De tijd vliegt !

 

Het was zo’n drukke week dat ik niet aan bloggen geraakte.

De week begon met een namiddagje koersbal . Het was de laatste keer dat we binnen speelden want vanaf volgende week wordt er opnieuw pétanque gespeeld buiten en dit tot in oktober. De punten werden opgeteld en de twee beste spelers kregen een fles wisky voor de beste mannelijke speler en een bokaal advokaat voor de beste vrouwelijke speelster. Bij de koffie werden er stukken broodpudding geserveerd van een bakker die er zijn specialiteit van gemaakt heeft!

Ik had mijn zinnen gezet op het vullen van de bloembakken  en bloempotten en was op het einde van vorige week om een heleboel geraniums geweest die in de aanbieding stonden in de AH , een halve euro per plant goedkoper dan elders. Ik had er 35 nodig en dat kan al tellen hé ! Ook eens naar intratuin geweest in Maldegem omdat je daar niet alleen veel bloemen en planten aantreft maar ook originele decoraties. Altijd leuk om de nieuwe trends eens te zien. Zelfs Sergio Herman maakt er reclame voor een nieuwe borden en schalen!

  Je kunt er ook allerlei stekjes aankopen voor een klein prijsje en een sanseveria die een bloemstengel heeft. Nog nooit gezien! 

Dan nog eens naar het tuincenter waar je alle groenteplanten en bloemen kan kopen tegen billijke prijzen in Maldegem bij marktkramers die op verschillende namiddagen rechtstreeks verkopen uit hun serres. Maar gezien veel mensen dit weten is het nu- midden in het plantseizoen- lang aanschuiven( soms een uur !!).Dat zag ik echt niet zitten temeer omdat het zachtjes begon te regenen en omdat het aanschuiven om in de schuur te geraken  in …openlucht was.
Omdat ik enkel nog kleinere plantjes wilde  als een soort vulling tussen de geraniums  gingen we dan maar naar een nabijgelegen tuincentrum.

Dan ben ik met mijn vriendin ook nog eens om aardbeien gereden naar Moerkerke : 2 euro voor een halve kilo middelmatig grote en 3.50 euro voor grote. Gelukkig staan er op deze boerderij veel automaten anders zou het ook aanschuiven zijn. De mond aan mond reclame is enorm. Mensen uit het Antwerpse die hier op weekend waren  , kwamen voor hun hele familie aardbeien kopen!!

We maken er altijd een gezellig uitje van  met koffie en pannenkoeken of een gebakje. Dat hebben we wel nodig hoor want het is best vermoeiend dat soort shoppen 🙂 🙂

In dit tuincenter is een mooie cafetaria

Het was beginnen regenen en toen sprongen we maar binnen in de Euroshop voor  een pannenkoek met een kopje thee.
In het tuincenter was er geen koffie te krijgen in de schuur .

Nadat we aardbeien hadden gekocht reden we door naar Sluis en dronken in de omgeving
van die molen een warme chocomelk en een wafel met warme krieken met saus.
Ik was kouwelijk die dag : alle redenen zijn goed om eens door te snoepen 😉

.

En dit was vandaag. Ik was chauffeur voor mijn vriendin  die in Veurne moest zijn op de
jeugdrechtbank voor een familiekwestie. De emoties waren groot geweest en dat hebben we
verwerkt in een  koffiepauze op de markt in Veurne op een zonnig terras !

een verrassingsmoment

Ik heb jullie -evenals de betrokkene   🙂 – lang genoeg in spanning gehouden. Maar ik wilde eerst het verhaal erachter vertellen.
Het gaat nl over een blogger die in Oostende woont en voor zijn werk alle dagen naar Brussel moest. Hij was dat kotsbeu en andere redenen zullen ook wel meegespeeld hebben. Hij zocht een werk in zijn eigen omgeving. Op een dag was het zover. Einde 2017 deed hij de stap en begon een eigen zaak in Oostende.
Wij bloggers hadden het raden ernaar. Maar  hij lichtte zelf een tipje van de sluier toen hij op een dag een foto postte van drie bevallige etalagepoppen  in een winkel vlak vòòr zijn deur en de naam van de winkel stond er op. Dan was het niet moeilijk om op internet dit adres te vinden. Toen heb ik in een reactie geschreven dat ik bij mijn eerste bezoek aan Oostende die winkel èn zijn zaak zou vinden. Ik zou hem goedendag komen zeggen.

Op zoek naar Street Art deze week kwamen we in de buurt van de winkel met de drie etalage poppen . Mijn vriendinnen vonden het  spannend of ik daadwerkelijk zijn zaak zou vinden. Wat denken jullie!!!
Ik ben de winkel binnenstapt en heb gevraagd of hij Pieterbie was ! Inderdaad het was Pieterbie en na een aarzeling zei hij mijn naam .Tja dus moet ik nog altijd gelijken op de 2 jaar oude foto op mijn blog. Hij vond het volgens mij héél leuk om een blogger te ontmoeten . Er werd  een hartelijk woordje gewisseld en met de belofte dat ik nog eens zou langskomen wanneer ik in Oostende kom( zal ik zeker doen Pieterbie ! )  vertrokken mijn vriendinnen en ik verder op zoek naar muurschilderingen.

Pieterbie gefascineerd door het Verenigd Koninkrijk heeft wel een heel toepasselijke winkel!

Bakkerijmuseum Veurne vervolg

We wandelden de weide over naar de mooi gerestaureerde schuur waar we een overzicht kregen van de gebruikte materialen om te bakken, hoe ijs en brood tot bij de consument geraakten en uiteindelijk ploften we ons neer in de bakkerij cafétaria.

        
Wie heeft er nog de koeken gekend waarin een plaasteren vormpje stak?
Dank aan Anne Catherine weet ik dat die vormpjes Patacons heten!

Vormen om ijs te maken!

Een ijsmachine en koperen en houten kisten  met dubbele wanden om een ijstaart in te vervoeren.

Een pletmachine voor amandelen en een rijskast.

De bakker deed met deze auto zijn broodronde!

Niet alleen de bakker gebruikte een hond om zijn broodronde te doen met zo’ bakfiets.
Ook de melkboer heb ik geweten met zo’n kar met hond. Vond het vréselijk voor de hond.

Ik heb zo’n bakfiets in mijn jonge jaren nog gezien.
De bakkersknecht had alle moeite van de wereld om niet omver te vallen met al het brood in die mand.

Een foto van ons drietjes konden we maken omdat schuin aan het dakgebinte een spiegel ging.
’t Is eens wat anders dan een gewone selfie 🙂

Bakkerijmuseum in Veurne

Wanneer je op de E40 de afrit Veurne neemt, zie je al onmiddellijk de kleine molen en de gebouwen van het bakkerijmuseum. Er is ook een ruime parking voorzien achter het grote terrein waar het bakkerijmuseum ligt. Een paar minuten te voet terug en je bent er.
Er is een gebouw waar je allerlei voorwerpen ziet in verband met het bakken van brood, koekjes en suikergoed. Bakken was vroeger puur handenarbeid en dat hebben ze hier mooi geïllustreerd. Een opvallend minpuntje is wel dat mensen die niet goed te been zijn moeilijk twee trappen hoog  gaan klimmen! Tenzij er ergens een lift zou zijn  die ik niet gezien heb .

Naast dit gebouw is er een kleine tentoonstelling van gebruikte materialen in de weide tussen het eerste gebouw en  de schuur en de cafetaria en zijn er perkjes waar verschillende soorten graan uitgezaaid worden. Dan stap je in een grote gerestaureerde schuur waar verschillende broodkarren en materiaal tentoongesteld staan en waar je kan zien hoe het bakproces voor brood verloopt.
Toen waren we echt wel toe aan een koffietje en dat dronken we in nog een ander gebouwtje waar ze workshops geven en waar  er taarten worden gebakken. Die namiddag waren er geen demonstraties. We hadden pech : geen taart meer over voor ons en in de oven was de bakker/barman van dienst eclairs aan het maken. Toch kregen we nog een stukje warme rijsttaart bij de koffie.
Een leerrijk bezoek aan dit gezellige bakkerijmuseum en omdat we nog wat tijd over hadden deden we een korte wandeling in het stadje zelf. Dat toonde ik gisteren.

Die vrije toegang is voor een tentoonstelling van Keizer Karel.
Voor dit museum betaal je 5 euro en senioren en jongeren 3.50 euro.
( Ik reken me bij de jongeren,hahaha)

Achter ons zie je de perkjes waar voor demonstratie de verschillende soorten graan in worden gezaaid.

 

Een paar dagen later was het Pasen.
Een beschilderd paasei wenste ons een Vrolijk Pasen toe.
Morgen nemen we een kijkje in de gerestaureerde schuur!

In de Westhoek

De 2 vorige laatste donderdagen van de maand was het telkens slecht weer en daarenboven ging het ook niet zo denderend met mijn gezondheid. Eén keer bezochten we een schoolvriendin in Brugge en tevens nicht van één van de oudcollegaatjes en de volgende keer hielden we reünie bij mij thuis.
Nu wilden we toch eens een echte uitstap maken. Ik had een reclame gelezen over het Bakkerijmuseum van Veurne en met de nieuwe A11 waren we er al na 50 minuten .

Het bezoek aan het bakkerij museum was leuk en tevens interessant omdat de vader van een collegaatje indertijd bakker was geweest en ze kon ons veel vertellen over de voorwerpen die er uitgestald lagen. Ik moet nog even de foto’s sorteren en daarom toon ik nu de foto’s van de stad  Veurne zelf waar we na het bakkerijmuseum een korte wandeling maakten. Het was die dag voor veel handelszaken een sluitingsdag! Het was dan ook bijzonder stil in het stadje. Het is nog vroeg in het voorjaar en we zagen ook weinig groen en bloemen in de anders zo fleurige stad. Ik geloof dat ik onbewust de enige fleurige bloembak  op de foto heb gezet!
We parkeerden in de omgeving van het vroegere huis waar de oudste zoon vòòr zijn huwelijk  heeft gewoond en wandelden langs prachtige huizen naar het centrum toe. Via een steegje kwamen we in het stadspark.

In het anders zo bloemenrijke park zag het er nog erg kaal uit. De metalen kiosk ingehuldigd einde 19e eeuw stond er verlaten  bij , maar op  zomerse dagen worden er daar aperitiefconcerten gegeven. De surrealist André Delvaux woonde en schilderde hier in dit gezellig stadje. De kiosk in het park ziet men  soms in zijn werk uitgebeeld.

 

De mooie Walburga kerk was gesloten . Ik was er vroeger al  eens en het interieur van deze kerk is  zeker een bezoek waard:  prachtige gebrandschilderde ramen, een mooie preekstoel met houten beelden en een groot orgel, mooie zijbeuken met altaren. De Sint-Walburgakerk is het enige voorbeeld in de kuststreek van een groots opgevat gotisch kerkgebouwIn de 10de eeuw werden de relieken van de heilige Walburga naar hier overgebracht ,vandaar de naam van deze kerk. Op de foto hieronder de Walburgakerk gezien vanaf het marktplein achter de vijf typische  geveltjes.(allemaal handelszaken) 
Enkele beelden in het park trokken de aandacht. Het zijn oa twee robuuste beelden
van de hand van Willem Vermandere en een vrouwenbeeld van George Grard (Vrouw die naar de zon kijkt)

Het marktplein is omringd met prachtige gebouwen.

Een deel van het stadhuis

Links de pui van het stadhuis, rechts enkele  opvallende gevels

Op de onderste foto links het Spaans Paviljoen ,aan de andere zijde van de straat de  oude vleeshalle
nu een bibliotheek en de toren behorende aan de Sint Niklaaskerk

Het werd toen langzaamaan tijd om naar de auto terug te wandelen. Het was al laat in de namiddag , het werd erg fris en we waren moe van het slenteren zowel in het museum als in het stadje ,we hadden ook nog een uurtje rijden voor de boeg. In elk geval was het een mooie namiddag .

De voorbije week!

Het was een week met onverwachte wendingen zoals het bezoek van het collegaatje dat mij heeft opgevolgd. Zij kwam inlichtingen vragen of ik me nog iets herinnerde van een gebeurtenis toen ik pas werkzaam was! Jammer genoeg kon ik haar en in feite de persoon die haar die inlichtingen vroeg niet helpen, want ik had in die zaak niet gewerkt :  Iemand die wilde weten waarom hij als vijfjarig kind bij zijn moeder was weggenomen en geplaatst werd . Later mocht hij terug naar zijn moeder maar zij heeft hem nooit verteld waarom hij een paar jaar niet bij haar mocht wonen. Zijn moeder is  ondertussen gestorven en dat niet weten vreet aan hem. Ik heb wel kunnen vertellen dat zoiets vroeger veel vlugger gebeurde dan tegenwoordig . Er waren in die tijd ook niet zoveel mogelijkheden om een kind te beschermen of een ouder te begeleiden. Ik vind het zo jammer dat ik die man niet kan helpen.

Een mail of ik wilde meewerken aan een soort promotiefilmpje over bijzondere vriendschappen zoals de maandelijkse uitstappen met mijn twee vriendinnen. Ik heb hierop nog niet geantwoord. Ik herinner me hetgeen er jaren geleden is gebeurd met een familietijdschrift dat een artikel wilde wijden aan grootouder /kleinkinderen.
Dat was een leuke ervaring al die verschillende interviews en de kleinkinderen keken allemaal al uit naar een groepsfoto met oma en opa . Ik kreeg de avond ervoor een kort telefoontje  dat de fotosessie niet doorging. Toen de interviewster ( een héél vriendelijke jongedame)me opbelde om te vragen hoe het gegaan was, viel ze bijna van haar stoel ( allé dat denk ik toch) . Zij was niet op de hoogte gesteld dat niet alleen de fotosessie niet doorging maar ook dat  het interview niet zou opgenomen worden in het tijdschrift  en je hoorde zo aan haar stem dat ze dit ongepast vond . Ze heeft zich wel 100 maal geëxcuseerd . Dat is al jaren geleden maar nu denk ik daar terug aan en ben niet van plan om ja te zeggen voor dit promo filmpje.  Hier kun je mijn ontgoocheling van toen lezen 😦klik) (klik)

Ik kreeg begin van de week een telefoontje van mijn buurman( van een paar huizen verder )dat er een elektriciteitspanne was bij hem. Waarom hij me belde? Hij verblijft nl voor drie weken in Spanje. De alarmcentrale had hem verwittigd dat het alarm niet meer werkte!  Uitgerekend op de dag dat eventuele kopers zouden langskomen.( buur is van plan om definitief naar Spanje te verhuizen).  Met de telefoon in de hand gaf hij instructies hoe ik moest detecteren waar er mogelijks kortsluiting was. Dat wist ik ook omdat ik het zelf al heb meegemaakt. Gevonden maar  wel een tijdelijke oplossing door de verlichting uitgeschakeld te laten . Maar wat bleek : de alarmcentrale verwittigde hem opnieuw. Het alarm had gewerkt op zijn eigen batterij en die was nu op! Deze morgen mocht ik vroeg uit  bed om de elektriciteitsman in de woning te laten.

Vandaag is het voor mij  een droevige dag. Ik heb Flappie ,de buitenpoes, gisterenavond naar de dierenarts gebracht omdat hij een ontstoken oog had . De dierenarts heeft hem gehouden  ter observatie. Er was blijkbaar véél meer aan de hand met poes en  ik kreeg vandaag de raad om poes te laten inslapen. Hij was juist zo goed op weg om een huiskat te worden…

 

Een korte wandeling in Nieuwvliet

Was het zaterdag een weertje dat je deed verlangen naar meer, dan was het zondag terug naar af!

Met mijn vriendin reden we kort na de middag eerst naar Oostburg(Nl). Op weg daar naartoe zagen we de nevel over de landerijen en geen zon  te bespeuren. Nadien reden we door naar het Museumcafé Koekoeksnest in Nieuwvliet (Nl ).We wilden er een koffietje drinken . Ik was er al eerder en deze zaak herbergt zoveel prullaria en ook mooie zaken  dat je niet weet waar eerst te kijken.(klik) (klik) De blikvanger is het mooie mortierorgel

Het  bezoek viel ons deze keer enorm tegen. Héél weinig verlichting in het café en de attracties waren allemaal niet in werking. Een dooie boel en dat op een zondag . Er kwamen nochtans geregeld nieuwe bezoekers binnen. We bleven er dan ook niet lang en reden door naar Nieuwvliet-Bad (nl).
We wilden de zee eens zien. We vonden aan de voet van de duinen nog een parkeerplaatsje en gingen de trap op . Eenmaal boven sneed de wind in je gezicht  en was het bitterkoud. We zijn we niet lang gebleven. Veel beweging was er daar niet te bespeuren  noch van wandelaars , noch van fietsers. We zijn dan ook maar vlug terug naar de auto gegaan en naar huis gereden. In elk geval hebben we allebei een flinke slok zeelucht binnengekregen!

Een monument ter nagedachtenis van de watersnoodramp van 1953
met de D van Deltawerken(gebouwd om herhaling te voorkomen).
Dit monument staat op de duinen in Nieuwvliet-bad.