar kon je zelf aan de bar iets bestellen en werd het geserveerd op het terras.

Prachtig zicht op het meer en de fitness toestellen rondom het meer werden natuurlijk eens uitgeprobeerd. De bootjes en ander gerief lagen te wachten op sportievelingen. Tijdens de week nog weinig te doen. Er werd volop gewerkt op het meer aan een overdekte wachtplaats om te surfen en een nieuwe kabelbaan met lagere snelheid wordt opgebouwd. Het grote zwembad gebouw ligt er nog verlaten bij. Enkel baantjes zwemmen zou nu mogelijk zijn, niet het recreatieve gedeelte.

De diehard wandelaars deden nog een wandeling rond het meer ( bij een wandeling met twee vriendinnen deden we enkel het meer zelf en hadden voor een volledig omloop op ons gemak toch driekwartier nodig ( klik). Jammer genoeg zijn de foto’s hiervan teveel ingezoomd en niet goed om ze hier te posten
Ik was niet alleen om de terugweg aan te vatten na de stop op het terras. We moesten tenslotte terug naar de auto op het CC Scharpoord geparkeerd en dat was ruim een half uur terugwandelen langs een kortere weg( ja je bent van de streek of niet hé 🙂 ).

Het is erg meegevallen en ik ben al benieuwd waar ze volgende week gaan wandelen. Heb ik gemist: een wandeling in Heist zelf, in Westkapelle, naar de Stinker en de Blinker, in de Oosthoek , in de paadjes in het Zoute…. Dus hoogtijd om mijn achterstand in te halen !

Wandelen in de winkelstraat

Na het succesvolle (héél rustig en bijna geen volk) bezoek aan het grensstadje Sluis wilden vriendin en ik hetzelfde eens doen in onze eigen gemeente. Het was nog altijd even slecht weer als de dag ervoor en het zou best kunnen dat het ook niet druk was ! Hoewel we toch wat twijfelden want het was Pinksterzondag en een lang weekend …

De enige reden die ik kon verzinnen was dat ik dringend een kaartje moest halen in de boekenwinkel om mijn jongste kleindochter, Emma , te feliciteren met de geboorte van haar eerste kindje ,Oskar. Alles goed verlopen voor moeder en kind en laten we de vader ook niet vergeten. Ja ik ben nu voor de vierde keer overgrootmoeder! Maar door corona kan ik niet op kraambezoek en blijft het afwachten wanneer dit wel zal kunnen.

Ik zette de auto op de parking van de Carrefour aan de rand van het centrum en vriendin en ik wandelden door de Lippenslaan naar de zeedijk toe. Onderweg kocht ik een paar kaartjes. Eentje volstaat niet want volgende maand zal de tweede kleindochter bevallen van een tweede kindje. Ik verwacht niet dat we in juni al op kraambezoek zullen mogen. Ik vind het zo spijtig maar ja veiligheid boven alles. Het zijn van die gebeurtenissen in een familie die je graag samen wilt vieren en die nu bijna geruisloos voorbijgaan…

Het was zeer rustig in de Lippenslaan. De meeste mensen die we zagen zaten op een terras. Halverwege de Lippenslaan zijn er grote werken op en naast een kruispunt( herinrichten van kruispunten en aanpassen rioleringen) en om die werken wat te camoufleren zijn beschilderde panelen aangebracht.

Vlak vóór het Van Bunnenplein zijn de schuine betonnen wanden bedekt met hout en werden er zitbanken gemaakt met hier en daar teksten van de dichteres Maud Van Hauwaert. (klik)

Op de zeedijk was het evenmin erg druk ,maar daar zal de gure wind wel voor iets tussen zitten. We zagen een paar meisjes voorbijwandelen met op hun rug de vermelding sfeerbeheerder . Ze stapten flink door en hadden enkel oog en oor voor elkaar. Tja het was niet druk en wellicht waren er die dag geen problemen of vragen. Eerlijk gezegd wist ik ook niet wat dit betekende en wat hun taak was. Ik heb het opgezocht. ( klik)

De gemeente heeft toch aandacht gegeven aan het gemor van de mensen bij het plaatsen van strandtenten dat je vanaf de zeedijk het strand en de zee niet meer kon zien. Nu staan ze niet meer evenwijdig met de zeedijk .

En de laatste foto is de zaak van Madam Kroket( klik) . Deze nieuwe zaak in onze gemeente is met zoveel lawaai aangekondigd in de krant dat ik toch eens in de etalage wilde kijken. Zij heeft zich vanuit Oostende gevestigd in een mooi pand dat tot voor kort uitgebaat werd als traiteurszaak. Corona heeft bij veel handelaars wonden geslagen… Ik wens haar veel succes toe!

Heulebrug

Op wandel in een nieuwe woonwijk palend aan de deelgemeente Heist. Prachtige alleenstaande huizen, rijwoningen en appartementsgebouwen. Er is een Sociaal Huis (klik), een apotheek, dokter, politie, recent een restaurant ,een busverbinding naar de andere deelgemeenten ,en dan vergeet ik nog wel het een en ander.

Jullie denken zeker ” wat krijgen we hier” Ja dit zijn allemaal namen uit de wereld van de visserij die je aantreft als straatnamen in de nieuwe wijk Heulebrug.

In de jaren ’70, van, de vorige eeuw werd een hele wijk gebouwd aan de achterkant van het station in Heist .In de verschillende straten die werden aangelegd ,werden telkens andere types van woningen gebouwd.
Omdat dit toen erg vooruitstrevend was kwamen veel mensen kijken naar deze woningen op de opendeur dagen. Al vlug kreeg het de naam Kijkdorp. De woningen kon je huren of later kopen.

106 prefab-woningen waren in juli en augustus 1973 door het publiek te bezoeken. Sindsdien zijn er nog sociale woningen bijgebouwd. Alle straten in die wijk werden genoemd naar zeebanken en geulen in de Noordzee: Breed Veertien, Kwinte, Roompot...”

Het was een succesvol onderneming. De tijd was rijp voor een verdere uitbreiding en begin de 20ste eeuw werd gestart met een nieuwe uitbreiding ,het kreeg de naam Heulebrug. klik

De oude schrijfwijze “Huelbrugghe”, heet nu kortweg:  “Heulebrug.” Een Heulebrug is een brug over een geul (verbinding tussen 2 waterlopen). Zo’n Heulebrug bestond vroeger aan de Heistlaan.

Voor de wijk “Heulebrug”, werd gekozen voor een thema uit de visserij. De termen zijn zo gekozen, dat het stratenplan min of meer overeenkomt met de ligging van de verschillende onderdelen van een vissersvaartuig en zijn onmiddellijke omgeving. Enkele voorbeelden: Achterstevenstraat, Visruimstraat, Bovendekplein, Redersplein, Bakboordlaan, Bootsankerstraat enz…

Deze uitbreiding kent tot heden zo’n succes dat er tegenwoordig al bijna 500 woningen zijn gebouwd. Het is een dorp op zich geworden. Meer dan 1000 inwoners telt Heulebrug terwijl er in de deelgemeente Ramskapelle ongeveer 900 inwoners zijn.

En het einde is nog lang niet in zicht . Terwijl het in het Kijkdorp meer sociale woningen gebleven zijn. Lijkt het erop dat Heulebrug niet enkel sociaal geprijsde woningen heeft.

Een kleine “bloemlezing” van de woningen die allemaal verschillend zijn soms enkel met kleine wijzigingen.

strandkabientjes en zandopspuitingen.

Vandaag scheen de zon de hele dag ! Nu moet die koude wind nog verdwijnen en dan wordt het echt Lente. Maar eerst gaan we nog een paar vriesnachten krijgen, zegt de weerman. Tja we moeten nog niet teveel willen.

Gisteren ben ik tussen een paar miezerige buien door naar zee gereden. Zo midden de week is het erg kalm op de zeedijk. Ik kon heel gemakkelijk mijn auto op de zeedijk parkeren en heb een wandeling gemaakt langs de zeedijk en teruggekeerd door het pittoreske Duinbergen. Je komt dan terug op de zeedijk uit via een hoge helling en daar heb ik een paar foto’s gemaakt  waarbij je van Duinbergen voorbij het Casino tot aan het Rubensplein kan kijken. Nu nog een leeg strand maar tijdens de zomermaanden staan er veel strandkabientjes en is er ook veel volk.

 

Vanaf de helling in Duinbergen heb ik zo een mooi beeld kunnen maken. In de verte merk je al dat er volop strandkabientjes worden geplaatst

Een verlaten zeedijk en strandgebouwtje voor oa Rode Kruis.

De afbraak van de Duinresidence daterend van 1936 is begonnen. Een beeldbepalend gebouw voor Duinbergen . Ik schreef er nog over in een vroeger logje (klik))

Ook wilde ik eens zien hoever het met de zandopspuitingen  staat. Een heel stuk strand ligt er al mooi geëffend bij. Dit jaar word het stuk van Heist en Duinbergen gedaan. Volgend jaar komt het strand van Knokke tot het Zwin aan de beurt.
Hopelijk krijgen we niet teveel stormweer waarbij het zand weer richting zee verdwijnt!

De zandopspuitingen worden in deze container uitgelegd : het hoe en het waarom. Ik had het reeds over die zandopspuitingen (hier). Het zijn grootse werken die gespreid worden over twee jaar om de hele kustlijn van Knokke-Heist te kunnen doen.

Toen ik op de helling stond in Duinbergen zag ik een nieuwe regenbui aankomen en ik geraakte gelukkig nog op tijd terug bij de auto. Het heeft daarna een hele tijd flink geregend.

 

Windows of love

Toen ik verleden week met mijn vriendin in de Lippenslaan wandelde viel mijn oog op bepaalde etalages. Neen we deden niet aan window shopping , maar ik had echt iets nodig in een paar winkels in deze laan. Ten andere ik heb een hekel aan het slenteren langs de etalages ,je wordt daar zo moe van en het brengt niets op. Ik ga winkelen om te kopen !

Ik zocht even op in de nieuwtjes van Knokke-Heist wat die speciale etalages betekenen.
In het shoppinghart van Knokke krijg je tien Windows of Love te zien gemaakt door artiesten met een hart voor Knokke-Heist .
In de winkelstraten van Heist kan je op zoek gaan naar Tiny Love Notes die een onderdeel zijn van een leuke stickerzoektocht.

Tien artiesten verklaren hun liefde op of achter een vitrine met uiteenlopende werken met één rode draad: ze zijn gemaakt om je te raken, je te doen lachen, je zo te fascineren dat je niet anders kan dan ze te delen.( wat ik nu aan het doen ben 🙂 )
In de winkelstraten van Heist vind je in de etalages kleine boodschappen vol liefde (=dertig tiny love notes )die ook onderdeel zijn van een leuke stickerzoektocht voor kinderen. In Heist ben ik nog niet geraakt en dat omwille van de weersomstandigheden

 

LOVE BOAT van de cartoonist Lectrr

Lectrr is huiscartoonist bij De Standaard en sinds
mensenheugenis jurylid op het Cartoonfestival van
Knokke-Heist. Voor de gelegenheid doopte hij zijn
favoriete object of obsession, de duikboot, om tot
een ware love boat.

 

 S Y M P H O N Y O F LOV E
— Klassiek Leeft
“L’amour est une note dans une symphonie” .
.Jammer genoeg was de deur dicht wegens de felle wind . Er was een projectie op een groot scherm maar we konden  de muziek niet zo goed horen.

LOVE IS A COMICAL THING
— Floor Denil
Floor Denil laat ons hart lachen, want speciaal
voor Zee van Liefde tekende ze een cartoon met
liefdesrandje. Je kent Floor van haar cartoons
op Instagram, of als vaste cartoonist op het
Cartoonfestival in Knokke-Heist

R H Y M E S O F LOV E
— Brihang
Brihang beweegt zich op het braakland tussen muziek,
kunst en poëzie en schakelt daarbij moeiteloos tussen
genres en stijlen. Deze keer schreef hij een stukje
liefde aan zijn geboorteplaats.

 

RECIPES FOR LOVE
— Edwin Menue
Liefde gaat door de maag. Daarom vroegen we
onze lokale horecazaken om een Recipe for Love. In
de kijker staat het culinaire kunstwerkje van Edwin
Menue, het talent achter sterrenrestaurant Cuines
33. Ontdek zijn liefdesrecept en alle andere Recipes
for Love via de QR-code op de vitrine.

Ik heb die laatste foto al eens geplaatst maar wist toen niet dat dit in het kader was van  Windows of Love. Het is wel leuk om een wandeling te doen waarbij je een thema kan volgen. Ik hoop  één van de volgende dagen in Heist te geraken om die Tiny love notes te kunnen zien!
Ik heb nog vijf etalages te zoeken in Knokke zelf.

 

 

 

koude wandeling

Terwijl het in het binnenland regelmatig zachte temperaturen zijn ,lopen wij hier te bibberen van de kou! Ofwel is het de mist en de nachtvorst ofwel is het de ijzige wind die het echt niet leuk maken om te wandelen.
Het is droog en dat is toch al iets. Maar deze week was er een namiddagje waarop het leek dat de wind zich wat koest hield en we gingen wandelen: mijn vriendin , haar zus en ikzelf.  Ik wilde  de zee zien ,want dat was wel al een tijdje geleden en dan nog héél kort nl toen ik met Sébastien  de drie vuurtorens ging fotograferen.( klik).Het was toen ook zo erg koud zodat we niet te lang op de zeedijk gelopen hebben.

We waren pas op de Lippenslaan toen we de shopping shuttle aan het Verweeplein zagen staan . We keken naar elkaar en zonder veel woorden stapten we de shuttlebus in. Een paar minuten later stapten we uit vlak bij de zeedijk .  Zo konden we een langere wandeling op de zeedijk maken. Maar het was zo koud op de zeedijk en de wind sneed in je gezicht. Het was er ook niet druk en vlak bij het toerisme bureau stapten we de dijk weer af om de weg te vervolgen in de Kustlaan. Daar liepen we meer beschut en waren er ook meer wandelaars.

Aan het Driehoeksplein draaiden we om en keerden we door de volgende straat, de Dumortierlaan, terug naar de Lippenslaan.

Vanop de zeedijk zagen we een dame op het verlaten strand zitten! Er was verder geen mens te bespeuren op het strand.

We wandelden tot aan de knalgele nieuwe reddingspost die momenteel niet open is.

We draaiden om en wandelden langs het toerisme bureau richting kustlaan. Het oorspronkelijke oude vuurtorentje uit 1872 werd nagebouwd in dit nieuwe gebouw.

 
Leuke etalage in de Kustlaan

Wat je van een oude singernaaimachine kunt maken! Echte kunstwerkjes stonden er nog in de zonovergoten etalage. Ik kon geen deftige foto’s maken door de weerkaatsing van de zon in het etalageraam

De piramiden van de bloemenroute van deze voorbije zomer op het Driehoeksplein. Normaal is het hier druk . Zelfs deze mini kon hier nog parkeren.

De etalage van Daniel Ost ,hoflevernacier van het  Hof is altijd een blik waard (klik)

Neen we kochten geen pralines bij Neuhaus, alleen maar kijken hebben we gedaan!

Reclame voor Rasson Art gallery. Opvallend genoeg .Niet mijn smaak.

Het zwart Huis gelegen in de Dumortierlaan. Na een jarenlange strijd werd het gebouw in 2001 definitief geklasseerd. Lees de interessante geschiedenis van dit huis door hiernaast op klik te drukken (klik)

Op de hoek van de Dumortierlaan en de Lippenslaan is recent een florale muur aangebracht met een groot digitaal scherm. Een echte blikvanger
De planten zouden jaarlijks  onder andere duizend kilogram CO2 opslorpen! Deze tuin is duidelijk geïnspireerd op internationale bekende plaatsen zoals Oxford Circus in Londen en Times Square in New York.

In de Lippenslaan is een etalage gewijd aan “liefde gaat door de maag” en worden succesgerechten van horecazaken in de picture gezet. Als steun!

En toen stapten we terug de Lippenslaan af , na een koude maar toch deugddoende wandeling. We wilden de shuttlebus nemen op de terugweg , maar we waren niet op tijd aan de halte waar de shuttle stopt. We stapten ons dan maar warm 🙂

skeletbouw

Ik heb een tijdje geleden verteld dat er niet alleen een bouwwoede is in onze omgeving maar dat er ook veel huizen afgebroken worden . Eenmaal opgeruimd wordt er dan een nieuwe woning terug gebouwd

https://kinderenenkleinkinderen.com/2020/11/30/bouwwoede/

Nog niet zolang geleden werd allerlei voorbereidend werk gedaan om een nieuw huis te bouwen. Alle camions die hier langs kwamen waren gigantisch. Soms konden ze met moeite de bocht halen om de straat in te rijden en meer dan eens moesten auto’s rechtsom keren omdat ze er gewoonweg niet langs konden rijden. Gelukkig is dat hier geen groot probleem en kan je een andere weg nemen.

Nu zijn ze sedert een week gestart met de woning zelf. Grote houtpanelen werden aangevoerd . En elke morgen wanneer ik de rolluiken optrok zag ik enorme panelen en balken in de lucht hangen. Er werd héél vroeg gestart voor het eigenlijk al helder was en de werf was dan verlicht met enorme schijnwerpers.

Er wordt daar echt aan acrobatie gedaan. want het lijkt me allemaal niet zo erg veilig hoe die mannen aan het werk zijn.

De kraan die de wanden en balken van de camion laadt en door de lucht tot op de plaats brengt waar ze moeten komen is van een buitengewoon kaliber. De foto’s geven niet echt weer hoe groot en breed die kraan is.

Hoe de buitenkant van het skelet zal afgewerkt worden is me nog niet duidelijk

Volgens de bouwheer zal de woning in juni al volledig bewoonbaar zijn!
In elk geval is het spectaculair om te zien. Ik hou het verder in de gaten 🙂

Begrafenis

Vandaag is met een sobere plechtigheid aan het Stadhuis van Knokke-Heist afscheid genomen van  Burgemeester Graaf Leopold Lippens . Het  Schepencollege condoleerde de familie en de Last Post werd gespeeld. Enkele kransen lagen op de trappen van het stadhuis en één grote krans van het Gemeentebestuur Knokke -Heist werd bevestigd op de lijkwagen. Een beeltenis van wijlen de Burgemeester hing op de pui van het stadhuis.
De plechtigheid voor de begrafenis gebeurde verder in intieme krijg ( wegenis de corona maatregelen) in de Kapel  Kristus Koning in Duinbergen .
Morgen eindigt de week van rouw afgekondigd door het Gemeentebestuur op het middaguur met een minuut stilte en het luiden van de kerkklokken en het afgaan van de sirenes van de Brandweer.

De bevolking had een manier gevonden om elk op zijn manier hun burgervader eer te betuigen. In de dreef die naar zijn woning leidde werden honderden papieren bloemen in de berm tussen de
bomen geplant (Vlaanderen heeft onlangs de strandbloemen aan de kust erkend als immaterieel erfgoed )

.

Rust in Vrede  Graaf Leopold Lippens .
Hij was  gedurende 40 jaar Burgemeester  van Knokke-Heist.

Wandelen( vervolg)

Dus toen we terug op de Boslaan kwamen na een wandeling in een ander gedeelte  van het bos met zicht op de golf staken we de straat over en gingen we het Koningsbos is.
Dit gedeelte is zo genoemd toen Koning Boudewijn 25 jaar Koning was .

Het is een bos met veel hoogteverschillen en dat spreekt kinderen wel aan. Ik heb van mijn eigen kinderen pas later vernomen dat ze me wijs maakten dat ze gingen fietsen  in onze omgeving waar het toen nog een speelparadijs was voor kinderen, maar in feite naar dit bos kwamen om er rond te crossen !!

Langs een langzaam omhooggaand paadje ben ik boven geraakt maar Sébastien kreeg me niet  zover dat ik langs steile paadjes tot helemaal in het diepe zou gaan !

Toen we terug uit het bos kwamen moesten we nog een heel eind terug om tot bij de geparkeerde auto te geraken.
Zouden we nog een ander wandelingetje erbij doen? Ja waarom niet ! Nog eentje waar hij en zijn broer altijd eens willen gaan wandelen als ze bij oma zijn. Dus reden we naar de Oosthoek en stapten het knuppelpad in!  Officieel heet het pas sedert een paar jaar Wiedauwpad( wilgentenen) gelegen in het natuurgebied  Zwinduinen en polders.

Het water was nog gedeeltelijk bevroren toen we daar wandelden woensdag 17 februari.


We wandelden niet rechtdoor maar sloegen  halverwege een ander paadje in en zagen waar vroeger nog een duinpanne was dat die nu vol water stond. Moesten we rechtdoor gewandeld hebben kwamen we uit op de grindweg  die ons door de zwinbosjes tot aan de Haas van Flanagan leidt of  naar het Zwinreservaat. Maar het was voor mij al welletjes voor die namiddag!!

We kwamen in de Zwinlaan uit en wandelden via de Bronlaan terug naar de auto. Maar eerst nog even vertellen waar we op uitkwamen.

Deze oude golfbaan nr 18 is helemaal terug duinlandschap. Jaren geleden was dit deel helemaal overwoekerd met braambessenstruiken en andere planten die daar niet thuishoorden. Dit hele terrein is geplagd en een tijdlang waren er weer duinen en zandpartijen. Heden is er terug duinbegroeiing en je kan er wandelen. .

De vier vuurtorens

Wisten jullie dat Knokke-Heist vroeger vier vuurtorens had waarvan er nu nog één werkzaam is.
Hieronder drie vuurtorens in de deelgemeente Heist die op één lijn liggen!

De Hoge vuurtoren van Heist (helemaal achteraan) is  gebouwd tussen 1905 en 1907. Samen met de Lage vuurtoren van Heist  (helemaal vooraan)vormen ze  één lichtenlijn voor schepen die de haven van Zeebrugge wilden binnenvaren. De hoge vuurtoren was een van de allereerste volledig betonnen constructies in België en was verfraaid met Jugendstilelementen en baksteenmotieven.
In de toren brandde er een bestendig wit licht dat tot elf mijl uit de kust zichtbaar was. De lichtlijn was zichtbaar voor schepen die de goede koers van 136 graden hadden, zodat het licht van de lage vuurtoren en dit van de hoge vuurtoren zich op één lijn bevonden. Door de uitbreiding van de haven van Zeebrugge verloor de vuurtoren zijn functie en werd het licht in 1983 gedoofd.

In 1998 werden er plannen gemaakt om de beide vuurtorens te restaureren en dit werk was in 2004 klaar. In april 2005 werd de gerestaureerde Hoge vuurtoren van Heist officieel ingehuldigd.

De sierlijke brug vlakbij de vuurtorens die van het strand over de drukke Elizabetlaan loopt richting naar een natuurgebied noemt … lichtenlijnbrug !!

De huidige lichten (1987)zijn  buismasten  in rode en witte geschilderde horizontale banden en uitgerust met automatische, zelfregelende, gecombineerde en geprogrammeerde dag- en nachtlichten met een merkelijk sterkere lichtenlijn.

Over de lichtenlijnbrug wandelden we naar de Hoge vuurtoren. Op het einde van een mooi aangelegd en ’s avonds verlicht pad kun je tot bij de vuurtoren wandelen. Deze is gelegen in een natuurgebied  genaamd “de vuurtorenweiden” zijnde lage vochtige weilanden waar je beter niet kan inlopen en op het aangelegde pad blijft.

Momenteel staat er veel water in de weiden, water dat hier en daar er nog wat bevroren erbij ligt.

 

 

Mooie wandeling om vanaf de Elizabetlaan tot aan de vuurtoren te wandelen. Bij schemer sfeervol om op het verlichte pad te wandelen.  Je kan de vuurtoren echter niet beklimmen.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
(groep: Knokke vroeger en nu)

De deelgemeente van Knokke-Heist nl Knokke heeft indertijd ook een vuurtoren gehad : De vuurtoren van Knokke stond van 1872 tot 1952 op de plaats van het huidige kantoor van de gemeentelijke toeristische dienst op de Zeedijk bij het Lichttorenplein. Het is een replica van de oude vuurtoren., om meer over de woelige geschiedenis van deze vuurtoren te weten klik op meer over deze vuurtoren