fietstocht

Het was op Hemelvaart uitzonderijk warm weer. Nogal een verschil met de dag erop. Ik ben met dochterlief in haar omgeving Middelburg (B) gaan fietsen. Zij en de zoon horen tot mijn bubbel. Het was zo warm ( 33° op haar terras en dan nog in de schaduw)  dat we tot een stukje in de namiddag hebben gewacht om te starten voor een twee uur durende fietstocht. Het was heerlijk fietsen onder de bomen langs de Blinker( het Leopoldkanaal).
We fietsten er niet alleen. Ik geloof dat iedereen die een fiets heeft die uit zijn bergplaats had gehaald. Maar er was wel plaats genoeg om afstand te kunnen houden en het waren allemaal rustige fietsers. Geen koerstoestanden!

 

Na een eind fietsen langs het kanaal kwamen we aan een baileybrug de Lievebrug genoemd.

“Lievebrug over het Leopoldkanaal. Beschermd als monument bij Ministerieel Besluit van 9 juni 2004. In het najaar van 1944 bevrijdden de Canadezen in de Slag bij het Leopoldkanaal de gemeenten ten zuiden van het Leopoldkanaal. Op 6 oktober begonnen de soldaten van het 7de Canadese Infanteriedivisie de constructie van een “Bailey-bridge” over het Leopoldkanaal tussen Maldegem en Sint-Laureins. Een paar dagen later staken bij de eerste fase van de “Switchback Operation” de Canadezen het kanaal over. Ongeveer 200 gesneuvelde Canadezen werden eerst begraven op een noodkerkhof aan de Aardenburgkalseide in Maldegem. In 1945 werd het Canadees oorlogskerkhof in Adegem geopend. Er rusten 1145 gesneuvelden waaronder 844 Canadezen.”

Aan de kant van de weg staat een herdenkingspaneel . Op deze plaats en ook elders langs dit kanaal is er tegen het einde van de oorlog enorm gevochten en zijn vele  burgers en soldaten  gesneuveld….

…met aan de ene kant een tekst van Paul De Wispelaere ° in Assebroek 1928 en overleden in Maldegem 2.12.2016. Een bekende auteur en Hoogleraar Nederlandse literatuur…

…en aan de andere kant een tekst van Peter Theunynck  een Belgisch dichter en schrijver geboren in Eeklo in 1960 . Hij woont en werkt in Antwerpen.

Een moment van bezinning – de ouders van mijn moeder zijn in de bombardementen in deze oktobermaand maar dan rond Sluis (NL)beiden gestorven.
We stapten op de fiets en vervolgden onze rit tot we een afslag zagen die ons recht naar een boerderij bracht waar ze hoeve ijs verkochten( de oranjewegwijzer)!

In de schaduw aan de kant van de weg zagen we véél mensen een ijsje smullen! De boerderij heeft anders een erf ingericht met tafels en stoelen en parasols. Niets van dat alles. Ik heb maar geen foto genomen van al de mensen die aan de overkant van de weg in de schaduw van een hoge haag bij hun fiets stonden om hun ijsje te eten! ( kwestie van privacy, maar het was wel een foto waard geweest  🙂 )

Toen we in St Laureins kwamen dachten we het slim aan boord te leggen door aan de andere kant van het kanaal terug te fietsen. Dat hadden we wel verkeerd ingeschat. Het was een aarden weg met sporen van een tractor en helemaal niet zo comfortabel om te fietsen en zeker niet met mijn elektrische fiets. Dan maar te voet verder gewandeld tot aan de Baileybrug die we overstaken om dan verder te fietsen op een “normale” weg !!

Die andere kant zag er wel romantisch uit! Wat verderop begonnen echter de putten en bulten.

Op de terugweg kwamen we langs het kanaal ook nog een aantal bunkers tegen die een grote rol gespeeld hebben bij de bevrijding van deze streek ,maar we zijn niet meer afgestapt van onze fietsen.
We waren een beetje moe 🙂

 

Hemelvaart 2020

Het wordt geen dag zoals andere jaren.
Alle grote evenementen die elk jaar
op deze datum plaatsvinden

gaan niet door omwille van het Coronavirus.

Maar laat ons genieten van het mooie weer
en kijken hoe de natuur ons verwend .
En liefdevol denken  aan hen
die we even niet dicht bij ons hebben.

Een dag met een gouden randje!

Zondag een hemels mooie dag met helder blauwe lucht en  dartele overwegend witte wolken , die het uitzicht aan de hemel telkens deden veranderen.

 

Voor mij was het letterlijk een rustdag. Even stoppen met schilderen. Ik was tevreden wat ik de voorbije week bereikt had. Ondertussen hangen er al vier luiken terug op hun plaats. Zoon heeft ze vandaag opgehangen en vier staan nog wat verder te drogen. Als leek heb ik ze wat te flink geschilderd en duurt het drogen ook iets langer, hihi!
Ook de tuin vraagt wat aandacht nu het zo erg droog is. Het water in het zwembad (opgespaard regenwater dat ik gebruik om te planten te begieten) is al flink aan het verminderen en als het binnenkort niet eens flink regent zal ik een maand verder aangewezen zijn op stadswater. Meestal is het zwembadwater pas op half de zomer!

Omdat zoon en dochterlief de maandag gewoonlijk even langskomen , dacht ik om wafels te bakken die ik dan kon meegeven. Dus begon ik er aan en bakte eerst een stapel Luikse wafels en dan een stapel Brusselse wafels . Ik heb er niet aan gedacht om ook nog Knokse wafels te bakken nl de hartjes wafels van Moeder Siska. Ik heb ooit eens van mijn schoonzus zo’n hartjes wafelijzer gekregen. Dat is voor een volgende keer. De stapel op de foto is nog niet zo groot want ik was nog aan het bakken!

Vlak op de middag kreeg ik een telefoontje van Cédric of hij die namiddag samen met Sébastien mocht langskomen! Hij en zijn broer zouden van Brugge komen met de fiets  via het fietspad langs de  A11.
En of ze mochten langskomen! Het was méér dan twee maanden geleden dat ik hen nog in levende lijve gezien had . Face timen is niet hetzelfde hé !

Mits de nodige voorzorgsmaatregelen zaten we buiten op het terras. Knuffelen zat er niet in maar ik was toch zo blij de twee jongens terug te zien. Zij die de jongens hier hebben zien opgroeien, zou je ze nog kennen ? Nu zijn ze 21 en 17 jaar. De zon zat al laag toen ze terug huiswaarts fietsten. En in die blauwe tas staken de wafels die ze gretig mee naar huis namen 🙂  Dochterlief heeft vandaag een lading meegenomen.

ps. de foto’s zijn door de lage maar toch nog felle zon wat wazig

 

schilderen

Gedurende de lockdown periode hou ik me netjes  aan de opgelegde voorwaarden van “blijf in uw kot”. Maar je kunt je dagen niet blijven vullen met opruimen in je huis. En gezien het ( de koude wind vergeten we even)overwegend zonnig weer is  heb ik me op de tuin geworpen. Mijn tuinman kan de grens niet over (hij woont in Nederland ), de kleinkinderen die elk voorjaar me komen helpen in de tuin tijdens de korte vakanties van het voorjaar, kunnen ook niet komen. Dus ben ik zelf maar begonnen. Eén jonge beginnende tuinier heeft me uit de nood geholpen en is de tuin komen verticuteren. Verleden jaar heeft mijn machientje  de geest gegeven en ik wil geen nieuwe meer kopen. En toen de tuin wat op orde lag  ben ik begonnen met al de bloembakken en -potten een nieuw likje verf te geven. Ik heb ze niet geteld maar zeker een dozijn schitteren nu mooi in het groen.
Vòòr de winter was een schilder begonnen met de sierluiken te schilderen en zou in het voorjaar terug komen om verder te werken. Met die corona kwam de schilder niet af. Als ik bloempotten kan schilderen ,dacht ik , waarom zou ik geen luiken kunnen schilderen.
Een serieuze karwei en momenteel ben ik over de helft. Nog zes luiken te gaan!! Vervelen zit er hier niet in !!
Als alles is afgewerkt dan wandel ik wel eens samen met jullie door de tuin!! Want dan zullen de zomerbloemen in bloei staan.

De figuren waar opa zo dol op was  heb ik een likje witte verf gegeven. Ze staan verspreid over de tuin langs voor en langs achter. Alleen de paddenstoeltjes moeten nog een nieuw hoedje krijgen met witte stipjes.

huwelijksverjaardag

 

Hartelijk gefeliciteerd met jullie 64 ste huwelijksverjaardag !!

Ik heb het al zo dikwijls over de familie in Canada gehad. Ik heb oa. al verteld welke lange winters ze hebben en ook getoond hoeveel sneeuw ze te verwerken krijgen. Maar deze keer wil ik hen zelf eens tonen . Ik weet dat ze dit erg leuk zullen vinden.

Dit zijn mijn nicht en haar man op hun huwelijksverjaardag op 5 mei 2020 ! Allebei nog flink , met de gewone ouderdoms kwaaltjes eigen aan de leeftijd. Zij lezen met belangstelling wat ik hier allemaal op mijn blog zet. Hoewel ze reeds van 1953 in Canada wonen spreken ze allebei nog héél goed Vlaams. Ik bel hen regelmatig en dan is het precies of we niet gescheiden zijn door een oceaan . Alleen moet ik rekening houden met het uur verschil ( zes uur) wanneer ik hen opbel. Bij hun laatste bezoek aan België ongeveer 10 jaar geleden hebben ze een hele tijd bij mij gelogeerd en van hier uit de hele familie bezocht..