De kerk van Westkapelle

De Sint Niklaas kerk van Westkapelle heeft sedert een paar weken een nieuwe toren! Wat is er daar zo bijzonder aan? Wel, de kerk is in maart 2013  helemaal uitgebrand. De toren van de kerk is ingestort en zowat heel het gebouw is uitgebrand.  Arbeiders waren er aan het werk om een vervelende houtzwam onder het dak te bestrijden.
De heropbouw is begonnen in maart 2018. Er komt een heilige ruimte en ook een ontmoetingscentrum.
De nieuwe torenspits van 26 meter hoogte is recent geplaatst en wordt straks verlicht met led-lampen zodat de toren ’s nachts werkelijk een lichtbaken zal zijn zoals het eeuwen geleden ook was voor de scheepvaart van het Zwin naar Brugge.
Drie nieuwe bronzen klokken zijn in april van dit jaar geïnstalleerd in de Sint-Niklaaskerk . De klokken zijn gegoten in een klokkengieterij in Nederland. De grootste klok weegt maar liefst 420 kilogram.
Eind dit jaar moeten de werken klaar zijn. Er wordt gezegd dat de officiële opening zou gebeuren op 6 december!

De geschiedenis van de Sint-Niklaaskerk(klik)

Op 26 maart 2013 werd de kerk verwoest bij een brand.

Deze foto is van Benny Proot  genomen in maart 2013 toen de kerk aan het branden was.
De andere foto’s  nam ik toen ik vorige week in Westkapelle was.
Mijn foto’s na de brand staan op mijn vorige blog en die vind ik niet zo gemakkelijk terug.

Knokke Hippique 2019

 

Voor de vijfde maal gaat  de Knokke Hippique door  op  prachtig aangelegde terreinen in de Nieuwstraat in Knokke-Heist. Naast het sportieve luik is er ook grote zorg besteed aan entertainment dat verzorgd wordt door het bureau dat ook Tomorrowland entertaint.
Dit alles vind plaats in vier opeenvolgende weekends: van 19 juni tot 23 juni, van 27 juni tot 30 juni (vijfsterrenjumping), van 3 tot 7 juli en van 10 tot 14 juli. De top van de wereldwijde paardensport tekent present op Knokke Hippique. Van de deelnemende ruiters maken er liefst 15 deel uit van de top 30 van de beste ruiters ter wereld.
Er is nog één weekend te gaan , de moeite om het eens te bekijken.  De toegang tot het terrein is gratis en je kunt het zo duur maken als je zelf wilt met drank en eten.
Voor de  meesten onder ons is het een unieke gelegenheid om deze wereld waar alles om paarden draait te zien en te beleven!

Ik ben er elk jaar eens een namiddag naar toe geweest. ( ook omdat ik er niet zover vandaan woon 😉 ) . Verleden jaar maakte ik er ook al een logje over : https://kinderenenkleinkinderen.com/2018/07/15/knokke-hippique-summer-circuit/

Ik reed met de fiets naar het terrein  waar Knokke Hippique plaats vond. In de verte zie je de witte tenten!
De dreef naar het eigenlijke terrein. De auto’s staan op grote parkings tegen aan de straat( gratis! )

Toeschouwers bij een wedstrijd
Baasje niet tevreden. Paard gooide een paar balken op zijn parcours af.

Luxe hotel voor paarden.
De trailers stonden op een meer afgelegen terrein

Opentuin dag van de landelijke gilde

Het weekend van 29 en 30 juni was het Opentuinen dag van de Landelijke Gilden.  In 2019 zetten 175 tuineigenaars hun poorten open. Het Opentuinenweekend, dat het laatste weekend van juni plaatsvindt, vormt het hoogtepunt.
Vlak in mijn buurt is er een tuin die ik al eens wilde bezoeken. Maar telkens was ik er te laat voor. Met de gids uitgegeven door de Landelijke Gilden wist ik meteen op welke datum ik die tuin kon bezoeken.
Dat weekend was er overal wel iets te doen en zeker met het mooie weer. Vriendin wilde naar een soort fairtrade markt in Zeebrugge . Raak daar maar je auto kwijt op een zondag bij de start van de vakantie (vriendin fietst niet meer). In Knokke zelf geraak je zeker je auto niet kwijt want er was ook daar van alles te doen. We sloten een compromis : we zouden naar  “de Sluuze Kermesse ” gaan. Altijd sfeer daar . In Sluis is er parking genoeg om je auto te parkeren. Maar eerst een ommetje langs een landelijke tuin. Omrijden was het helemaal niet want het lag op de oude baan richting Sluis.

De tuin kreeg de naam ” Park ter Kalvekeete” .( Benaming van de oudste hoeve in Westkapelle en was gelegen in de huidige Kalvekeetdijk. Benaming gaat terug tot de 12e eeuw; Museum Sincfala) Deze landschapstuin heeft een oppervlakte van 3ha  waar de eigenaar ,een tuinarchitect ,sedert 22 jaar als hobby  een tuin heeft ingericht op zoek welke planten in onze streek goed gedijen en met welke kruisingen hij goede resultaten kan boeken en ook gewoon om af en toe eens andere vorm aan zijn tuin te geven..

Wat je er allemaal kon zien? Een appeldreef met allemaal verschillende appelrassen, spiegeltuin met tuinspreuken op spiegels, bloemenvelden, een wilgenbosje, dreven met hortensia’s , een rozenketen, je kon verpozen bij een vijver met waterlelies,  een wilgendreef en proefvelden die nu naakt lagen maar tegen september bloemenweiden zullen zijn.

De tuin ligt vlak naast de nieuwe rotonde van de A11 in Westkapelle. Het lawaai van het verkeer is bijna niet te horen als je in deze uitgestrekte tuin wandelt. We zaten een tijdje op een bankje wat uit te puffen en zagen de auto’s komende van Sluis en deze wegrijdend uit Knokke.

Bij de ingang een rij versleten werkschoenen vol vetplantjes.

Kweken van verschillende soorten fuchsias

Mooi onderhouden weiden met knotwilgen
en weiden waar het gras hooi is geworden
en omzoomd is met knotwilgen die volgend jaar worden gesnoeid.
Hier en daar kwam je  spiegels  met spreuken op tegen. Een spiegelselfie kon niet ontbreken !

Er waren ook nog andere bewoners!

Dit beeld zag je overal waar je in de tuin liep. Zeker ook zichtbaar vanop de autoweg.
Een  landschapstuin met uitgestrekte grasvelden.

De namen stonden bij alle bomen, planten en bloemen.
Het kale veld  achteraan is ingezaaid met bijenvriendelijke bloemen.
21 september doet hij opnieuw een opentuin dag!

( foto uit de brochure : een ingezaaid bloemenveld)

Een vijver met ernaast een prieeltje met bankje in.
Wie zit er in het prieeltje naar buiten te kijken!

Een nieuwe uitdaging : verschillende soorten rozen.
Een  dreef met hortensia’s en mooi gesnoeide knotwilgen
Overal bloeiende rozen.
De rotonde van de A11 in Westkapelle:
buitenaanzicht op de A11 vanuit de tuin.
De zijwanden zijn bekleed met caissons vol stenen.
Na de werken voor nutsvoorzieningen bij de aanleg van de A11 mocht
de tuineigenaar deze grond opnieuw bewerken.
Op de derde en vierde foto zie je de auto’s komende van Knokke de rotonde oprijden.

Nog een paar bonbons.

Eenmaal “geproefd ” van de kunstige bonbons wilden mijn vriendin en ik ook de andere wel eens bekijken. Deze week reden we opnieuw naar de zeedijk kant het Zoute en van daaruit wandelden we de dijk af tot het Lichttorenplein.  Benieuwd welke landen de kunstenares Laurence Jenkell  verder gekozen heeft .
Er zijn twintig verschillende ” bonbons” verspreid over de zeedijk. Ik heb er een paar niet, die staan nog verder op de zeedijk en aan het CC Scharpoord. Het was te ver wandelen want we moesten ook nog eens terugkeren naar de auto die in de Bronlaan geparkeerd stond. Het laatste eindje was meer slepen met de voeten dan wandelen, pff. Gelukkig geen gevolgen.

Er was die dag erg veel wind op de zeedijk en mijn vriendin trok zelfs een jasje aan. Ik vond de wind wel pittig maar typisch voor de kust. Dus bleef ik er maar verder blootarms van genieten. Al moet ik toegeven dat we de wind van achter  hadden en bij het terugkeren de Kustlaan kozen waar je enkel bij het voorbijwandelen van de zijstraten bijna omver werd geblazen! In ieder geval heb ik er een zomerkleurtje aan overgehouden. Dan zie je er ook seffens veel gezonder uit , niet te vergelijken met de bleekscheet die ik een tijdje geleden was ,hahaha!

Het was kalm op de zeedijk en hier en daar zag je toch al strandbars goed bevolkt.

Ook die dag zag je veel jongeren op grote go-carts de zeedijk onveilig maken. De grote go-carts hadden de uitbaters ervan allemaal samen gezet daar waar de zeedijk smaller wordt. De jongeren hadden er maar in  te stappen en al joelend reden ze over de zeedijk.  Wellicht schooluitstap . Je kon maar beter aan de kant lopen. Ik gun ze die dolle pret best, want vanaf 1 juli mogen ze nog enkel op het fietspad rijden of op de rijweg ( zeedijk is dan voor twee maanden afgesloten voor autoverkeer)

Wij gingen om een ijsje bij de Post in het Zoute( er is er ook eentje in Duinbergen) . En we installeerden ons op het speciaal terras  hiervoor vlakbij het strand. We waren niet de enigen hé.
Neen al die fietsen op de tweede foto waren niet van ijsjes eters . Het beste en gemakkelijkste voertuig op de zeedijk. Eenmaal de vakantie gestart ga je opnieuw honderden fietsen aan de rand van de zeedijk geparkeerd zien staan.


De windbroeken zijn weer bovengehaald en ze wapperden stevig heen en weer, zeker met zo’n strakke wind.
Het was nog rustig bij de nieuwe redderspost.

En nu de bonbons. Een paar moeten jullie nog zelf gaan zoeken.


Een compositie van bonbons


Oostenrijk
Singapour   Finland  België  Israël
Frankrijk

Rusland

Estland
Indonesië

Spanje


Onbekend.
Wellicht een galerij die er ook eentje gemaakt heeft!

Bijna terug aan de auto nog een foto van een hotel dat in feite al afgebroken moest zijn.Het doet me een beetje denken aan Gaudi 🙂

Aftrap 2

Mise en Plage is nu al een gigantisch succes. Maar de andere activiteiten moeten niet onderdoen. Hoewel er rekening werd gehouden met mogelijk wat minder weer en je “onder dak” had kunnen tafelen is dit met zo’n mooi weer niet nodig.
Mijn vriendin en ik reden zo ver mogelijk tot aan de zeedijk. De streek goed kennende kan je altijd best parkeren op de grens met Duinbergen. Ik heb een parkeerkaart voor een jaar en kan bijgevolg overal staan waar de parkeermeter een groene band heeft. Dus liefst niet een parkeerplaats in een oranje of rode zone. Want daar moet ik bijbetalen.

We wandelden op de zeedijk richting Casino . Het was rustig en op het strand weinig beweging en de meeste strandkabientjes waren gesloten. Zwemmen in zee zat er blijkbaar nog niet in want er waren geen redders te zien op het stuk zeedijk en strand waar wij wandelden. Ook weinig leven in de vele strandbars en beachclubs. Ze moesten precies er nog allemaal aan beginnen. Eigenlijk heerlijk om nu op de dijk te wandelen of op het strand te lopen.

Welkom in Knokke-Heist


Alles is nog rustig

Op de zeedijk wordt reclame gemaakt voor Knokke Hippique.
Vandaag sluit het eerste weekend af. Volgend weekend ( vanaf donderdag tot en met zondag)
zijn er wedstrijden op top niveau. Ik ga dan zeker een kijkje nemen.

Straks zal er hier geen plaatsje meer vrij zijn!

Geen volk te zien!

Blijkbaar was het die dag “schooluitstapdag”.
We zagen verschillende groepen op het strand liggen luieren….

….of een beetje sport doen.

Omdat er nog een groot niveau verschil is ,zie je midden op de foto
een aangelegde zandhelling om naar zee te wandelen.

Een eenzaam kabientje .
‘k zal er een optie opnemen! 🙂

Een voorsmaakje van Sculpture Link.
Dit jaar zijn het uitvergrote snoepjes van de Franse  kunstenares Laurence Jenkell.
Elk snoepje is gewikkeld in de vlag van een land.
Wij zagen er op de korte wandeling een paar :

Vlag van  Portugal

Vlag van Letland

Vlag van Qatar

De andere snoepjes ga ik eens op een rustige namiddag met de fiets gaan opzoeken!

De aftrap is gegeven…

Dit weekend is de aftrap gegeven naar een nieuw toeristisch seizoen in Knokke-Heist.  Braderie in de winkelstraten, Beeldenroute langs de zeedijk, Knokke Hippique en Mise en Plage ,van dit laatste evenement heb ik een paar foto’s gemaakt.

Van donderdagavond tot en met zondagavond laten vijftien chefs uit de Zwinstreek het grote publiek van hun lekkerste gerechten proeven. De Star Buck-tent op het strand  vòòr het Casino biedt plaats aan 1.500 gasten. Het dak van de tent is al van ver te zien. De organisatie hoopt op 15 000 bezoekers gespreid over drie dagen! De lijst van de deelnemende chefs: klik hier. Meer foto’s van de binnenkant: klik hier:

De ingang naar het kook- en eet gedeelte

 

 

 

 

Terug naar het Zwin

 

Deze week ben ik nog eens naar de vernieuwde Zwingeul geweest. Cédric kwam een weekje bij oma logeren omdat hij stage moest doen bij een huisarts. Makkelijk om vlakbij te kunnen logeren en niet elke dag met de trein te moeten komen  🙂  !! Ik vond het natuurlijk fijn want zoveel zie ik hem niet meer nu hij in Gent op kot is. Tja waar is de tijd dat hij en zijn broer de vakanties bij oma en opa doorbrachten.

Het eerste wat hij zei was dat hij de zee eens wilde zien , het was al zo lang geleden. Dat hebben we gedaan op een late namiddag. Gezien ikzelf nog niet echt toe ben aan lange wandelingen , stelde ik voor om naar het vernieuwde Zwin te rijden . Het wandelpad errond was opengesteld sedert 30 maart en daarna konden we doorrijden naar Cadzand bad. Ik kon me  installeren  op een bankje en hij kon dan tot aan de waterlijn wandelen.

Het was mooi weer en op het pas geopende wandel-en fietspad kwamen we veel wandelaars en fietsers tegen. Nu konden we zien hoe ver de geul landinwaarts loopt. Een gigantisch werk is hier verricht met verbluffend resultaat. Het was eb en  hier en daar zag je zandeilandjes. Bij vloed moet het uitzicht nog indrukwekkender zijn.

Klik de foto’s eens aan dan heb je een veel mooier idee hoe indrukwekkend de natuur is in het Zwin!

Op verschillende plaatsen zijn rustplekken gemaakt  met banken zodat je op je gemak kan genieten van de omgeving. Ook zijn er ijzeren grillen om te beletten dat de dieren die er in de toekomst gaan grazen op de dijken en hellingen zouden weglopen. Alleen niet vriendelijk voor rolstoelgebruikers. Die kunnen daar onmogelijk overrijden( dit pijnpunt wordt nog bekeken en zal mogelijks opgelost worden met dichtklappende poortjes opzij)

 

   

Midden in de zwingeul op broedplaatsen zie je in de verte één van de grenspalen staan die er in deze streek op verschillende plaatsen te zien zijn! Waar je in de verte een duintop ziet ,daarachter ligt de zee.

De hele wandeling doen over dit nieuwe wandel-en fietspad zag ik niet zitten. We keerden terug naar de auto en reden naar Cadzand-bad waar ik me op een bank installeerde, terwijl Cédric naar de zee wandelde .

 

De  zee  was  héél  rustig( foto’s van Cédric)

 Cedric komt terug van zijn wandeling ( persoon vooraan)

Een massa kauwen vlogen op uit het helmgras, was wel even schrikken

 

We kochten ons elk een pizza in de enige pizzeria die er op het pleintje open was en gingen die thuis gaan verorberen. Ik zag het niet meer zitten om die ter plaatse nog op te eten. Bij iedere pizza kreeg je een stempel  op een kaartje waar je in de naast gelegen gelateria een ijsje kon halen. Je kon de stempels ook opsparen!  Dat hebben wij niet gedaan, hihi! De wachttijd voor de pizza doorgebracht met een ijsje te likken!!