Verjaardag

Neen ik ben niet jarig en ook niemand in de familie. Wel een lieve dame bij de senioren die haar verjaardag wilde vieren met vrienden en kennissen en daar hoorde ook een deel van de seniorengroep toe.
Het feest ging door  op 25 augustus in Hof ter Mude , een mooi restaurant vlakbij de Nederlandse grens.
De aperitief werd geschonken in de tuin en daar hoorde ook een groepsfoto bij. Nee mij vind je er niet tussen want ik nam die foto . Een Seniorvriend heeft er eentje getrokken waar ik ook opsta maar die is nog niet doorgestuurd. Hij had zich aangeboden om die avond als fotograaf te fungeren en er zijn héél wat foto’s gemaakt. Dat wordt zeker even uitzoeken om die dan aan de jarige aan te bieden.
Ik nam er enkele om dit logje te maken:

Een groepsfoto en een blik op het buitenterras waar de aperitief werd geschonken. Lang zaten we niet buiten want het werd vlug fris. Jammer eigenlijk want de grote tuin is er zo mooi. In een andere gedeelte van de tuin was er een receptie voor een trouwfeest. Je zag en hoorde hen niet eens!

  In een ruime zaal  met mooi gedekte tafels ging het feest door.
De lange tafel was voor de vrienden van de seniorengroep.
Het menu bestond uit rundscarpaccio , lamskroontje en
ijs met een coulis van frambozen. 

De jarige was in haar sas en was ook de ambiance maker van de avond.
Ze sleurde iedereen mee in de feeststemming!

Muziek en meezingers uit de jaren 60 en 70 brachten er onmiddellijk de ambiance in . Hoe later op de avond hoe meer recentere muziek. Een travestiet playbackte bekende nummers met aangepaste teksten, hilarisch in één woord . Ook kleine acts zorgden voor pret.

Lieve vriendin,
dit was een avond waarover nog lang zal nagepraat worden. Dank je wel enne… nogmaals gelukkige verjaardag!

 

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!

Wandelen met de hond

Neen ik heb al lang geen hond meer. Ik heb alleen nog Vlekje , een negentienjarige poes, die al mijn aandacht opeist en ook krijgt. Het is zo’n aanhankelijk beestje.
Eén van mijn buren heeft een hondje ,Toyke genaamd van het ras Cavalier King Charles. De buren waren voor drie weken naar Spanje en hadden hun kinderen en vrienden ingeschakeld om dagelijks het hondje eten te geven en ermee te wandelen. Het beestje was 14 jaar en kon de reis niet meer zo goed aan ( reisziekte). Ook aan mij vroegen ze om in juni op bepaalde dagen voor Toyke te zorgen. Met alle plezier. Ik was toen  al een “lijdend persoon” maar de medicatie was op dat ogenblik nog niet zo sterk en dat lukte best . Ik kwam in die periode al niet zoveel buiten en een wandeling met Toyke deed me zelfs deugd. Dus deed ik regelmatig een wandeling in mijn omgeving.

Op één van de zonnige dagen waar het zonlicht het gouden uur benaderde gingen we op stap. We wandelden langs een eeuwenoude boomgaard waar de bomen meer dode takken dragen dan fruit. De koeien die ik op dat ogenblik niet zag rondlopen kunnen drinken aan zo’n toestel waar water uitkomt als de koe er met zijn kop tegen duwt. Een en al kleur in de weide met de bloeiende boterbloemen. Koeien zullen er niet van eten omdat de smaak voor hen te scherp is en ze er ook ziek kunnen van worden, beweerde mijn nonkel Clement. Eenmaal gedroogd en vermengd met hooi eten ze dit zonder problemen .

Verder wandelend kwamen Toyke en ik aan een weide vol jonge koeien. Die kwamen al vlug naar de omheining  kijken naar het hondje. Veel belangstelling had Toyke niet voor die grote beesten en we zijn dan maar doorgewandeld terug naar huis.

Toen de buren al een tijdje terug thuis waren is Toyke plots ziek geworden en hebben ze het op aanraden van de dierenarts laten inslapen. Het deed me toch iets toen ze het lieten weten. Het was zo’n lief beestje.

 

De tijd vliegt !

 

Het was zo’n drukke week dat ik niet aan bloggen geraakte.

De week begon met een namiddagje koersbal . Het was de laatste keer dat we binnen speelden want vanaf volgende week wordt er opnieuw pétanque gespeeld buiten en dit tot in oktober. De punten werden opgeteld en de twee beste spelers kregen een fles wisky voor de beste mannelijke speler en een bokaal advokaat voor de beste vrouwelijke speelster. Bij de koffie werden er stukken broodpudding geserveerd van een bakker die er zijn specialiteit van gemaakt heeft!

Ik had mijn zinnen gezet op het vullen van de bloembakken  en bloempotten en was op het einde van vorige week om een heleboel geraniums geweest die in de aanbieding stonden in de AH , een halve euro per plant goedkoper dan elders. Ik had er 35 nodig en dat kan al tellen hé ! Ook eens naar intratuin geweest in Maldegem omdat je daar niet alleen veel bloemen en planten aantreft maar ook originele decoraties. Altijd leuk om de nieuwe trends eens te zien. Zelfs Sergio Herman maakt er reclame voor een nieuwe borden en schalen!

  Je kunt er ook allerlei stekjes aankopen voor een klein prijsje en een sanseveria die een bloemstengel heeft. Nog nooit gezien! 

Dan nog eens naar het tuincenter waar je alle groenteplanten en bloemen kan kopen tegen billijke prijzen in Maldegem bij marktkramers die op verschillende namiddagen rechtstreeks verkopen uit hun serres. Maar gezien veel mensen dit weten is het nu- midden in het plantseizoen- lang aanschuiven( soms een uur !!).Dat zag ik echt niet zitten temeer omdat het zachtjes begon te regenen en omdat het aanschuiven om in de schuur te geraken  in …openlucht was.
Omdat ik enkel nog kleinere plantjes wilde  als een soort vulling tussen de geraniums  gingen we dan maar naar een nabijgelegen tuincentrum.

Dan ben ik met mijn vriendin ook nog eens om aardbeien gereden naar Moerkerke : 2 euro voor een halve kilo middelmatig grote en 3.50 euro voor grote. Gelukkig staan er op deze boerderij veel automaten anders zou het ook aanschuiven zijn. De mond aan mond reclame is enorm. Mensen uit het Antwerpse die hier op weekend waren  , kwamen voor hun hele familie aardbeien kopen!!

We maken er altijd een gezellig uitje van  met koffie en pannenkoeken of een gebakje. Dat hebben we wel nodig hoor want het is best vermoeiend dat soort shoppen 🙂 🙂

In dit tuincenter is een mooie cafetaria

Het was beginnen regenen en toen sprongen we maar binnen in de Euroshop voor  een pannenkoek met een kopje thee.
In het tuincenter was er geen koffie te krijgen in de schuur .

Nadat we aardbeien hadden gekocht reden we door naar Sluis en dronken in de omgeving
van die molen een warme chocomelk en een wafel met warme krieken met saus.
Ik was kouwelijk die dag : alle redenen zijn goed om eens door te snoepen 😉

.

En dit was vandaag. Ik was chauffeur voor mijn vriendin  die in Veurne moest zijn op de
jeugdrechtbank voor een familiekwestie. De emoties waren groot geweest en dat hebben we
verwerkt in een  koffiepauze op de markt in Veurne op een zonnig terras !

een verrassingsmoment

Ik heb jullie -evenals de betrokkene   🙂 – lang genoeg in spanning gehouden. Maar ik wilde eerst het verhaal erachter vertellen.
Het gaat nl over een blogger die in Oostende woont en voor zijn werk alle dagen naar Brussel moest. Hij was dat kotsbeu en andere redenen zullen ook wel meegespeeld hebben. Hij zocht een werk in zijn eigen omgeving. Op een dag was het zover. Einde 2017 deed hij de stap en begon een eigen zaak in Oostende.
Wij bloggers hadden het raden ernaar. Maar  hij lichtte zelf een tipje van de sluier toen hij op een dag een foto postte van drie bevallige etalagepoppen  in een winkel vlak vòòr zijn deur en de naam van de winkel stond er op. Dan was het niet moeilijk om op internet dit adres te vinden. Toen heb ik in een reactie geschreven dat ik bij mijn eerste bezoek aan Oostende die winkel èn zijn zaak zou vinden. Ik zou hem goedendag komen zeggen.

Op zoek naar Street Art deze week kwamen we in de buurt van de winkel met de drie etalage poppen . Mijn vriendinnen vonden het  spannend of ik daadwerkelijk zijn zaak zou vinden. Wat denken jullie!!!
Ik ben de winkel binnenstapt en heb gevraagd of hij Pieterbie was ! Inderdaad het was Pieterbie en na een aarzeling zei hij mijn naam .Tja dus moet ik nog altijd gelijken op de 2 jaar oude foto op mijn blog. Hij vond het volgens mij héél leuk om een blogger te ontmoeten . Er werd  een hartelijk woordje gewisseld en met de belofte dat ik nog eens zou langskomen wanneer ik in Oostende kom( zal ik zeker doen Pieterbie ! )  vertrokken mijn vriendinnen en ik verder op zoek naar muurschilderingen.

Pieterbie gefascineerd door het Verenigd Koninkrijk heeft wel een heel toepasselijke winkel!

Bakkerijmuseum Veurne vervolg

We wandelden de weide over naar de mooi gerestaureerde schuur waar we een overzicht kregen van de gebruikte materialen om te bakken, hoe ijs en brood tot bij de consument geraakten en uiteindelijk ploften we ons neer in de bakkerij cafétaria.

        
Wie heeft er nog de koeken gekend waarin een plaasteren vormpje stak?
Dank aan Anne Catherine weet ik dat die vormpjes Patacons heten!

Vormen om ijs te maken!

Een ijsmachine en koperen en houten kisten  met dubbele wanden om een ijstaart in te vervoeren.

Een pletmachine voor amandelen en een rijskast.

De bakker deed met deze auto zijn broodronde!

Niet alleen de bakker gebruikte een hond om zijn broodronde te doen met zo’ bakfiets.
Ook de melkboer heb ik geweten met zo’n kar met hond. Vond het vréselijk voor de hond.

Ik heb zo’n bakfiets in mijn jonge jaren nog gezien.
De bakkersknecht had alle moeite van de wereld om niet omver te vallen met al het brood in die mand.

Een foto van ons drietjes konden we maken omdat schuin aan het dakgebinte een spiegel ging.
’t Is eens wat anders dan een gewone selfie 🙂

Bakkerijmuseum in Veurne

Wanneer je op de E40 de afrit Veurne neemt, zie je al onmiddellijk de kleine molen en de gebouwen van het bakkerijmuseum. Er is ook een ruime parking voorzien achter het grote terrein waar het bakkerijmuseum ligt. Een paar minuten te voet terug en je bent er.
Er is een gebouw waar je allerlei voorwerpen ziet in verband met het bakken van brood, koekjes en suikergoed. Bakken was vroeger puur handenarbeid en dat hebben ze hier mooi geïllustreerd. Een opvallend minpuntje is wel dat mensen die niet goed te been zijn moeilijk twee trappen hoog  gaan klimmen! Tenzij er ergens een lift zou zijn  die ik niet gezien heb .

Naast dit gebouw is er een kleine tentoonstelling van gebruikte materialen in de weide tussen het eerste gebouw en  de schuur en de cafetaria en zijn er perkjes waar verschillende soorten graan uitgezaaid worden. Dan stap je in een grote gerestaureerde schuur waar verschillende broodkarren en materiaal tentoongesteld staan en waar je kan zien hoe het bakproces voor brood verloopt.
Toen waren we echt wel toe aan een koffietje en dat dronken we in nog een ander gebouwtje waar ze workshops geven en waar  er taarten worden gebakken. Die namiddag waren er geen demonstraties. We hadden pech : geen taart meer over voor ons en in de oven was de bakker/barman van dienst eclairs aan het maken. Toch kregen we nog een stukje warme rijsttaart bij de koffie.
Een leerrijk bezoek aan dit gezellige bakkerijmuseum en omdat we nog wat tijd over hadden deden we een korte wandeling in het stadje zelf. Dat toonde ik gisteren.

Die vrije toegang is voor een tentoonstelling van Keizer Karel.
Voor dit museum betaal je 5 euro en senioren en jongeren 3.50 euro.
( Ik reken me bij de jongeren,hahaha)

Achter ons zie je de perkjes waar voor demonstratie de verschillende soorten graan in worden gezaaid.

 

Een paar dagen later was het Pasen.
Een beschilderd paasei wenste ons een Vrolijk Pasen toe.
Morgen nemen we een kijkje in de gerestaureerde schuur!