Het hapert een beetje…

…met mijn gezondheid. Sedert ik begin januari ziek viel  is er om de haverklap iets. Iedere keer dat ik denk “hèhè nu ben ik echt weer de oude “, is er weer iets mis. Ik had de laatste twee maanden veel last van mijn maag en vooral de darmen. Uiteindelijk ben ik naar het ziekenhuis gegaan voor een coloscopie. Wat bij anderen een dagje ongemak is , is voor mij een soort lijdensweg geweest. Ten eerste gaf ik al dat zoutige water over en voelde me zo ellendig dat de dokter me eerst een baxter heeft gegeven tegen misselijkheid. Toen kon ik weer verder drinken. Gezien ik al een hele week praktisch niet gegeten had  bleek de spoeling vlugger te gaan dan normaal. Het onderzoek op zich gebeurt  onder verdoving . ’s Avonds mocht ik naar huis. De resultaten van het onderzoek waren niet verontrustend. Alleen bleek ik een dikke darm ontsteking te hebben. Dit zal verholpen worden met de nodige medicatie maar is nu nog pijnlijk.
Ook verdwijnt dat suffe gevoel door de verdoving  niet zo vlug.  Ik loop hier als een halve sufkop rond. Wat is het toch moeilijk als je zo gevoelig bent aan medicatie. Ik verwittig telkens de dokter over dit probleem. In elk geval ben ik deze keer nadien niet misselijk geweest want daarvoor bestaan er middelen om dat tegen te gaan. Alleen je moet er om vragen., dat heb ik ook gedaan. Me concentreren gaat niet zo goed en daarbij heb ik pijn bij de minste beweging die ik doe…daarom eventjes geen logjes. Ik zal maar weer gaan slapen.

 

Het lukt me maar niet ….

De familie en wandelen in het bos

De springprocessie op de dinsdag na pinksteren is zo’n grote gebeurtenis dat de pelgrims niet enkel uit heel Luxemburg afkomen maar ook uit de omringende landen. Grote delegaties elk met hun eigen muziekkorps waren aanwezig. Dat schreef ik al in een eerder postje.
De meeste winkels waren gedurende een viertal dagen  gesloten! Alleen warenhuizen bleven open. Ook werd er op die dinsdag door de meeste mensen niet gewerkt.
Nichtje heeft ons al die dagen feestmaaltijden voorgezet. Zij had haar moeder en haar twee dochters uitgenodigd want het was feest en daarenboven was de familie ( dat ben ik dus 🙂  )uit België speciaal afgekomen om de processie mee te maken. Dat laatste was inderdaad wel waar. Ik ben nu al zoveel keer naar Luxemburg geweest maar nooit was ik er op de Pinksterdagen. 

Ook ben ik een ander nichtje wonende een paar kilometers verder gaan bezoeken( opa’s zus had drie kinderen: een zoon gehuwd met Nichtje en twee dochters). Nichtje en haar moeder kwamen mee en we hadden een gezellig onderonsje. In de grote tuin heeft haar man een miniatuur dorp met spoorweg gebouwd en de treinen  kunnen rijden !

De tuin van nichtje zelf is immens groot en grenst aan de achterliggende bossen. Er is ook een groententuin  en er staan talrijke fruitbomen.

Mijn vriendin en ik logeerden op vijf minuutjes wandelen in een hotel met alle mogelijke comfort. Wij hadden een kamer met zicht op weiden en koeien. Neen ze hebben ons niet wakker gemaakt ’s morgens!

Aan de straatzijde had je een bos. Gewoon de straat oversteken en je kon aan de wandeling beginnen.  Dat heb ik ook gedaan. Het is er niet druk maar erg mooi. Niet klauteren en geen glibberige trappen zoals de wandelingen in de Mullerthal. Mijn vriendin bleef acher op het terras. Zij kon niet ver wandelen wegens een val  een week ervoor in een lift die niet op gelijke hoogte kwam stil te staan en ze stapte in het ijle met alle gevolgen.

Bij het binnekomen in het bos zag ik deze houten kerstboom met een brievenbus erop. De verklaring kwam wat later. Een vroegere molen is omgebouwd tot een prachtig domein met mooi onderhouden groenpartijen en bijenvriendelijke bloemenweiden.

wordt vervolgd

 

 

De treinreis

 

Op Pinksterzondag stapten mijn vriendin en ik op de trein richting Luxemburg-stad.
Als senioren reizen we door Belgie aan het goedkope tarief van 6.50 euro , maar we moeten de grens over en dan is een escapade ticket voordelig als je met meer personen reist. De heen en terug reis kost per persoon 38 euro!  Enkel te bestellen via internet waar je naam en adres moet invullen en dag en uur van heen en terugreis. Enkel je naam staat op het ticket en je moet de ticketten samen vertonen ( ben je met twee dus de 2 ticketten ,ben je met drie de drie ticketten)aan de controleur ,  je bent wel nog vrij om op een ander uur de trein te nemen als het maar op de dag is vermeld op het ticket..

De ICE trein vertrekt uit Brussel-Zuid. Uit gelijk welk station reis je naar Brussel en stapt op de ICE trein. Natuurlijk niet als je in Namen woont dan stap je daar op deze trein. Voor ons komende van de kust is er een probleem :  Je hebt maar 2 minuten om over te stappen. Moest het nog op hetzelfde perron zijn dan lukt zoiets nog wel maar van bv van perron 10 naar perron 7 lukt zeker niet. Bij de terugreis  hetzelfde. De rit Brussel Zuid -Luxemburg stad duurt 3.30 uur.

Een uur wachten is niet leuk maar niet onoverkomelijk. We namen nog een laat ontbijt en kochten een belegd stokbrood en wat drank. We installeerden ons in een kleine coupé waar we de hele reis alleen zaten en we ongestoord konden “slapen”, lezen, babbelen…
We waren al een tijdje onderweg toen er wat over en weer geloop was van de ene wagon naar de andere. Twee treinreizigers die precies verstoppertje aan het spelen waren. Dat bleek ook zo want een furieuze conductrice zat hen achterna. Eéntje had ze letterlijk te pakken  die kon  geen treinticket voorleggen. Bij het volgende station moest hij van de trein. Dit incident gebeurde toevallig in ons  coupeetje. Ze heeft  stoom afgelaten door te vertellen dat dit dagelijkse kost was en dat het voornamelijk migranten waren die ofwel op de sporen liepen waarbij de trein vertragingen opliep of zelfs moesten stoppen om geen ongelukken te veroorzaken . Ofwel namen die mensen gewoon een trein en kon het hen niet schelen waar ze terecht kwamen. Blijkbaar had ze die man herkend van eerdere treinreizen want hij kreeg nogal een flinke bolwassing. Ik denk niet dat het veel zal helpen.

Verder verliep de reis zonder problemen en in Luxemburg stond nichtje ons al op te wachten en was het een begin van een paar dagen genieten in een bosrijke omgeving.

 

wordt vervolgd

De springprocessie van Echternach.

Ik was op Pinksteren afgereisd naar de Luxemburgse familie om (na meer dan 50 jaar dat ik naar Luxemburg ga!!! ) eindelijk eens de Springprocessie te aanschouwen!

Jaarlijks op Pinksterdinsdag vindt in het Luxemburgse stadje Echternach een spring processie naar het graf van Sint-Willibrord plaats. Willibrord ( °Northumbria, omstreeks 658 – † Echternach, 7 november 739) was een (rooms-katholieke) aartsbisschop en missionaris van Britse afkomst die ook bekend staat als de ‘apostel der Friezen’.
De heilige Willibrord gold als een genezer van de Saint-Guy-kwaal: epilepsie. Groepjes pelgrims, ieder met zijn eigen muziekkorps, verzamelen zich bij de lindeboom van de heilige in de omgeving van de basiliek.
Sinds de Middeleeuwen vindt deze processie van Echternach al plaats. De deelnemers houden tussen hen in een witte zakdoek en springen( het lijkt meer op line-dansen) in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Dit is in 1947 zo ingesteld omdat het toenmalige ritme (drie stappen naar voren en twee terug) voor chaos zorgde. De deelnemers begeven zich op de maat van de muziek naar de basiliek. Ze springen de basiliek in aan de rechterkant en dalen af naar de crypte waar Willibrord begraven ligt en komen aan de linkerzijde weer boven en verlaten de basiliek. De muziekkapellen dalen niet af en spelen vòòr het altaar de muziekmars. Alle muziekkapellen spelen hetzelfde deuntje. De rest van de dag blijft het deuntje in je hoofd hangen !!

Heel veel kinderen nemen deel aan deze processie en ook veel jeugdbewegingen uit de omringende landen: Belgisch Limburg, Nederland en grote delegaties uit Duitsland. Ook de  bevolking van Echternach en de omliggende dorpen nemen er massaal aan deel. De  spring processie eindigt met de notabelen van de stad Echternach en de geestelijkheid van verschillende geloofsovertuigingen.
Na de processie blijven veel deelnemers in de basiliek waar dan een herdenkingsmis wordt  gehouden.

Een indrukwekkende processie  gedragen door alle deelnemers in alle eenvoud en sereniteit!

 

Een kleine greep uit de talrijke foto’s die ik heb genomen.

 

Nichtje kreeg ons in de gaten  en RTL maakte filmopnamen. Heel mooi klonk het liedje gespeeld op mandoline en gitaar.

Door een wolkbreuk op het einde van de processie stormden  de notabelen en de geestelijken allemaal de basiliek binnen. Zelf was ik met mijn vriendin al vroeger gaan plaatsnemen in de basiliek( vriendin kon niet zo lang stilstaan na een val een week eerder ). Daardoor kon ik geen deftige foto’s nemen van hen. Hieronder zie je nog de natgeregende notabelen En daaronder de ondertussen met mensen volgelopen basiliek. Op de allerlaatste foto zie je nog een orthodoxe geestelijke.

wordt vervolgd.

 

 

Het is me gelukt!

Na dagen kopiëren is het me gelukt om mijn oude blog van einde 2011 tot juli 2016 op te slaan in een word document. Dat ging nog het vlugst.  In het begin vlotte het niet goed , maar gaande weg begin je trucjes te kennen om het vlotter te laten verlopen. Je kon het enkel in delen van een paar dagen kopiëren omdat de blog zo was ingedeeld door skynet.
Ondertussen heb ik ook gezocht naar de geuploade  blog van de jaren ervoor. Ik ben nl beginnen bloggen sedert einde 2005 ! Op die opgeslagen blog  klikte ik niet zo vlug omdat je als je iets wilde terugvinden het via de bestaande blog rapper terugvond . Gelukkig herinnerde ik me dat je het woordje index moest vinden in die lange lijst en na enig zoeken vond ik het juiste woord(want index staat er meer dan één keer in).

Ik heb nu bij de Favorieten kunnen toevoegen: ” kinderen en kleinkinderen archieven” en daar heb ik àlle jaargangen van 2005 tot 2016 teruggevonden en het werkt nog ook!!  Ik had me dus de moeite kunnen besparen maar dat wist ik niet op voorhand. Maar ik moet maand per maand openen . Nu heb ik het jaar per jaar vanaf 2012 tot 2016 .

Ik heb copie-paste gedaan en per jaargang opgeslagen( om eventuele problemen met de grootte te vermijden). Zo heb ik nu vijf jaargangen( van 2012 tot en met 2016 ).
Het is nog enkel zoeken om het juiste woordje “index” te vinden  zodat ik gewoon mijn blog zie van 2005 tot 2012( de laatste keer dat ik die heb geupload) zoals die nu nog te zien is op skynet.

Val niet om dat zijn in totaal 6369 pagina’s en 329 904 woorden !!!!

Bye bye Skynet , ik heb met plezier geblogd op jullie site tot je mij om een of andere voor mij onbekende reden hebt buitengesloten!!

Even er tussenuit geweest…

 

…en nu toch al een paar dagen thuis. Zoals ik schreef in een reactie van Mizzd , ben ik al een paar dagen bezig met mijn oude blog te kopiëren. Ik kreeg nog eens een herinnering dat de skynetblogs opgeheven worden. Maar toen ik de eerste keer diezelfde email heb gekregen , heb ik die blijkbaar niet goed gelezen. Ik heb geen toegang tot mijn eigen oude blog en hoewel ik het nog eens geprobeerd heb lukte me het niet. Toen besefte ik plots dat ik een gewone “lezer” was en dat einde mei de blog  zal verdwenen zijn. Zij die wel nog op hun blog kunnen,  hebben tot einde juni nog de kans om die over te zetten. Gelukkig heb ik indertijd telkens skynet het voorstelde mijn blog geüpload
Nu ben ik al een paar dagen bezig om de blog vanaf 2016( toen ik buiten gesloten werd) tot en met 2012 te kopiëren. Dat gaat vlot maar het vraagt tijd en mijn hoofd staat er niet naar om na uren kopiëren met foto’s bezig te zijn en  logjes te schrijven. Nog twee jaar te gaan…Het enige positieve is dat de foto’s die gekopieerd worden groter en mooier zijn dan op de oude blog zelf!! Nog een duwtje en ik ben er en dan mag skynet gerust de stekker uittrekken!!