Cartoonfestival Knokke-Heist

Dinsdag was het een ideale dag om met de fiets naar Heist te rijden om het Cartoonpaviljoen een bezoekje te brengen. Er was die dag veel wind en niet overdreven warm. Je ziet op de foto’s dat het op het strand erg rustig was. Het was  fris aan zee.

Sébastien was hier en we fietsten samen naar Heist. Ik ga elk jaar even langs en ik vond het dit jaar veel aangenamer ingericht . Je werd niet de hele tijd omver geblazen met de ene cartoon naast de andere, maar er werden grappige elementen aan toegevoegd en er was ruimte om rond te flaneren.

Tijdens de 57ste editie van het Cartoonfestival Knokke-Heist heeft de top van de Vlaamse cartoonisten zich mogen uitleven rond het thema vakantie en toerisme.
“Groetjes uit”… neemt je mee op een cartooneske wereldreis vol verrassingen en plezier!

Het cartoon paviljoen

Oma is altijd klaar voor een grapje!

In de inkomhall zie je al onmiddellijk welke cartoons prijzen hebben gehaald
( PCB= Press Cartoon Belgium) .     Die namiddag was er een workshop voor kinderen met schelpen

Vanuit het paviljoen een zicht op een verlaten strand.
Er was veel wind.

Foto genomen in het roze caravannetje. Vul je  email adres in vòòr je op de knop drukt en de foto wordt  onmiddellijk toegestuurd.

Morgen de winnaars van de Gouden, Zilveren en Bronzen hoed en nog enkele cartoons.

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!

Gevolgen van de hittegolf !

In de tuin zijn tijdens de hittegolf veel bloemen en planten gesneuveld niettegenstaande ik zoveel als mogelijk met de gieter rondliep (regenwater uit het zwembad). De hoge temperaturen konden verschillende vaste planten niet aan. Afknippen en hopen dat de planten volgend jaar weer groeien: hortensia’s ,rozen, klokjesbloemen, phloxen…

De hoge temperaturen zorgden er  voor dat  de groentetuin geen groot succes is geworden. Behalve de aardbeien waarvan ik er kilo’s heb geplukt  had de rest de neiging om de lucht in te schieten :  zoals sla, andijvie, spinazie ,uien , zomerprei, peterselie . Of gewoonweg af te sterven zoals de boontjes, mini komkommers.

Ik heb een paar foto’ s gemaakt van de opgeschoten planten die mooie bloemetjes kregen! Leuk toch!
Maar na de flinke regenbuien die we de afgelopen dagen kregen heb ik in de groentetuin opgeruimd. Nu kon je er tenminste in werken. Tijdens de droogte was de grond keihard en barstte de aarde zelfs open.

Radicchio

Rode krulsla

 

ui

Gewone andijvie

Radijs

 

 

De hitte is voorbij…

…en ik denk niet dat we volgende weken nog dagen zullen krijgen van hetzelfde kaliber. Voor mij hoeft het alvast niet meer. Misschien wennen we er een beetje aan moesten er regelmatig zo’n hitte periodes komen. Ik betwijfel het wat mij betreft.
Die laatste hete dag was  het omstreeks 13 uur in de schaduw aan  mijn achterdeur 33° en onder de parasol op het terras  was het op dat zelfde ogenblik 44 °. Het was ook praktisch windstil.   Het werd grotendeels een dag in een verduisterde woning !

De twee kleinzoons waren hier voor een paar dagen en heel ernstig zei de jongste ” oma gaan we vanmiddag naar zee”. Geen denken aan!
Maar rond 17 uur waren er wolken aan de hemel verschenen die het zonlicht temperden en dan zijn we toch naar zee gereden omdat de warmte toen draaglijk was.
Alsof iedereen bang was dat het onmiddellijk zou onweren omdat er een paar spetters vielen( want dat waren de voorspellingen) vonden wij een praktisch leeg strand. De jongens zijn gaan zwemmen en we hebben  nog twee uur genoten op het strand . Nu eens donkere wolken en dan weer heldere hemel bepalen grotendeels de kleur van de foto’s. Dan zijn we teruggekeerd naar de auto. (ja we kregen honger 🙂 )

ijsjesverkoper met een bolderkar op het strand 

zwemmen in zee en daarna zwembroek laten drogen ! 

Een bijna verlaten strand

De moeite niet om kleren terug aan te trekken!

Het onweer brak los omstreeks 22 uur en eindelijk kregen we regen. Het onweer zelf leek leek aan de kust zijn kracht verloren te hebben,  maar regen kregen we  in elk geval.
’s Morgens leek alles te herleven in de tuin en de zon bleef weg tot in de namiddag. Toen de zon terug doorbrak zijn we die dag  omstreeks 17 uur naar zee gereden . Niet zozeer om te zwemmen maar meer om bij de Post een ijsje te kopen .
Eerst wandelden we een heel stuk langs de waterlijn. De redders hadden het precies koud zoals ze ingeduffeld stonden . Er was wel veel wind en zodra de zon achter donkere wolken verdween was het frisjes. Wat een verschil met de dag ervoor!
We wandelden tot aan een zeilclub waar jonge kinderen leerden op een surfplank te staan en anderen oefenden om te kitesurfen.
Sommige foto’ s zijn tegen de zon in getrokken en geven een speciale sfeer weer ,vind ik.
We keerden terug langs de zeedijk met elk een ijsje van de Post in onze handen. We moesten wel even aanschuiven zo druk was het daar. Maar dat hadden we er wel voor over.

.

. . .

 

Vandaag terug een binnenhuis dag… de hele dag regen  en regelmatig flinke plensbuien! De natuur kan er maar deugd van hebben!

Koeien zijn slim !

Ik was zondag op een bbq met zicht op een verdorde tuin en in de verte een grote geel-verschroeide weide waarin koeien liepen te grazen of moet ik zeggen te hooien! De tuin heeft een poortje dat uitgeeft op de weide .
Plots zagen we een paar jonge stieren over het poortje kijken. Ze bleven er stokstijf staan tot er een waterlans werd genomen en een wasmand  . Die werd gevuld met water en slobberen dat die beesten deden.
Ik geloof niet dat ze tekort aan drinkwater hadden want het bleef bij een beetje slobberen en daarna begonnen ze de bladeren en takken van de enorme treurwilg op te peuzelen. Ze hadden er al zoveel aan gepeuzeld dat er een handje werd geholpen om takken aan te brengen.
Ik denk dat die stieren niet zozeer honger en dorst hadden maar graag een beetje aandacht kregen want ze komen regelmatig tot aan het hekje ,vernam ik .
De andere koeien in de weide hadden er geen erg in want anders komen die ook allemaal aangestormd!

 

 

.

.  

.

Lissewege -vervolg

Een eindje verder waar die “oude bekenden” in het café ons toelachten draaiden we de hoek om en zagen we  de kerk Onze-Lieve-Vrouw-Bezoeking . Op het grasplein vóór de kerk stonden er verschillende beelden tentoon.
Maar in de kerk is er elk jaar een mooie tentoonstelling van kunstwerken gemaakt in allerlei materialen . Over smaak valt niet te twisten, maar er waren kunstwerken bij die ik erg mooi vond. 😉

 .

.

.

.

.

.

.

.

.

Toen was het tijd om even uit te blazen en dat deden we in Huize Saeftinghe gelegen vlak achter dit beeld van een familie op zoek naar woonst zoals er ludiek op een blaadje was geschreven!!

Daar at ik na maanden  noodgedwongen” vasten ” mijn eerste pannenkoek begeleid met een kop thee. Ik heb er niet speciaal last van gehad. Ik kon achteraf wel jodelen van blijdschap!
Daarna wandelden we terug naar de auto en zagen we onderweg deze Eifeltoren!

 

 

.

De auto stond vóór een  schattig caféetje met een piepklein terrasje en overal bloemen op de vensterbanken. We kwamen juist van Huize Saeftinghe maar anders hadden we daar wel een korte stop gedaan.

De rust van de omgeving werd plots verstoord door een schurend metaalachtig geluid . We zagen een oude auto de straat indraaien . Het helse lawaai kwam van de auto bestuurd door een oud dametje die een lekke voorband had en al hobbelend bleef doorrijden. Wij deden nog teken naar haar maar ze bleef hobbelend verder rijden.
We dachten dat ze misschien ergens dichtbij woonde en toch nog thuis wilde geraken. Dus stapten we in de auto en reden weg. Toen we een straat indraaiden zagen we het autootje aan de kant van de weg staan met open voorportier en het oude dametje die zomaar midden op de weg sprong en met haar armen molenwiekte. Ik parkeerde vlak voor haar auto en vroeg hoe we  konden helpen.

Om een lang verhaal kort te maken : Ze had vlak vóór ze de straat indraaide waar wij stonden een klapband gekregen en was verder blijven rijden. Ze hoopte nog thuis te geraken in  Zwankendamme, een dorp vlak naast Lissewege. Maar haar vriendin ,passagier, had haar aangeraden om toch maar aan de kant van de weg te gaan staan. Zij vroeg mij de pechverhelping op te bellen. want zelf had ze geen gsm bij . Ze was aangesloten bij zo’n dienst. Toen ze de papieren uit haar rommellade peuterde bleek dat ze maar betaald had tot einde 2017… Het mensje was totaal overstuur en ik stelde haar voor om de wagen daar te laten en ik zou haar naar huis voeren. Ze wilde de auto niet achterlaten , er moest een garagist komen. De discussie ging nog een eindje verder … tot haar vriendin zei dat ze moest kalmeren en dat ze een taxi zou opbellen. De vriendin maakte regelmatig gebruik van deze taxidienst en ze kende de chauffeurs. Ik gaf haar mijn gsm en ze belde een taxi op in Zeebrugge. De man beloofde binnen een half uurtje hen te komen ophalen. Misschien kon die man er ook voor zorgen dat de auto getakeld werd.

Toen beiden kalm waren en ons honderd keren hadden bedankt en niet wilden dat we bleven tot de taxi aankwam , reden we huiswaarts. We hadden al die tijd niets tegen elkaar gezegd , nu keken we elkaar aan en schoten in een lach ” we hebben een goede daad gedaan vandaag”.

Lissewege

 

Op een dag begin juli 2018, toen ik een “goeie dag” , had stapte ik in de auto om samen met een vriendin ( die me oppept als ik een moeilijke dag heb. Ja toen had ik meer moeilijke dagen dan goeie) naar het  “witte dorp” Lissewege  te rijden( zeker eens klikken wanneer je meer wilt weten over Lissewege ) . Tijdens de zomermaanden is er een mooie beeldenroute en ook een mooie tentoonstelling in de kerk.
Even buiten het centrum konden we parkeren en wandelden we terug naar het centrum via een klein vaartje

.

De kerktoren steekt hoog uit boven de dorpskern en in het landschap is deze massieve toren heel herkenbaar.

Langs het paadje vlak naast het vaartje stapten we naar het centrum.
Het water stond toen al heel laag en lag vol kroos waar de eendjes toch maar door zwommen.

 

Sommige kleine huisjes hadden hun voorgevel mooi aangekleed.

Bij andere huisjes bleek het een kunstwerk te zijn

Dit kunstwerk was op het muurtje van de brug over het Vaartje aangebracht.

 

Het bekende restaurant  de Goedendag.
Lissewege kent verschillende gerenommeerde restaurants

Aan de linkse kant van het Vaartje staan tot aan de bomen in de verte beelden  opgesteld.
Deze keer wandelden we niet zover…

Achter het raam van een herberg een paar oude bekenden!

Morgen wandelen we naar het plein waar  beelden staan vòòr de kerk ,maar ook in de kerk.