wandelen tot aan de zeedijk en terug…

Woensdag 17 november was het een zonnige namiddag en vriendin en ik zouden eens tot aan de zee wandelen. Ze woont vlak bij het binnenkomen van de gemeente. Ik parkeer mijn auto op de vlakbij gelegen carrefour in haar omgeving en dan gaan we te voet naar de zee. Ik zag het die dag niet zo goed zitten om dat hele stuk heen en terug te doen. Tja, er zijn van die dagen dat ik niet over de haag kan springen en het wat rustiger aan moet doen. Daar heb ik me nu al een beetje bij neergelegd( gevolg van twee operaties waarvan de eerste een verkeerde diagnose was …met gevolgen )Dus reden we een stukje Knokke in en gezien het woensdag was vind je nogal dikwijls een parkeerplaatsje achter het Atheneum. Dat lukte en zo wandelden we verder . Een heel stuk korter te gaan om bij de zee te geraken.

We wandelden door het Vlaams pad waar nog oude ( meestal gerestaureerde )villa’s staan maar toen dacht ik er niet aan om die op de foto te zetten. Maar eenmaal op de Elizabetlaan ( een grote laan die dwars door Knokke-Heist loopt) vond ik het de moeite om daar enkele gebouwen te fotograferen. Het is namelijk zo dat in het begin van de 20ste eeuw veel hotels gebouwd werden waar vooral Engelsen kwamen logeren. Het zijn ook zij die de eerste (verblijfs)toeristen waren en meegeholpen hebben aan de expansie van Knokke.

Zij brachten ook hun geliefkoosde sporten mee zoals tennis en golf . Hierdoor ontstond de Royal Zoute Golf Club, die een van de oudste golfterreinen van het continent is. Ook werden tennisvelden aangelegd. Eveneens werd een anglicaans kerkje gebouwd, dat nog steeds bestaat.
Maar heden zijn de meeste hotels verdwenen en op dezelfde plaats heropgebouwd als appartementsgebouw . De oorspronkelijke naam werd behouden!

Toen kwamen we op de zeedijk, waar een koude wind in ons gezicht sloeg. Brr tegenwind moesten we lopen omdat we naar het Toerisme bureau wilden om een boekje op te halen over de restaurants van Knokke -Heist vermeld in Gault&Millau die iedere burger van de gemeente gratis kreeg ( je moest de uitnodiging die je in de bus kreeg meebrengen). Ik was die vergeten maar op vertoon van mijn identiteitskaart kreeg ik het toch. Altijd leuk om eens te kijken welke restaurants, tearooms, bakkers, slagers, traiteurs ,cafés …erin vernoemd worden.

We wandelden op een verlaten zeedijk , met alleen het geluid van de wind en het geluid van de bouwkranen die gerief naar boven hesen .Gebouwen van 12 verdiepingen en misschien meer ( ik heb zeniet geteld). Op één van de appartementen hadden de bewoners al kerstkransen aan het balkon gehangen.

Het bekende ijssalon was gesloten , dus geen rijen aanschuivende mensen voor een ijsje of warme wafel…

Weet je wat het ergste was van deze gezonde en mooie wandeling? Normaal gaan we iets drinken in een tearoom om de wandeling dan verder te zetten.
Het bleek sluitingsdag te zijn voor de tearooms in dit deel van Knokke. Misschien waren deze -meer naar het dorp toe -wel open. Maar gezien de auto ongeveer in de helft stond zijn we dan maar ‘in de gierigaard “( van armoe )terug naar de auto gewandeld en naar huis gereden!

Verdwenen Zwinhavens

Zaterdag namiddag ben ik met een schoolvriendin uit Brugge naar het Zwin gereden. Het was al een paar keer uitgesteld maar nu de tentoonstelling begin november afloopt gingen we weer of geen weer er toch naar toe. Maar als de wind “uit het zeegat” komt dan is het scherp en koud . We beperkten ons die namiddag tot twee tentoonstellingen , eentje over de verdwenen Zwinhavens en eentje over het leven van de vogels in en rond het Zwin . Maar die laatste is permanent en die namiddag liepen we er enkel eens door.

Behalve de tentoonstelling bezoeken kan je ook een aangepaste fietsroute volgen waar vroeger de Zwinhavens waren. Onderweg is er mogelijkheid om op bepaalde plaatsen door een kijker in Virtual Reality de evolutie te volgen.

Wij hadden geen geluk die namiddag de vogels en de runderen en schapen zaten ver af en de ooievaars waren al naar het zuiden afgereisd. De knotwilgen zijn niet alleen in de omgeving van het Zwin waar te nemen , maar overal in de lanen zie je knotwilgen staan. Het is bijna een symbolische boom op het hele grondgebied.

In een aparte ruimte zie je in VR ontstaan en werking van die verschillende havens met als eindpunt de Van Eyckplaats in Brugge waar de boten toekwamen.

In kijkkasten zie je voorwerpen die in de havens gevonden zijn en boeken over de werking in de havens

Even liepen we nog de zaal door waar je allerlei te weten komt over vogels die aan de kust zijn aan te treffen.

Ik schreef het al dat het die dag niet zo’n schitterend weer was en omdat we een mooi uitzicht hadden vanop het uitkijkplatform op het park besloten we geen wandeling te maken want we wisten niet of we het droog zouden houden en de wind was ook niet zo uitnodigend.

Als afsluiter nog even napraten in de ruime cafetaria-restaurant ” the Shelter”

Zin om het zelf eens te gaan bekijken, Nog tot 7 november kan je in het Zwinpark terecht.

schilderwerken van amateurs

Er is in cc Scharpoord altijd een niet zo grote ruimte voorbehouden aan een kleine tentoonstelling . Deze keer waren het amateur schilderijen over het strand en over het Zwin en ook over de ooievaars in het Zwin. Erg jammer dat de ophanging wat saai was in een onderbelichte gang. Er waren héél herkenbare zichten bij waarvan je kon zeggen dat is daar of daar

Ook nog een kleine en leuke tentoonstelling over zeemeerminnen.

De zeemeermin is een van de meest iconische wezens aller tijden. We kennen haar van mythes, legendes, sprookjes en verhalen die teruggaan tot in de oudheid. Zeemeerminnen worden steeds afgebeeld als sterke, bovennatuurlijke vrouwen die macht, schoonheid en zelfvertrouwen uitstralen.

De Gentse fotografe Elisa Maenhout neemt de kijker mee in de (w)onderwaterwereld van zeemeerminnen.
“Ze hebben dezelfde zorgen als gewone stervelingen, maar zodra deze parttime zeemeerminnen én -mannen hun staart aantrekken, telt alleen nog wat zich onder water afspeelt. Voor hen is dit geen rollenspel, zij voelen zich écht zeemeermin of -man.” 
Haar onderwaterfoto’s brengen de idyllische droomwereld tot leven.

Ik koos een tweetal foto’s uit die qua belichting meevielen. De andere waren te veel met spots belicht of was de weerkaatsing te groot. Het was een kleine tentoonstelling maar eentje die tot de verbeelding sprak.

Tentoonstelling

Op een dag waarvan je niet wist of het nu zou regenen of de zon zou schijnen ging ik naar het cc Scharpoord . Er waren verschillende tentoonstellingen die je kon bezoeken.

Plots was de zon er even , toch maar eerst een wandelingetje rond het zegemeer maken om vervolgens de tentoonstelling van Karl Meersman met audio door Wouter Deprez te bezoeken.

KarlMeersman is een Belgische redactionele cartoonist , woonachtig in Sint-Niklaas . Hij staat bekend om zijn wekelijkse karikaturen in de populaire tijdschriften Trends en Knack . 

“Kwetsbaarheid” zei Karl als mensen vroegen waarover de tentoonstelling zou gaan. “Kwetsbaarheid van het klimaat, van de mens en ook van de kunstenaar.” Meester-verteller Wouter Deprez was gedurende al die jaren de compagnon de route en schreef een eigenzinnige audio-gids. Met deze audiogids loop je door de tentoonstelling. Het is geen opsomming van feiten , het is op een ludieke manier ingesproken.

Een greep uit een hele reeks zeer herkenbare portretten.

Een hele zaal vol bizarre beeldjes.

Cartoonisten hebben enkel als wapen een potlood

Een andere kleinere tentoonstelling toon ik morgen.

werken aan de balkonrotonde !

Onlangs reed ik op het fietspad in de Kalvekeetdijk richting Sluis. Over een honderdtal meter zie je deze pompen staan en waar af en toe water uitvloeit. Op de foto kan je het straaltje water zien. Ik heb me laten wijs maken dat dit is om het water aan de werken voor de balkonrotonde weg te pompen. Terwijl ik daar een foto van nam zag ik in de verte een ooievaar wandelen in de weide en wat verderop een paal met een ooievaarsnest. Misschien is dit zijn “huis”. Gezien het Zwin niet zo ver af is zijn we gewoon om ooievaars te zien wandelen in de weiden. Toen de werken aan het Zwinnatuurpark bezig waren en de ooievaars even geen thuis meer hadden werden overal in de wijde omgeving van het Zwin zo’n palen neergezet. Maar deze beestjes zijn kieskeurig en niet iedere paal is bewoond geworden!

Ik dwaal nu wel erg af. Ik wilde het hebben over de werken op de Natiënlaan . Er wordt een tweede balkonrotonde aangelegd ( de eerste ligt in Westkapelle dorp) en dit gebeurt op een cruciale plaats waar alle bewoners in de omgeving deze weg gebruiken om naar het centrum te gaan of richting Brugge via de A11 of de expresweg naar Antwerpen. Naar het centrum is niet zo’n probleem omdat we de oude weg nl de Kragendijk kunnen gebruiken ( evenwijdig met de Natiënlaan )In de andere richting moeten we vanuit de Kragendijk een bocht nemen op de Natiënlaan en aan het voorlopige verkeerslicht terugdraaien en dat is niet altijd gemakkelijk omdat de lichten hiervoor niet zijn afgesteld. Iedereen is hier een beetje kamikaze en hoopt op de goodwill van de andere bestuurder die je moet laten invoegen!

Tijdens de vierdaagse van de wielerkampioenschappen ben ik het weekend te voet naar de werken gaan kijken. Foto’s kunnen het gigantische van deze werken niet tonen temeer dat je er ook niet zo dichtbij kan geraken. Je rijdt er wel langs op versmalde stroken maar kijken naar die grote putten zit er niet in en te voet geraak je daar niet. Behalve dan bij dit stukje Kalvekeetdijk waar nog bewoonde huizen staan en deze bewoners kunnen enkel te voet naar hun woning. De auto moeten ze elders achterlaten.

Omdat het toch niet duidelijk zal zijn met de foto’s, dan maar een foto vanuit de lucht ( stad Knokke-Heist). Waar die rode vlek is daar stond ik. Nog veel werk voor de boeg !! De put is er al, maar de rest moet nog komen. Eerlijk , het zijn gigantische werken en er wordt bijna dag en nacht gewerkt.
Eén jaar duren deze werken al en het einde is nog lang niet in zicht. En daar heb ik al dikwijls over ” gezanikt” want je moet nu méér tijd uittrekken om ergens op tijd te geraken. Nu maar hopen op een milde winter zodat er kan doorgewerkt worden. Je went nooit helemaal aan de ongemakken die dit met zich meebrengt maar eenmaal af gewerkt zullen we het vlug vergeten zijn. Het was ook zo met de aanleg van de A 11 ,toen duurden de ongemakken twee jaar!

Zoute Grand Prix anno 2021

Verleden jaar was het een Grand Prix in mineur door corona, dit jaar is nog niet helemaal zoals vroegere jaren om geen grote massa volk bijeen te brengen maar toch nog druk genoeg . Vier volle dagen waarin er op gebied van auto’s van alles gebeurt.

In het Prado Zoute ( Prado staat voor Premium Automobile Dome) kunt u in immens grote luxueuze tenten op het strand bij het Albertplein de nieuwste modellen ontdekken. In het Prado Bruges staan de exclusieve oldtimers tentoongesteld.

Er is ook een Rally voorbehouden aan klassieke wagens .Snelheid van uitvoering, technische stuurmanskunsten en respect voor de wegcode staan centraal en beleving er boven op. Naast deze competitie is er ook een tourrit voor chauffeurs die liever op hun eigen tempo het parcours doen.

Dan is er ook nog de GT tour. Een tocht langs bochtige wegen met uitdagende snelheidstesten door unieke sportwagens .

De Zoute Concours d’elegance gaat door in Royal Zoute Golf Club met een spectaculaire tentoonstelling van 75 unieke classic & vintage cars op de fairways van de Royal Zoute Golf Club.

De Zoute Sale is een prestigieuze internationale veiling van zeldzame verzamelaarsauto’s die gehouden wordt op het strand bij het Albertplein in Knokke-Le-Zoute. In 2019 werd maar liefst 15 miljoen euro aan exclusieve auto’s verkocht op de ZOUTE SALE by Bonhams. Hoeveel wordt het dit jaar ?

Zo zie je dat er meer is die dagen dan gewoon even auto’s bekijken die aan de meet komen. Zin om te gaan kijken ? Dat kan want morgen is de laatste dag met de prijsuitreiking als afsluiter!!

Hieronder een impressie hoe het er donderdag aan toe ging bij de aankomst van de Rally en het parkeren op de zeedijk. Stewards alom en Marchals die de bestuurders begeleidden naar een parkeerplaatsje en tevens de omstaanders in bedwang hielden. Een organisatie om U tegen te zeggen.
Ik heb er in elk geval van genoten en toen viel het met de drukte nogal mee. Het was ook de eerste dag.

vrije tijdsmarkt

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2021-09-03_15-04-29-2-1.jpg

Elk jaar in de maand september is er de traditionele vrijetijdsmarkt. Dit jaar ging dit event voor de eerste keer door in het park van het Cultuurcentrum met de focus op verenigen, ontmoeten en samenzijn.
Verenigingen ontmoeten elkaar, bezoekers flaneren langs de kraampjes en krijgen een indruk van het ruime verenigings-, ontspannings- en vrijetijdsaanbod in Knokke-Heist. Er is randanimatie , er zijn jeugdactiviteiten , er is muziek.
Van 10 uur tot 13 uur en daarna onder een ruime open tent( met het weer weet je maar nooit! ) is er dan als afsluiting een bbq.
Onze twee verenigingen voor senioren waren ook aanwezig met een kraampje( Er zijn nog andere senioren verenigingen.)

Het was heerlijk weer en iedereen liep met een smile rond want het was toch een vraagteken of het volk zou trekken in het park van scharpoord daar waar het jaar en dag op de markt in de Lippenslaan was.Het was wel merkbaar dat corona nog niet helemaal vergeten was want er waren minder standjes en ook de andere ligging zal wel een rol gespeeld hebben.

een kleine greep van de ruim 50 kraampjes die er waren :

een klein fragmentje van de pipes en drumband

Een mooie dag waarin je kon kennis maken met wat er allemaal mogelijk is om je vrijetijd voor jezelf zinvol in te vullen.

Nog even terugblikken…

Ik was een paar dagen naar de Westhoek maar toen ik terugkeerde wilde ik behalve de autoloze lanen en straten en het ongemak dat veel winkels gesloten waren gedurende die dagen ,toch eens wat van het WK wielrennen zien. Veel valt er eigenlijk niet te zien. In een zoef zijn de renners voorbij . Voorafgegaan door een paar motards en gevolgd door een sliert auto’s vol reclame en reserve fietsen.
Maar ik wilde de sfeer toch eens proeven in de stad zelf . Waren de mensen het al wat beu maar ik heb geen drommen toeschouwers gezien ( bij de startplaats zelf was het altijd wel druk) achter de nadars. Veel mensen zaten in de fanzones te kijken naar héél grote schermen waarop ze alles goed konden zien. Op het parcours zelf was het erg kalm en zag je meer veiligheidsmensen over en weer wandelen dan dat er toeschouwers waren. Ja ik weet het, het was de laatste dag en de spanning was er een beetje uit. Maar ik heb in elk geval de Belgen zien voorbij flitsen en de volgauto’s waar in één van die auto’s onze Koning samen met Eddy Merkcx hadden plaats genomen!

Vreemde gewaarwording om al die nadars in de hele stad ( waar het parcours langs liep) te zien en ook op de zeedijk waar de meeste tearooms en restaurants gewoonweg gesloten waren omdat ze onbereikbaar waren. Ik zie niet iedereen over die passerelle lopen op het Rubensplein om aan de andere kant te geraken! Maar op die manier konden de mensen wel de strandbars bereiken en naar de startplaats wandelen..

De beelden van Knokke-Heist , Dudzele , Damme en Brugge zullen over de hele wereld gezien zijn . Gratis reclame dus . Ook was het een ferme opsteker dat het die dagen super mooi weer was! De organisatie kan over de hele lijn tevreden zijn.
Maar er is ook een keerzijde en het helpt niet dat er wordt gezegd dat het toch “maar een klein weekje was.” Een klein weekje waarin veel handelaars op het parcours hun zaak maar sloten wegens niet bereikbaar.
Zelfs waar ik woon heb ik veel autobestuurders zien sukkelen om de stad binnen of uit te kunnen rijden. Wegomleiding plakkaten genoeg maar dan weet je nog niet altijd waar je uitkomt. Wilde je van Oost naar West in de stad dan moest je via de A11 rijden en daar ergens een afslag nemen!! Dus als ik naar de deelgemeente Heist wilde rijden moest ik via een omweg naar de A11 en daar ergens weer afrijden!

Ik klaag niet hoor ik was het beu om telkens voor gesloten deuren te staan in de winkels waar ik gewoonlijk boodschappen doe en ben via de A11 naar de Westhoek gereden. Maar meer daar over in een volgend berichtje.

Was het een lange aanloop om de stad te vergrendelen des te rapper werd alles weer vrij gemaakt. De andere morgen waren er bijna geen problemen meer om ergens met je auto te geraken en waren de omleidingen verleden tijd !! Er zijn echter nog verkeersproblemen genoeg door de grote werken voor een rotonde in de Natiënlaan.

Fietsen …

Ja ik heb de smaak weer te pakken en daarenboven is het niet meer zo druk op de fietspaden.

Ik heb wat pech met die fietspaden dicht bij huis. Pech is een geladen woord maar het is nu eenmaal zo dat er veel gefietst wordt om de stad uit te rijden en in de late namiddag keren de fietsers ook allemaal weer terug. Meestal rijden ze in groep en wordt er gebabbeld en gelachen en letten ze ook niet zo goed op de andere fietsers. Tijdens de vakantiemaanden is dit opvallend. Maar ja ik woon nu eenmaal in die omgeving en in welke richting ik ook fiets.Ik kan niet anders dan die fietspaden gebruiken.

Gisteren was ik zelfs wat later gestart nl. op het ogenblik dat de scholen uitgingen, ik reed al die fietsende jongeren tegemoet , geen enkel moment moest ik schrik hebben dat ik zou blijven haperen aan de tegenliggers of het naast liggende land zou induiken. Nog eens een bewijs dat er in de zomermaanden meer zondagfietsers rijden, mensen die niet gewoon zijn om regelmatig te fietsen. ( zoals we vroeger zeiden zondagchauffeurs= mensen die enkel op zondag een toertje deden met hun auto die dan verder de hele week “op stal ” stond. )

Ik reed de hele zeedijk af tot in Heist waar ik even op bezoek ging bij mijn schoonzus vooraleer via een breed fietspad door de polders terug te rijden maar eerst nog via een omweg( werken aan de Natiënlaan) door Westkapelle om thuis te geraken.

Voor ik aan Westkapelle kwam zag ik plots een enorme zwarte rookpluim in de verte en vlak daarop hoorde ik de sirene van de brandweerwagen. Ik ben even afgestapt en heb het spektafel gefilmd. Ik hoorde achteraf dat een aardappelmachine in brand was gevlogen.

De zon had de hele namiddag een beetje verstoppertje gespeeld en toch voelde het wat zwoel aan. De landerijen lagen kaal en de meeste zijn reeds geploegd. De omweg via Westkapelle is een heel lange weg omzoomd met bomen.
Aan de ene kant ligt het industrieterrein en aan de andere kant afgescheiden met een gracht liggen de landerijen. Eentonig is het niet als je zo’n weids uitzicht hebt.
Die mooi opgekuiste grachten doen me terugdenken aan de tijd dat de kleinzoons op vakantie kwamen en we tegen het einde van de vakantie in die grachten grote lisdodden gingen plukken. Zo’n boeket namen de jongens dan mee naar huis. En kijk nu naar die gekuiste grachten. Ik krijg heimwee naar die grachten vol lisdodden.

.

een zomeravond aan de kust

Toen ik ging fietsen was het de hele dag zwoel geweest , weinig zon en wat bewolkt, maar de andere dag was het de hele dag zonnig en zò warm dat ik liever in de koelte bleef .

Rond 19.30 uur trok ik naar de zeedijk om een wandeling te maken en vooral ook om de zon te zien ondergaan.
Ik had dit al dikwijls eens willen doen maar eenmaal de avond er aankwam zeg ik er tegenop om naar de zeedijk te rijden. Na de hitte van de dag leek het een ideale avond om dit te doen.

Het was die bewuste avond overal nog druk en veel fietsen stonden nog geparkeerd op de zeedijk . De terrasjes zaten overal vol. Bij de Rubens zag je zelfs een rij volk op straat wachten om een tafeltje te bemachtigen! En het was niet het enige terras waar geduldig werd gewacht .

Ik kwam niet om op een terrasje te zitten maar om een wandeling te maken en dan de zon te zien ondergaan. Langzaam zag je de hemel verkleuren….

…tot de zon achter de strandcabines verdween en er nog enkel een rood-rozige lucht overbleef. Achteraf speet het me dat ik niet tot aan het water was gegaan. Maar eenmaal de zon de horizon nadert gaat het allemaal zo vlug. Ach een volgende keer maar en liefst met vrij zicht op zee.

De auto stond achter het Casino geparkeerd en ik kon bij mijn terugkeer een foto van een mooi verlichte vòòr-en achterkant van het Casino maken.

Op de terugweg liep ik over het Van Bunnenplein, daalde even de trappen af om een verlicht dichtvers van Maud Vanhauwaert ( Vlaamse dichteres) ) te fotograferen. Ik vond het zo passend op deze plaats : Je kijkt naar boven en je ziet op het plein een terras vol mensen zitten “op een zucht van de zee” !