Trammelant

Zaterdag 6 augustus waren er opnieuw de Belle Epoque feesten in De Haan. Jaar na jaar kent dit feest een groot succes. Trammelant kent zijn eerste editie in 1978 n.a.v. het 75-jarig bestaan van het tramstation. Meer dan 40 jaar later is Trammelant nog steeds een hoogdag voor De Haan, met een pak nieuwe tradities. Het tramstation is een beschermd monument.

Door Corona ging het feest een paar jaar niet door maar nu met het mooie weer was het terug een (overweldigend )succes. Het was al jaren geleden dat ik er nog naar toe was geweest en vorige zaterdag besloten vriendin en ik en een Nederlandse vriendin om met de tram tot ginder te rijden.
Met de auto was zeker geen optie als je van heel ver al auto’s op de weg geparkeerd zag staan. Ook op de tram was het zeer druk . Het openbaar vervoer is op zo’n dagen wel aangewezen. Hoewel…met corona in het achterhoofd. De trams reden af en aan zowel uit de richting van Oostende als uit de richting van Knokke en spuwden iedere keer een lading mensen uit.

“Trammelant is een begrip geworden in De Haan en omstreken. Tijdens dit evenement gaan we meer dan 100 jaar terug in de tijd; het is een waar eerbetoon aan ons roerend erfgoed. De figuranten die prachtig uitgedost door De Haan flaneren, de auto’s van toen die door de Concessie rijden, de verschillende belle-époquetaferelen in Parkdomein La Potinière,… Echt alles is uniek om zien”, vertelt schepen van cultuur en roerend erfgoed, Rudi Cattrysse.

De Haan slaagde er in om een groot stuk van het onroerend erfgoed uit de periode van de Belle Epoque te bewaren zoals het ooit was. De Concessie, de villawijk met heel wat prachtige panden uit die tijd, is dan ook het perfecte decor voor een groots Belle Epoquefeest. Trammelant keert al decennialang terug in de tijd met honderden figuranten, oude voertuigen en fietsen. Er worden taferelen nagespeeld en de sfeer van toen herleeft volop in de badstad met als hoogtepunt de stoet van figuranten die traditiegetrouw om 15 uur aankomt met een oude tram. Ook heel wat handelszaken speelden in op het evenement en doken met hun zaak en personeel in de geschiedenis. ’s Avonds wordt De Haan één groot openluchtfeest. Diverse podiumoptredens zorgen voor amusement voor eenieder.

Het tramstation waar het allemaal mee begonnen is!

Hier een impressie van de stoet met dames ,heren en kinderen in Belle Epoque stijl gekleed! Een lust voor het oog.

Jammer genoeg heb ik de oldtimers niet gezien want die waren in de voormiddag uitgereden als opening van het trammelant feest met de burgemeester en zijn gevolg op kop.
Hieronder een beeld van de drukte in de straten en een paar foto’s van de mooie gebouwen die bewaard zijn gebleven. In de villawijk was het niet mogelijk om foto’s te maken omdat er zoveel volk stond te kijken naar de stoet.

Morgen nog een vervolg….

Klassiek leeft

Elk jaar is er in Knokke-Heist een concertenreeks meestal in een kerk. Gezien de oudste zoon lange tijd piano heeft gestudeerd en ook zelf kleine huisconcerten heeft gegeven, interesseert dit evenement hem zeer .
Toen hij nog thuis was heb ik menig “privé” concertje mogen beluisteren wanneer hij aan het oefenen was in de pianokamer en ik ernaast in de keuken aan het kokerellen was. Ik mis dit nog altijd nu hij allang het ouderlijk huis heeft verlaten.

Een tijdje terug kocht hij kaarten voor een concert onder leiding van Liebrecht Vanbeckevoort indertijd een laureaat van de Kon. Elisabethwedstrijd voor piano. Samen met Ingrid kwam mijn zoon me ophalen om naar het concert te gaan luisteren in het Dominicanenkerkje in de Sparrendreef.

Het concert ging door in het kerkje zelf. Gezien het zo’n mooi weer was konden we op de binnenkoer ( waar ook misvieringen worden gegeven) nog wat genieten van het mooie weer vooraleer we in de kerk zelf binnen mochten. Anderhalf uur hebben we genoten van het concert gespeeld door een pianokwartet (viool , altviool, cello en piano) . Ik ben geen kenner maar heb er echt van genoten.
Het is wat anders dan die grootse festivals met duizenden toeschouwers.
De tweede zoon is de andere dag naar Oostende gegaan om een optreden van Rammstein te horen en zien…of hoe smaken kunnen verschillen. 😉

.

.

.

Nog een keertje op weg.

Vriendin moest na de middag eerst naar de kinesist omdat ze al een tijdje sukkelde met een pijnlijke hals en toen had de huisarts haar aangeraden om een paar sessies te volgen bij een kinesist. Het lijkt te helpen.
Toen ze terug thuis was belde ze of we nog een wandelingetje zouden maken. Liefst niet aan zee want er was toch wat wind die dag en ze wilde geen risico nemen met die pijnlijke hals.

Dus we trokken ( weer eens ) naar Sluis. Ik had allang eens gezegd dat we de cirkel moesten rond maken: we wandelden wel op de wallen maar op het einde sloegen we vroeger af om langs het dierenparkje terug in het centrum te komen.
Nu deden we het anders. We wandelden vanuit het centrum naar het dierenparkje en sloegen dan het pad in om de cirkel rond Sluis eens volledig te maken.
Ik kan zeggen dat het laatste stukje toch een fikse wandeling geworden is!! Of hoe je iets kan onderschatten 😉

Eenmaal de winkelstraten achter ons lagen stapten we door een straatje dat je deed denken aan de witgeverfde huisjes in Brugge. Wat verder waren er huizen met parking vóór hun deur. Met wat geluk was er soms een parking die niet voor de bewoner van het huis was voorbehouden. Geen probleem voor ons de auto stond reeds op een andere parking.

In elk geval is het daar héél rustig en hier en daar was er een tuin boordevol bloeiende planten. Toen kwamen we aan het kleine dierenparkje. Ik zag dat er een hele hoge omheining was geplaatst om te beletten dat voorbijgangers de dieren zouden voederen. Nochtans stond er al altijd een plakkaat om de dieren niet te voederen, maar ja mensen lezen en luisteren niet met het gevolg dat er dan een hekwerk wordt geplaatst waar je niets kan overgooien.

We wandelden verder en zagen in de verte een poort op de omwalling . Maar we gingen niet die kant op ,we sloegen een smal paadje in. En dat paadje slingerde eindeloos verder …tot we op de grote weg uitkwamen van Breskens naar Sluis. Ik had een bank nodig om even uit te blazen. 🙂

Nu hadden we wel de cirkel rond Sluis gemaakt maar waren bijlange nog niet terug in het centrum waar we gestart waren.
Het paadje slingerde rond een camping , rond weiden met schapen . Als je dacht nu zijn we er dan was er weer een flinke bocht , zelfs al hoorde je het autoverkeer in de verte , en dacht je nu zijn we er …was er weer een flinke bocht.
Eigenlijk niet zo erg want het was leuk wandelen op dit schelpenpad en zo af en toe zag je de landerijen in de verte en het water onderaan het pad.

Dat kleine wandelingetje duurde toch anderhalf uur en wat waren we blij dat we op een terras konden zitten om even uit te blazen en iets te drinken! Het was die dag (27.7.2022 )behoorlijk warm en gelukkig konden we grotendeels onder de bomen wandelen.

Wandelen naar het Zwin

Verleden week had ik onverwachts een paar dagen twee logeetjes, nl de pleegdochter van een goeie vriendin en haar man. Ik viel een beetje uit de lucht toen ik een mailtje kreeg ” mag ik komen slapen bij jou”. Kort en bondig zonder enige uitleg. Ik ben nu wel iemand die niet veel uitleg nodig heeft , ik begreep dat er iets moest gebeurd zijn .
Hoewel ze al 12 jaar samenwoont is ze onlangs gehuwd met haar vriend. Ik was ook uitgenodigd op het huwelijksfeest dat doorging in Hasselt. Maar dat was voor mij op dat moment echt niet haalbaar . Een treinreis van drie uur, een avondfeest en dan de andere dag terug naar huis. Ik kreeg het thuis nog niet gedaan om een hele dag zonder rusten door te komen . Ik moet het tot heden nog steeds doen.
Ik vond het zo erg voor haar en nog veel meer voor mijn vriendin( de eerste stagiaire die ooit bij mij kwam werken en met wie ik tot heden nog contact heb) en voor mezelf ook want ik had graag de hele familie eens teruggezien. Na al die jaren en na menige keren bij haar een feest of begrafenis te hebben meegemaakt en ook een paar jaar mekaar niet gezien te hebben door corona, viel dat erg tegen.

Ik liet haar weten dat ze welkom was en verleden week stond ze precies op die bloedhete dag aan de deur. Toen kreeg ik te horen dat ze een hotel geboekt hadden voor een paar dagen in De Haan . Door ziekte van haar moesten ze de reis uitstellen en omboeken midden in het seizoen is niet zo vanzelfsprekend aan de kust. Dus dacht ze als noodoplossing aan mij. Groot gelijk had ze. Op die manier konden we haar recent huwelijk hier ook een beetje vieren. En voor haar was het een blij weerzien niet alleen met mij maar ook met het huis en al de herinneringen toen ze als kind hier af en toe kwam logeren.

Ik gaf hen tips wat ze konden doen die dagen( een avondmarkt in Sluis,een folklore markt in Heist ,een wandeling in Cadzand en natuurlijk ook naar het strand) en één dag ( het was gelukkig niet meer zo warm) zijn we samen naar het Zwin gewandeld vanaf de Lekkerbek tot aan de Haas van Flanagan ” Hospitality”genaamd.

Toen ze hier vertrokken gingen ze nog twee dagjes naar De Haan en zo hadden ze toch hun week vakantie zoals gepland!

Een prachtige dag om deze wandeling op de versmalde zeedijk te doen. Veel wandelaars en ook veel fietsers

Veel volk bij Surfers Paradise

te voet, met de fiets of met een go cart… auto’s mogen hier niet rijden!

mooi uitzicht op de zee en de duinen

De Zwingeul met in de verte op de eerste foto rechts een strandpaviljoen en daar achter hotels en tearoom. Op de tweede foto het haventje met rechts Air Republic van Sergio Herman.

De Zwinduinen

De Haas van Flanagan. Je moet geduld hebben om een unieke foto te maken. Er is altijd wel iemand die fotografeert of kinderen er bovenop zet…

een stuk van het Natuurpark met in de verte “the Shelter” – en tevens ingang om in het Natuurpark te wandelen en oa de ooievaars te bekijken op hun nesten. Geen denderende foto ( met tegenlicht getrokken)

Met verweerde balken( wrakhout? ) is een soort hoekige omheining gemaakt met op elke hoek beelden van dieren die je aan zee kan aantreffen.

Voor de paardenliefhebbers is een apart parcours gemaakt zodat fietsers ,voetgangers en paarden elkaar niet hinderen.

Heen en terug duurt de wandeling bijna twee uur! Iedereen geniet bij het ’t Keun toch minstens een kwartiertje van het zicht op de zee, de Zwingeul en het Natuurreservaat !

Ik heb genoten van dit onverwacht vakantiebezoek . Lang ontbeten en bijgebabbeld , tegen de middag trokken ze er op uit en ’s avonds samen warm gegeten en nog herinneringen opgehaald.
Ze hebben een logeerkamer zeggen ze. Ik heb de hint begrepen 🙂

Hoe is het met “Closer” ?

Een tijdje geleden schreef ik hier dat er een nieuw kunstwerk te bewonderen viel van Wim Tellier. ( klik).
Er waren in een reuze groot canvas gaten gemaakt en daarin werden zonnebloemen gezaaid. Wanneer die zonnebloemen zouden boven komen zou het beeld van een fireman een heel andere vorm aannemen.
Ik ben onlangs eens gaan kijken en ik moet eerlijk toegeven dat het me ontzettend tegenviel.
Dat heeft niets te maken met de kunstenaar , maar alles met de droogte en hitte van de laatste weken! Ik denk niet dat het mooier gaat worden. De meeste zonnebloemen doen het niet en de andere staan er verwelkt bij. Het project voorziet in het derde stadium-na de bloei van de zonnebloemen -om het canvas te recycleren en te gebruiken om strandzetels van te maken. Ze kunnen er al aan beginnen !
Het had zo mooi kunnen zijn…

wandelen in Knokke

Voor deze wandeling in eigen gemeente hadden we geen tram nodig , maar we gebruikten een ander vervoermiddel nl de gratis shopping shuttle die van april tot half oktober om de 20 minuten rijdt vanaf het Verweeplein tot aan de Sparrendreef( met verschillende tussenstops om op en af te stappen). We hadden eentje met een balkonnetje achteraan. Ideaal met mooi weer om de straten die je doorrijdt op je gemak te bekijken en …om foto’s te maken..

foto van internet

De drie eerste foto’s tonen de Lippenslaan. De vierde is het kunstwerk ” de Kameleon-glijbaan” op het Van Bunnenplein waar de jongere kinderen graag in kruipen en naar beneden glijden. De volgende foto is het Driehoeksplein dat dit jaar is aangekleed door de bloemenkunstenaar Daniel Ost ( heeft in Knokke-Heist ook een bloemenwinkel in de Dumortierlaan), dan een mooi bebloemd rondpunt in de Kustlaan en de laatste grote foto is een zicht op de -op dat ogenblik- rustige Kustlaan.

Daar was het eindpunt en we gingen te voet terug wandelen door een van de lanen waar de eerste grote villa’s zijn gebouwd op grote stukken grond nl de Fochlaan. Vele villa’s zijn ondertussen gerestaureerd met behoud van hun oorspronkelijke charme .
Maar eerst even wandelen tot een mooie bloemenzaak die altijd zo’n mooie boeketten in de etalage staan hebben en op het trottoir vóór hun zaak een pergola bouwden vol met bloeiende planten.

Wat velen niet weten is dat er een eindje verder in de Sparrendreef een klein straatje is genaamd Oud-Zoute, ( waar je niet met een auto door mag). Vroeger waren het allemaal kleine huisjes maar die zijn allemaal verdwenen en nu is het een sfeervol straatje geworden met nieuwe huizen. Vóór het ene huis staan grote potten met planten , bij een ander staan een paar ligstoelen en eentje heeft aan weerszijden een minituintje gemaakt. En dan kom je terug uit op een grote laan waar je in de verte nog juist een glimp kan opvangen van die mooie bloemenzaak.

We wandelden voorbij een pleintje met een mooi beeld en sloegen dan de Fochlaan in waar de grote villa’s deels verborgen waren achter grote omheiningen. Je kon toch nog de grandeur zien die deze villa’s indertijd uitstraalden maar nu in een gerestaureerde versie..

Ik kon verder geen foto’s meer nemen want ik had vergeten mijn gsm op te laden. We kwamen terug op de Lippenslaan waar we met de shuttle gestart waren! Dit was eens een heel andere wandeling door lanen waar we anders niet zo vlug gaan wandelen.

wandelen in Heist

We zijn onze “tram”wandelingen gestart in Wenduine met aankomst in Blankenberge. De volgende wandeling deden we in Heist( Knokke-Heist ) naar aanleiding van de heropening van een vernieuwde winkelboulevard.
In Heist zijn er verschillende grote werken aan de gang om de doortocht van deze gemeente méér aantrekkelijk te maken . Zo is er oa de Heldentoren gelegen aan het Heldenplein.( klik), wordt er ook een groene doorgang door Heist gemaakt (waar al volop aan gewerkt wordt), en worden de straten breder gemaakt voor de trage weggebruikers . De Heldentoren is een imposant gebouw waar de bewoners rond deze toren niet zo gelukkig mee zijn ( geen uitzicht meer, veel schaduw…) . Tja alle vernieuwingen hebben ook dikwijls een keerzijde…

Maar het was ons deze keer niet te doen om deze toren( waar je echt niet naast kunt kijken 🙂 ). We waren te vroeg voor de officiële opening van de winkelboulevard. Maar dat was niet het belangrijkste voor ons. We wilden gewoon zien hoe de vernieuwing er nu uitzag nadat het zolang er als een puinhoop bij heeft gelegen. Want het is nooit zomaar vernieuwen er wordt dan ook geprofiteerd om alle nutsvoorzieningen aan te passen.

Het was kermis op het Heldenplein en zo te zien is er vooral aan de jonge kinderen gedacht. Geen spectaculaire attracties waar je kan bij griezelen.

We gingen eerst een wandeling maken op de zeedijk. Niettegenstaande het mooie weer was het niet erg druk op de zeedijk evenmin in de strandbars. Zelfs de gocarts stonden te wachten op kinderen.
Met een paneel waar je je hoofd kan doorsteken werd er reclame gemaakt voor het Cartoonfestival. Daar ga ik zeker nog naar toe in het CC Scharpoord. Niet drummen hé voor een gratis hug 🙂

En volgens mijn vriendin heeft Panaché héél lekker ijs, dus dat hebben we geprobeerd. Inderdaad !

Waar vroeger het openlucht zwembad de Raan was is er nu een speelplein in een zanderig duinenlandschap. Erg mooi en passend in de omgeving van de zeedijk en het strand.

De wandeling had langer geduurd dan we van plan waren en natuurlijk misten we het lintjesknippen van de burgemeester. Maar de wandeling langs de mooie “boulevard” zoals de inwoners deze straat noemen was leuk. Allerlei attracties en standjes waar je iets kon eten of drinken. De banken in kleurrijke mozaiek zijn weer bovengehaald( In totaal heeft de gemeente er indertijd 15 aangekocht en regelmatig verhuizen ze van locatie). De perken met beplantingen zijn nog jong.
Terwijl er nog een briesje was op de zeedijk was het in deze straat op die bewuste vrijdag erg warm. We bleven nog even kijken en luisteren naar dit vrolijke bandje en stapten dan terug naar de tram om huiswaarts te rijden.

wandelen van Wenduine naar Blankenberge

Tijdens de zomermaanden gaan mijn vriendin en ik dikwijls op stap met de tram. Er is om de tien minuten een tram en met een jaarlijkse betaling van een goeie 50 euro kunnen we als senioren onbeperkt reizen met tram en bus van de lijn.
Dit jaar zijn we wat later gestart omdat ik het fysiek niet aankon. Nu het weer beter gaat zijn we regelmatig terug op weg met de tram. Een van de eerste keren reden we tot Wenduine waar we via de zeedijk terugstapten richting Blankenberge. Hoewel het al vakantie was ( 9.7.2022) was het nog kalm aan zee.

De zeedijk is niet zo erg lang en algauw kwamen we op een soort schelpenpad met mooi uitzicht op het hinterland. Via  het schelpenpad wandelden we achter de duinen richting Blankenberge. Het is er mooi en aan de ene kant heb je duinen begroeid met helmgras en vegetatie eigen aan de duinen en aan de andere kant staat het vol met egelantiers die nu mooi bloeien en geuren.
Halverwege wandelden we onder de wrakkenbrug door:
De brug Het Wrakhout biedt in de eerste plaats de fietsers, de voetgangers en de strandrecreanten een veilige oversteek. Het bouwwerk slaat letterlijk en figuurlijk een brug tussen polders en duinen en leidt de gebruikers naar een panoramisch hoogtepunt met uitzicht op zee, op het duingebied en de Uitkerkse Polders.