Ons hotel

We wisten allemaal niet in welk hotel we terecht zouden komen in Sevilla. Maar de vriendin die de reis in elkaar steekt zorgt er telkens voor dat we een mooi en goed logement hebben en ze was er- weliswaar 20 jaar geleden  -al eens geweest. Het hotel is zo speciaal dat ik het niet kan nalaten een logje eraan te wijden! Wil je een reeks foto’s zien op een website  van dit Hotel: klik hier

Hotel Las Casas de la Juderia strekt zich uit over 27 traditionele Sevillaanse huizen, verbonden door gangen en binnenplaatsen. Deze antieke huizen, gebouwd rond meerdere sfeervolle patio’s, maakten oorspronkelijk deel uit van de residentie van de hertog van Bejar. Het hotel heeft vele patio’s met allemaal een eigen thema waar je heerlijk kan zitten. Daarnaast bevat het hotel een eigen spa en een zwembad op het dakterras. Een ideaal hotel voor mensen die willen logeren in een authentiek, historisch kader in combinatie met modern comfort.

Wij logeerden in één van die 27 huizen . De eerste dag bracht een hotelbediende ons door een wirwar van gangen, trappen op en trappen af ,van de ene patio naar de andere, met de lift naar beneden en via een tunnel ondergronds naar het huis waar we zouden logeren. We keken eens naar elkaar en dachten allemaal: Onze kamer gaan we zeker op ons eentje niet terugvinden. Maar dat hoefde ook niet want we konden ook van buitenaf naar het huis waar we logeerden , hoewel er iemand ons de eerste avond moest vergezellen … In de smalle straatjes eerst links , dan rechts en dan weer links… We liepen natuurlijk verkeerd. Lacherig zei de man dat bijna iedereen de eerste dag de weg niet terugvond.
De laatste dag zijn we met ons zessen gaan ronddwalen in dit hotel en hebben we foto’s genomen! Maar we hebben er toch maar een klein gedeelte van gezien. Respect voor privacy hé!

De ingang van het hotel en een gedeeltelijk zicht op een pracht van een ingangsdeur .
( ik had geen ruimte om die er helemaal op te krijgen)

  Het dakterras met zijn zwembad , bar en ligplaatsen  zelfs in de torentjes .
Ontelbare patio’s tussen de verschillende huizen. Daar logeerden wij met zicht op de smalle steegjes
en op een drie verdieping hoge patio!De ondergrondse gang liep onder de steegjes door!!

In de kelder met zijn gewelfd plafond was één van de ontbijtzalen.

  Eén van de salons! Van daaruit kon je naar boven als je daar ergens een kamer had.

Je kon niet zomaar in het salon binnen van buiten af.
Je moest telkens via het onthaal.

Wij verkozen om ’s avonds via de smalle steegjes naar “ons huis ” te gaan!
In deze richting was het rechts -links-rechts 🙂
Een hotel om nooit te vergeten. Duur? Kamer met ontbijt 70 euro.
Al ben ik ervan overtuigd dat er wel duurdere kamers zijn.

 

 

Terug thuis .

Ik ben al een paar dagen thuis , maar ik ben teruggekomen met een verkoudheid om U tegen te zeggen. Ik ben een tweetal dagen binnen gebleven en heb me rustig gehouden.  Ik was niet de enige die zo verkouden teruggekeerd is . De grootste oorzaak is de airco die je overal aantreft .
Ik heb vroeger al verteld dat ik sedert een paar jaar absoluut niet meer tegen hoge temperaturen kan. Het was in Sevilla alle dagen boven de dertig graden en niks van wind. Alleen ’s morgens viel het mee met zo’n 20°.  Overdag zochten we om de haverklap een terras op waar we meestal onder enorme parasols afkoeling konden vinden  of we gingen  een kasteel of kerk … binnen waar het ook een stuk koeler was. Soms moesten we toch een heel stuk in de blakende zon lopen eer we aan de bezienswaardigheid  kwamen.
In de stad zelf met zijn vele smalle steegjes was het aangenaam wandelen, want de zon kon er niet komen en zelfs in de drukke centrumstraten viel het  mee omdat de trottoirs vol staan met sinaasappelbomen die grote kruinen hebben met veel bladeren en massa’s appelsienen. Er wordt beweerd dat die niet eetbaar zijn, in elk geval waren ze nog groen. Af en toe viel er eentje uit de boom . Gelukkig nooit op ons hoofd.
Normaal is het vanaf half oktober in Sevilla ongeveer 23° en zelfs de inwoners vonden het erg warm voor de tijd van het jaar. Maar zoals ik al schreef we pasten ons aan en soms namen we een taxi die ons naar een bestemming voerde en waar we dan nadien te voet terugkeerden.
Taxi’s zijn er niet duur en je ziet er honderden rijden , allemaal witte auto’s met een gele en rode streep en een nummer. Grotendeels van de stad en de andere zijn geregistreerd. Ander openbaar vervoer vind je niet in het centrum met zijn één richtingsstraten. Buiten het centrum waar grote lanen zijn zie je wel trams rijden.

Ik heb heel veel foto’s genomen en het eerste wat ik bij thuiskomst deed was de foto’s -waar één van de vriendinnen op staat of waar we allemaal opstaan -verzamelen in één map. Méér dan honderd foto’s heb ik op die manier doorgestuurd naar de vriendinnen. Nu ben ik bezig om nog ruim 1000 foto’s na te kijken. Ik werkte met mijn gsm en de grote camera. Soms was het resultaat mooier met de gsm en soms met de grote camera. De felle zon was niet ideaal maar de donkere kerken en kastelen evenmin. Dus nu nakijken welke foto’s er kunnen verwijderd worden.

Héél vroeg in de morgen reisden we met de trein( van 6 uur) van Brugge naar Brussel.( Ik ga de avond ervoor bij een vriendin slapen in Brugge want er is geen trein zo vroeg vanuit de “mondaine ” badstad!).Tijdens de vlucht die zo’n 2 uur 20 min duurt installeerde ik me en sliep! We zaten allemaal goed ingeduffeld te ontbijten in de luchthaven . Het regende toen we vertrokken en landden in Sevilla onder een stralende zon. Met de taxi( 12 km) naar ons hotel en vlug zomerkleren aan.
We aten onze eerste tapas op een terras met verschillende restaurantjes op een pleintje vlak vòòr het hotel.(links op de foto zie je achter die rode auto de ingang van ons hotel. Dat pleintje was de volgende dagen ons stekje waar we de meeste avonden gingen eten.  We pasten ons aan : het werd elke avond later en later. Dan wel geen tapas maar een menu( ze spreken dat zo grappig uit)van ongeveer 10 euro. Eten is er spotgoedkoop!
Morgen verder…

De tuin in oktober

Dank zij het zachte weer is de tuin nu al klaar voor de komende wintermaanden. Ik had zelf al een heleboel snoeiwerk gedaan en alles in zakken gestopt. Toen kwam de tuinman  om de haag rondom wat bij te knippen en een paar bomen  en struiken in te korten. Hij moet nog één keer langs komen voor een paar struiken met enorme dikke takken, maar de kettingzaag was te stomp geworden. Eerst een nieuwe ketting en daarna is alles klaar in de tuin. Nog zakken met groenafval moeten ook wachten op zijn komst om die naar het recyclage park te voeren.
Vandaag kwam de poetshulp en ze zag het zitten om het tuinhuis samen met mij op te kuisen. Nodig was het zeker want in het eerste deel lag alles er gewoon ingesmeten en zag je de stenen vloer niet meer!  Alles  is nu netjes opgeborgen: de tuinstoelkussens in de hoezen , de tuinstoelen netjes in elkaar  gezet en achter in het tuinhuis gezet, de drie parasols in de hoezen en op het rek gelegd, het tuinmateriaal mooi bij elkaar gezet en al de rest gekuist en weer op orde gezet. Tegen de middag blonk het tuinhuis . Ik kon wel een dansje doen van contentement. Alleen het tuinhuis opruimen zag ik niet zitten want bepaalde zaken kan ik niet goed meer opheffen( artritis in de polsen tengevolge een vroeger auto ongeval).

Het enige wat nog te doen is : bloembollen in de grond te steken. Maar er staat nog zoveel te bloeien dat ik liever wat wacht. Ook zijn er bloemen die opnieuw aan het bloeien zijn zoals de goudsbloemen en de kleine rozen, zelfs de pelargoniums staan vol koppen die nog willen bloeien en een klimplant bloeit sedert een maand overdadig. Veel planten zijn ook laat beginnen bloeien en zijn nu op hun mooist.
Hopelijk krijgen we nog wat  mooie herfst dagen !

Poezen

Het is hoog tijd dat ik mijn huisdiertjes ook eens in de bloemetjes zet! Dus heb ik een collage gemaakt van de binnenpoes Vlekje die met haar  ruim 18 jaar het nog altijd goed doet. Maar ook de buitenpoes, Flappie, mag eens op de foto. Ze komt nu al jaren aan de achterdeur , komt bij me zitten als ik op het terras zit, komt  in de keuken op het tapijtje zitten, laat zich aaien en  borstelen, maar zodra de achterdeur dicht gaat rent ze naar buiten.
Er staat een mandje in het tuinhuis en ik laat de deur op een kier , maar tot nu toe gaat ze daar niet slapen. Misschien deze winter als het erg koud wordt  komt ze wèl binnen!
Vlekje gromt wel als ze binnenkomt , maar als ze eens een morgen niet aan de achterdeur zit dan gaat ze Flappie buiten zoeken!(klik)

Tot een week geleden had ik drie “huisdieren”. Er  kwam  elke avond een egel eten. Ik zette dan een bord buiten met de restjes eten van de poes en een handjevol droog voer. Al een paar dagen had ik gemerkt dat het bord niet was leeggegeten door de egel want die loopt er met zijn pootjes over. Het was leeg gepikt van de vogels ’s morgens. Ik heb het beestje dood teruggevonden. Hij zat geklemd tussen de nieuwe omheining van onze nieuwe buren. Draad dat niet meegeeft. Ik was er toch even niet goed van. Ik heb zolang ik hier woon altijd egeltjes geweten.  Ik weet niet of er nog egels zijn , afwachten en ondertussen zet ik toch nog een bordje buiten.

De zon vandaag !

Met zijn oranje kleur en rode rand leek de zon vandaag op een vuurbal.
Saharastof, dat deze kant op waait, en de roetdeeltjes uit de rook van de enorme bosbranden in Portugal en het noorden van Spanje zijn verantwoordelijk voor de bijzondere kleur van de zon. De stofdeeltjes breken het zonlicht en filteren het deels, waardoor de lucht geeloranje kleurt en de zon roder.( internet)
Het was deze morgen daardoor ook merkelijk frisser dan gisteren. Het weerfenomeen bezorgde me een lichte aanval van sinusitis . Gelukkig vlug onder controle met de nodige tabletjes en met binnenblijven deze morgen.
In de namiddag kreeg de zon het een beetje voor mekaar om door die stofdeeltjes te breken en zag je al een stralenkrans rond de  zon die van kleur ook minder rood werd. Het werd buiten ook al merkelijk warmer.
Rond 18.30 uur was de zon aan het ondergaan en weer kreeg ze die rode gloed.
Benieuwd wat het morgen zal worden!

De eerste foto rond 11 uur: de lucht was toen niet meer rood maar rozig geworden .
De tweede foto rond 15 uur : de stralenkrans van de zon kwam door de grijze lucht.

Deze foto’s zijn genomen rond 18.30uur .
De lucht had niet de  kleur zoals bij andere zonsondergangen
Er hing een sluier over.

Cadzand te land en aan zee!

Zoals ik gisteren al schreef gingen mijn vriendin en ik even de grens over naar Oostburg. Niettegenstaande de meubelwinkel waar vriendin heen wilde volgens internet open was ,was die uitgerekend gisteren gesloten. We stonden er niet alleen voor een gesloten deur.
Niet getreurd we wilden toch tot aan de zee en omdat ik de overrompeling van auto’s al gemerkt had dicht bij huis stelde ik voor om via Retranchement naar Cadzand-bad te rijden. Ik vind het altijd leuk om wegen uit te kiezen die ik niet ken en bijgevolg ook niet weet waar we terecht komen. De richting was goed en we slingerden met de auto door landelijke weggetjes zagen prachtige huizen verscholen tussen bomen en struiken, mooie tuinen achter heggetjes. We reden langs weggetjes waarvan ik dacht “mag ik hier wel rijden” Maar als er huizen staan moeten de bewoners toch ook thuis geraken. Hier en daar hielden we halt en stapten uit om foto’s te maken.

Ik kreeg instructies hoe ik elegant op een aantal boomstronken
moest zitten… tot ik de slappe lach kreeg!! Na het landelijke intermezzo kwamen we uiteindelijk in Retranchement uit .
Daar reden door naar de grote parking even vòòr  Candzand- bad  en namen het paadje
tussen de duinen die naar het haventje leidt.
De bereklauw was nog prominent aanwezig en er waren  héél veel bessen.
Bij de  braambessen kwamen op de takken weer bloesems!
Om te vermijden dat er nog geparkeerd wordt op de berm naast het kanaal
zijn er grote stenen blokken gelegd.
Groot gelijk want het was levensgevaarlijk om daar te parkeren.
Een paar minuten wandelen en je bent aan de grote parking

Geen bootjes op zee maar overal mensen die genoten van het zonnige en warme weer.
In de verte hing de lucht vol met kites. Het was nog een eind wandelen
maar vriendin zag het niet meer zitten. Gevolg geen al te scherpe foto’s( gsm)Op de eerste foto zie je links boven de “witte” kustlijn van Vlissingen. De go carts wachtten op klanten en de souvenir- en gadgetwinkels waren open! Op de straat had ik al een paar koperkleurige  tegeltjes gezien
en ik vroeg me af wat die konden betekenen.
Bij het haventje vond ik de oplossing : het is het logo van Cadzand!

Hier kan je mits betalen je fiets oppompen
Of er ook een reparatiekit is kon ik niet achterhalen.

En toen gingen we terug naar de parking om even later in de file te staan!!