Cartoonfestival Knokke-Heist

Dinsdag was het een ideale dag om met de fiets naar Heist te rijden om het Cartoonpaviljoen een bezoekje te brengen. Er was die dag veel wind en niet overdreven warm. Je ziet op de foto’s dat het op het strand erg rustig was. Het was  fris aan zee.

Sébastien was hier en we fietsten samen naar Heist. Ik ga elk jaar even langs en ik vond het dit jaar veel aangenamer ingericht . Je werd niet de hele tijd omver geblazen met de ene cartoon naast de andere, maar er werden grappige elementen aan toegevoegd en er was ruimte om rond te flaneren.

Tijdens de 57ste editie van het Cartoonfestival Knokke-Heist heeft de top van de Vlaamse cartoonisten zich mogen uitleven rond het thema vakantie en toerisme.
“Groetjes uit”… neemt je mee op een cartooneske wereldreis vol verrassingen en plezier!

Het cartoon paviljoen

Oma is altijd klaar voor een grapje!

In de inkomhall zie je al onmiddellijk welke cartoons prijzen hebben gehaald
( PCB= Press Cartoon Belgium) .     Die namiddag was er een workshop voor kinderen met schelpen

Vanuit het paviljoen een zicht op een verlaten strand.
Er was veel wind.

Foto genomen in het roze caravannetje. Vul je  email adres in vòòr je op de knop drukt en de foto wordt  onmiddellijk toegestuurd.

Morgen de winnaars van de Gouden, Zilveren en Bronzen hoed en nog enkele cartoons.

Lissewege -vervolg

Een eindje verder waar die “oude bekenden” in het café ons toelachten draaiden we de hoek om en zagen we  de kerk Onze-Lieve-Vrouw-Bezoeking . Op het grasplein vóór de kerk stonden er verschillende beelden tentoon.
Maar in de kerk is er elk jaar een mooie tentoonstelling van kunstwerken gemaakt in allerlei materialen . Over smaak valt niet te twisten, maar er waren kunstwerken bij die ik erg mooi vond. 😉

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

Toen was het tijd om even uit te blazen en dat deden we in Huize Saeftinghe gelegen vlak achter dit beeld van een familie op zoek naar woonst zoals er ludiek op een blaadje was geschreven!!

Daar at ik na maanden  noodgedwongen” vasten ” mijn eerste pannenkoek begeleid met een kop thee. Ik heb er niet speciaal last van gehad. Ik kon achteraf wel jodelen van blijdschap!
Daarna wandelden we terug naar de auto en zagen we onderweg deze Eifeltoren!

 

 

.

De auto stond vóór een  schattig caféetje met een piepklein terrasje en overal bloemen op de vensterbanken. We kwamen juist van Huize Saeftinghe maar anders hadden we daar wel een korte stop gedaan.

De rust van de omgeving werd plots verstoord door een schurend metaalachtig geluid . We zagen een oude auto de straat indraaien . Het helse lawaai kwam van de auto bestuurd door een oud dametje die een lekke voorband had en al hobbelend bleef doorrijden. Wij deden nog teken naar haar maar ze bleef hobbelend verder rijden.
We dachten dat ze misschien ergens dichtbij woonde en toch nog thuis wilde geraken. Dus stapten we in de auto en reden weg. Toen we een straat indraaiden zagen we het autootje aan de kant van de weg staan met open voorportier en het oude dametje die zomaar midden op de weg sprong en met haar armen molenwiekte. Ik parkeerde vlak voor haar auto en vroeg hoe we  konden helpen.

Om een lang verhaal kort te maken : Ze had vlak vóór ze de straat indraaide waar wij stonden een klapband gekregen en was verder blijven rijden. Ze hoopte nog thuis te geraken in  Zwankendamme, een dorp vlak naast Lissewege. Maar haar vriendin ,passagier, had haar aangeraden om toch maar aan de kant van de weg te gaan staan. Zij vroeg mij de pechverhelping op te bellen. want zelf had ze geen gsm bij . Ze was aangesloten bij zo’n dienst. Toen ze de papieren uit haar rommellade peuterde bleek dat ze maar betaald had tot einde 2017… Het mensje was totaal overstuur en ik stelde haar voor om de wagen daar te laten en ik zou haar naar huis voeren. Ze wilde de auto niet achterlaten , er moest een garagist komen. De discussie ging nog een eindje verder … tot haar vriendin zei dat ze moest kalmeren en dat ze een taxi zou opbellen. De vriendin maakte regelmatig gebruik van deze taxidienst en ze kende de chauffeurs. Ik gaf haar mijn gsm en ze belde een taxi op in Zeebrugge. De man beloofde binnen een half uurtje hen te komen ophalen. Misschien kon die man er ook voor zorgen dat de auto getakeld werd.

Toen beiden kalm waren en ons honderd keren hadden bedankt en niet wilden dat we bleven tot de taxi aankwam , reden we huiswaarts. We hadden al die tijd niets tegen elkaar gezegd , nu keken we elkaar aan en schoten in een lach ” we hebben een goede daad gedaan vandaag”.

Lissewege

 

Op een dag begin juli 2018, toen ik een “goeie dag” , had stapte ik in de auto om samen met een vriendin ( die me oppept als ik een moeilijke dag heb. Ja toen had ik meer moeilijke dagen dan goeie) naar het  “witte dorp” Lissewege  te rijden( zeker eens klikken wanneer je meer wilt weten over Lissewege ) . Tijdens de zomermaanden is er een mooie beeldenroute en ook een mooie tentoonstelling in de kerk.
Even buiten het centrum konden we parkeren en wandelden we terug naar het centrum via een klein vaartje

.

De kerktoren steekt hoog uit boven de dorpskern en in het landschap is deze massieve toren heel herkenbaar.

Langs het paadje vlak naast het vaartje stapten we naar het centrum.
Het water stond toen al heel laag en lag vol kroos waar de eendjes toch maar door zwommen.

 

Sommige kleine huisjes hadden hun voorgevel mooi aangekleed.

Bij andere huisjes bleek het een kunstwerk te zijn

Dit kunstwerk was op het muurtje van de brug over het Vaartje aangebracht.

 

Het bekende restaurant  de Goedendag.
Lissewege kent verschillende gerenommeerde restaurants

Aan de linkse kant van het Vaartje staan tot aan de bomen in de verte beelden  opgesteld.
Deze keer wandelden we niet zover…

Achter het raam van een herberg een paar oude bekenden!

Morgen wandelen we naar het plein waar  beelden staan vòòr de kerk ,maar ook in de kerk.

 

 

Beelden op de zeedijk in Knokke-Heist

Toen ik naar het strand reed om de vliegtuigen die op het strand landden te zien zag ik enkele beelden op de zeedijk staan. Ik ben op een later tijdstip (toen het ietsje beter ging met me) met de fiets de hele zeedijk afgereden om foto’s te maken van deze beelden.
Ze zijn allemaal spraakmakend en onbekende mensen die er staan te kijken spreken je vol bewondering aan over die prachtige beelden. De reeks gemaakt door Carole Feuerman zijn zo levensecht dat mensen aan de waterdruppels op het badpak voelen of dit water is . Ook de beelden gemaakt door  Rabarama spreken tot de verbeelding zij het op een heel andere manier en  dwingen je tot aandachtig kijken door de inkepingen en motieven bij de levensgrote beelden. Ik heb de (fiets) wandeling in twee keer gedaan en ontmoette hierbij veel mensen die de beelden fotografeerden en vol bewondering erover spraken!  Doe eens die wandeling !!

Dit jaar mag men met een gevoel van trots de 25ste editie van Sculpture Link aankondigen. Zij heeft plaats van 15 juni tot en met 15 augustus. Naar aanleiding van dit jubileum wil men iedere kunstliefhebber op een aangename wijze confronteren met het unieke beeldhouwwerk van twee internationaal bekende vrouwelijke kunstenaars met name de Amerikaanse Carole Feuerman en de Italiaanse Rabarama. Op een frappante en eigenzinnige wijze illustreren beiden het eeuwenoude thema van de vrouw en het vrouwelijke naakt. ….
De jubilerende beeldenwandeling wil de kijker verleiden met 25 monumentale werken die de schoonheid en de uitstraling van de vrouw bezingen en tevens de beeldende persoonlijkheid van de maker illustreren.”

 

De beelden van Carole Feuerman

 

 

 

 

 

 

Morgen de beelden van Rabarama!

Een beetje uitleg…

…waarom ik nog niet kom reageren bij jullie . Het gaat nog altijd niet  echt goed met mij. De Colitis Ulcerosa(=wordt beschouwd als een auto-immuun ziekte waarbij het lichaam zelf de dikke darm gaat aanvallen en een ontsteking veroorzaken. Colitis ulcerosa begint meestal in het rectum en gaat zich van daaruit geleidelijk over de dikke darm verspreiden. De klinische symptomen zijn buikpijn en bloederige stoelgang.) speelt me nog veel parten.  Bij de laatste controle  maandag in het ziekenhuis was er nog teveel ontsteking waar te nemen in de dikke darm. De dokter wil het nu aanpakken met antibiotica en nog een resem pillen om de maag en de darmen te beschermen. Eten is nog altijd een pijnlijke zaak, voornamelijk warm eten. De medicatie zorgt ervoor dat ik vlug moe ben en daardoor ook veel moet rusten. Dan blijft er enkel tijd over om in de namiddag even te fietsen of  wat boodschappen te doen. Een feit is dat ik me niet meer zo ziek voel .
Dat wilde ik toch even vertellen. Helemaal genezen zal iets van lange adem worden en eenmaal de ontsteking genezen zal ik preventief medicatie moeten nemen om niet nog eens zo’n ferme opstoot te krijgen. Ondertussen heb ik ontdekt (=navraag gedaan)dat veel familieleden aan vaderskant  te maken hebben of gehad hebben met darm problemen! Dus de dokter was in haar aanvankelijke beoordeling juist: ”  je hebt het in aanleg of erfelijkheid!”

~~~~~~

Toen ik een van de eerste keren  in de late namiddag een fietswandeling maakt merkte ik dat de dieren de koelte opzochten. Het was die dag erg warm geweest en in de late namiddag was er een briesje gekomen. Maar de koeien en de schapen bleven zoveel mogelijk in de schaduw .

Supporteren voor België .Er moest toen nog gespeeld worden tegen Brazilië en Frankrijk

Braderie

Jaarlijks is er de derde zondag van juli braderie in Westkapelle. Het is een ongelofelijke dag waar heel veel inwoners van de deelgemeenten langskomen. Het is een gelegenheid om buren, vrienden en kennissen te ontmoeten.
Er zijn overwegend verkoopstandjes van de eigen bevolking aangevuld met mensen die regelmatig braderieën aandoen . Je kunt het zo gek niet bedenken of je vindt het hier. Neem die betonmolen en die kapstok uit het jaar stilletjes. Ik heb er zelf eentje gehad toen de kinderen klein waren en die stond in de keuken. Bij het binnenkomen jassen en schoenen bij en onder de kapstok!

De man die kleurrijke beelden en voorwerpen maakt had opnieuw een mooie keuze beelden  en voorwerpen gemaakt.
Het podium was nog leeg en de tafels nog niet bezet. Het was nog voormiddag . De twee beenhouwers waren al volop bezig met bakken en braden en de paar terrasjes bij de bakker en een restaurant ontvingen al klanten ( het lag op dat ogenblik nog in de schaduw).
De kerk die een paar jaar geleden is afgebrand staat sinds kort in de steigers voor heropbouw . Het zal niet enkel voor kerk dienen maar ook als een soort cultuurcentrum.
IK was blij dat ik in de voormiddag ben geweest. Het was toen al erg warm en ’s middags was het in de tuin in de schaduw 27 ° en in de volle zon 37 °. Geen wind zodat het drukkend aanvoelde. Later in de namiddag kwam er briesje op. Ik ben niet meer teruggegaan om de attracties te zien. Vond het veel en veel te warm en had me ’s morgens al te pletter gezweet.

 

Zover het ook reikt zie je  buiten de dorpskom fietsen en auto’s geparkeerd staan.
Ook langs de Natiënlaan stond het rijen ver vol met geparkeerde auto’s.

Nog redelijk vroeg in de voormiddag liep er al veel volk  door de paar dorpsstraten .

Dezelfde kapstok die ik jaren geleden zelf had.
Kinderen kwamen af en aan om lego te kopen.

Materiaal nodig voor de doe-het-zelver?
Of liever mooie geborduurde handdoeken , slabbetjes, kussenslopen met naam op…
Een dankbaar en origineel cadeau.

De man van de  jaarlijks kleurige zelfgemaakte kunstwerkjes

Nog geen liefhebbers om iet se eten of te drinken

Nog geen muziekoptredens


De beenhouwer verkocht worst , kippenvleugels, goed gevulde pizza’s en broodjes
De terrasjes in de schaduw trokken al volk.


Allebei oranje.
Toch een wereld van verschil.

Dat lijkt wel een uitverkoop van glazen en tupperware

Wat warm voor de jasjes maar ideaal weer voor de fleurige jurkjes

Waw suikerspin! (Heb er toch geen gekocht uit vrees  voor mijn darmen 😦  )

Jaarlijks staat dit ijskraam op de braderie .

De fietshandelaar gaf flinke reductie op elektrische fietsen.
Brothers tikmachine herinneringen uit een ver verleden.

De politie waakt!
Doet Bpost uitverkoop?

De heropbouw van de kerk


Reclame voor het bekende For Freedom Museum in Ramskapelle. Een bezoek meer dan waard!