Kasteelwandeling

Vorige zondag heb ik een wandeling gedaan in het park vóór het Kasteel van Loppem. Het kasteel  zelf was niet te bezoeken evenmin de tuin en het park aan de achterkant . Een wandeling aan de voorkant dan maar. We kwamen nog een paar wandelaars tegen.  Het is er in elk geval niet zo druk als in het Tillegembos en  in Beisbroek.

Langs een dreef met eeuwenoude dikke en hoge bomen wandelden we tot de voorkant van het kasteel.

Vóór het kasteel ligt een grote vijver.

Het kasteel van Loppem is het enige kasteel in België waarvan de architectuur en het interieur volledig in hun oorspronkelijke staat zijn behouden. Dit kasteel heeft een belangrijke rol gespeeld  in de politieke Belgische geschiedenis van België aan het einde van de eerste  Wereldoorlog. In 1985 werd het kasteel als monument beschermd.

Ik waande me eventjes kasteelvrouwe 🙂

Bankjes nodigen uit om  naar dit mooie kasteel met vijver te kijken. Maar daar was het nu toch te koud voor.

Aan de kant van de vijver lag een ingepakt bootje dat blijkbaar betere tijden gekend heeft.

Met de rug naar het kasteel heb je een mooi zicht op een enorme weide ( waar ’s zomers koeien grazen ) en omzoomd met bomen.

Op veel afgezaagde stammen van bomen groeiden paddenstoelen.

Er werd in 1873 aan de voorkant van het kasteel een doolhof ontworpen van meer dan 20 are groot. Tientallen gangen met in totaal anderhalve kilometer groene en rode haagbeuk leiden naar een centrale boom. Een paar jaar geleden liepen we met een aantal vriendinnen in het doolhof en ik kan je verzekeren dat het niet gemakkelijk was om tot aan de centrale boom te geraken en nog veel minder  om eruit te geraken. Een bewaker die in de gaten had dat we rondjes bleven draaien kwam opzij van het doolhof om een tip te geven en vertelde toen dat hij al meer dan één keer mensen heeft moeten ” bevrijden” via een poort helemaal opzij gelegen. Geregeld worden de doorgangen veranderd , dus kan je ook moeilijk teren op vorige doolhof bezoeken!

Op het wandelpad staat ook een gedenkteken van een soldaat die gesneuveld is bij de bevrijding van Loppem.

 

De wandeling heeft deugd gedaan…

…en in niet corona tijden zouden we in deze tearoom bij de uitgang van het park een koffie met pannenkoek gedronken en gegeten hebben (zoals in vroeger tijden)

goed weer wandeling

Op een dag dat het tegen de middag helder weer werd en de zon al even tussen de wolken verscheen reed ik naar mijn vriendin om samen met haar een wandeling te doen . We zouden eens naar de kinderboerderij  “De zeven torentjes” gaan ( klik ) . Sedert alle niet essentiële zaken gesloten zijn is ook deze boerderij gesloten dwz de cafetaria is gesloten, maar het domein is open en je kunt er rondwandelen en naar de dieren kijken. De kinderen kunnen nog steeds gebruik maken van de speeltoestellen. Wij waren er niet alleen verschillende echtparen met enthousiaste kinderen liepen er ook rond.


De boerderij is vernoemd naar de duiventuil met zeven torentjes.


De neerhof dieren zaten in grote kooien

In een grote weide liepen er veel geitjes rond. Ze waren allemaal om ter zotst aan het rondrennen en kwamen dan bij de stal staan waar vader en moeder geit waren opgesloten. maar over de opendeur naar hen mekkerden. Vader geit kreeg ik niet op de foto. Die sprong zo woest op en neer dat elke foto mislukte. Hij had een donkerbruine vacht en moeder was helemaal wit. Mooie mix van kleuren bij de kroost hé !


Het was niet zo verstandig van ons om in de weide te wandelen want het was er drassig. Maar het was wel prettig om tussen die dartele geitjes te lopen. Jammer genoeg hebben we ze niet zien springen op de boomstukken die er geplaatst waren. Ik stond even achter een boom die neer lag in de hoop dat ze nader zouden komen. Ai ,ik kon met moeite mijn laarsje uit het slijk trekken!
Ook nog vlug een foto (maar ik was er te ver vandaan om een betere foto te maken)van een speeltuig  vòòr de gesloten cafetaria.

Op het binnenplein  de grote schuur, stonden er zitbanken maar dat was nu niet aan te raden om daar plaats te nemen. Was er ook een hoekje met tuinkruiden en de grote attractie voor kinderen de tractors waar ze mogen op klauteren.

In één van de stallen stond een enorm groot exemplaar van een koe en een vaars die erg nieuwsgierig was. Voederbieten en hooi lag er gestapeld en in een box waren dierenartsen bezig met de verzorging van een schaap die gekwetst was.


In een andere stal hoorden we het knorren van twee grote varkens, zagen we een paard en een pony en een ezel . Een geit in een box naast het gekwetste schaap keek afwisselend naar de dierenartsen en naar ons. Ze vertrouwde het blijkbaar niet.

Toen was  het tijd om vlug op te stappen want het begon te regenen. Een leuke wandeling hadden we toch maar gehad.
Het is me opgevallen dat mensen die je helemaal niet kent tegenwoordig gemakkelijker goedendag zeggen en sommigen slaan al vlug een praatje met je. Op afstand en met mondmasker op. Want op het hele domein moet je een mondmasker opzetten( ik had die even laten zakken toen een foto van mij werd gemaakt).

Wat zullen de dieren het fijn vinden als ze straks weer allemaal kunnen buiten lopen!

Even iets vertellen .

Een herfstfoto van mijn straat en wat bloemen nu nog in mijn tuin. Ik ben volop bezig met bloembollen te planten want ik wil volgend voorjaar een zee van tulpen en narcissen zien om te vieren dat ik er weer helemaal bovenop  zal zijn. Ik zal er in elk geval mijn best voor doen.

Zij die hier langskomen zullen zich afvragen waarom ik niet bij hen langskom en ook niet regelmatig blogpostjes maak. Ik heb nog altijd heel veel zin om mijn gedachten, uitstappen , foto’s… met jullie te delen. En ook om bij jullie langs te komen, maar ik moet doseren en dat kan nog een hele tijd duren.

De operatie die ik half juli onderging( een littekenbreuk operatie) is veel zwaarder uitgevallen dan ik verwachtte ( ook dank zij corona waardoor ik vier maanden moest wachten) en het herstel verloopt ook trager dan ik gehoopt had. De operatie zelf is goed verlopen maar echt hersteld zal ik pas zijn een jaar na de operatiedatum. Dus nu nog 8 maanden te gaan.
Pijn is een dagelijks woord geworden in alle gradaties van miniem tot de overtreffende trap en liefst altijd onverwacht. Gelukkig duurt het nooit heel lang. Ik neem geen pijnstillers. Ik ken mezelf dan doe ik dingen die ik beter niet zou doen. De chirurg stelde voor om een inspuiting te geven maar die heb ik geweigerd. Ik heb zo al genoeg problemen met medicatie met soms felle reacties als gevolg.
Maar ik heb wel een grote natuurlijke rem : vermoeidheid. Ik ben vlug moe en ondertussen heb ik geleerd om daar aan toe te geven en kruip ik in de zetel om wat te rusten. Ik heb een schat van een vriendin met wie ik nu(in feite gaan we al jaren samen op stap) korte uitstappen doe . ” Eerst rusten vóór we op stap gaan” zegt ze moederlijk en dan zijn we een paar uur weg! Daarna is mijn energie op maar nu komen er toch al dagen dat het stukken beter gaat. Uiterlijk zie je niets en al te dikwijls denken anderen  dat je genezen bent. Terwijl je in feite nog een lange weg hebt te gaan . De chirurg drukte me maandag  bij de controle nog eens op het hart ” Wees voorzichtig” in alles wat je doet. Dat zal ik zeker doen en zeker met Covid 19 in de buurt. Ik ben een risico patiënt en niet enkel gezien mijn leeftijd.
Ik heb een zeer helder relaas gelezen van een chirurg over een littekenbreuk operatie . Het is maar best dat ik dit niet op voorhand heb gelezen. Het is een riskante operatie en zeker als er zo’n grote breuk is  vastgesteld zoals  bij mij .

Maar ik ben een positief ingesteld mens en wees gerust ik laat mijn hoofd niet hangen. Ik ben ook omringd door familie en lieve vrienden!

 

Eten in Damme

Ik heb de laatste dagen wat problemen gehad met de pc. De ene keer was het mijn mail die niet wilde opstarten en dan kreeg ik de pagina niet open van WordPress, dan weer kreeg ik melding dat er iets fout was en nazicht moest doen… Al wist ik niet wat ik moest nazien. Op den duur smijt je  de boel dicht want heropstarten loste het probleem ook niet op. Nu lukt het opeens weer wel. Ik weet  nog altijd niet wat de oorzaak van die storing was. Buurvrouw vertelde me dat ze al twee keer de elektricien moest laten komen voor een serieuze elektriciteitspanne. Ook geen oorzaak te vinden. Misschien komt alles door het feit dat er serieuze werken gestart zijn op de nabijgelegen Natiënlaan waar een nieuwe rotonde zal komen . Die werken verlopen in fasen  maar zullen in totaal toch een tweetal jaar hindernis veroorzaken. Pfff . Doet me terugdenken aan de aanleg van de A11….
We zien het wel hoe alles zal verlopen, zolang ik maar kan computeren 😉

Donderdag was ik met twee schoolvriendinnen uit gaan eten in Damme. Juist op tijd  want vanaf maandag gaan alle restaurants en cafés dicht. We planden dit al een tijdje terug maar het kwam er om allerlei redenen nooit van.
Ik had in een reclame van ” social deals” gezien waar je oa aan een goedkopere prijs etentjes kon bestellen in restaurants die deelnamen. Eén van de vriendinnen had dit reeds gedaan en dat was goed meegevallen. Ik waagde me er ook aan en koos voor Restaurant “De Lieve” in Damme. Dus donderdag kwamen we samen in Damme in Restaurant “de Lieve”
Die bewuste middag waren er 13 klanten in de zaak en allemaal via social deals (denk ik toch  want iedereen at het voorgestelde viergangen menu.
Héél lekker en als bewijs dat hij er wat van kent stond daar de zilveren pollepel te blinken die hij in het verleden in de wacht heeft gesleept( Deze culinaire wedstrijd staat open voor kooktalenten in West-Vlaanderen).
We verlieten het restaurant met een goed en voldaan gevoel . Zodra het terug kan gaan we beslist nog eens terug.

Het voorgerecht een slaatje vergezeld van Noordzeevis met een soepje van kokosmelk, tomaat en wat oosters gekruid . Het was al op toen ik dacht om een foto te maken!
Daarna als tussengerecht filet van Roodbaars in een romig sausje, jonge spinazie en poldertruffel
Het hoofdgerecht bestond uit schijfjes hertenkalf met herfstgarnituur en, spekreepjes en boschampignons.
Het dessert was een lekker bordje met zoetigheden.

De naam van het restaurant is niet zo maar gekozen. Vlakbij het restaurant zijn restanten opgegraven van een sas van het kanaal “de Lieve”dat Gent met Damme verbond.

Na het etentje reden de twee vriendinnen huiswaarts richting Brugge en ik nam nog even de tijd om wat foto’s te maken vooraleer ik richting Kust reed.
Hierboven zie je het brugwachtershuisje vlakbij de brug die Damme verbindt met Oostkerke. Dit huisje is nu ingericht als miniwinkeltje waar je snoep en ijs kunt kopen en kleine gadgets zoals deze zwaan windvanen.µ

Een zicht op de hoofdstraat van Damme waar je op de tweede foto nog juist het puntje ziet van het stadhuis. Panelen om je wegwijs te maken in het aanbod dat Damme je biedt!

Aan de andere kant van het kanaal zag ik een schaapsherder  op wandel met zijn kudde schapen en zijn honden. Ik reed over de brug richting Oostkerke en parkeerde mijn auto op de parking van Restaurant-charmehotel Ten Polders…

…en wandelde naar de herder toe. Sedert een drietal jaar wandelt hij met een kudde van 160 schapen en opgeleide honden van Brugge tot in Oostkerke en terug. Ter hoogte van het Restaurant Ter Polders ging hij rechtsomkeer maken. Deze schapen zijn één grote familie en andere schapen zouden het niet overleven moesten die erbij gestoken worden! In de winter staan deze schapen op stal.

Enig om te zien met op de achtergrond de bomen langs “de stinker en de blinker”( het Leopoldkanaal en het schipdonkkanaal)

De storm Odette heeft hier blijkbaar ook lelijk huisgehouden. Zag je langs het kanaal nog her en der takken liggen hier was een serieuze boom gesneuveld.

De stam is in grote stukken gezaagd. Het onderste staat er bij alsof er een bom is opgevallen. In de verte zie je de toren van de kerk van Oostkerke , waar ik in een vorig log over schreef

De brug over de Damse Vaart om naar Oostkerke te rijden.

Ik reed door het dorp  langs de molen van Oostkerke die kan bezocht worden maar die dag jammer genoeg niet.( klik) . Het plakkaat bij de molen toont hoeveel molens er nog in de onmiddellijke omgeving zijn!
Mooi om zo de dag te beëindigen daarna reed ik in één ruk huiswaarts!

Cartoonfestival

Toen ik de tentoonstelling bezocht van Anton Corbijn zag ik bij het buitenkomen de panelen staan die verwijzen naar het cartoonfestival. Jaarlijks ging die door in een grote tent op het strand. Maar door de coronapandemie werd dit evenement , dat elk jaar veel volk lokt gedurende de twee zomermaanden,  geschrapt. De  wedstrijd  ging dit jaar door onder de vorm van een openluchttentoonstelling met een wandel- of fietsroute doorheen Knokke-Heist.

In Cultuurcentrum Scharpoord, ’t Zwin, Museum Sincfala en het For Freedom museum prikkelen de winnaars èn geselecteerden van de Grote Prijs Knokke-Heist Gouden Hoed & Press Cartoon Belgium ongetwijfeld je lachspieren. Op de 4 locaties ruim 230 cartoons! Best de moeite!

De 40 cartoonspots staan namelijk voornamelijk opgesteld langs de vernieuwde gemeentelijke speeltuintjes! Hier een zicht in de tuin van het cultuurcentrum

Je hoeft je niet meer te haasten want sedert vorige weekend is dit evenement afgesloten.. Ik heb nog juist in de tuin van het CC. Scharpoord een deel van de cartoons kunnen bekijken. Hopelijk kan het volgende jaar weer in de grote tent en kan dan de 60ste uitgave van het Cartoonfestival groots gevierd worden.

De winnaars van de 59ste uitgave van het Cartoonfestival.

Tentoonstelling in CC Scharpoord

Het regende fel toen ik die bewuste dag de tentoonstelling van Anton Corbijn (°20.5.55) fotograaf, grafisch ontwerper en speelfilmregisseur bezocht in het CC. Scharpoord. Om veiligheidsredenen ( Covid19) was er een andere ingang voorzien dan normaal en moest ik rond het hele gebouw lopen naar een ingang die uitzag op het Zegemeer. Zo kwam je niet in aanraking met de mensen die de bibliotheek bezochten of die naar de cafetaria gingen.
De hele tentoonstellingsruimte op het gelijkvloers was ingenomen. Met verschuifbare panelen passen ze de ruimte aan naar gelang de grootte van een tentoonstelling. Maar ook de hele bovenruimte was ingenomen en zodanig ingericht dat je niemand moest kruisen. Je werd in tijdslots toegelaten en zo was het nooit te druk en kon je rustig genieten van al die foto’s.

Anton Corbijn Knokke-Heist

 

De portretten die Corbijn maakte van Kate Moss, Alexander McQueen of van Naomi Campbell hebben inmiddels een iconische status verworven. Als visual director achter Depeche Mode en door zijn decennialange samenwerking met onder meer U2 heeft hij een stempel gedrukt op hoe wij kijken naar een belangrijk stuk hedendaagse cultuur. 

De meeste foto’s waren van modellen en artiesten. Een klein overzichtje want er waren ongeveer 200 foto’s

James Brown,  JP Gaulthier, Naomi campbell en Ann de Meulemeester

Bryan Ferry, Herman Brood, Clint Eastwood , Ed Harris

Sean Penn, Donatella Versace, David Bowie, Tina Turner

Annie Lennox, Paul mcCartney, Georgio Armani

Bono, Sergio Herman, Johny Depp

James Last, the hot chili Peppers, Mick Jagger, The Rolling Stones.

Leuk om al die bekende en ook onbekende mensen door de lens van deze fotograaf te zien.

 

Oostkerke

Halverwege september ben ik samen met twee schoolvriendinnen  een wandeling gaan maken in Oostkerke (klik).Oostkerke is een klein dorp, gebouwd rond de Sint-Kwintenskerk die ca. 1100 werd gesticht. Bij de terugtrekking van het Duitse leger  in 1944 is de beschermde monumentale toren van deze kerk totaal vernield als ook een groot deel van de kerk zelf.  Maar na de oorlog volledig opnieuw opgetrokken door de bekende architekt Viérin( Brugge) als een getrouwe reconstructie van de toestand van het gebouw vóór de vernielingen van 1944. Op het kerkhof zouden nog een aantal grafzerken liggen uit de 14e en 15e eeuw.
De kerk  ligt in het midden van het dorp met een kerkhof rond de kerk en een kleine dorpskern met wit geschilderde huizen errond. En in de onmiddellijke omgeving van de Damse vaart. Met de fusie is het een deelgemeente geworden van Damme zoals ook andere dorpen in de onmiddellijke omgeving.

Als je dan weet dat er nog een oude gerestaureerde molen staat, een dorpscafé waar je aan volkspelen kan doen en een mooi Kasteel dan is het niet te verwonderen dat Oostkerke een druk bezocht dorp is dat in 1974 uitgeroepen werd als mooiste dorp van Westvlaanderen

 Ach ik weid veel te veel uit , maar ik heb graag achtergrond als ik iets ga bezoeken. Ik denk dat jullie dit ook wel willen, anders sla je de tekst maar over.

Terzake nu: We hadden eerst wat gedronken in het dorpscafé want we hadden daar afgesproken. Mijn vriendinnen kwamen van Brugge en ik van de kust. We gingen daarna wandelen en zochten een beschaduwde grindweg op omzoomd met karaktervolle knotwilgen en in de nabijheid van het Kasteel van Oostkerke. We waren september en dus allang voorbij de datum dat je het wel kon bezoeken.

 

.

Prachtig toch hoe die half verminkte bomen blijven groeien!

Bloeiende stengels wilde calla’s stonden massaal aan de grachtkanten.

De toren van de St Kwintenskerk overheerst het landschap.

De koeien en schapen trokken zich nergens van aan maar opvallend graasden ze in de schaduw!!

Een kapelletje in de nabijheid van het Kasteel. De witgeschilderde kapel, opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw, werd opgericht in 1936. Een gedenkplaatje vermeldt “Herinnering aan het 25 jarig bestaan van den Boerinnenbond 1911-1936”.

Poortje dicht !

Deze was ook dicht.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het kasteeldomein zwaar beschadigd door beschietingen en een strategische overstroming. In de jaren ’50 werden de tuinen en het gebouw volledig hersteld. Het Kasteel van Oostkerke kreeg bij de heropbouw na de Tweede Wereldoorlog internationale uitstraling door de ontwerpen die de Nederlandse tuinarchitecte Mien Ruys (1904-1999) maakte voor het kasteeldomein.
Baron van der Elst kocht de omliggende gronden en de oude molen en liet het domein in al z’n glorie restaureren. Zo integreerde tuinarchitecte Mien Ruys de oude ringmuren, de molen en opnieuw uitgegraven ringgracht in haar ontwerp. Het Kasteel van Oostkerke is eenmaal in het jaar te bezoeken op open monumentendag . Ik schreef hier al over dit bezoek( klik)

Een privé weggetje naar de slotbrug( ingang)

Na de wandeling nog even de St Kwintenskerk bezoeken

De sobere binnenkant van de vernieuwde toren. Een wandeling rond de kerk en de oude grafzerken uit vorige eeuwen.

De knielende figuren aan de ingang doen  denken aan het treurend echtpaar van Kate Kollwitz in de Duitse soldatenbegraafplaats van Vladslo.
Foto onder: de contouren van een vroegere  Romaanse kerk Deze werden in 1989 zichtbaar gemaakt.

Fort van Beieren

Het was een zonnige dag  met redelijk veel wind. En naar de windrichting te oordelen veel wind aan zee. Dus kozen we voor een uitstapje landinwaarts. We reden naar Koolkerke bij Brugge en gingen wandelen in het Fort van Beieren niet zover  gelegen van de Damse Vaart. Niet erg groot maar groot genoeg voor een gezellige wandeling. We waren niet de enigen en blijkbaar wordt dit domein ook veel bezocht door joggers. Er is ook een stuk van het domein afgebakend als loopweide voor honden waar ze naar hartelust vrij kunnen rondrennen.

 

 

De originele ingangspoorten staan wijd open. Je kan er altijd binnen!

Je wordt door een banner vlak bij de ingang uitgenodigd om blootvoets te wandelen. Dat zagen we niet zitten want er lagen immens veel hazelnoten op de grond.

Op de bovenste foto zie je restanten van een moestuin en serres.

Wij wandelden eerst tot de restanten van de moestuin . Daar kon je wel op blote voeten lopen. Heb ik ook gedaan :-). Het paard bleef ons volgen terwijl we rond de weide liepen.

Hier en daar staan nog héél oude bomen.

We trokken het kleine bos is .Ik was er jaren geleden eens met de kleinkinderen en toen was er nog veel te doen om het bos wandelvriendelijk te maken. Dat had wel iets en  de kleinkinderen vonden het  zelfs avontuurlijk. Nu zijn er mooie paden aangelegd en midden het  bos is er een bmx piste aangelegd voor de jeugd.

Een klein deel van de fietspiste deden we te voet. Best vermoeiend dat dalen en klimmen!

Je kan er ook genieten van de stilte op een open terrein. Er zat iemand naast haar fiets op het gras een boek te lezen. Je ziet tamelijk links op de foto de rug van de vrouw( donkere plek) die aan het lezen was.

Het oude houten verhakkelde brugje was er niet meer. Een nieuwe stevige brug lag over een uitgedroogd beekje.

We slenterden terug naar de ingang en  trakteerden onszelf in de gezellige cafetaria vlak ernaast ,een geklasseerde 17de -eeuwse langgevelhoeve.

foto internet. Ik vergat zelf een foto te nemen. Nu is er wel een volledig overdekt terras waar het lekker koel was ,want er was ook een terras buiten in de volle zon. Véél te warm !

fotos op het strand

Ik heb veel zomeractiviteiten gemist door ziekte . Ik kom tot het besef dat ik andere jaren veel op stap was in eigen gemeente en nu was dit door ziekte en ook door Corona tot een minimum herleid. Alle grote activiteiten en evenementen waren geschrapt en onze Burgemeester zei van in het begin ” tot het einde van het jaar”. Daar lijkt het tot heden toch op. Maar zaken waar geen grote volkstoeloop voor is zijn er nog wel zoals de beeldenroute ,een aangepast cartoonfestival waar over de hele gemeente verspreid grappige panelen waren geplaatst, ook is er een grote bebloemingsactie in de voornaamste winkelstraten met medewerking van de bekende Daniel Ost( ik probeer die binnenkort toch eens te doen)…

Hieronder heb ik nu het kunstproject van Wim Tellier  ( film terug te vinden op zijn FB )het strand pal tussen Duinbergen en Knokke bezocht. Met dit initiatief vraagt hij aandacht voor bijen als levensnoodzakelijke dieren. Knokke-Heist evenals nog veel andere gemeenten zetten zich in om bloemenweides aan te leggen. Die zijn niet alleen nuttig voor de bijen maar ogen ook heel mooi. Onze Burgemeester heeft zelf twee grote weiden laten inzaaien met bloemen ,ook bij het CC Scharpoord is een bloemenweide en vele boeren doen mee aan deze actie door op de brede rand van landerijen bijenvriendelijke bloemen te zaaien

 

Zes bloemen (500x vergroot ) liggen op het strand . In een video wordt getoond waar deze bloemen vanuit de lucht zijn gefotografeerd zoals op het dak van het ziekenhuis AZ Zeno, in de omgeving van het Zwin , op het Heldenplein, het Rubenplein, in de Golf, Lake side Paradise.

Deze bloemen liggen goed vast geankerd op het strand.
De foto van de  plaats waar de zes bloemen  aanvankelijk in de gemeente lagen hangen op palen. Maar die dag was er zo’n sterke wind dat de doeken dubbeltoe hingen. Trekken om ze goed te krijgen lukte niet daarvoor waren de canvassen véél te zwaar.

De wind was ons een beetje gunstig gezind en  het lukte toch met een paar canvassen: de eerste is het heldenplein met vooraan de blauwe bloem, dan in het Zwin op de foto onderaan de roze bloem en nog eentje met de bloem op het dak van AZ Zeno. De andere kreeg ik niet gefotografeerd. Aan de achterkant stond er telkens een foto van een bloem.

Ik miste de zee

Ondertussen is het al september geworden en nog ben ik niet helemaal de oude. De pijn bij elke beweging ( van de chirurgische ingreep ) is eindelijk voorbij. Het ” harnas ” moet ik nog een tijdje dragen maar je went er aan en het is ook nog altijd nodig. Alleen heb ik mijn slaapritme nog niet terug en kan ik erg moe opstaan. Ook zie ik me nog altijd verplicht om ’s middags een siesta in te lassen anders haal ik de avond niet. De nasleep van de narcose kan me nog een hele tijd parten spelen. Het ergste is dat ik erg veel spierkrampen heb tot in mijn vingers toe waardoor het typen erg pijnlijk kan zijn. Ik had het na de vorige operatie ook. Ik probeer zo weinig mogelijk medicatie te nemen hiervoor en hoop dat het met de tijd ook zal minderen.

En als je me vraagt ” oe ist  ” dan zal ik zeggen ” goed” . Ik moet alleen beseffen dat mijn levensritme nog wat op een laag pitje staat. En wat ik vandaag te veel doe moet ik morgen boeten. Heb het al meerdere keren ondervonden. Omdat ik plots een inzinking kan krijgen durf ik niet altijd alleen op stap. Maar einde augustus ben ik toch eens in de auto gestapt en reed ik naar zee. Op dat ogenblik mochten we met de auto nog niet op de zeedijk. Ik reed bijna naar het einde van de zeedijk richting Zwin.  Gelukkig kon ik vlakbij de zeedijk mijn auto parkeren en ben de Lekkerbekhelling opgelopen . Ik rook de zee en de redelijk felle wind deed deugd. Ik zag al vlug de kites in de lucht zweven. Het was kalm op het strand( dat stuk ligt nogal ver van het centrumstrand) maar voor de kitesurfers is het ideaal gelegen en het was die dag ideaal weer.

Surfers werden opgehaald door een strandwagentje en teruggebracht naar de surfclub.

Veel lege mosselschelpen op het strand.

Ik wandelde een heel eind langs de waterlijn tot aan de surfclub.

Ik stapte richting zeedijk langs een beach bar waar het niet druk was . Er werd op aangelegde veldjes petanque gespeeld.

Veel strandcabines waren al gesloten en veel jachten stonden op het droge . Het was nochtans pas de laatste vakantieweek in augustus !

Ik keerde terug naar de auto via de smalle zeedijk want daar mogen geen auto’s rijden, langs grote villa appartementen en daartussen een nog bestaande dubbelvilla Oosthinder-Westhinder. Nog altijd een mooie villa.
“Deze dubbelvilla werd in 1930 langs de zeedijk in het Zoute gebouwd door de bekende architect Henry Van de Velde. Het is een strak modernistisch geheel met onder andere zichtbaar beton, violetrode baksteen en ijzeren balustrades. De voortuin bestaat uit een stuk duin met een ingebouwd terras. De tweelingvilla werd in 1994 beschermd.”

Jaren terug kwam bij vloed de zee tot tegen de zeedijk en voor de veiligheid van het hinterland zijn er indertijd duinen aangelegd en beplant met helmgras en andere zoutminnende planten.

sedert begin september is deze maatregel niet meer van toepassing. Mondmasker is nu nog enkel verplicht in de rode zone dwz de winkelstraten waar de parkeerautomaten een rode band hebben.

Ik was blij terug bij de auto te zijn. Anderhalf uur weggeweest en ik was uitgeput.