Herfst in de tuin

Mos en paddenstoelen in de tuin

Een maarts viooltje bloeit al terwijl de herfstaster nog in volle bloei moet komen. Het dahliastruikje heeft afgezien van de hitteperiode en probeert de achterstand nog in te halen!

In de tuin zijn de grote werken begonnen: het snoeien van de twee treurwilgen. Een tuinman en zijn vrouw verrichten piekfijn werk. Een treurwilg is al onderhanden genomen en de klimop wordt van de stam verwijderd. De boom zal zich stukken beter voelen zonder ! Dan pas zie je ook welke dikke stam deze oude boom  heeft.
Buurman kwam aangelopen , die dacht dat de boom helemaal gekapt ging worden. Ik heb hem gerustgesteld. Hij en zijn vrouw vinden het zo fijn dat de lange slingers in hun tuin overhangen. Maar nu zal hij toch wat geduld moeten hebben!  Fijn dat je zulke buren hebt die het niet hinderlijk vinden dat er bladeren in hun tuin vallen en het zelfs nog leuk vinden met die overhangende wilgenslingers.

Zoute Grand Prix 2019

Dit weekend is het voor de autoliefhebbers een topweekend. Van donderdag tot zondag kan je auto’s zien die je niet elke dag op de weg zult zien.  Oldtimers, ultra nieuwe auto’s , proto types die nooit in de handel zijn gebracht.
Van 10 tot 13 oktober 2019 viert de stad Knokke-Heist voor de tiende maal zijn Zoute Grand Prix,  en het internationale toneel voor de meest prestigieuze automerken, zowel oud als nieuw. Het evenement is een referentie in Europa, lokt jaarlijks 250.000 bezoekers uit heel het continent naar Knokke-heist. Er worden verschillende activiteiten georganiseerd: een regelmatigheidsrally, de ‘balade’, de GT Tour, een veiling en zelfs een concours – er is voor elk wat wils.

Donderdag ,de eerste dag , ben ik gaan kijken.  Bij vorige edities koos ik de zondag uit maar dan is het zo druk dat rustig kijken er niet in zit. Je wordt  meegesleurd in dit unieke gebeuren  en foto’s kunnen niet echt weergeven wat je voelt , ziet en hoort. Het geronk en soms brullen van auto’s, de benzinegeur ( hmhm! ), de nonchalante drukte ( je mag overal lopen tussen en rond de auto’s als ze op de dijk rijden.  De strobalen die de straten rond de zeedijk afbakenen geven een landelijke sfeer weer.
Bovenal was het die namiddag mooi weer wat van de andere dagen niet kan gezegd worden. Gisteren af en toe regen en grijze lucht ,vandaag de hele dag miezeren en wat wordt het morgen bij de finale!!

Verleden jaar heb ik foto’s gepubliceerd over de laatste dag en over de dag dat de oldtimer race  toekwam : zoute grand Prix 2018 (klik) (klik); Deze keer foto’s van de eerste dag toen de deelnemers  in de pitlane nog een volgnummer kregen en er onder de motorkap gekeken werd ivm veiligheid en originele stukken !

Het was aangenaam zitten op de terrassen op het Albertplein. Deze golfkarretjes dienden als shuttlebus vanaf de parkings tot het Albertplein.

In de wagen hieronder had een kledingzaak een drietal poppen neergezet! Ik durfde eerst geen foto maken maar kreeg toen in de gaten dat het poppen waren 😉

Je kon van dichtbij de controles op de deelnemende wagens meemaken.Deze man reed met zo’n grappige brommobiel .Ik mocht er een foto van nemen!

Veiligheid troef !

Hier worden de deelnemende wagens gekeurd voor de tweedaagse oldtimer rally! De wagens rijden een pitlane in en krijgen er hun volgnummer en het deelname ticket achter op de auto . Aanschuiven om een volgnummer te krijgen. Ik heb er ook eentje uitgekozen. Maar de chauffeur kwam het niet af! Een hele reeks autos worden geveild door het internationaal veilingshuis Bonhams met hoofdzetel in Londen.Eenmaal ingeschreven en nagekeken zochten alle auto’s een parkeerplaatsje op het wandelpad van de zeedijk. Er zaten echt speciaaltjes tussen. De onderste wagen is een prototype.

update:

Het weekend is een knal succes geweest voor de tiende editie van de Zoute Grand Prix 2019. In elk geval te oordelen aan de massa auto’s die zaterdag stapvoets het regenachtige Knokke binnen reden en zondag Knokke weer verlieten. Ik was gisteren even met de fiets weg en zag aan alle kanten auto’s rijden die probeerden via sluipwegen de stad uit te rijden maar zich vastreden. Iedereen dacht de oplossing wel gevonden te hebben ! Er is maar één grote uitvalsweg en hoe je ook rijdt op die uitvalsweg kom je uiteindelijk uit , nl de Natienlaan!
De organisatie had wel gezorgd voor grote parkings even buiten het centrum en vandaaruit reden er dan shuttle busjes .
Maar zondag reden al die geparkeerde auto’s , zowel van die grote parking als vanuit de stad zelf bijna op hetzelfde uur huiswaarts( einde van het spektakel en het begin van de voorspelde regenbuien) en dan krijg je werkelijk een kluwen van verkeer die uren heeft geduurd en waarbij je chauffeurs manoeuvers ziet uitvoeren die levensgevaarlijk zijn. Er was werkelijk een verkeersinfarct !

bovenste foto zaterdag stapvoets binnenkomend verkeer . De onderste foto’s :wegrijdend verkeer in de natiënlaan .

 

Een rustige herfstdag

foto’s genomen op zaterdag 5 oktober

Bij herfstweer en wandelen denken de meeste mensen aan een wandeling in het bos. Maar herfst zie je ook aan zee. Na drukke zomermaanden valt het leven aan zee als het ware plots stil.
Met de hoop dat het droog zou blijven gingen Julia en ik wandelen  op de zeedijk . Het is ons gelukt:  Het is pas beginnen regenen toen we terug aan de auto kwamen.
Héél veel strandkabientjes waren al afgebroken en het materiaal om het strand te effenen lag al te wachten.
Veel lege terrasjes , go carts zonder kinderen , weinig geparkeerde fietsen. Enkel nog hier en daar een strandbar waar mensen goed ingeduffeld zaten.

De drukte van de zomermaanden is er niet meer en je hebt opnieuw  vrij zicht  op het strand , de zee en de voorbijvarende containerschepen zonder tot bij de waterlijn te moeten wandelen.

In het voorjaar verlang je naar de zomerdrukte maar eenmaal  het herfst wordt mag het allemaal weer wat kalmer.  De hitte periodes zijn voorbij en van een indian summer kunnen we niet spreken. We zijn al blij dat we de zon eens te zien krijgen. De alsmaar terugkerende regenbuien heeft de natuur nodig gehad en heeft ze nog steeds nodig. Persoonlijk geniet ik van regen  dat maakt me helemaal niet neerslachtig. Vroeger zou ik mijn regenjas aangetrokken hebben om er even in te wandelen, maar nu kijk ik liever vanuit mijn zetel naar de regen ! Het zijn telkens ferme regenvlagen , in niets te vergelijken met een mals regentje waar je van opkikkert

Na een flinke wandeling strekten we even de beentjes in een leuke tearoom met een nononsense interieur dicht bij de oude kern van Knokke. Je treft er veel mensen  die je enigszins kent omdat ze ook in de omgeving wonen.
We hadden “een beetje honger” en bestelden een verwen koffie/thee. Kijk eens wat we kregen! een crème brûlée, een soesje, een mini éclair, ijs, vers fruit. Allemaal voor een schappelijk prijsje. Een koffie met een gebakje kost méér.
We konden er weer tegen want het was nog een flink eind wandelen tot de plaats waar de auto stond en toen we instapten vielen de eerste druppels van een nieuwe regenbui.

Mosselen

Gisteren was het zo’n bar slecht weer , de regen viel met bakken uit de lucht .Toevallig had één van de vrienden van de seniorenvereniging me juist op deze dag uitgenodigd op een mosselfestijn!
Een héél gezellige middag en namiddag met een paar vrienden want we gingen na het eten “bijlange nog niet naar huis”.Het was zo leuk dat we er allemaal geen erg  in hadden dat het buiten zo ’n slecht weer was. Ik heb  het enkel gemerkt toen ik huiswaarts reed vòòr het duister werd. Ik was wat blij toen ik behouden thuis kwam.

Zij is degene die me na mijn operatie moreel héél veel geholpen heeft. De andere vriendin ,een oudcollega, heeft de praktische kant (tot heden nog altijd ) op zich genomen.

Altijd ambiance bij deze lieve gastvrouw . De mosselen waren lekker en alleen de lege schelpen bleven over. Na de maaltijd iedereen de keuken in om de boel op te ruimen.
En de namiddag werd afgesloten met een lekker ijsje met veel fruit en een koffie. Geef mij maar thee.

Marc is gekomen!

Omdat ik niet tot bij hem geraak is Marc ,mijn schrijfzoon, samen met een begeleidster( die ik ook al jaren ken) naar hier gekomen. Het was een blij weerzien want door mijn ziek zijn heb ik hem lange tijd niet gezien en was ik ook niet op zijn verjaardagsfeest.
Hij is al verschillende keren alleen gekomen met de trein van Lokeren tot in Knokke. Hij vroeg dan zelf hulp aan de treinconducteur want Marc kan niet lezen noch schrijven. Dat lukte iedere keer goed. Maar de laatste jaren durft hij het niet meer. Er zijn zo dikwijls wijzigingen in het uurrooster en ook bij het al dan niet overstappen in Gent of in Brugge, dat het beter is dat iemand hem begeleid.

Ik had mijn best gedaan met koken want ik weet dat hij een smulpaap is! Na het eten wilde hij per sé de vaat doen die niet in de vaatwasser kon. Ik mocht helpen …alles in de kast zetten.
Daarna zijn we gaan wandelen in de omgeving. Hij wilde ook de tuin terugzien waar ik 18 jaar lang heb getuinierd samen met nog twee buren. De eigenaar van de grond is ondertussen 90 jaar geworden en verblijft  sedert een paar jaar in een rusthuis.
Nu wordt die lap grond klaargemaakt om te bebouwen. Ik heb er jaren met veel goesting getuinierd en de kinderen en kleinkinderen hielpen mee ! Zal het daardoor komen dat de kinderen en een paar kleinkinderen ook zo graag tuinieren?

Het is een gezellige dag geworden en Marc heeft zichtbaar genoten. Ik heb  hem beloofd dat ik op zijn verjaardag( half januari) zijn verjaardagsfeest zal bijwonen!

Myriam kwam mee als begeleidster. Op wandel en onderweg kijken naar de tuin die nu een wildernis is en waar zal op gebouwd worden.
Myriam nam een foto van Marc in de trein en ik sta hen uit te zwaaien op het perron

Tomaten

Kleinzoon Sébastien bracht in het voorjaar verschillende tomatenplantjes mee voor mij. kleine trostomaten, Roma-tomaten, grote trostomaten ,gewone tomaten en reuze tomaten. De kleine en grote trostomaten brachten zoveel op dat ik er verschillende zakjes heb ingevroren.
Nu het zo dikwijls regent en er nog zoveel tomaten staan heb ik hoezen gemaakt van heel licht plastiek( speciaal voor de tuin) . Op die manier hoop ik dat ze  niet rotten of barsten.

De opbrengst in de tuin loopt op zijn einde. Door de hitte periodes was er groeistilstand bij de boontjes, de sla ,de prei en de uien. Geen rijke geoogst bijgevolg . Nochtans kreeg de hele groententuin alle dagen water (regenwater uit het zwembad.  Zwemmen in het bad wordt er niet meer gedaan nu de kleinkinderen groot zijn. Ik heb het zwembad laten staan en de regen vult het elk jaar opnieuw , genoeg water voor een hele zomer bloemen en planten te begieten ).Maar ik mag zeker niet klagen over de  aardbeien. Wekenlang heb ik kilo’s aardbeien geoogst. Ik gaf er regelmatig mee met de kinderen en ook heb ik verschillende keren confituur gemaakt. De druiven (in de tuin bij de zoon )brachten zo massaal op dat ik er sap heb van getrokken en ook gelei heb gemaakt.

 

 

De Zavel

Klokslag 14 uur was het concert gedaan en in een mum van tijd was het in het park weer rustig. Velen kwamen tijdens hun middagpauze hun boterhammetje eten en  dan terug naar hun bureau!
Wij wandelden met ons groepje het park uit richting De Zavel. Zeer waarschijnlijk won men hier in het verleden zand (zavel is kleihoudend zand) . De Zavel  is een wijk in het historische hart van Brussel en is een plaats waar kunst, cultuur en gastronomie hoogtij vieren. Op de Zavel ontdek je het allerbeste van de Belgische chocolade zoals Godiva, Wittamer of Pierre Marcolini … Hier zijn ook veel antiekwinkels, couturierzaken, restaurants . In het weekeinde is er op dit plein een antiekmarkt.
Er was beloofd dat we in een chique patisserie een taartje mochten uitkiezen en iedereen repte zich natuurlijk,hahaha! De Zavel ligt op korte wandelafstand van het Warandepark.

Op het hoogste punt van de Zavel legde men het parkje de Kleine Zavel aan. Een parkje  met bronzen beelden voorstellende de 48 ambachten en omgeven door een fraai uitgewerkte smeedijzeren afsluiting.

Tien levensgrote arduinen beelden staan  in het parkje opgesteld rondom het centraal geplaatste standbeeld van de graven Egmont en Hoorn. Beide graven worden voorgesteld op het ogenblik dat zij naar het schavot worden geleid. Egmont, met de hoed op het hoofd en een zakdoek in de hand, vertoont een wilskrachtige uitdrukking. De graaf van Hoorn houdt zijn fluwelen hoed in de ene hand en legt de andere op de schouder van zijn lotgenoot. 

De tien standbeelden stellen mannen voor wier politieke bedrijvigheid en begaafdheid tot de roem van de zestiende-eeuwse Nederlanden hebben bijgedragen. Eentje kent iedereen :Mercator.

Eenmaal boven zagen we deze mooie kerk die we gedeeltelijk ook al zagen vanuit het parkje: De Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk

De kerk valt op door haar 14 m hoge glasramen. De middelen om een toren te bouwen ontbraken indertijd. Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavel was de kerk van de Brusselse wapengilden, die er elk een altaar hadden. Er was die dag een doopplechtigheid en we konden enkel eventjes achteraan een kijkje nemen.

 

Maar waar bleef dat taartje nu dat ons beloofd werd?

Hier moesten we zijn midden op het plein van de Grote Zavel en toen ging een lichtje branden wanneer de voorzitter ons zei dat we een chique taartje gingen eten! Bij Wittamer (klik) een icoon voor vele generaties Belgische patissiers en chocolatiers.

Een plaatsje op dit terras bemachtigen is al een huzarenstukje. Emmy en ik gingen binnenzitten aan een tweepersoonstafeltje. Toen bleek dat dit het enige tafeltje binnen was en bedoeld voor mensen die een bestelling kwamen ophalen . We mochten blijven zitten en de sympathieke verkoper nam nog een foto van ons beiden! Op de achtergrond de medereizigers die op het terras zaten te puffen.  Want het was die dag erg warm. Wij zaten in de koele patisserie. 🙂

Toen was het tijd om de trein in het Centraal station te nemen om huiswaarts te keren. Een mooie dag was het letterlijk en figuurlijk! Voor mij nog extra mooi want Emmy bleef de hele namiddag bij ons.