Nog even terugblikken…

Ik was een paar dagen naar de Westhoek maar toen ik terugkeerde wilde ik behalve de autoloze lanen en straten en het ongemak dat veel winkels gesloten waren gedurende die dagen ,toch eens wat van het WK wielrennen zien. Veel valt er eigenlijk niet te zien. In een zoef zijn de renners voorbij . Voorafgegaan door een paar motards en gevolgd door een sliert auto’s vol reclame en reserve fietsen.
Maar ik wilde de sfeer toch eens proeven in de stad zelf . Waren de mensen het al wat beu maar ik heb geen drommen toeschouwers gezien ( bij de startplaats zelf was het altijd wel druk) achter de nadars. Veel mensen zaten in de fanzones te kijken naar héél grote schermen waarop ze alles goed konden zien. Op het parcours zelf was het erg kalm en zag je meer veiligheidsmensen over en weer wandelen dan dat er toeschouwers waren. Ja ik weet het, het was de laatste dag en de spanning was er een beetje uit. Maar ik heb in elk geval de Belgen zien voorbij flitsen en de volgauto’s waar in één van die auto’s onze Koning samen met Eddy Merkcx hadden plaats genomen!

Vreemde gewaarwording om al die nadars in de hele stad ( waar het parcours langs liep) te zien en ook op de zeedijk waar de meeste tearooms en restaurants gewoonweg gesloten waren omdat ze onbereikbaar waren. Ik zie niet iedereen over die passerelle lopen op het Rubensplein om aan de andere kant te geraken! Maar op die manier konden de mensen wel de strandbars bereiken en naar de startplaats wandelen..

De beelden van Knokke-Heist , Dudzele , Damme en Brugge zullen over de hele wereld gezien zijn . Gratis reclame dus . Ook was het een ferme opsteker dat het die dagen super mooi weer was! De organisatie kan over de hele lijn tevreden zijn.
Maar er is ook een keerzijde en het helpt niet dat er wordt gezegd dat het toch “maar een klein weekje was.” Een klein weekje waarin veel handelaars op het parcours hun zaak maar sloten wegens niet bereikbaar.
Zelfs waar ik woon heb ik veel autobestuurders zien sukkelen om de stad binnen of uit te kunnen rijden. Wegomleiding plakkaten genoeg maar dan weet je nog niet altijd waar je uitkomt. Wilde je van Oost naar West in de stad dan moest je via de A11 rijden en daar ergens een afslag nemen!! Dus als ik naar de deelgemeente Heist wilde rijden moest ik via een omweg naar de A11 en daar ergens weer afrijden!

Ik klaag niet hoor ik was het beu om telkens voor gesloten deuren te staan in de winkels waar ik gewoonlijk boodschappen doe en ben via de A11 naar de Westhoek gereden. Maar meer daar over in een volgend berichtje.

Was het een lange aanloop om de stad te vergrendelen des te rapper werd alles weer vrij gemaakt. De andere morgen waren er bijna geen problemen meer om ergens met je auto te geraken en waren de omleidingen verleden tijd !! Er zijn echter nog verkeersproblemen genoeg door de grote werken voor een rotonde in de Natiënlaan.

Fietsen …

Ja ik heb de smaak weer te pakken en daarenboven is het niet meer zo druk op de fietspaden.

Ik heb wat pech met die fietspaden dicht bij huis. Pech is een geladen woord maar het is nu eenmaal zo dat er veel gefietst wordt om de stad uit te rijden en in de late namiddag keren de fietsers ook allemaal weer terug. Meestal rijden ze in groep en wordt er gebabbeld en gelachen en letten ze ook niet zo goed op de andere fietsers. Tijdens de vakantiemaanden is dit opvallend. Maar ja ik woon nu eenmaal in die omgeving en in welke richting ik ook fiets.Ik kan niet anders dan die fietspaden gebruiken.

Gisteren was ik zelfs wat later gestart nl. op het ogenblik dat de scholen uitgingen, ik reed al die fietsende jongeren tegemoet , geen enkel moment moest ik schrik hebben dat ik zou blijven haperen aan de tegenliggers of het naast liggende land zou induiken. Nog eens een bewijs dat er in de zomermaanden meer zondagfietsers rijden, mensen die niet gewoon zijn om regelmatig te fietsen. ( zoals we vroeger zeiden zondagchauffeurs= mensen die enkel op zondag een toertje deden met hun auto die dan verder de hele week “op stal ” stond. )

Ik reed de hele zeedijk af tot in Heist waar ik even op bezoek ging bij mijn schoonzus vooraleer via een breed fietspad door de polders terug te rijden maar eerst nog via een omweg( werken aan de Natiënlaan) door Westkapelle om thuis te geraken.

Voor ik aan Westkapelle kwam zag ik plots een enorme zwarte rookpluim in de verte en vlak daarop hoorde ik de sirene van de brandweerwagen. Ik ben even afgestapt en heb het spektafel gefilmd. Ik hoorde achteraf dat een aardappelmachine in brand was gevlogen.

De zon had de hele namiddag een beetje verstoppertje gespeeld en toch voelde het wat zwoel aan. De landerijen lagen kaal en de meeste zijn reeds geploegd. De omweg via Westkapelle is een heel lange weg omzoomd met bomen.
Aan de ene kant ligt het industrieterrein en aan de andere kant afgescheiden met een gracht liggen de landerijen. Eentonig is het niet als je zo’n weids uitzicht hebt.
Die mooi opgekuiste grachten doen me terugdenken aan de tijd dat de kleinzoons op vakantie kwamen en we tegen het einde van de vakantie in die grachten grote lisdodden gingen plukken. Zo’n boeket namen de jongens dan mee naar huis. En kijk nu naar die gekuiste grachten. Ik krijg heimwee naar die grachten vol lisdodden.

.

een zomeravond aan de kust

Toen ik ging fietsen was het de hele dag zwoel geweest , weinig zon en wat bewolkt, maar de andere dag was het de hele dag zonnig en zò warm dat ik liever in de koelte bleef .

Rond 19.30 uur trok ik naar de zeedijk om een wandeling te maken en vooral ook om de zon te zien ondergaan.
Ik had dit al dikwijls eens willen doen maar eenmaal de avond er aankwam zeg ik er tegenop om naar de zeedijk te rijden. Na de hitte van de dag leek het een ideale avond om dit te doen.

Het was die bewuste avond overal nog druk en veel fietsen stonden nog geparkeerd op de zeedijk . De terrasjes zaten overal vol. Bij de Rubens zag je zelfs een rij volk op straat wachten om een tafeltje te bemachtigen! En het was niet het enige terras waar geduldig werd gewacht .

Ik kwam niet om op een terrasje te zitten maar om een wandeling te maken en dan de zon te zien ondergaan. Langzaam zag je de hemel verkleuren….

…tot de zon achter de strandcabines verdween en er nog enkel een rood-rozige lucht overbleef. Achteraf speet het me dat ik niet tot aan het water was gegaan. Maar eenmaal de zon de horizon nadert gaat het allemaal zo vlug. Ach een volgende keer maar en liefst met vrij zicht op zee.

De auto stond achter het Casino geparkeerd en ik kon bij mijn terugkeer een foto van een mooi verlichte vòòr-en achterkant van het Casino maken.

Op de terugweg liep ik over het Van Bunnenplein, daalde even de trappen af om een verlicht dichtvers van Maud Vanhauwaert ( Vlaamse dichteres) ) te fotograferen. Ik vond het zo passend op deze plaats : Je kijkt naar boven en je ziet op het plein een terras vol mensen zitten “op een zucht van de zee” !

Als de avond valt na een warme dag

Op de vooravond na een broeiend warme dag( de zon was omfloerst maar het was toch 30 graden) en je weer normaal kon ademen heb ik mijn fiets uitgehaald en ben de polders in gereden. Op de eerste foto keek ik achter me en zag de bomenrij waar ik vandaan kwam en in de verte de torenspits van de kerk van Westkapelle die vernieuwd is na de zware kerkbrand in 2013 (https://www.youtube.com/watch?v=BwCa5lv8HUo) .
Ik reed de Hazegrasstraat in waar het fietspad bijna de grens vormt met Sluis (Nl). Op de verschillende boerderijen langs deze weg zag je koeien liggen en staan dichtbij een waterput of er nog water in stond kon ik vanaf het fietspad niet zien.
De boeren hadden flink gewerkt en op het ene stuk land lag er hooi te drogen , op een ander stuk was het graan gemaaid en lagen hier en daar nog pakken samengeperst stro en op nog een ander stuk land was mest gestrooid op de stoppels en lag het klaar om geploegd te worden, nog wat verder was de grond reeds geploegd.

Toen kwam ik aan gedeelte waar er normaal veel paarden in de omheinde weiden staan. Er is daar ook een paardenhotel waar de paarden kunnen verblijven.(klik) Er zijn ook nog paardenfokkers in de buurt om volledig te zijn..

Ik ben verder gereden en niet meer afgestapt om foto’s te maken want het was druk toen ik in de richting Oosthoek reed en neen ik ben niet afgestapt om een hoeve ijsje te halen. Het buitenterras zat al stampvol. En overal geparkeerde fietsen.
Ik kreeg het nu al warm als er horden fietsers me kruisten. Het zijn precies kamikazes die voorbij rijden. Ik kan niet zo goed schatten maar ik reed een gezapige 17 km/uur . Hun snelheid lag een stuk hoger en dan te weten dat het fietspad daar niet zo erg breed is met aan de ene kant een stekelige haag en aan de andere kan je zomaar in het veld kukelen!

Toen ik in de Oosthoek kwam draaide ik de Paulusstraat in en ik had daar de hele weg voor mezelf, behalve de politieauto die me voorbijreed en je nog op de foto ziet rijden . De weg is daar grotendeels omzoomd met maisvelden. Dichter bij huis zag ik nog een stoppelveld dat vers geëgd was en bemest en klaar lag om geploegd te worden.

Voor de laatste foto ben ik toch nog eventjes afgestapt : de poorten van een garage waren beschilderd met een hond en een poes. Geen zoeken dus waar je moet zijn voor verzorging van je poes en hond!

En toen ik mijn straat indraaide kon je het geen schemer meer noemen. Mooi weer of niet ,de avond valt toch al een stuk vroeger !

ps de foto’s zijn aanklikbaar

scharpoord

Het was een regenachtige dag en zeker geen terrasjes weer (op het dak van cc.Scharpoord). Ideaal om het Cartoonfestival binnen te bekijken. We hadden buiten al de panelen langs het zegemeer en in de tuin van scharpoord bekeken, nu gingen we eens binnen kijken. Toen moesten we nog reserveren maar ondertussen was die reservatieplicht afgeschaft.
We waren er zeker niet alleen. Maar het viel wel best mee. Iedereen respecteerde elkaar en bleef wat op afstand. De tentoonstelling was verdeeld over verschillende kamers. Je liep oa in een duikboot en in een bank…In een duikboot kon je de cartoons van Lectrr bekijken onder roodkleurig licht en je stapte ook een kluis van een bank binnen waar het geld zomaar op de vloer lag( met een afbeelding van Lectrr erop. Wat dacht je wel? 🙂

Cartoons genoeg . Ik plaats er hier enkele.

Het is onmogelijk om de beste er uit te halen. Er zijn er zoveel en iedereen vindt wel iets anders het mooist of het grappigst.

Lego was alom tegenwoordig om verschillende sport disciplines uit te beelden. In de bovenzaal waren de cartoons gegroepeerd volgens de sportdiscipline;

En als afsluiter een selfie die je kon nemen in een decor in de afdeling van het wielrennen!! De foto werd je toe gemaild! Leuk toch!

En uitrusten van het slenteren van cartoon naar cartoon kan in de gezellige cafetaria .. Daar kom je altijd wel iemand tegen die je kent, zo ook deze keer. Een hartelijk weerzien met bekenden na zo’n lange tijd . Zeker omdat de cafetaria héél lang dicht was.
Daarna door de regen terug wandelen naar de auto die we niet meer kwijt konden op de ruime parking van scharpoord maar een eind verder in de Meerlaan. Een regenachtige dag die leuk was ingevuld.

Krolf

De senioren kunnen weer starten met Krolf spelen.

Krolf is een sport die uit de Scandinavische landen komt overgewaaid. Het wordt gezien als een mix van golf en crocket. Spelers trachten een bal met een hamer in een hole te slaan. Het lijkt gemakkelijk maar je mag hard meppen om die tamelijk zware bal ver weg te slaan . Hole in one komt maar zelden voor ( bij ons toch ). Je mag al blij zijn als je in de buurt komt van het gat dat in het gras is gemaakt ( en die je na een partijtje krolf spelen weer netjes moet dicht maken). Je kan dit spel overal spelen waar gras is en je moet de oneffenheden er bij nemen. Een spel telt 12 holes en de winnaar is hij/zij die de minste slagen nodig had . Een spelnamiddag bestaat meestal uit twee rondes.

Het gemeentebestuur heeft toelating gegeven om de sportieve activiteiten te hervatten. Lange tijd kon het niet omdat omwille van corona en ook omdat de sporthal waar wij als senioren in Westkapelle tijdens het voorjaar en de zomermaanden buiten petanque spelen en tijdens de wintermaanden binnen koersbal spelen, tot heden gebruikt wordt voor de corona vaccinatie . Zelfs de petanque veldjes buiten mochten niet gebruikt worden. Ook Krolf mocht niet .
We mochten de voorbije week per uitzondering één namiddag gebruik maken van de tuin van scharpoord om promotie te maken voor Krolf.
Vanaf september kunnen we terug in Westkapelle op een nieuw terrein spelen. De opkomst van de senioren was groot en sommige mensen had ik al ruim een jaar niet meer gezien. Ik hoop dat de wandelaars die langskwamen of op het terras van de cafetaria zaten goesting hebben gekregen om mee te spelen.
Héél leuke nieuwe sportieve start en laat ons hopen dat het zo mag blijven…

Een kleine impressie:

Cartoon festival

Omwille van corona gaat het cartoonfestival niet door in een tent op het strand van Heist maar gedeeltelijk in openlucht rond het Zegemeer , in de tuin van het cc.Scharpoord en in verschillende zalen van het Scharpoord zelf.

Dit jaar staat het festival in het teken van iedereen kampioen. Nieuw is dat het festival een tekenaar extra in de verf zet. Die eer valt cartoonist Lectrr te beurt. Lectrr is de artiestennaam van Steven Degryse, een Belgische cartoonist, columnist en striptekenaar.

De Cartoons buiten aan het Zegemeer ben ik gaan bekijken. Maar ik ben er niet meer toe geraakt om binnen verder te kijken. Er komt een moment dat je “verzadigd” bent en daarenboven moest je om binnen verder te kijken reserveren. Heden is die reservatie voorwaarde afgeschaft en kan je mits de nodige afstand vrij binnen gaan .Dat doe ik beslist nog vòòr 29 augustus want dan sluit het festival..

Een kleine greep van de cartoons die ik buiten zag:

In de tuin van scharpoord is er nog een tentoonstelling nl de World Press photo. Ik was onder de indruk van die foto’s die een duidelijk bericht de wereld insturen.

Cartoons in openlucht: Langs het zegemeer zijn panelen opgesteld en ondertussen heb je een mooi zicht op het zegemeer en La Réserve..

Ideaal om tussen twee buien door te gaan kijken !!

Bosje van Heist

Het was al een hele tijd geleden dat ik in het Directeur-Generaal Willems park ,zo is de officiële naam ,had gewandeld. Dit bosje ligt tussen Duinbergen en Heist en is een aantal jaren geleden flink onderhanden genomen tot vreugde van velen en ook tot ergernis van anderen. Die laatsten vonden dat het eerder een kaalslag was dan een opkuis. Ach altijd als er iets gedaan wordt zijn er mensen vòòr en mensen tegen. Maar het mocht echt wel eens wat opgekuist en aangepast worden aan de huidige tijd. Nu is er een mooie zanderige speeltuin voor kinderen , liggen de paadjes er opgekuist bij en na een paar jaar is de ondergroei tussen de bomen weer op peil.


Ook het duinengedeelte oogt weer mooi . We zijn er niet helemaal doorgewandeld want mijn vriendin houdt er niet zo van om door de zanderige paadjes te lopen. Maar toch leuk om te zien dat er veel in bloei staat in dat gedeelte.

toen we de zeedijk naderden liepen we vlak naast de plaats waar vroeger het zwembad de Raan lag. Nu is er een duinengebied aangelegd met zelfs helmgras en kunnen kinderen daar ravotten op de kleurige balken die er geplaatst zijn.. Hopelijk blijft dit zo en komt er geen nieuwbouw op die plaats.

En toen kwamen we op de zeedijk in Heist. Ik heb geen strandbars gefotografeerd maar het strand en de duinen, de sportvelden op het strand en in de verte de contouren van de haven van Zeebrugge

Hoe kan het ook anders dat ik nog een beeld tegenkwam van Lavarenne ! Tenslotte staan de beelden over de hele zeedijk verspreid.

Beeldenroute

Zoals in een vorig log aangekondigd toon ik hier nog een paar beelden van de kunstenaar Nicolas Lavarenne.
Het beeld op de toren van de heropgebouwde vuurtoren( Toerisme bureau) valt niet onmiddellijk op! Ik heb ingezoomd wat de kwaliteit niet ten goede komt.

Op de zeedijk zelf staan bij verschillende Galerijen ook beelden buiten opgesteld. De beelden van William Roobouck vielen me het meest op omdat een groot exemplaar een tijdje in een grote tuin van een tuinbedrijf vlak bij de Natiënlaan heeft gestaan vooraleer het een definitieve plaats kreeg op de rotonde in de Heistlaan (Kn-H.)

Bij een volgende wandeling heb ik nog een paar beelden gefotografeerd.

Al deze beelden zijn terug te vinden op de zeedijk als je de hele wandeling doet van Heist tot in het Zoute. Ik heb ze nog niet allemaal gezien omdat ik de zeedijk nog niet in één ruk afwandelde. Maar alle beelden zijn mooi om zien en beelden het menselijk lichaam uit in allerlei houdingen.

En als je even wegkijkt van de zeedijk zie je altijd wel ergens een beeld voor één of andere winkel of galerie, zoals deze tube verf (of zou het tandpasta zijn?) .

Ik probeer de draad wat meer op te pakken om regelmatig te bloggen en om weer eens op blogtour te gaan. Ik heb de laatste maanden een soort blokkage en geraak moeilijk aan het schrijven. Het zal wellicht niet kunnen van de 2 prikken maar het is toch opvallend dat het sedert die inentingen zijn dat er een soort moeheid ontstaan is die ik niet kan verklaren.

wandeling gestart met de Shopping Shuttle

Shoppingshuttle Knokke-Heist
foto van een shuttle busje

Vriendin en ik wilden eens verder wandelen maar het vervelende is dat je ook rekening moet houden met de terug weg . En hoe verder we wandelen hoe verder we ook moeten terugkeren waar we de auto achtergelaten hebben. Dus kozen we deze keer om de gratis shopping shuttle te nemen die door de voornaamste winkelstaten van Knokke rijdt tot aan de Sparrendreef. Onderweg zijn er zeven haltes waar je kunt afstappen of opstappen. O en als je wilt kan je in de Sparrendreef overstappen op de Zwin shuttle die tot het Natuurpark rijdt. De shopping shuttle rijdt volgens de bestuurder/ster om het kwartier.

Wij reden tot aan het Albertplein , waar grote werken bezig zijn om een ondergrondse parking te maken. Het bekende plein onder de naam “place m’as tu vu ” kan zijn naam heden geen eer aan doen. Bijna geen terrasjes om zich te laten zien!!

Maar voor we in de shopping shuttle stapten parkeerde ik mijn auto en wandelden we naar de eerste stopplaats van de shuttle nl op het Verweeplein in de Lippenslaan. Onderweg zagen we de enorme kranen voor de bouw van een zeventien verdieping hoog torengebouw naast het station van Knokke-Heist . Je kan het de ingang noemen van het nieuwe dorp dat daar aan het ontstaan is nl Duinenwater. Wat ons op het hele wandelparcours opviel is de zomer bebloeming op de rotondes , kleine perken , bloembakken op de zeedijk.

Die bewuste dag( 6.7.2021) was het zwaar bewolkt maar het bleef gelukkig droog. Weinig wandelaars op de zeedijk en ook de strandbars liepen niet vol. Toch al meer mensen dan bij de vorige wandeling. Weinig beweging bij de redderspost en een evenmin bij het toerisme bureau. Op een stuk open strand was er werkelijk niemand te bespeuren.

We lasten een kleine rustpauze in op het Van Bunnenplein en gingen zitten op de nieuwe banken die de mannen van de gemeente gemaakt hadden . Lijken me niet zo praktisch maar kom, we konden even uitrusten vooraleer we de trappen afdaalden die beschilderd zijn met vlinders . En al window shoppend wandelden we de Lippenslaan af op weg naar mijn geparkeerde auto vlak bij het station.
We gaan dit nog doen met de shopping shuttle … En voor ik het vergeet…. we konden niet zomaar voorbij de cremerie de la Poste 🙂