Gedaan met zandopspuitingen




De laatste  week is voorbij gevlogen.  Als het avond werd  had ik precies tijd te kort gehad. Ik wilde nog zoveel doen … Ik heb me nochtans voorgenomen om mijn tijd beter te verdelen . Een tijdslimiet maken voor al mijn plannen. Is de voorgenomen tijd op dan maar stoppen en de andere dag voortdoen bv in de tuin werken. Het volgende  doen en zo verder. Zo kwam ik ook niet toe aan bloggen en nog minder aan blogjes lezen.

Even een overzicht wat ik allemaal gedaan heb /gezien heb en wat ik in verschillende logjes zal vertellen.

Toen ik op weg was naar Zeebrugge voor een boodschap zag ik de werkzaamheden op het strand die tegen Pasen moesten afgerond zijn.

De zandopspuitingen zijn gedaan voor dit jaar. De buizen worden afgebroken en met groot materiaal worden ze klaar gelegd om met vrachtwagens weg te voeren. Volgend jaar worden de zandopspuitingen verder gezet vanaf   het Rubensplein tot aan het Zoute -Lekkerbek met een kubiek van 2,4 miljoen ( klik)

Toen ik op de zeedijk aan het kijken was naar de afbraak van die buizen, hoorde ik achter me lawaai en zag dat een groot appartementsgebouw werd afgebroken. De wandelaars die op de zeedijk liepen hielden allemaal halt en velen maakten foto’s. Het was ook spectaculair om te zien !

Ergernis:

Wat me het meest ergerde waren de talloze vnl. jonge mensen die geen mondmasker droegen. Op de zeedijk en in de voornaamste winkelstraten is een mondmasker verplicht!

Op vele plaatsen hangt een zeildoek of staat het gewoon op de voetpaden geschilderd. Hier heb ik toevallig een Franstalig zeildoek gefotografeerd. Afwisselend hangen deze zeildoeken in beide landstalen!

de magnolia

Omdat we het niet zouden vergeten dat de Lente echt in aantocht is zie je hier overal de magnolia struiken/bomen klaar staan om zijn kleurenpracht tentoon te spreiden. In mijn tuin ook. En gegarandeerd-zoals elk jaar – is er ook dit jaar felle wind en is het koud. Wat de weerberichten ook mogen zeggen. De bloesems van de magnolia kunnen daar niet zo goed tegen en ik hoop dat de weerberichten waar mogen zijn: Mooie temperaturen en veel zon en warmte voor de komende dagen.. Want anders sneuvelen er veel knoppen. Ik heb er al eentje op de grond zien liggen! Jammer toch !

De magnolia in mijn tuin is al ruim 30 jaar oud. En hoewel het af te raden is om te snoeien ben ik toch al verplicht geweest om takken te kortwieken anders konden we niet meer langs het terras naar achter lopen. Ook is er een tijd geleden een grote tak gesneuveld bij het snoeien van een opstaande krulwilg. Hij staat er ook niet ideaal want het is daar werkelijk een tochgat. Je zou denken dat het een tere boom is , blijkbaar niet ! Bij een vriendin stond er in haar ouderlijk huis een pracht van een magnolia die reeds 150 jaar oud was. Het huis en de grote tuin was al zo veel jaren in de familie. Iedere generatie had de boom erg goed verzorgd. Ik hoop dat zij die achter mij hier komen wonen de boom ook in ere zullen houden.

update: kijk eens hoe de magnolia na twee zonnige dagen nu in volle bloei staat !!

de blokkendozen!

Samen met mijn vriendin gingen we een wandeling maken in de onmiddellijke omgeving. De bedoeling was om blokkendozen te fotograferen. Hiermee bedoel ik huizen die eruit zien alles gestapelde blokken. Sedert een paar jaar is het opvallend hoe de stijl van de huizen veranderd is van fermettestijl naar blokkendozen stijl. Op onze wandeling heb ik er een paar aangetroffen . Ik hou nu wel niet van veel tierlantijntjes maar die blokkendozen vind ik qua uitzicht helemaal niet mooi. Binnen zullen die woningen wel praktisch zijn. Wat me is opgevallen dat er een paar tussen zitten die verbouwd zijn. De dakverdieping werd weggenomen , een betonplaat werd gegoten en daar bovenop werden er rechthoekige blokken geplaatst (foto met de auto en rechtsonder). Die twee woningen ondergingen een echte transformatie

Op onze wandeling kwamen we ook een hele nieuwbouw wijk tegen. Een paar jaar geleden werd er met grote panelen reclame gemaakt dat deze wijk op wandelafstand van de zee lag. Dat moeten dan wel stevige wandelaars zijn! Met de auto is het zelfs nog een kwartier rijden voor je aan de zee bent. En zoals zo dikwijls bij dergelijke nieuwbouwwijken mag je niet de bezitter zijn van een grote auto. Die kan je maar beter buiten laten staan wil je geen schrammen op de zijkanten krijgen bij het binnenrijden van je garage! In elk geval woon je daar erg rustig! Zicht op weiden en in de verte de weg naar Sluis.

In veel tuinen zie je allerlei ornamenten . Een paar opvallende heb ik gefotografeerd. Ik hou daar niet zo van. Opa wel die heeft indertijd de tuin vol gezet met stenen beelden. Vele heb ik al weggegeven. Twee varkentjes en een paar vogels zijn gebleven. En de tuinkabouter als toppunt van kitsch is blijven staan. Ik weet eigenlijk niet waarom. Misschien als herinnering aan tuinen die vroeger soms volstonden met kabouters.

Bij deze puinhoop bleven we verwonderd staan kijken. Volgens mijn vriendin was er daar zeker een brand geweest. Maar we zagen niks zwartgeblakerd. Ramen en deuren eruit, merendeel van de dakpannen weg, garagepoorten verdwenen, zelfs het muurtje aan de straatkant was kapot. Ik herinner me deze puinhoop als een schattige villa waar je aan de ene kant inreed en aan de andere kant weer wegreed. In het midden stond een prachtige treurwilg die het zicht van de woning wat verborgen hield. Erg oud was deze villa niet.

Toen ik een overbuur zag uitstappen vroeg ik aan de vrouw wat er met deze villa gebeurd was. O afbraak om er een nieuwe op te zetten. Mo how seg!!!

Veel groen en bloemen, reuze helleborussen in een verwaarloosde tuin, een lang leegstaande villa waar de bomen groeien tussen de stenen oprijlaan. Daar kan zeker geen auto meer in de garage ! Het Maria kapelletje werd ingehuldigd in 1937 en jaarlijks is er een bedevaart in mei. Speenkruid alom in de grachten.

Kasteelwandeling

Vorige zondag heb ik een wandeling gedaan in het park vóór het Kasteel van Loppem. Het kasteel  zelf was niet te bezoeken evenmin de tuin en het park aan de achterkant . Een wandeling aan de voorkant dan maar. We kwamen nog een paar wandelaars tegen.  Het is er in elk geval niet zo druk als in het Tillegembos en  in Beisbroek.

Langs een dreef met eeuwenoude dikke en hoge bomen wandelden we tot de voorkant van het kasteel.

Vóór het kasteel ligt een grote vijver.

Het kasteel van Loppem is het enige kasteel in België waarvan de architectuur en het interieur volledig in hun oorspronkelijke staat zijn behouden. Dit kasteel heeft een belangrijke rol gespeeld  in de politieke Belgische geschiedenis van België aan het einde van de eerste  Wereldoorlog. In 1985 werd het kasteel als monument beschermd.

Ik waande me eventjes kasteelvrouwe 🙂

Bankjes nodigen uit om  naar dit mooie kasteel met vijver te kijken. Maar daar was het nu toch te koud voor.

Aan de kant van de vijver lag een ingepakt bootje dat blijkbaar betere tijden gekend heeft.

Met de rug naar het kasteel heb je een mooi zicht op een enorme weide ( waar ’s zomers koeien grazen ) en omzoomd met bomen.

Op veel afgezaagde stammen van bomen groeiden paddenstoelen.

Er werd in 1873 aan de voorkant van het kasteel een doolhof ontworpen van meer dan 20 are groot. Tientallen gangen met in totaal anderhalve kilometer groene en rode haagbeuk leiden naar een centrale boom. Een paar jaar geleden liepen we met een aantal vriendinnen in het doolhof en ik kan je verzekeren dat het niet gemakkelijk was om tot aan de centrale boom te geraken en nog veel minder  om eruit te geraken. Een bewaker die in de gaten had dat we rondjes bleven draaien kwam opzij van het doolhof om een tip te geven en vertelde toen dat hij al meer dan één keer mensen heeft moeten ” bevrijden” via een poort helemaal opzij gelegen. Geregeld worden de doorgangen veranderd , dus kan je ook moeilijk teren op vorige doolhof bezoeken!

Op het wandelpad staat ook een gedenkteken van een soldaat die gesneuveld is bij de bevrijding van Loppem.

 

De wandeling heeft deugd gedaan…

…en in niet corona tijden zouden we in deze tearoom bij de uitgang van het park een koffie met pannenkoek gedronken en gegeten hebben (zoals in vroeger tijden)

goed weer wandeling

Op een dag dat het tegen de middag helder weer werd en de zon al even tussen de wolken verscheen reed ik naar mijn vriendin om samen met haar een wandeling te doen . We zouden eens naar de kinderboerderij  “De zeven torentjes” gaan ( klik ) . Sedert alle niet essentiële zaken gesloten zijn is ook deze boerderij gesloten dwz de cafetaria is gesloten, maar het domein is open en je kunt er rondwandelen en naar de dieren kijken. De kinderen kunnen nog steeds gebruik maken van de speeltoestellen. Wij waren er niet alleen verschillende echtparen met enthousiaste kinderen liepen er ook rond.


De boerderij is vernoemd naar de duiventuil met zeven torentjes.


De neerhof dieren zaten in grote kooien

In een grote weide liepen er veel geitjes rond. Ze waren allemaal om ter zotst aan het rondrennen en kwamen dan bij de stal staan waar vader en moeder geit waren opgesloten. maar over de opendeur naar hen mekkerden. Vader geit kreeg ik niet op de foto. Die sprong zo woest op en neer dat elke foto mislukte. Hij had een donkerbruine vacht en moeder was helemaal wit. Mooie mix van kleuren bij de kroost hé !


Het was niet zo verstandig van ons om in de weide te wandelen want het was er drassig. Maar het was wel prettig om tussen die dartele geitjes te lopen. Jammer genoeg hebben we ze niet zien springen op de boomstukken die er geplaatst waren. Ik stond even achter een boom die neer lag in de hoop dat ze nader zouden komen. Ai ,ik kon met moeite mijn laarsje uit het slijk trekken!
Ook nog vlug een foto (maar ik was er te ver vandaan om een betere foto te maken)van een speeltuig  vòòr de gesloten cafetaria.

Op het binnenplein  de grote schuur, stonden er zitbanken maar dat was nu niet aan te raden om daar plaats te nemen. Was er ook een hoekje met tuinkruiden en de grote attractie voor kinderen de tractors waar ze mogen op klauteren.

In één van de stallen stond een enorm groot exemplaar van een koe en een vaars die erg nieuwsgierig was. Voederbieten en hooi lag er gestapeld en in een box waren dierenartsen bezig met de verzorging van een schaap die gekwetst was.


In een andere stal hoorden we het knorren van twee grote varkens, zagen we een paard en een pony en een ezel . Een geit in een box naast het gekwetste schaap keek afwisselend naar de dierenartsen en naar ons. Ze vertrouwde het blijkbaar niet.

Toen was  het tijd om vlug op te stappen want het begon te regenen. Een leuke wandeling hadden we toch maar gehad.
Het is me opgevallen dat mensen die je helemaal niet kent tegenwoordig gemakkelijker goedendag zeggen en sommigen slaan al vlug een praatje met je. Op afstand en met mondmasker op. Want op het hele domein moet je een mondmasker opzetten( ik had die even laten zakken toen een foto van mij werd gemaakt).

Wat zullen de dieren het fijn vinden als ze straks weer allemaal kunnen buiten lopen!

Even iets vertellen .

Een herfstfoto van mijn straat en wat bloemen nu nog in mijn tuin. Ik ben volop bezig met bloembollen te planten want ik wil volgend voorjaar een zee van tulpen en narcissen zien om te vieren dat ik er weer helemaal bovenop  zal zijn. Ik zal er in elk geval mijn best voor doen.

Zij die hier langskomen zullen zich afvragen waarom ik niet bij hen langskom en ook niet regelmatig blogpostjes maak. Ik heb nog altijd heel veel zin om mijn gedachten, uitstappen , foto’s… met jullie te delen. En ook om bij jullie langs te komen, maar ik moet doseren en dat kan nog een hele tijd duren.

De operatie die ik half juli onderging( een littekenbreuk operatie) is veel zwaarder uitgevallen dan ik verwachtte ( ook dank zij corona waardoor ik vier maanden moest wachten) en het herstel verloopt ook trager dan ik gehoopt had. De operatie zelf is goed verlopen maar echt hersteld zal ik pas zijn een jaar na de operatiedatum. Dus nu nog 8 maanden te gaan.
Pijn is een dagelijks woord geworden in alle gradaties van miniem tot de overtreffende trap en liefst altijd onverwacht. Gelukkig duurt het nooit heel lang. Ik neem geen pijnstillers. Ik ken mezelf dan doe ik dingen die ik beter niet zou doen. De chirurg stelde voor om een inspuiting te geven maar die heb ik geweigerd. Ik heb zo al genoeg problemen met medicatie met soms felle reacties als gevolg.
Maar ik heb wel een grote natuurlijke rem : vermoeidheid. Ik ben vlug moe en ondertussen heb ik geleerd om daar aan toe te geven en kruip ik in de zetel om wat te rusten. Ik heb een schat van een vriendin met wie ik nu(in feite gaan we al jaren samen op stap) korte uitstappen doe . ” Eerst rusten vóór we op stap gaan” zegt ze moederlijk en dan zijn we een paar uur weg! Daarna is mijn energie op maar nu komen er toch al dagen dat het stukken beter gaat. Uiterlijk zie je niets en al te dikwijls denken anderen  dat je genezen bent. Terwijl je in feite nog een lange weg hebt te gaan . De chirurg drukte me maandag  bij de controle nog eens op het hart ” Wees voorzichtig” in alles wat je doet. Dat zal ik zeker doen en zeker met Covid 19 in de buurt. Ik ben een risico patiënt en niet enkel gezien mijn leeftijd.
Ik heb een zeer helder relaas gelezen van een chirurg over een littekenbreuk operatie . Het is maar best dat ik dit niet op voorhand heb gelezen. Het is een riskante operatie en zeker als er zo’n grote breuk is  vastgesteld zoals  bij mij .

Maar ik ben een positief ingesteld mens en wees gerust ik laat mijn hoofd niet hangen. Ik ben ook omringd door familie en lieve vrienden!

 

Eten in Damme

Ik heb de laatste dagen wat problemen gehad met de pc. De ene keer was het mijn mail die niet wilde opstarten en dan kreeg ik de pagina niet open van WordPress, dan weer kreeg ik melding dat er iets fout was en nazicht moest doen… Al wist ik niet wat ik moest nazien. Op den duur smijt je  de boel dicht want heropstarten loste het probleem ook niet op. Nu lukt het opeens weer wel. Ik weet  nog altijd niet wat de oorzaak van die storing was. Buurvrouw vertelde me dat ze al twee keer de elektricien moest laten komen voor een serieuze elektriciteitspanne. Ook geen oorzaak te vinden. Misschien komt alles door het feit dat er serieuze werken gestart zijn op de nabijgelegen Natiënlaan waar een nieuwe rotonde zal komen . Die werken verlopen in fasen  maar zullen in totaal toch een tweetal jaar hindernis veroorzaken. Pfff . Doet me terugdenken aan de aanleg van de A11….
We zien het wel hoe alles zal verlopen, zolang ik maar kan computeren 😉

Donderdag was ik met twee schoolvriendinnen uit gaan eten in Damme. Juist op tijd  want vanaf maandag gaan alle restaurants en cafés dicht. We planden dit al een tijdje terug maar het kwam er om allerlei redenen nooit van.
Ik had in een reclame van ” social deals” gezien waar je oa aan een goedkopere prijs etentjes kon bestellen in restaurants die deelnamen. Eén van de vriendinnen had dit reeds gedaan en dat was goed meegevallen. Ik waagde me er ook aan en koos voor Restaurant “De Lieve” in Damme. Dus donderdag kwamen we samen in Damme in Restaurant “de Lieve”
Die bewuste middag waren er 13 klanten in de zaak en allemaal via social deals (denk ik toch  want iedereen at het voorgestelde viergangen menu.
Héél lekker en als bewijs dat hij er wat van kent stond daar de zilveren pollepel te blinken die hij in het verleden in de wacht heeft gesleept( Deze culinaire wedstrijd staat open voor kooktalenten in West-Vlaanderen).
We verlieten het restaurant met een goed en voldaan gevoel . Zodra het terug kan gaan we beslist nog eens terug.

Het voorgerecht een slaatje vergezeld van Noordzeevis met een soepje van kokosmelk, tomaat en wat oosters gekruid . Het was al op toen ik dacht om een foto te maken!
Daarna als tussengerecht filet van Roodbaars in een romig sausje, jonge spinazie en poldertruffel
Het hoofdgerecht bestond uit schijfjes hertenkalf met herfstgarnituur en, spekreepjes en boschampignons.
Het dessert was een lekker bordje met zoetigheden.

De naam van het restaurant is niet zo maar gekozen. Vlakbij het restaurant zijn restanten opgegraven van een sas van het kanaal “de Lieve”dat Gent met Damme verbond.

Na het etentje reden de twee vriendinnen huiswaarts richting Brugge en ik nam nog even de tijd om wat foto’s te maken vooraleer ik richting Kust reed.
Hierboven zie je het brugwachtershuisje vlakbij de brug die Damme verbindt met Oostkerke. Dit huisje is nu ingericht als miniwinkeltje waar je snoep en ijs kunt kopen en kleine gadgets zoals deze zwaan windvanen.µ

Een zicht op de hoofdstraat van Damme waar je op de tweede foto nog juist het puntje ziet van het stadhuis. Panelen om je wegwijs te maken in het aanbod dat Damme je biedt!

Aan de andere kant van het kanaal zag ik een schaapsherder  op wandel met zijn kudde schapen en zijn honden. Ik reed over de brug richting Oostkerke en parkeerde mijn auto op de parking van Restaurant-charmehotel Ten Polders…

…en wandelde naar de herder toe. Sedert een drietal jaar wandelt hij met een kudde van 160 schapen en opgeleide honden van Brugge tot in Oostkerke en terug. Ter hoogte van het Restaurant Ter Polders ging hij rechtsomkeer maken. Deze schapen zijn één grote familie en andere schapen zouden het niet overleven moesten die erbij gestoken worden! In de winter staan deze schapen op stal.

Enig om te zien met op de achtergrond de bomen langs “de stinker en de blinker”( het Leopoldkanaal en het schipdonkkanaal)

De storm Odette heeft hier blijkbaar ook lelijk huisgehouden. Zag je langs het kanaal nog her en der takken liggen hier was een serieuze boom gesneuveld.

De stam is in grote stukken gezaagd. Het onderste staat er bij alsof er een bom is opgevallen. In de verte zie je de toren van de kerk van Oostkerke , waar ik in een vorig log over schreef

De brug over de Damse Vaart om naar Oostkerke te rijden.

Ik reed door het dorp  langs de molen van Oostkerke die kan bezocht worden maar die dag jammer genoeg niet.( klik) . Het plakkaat bij de molen toont hoeveel molens er nog in de onmiddellijke omgeving zijn!
Mooi om zo de dag te beëindigen daarna reed ik in één ruk huiswaarts!

Cartoonfestival

Toen ik de tentoonstelling bezocht van Anton Corbijn zag ik bij het buitenkomen de panelen staan die verwijzen naar het cartoonfestival. Jaarlijks ging die door in een grote tent op het strand. Maar door de coronapandemie werd dit evenement , dat elk jaar veel volk lokt gedurende de twee zomermaanden,  geschrapt. De  wedstrijd  ging dit jaar door onder de vorm van een openluchttentoonstelling met een wandel- of fietsroute doorheen Knokke-Heist.

In Cultuurcentrum Scharpoord, ’t Zwin, Museum Sincfala en het For Freedom museum prikkelen de winnaars èn geselecteerden van de Grote Prijs Knokke-Heist Gouden Hoed & Press Cartoon Belgium ongetwijfeld je lachspieren. Op de 4 locaties ruim 230 cartoons! Best de moeite!

De 40 cartoonspots staan namelijk voornamelijk opgesteld langs de vernieuwde gemeentelijke speeltuintjes! Hier een zicht in de tuin van het cultuurcentrum

Je hoeft je niet meer te haasten want sedert vorige weekend is dit evenement afgesloten.. Ik heb nog juist in de tuin van het CC. Scharpoord een deel van de cartoons kunnen bekijken. Hopelijk kan het volgende jaar weer in de grote tent en kan dan de 60ste uitgave van het Cartoonfestival groots gevierd worden.

De winnaars van de 59ste uitgave van het Cartoonfestival.

Tentoonstelling in CC Scharpoord

Het regende fel toen ik die bewuste dag de tentoonstelling van Anton Corbijn (°20.5.55) fotograaf, grafisch ontwerper en speelfilmregisseur bezocht in het CC. Scharpoord. Om veiligheidsredenen ( Covid19) was er een andere ingang voorzien dan normaal en moest ik rond het hele gebouw lopen naar een ingang die uitzag op het Zegemeer. Zo kwam je niet in aanraking met de mensen die de bibliotheek bezochten of die naar de cafetaria gingen.
De hele tentoonstellingsruimte op het gelijkvloers was ingenomen. Met verschuifbare panelen passen ze de ruimte aan naar gelang de grootte van een tentoonstelling. Maar ook de hele bovenruimte was ingenomen en zodanig ingericht dat je niemand moest kruisen. Je werd in tijdslots toegelaten en zo was het nooit te druk en kon je rustig genieten van al die foto’s.

Anton Corbijn Knokke-Heist

 

De portretten die Corbijn maakte van Kate Moss, Alexander McQueen of van Naomi Campbell hebben inmiddels een iconische status verworven. Als visual director achter Depeche Mode en door zijn decennialange samenwerking met onder meer U2 heeft hij een stempel gedrukt op hoe wij kijken naar een belangrijk stuk hedendaagse cultuur. 

De meeste foto’s waren van modellen en artiesten. Een klein overzichtje want er waren ongeveer 200 foto’s

James Brown,  JP Gaulthier, Naomi campbell en Ann de Meulemeester

Bryan Ferry, Herman Brood, Clint Eastwood , Ed Harris

Sean Penn, Donatella Versace, David Bowie, Tina Turner

Annie Lennox, Paul mcCartney, Georgio Armani

Bono, Sergio Herman, Johny Depp

James Last, the hot chili Peppers, Mick Jagger, The Rolling Stones.

Leuk om al die bekende en ook onbekende mensen door de lens van deze fotograaf te zien.