Damme

Het is altijd fijn om te wandelen rond Damme . Het is voor mij dichtbij gelegen en als er eens een namiddag is dat we niet zo lang kunnen wegblijven , zowel mijn vriendin als ikzelf, is dat ideaal.

Het was een zonnige maar bewolkte maandag . We dachten dat we gemakkelijk een parkeerplaatsje zouden vinden maar toen we de lange rij auto’s zagen die langs de Damse Vaart geparkeerd stonden vreesden we dat we naar een ver gelegen parking moesten rijden. Gelukkig vonden we nog een vrij plaatsje tussen de bomen langs de vaart niet zò ver van het centrum.

De Damse Vaart was volledig groen en hier en daar zagen we een meerkoetje tussen het kroos zwemmen. Aan de andere kant zagen we een heleboel mensen rond schapen. Misschien de schaapsherder met zijn kudde.
Het kleine snoepwinkeltje was gesloten en “wachtte op betere tijden” stond er op het briefje op de gesloten deur.
Veel fietsers staken de brug over om verder te fietsen op de vele fietsroutes in de streek of om op één van de gezellige terrassen in Damme te verpozen.
De rivierboot de Lamme Goedzak was onderweg, De boot vaart vier maal per dag heen en terug van Brugge naar Damme. Zalig rustig om eens te doen.

Wij wandelden verder tot we de molen zagen .
Ter hoogte van een huizenrij langs de Damse Vaart houdt Tijl Uilenspiegel ons een spiegel voor in de beeldengroep van Jef Claerhout :
Uilen kijken geïnteresseerd toe, haviken houden de wacht , opgedirkte kikkers staan verwaand te kwaken, en aan het eind van de rij koketteert het ezeltje van Uilenspiegel.
Een bewoner kwam op ons toe terwijl ik foto’s nam en vertelde het verhaal van die beelden en voegde er al lachend aan toe dat meestal dames over het poepje van Tijl wreven. 🙂

Het kunstwerk werd in 1979 onthuld en gedenkt Charles de Coster, auteur van het Uilenspiegelepos, die 100 jaar eerder overleed.

Dan sloegen we links af om langs een paadje te wandelen rond een gedeelte van Damme. Er staan langs het paadje panelen met teksten of gedichten van bekende personen . Deze keer waren het gedichten van Herman De Coninck met illustraties van Epheram . Ik heb er een paar gefotografeerd.
Het paadje zelf biedt een mooi uitzicht op de polders aan de ene kant en de majestueuze kerk aan de andere kant.

Ik heb de tekst apart gefotografeerd , anders was het niet leesbaar.. Elk paneel bevat een gedicht van Herman De Coninck èn een tekening van Ephameron (Eva Cardon (1979), oftewel Ephameron, zij studeerde illustratieve vormgeving en schilderkunst, exposeert en cureert tentoonstellingen over de hele wereld en doceert daarnaast beeldverhaal aan LUCA school of Arts/Sint-Lukas Brussel )

Toen we op het marktplein kwamen met het mooie stadhuis hebben we daar even gerust en wat gedronken op één van de terrassen die nu in coronatijd vòòr het stadhuis staan vooraleer terug naar de auto te wandelen die toch een behoorlijk stuk buiten het centrum stond. 😉 .Ach dan liepen we nog eens langs de vaart.

Op de terugweg zagen we deze vogelverschrikkers . Ik had ze op een andere weg om naar Damme te rijden al zien staan maar kon op die plaats niet parkeren. Een ludieke uitnodiging om naar een feest midden de velden te komen! Elk jaar een gigantisch succes( als het weer wat meewil) maar nu ook afgeslankt door corona

Wenduine

Vriendin en ik reden zondag 1.8.2021 met de tram naar Wenduine . Een paar jaar terug waren we daar eerder toevallig op het retro weekend aan de Rotonde en dit weekend zijn we terug gaan kijken.

Wenduine is een gezellige familiebadstad en wordt ook “de Prinses der Badsteden ” genoemd. Alles is er eerder kleinschalig. Geen grote strandbars en ik zag nog rijen plooibare strandstoelen staan op het strand. Noemden ze deze indertijd ook niet “atlantiekers” . De Rotonde is een grote open speelruimte op de dijk van Wenduine aan de voet van de duinen. Er is rondom een grote paravang die je beschermt van de soms hevige zeewind.

Hoe dichter bij de Rotonde hoe meer volk er liep.

Retro Sur Mer Live Concert 2021 - Festivals België

“Dit familiefestival brengt ieder jaar opnieuw de vintage- en retroliefhebbers samen op hun hoogtepunt van het jaar. Dit jaar werd het festival uitgebreid van 3 naar 5 dagen om iedereen de kans te geven zich onder te dompelen in de fifties.

Verwacht je aan een uitgebreide retromarkt, blinkende oldtimers, beauty boudoirs en barbershops en een nostalgische kermis onder een heerlijk zonnetje.  Hiernaast heb je ook de kans om te genieten van de beste rock-‘n-roll, swing en jive bands en deejays.”( toerisme De Haan-Wenduine)

Een zeedijk vol oldtimers ( mijn oren tuiten al wanneer ik dit woord hoor 🙂 ) een retromarkt met alles wat je aan de jaren 50 doet denken. Velen zijn geschminkt en gekleed met wijde rokken zoals in de jaren 50. Nostalgie ten top.

Je kon er vrij rondlopen en genieten van eten en drinken zoals in de jaren 50 en ondertussen genieten van vintage spullen zoals radio’s uit die jaren, haardrogers die bij velen al lang verhuisd zijn naar de vuilnsbelt ..

Corona heeft die gemoedelijke sfeer doen verdwijnen. De hele rotonde was afgezet met hoge nadar en je moest op voorhand gereserveerd hebben en betaald vooraleer je binnen kon. Ik heb nog even een glimp kunnen zien van een groot terras en wat kraampjes en een paar oldtimers. Een tegenvaller van jewelste. Vriendin was ondertussen te weten gekomen dat de oldtimers nu geparkeerd stonden op het marktplein vòòr het gemeentehuis van Wenduine.

Vooraleer naar het marktplein te wandelen gingen we eerst naar de spioenkop (klik) van waaruit je een mooi zicht hebt op de duinen en het strand.

Vanop de spioenkop een prachtig zicht op de duinen en in de verte De Haan

Na de klim naar de spioenkop wandelden naar het centrum van Wenduine waar ik niet uitgekeken raakte op al die oldtimers!

De dag eindigde natuurlijk op een terrasje om iets te drinken en een bord poffertjes te delen . Daarna terug huiswaarts met de tram. Kan maar zo gemakkelijk zijn en om de tien minuten is er momenteel een tram in beide richtingen ( Knokke of De Panne)

Lissewege bis

Sedert verschillende jaren wordt er in de Paul D’hondtstraat in Lissewege door alle buren voor de zomermaanden een project uitgewerkt om de bomen in hun straat te versieren. Elk jaar is het leuk om te zien over welk project het gaat. Dit jaar had het allemaal te maken met “vliegen”. Bij de vliegers hingen er naamkaartjes aan . Ik geloof dat de kleuterschool ook had meegedaan. Kijk je even mee?

In 2017 waren het vogelhuisjes en in het log dat ik daarover gemaakt heb kan je zien dat de beeldenroute uitgebreider was . Er stonden meer beelden vòòr de kerk en in de kerk zelf was er ook een tentoonstelling. Lees er meer over hier klik

Toch een leuke manier om zo contact te hebben met je buren!
Lissewege heeft ook een station dat helemaal gerenoveerd is en tijdens de zomermaanden rijdt er ook een stoptrein langs met eindbestemming Zeebrugge-bad.
Het stationsgebouw werd een tijdje gebruikt als tentoonstellingsruimte annex café , maar nu wordt het enkel gebruikt als woonruimte.
Ticketje koop je tegenwoordig toch aan een automaat die op het perron staat!

Lissewege

Elk jaar tijdens de zomermaanden is er in Lissewege,het witte polderdorp, een “Beeldenroute”. Zoals elk jaar reden vriendin en ik naar dit schilderachtige dorp vorige zaterdag. Het was verrassend rustig in het dorp . Vorig jaar was het veel drukker We konden nu zelfs redelijk dicht bij het centrum de auto parkeren. Het weer zal wel een grote rol gespeeld hebben. Het was droog toen we vertrokken maar we hebben de wandeling moeten inkorten toen we zagen dat donkere wolken opkwamen . We hoopten dat het zou overwaaien en gingen eerst een koffietje drinken toen we de eerste spetters voelden. Het trok echter niet over en we vonden het dan maar beter om een volgende keer de wandeling verder te zetten.

We waren nog niet tot bij de grote tuin naast de pastorie geweest waar veel kunstwerken staan en ook niet bij de schuur van “Ter Doest ” waar er ook veel beelden staan en evenmin in de kerk waar meestal een mooie tentoonstelling is.. De beeldenroute loopt tot einde augustus. Er zal toch wel eens een dag zijn dat we niet tussen twee buien op uitstap moeten gaan !

Kijk eens welk een mooi zicht je hier al hebt op het Vaartje met de bloemenborder langs het vaartje.. Hier nog geen beelden die staan meer naar het centrum toe.

wij wandelden langs een smal paadje naast het Vaartje naar de hoofdstraat toe. Een visser tuurde naar het water en zei dat de vangst niet groot was die dag op mijn vraag of er veel vissen in dat water zaten.

Vriendin wacht op me toen we de hoofdstraat naderden. Tja als je foto’s maakt blijf je gemakkelijk al eens achter… Aan de andere kant van de weg loopt het Vaartje verder en daar staan langs de lage huisjes overal kunstwerken . Ik vond het dit jaar niet zo overweldigend. Ik heb er hier maar enkele geplaatst.

Wat ik zo jammer vond was dat het onkruid welig tierde langs het Vaartje zelf, tussen al die mooi bloeiende hortensia’s en andere planten. Het geheel gaf een slordige indruk. Hier wordt de regel van minder te wieden en de natuur zijn gang te laten gaan wel letterlijk toegepast. Het was ooit anders…

Er zijn een paar bruggetjes waar je over het Vaartje naar de andere kant kan wandelen. Bij een smeedijzeren paal met de naam ’t Vaartje op stond er ook een verwijzing naar een poortgebouw waar er eveneens een tentoonstelling is van eigen werk van mensen die daar hun hobby uitoefenen. Lees meer over de werking van ’t Vaartje (klik ) gelegen in een uitgestrekte tuin met overal kleine creatieve tentoonstellingen , een mogelijkheid om iets te drinken en van gedachten te wisselen. Die middag was er een optreden van een voor mij onbekende zanger. Overal zijn er hoekjes ingericht in de tuin waar je kon rusten of rondkijken Een uniek project.

We wandelden langs het bekende restaurant ” de goedendag” , sprongen even binnen in een ouderwets snoepwinkeltje waar ik een zakje ” wippers” kocht. Ken je nog die harde boterspekken gewikkeld in bloemsuiker . Bij de plaatselijke bakker stonden ze tot buiten aan te schuiven voor een brood op ouderwetse wijze gebakken . Blijkbaar bakt de bakker een tweede keer overdag en daarom ook die toeloop. Verser kan niet ! Kon geen foto maken van het bakkerijtje omwille van de mensen die stonden aan te schuiven buiten.

En dan draaiden we de hoek om en zagen we de immens grote kerk. Jaren geleden heb ik samen met de kleinkinderen de trappen beklommen tot boven . Ik heb me even op de trappen moeten zetten( bijna liggen) om te bekomen vooraleer ik van het uitzicht vanop de toren kon genieten. De terrassen van de twee cafés zaten stampvol en wij gingen een beetje verder waar we in café Saeftinghe nog een plaatsje vonden . We zouden eerst wat drinken en dan de wandeling verder zetten. Zover is het niet gekomen. We bezochten de kerk niet en ook de tuin van de pastorie niet en evenmin het grasveld bij de schuur van “Ter Doest”. Op die plaatsen vind je ook kunstwerken. Zal voor een volgende keer zijn.

Maar vooraleer we de Beeldenroute aanvingen ,bezochten we iets heel anders, dat toon ik morgen…

Regen , stortregen en onweer!

Terwijl de bewoners in verschillende provincies verleden week slachtoffer zijn geworden van overvloedige regens met overstromingen voor gevolg en met veel materiele schade en menselijke ellende, zagen wij aan de kust geen spetter water vallen.

Deze week kreeg de kust in veel mindere mate ook last van overvloedige regen en hevige maar korte onweders. Bij wie het water binnenstroomde is er schade . Maar in niets te vergelijken met de mensen die overspoeld zijn geworden door water en modder en velen ook alles kwijt zijn.

Ik was gisteren bij vrienden en vanuit hun appartement zag je door de felle regen de zee in een waas alsof het mistig was, zag je vaag de contouren van de haven in Zeebrugge en op een bepaald ogenblik stroomde het water vanop de zeedijk naar het strand toe!

Een eenzame wandelaar op straat en geen volk op het strand!

Maandag was er een bang momentje dat het water boven de deurdorpel ging komen en in de tuin achteraan ontstond er naast het zwembad een vijvertje. Je zag het water in het gras stijgen en in het tuinhuis kwam het water uit de vloer.

Bosje van Heist

Het was al een hele tijd geleden dat ik in het Directeur-Generaal Willems park ,zo is de officiële naam ,had gewandeld. Dit bosje ligt tussen Duinbergen en Heist en is een aantal jaren geleden flink onderhanden genomen tot vreugde van velen en ook tot ergernis van anderen. Die laatsten vonden dat het eerder een kaalslag was dan een opkuis. Ach altijd als er iets gedaan wordt zijn er mensen vòòr en mensen tegen. Maar het mocht echt wel eens wat opgekuist en aangepast worden aan de huidige tijd. Nu is er een mooie zanderige speeltuin voor kinderen , liggen de paadjes er opgekuist bij en na een paar jaar is de ondergroei tussen de bomen weer op peil.


Ook het duinengedeelte oogt weer mooi . We zijn er niet helemaal doorgewandeld want mijn vriendin houdt er niet zo van om door de zanderige paadjes te lopen. Maar toch leuk om te zien dat er veel in bloei staat in dat gedeelte.

toen we de zeedijk naderden liepen we vlak naast de plaats waar vroeger het zwembad de Raan lag. Nu is er een duinengebied aangelegd met zelfs helmgras en kunnen kinderen daar ravotten op de kleurige balken die er geplaatst zijn.. Hopelijk blijft dit zo en komt er geen nieuwbouw op die plaats.

En toen kwamen we op de zeedijk in Heist. Ik heb geen strandbars gefotografeerd maar het strand en de duinen, de sportvelden op het strand en in de verte de contouren van de haven van Zeebrugge

Hoe kan het ook anders dat ik nog een beeld tegenkwam van Lavarenne ! Tenslotte staan de beelden over de hele zeedijk verspreid.

Beeldenroute

Zoals in een vorig log aangekondigd toon ik hier nog een paar beelden van de kunstenaar Nicolas Lavarenne.
Het beeld op de toren van de heropgebouwde vuurtoren( Toerisme bureau) valt niet onmiddellijk op! Ik heb ingezoomd wat de kwaliteit niet ten goede komt.

Op de zeedijk zelf staan bij verschillende Galerijen ook beelden buiten opgesteld. De beelden van William Roobouck vielen me het meest op omdat een groot exemplaar een tijdje in een grote tuin van een tuinbedrijf vlak bij de Natiënlaan heeft gestaan vooraleer het een definitieve plaats kreeg op de rotonde in de Heistlaan (Kn-H.)

Bij een volgende wandeling heb ik nog een paar beelden gefotografeerd.

Al deze beelden zijn terug te vinden op de zeedijk als je de hele wandeling doet van Heist tot in het Zoute. Ik heb ze nog niet allemaal gezien omdat ik de zeedijk nog niet in één ruk afwandelde. Maar alle beelden zijn mooi om zien en beelden het menselijk lichaam uit in allerlei houdingen.

En als je even wegkijkt van de zeedijk zie je altijd wel ergens een beeld voor één of andere winkel of galerie, zoals deze tube verf (of zou het tandpasta zijn?) .

Ik probeer de draad wat meer op te pakken om regelmatig te bloggen en om weer eens op blogtour te gaan. Ik heb de laatste maanden een soort blokkage en geraak moeilijk aan het schrijven. Het zal wellicht niet kunnen van de 2 prikken maar het is toch opvallend dat het sedert die inentingen zijn dat er een soort moeheid ontstaan is die ik niet kan verklaren.

wandeling gestart met de Shopping Shuttle

Shoppingshuttle Knokke-Heist
foto van een shuttle busje

Vriendin en ik wilden eens verder wandelen maar het vervelende is dat je ook rekening moet houden met de terug weg . En hoe verder we wandelen hoe verder we ook moeten terugkeren waar we de auto achtergelaten hebben. Dus kozen we deze keer om de gratis shopping shuttle te nemen die door de voornaamste winkelstaten van Knokke rijdt tot aan de Sparrendreef. Onderweg zijn er zeven haltes waar je kunt afstappen of opstappen. O en als je wilt kan je in de Sparrendreef overstappen op de Zwin shuttle die tot het Natuurpark rijdt. De shopping shuttle rijdt volgens de bestuurder/ster om het kwartier.

Wij reden tot aan het Albertplein , waar grote werken bezig zijn om een ondergrondse parking te maken. Het bekende plein onder de naam “place m’as tu vu ” kan zijn naam heden geen eer aan doen. Bijna geen terrasjes om zich te laten zien!!

Maar voor we in de shopping shuttle stapten parkeerde ik mijn auto en wandelden we naar de eerste stopplaats van de shuttle nl op het Verweeplein in de Lippenslaan. Onderweg zagen we de enorme kranen voor de bouw van een zeventien verdieping hoog torengebouw naast het station van Knokke-Heist . Je kan het de ingang noemen van het nieuwe dorp dat daar aan het ontstaan is nl Duinenwater. Wat ons op het hele wandelparcours opviel is de zomer bebloeming op de rotondes , kleine perken , bloembakken op de zeedijk.

Die bewuste dag( 6.7.2021) was het zwaar bewolkt maar het bleef gelukkig droog. Weinig wandelaars op de zeedijk en ook de strandbars liepen niet vol. Toch al meer mensen dan bij de vorige wandeling. Weinig beweging bij de redderspost en een evenmin bij het toerisme bureau. Op een stuk open strand was er werkelijk niemand te bespeuren.

We lasten een kleine rustpauze in op het Van Bunnenplein en gingen zitten op de nieuwe banken die de mannen van de gemeente gemaakt hadden . Lijken me niet zo praktisch maar kom, we konden even uitrusten vooraleer we de trappen afdaalden die beschilderd zijn met vlinders . En al window shoppend wandelden we de Lippenslaan af op weg naar mijn geparkeerde auto vlak bij het station.
We gaan dit nog doen met de shopping shuttle … En voor ik het vergeet…. we konden niet zomaar voorbij de cremerie de la Poste 🙂

Vakantie ?

Ik heb mezelf wat vrijaf gegeven. Een schrijver zou zeggen ik had een writer’s block Ik zag het even niet meer zitten. Er liep ook van alles verkeerd ,weliswaar kleinigheden maar het stapelde zich op en ik kon de rust niet meer vinden om mijn gedachten op papier te zetten.

Ondertussen had ik wel verstrooiing met het bezoek van de Luxemburgse familie die voor een week een vakantiewoning in Cadzand( Nl) hadden gehuurd . Mijn nicht met haar dochter en man en de kleine Leo. Zij wilden dicht bij zee logeren en daar zitten ze echt dicht bij zee. Alleen viel het weer die ene week fel tegen . De week ervoor liepen we hier een paar dagen te puffen , maar zij hebben zich moeten tevreden stellen met weinig zonnige dagen afgewisseld met regenvlagen. Zo dicht bij zee kunnen zijn is voor hen het aantrekkelijkste van hun vakantie. Zelf was ik erg blij met hun bezoek want ik ben al twee jaar niet naar Luxemburg kunnen reizen ( wegens gezondheidsproblemen). Maar er is wel flink bijgebabbeld bij mij thuis en in hun vakantiewoning in het vakantiepark de Roompot.

Daarna is de jongste kleinzoon een paar dagen naar Oma gekomen. Dat vind ik hartverwarmend dat hij en zijn oudere broer nog steeds graag een paar dagen naar oma komen. Ik was zo graag met hen nog eens op vakantie gegaan naar de Luxemburgse familie maar gezien corona durf ik dit toch niet doen, vooral omdat Sébastien nog niet is ingeënt ( sedert de leeftijdsgrens is verlaagd heeft hij nu een uitnodiging gekregen ) en volgende maand zijn beide jongens niet vrij (de ene jobstudent en de andere op stage ). Dan denk ik wel eens terug aan de jaren dat ze een goot deel van de zomervakantie hier waren en dat ik samen met opa met drie kleinzoons naar de Ardennen trokken waar we een woning huurden en de weekends kwamen de ouders dan achter! Mooie herinneringen.

Sébastien gaat graag wandelen of fietsen maar het was niet echt fietsweer en we moesten telkens rekening houden met regenbuien ,tijdens die paar dagen gingen we dan maar wandelen op de zeedijk. Daar maakte ik al een logje over (klik) en op de wallen in Sluis.

Op de restanten van de Westpoort hebben de jongens vroeger halsbrekende toeren uitgehaald om van de ene muur op de andere te springen en oma kon er niet bij om aan hun oren te trekken ;-).

Wanneer we met de fiets naar Sluis reden kwamen we over dit bruggetje toe en reden dan aan de voet van de wallen vlak naast het water rond Sluis.

Maar ondertussen heb ik al meerdere uitstappen gedaan en zal ik dit hier ook tonen. Ook heb ik in de tuin al heel wat planten mogen afknippen en zelfs in sommige bloembakken andere planten zetten. Gelukkig kon het aan héél betaalbare prijzen want het plantseizoen voor éénjarigen loopt al wat op zijn einde.

We beginnen er opnieuw aan…

Na meer dan een jaar kregen we de toestemming van het gemeentebestuur om de petanque veldjes te gebruiken op het sportcentrum Molenhoek in Westkapelle.

Gisteren was het de eerste keer dat we met een twintigtal senioren petanque speelden. Een behoorlijk aantal na zo’n lange tijd. Ook een blij weerzien voor velen want in coronatijd zochten we elkaar ook niet op en waren de weinige contacten steeds telefonisch.
Het weer was ons gunstig , het was een winderige maar zonnige namiddag. En iedereen speelde ontspannen ,geen gezanik wiens bal het dichtst lag of wie aan de beurt was.
Zo ontspannen dat ik vergat om wat foto’s te maken van die eerste keer 🙂

Ik heb wel even rondgewandeld op deze sportlocatie . Veel lokalen zijn ingenomen voor het vaccinatieprogramma en het is zelfs niet zeker of we in het najaar indoor zullen kunnen spelen. Tijd geeft raad en de zomer is nog lang ( als het weer wat meewil )

Het was een af en aanrijden van auto’s met mensen die hun eerste of tweede prikje kwamen halen. Even stond er ook een lange wachtrij tot aan de parking .

Naast het sportcentrum Molenhoek zie je in koeien van letters “No Sweat no Glory”op een heel lang gebouw staan. De hele zaak is omheind en goed afgeschermd van de buitenwereld. Daar zijn de oefenvelden van Club Brugge voorzien van alle moderne infrastructuur.

Molenhoek en het oefenveld liggen vlakbij het bedrijventerrein ” ’t Walletje” . Een uitgestrekt gebied met allerhande bedrijven , waar ook het gemeentelijk depot is, een afdeling van de politie, de helihaven, de parkbegraafplaats… En de uitbreiding van het bedrijvencentrum gaat nog verder.

Vanuit het centrum van Westkapelle rij je langs een spaarbekken naar het sportcentrum . Een prachtige beeldengroep staat er in dit spaarbekken van de hand van Jef Claerhout ” Ode aan de Vrouw” . Er is een klein parkje met zitbanken errond. Persoonlijk vind ik dat dit kunstwerk hier beter tot zijn recht komt want aanvankelijk stond het in het Zegemeer. Het moest indertijd plaats maken voor de” Wuivende krabben “van Paramarenko( die tot nu toe in herstelling zijn, want de krabben wilden niet meer wuiven . Terwijl ik aan het fotograferen was stond een man aan de overzijde de beeldengroep te filmen.

Ik heb van de eerste petanque namiddag genoten maar ook van het wandelingetje op deze rustige en groene plek.