Stad in verandering…

Toen ik maandag na het petanque spel met de fiets huiswaarts reed , zag ik dat er niet ver van het sportterrein Molenhoek in Westkapelle werken  bezig zijn. Ik vermoed dat een stuk van de weiden rond de boerderij verkocht zijn . Er zouden sportterreinen  aangelegd worden voor Club Brugge plus de nodige accommodatie.
Hoelang kunnen we nog genieten van het uitzicht op deze mooie boerderij en de weiden errond ?
Vlak vòòr de boerderij  is er al een groot  industrieterrein met verschillende straten en talloze grote hangars en gebouwen van handelaars. Sommige diensten van de gemeente betrekken er  al een groot gebouw. Zelfs de politie heeft er al verschillende burelen(Gebouwen in de Oosthoek en in Heist waar politiediensten waren worden in de nabije toekomst afgebroken).
Aan de andere kant van de boerderij heb je de Helihaven. Ik denk dat de koeien het lawaai van opstijgende en dalende heli’s ondertussen al gewoon zijn!

En de koe zei meeeuh  en stapte het af !

Achter een berm  zie je nog juist een schroef van een heli. Er ligt een voorlopige weg naast de helihaven
omdat er grote werken op til zijn aan het kruispunt ietsje verderop.

Dit is één van de administratieve gebouwen waar kantoorruimte kan gehuurd worden.

 

Fietstocht naar het Zwin (1)

Recht voor het grote gebouw zijn er weilanden waar paarden grazen en waar ook de ooievaars rondlopen. Dit stuk land is teruggegeven aan de natuur. Op een gedeelte ervan was er jaren terug een druk bezochte  openlucht karting en wat verder was er tot de jaren 60 van de vorige eeuw een vliegveld.
Kijk je richting zee dan zie je waterpoelen en duinlandschappen. Op een paal zit een koppel ooievaars te broeden. Ik las gisteren in de krant dat de eerste ooievaarsjongen in het Zwin geboren zijn !

 Ik nam dus de grote lus om terug te fietsen naar de Oosthoek .
Je kunt ook vlak vòòr de monolieten een pad inslaan waardoor je de grote lus vermijdt.
Vroeger had je naast de Internationale dijk een grindweg waar fietsers en voetgangers wandelden/fietsen tot het Retranchement .
Gezien een groot stuk van het achterliggend land is ingenomen en zo de Zwingeul is vergroot is dit pas momenteel verdwenen.

Aan de andere kant van de grote fietslus zie je in de verte het gebouw van het Zwinpark

Het fietspad naar de Oosthoek slingert zich ergens ook  tussen de bomen.
Op deze plek ben ik vroeger met de fiets samen met de kinderen vlienderbessen komen plukken.
Nu is alles opgekuist en is er geen enkele vlienderstruik te bespeuren.
Ook waren er heel veel braambessen
en ik was heus niet de enige die met plastiektassen vol bessen en bramen huiswaarts reed.

Onderweg zag ik nog een boomstam met een broedend echtpaar ooievaars! Ik kon niet verder inzoomen.

Het Kalf is een wijk en tevens het  oudste gehucht van Knokke Heist.
Het Kalf ligt op de grens van duin- en poldergebied.
Het verbaast me steeds die overgang van duinen en lichte grond  naar poldergrond.
Wat nog herinnert aan vroeger is het oorspronkelijke gemeentehuis en de Kalfmolen.

Hier reed ik terug in een polderlandschap.
Tegenwoordig worden er opnieuw veel boerenpaarden gefokt.

Deze paardjes behoren toe aan de manège.
Via dit fietspad reed ik terug naar huis

Deze foto plaatste ik bij “fietsen in eigen wijk”. Hier zie je het fietspad vanuit een andere richting
slingerend  de velden en achteraan de rij villaatjes.

 

Fietstocht naar het Zwin

Ik schreef dat ik in eigen wijk eens was gaan fietsen en ook dat ik richting Heist heb gefietst . Maar ik ben ook eens richting het Zwin gefietst.  Ook een pittig fietstochtje van een paar uur . Jaja ik weet het wel ik rijd nu met een e-bike en dat is een stuk gemakkelijker maar de zeewind zorgt er ook voor dat je een versnelling hoger moet zetten anders moet je veel te hard bij trappen . Gelukkig was het erg kalm  want als er veel fietsers en voetgangers zijn op de smalle zeedijk is het oppassen geblazen. Draai en keer het zoals je wil een e-bike is geen gewone fiets en  niet ideaal om tussen een massa mensen te rijden.
Ik reed natuurlijk niet langs de grote weg want hoewel er vlak naast een fietspad is ,vind ik het niet leuk. Ik wil rustig kunnen genieten. Dus nam ik vanaf mijn huis een rustige weg voorbij de manège , door het bos ( een keertje niet hard trappen om de helling op te geraken  😉  ) , via de Oosthoek naar de zeedijk en dan op de smalle zeedijk richting het Zwin. Het eindpunt was”  ’t Keun ” ( het beeld van de haas van Flanagan “Hospitality” genaamd).
Daarna reed ik  via de Zwinbosjes naar  het grote zwarte gebouw waar  de ingang is om in het Zwin zelf binnen te gaan. Ik ben er niet binnen geweest. Ik was er al een drietal keer , maar je moet er langs fietsen wil je via een grote lus terugkeren naar de Oosthoek. En dan terug richting Westkapelle.

Eerst wat genieten van de zon die toch af en toe achter een wolk verdween.

Daarna fietste ik langs de manège.
De bomen  vlak vòòr de manège waren helemaal kaal gesnoeid
en onderaan waren alle struiken verwijderd.
Wat zal daar de bedoeling van zijn!Ik reed door het bos

en dan door de Oosthoek waar een Siska nu al jaren leeg staat en
enkele speeltuigen nog als stille getuigen zijn blijven staan.
In de bronlaan:  geen enkele geparkeerde auto te zien dat zal deze zomer wel anders zijn!
Een eenzame fietser , maar ik kwam er nog veel tegen.

Op het strand ter hoogte van de sailing club was het wel drukker

Op de smalle zeedijk was het héél rustig. Op het einde van de zeedijk veel geparkeerde fietsen en
mensen die genoten van het uitzicht op het Zwin zelf.

Een nieuw kunstwerk? Met vogels die op de uitkijk zitten.
In de verte rechts zie je het zwarte dak van het Zwin gebouw. 

‘t Keun – met tegenlicht getrokken -kijkt ook uit over het Zwin.

In de verte zicht op Cadzand
De meeste fietsers keerden terug langs de zeedijk 

Ik fietste de helling af richting Zwinbosjes .
Bij de aanpassingswerken een tijdje terug  is er een fiets- ,wandel- ,en  een ruiterspad aangelegd.

Op het einde van het pad  richting het Zwinpark zelf staan 4 Monolieten – Ulrich Rückriem 

In de verte zie je het enorme gebouw  van het Zwinpark.  

Vòòr en naast het gebouw zijn er ruimtes voorzien om te rusten en te picknicken.
Even uitblazen en morgen fietsen we verder!!

photohall

Op facebook ben ik lid van twee besloten groepen:  De dag van toen Knokke-Heist  en   Knokke vroeger en nu

De bedoeling van deze twee groepen is zoveel mogelijk foto’s verzamelen van Knokke-Heist : de bewoners , beroepen, huizen, hotels, cafés,  landschappen…
Het is ongelofelijk wat er al allemaal de revue is gepasseerd. Je staat ook verstomd hoe vlug een mens iets vergeet vooral als je postkaarten ziet van vroeger  en hoe het er tegenwoordig uitziet.

In 2011 was er van de gemeente uit een vraag aan alle bewoners of ze foto’s hadden die indertijd gemaakt werden door Photohall . Elke zomer liep er  voornamelijk op de zeedijk een fotograaf van de firma Photohall die foto’s maakte van mensen die oa.op de zeedijk wandelden. Je kreeg dan een bewijsje en het stond je vrij om de andere dag de foto te komen ophalen, tegen betaling natuurlijk.
De foto’s werden ingezameld in het heemkundig museum Sincfala om er een tentoonstelling rond te bouwen en dit in het kader van het Internationaal fotofestival KnokkeHeist.
Ik heb toen in fotoalbums van mijn ouders gezocht naar zo’n foto’s. Ik ben die gaan afgeven in het museum waar de foto’s werden geregistreerd zodat je die na de tentoonstelling terug kon ophalen. Alles is prima verlopen. Verschillende foto’s werden uitgekozen  voor de tentoonstelling .

Onlangs zag ik tot mijn verrassing deze foto verschijnen in een van die besloten groepen! Mijn broer, mijn vader en ikzelf . Een foto getrokken door een fotograaf van photohall  op de zeedijk ter hoogte van het Van Bunnenplein!

 

Even de stilte opgezocht…

…na de drukte van het carnaval gebeuren en na een oliebollen namiddagje samen met de senioren . Sommigen hadden zich toen verkleed maar de meesten vonden het al gezellig om samen te zijn.

Met Sébastien ben ik  gaan wandelen. Het was niet zo koud zoals de dag ervoor ( toen hebben we spelletjes gespeeld) en hij mocht kiezen waar we naartoe gingen. Niet moeilijk te raden want hij vindt het altijd fijn om naar het houten pad te gaan, dat nu een naam heeft nl Wiedauwpad, om over het water te lopen.

Omdat we dan maar een km verwijderd zijn van de zee, zijn we ook even naar het strand geweest. Het was er niet druk en het was er ook koud. We bleven er niet lang en keerden via dezelfde weg terug. Gewoonlijk nemen we dan een andere ,veel langere weg, maar oma zag dat niet zitten. Mijn conditie is momenteel beneden alle peil en ik was allang blij toen ik de auto terugzag!  Maar de buitenlucht heeft toch deugd gedaan.

 De storm heeft hier blijkbaar ook grote kuis gehouden . Veel bomen lagen omver of waren reeds afgezaagd!

Het water had  niet zijn hoogste peil bereikt. 

Er was heel veel gesnoeid.

De spectaculaire krom gegroeide spar heeft een paar takken verloren!

Sébastien bij het binnen gaan  en oma bij het verlaten van het pad.

Vorig jaar was hier nog een driehoekig pleintje met banken en veel groen! Blijkbaar wordt er gezorgd dat bij eventuele wateroverlast het water kan opgevangen worden!


Weinig volk aan zee en dan waren het meestal nog baasjes die hun hond uitlieten. Nu mogen ze  nl. nog vrij rondlopen.

Langs het Wiedauwpad keerden we terug naar de auto

 

Carnavalstoet 3

 Ik denk dat iedereen die hier langskomt zo zachtjesaan verzadigd is van Carnaval!! Het was leuk om zien, de muziek opzwepend, de deelnemers door het dolle heen. Echte close ups maken was bijna niet mogelijk door de grote groepen die aan mekaar klisten! Alle middelen zijn gebruikt om er een fantastisch mooie stoet van te maken. Proficiat aan alle deelnemers !

ps: er steekt een foto bij waarop je op een tractorwiel kunt lezen FC Peperbusse. De Peperbusse is de naam van de kerktoren in St Kruis, een dorpje gelegen tussen Oostburg en Aardenburg. Op een boerderij in St Kruis gelegen te midden de landerijen  heb ik in mijn kinderjaren alle vakanties  doorgebracht bij Tante Regina en Nonkel Clement (http://dekindertjes.skynetblogs.be/archive/2009/02/20/de-appelstraat.html )

Carnavalstoet 2

Morgen nog een lading en dan hebben jullie bijna de hele  de stoet vanuit je zetel kunnen bekijken. Sommige groepen waren zo groot dat ik er meerdere foto’s van toon om jullie een idee te geven hoeveel mensen er rond één praalwagen lopen!  Elk jaar komen veel groepen uit Nederland zoals Eede( de Creepy Clowns ), St Kruis ,Watervliet ,Aardenburg. Maldegem doet ook nooit onder en dit jaar was er zelfs een praalwagen uit Brugge. En dan vergeet ik er zeker nog te vernoemen.