Mosselen

Gisteren was het zo’n bar slecht weer , de regen viel met bakken uit de lucht .Toevallig had één van de vrienden van de seniorenvereniging me juist op deze dag uitgenodigd op een mosselfestijn!
Een héél gezellige middag en namiddag met een paar vrienden want we gingen na het eten “bijlange nog niet naar huis”.Het was zo leuk dat we er allemaal geen erg  in hadden dat het buiten zo ’n slecht weer was. Ik heb  het enkel gemerkt toen ik huiswaarts reed vòòr het duister werd. Ik was wat blij toen ik behouden thuis kwam.

Zij is degene die me na mijn operatie moreel héél veel geholpen heeft. De andere vriendin ,een oudcollega, heeft de praktische kant (tot heden nog altijd ) op zich genomen.

Altijd ambiance bij deze lieve gastvrouw . De mosselen waren lekker en alleen de lege schelpen bleven over. Na de maaltijd iedereen de keuken in om de boel op te ruimen.
En de namiddag werd afgesloten met een lekker ijsje met veel fruit en een koffie. Geef mij maar thee.

Bunkerdag

Vorige zondag ,9 mei 2019,waren de bunkers langs de Belgische kust voor één dag open!
Er was oa een fietstocht uitgestippeld van 30km langs de bunkers in de Zwinstreek . Jammer genoeg moest ik dit aan mij laten voorbijgaan. Ik ben nog niet stevig genoeg hersteld om dit aan te kunnen.
Dus gezocht naar een alternatief dat niet te ver van huis was en dat vond ik in Blankenberge.
In de namiddag namen mijn vriendin en ik de tram en reden tot de halte Haerendyck even buiten Blankenberge .
Via het mooie wandelpad wandelden we tot aan  de Bistro Zee-Zee. We kozen niet voor de steile trap naar  het strand, dat leek mij te zwaar( ik moet toch nog wat oppassen met  inspanningen).

 

Toen we die eerste trappen gedaan hadden zagen we nog een veel steilere en hogere trap.
We zijn teruggekeerd…

… en namen de vlakkere weg richting Bistro Zee-Zee

 

Achter de Bistro bevond zich de “Geschutsbunker Regelbau 680”. We sloten aan bij een groep  en luisterden wat de gids te vertellen had.
“Deze bunker is een restant van het steunpunt Blankenberge Mole dat deel uitmaakte van een groot steunpunt dat de havengeul moest beschermen. De bunker was uitgerust met een antitankkanon. Deze goed bewaarde bunker is uniek voor België en zelfs voor de hele Noordzeekust.”

. . .  .

Het gat in de bunker voor de loop van het kanon met zicht op het staketsel.

  In de bunker was een kleine tentoonstelling over de bombardementen op Blankenberge.
Herkenbaar de Paravang!
De bunker wordt heden gebruikt als opslagplaats door de ernaast gelegen bistro.


Toen namen we het overzetbootje mits 1 euro te betalen om de andere oever te bereiken en namen we na een korte stop in een tearoom de tram huiswaarts
Een korte leuke leerrijke trip.

Havenfeesten in Blankenberge

Een week na Oostende voor Anker waren er gedurende vier dagen havenfeesten in Blankenberge. Mijn Blankenbergse vriendin had me al een tijdje geleden uitgenodigd. Maar ik heb tot de allerlaatste week gewacht om toe te zeggen en dan nog met de voorwaarde dat ik vlak na de middag zou komen. Gewoonlijk gaan we samen uit eten over de middag maar dat zag ik echt nog niet zitten. ’s Middags toch nog even rusten anders haal ik de avond niet. Het is best gelukt , alleen de hitte speelde ons allebei wat parten. Die zondag was het meer dan 30° met warme wind er bovenop.
Eerst een wandeling langs het haventje waar  boten lagen die ook in Oostende te zien waren en aan de Paravang verwelkomden een paar reuzen ons.

Een verkleedpartij, zo kwamen we ook in de sfeer van de havenfeesten!

Dit bootje droeg de toepasselijk naam van “Speelman” !

Met de reddingsboot kon je een tocht in zee maken.

We bleven een beetje uit de buurt van deze haringrokerij : Op de foto niet zo goed te zien maar de rook zorgde ervoor dat je helemaal naar de haring rook!

Geen havenfeesten zonder de kleine stoet over het vissersleven. De shantykoren en de volksdansen lieten we dit jaar aan ons voorbij gaan. Veel te warm …


Animatie in de stoet

Wij zaten  in de schaduw op een terras want het was werkelijk te warm om lang in de zon te staan.
Rond de klok van 16 uur koelde het af en deden we nog een wandeling langs de zeedijk .

Waar is de zee! ?

In de rij voor een ijsje!

Nog even het oude stadhuis binnen om naar een tentoonstelling te kijken. Super mooie beelden vnl sprookjesachtige vissen. Ik mocht van de artiste welgeteld één foto maken. De keuze was moeilijk…
  



Toen was het tijd om de tram huiswaarts te nemen. Een mooie en gezellige dag was het. We hadden elkaar al maanden niet gezien. Deels mijn schuld ik voelde me te ziek om veel bezoek te hebben.

tentoonstelling in Damme

Toen we in Damme waren stapten we het stadhuis binnen waar een tentoonstelling was van keramiek en schilderijen. De onderwerpen waren zo uiteenlopend van serviesgoed, dieren, wandversieringen ,schilderijen.
Je zag een paar mensen bezig aan het werk en je kon je ook inschrijven om workshops te volgen. De tentoonstelling loopt nog tot 10 juni 2019.

Papavers als muurversiering , maar ook papavers klein en groot op metalen stengels om boeketten te maken.

Verschillende schilderijen van haar hand .

Wat vooral in het oog sprong waren de verschillende mooi beschilderde doodskisten . Het deed me denken aan het programma dat onlangs op TV was over begrafenisondernemers: Een jonge terminaal zieke vrouw liet haar doodskist beschilderen door haar twee jonge kinderen. Een aangrijpend moment. Hun moeder zou voor altijd slapen in deze mooi aangeklede en beschilderde kist.

 

Verjaardag

Neen ik ben niet jarig en ook niemand in de familie. Wel een lieve dame bij de senioren die haar verjaardag wilde vieren met vrienden en kennissen en daar hoorde ook een deel van de seniorengroep toe.
Het feest ging door  op 25 augustus in Hof ter Mude , een mooi restaurant vlakbij de Nederlandse grens.
De aperitief werd geschonken in de tuin en daar hoorde ook een groepsfoto bij. Nee mij vind je er niet tussen want ik nam die foto . Een Seniorvriend heeft er eentje getrokken waar ik ook opsta maar die is nog niet doorgestuurd. Hij had zich aangeboden om die avond als fotograaf te fungeren en er zijn héél wat foto’s gemaakt. Dat wordt zeker even uitzoeken om die dan aan de jarige aan te bieden.
Ik nam er enkele om dit logje te maken:

Een groepsfoto en een blik op het buitenterras waar de aperitief werd geschonken. Lang zaten we niet buiten want het werd vlug fris. Jammer eigenlijk want de grote tuin is er zo mooi. In een andere gedeelte van de tuin was er een receptie voor een trouwfeest. Je zag en hoorde hen niet eens!

  In een ruime zaal  met mooi gedekte tafels ging het feest door.
De lange tafel was voor de vrienden van de seniorengroep.
Het menu bestond uit rundscarpaccio , lamskroontje en
ijs met een coulis van frambozen. 

De jarige was in haar sas en was ook de ambiance maker van de avond.
Ze sleurde iedereen mee in de feeststemming!

Muziek en meezingers uit de jaren 60 en 70 brachten er onmiddellijk de ambiance in . Hoe later op de avond hoe meer recentere muziek. Een travestiet playbackte bekende nummers met aangepaste teksten, hilarisch in één woord . Ook kleine acts zorgden voor pret.

Lieve vriendin,
dit was een avond waarover nog lang zal nagepraat worden. Dank je wel enne… nogmaals gelukkige verjaardag!

 

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!

Wandelen met de hond

Neen ik heb al lang geen hond meer. Ik heb alleen nog Vlekje , een negentienjarige poes, die al mijn aandacht opeist en ook krijgt. Het is zo’n aanhankelijk beestje.
Eén van mijn buren heeft een hondje ,Toyke genaamd van het ras Cavalier King Charles. De buren waren voor drie weken naar Spanje en hadden hun kinderen en vrienden ingeschakeld om dagelijks het hondje eten te geven en ermee te wandelen. Het beestje was 14 jaar en kon de reis niet meer zo goed aan ( reisziekte). Ook aan mij vroegen ze om in juni op bepaalde dagen voor Toyke te zorgen. Met alle plezier. Ik was toen  al een “lijdend persoon” maar de medicatie was op dat ogenblik nog niet zo sterk en dat lukte best . Ik kwam in die periode al niet zoveel buiten en een wandeling met Toyke deed me zelfs deugd. Dus deed ik regelmatig een wandeling in mijn omgeving.

Op één van de zonnige dagen waar het zonlicht het gouden uur benaderde gingen we op stap. We wandelden langs een eeuwenoude boomgaard waar de bomen meer dode takken dragen dan fruit. De koeien die ik op dat ogenblik niet zag rondlopen kunnen drinken aan zo’n toestel waar water uitkomt als de koe er met zijn kop tegen duwt. Een en al kleur in de weide met de bloeiende boterbloemen. Koeien zullen er niet van eten omdat de smaak voor hen te scherp is en ze er ook ziek kunnen van worden, beweerde mijn nonkel Clement. Eenmaal gedroogd en vermengd met hooi eten ze dit zonder problemen .

Verder wandelend kwamen Toyke en ik aan een weide vol jonge koeien. Die kwamen al vlug naar de omheining  kijken naar het hondje. Veel belangstelling had Toyke niet voor die grote beesten en we zijn dan maar doorgewandeld terug naar huis.

Toen de buren al een tijdje terug thuis waren is Toyke plots ziek geworden en hebben ze het op aanraden van de dierenarts laten inslapen. Het deed me toch iets toen ze het lieten weten. Het was zo’n lief beestje.