Bouwwoede

Er is ook nog een andere bouwwoede in mijn omgeving : afbreken van huizen om er nadien een nieuwe te bouwen. Een woning van ongeveer 30 jaar oud werd op één dag tijd volledig afgebroken. Een gezin met drie kinderen heeft er gewoond en verliet het al jaren geleden om kleiner te gaan wonen. Andere bewoners kwamen en gingen en nu willen de nieuwe eigenaars een volledig nieuw huis bouwen.

Vrijdagavond laat hoorde ik een tijd lang enorm lawaai buiten . Ik dacht dat de buren iets aan het lossen waren  en gaf er verder geen aandacht aan.
Maar zaterdagochtend rond 7.30 uur werd ik gewekt door een geluid dat ik niet kon thuis brengen.  Zeker geen grasmachine en ook niet een machine om hout te zagen. Het leek eerder op ijzeren platen die met een dreun neergegooid werden. Ik kroop( bijna letterlijk want ik ben echt geen matinaal mens) uit mijn bed en trok het rolluik in mijn slaapkamer omhoog. Ik kon mijn ogen niet geloven. Daar stond een enorme bulldozer met grijparmen de muur van de woning twee huizen verder te bewerken.

Nu snapte ik dat de avond tevoren damplaten werden gelost en machinerie om dan ’s morgens vroeg de beuk erin te slaan !
En het ging er  nogal heftig aan toe: draden en balken en boilers en chauffage elementen en poutrellen… Alles werd er uit gesleurd en op een camion geworpen. Dan volgden de muren die met grijparmen werden losgewrikt en eveneens op enorme camions werden gedropt.

Het was zaterdag mooi weer en ik ben het huis uit gevlucht om te ontsnappen aan dat vreselijke geluid. Ik ben gaan wandelen met een schoolvriendin in Brugge. Dat laat ik een volgende keer zien.
Vòòr het donker werd kwam ik weer thuis en kon zien dat het huis volledig was afgebroken. Zelfs de hoge dennen die als uit de voegen gegroeide afsluiting dienden waren afgerukt. Eén zielige boom midden in de tuin hadden ze laten staan.

Vandaag maandag is er de hele dag verder opgeruimd . Het was een aan en afrijden van enorme grote camions.  Morgen ga ik eens kijken en voeg er dan een laatste foto bij.

update 1.12.2020

Ik ben deze namiddag gaan kijken .Alles is netjes opgeruimd en de dennen zijn  gezaagd en liggen gestapeld. De werken voor een nieuwe woning kunnen beginnen ! Het voelt toch vreemd aan dat na al die jaren een woning op twee dagen tijd totaal verdwenen is . Alleen de herinnering bestaat nog.

de N49

Toen ik op wandel was in mijn eigen omgeving kwam ik uit op de Natiënlaan ,de grote invalsweg naar Knokke-Heist. Alle weekends is het erg druk in de voormiddag richting zee en in de namiddag richting binnenland.
Tijdens de zomermaanden is het voor de inwoners aan de rand van Knokke-Heist dikwijls een probleem om ergens te geraken in de gemeente zelf maar eveneens om er weg te geraken richting binnenland. Je went daar nooit aan want je moet dikwijls denken ” hoe rijd ik van hieruit( thuis) het best om niet te veel hinder te ondervinden. ” En dat is al lang zo. Toen opa nog leefde ( en hij is ondertussen al  8 jaar overleden ) geraakten we na een bezoek aan de dochter die toen in het centrum woonde met moeite terug thuis. We namen niet eens die fameuze Natiënlaan maar de oude verbindingsweg van Knokke naar Westkapelle. Wat een ritje van 5 minuten moest zijn werd er eentje van driekwartier. Veel chauffeurs hadden die alternatieve weg ontdekt om vlugger uit de stad weg te geraken ,maar ze vergaten dat ze weliswaar een paar km verder terug op de Natiënlaan kwamen . En er was nog een andere weg dwars door de polders die eveneens leidde naar datzelfde kruispunt. Ik woon aan de rand van het centrum en meestal gebruik ik de fiets maar nu mag het even niet na mijn operatie.

Dus ik kwam uit op de Natiënlaan waar ik de ondergaande zon nog mooi kon fotograferen.

Ik dacht nu ik hier toch ben laat ik maar dat stuk eens te voet doen tot aan de verkeerslichten en daar dan weer afdraaien naar huis toe. Ik zag al onmiddellijk een heleboel verkeersborden . De auto’s moeten tijdens de werkzaamheden heen en terug op één baanvak rijden . Om dan na een paar honderd meters terug op het juiste baanvak verder te mogen rijden.

Zolang het nog helder is lijkt het eenvoudig. Maar eenmaal de duisternis is ingevallen rijd ik daar toch met een klein hartje. Je merkt dat iedereen ook wat behoedzamer rijdt.

En hier kom je aan het kruispunt waar  grote werken een aanvang hebben genomen.
Er wordt nl een balkonrotonde gebouwd en die werken gaan meer dan één jaar duren. Verkeerslichten aan het kruispunt verdwijnen en voetgangers en fietsers gaan onderdoor kunnen en het autoverkeer bovengronds. Twee balkonrotondes op nog geen km van elkaar. Die eerste bezorgt al problemen bij druk verkeer wat gaat deze in de toekomst betekenen. Een druk kruispunt : naar het ziekenhuis, de parkbegraafplaats en het industrie terrein aan de ene kant en een verbindingsweg naar een grote woonwijk , naar Sluis en de oude verbindingsweg naar Knokke aan de andere kant. Elke dag ellenlange files op de spitsuren…en nu is het zoeken om op je werk of thuis te geraken.

Op een weekend werden er betonnen blokken gelegd zodat we niet meer over het kruispunt konden komen. Tot bij mij hoor ik de slagen van een  heimachine wat me doet terugdenken aan de werken indertijd aan de A11 waar het maandenlang het dagelijks lawaai was! Eenmaal de A11 af was en de hinder verleden tijd waren we die ongemakken als verkeershinder en omrijden vlug vergeten. Dan denk ik” ach al het ongemak wat we nu ondervinden zal ook wel vlug vergeten zijn als de werken zullen klaar zijn”. Of deze vernieuwing  een verbetering wordt moeten we afwachten

Zoals de auto op de onderste foto kunnen wij enkel richting Knokke rijden om dan halverwege op een tijdelijk aangelegde rotonde terug  richting binnenland te rijden. Er kan nog voor de optie gekozen worden om richting Sluis te rijden en dan af te draaien op de weg Sluis-Westkapelle. Een flinke omweg.

De gevolgen zijn in de omgeving van deze werken al zichtbaar: een grote meubelzaak is al vertrokken( de zaak zal minder goed te bereiken zijn ) ,verschillende villa’s zijn al verkocht of staan te koop( hebben een flink deel van hun tuin moeten afstaan).

Ik ben dan verder naar huis toe gewandeld waar de lichtjes van de kerstboom me verwelkomden!

Het kerkhof op 1 november

 

Vorige week op een zonnige namiddag ben ik naar de centrale begraafplaats gegaan. Het was er rustig en dan vind ik het fijner om daar even rond te wandelen en goedendag te zeggen aan vrienden en kennissen die daar hun laatste rustplaats hebben. Ooit zal ik daar ook rusten en zullen anderen hopelijk ook even langskomen om goedendag te zeggen. Dat is nu eenmaal het leven en hoe ouder je wordt hoe meer dat je beseft dat  het leven eindig is voor iedereen, zonder onderscheid .
Overdaad aan bloemen is op de foto’s nog niet merkbaar . Velen wachten tot de vooravond van  1 november  om bloemen bij de graven neer te zetten.

Ontelbare rijen met gestapelde vijfhoekige betonnen blokken met urnen waar ook de urne van opa in geborgen ligt.

Bij de strooiweide hebben ze een monumentje gezet en arduinen zuilen geplaatst waar een naamplaatje kan op bevestigd worden. In de boom op de strooiweide hangen kleine herinneringen.

Langs en op de strooiweide worden bloemen gelegd

De tendens is tegenwoordig  kleine grafkeldertjes waar een urne wordt in geplaatst. Die worden  al op voorhand geplaatst. Er is enkel eigen keuze voor een dekplaat in marmer of andere materiaal.

Mijn ouders liggen hier nog in dit perk( bovenste foto) , de concessie is verstreken , de grafsteen is verwijderd en pas als alle concessies in dit perk zijn verlopen wordt er overgegaan tot opruimen en aanleg van een nieuw perk.
Bij de tweede foto is er na een ontruiming niet meer overgegaan tot aanleg van een nieuw perk maar werd er een stilteplaats gecreëerd met een slingerend stenen levenspad en enkele banken.

Een groot deel van de parkbegraafplaats bestaat uit grafzerken die een bepaalde hoogte en breedte mogen hebben. Materiaal naar eigen keuze . Geen praalgraven of exuberante toestanden. Er wordt op de parkbegraafplaats allang gestreefd naar eenvormigheid. Iedereen gelijk in de dood !

Het perk( in feite moet ik spreken over tuinkamers die allen omrand zijn met een haagje) waar kinderen begraven liggen . Daar breekt je hart.

De parkbegraafplaats heeft een enorme opkuis achter de rug en ziet er tegenwoordig wat kaal uit. Alleen de herfstkleuren van de bomen fleuren het  op en de vele bloemen die tegen 1 november een plaatsje zullen krijgen bij de vele graven. Er is een onthaal bijgebouwd en een terras waar na de begrafenisplechtigheid nog wat kan uitgerust of nagepraat worden.

Nog een wandeling

Maandag moest ik voor de jaarlijkse controle naar de NKO arts (neus ,keel en oor). Ik heb vroeger al eens verteld dat ik jarenlang last heb gehad van sinusitis. Zodra het herfstweer werd had ik ervan. Vochtig en mistig weer en veel wind en hop ik had het weer zitten . Toen ik op reis eens een geweldige bloedneus kreeg ( in mijn slaap kreeg ik een zodanige bloedneus dat ik wakker werd en het hele hoofdkussen en het bed zelf doordrongen was). Eenmaal terug thuis ben ik in spoed naar een arts gegaan , die heeft een adertje dicht  gebrand en me opmerkzaam gemaakt dat ik reuze poliepen had en dat die de oorzaak waren van mijn sinusaanvallen. Hij sprak zelfs van opereren wat ik helemaal niet zag zitten. Na onderzoeken stelde hij voor om een tijdlang een dubbele dosis te pufferen. Wonder boven wonder waren die poliepen zo gekrompen dat ik praktisch geen last meer had en tot nu toe ook niet meer heb!! Ik ben die man eeuwig dankbaar, al moet ik nu voor de rest van mijn leven ’s morgens en ’s avonds even pufferen!!
O ik dwaal af  dus maandag was controle dag. Alles nog altijd oké. Maar ik volg ook altijd strikt zijn advies. Daarbij is het een plezier om bij hem langs te gaan  zowel hij als zijn vrouw( die het secretariaatswerk doet) zijn de vriendelijkheid zelve en je kunt er altijd met vragen terecht! De  afspraaktijd wordt  strikt nageleefd en in corona tijd is dat ideaal. Niemand in de wachtzaal

Hij heeft zijn woonst en praktijk  niet ver van een klein park met name  “Park 58 ” dat net geen 10 ha groot is en zijn naam dankt aan de Wereldexpo in 1958. Een strakke zeewind  hield me niet tegen om even in dat kleine parkje te lopen. Gelukkig was de zon van de partij want anders was het maar frisjes geweest .

Een drietal jaar geleden heb ik over dit parkje al geschreven.(klik ) Toen waren ze bezig om de heleboel eens te zuiveren van exoten.

De hoofdingang heeft nog altijd zijn mooie pergola.

De watertoren is van alle kanten goed te zien.( Bij een open monumenten dag ben ik eens naar boven geklommen. Een ware uitputtingsslag langs smalle ijzeren trappen rondom de toren ( aan de binnenkant hé! )tot boven aan .)

Natuur en bos (klik )wil  de natuurlijke habitat van de duinen herstellen langs de hele kust. Alle planten die hier niet thuis horen worden verwijderd. In dit park is dit oa al gebeurd maar het zal nog wel tijd vragen eer het zijn vroegere glorie terug heeft. Het is er kaal maar toch zie je al een duinlandschap ontstaan. Alleen hadden ze beter schelpenpaadjes aangelegd  want die asfalt weggetjes zien er niet zo natuurvriendelijk uit. Ik heb ze ook zo veel mogelijk geweerd op mijn foto’s.

Geef het Park nog wat tijd en het wordt opnieuw een heerlijk plekje dicht bij de drukke Elizabetlaan en niet ver van de zee.

17 oktober is Werelddag van het verzet tegen armoede .  Op die dag wordt armoede onder de aandacht van het grote publiek gebracht. In Knokke-Heist is het Koning Rocco en zijn raadsleden die ervoor zorgen dat elk kind gelijke kansen krijgt om te spelen en volop van het leven te genieten. Op verschillende plaatsen op het grondgebied zijn er voor kinderen allerlei doe-activiteiten  en meestal op plaatsen waar kinderen graag spelen zoals in dit Parkje. Meer uitleg over dit initiatief door op klik te drukken.(klik)

Cartoonfestival

Toen ik de tentoonstelling bezocht van Anton Corbijn zag ik bij het buitenkomen de panelen staan die verwijzen naar het cartoonfestival. Jaarlijks ging die door in een grote tent op het strand. Maar door de coronapandemie werd dit evenement , dat elk jaar veel volk lokt gedurende de twee zomermaanden,  geschrapt. De  wedstrijd  ging dit jaar door onder de vorm van een openluchttentoonstelling met een wandel- of fietsroute doorheen Knokke-Heist.

In Cultuurcentrum Scharpoord, ’t Zwin, Museum Sincfala en het For Freedom museum prikkelen de winnaars èn geselecteerden van de Grote Prijs Knokke-Heist Gouden Hoed & Press Cartoon Belgium ongetwijfeld je lachspieren. Op de 4 locaties ruim 230 cartoons! Best de moeite!

De 40 cartoonspots staan namelijk voornamelijk opgesteld langs de vernieuwde gemeentelijke speeltuintjes! Hier een zicht in de tuin van het cultuurcentrum

Je hoeft je niet meer te haasten want sedert vorige weekend is dit evenement afgesloten.. Ik heb nog juist in de tuin van het CC. Scharpoord een deel van de cartoons kunnen bekijken. Hopelijk kan het volgende jaar weer in de grote tent en kan dan de 60ste uitgave van het Cartoonfestival groots gevierd worden.

De winnaars van de 59ste uitgave van het Cartoonfestival.

Tentoonstelling in CC Scharpoord

Het regende fel toen ik die bewuste dag de tentoonstelling van Anton Corbijn (°20.5.55) fotograaf, grafisch ontwerper en speelfilmregisseur bezocht in het CC. Scharpoord. Om veiligheidsredenen ( Covid19) was er een andere ingang voorzien dan normaal en moest ik rond het hele gebouw lopen naar een ingang die uitzag op het Zegemeer. Zo kwam je niet in aanraking met de mensen die de bibliotheek bezochten of die naar de cafetaria gingen.
De hele tentoonstellingsruimte op het gelijkvloers was ingenomen. Met verschuifbare panelen passen ze de ruimte aan naar gelang de grootte van een tentoonstelling. Maar ook de hele bovenruimte was ingenomen en zodanig ingericht dat je niemand moest kruisen. Je werd in tijdslots toegelaten en zo was het nooit te druk en kon je rustig genieten van al die foto’s.

Anton Corbijn Knokke-Heist

 

De portretten die Corbijn maakte van Kate Moss, Alexander McQueen of van Naomi Campbell hebben inmiddels een iconische status verworven. Als visual director achter Depeche Mode en door zijn decennialange samenwerking met onder meer U2 heeft hij een stempel gedrukt op hoe wij kijken naar een belangrijk stuk hedendaagse cultuur. 

De meeste foto’s waren van modellen en artiesten. Een klein overzichtje want er waren ongeveer 200 foto’s

James Brown,  JP Gaulthier, Naomi campbell en Ann de Meulemeester

Bryan Ferry, Herman Brood, Clint Eastwood , Ed Harris

Sean Penn, Donatella Versace, David Bowie, Tina Turner

Annie Lennox, Paul mcCartney, Georgio Armani

Bono, Sergio Herman, Johny Depp

James Last, the hot chili Peppers, Mick Jagger, The Rolling Stones.

Leuk om al die bekende en ook onbekende mensen door de lens van deze fotograaf te zien.

 

Shuttledienst in de badstad, laatste deel

We naderden het einde (of begin) van de Kustlaan  en waren halverwege onze wandeling.

Op het Vanbunnen plein stapten we vanuit de Kustlaan de trappen op en zagen mooi vlinders op de zijkanten van de trappen.

Op het plein zat er behoorlijk volk op de verschillende terrassen te genieten van de zon. Even wandelden we naar de zee toe en  zagen op het plein een mooi kunstwerk van Philippe  Aquirre y Otegui (klik) een man en een vrouw die elkaar steunen en een poort vormen en als symbolisch gebaar de passage vormen van de binnenstad naar de Zeedijk of omgekeerd. Deze kunstenaar heeft op de speelplaats van de school ” de Pluim”  iets speciaals gebouwd  een soort toren waarin ruimte is om te bezinnen, uit te rusten of samen met de leraar les te krijgen. Eerstdaags maak ik er een foto van!

Op de zeedijk één van de vele mooie bloembakken die een grens vormen van de zeedijk met de rijweg. Over de ruim 6 km lange zeedijk zijn overal zo’n mooi bloembakken te zien.
In een strandbar is het druk maar rustig. Geen storende muziek dit jaar!

Maar het werd zo langzamerhand tijd om de Lippenslaan af te wandelen want we moesten nog een flink stuk wandelen. Een deel van de Lippenslaan is in één rijrichting afgesloten en in het midden zijn plankenvloeren gelegd waarop enorme plantenbakken staan  , hier en daar onderbroken om terrasjes neer te planten voor de handelaars. Kwestie om hen in coronatijden meer ruimte toe te bedelen. Er werden hiervoor planken vloeren aangelegd zodat je niet het gevoel had op een vrijgekomen parkingplaats te staan. Toevallig was het die dag sluitingsdag voor veel zaken zodat de terrasjes leeg bleven.

Hoewel we toch plekken zagen waar terrasjes gewoon op de parkingplaatsen stonden. Ik schreef het al het was die dag sluitingsdag voor veel handelaars en bijgevolg erg rustig.

Deze foto’s zijn genomen een tijdje vroeger toen we voor de eerste keer op de lippenslaan gingen wandelen en we halverwege terugkeerden omdat ik het fysiek nog niet aankon. Ter hoogte van het Verweeplein( het marktplein)  zat er toen wel veel volk op de terrasjes waar je er hier eentje van ziet. Door bloembakken midden op de weg kon je niet rechts omkeren. Allemaal om het autoverkeer wat te ontmoedigen in het centrum.

Enkele winkels hadden opvallende stukken buitengeplaatst. Ja waarom zou je nu eens niet neervlijen op een kopie van een bekend schilderij. En die reuzehond daar stond je wel even stil voor en zeker door de geur die uit de winkel kwam. Een jonge chocolatier was op dat ogenblik bezig met een workshop chocolade pralines maken voor kinderen. Bedrijvig waren de kinderen!!

Deze zomer bolden er ontelbare scooters door Knokke-Heist. Een handelaar heeft daar op ingehaakt en vòòr zijn winkel en tegen de muur aan de overzijde stonden er een massa op kopers of huurders te wachten.

In het kader van kleinschalige evenementen was er dit jaar een rollerskate piste neergezet op de parking voor de Margarethakerk. Of dit een groot succes is geworden weet ik zo niet. Toen ik de foto’s nam was het er kalm. De piste heeft er twee volle maanden gestaan.

Ter hoogte van het Verweeplein stapten we opnieuw in de shuttlebus en die bracht ons tot vlakbij de parking aan het station! Allebei waren we het eens dat we nog met de shuttle tot ergens in het centrum zouden rijden en te voet terugkeren . Ja we zijn allebei van leeftijd hé; 🙂 🙂 🙂

Shuttledienst in de badstad

De grote evenementen  in onze badstad  zijn omwille van Covid-19 tot het einde van dit jaar allemaal afgelast .  Alles wat een grote volkstoeloop kan meebrengen . Het gemeentebestuur heeft alternatieven gezocht die in de smaak zijn gevallen bij iedereen.
Zo rijdt er sedert begin juli dagelijks een gratis elektrische shuttledienst door de winkelstraten van Knokke-Heist met een start in de omgeving van het Station  tot in het Zoute. Onderweg zijn een tiental stopplaatsen waar je kan op- en afstappen. Deze dienst  loopt tot het einde van het jaar. De shuttle doet  één uur over het volledige parcours (heen en terug en als de drukte van het verkeer het toelaat)

Door het grote succes krijgt het project een vervolg tussen 1 oktober en 15 november in het kader van #ikzomerwestvlaams. Er wordt vanaf dan ook een nieuwe lijn ingelegd naar het Zwin. Zo zal het mogelijk zijn om vanaf het Station met een shuttle tot in het Zoute te rijden om daar dan over te stappen op een andere Shuttle die met een paar stopplaatsen tot aan het Zwin rijdt!

Gezien de afstand Station-het Zoute heen en terug voor mij nu nog niet haalbaar is , kozen we vorige week voor  een “reisje” tot aan de Minigolf in het Zoute en keerden we te voet terug om na driekwart van de afstand de shuttle op te stappen richting station.

De bedoeling was om de bebloemingsactie  in de winkelstraten te bekijken. Hieronder start ik in het Zoute.

Vlak vòòr het kerkje van de Paters Dominicanen , in de volksmond ’t Paterskerkje , is een gekende bloemenwinkel.
De uitbaters zijn ingegaan op het voorstel van de gemeente om mee te doen aan de bebloemingsactie . Zij hebben samen met andere handelaars in hun buurt de straat opgewaardeerd met prachtige duurzame bloemenarrangementen.
Sommige zijn echte kunstwerkjes en zullen ook blijven staan , zoals het prieel met de twee zitbanken die aan de overkant van de winkel op een hoek zijn geplaatst.

De bloemenwinkel op de hoek heeft aan beide kanten arrangementen gemaakt met bloemen en (vermoedelijk) wilgentakken.

Ook een winkel met mooie snuisterijen heeft een versierde gevel. De bloemen zijn nu echter  uitgebloeid. Maar de korven met planten en bloemen aan weerszijden van de etalage staan er nog altijd fris bij

Bij een vis en traiteurszaak suggereren de bloemstukken zeilen van een boot

De etalages van de winkel zijn zo mooi dat je er met bewondering naar kijkt en van geniet.

wordt vervolgd

Naar het Zwin

Alle dagen van deze week ben ik op wandel geweest. Het kan elke dag de laatste zonnige dag zijn en dus moet er geprofiteerd worden van elke dag. Ik verzamel alle foto’s en zal ze tonen als het wat rustiger wordt. Ik moet eerlijk zijn ik heb de kracht niet meer om daar ’s avonds nog aan te beginnen. Ben allang blij dat ik me kan beperken met wat rusten ’s middags en er dan tegen kan tot de vooravond.
Vandaag was het zo’n mooie dag dat mijn vriendin en ik naar het Zwin zijn gereden en een wandeling hebben gemaakt op de vernieuwde Zwindijk. Een stukje maar want de totale lengte (nieuwe Zwindijk samen met de Internationale dijk zijn) is bijna 7 kilometer .

We wandelden tot aan de eerste stopplaats waar je rondom beschermd door lage muurtjes en waar zitbanken staan  kunt genieten van het uitzicht.
Weinig wandelaars maar des temeer fietsers! We moesten netjes aan de kant blijven of ze zouden ons overhoop gereden hebben. Eigenlijk wel een leuk zicht om al die fietsende mensen te zien  niet gehinderd door autoverkeer.

Ne een hele poos genoten te hebben met een drankje en een zelfgemaakte muffin, want hier is er nergens een cafetaria of zo te bespeuren alleen maar puur natuur , zijn we terug gewandeld ! We gingen nog een koffietje drinken in de bistro-restaurant ” de Shelter”. Het was er zo heerlijk zitten dat we niet veel zin hadden om huiswaarts te rijden.

 

Een informatiebord met alle nodige uitleg.

Een prachtig zicht van het Zwin waar de “Zwinneblommen” al zijn uitgebloeid. Veel wandelaars in het zwinreservaat maar de afstand was te groot om er mooie foto’s van de maken.

Onafgebroken zie je grote containerschepen voorbij de zwingeul varen.

Ontelbare fietsen reden af en aan.

Onze stopplaats en daar hebben we lange tijd genoten van het uitzicht( en van onze muffin 🙂 )

Op verschillende plaatsen waren fotografen bezig sommigen met enorme lenzen om de vogels op de kleine zandbanken te kunnen fotograferen. Hier op  de foto zijn die kleine zandbanken niet te zien.

Voor voetgangers is een trap voorzien naar de Zwindijk. Veiliger dan langs de helling naar boven gaan door al die fietsers die met een rotvaart naar beneden komen. Achter de rij knotwilgen  in de verte vind je” de Shelter” een bistro-restaurant…

…waar je binnen en buiten iets kan eten of drinken. Natuurlijk namen we ons koffietje buiten bij zo’n mooi weer.

Strandstoelen waar je heerlijk kan uitrusten staan op je te wachten ,met zicht op de weiden ( waar momenteel geen dieren rondlopen).

De bovenste foto is richting de Zwindijk en de tweede foto is richting de Zwinbosjes en naar de Haas van Flanagan.

Een aangeduide wandelroute waar nesten van ooievaars te zien zijn!

fotos op het strand

Ik heb veel zomeractiviteiten gemist door ziekte . Ik kom tot het besef dat ik andere jaren veel op stap was in eigen gemeente en nu was dit door ziekte en ook door Corona tot een minimum herleid. Alle grote activiteiten en evenementen waren geschrapt en onze Burgemeester zei van in het begin ” tot het einde van het jaar”. Daar lijkt het tot heden toch op. Maar zaken waar geen grote volkstoeloop voor is zijn er nog wel zoals de beeldenroute ,een aangepast cartoonfestival waar over de hele gemeente verspreid grappige panelen waren geplaatst, ook is er een grote bebloemingsactie in de voornaamste winkelstraten met medewerking van de bekende Daniel Ost( ik probeer die binnenkort toch eens te doen)…

Hieronder heb ik nu het kunstproject van Wim Tellier  ( film terug te vinden op zijn FB )het strand pal tussen Duinbergen en Knokke bezocht. Met dit initiatief vraagt hij aandacht voor bijen als levensnoodzakelijke dieren. Knokke-Heist evenals nog veel andere gemeenten zetten zich in om bloemenweides aan te leggen. Die zijn niet alleen nuttig voor de bijen maar ogen ook heel mooi. Onze Burgemeester heeft zelf twee grote weiden laten inzaaien met bloemen ,ook bij het CC Scharpoord is een bloemenweide en vele boeren doen mee aan deze actie door op de brede rand van landerijen bijenvriendelijke bloemen te zaaien

 

Zes bloemen (500x vergroot ) liggen op het strand . In een video wordt getoond waar deze bloemen vanuit de lucht zijn gefotografeerd zoals op het dak van het ziekenhuis AZ Zeno, in de omgeving van het Zwin , op het Heldenplein, het Rubenplein, in de Golf, Lake side Paradise.

Deze bloemen liggen goed vast geankerd op het strand.
De foto van de  plaats waar de zes bloemen  aanvankelijk in de gemeente lagen hangen op palen. Maar die dag was er zo’n sterke wind dat de doeken dubbeltoe hingen. Trekken om ze goed te krijgen lukte niet daarvoor waren de canvassen véél te zwaar.

De wind was ons een beetje gunstig gezind en  het lukte toch met een paar canvassen: de eerste is het heldenplein met vooraan de blauwe bloem, dan in het Zwin op de foto onderaan de roze bloem en nog eentje met de bloem op het dak van AZ Zeno. De andere kreeg ik niet gefotografeerd. Aan de achterkant stond er telkens een foto van een bloem.