De feestdagen zijn voorbij

 

Lieve mensen ,ik wens jullie allemaal een goede start in dit nieuwe jaar. En laat ons hopen dat we dit jaar wat meer vrijheid krijgen en elkaar weer kunnen knuffelen!
Zelf heb ik  het op mijn blog een tijdje laten afweten . Laat ons zeggen dat ik een serieus dipje heb gehad door wat lichamelijke kwaaltjes zoals een flinke aanval van sinusitis . Vochtig en mistig weer was de oorzaak. Het was al zolang geleden dat ik daar nog last van had . Tja en dan wat onvoorzichtig geweest ,wandelen bij mistig en regenachtig weer  😦 Daar bovenop kreeg ik  plots last van hoge bloeddruk wat bij mij nogal duizelingen veroorzaakt. Een beetje teveel kaartjes en brieven geschreven om die toch nog redelijk op tijd in de bus te krijgen. Door corona heb ik gemerkt dat ik méér correspondentie kreeg dan andere jaren en ook veel meer telefoontjes . Dat laatste kwam ook wel omdat je minder op bezoek kon gaan naar elkaar dan andere jaren. Ook heb ik veel koekjes, muffins, oliebollen, pannenkoeken en wafels gebakken. In één woord wat veel hooi op de spreekwoordelijke vork genomen. Ach ja ik doe dat ook graag .
Het enige wat me geholpen heeft om aan die duizelingen te ontsnappen is rusten en wat meer slapen. Dat heb ik ook gedaan . Zo was ik met de feestdagen toch wat fitter .
Ik heb wel mooie feestdagen gehad , alles in mineur natuurlijk want een familiebijeenkomst met alle kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen zat er niet in . Het jaarlijks oud en nieuw gaan vieren bij mijn vriendin in Lokeren zat er  ook niet in. Maar de bubbels die ik heb ,bezorgden me  een leuke kerst- en nieuwjaarsperiode .

Ik heb veel  kerstfilms bekeken al lijken die allemaal wat op elkaar. Feel good films met happy ends . Niet ingewikkeld en met veel misverstanden die op het einde altijd een goede afloop kennen. Op regenachtige en mistige dagen , lekker languit in de zetel , is dat goed te doen.
Elk jaar opnieuw ben ik verslaafd aan kerstfilms en soms zie ik er drie per dag. ( eerst opnemen en dan de andere dag bekijken. Gewoon de reclame doorspoelen en na een dik uur heb je de film gezien :-). Ik kan me dan lekker ergeren aan al die vrouwen met lange pijpekrullen ,die met hoge hakken door de sneeuw ” dartelen” ,gekleed in frivole kleren waarbij ik het al koud krijg als ik ze zie lopen .
Dorpen volgepropt met kerstbomen en kerstlichtjes en sneeuw bij de vleet en dan de obligate kerstboom die midden in het dorp staat en waar met veel ceremonie de lichtjes worden aangestoken onder het drinken van a cup of hot chocolat. Daar wordt wat hot chocolat gedronken. Ik zou er alvast maagpijn van hebben! Misschien zit er ook iets sterker in die cup of chocolat, wie weet!
En de meeste verhalen beginnen met een man of vrouw die vanuit de grote stad naar zo’n kerstdorp reist om er tot rust te komen of hun familie op te zoeken.
En toch kijk ik …elk jaar opnieuw.  Tot ik het zo beu ben als koude pap. Maar ondertussen heb ik wel mijn  Engelse detective films en andere crimi’s opgenomen. Dat is dan voor na nieuwjaar…wanneer ik  mijn kerstmuts weer heb opgeborgen en mijn dagelijks leven weer als voorheen verloopt!


 

 

Gelukkig Nieuwjaar

Ik wens  iedereen in  2021 een mooi en gezond jaar toe. En dat we het jaar dat voorbij is vlug mogen vergeten.  Het is een jaar geweest waarin we konden nadenken hoe we bezig waren en ook even tot rust konden komen . Het jachtige leven is even stil gezet en ik denk dat veel mensen daar deugd van hadden. Back to earth, maar het mag niet blijven duren als je rondom  ziet dat zoveel mensen aan Covid-19 zijn overleden en andere  mensen niet alleen lichamelijk ziek worden maar ook geestelijk. Dat er armoede ontstaat en dat jongeren de  zin van het leven kwijt raken.
Ik hoop oprecht dat  we binnenkort terug de draad mogen oppakken en verder gaan met ons leven en hopelijk met meer aandacht voor onze medemens.

Sinterklaas

Agenda – Fronik Buurtboerderij

Sinterklaas heeft het wat moeilijk om dit jaar overal op tijd te zijn. Gezien zijn leeftijd moet de man zelf al opletten  om gezond te blijven. Ik heb hem dan ook niet veel gevraagd . Hij heeft toch aan mij gedacht en  ik vond vandaag in mijn schoentje een mooie jutezak met mandarijntjes en een klein beetje snoep. Er lag een kleine nota bij….Deze jutezak met mandarijntjes zodat je wat meer fruit kan eten en niet meer zoveel chocolade..”.

Maar wat doe je dan als je op de koffie bent uitgenodigd en er wordt een mooi gebakje van de Sint voor je neus gezet. Ik kan de Sint toch niet voor het hoofd stoten ?

“Sinterklaas  dank je wel “

 

Nog eens wandelen

Gisteren ,zaterdag, scheen de zon en omdat er voor de verdere dagen regen was voorspeld ging ik nog eens wandelen met mijn vriendin. Eerst wandelden we in de Steenbrugse bosjes maar namen een andere weg  en kwamen uit op een vroegere treinbedding  die nu dient als wandel en fietsroute..
De trein reed vroeger van Steenbrugge  over Donk en Sijsele tot in Maldegem waar er vroeger een verbinding was tot in Gent! Nu kan je op de verharde bedding fietsen en wandelen. Een héél mooie fietsroute die ik vroeger toen opa nog leefde heb gedaan. Gisteren waren er veel mensen die  wandelden en fietsten en zelfs een paar paarden wandelden in de berm. Meer weten over de vroegere spoorlijn dan  hier klikken .

 

We wandelden een ander stukje in de Steenbrugse bosjes waar de bomen al veel van hun mooie bladerdak kwijt waren  en  de ondergroei ook verminderd was zodat je bijna dwars door de bomen kon kijken.

Op de vroegere trein bedding was het redelijk druk. Ik heb een moment afgewacht dat het kalmer was om er een foto van te maken.

Op een splitsing van de weg kon je langs een dreef met bomen naar links of naar rechts. Naar links was terug naar de bewoonde wereld en naar rechts kon je richting  de Assebroekse Meersen ( wat we een tijdje geleden hadden gedaan). Naar de sompige weilanden . Dat hebben we niet gedaan deze keer want dat was te voet veel te ver.

De auto stond nl geparkeerd achter het  AZ St Lucas bijgevolg keerden we na een tijdje wandelen op onze stappen terug. De koffie gingen we bij haar thuis drinken vooraleer ik bij schemeravond terug naar huis reed.

Gelukkig zijn we gisteren gaan wandelen want vandaag heeft het de hele dag geregend!!
Er zal wel geen massa volk naar de kust zijn gekomen 😉

 

Eten in Damme

Ik heb de laatste dagen wat problemen gehad met de pc. De ene keer was het mijn mail die niet wilde opstarten en dan kreeg ik de pagina niet open van WordPress, dan weer kreeg ik melding dat er iets fout was en nazicht moest doen… Al wist ik niet wat ik moest nazien. Op den duur smijt je  de boel dicht want heropstarten loste het probleem ook niet op. Nu lukt het opeens weer wel. Ik weet  nog altijd niet wat de oorzaak van die storing was. Buurvrouw vertelde me dat ze al twee keer de elektricien moest laten komen voor een serieuze elektriciteitspanne. Ook geen oorzaak te vinden. Misschien komt alles door het feit dat er serieuze werken gestart zijn op de nabijgelegen Natiënlaan waar een nieuwe rotonde zal komen . Die werken verlopen in fasen  maar zullen in totaal toch een tweetal jaar hindernis veroorzaken. Pfff . Doet me terugdenken aan de aanleg van de A11….
We zien het wel hoe alles zal verlopen, zolang ik maar kan computeren 😉

Donderdag was ik met twee schoolvriendinnen uit gaan eten in Damme. Juist op tijd  want vanaf maandag gaan alle restaurants en cafés dicht. We planden dit al een tijdje terug maar het kwam er om allerlei redenen nooit van.
Ik had in een reclame van ” social deals” gezien waar je oa aan een goedkopere prijs etentjes kon bestellen in restaurants die deelnamen. Eén van de vriendinnen had dit reeds gedaan en dat was goed meegevallen. Ik waagde me er ook aan en koos voor Restaurant “De Lieve” in Damme. Dus donderdag kwamen we samen in Damme in Restaurant “de Lieve”
Die bewuste middag waren er 13 klanten in de zaak en allemaal via social deals (denk ik toch  want iedereen at het voorgestelde viergangen menu.
Héél lekker en als bewijs dat hij er wat van kent stond daar de zilveren pollepel te blinken die hij in het verleden in de wacht heeft gesleept( Deze culinaire wedstrijd staat open voor kooktalenten in West-Vlaanderen).
We verlieten het restaurant met een goed en voldaan gevoel . Zodra het terug kan gaan we beslist nog eens terug.

Het voorgerecht een slaatje vergezeld van Noordzeevis met een soepje van kokosmelk, tomaat en wat oosters gekruid . Het was al op toen ik dacht om een foto te maken!
Daarna als tussengerecht filet van Roodbaars in een romig sausje, jonge spinazie en poldertruffel
Het hoofdgerecht bestond uit schijfjes hertenkalf met herfstgarnituur en, spekreepjes en boschampignons.
Het dessert was een lekker bordje met zoetigheden.

De naam van het restaurant is niet zo maar gekozen. Vlakbij het restaurant zijn restanten opgegraven van een sas van het kanaal “de Lieve”dat Gent met Damme verbond.

Na het etentje reden de twee vriendinnen huiswaarts richting Brugge en ik nam nog even de tijd om wat foto’s te maken vooraleer ik richting Kust reed.
Hierboven zie je het brugwachtershuisje vlakbij de brug die Damme verbindt met Oostkerke. Dit huisje is nu ingericht als miniwinkeltje waar je snoep en ijs kunt kopen en kleine gadgets zoals deze zwaan windvanen.µ

Een zicht op de hoofdstraat van Damme waar je op de tweede foto nog juist het puntje ziet van het stadhuis. Panelen om je wegwijs te maken in het aanbod dat Damme je biedt!

Aan de andere kant van het kanaal zag ik een schaapsherder  op wandel met zijn kudde schapen en zijn honden. Ik reed over de brug richting Oostkerke en parkeerde mijn auto op de parking van Restaurant-charmehotel Ten Polders…

…en wandelde naar de herder toe. Sedert een drietal jaar wandelt hij met een kudde van 160 schapen en opgeleide honden van Brugge tot in Oostkerke en terug. Ter hoogte van het Restaurant Ter Polders ging hij rechtsomkeer maken. Deze schapen zijn één grote familie en andere schapen zouden het niet overleven moesten die erbij gestoken worden! In de winter staan deze schapen op stal.

Enig om te zien met op de achtergrond de bomen langs “de stinker en de blinker”( het Leopoldkanaal en het schipdonkkanaal)

De storm Odette heeft hier blijkbaar ook lelijk huisgehouden. Zag je langs het kanaal nog her en der takken liggen hier was een serieuze boom gesneuveld.

De stam is in grote stukken gezaagd. Het onderste staat er bij alsof er een bom is opgevallen. In de verte zie je de toren van de kerk van Oostkerke , waar ik in een vorig log over schreef

De brug over de Damse Vaart om naar Oostkerke te rijden.

Ik reed door het dorp  langs de molen van Oostkerke die kan bezocht worden maar die dag jammer genoeg niet.( klik) . Het plakkaat bij de molen toont hoeveel molens er nog in de onmiddellijke omgeving zijn!
Mooi om zo de dag te beëindigen daarna reed ik in één ruk huiswaarts!

Oostkerke

Halverwege september ben ik samen met twee schoolvriendinnen  een wandeling gaan maken in Oostkerke (klik).Oostkerke is een klein dorp, gebouwd rond de Sint-Kwintenskerk die ca. 1100 werd gesticht. Bij de terugtrekking van het Duitse leger  in 1944 is de beschermde monumentale toren van deze kerk totaal vernield als ook een groot deel van de kerk zelf.  Maar na de oorlog volledig opnieuw opgetrokken door de bekende architekt Viérin( Brugge) als een getrouwe reconstructie van de toestand van het gebouw vóór de vernielingen van 1944. Op het kerkhof zouden nog een aantal grafzerken liggen uit de 14e en 15e eeuw.
De kerk  ligt in het midden van het dorp met een kerkhof rond de kerk en een kleine dorpskern met wit geschilderde huizen errond. En in de onmiddellijke omgeving van de Damse vaart. Met de fusie is het een deelgemeente geworden van Damme zoals ook andere dorpen in de onmiddellijke omgeving.

Als je dan weet dat er nog een oude gerestaureerde molen staat, een dorpscafé waar je aan volkspelen kan doen en een mooi Kasteel dan is het niet te verwonderen dat Oostkerke een druk bezocht dorp is dat in 1974 uitgeroepen werd als mooiste dorp van Westvlaanderen

 Ach ik weid veel te veel uit , maar ik heb graag achtergrond als ik iets ga bezoeken. Ik denk dat jullie dit ook wel willen, anders sla je de tekst maar over.

Terzake nu: We hadden eerst wat gedronken in het dorpscafé want we hadden daar afgesproken. Mijn vriendinnen kwamen van Brugge en ik van de kust. We gingen daarna wandelen en zochten een beschaduwde grindweg op omzoomd met karaktervolle knotwilgen en in de nabijheid van het Kasteel van Oostkerke. We waren september en dus allang voorbij de datum dat je het wel kon bezoeken.

 

.

Prachtig toch hoe die half verminkte bomen blijven groeien!

Bloeiende stengels wilde calla’s stonden massaal aan de grachtkanten.

De toren van de St Kwintenskerk overheerst het landschap.

De koeien en schapen trokken zich nergens van aan maar opvallend graasden ze in de schaduw!!

Een kapelletje in de nabijheid van het Kasteel. De witgeschilderde kapel, opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw, werd opgericht in 1936. Een gedenkplaatje vermeldt “Herinnering aan het 25 jarig bestaan van den Boerinnenbond 1911-1936”.

Poortje dicht !

Deze was ook dicht.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het kasteeldomein zwaar beschadigd door beschietingen en een strategische overstroming. In de jaren ’50 werden de tuinen en het gebouw volledig hersteld. Het Kasteel van Oostkerke kreeg bij de heropbouw na de Tweede Wereldoorlog internationale uitstraling door de ontwerpen die de Nederlandse tuinarchitecte Mien Ruys (1904-1999) maakte voor het kasteeldomein.
Baron van der Elst kocht de omliggende gronden en de oude molen en liet het domein in al z’n glorie restaureren. Zo integreerde tuinarchitecte Mien Ruys de oude ringmuren, de molen en opnieuw uitgegraven ringgracht in haar ontwerp. Het Kasteel van Oostkerke is eenmaal in het jaar te bezoeken op open monumentendag . Ik schreef hier al over dit bezoek( klik)

Een privé weggetje naar de slotbrug( ingang)

Na de wandeling nog even de St Kwintenskerk bezoeken

De sobere binnenkant van de vernieuwde toren. Een wandeling rond de kerk en de oude grafzerken uit vorige eeuwen.

De knielende figuren aan de ingang doen  denken aan het treurend echtpaar van Kate Kollwitz in de Duitse soldatenbegraafplaats van Vladslo.
Foto onder: de contouren van een vroegere  Romaanse kerk Deze werden in 1989 zichtbaar gemaakt.

Cadzand

Donderdag (2 juli) kwam Sébastien ’s morgens naar Oma.  De vakantie is begonnen en eindelijk kon hij eens voor een paar dagen langskomen. Mijn bubbel is groter geworden en behalve mijn kinderen en een paar vriendinnen  kwam hier niemand over de vloer. Wat een opluchting dat we voorzichtig weer meer mensen kunnen ontvangen.
Toevallig ging ik die dag met een schoolvriendin een wandeling maken in Cadzand. Maar dat deerde Sebastien niet want hij gaat ook graag wandelen en de zee is en blijft aantrekkelijk als je zelf niet aan zee woont!

Met de auto van de vriendin en elk met een mondmaskertje aan reden we naar de parking even buiten Cadzand.( foto is teveel ingezoomd). Ideaal om van daaruit ofwel naar de Zwingeul zelf te wandelen of eenmaal boven de wandelweg op de duinenrij te kiezen. Wij kozen geen van beiden maar vertrokken voor een wandeling in het duinlandschap gelegen achter de duinen. Op het einde kom je uit op het haventje van Cadzand. De meeste mensen kennen dit pad niet en voor iedereen die het de eerste keer doet is het een verrassing. Vorige keren liepen de Langhorns er rond deze keer graasden ze wellicht elders.
De natuur is er momenteel op zijn best. Er was een strakke wind en je kon een jasje echt verdragen. Maar daar was het windluw en borgen we onze jasjes al vlug op.

De parking waar je nog alle plaats van de wereld had en het lange pad naar het Zwin toe Wij namen de weg die je nog op het uiterste randje van de foto ziet.

Hoge grassen , planten en bomen omringden ons..

De runderen waren er deze keer niet. Toch niet hier.

Er stonden veel lage appelbomen vol met appeltjes. Zomerappeltjes die heel lekker zijn voor appelmoes. Ik herinner me dit nog vanop de boerderij bij tante Regina en nonkel Clement. Alleen moest je er vlug bij zijn want die waren vlug “gestekt” door wormpjes.

Ontzettend veel braambessenstruiken en met mooie ” trossen” onrijpe vruchten. De moeite om er wat later te komen plukken! Of zou dat niet mogen ?!

De natuur wordt hier gerust gelaten.

Een bankje nodigt uit tot zitten (!) en dan zie je vòòr je dit duinenlandschap met veel duindoorn die nu nog niet bloeit…

..maar niet enkel duindoorn is er massaal aanwezig ook de koningskaars , de egelantieren roze en witte, de gevaarlijke berenklauw ,en de roze bloemen waarvan ik de naam niet van ken ( Mizzd help je me ? ). In de grote tuin waar ik vroeger tuinierde  had ik indertijd heel veel koningskaarsen staan. Ik vind het zo’n majestueuze plant. Deze hier moesten nog allemaal bloeien.

Het was echt genieten ! Toen kwamen we aan het haventje. Maar dat is voor morgen. Is iets totaal anders dan deze wandeling.

Fijne dagen achter de rug

Neen ik heb niet het eerste vliegtuig genomen om ergens in het zuiden op vakantie te gaan. Ik ben héél tevreden met  mijn langdurige en zonnige vakantie in “El Jardiniero”!
Nergens mooier dan tussen de bloemen die nu door het warme weer massaal bloeien rondom mijn woning . Het is momenteel héél gezapig aan het regenen. Hopelijk blijft het zo en komen er geen stortvlagen en bliksem en donder aan te pas. De natuur heeft het broodnodig. En de mensen ook want als je leest wat er allemaal gebeurt met mensen die zo agressief reageren als iets hen niet aanstaat, dan zal de regen hen misschien wat afkoelen.

Neen de reden dat ik geen logje schreef komt omdat ik vorige week vrijdag jarig was. Met de corona is er geen sprake van een feestje te bouwen met verschillende mensen samen. Zonder eigenlijk af te spreken heb ik mijn verjaardag over drie dagen gespreid en met het mooie weer kon dit telkens doorgaan in El Jardiniero!
Een namiddagje de oudste zoon Luc met schoondochter Ingrid als complete verrassing  en de dag erop een Nederlandse vriendin met wie ik jaren na elkaar samen avondschool heb gevolgd  en vriendschap voor het leven heb aan overgehouden.
En dan vergeet ik mijn allerbeste vriendin die me al zoveel heeft geholpen toen ik erg ziek was.
Het sluitstuk was dan dochterlief  met echtgenoot en zoon Serge met echtgenote. Geen kleinkinderen die zitten in de examens.
Een beetje overweldigd heb ik vergeten foto’s te maken . Het was ook zo gezellig . Helemaal anders dan Moederdag  waar ik me tevreden moest stellen met  telefoontjes en dochterlief die vlug een bloemetje kwam afgeven.

De dagelijkse begietingsronde die ik in de vooravond moest doen wil ik nog wat kunnen genieten van de bloemen en planten, nam ook veel tijd in beslag. Het zal toch véél en lang moeten regenen eer de grond meer dan een paar centimeter diep vochtig wordt. Gelukkig heb ik boomschors tussen de aardbeien gelegd zodat de grond langer vochtig blijft nadat ik de plantjes besproeid heb. Het loont want ik pluk momenteel dagelijks een paar kilo aardbeien. Van de kleintjes maak ik confituur. De rest is voor de kinderen , een paar vriendinnen…en zelf eet ik er natuurlijk ook. Eigenlijk wel jammer dat ze allemaal zo vlug rijpen. Zo’n grote opbrengst en dat allemaal op een lapje van 2 op 2 meter.
Dat is ook het leuke aan tuinieren en doet je vergeten dat je er ook werk insteekt. Momenteel staan de kropjes sla mooi en staan er nu bloemetjes aan de boontjes( die leken het eerst niet goed te doen) en kan ik ook al denken aan het plukken van peultjes. De aalbessen kleuren ook al rood . Ik vreesde dat de jonge vruchtjes het zouden laten afweten na een paar vriesnachten indertijd, maar al zal de opbrengst niet zo groot zijn als verleden jaar er hangen er nog genoeg aan.

Mooi om af te sluiten. Gisterenavond kregen we behalve een paar spetters geen regen wel in de verte  zwarte lucht en plots kwam er een mooie regenboog te voorschijnen. Ik kreeg die niet helemaal op de foto. Het was een dubbele regenboog.

61ste reunie

Weer  een jaar voorbij en in de brievenbus troffen de “meisjes van het Kon. Lyceum in Brugge ” een kaartje in de bus om er aan te herinneren dat de eerste zondag van maart er weer aankwam. Alsof we dat na al die jaren nog zouden vergeten. Verleden jaar heb ik door ziekte forfait moeten geven.( klik). De klassemonitrice van  zoveel jaren terug heeft er al 61 jaar voor gezorgd dat we elk jaar aan de afgesproken datum worden herinnerd. Dat verdient een bloemetje hé! Wat ze ook elk jaar krijgt.
Ik heb verleden jaar aan mijn slaapmaatje wanneer we op citytrip gaan, gevraagd of zij in mijn naam het aperitief wilde betalen. Op die manier was ik er toch ook een klein beetje bij. Ik heb achteraf een mooie foto gekregen waarop ze op mijn gezondheid klonken.
Maar dit jaar was ik er weer bij . Hoewel ik er toch even voor gevreesd heb. Ik was nl zo erg verkouden dat ik toch een weekje flink ziek was. Allerlei siroopjes en keelpastilles geslikt ( meer kon de dokter niet geven ) en maar hopen dat ik in staat zou zijn om erbij te kunnen zijn. De afspraak was in Brugge zoals elk jaar en een vriendin zorgde ervoor dat ik tot bij haar kon rijden en vandaar uit bracht de echtgenoot van één van de vriendinnen ons tot vlakbij de deur van het restaurant. Dus ik moest niet in de kou lopen.
Het werd een gezellige namiddag en vrouwen weten  altijd veel te vertellen….

 

ps. Ik ondervind al een paar dagen moeilijkheden om foto’s te uploaden. Het gaat niet meer op de manier waarop ik het nu al jaren gewoon ben. Ik heb de hulp van WordPress ingeroepen en wacht op hun antwoord.  Met veel gesukkel en via een omweg heb ik toch deze collage kunnen uploaden