hoe zit dat met het weer!

Elke morgen is het opnieuw een verrassing als ik de luiken opendoe.. Ik ben dan benieuwd hoe het weer is. Meestal is het grauw en grijs. Maar toch zijn er telkens nuances; De ene keer is het nevelig, de andere keer hangen kleine webjes vol rijm aan de struiken en ook de dauw op het gras is bevroren. De mist kan dingen die je anders ternauwernood opmerkt mooie foto’s opleveren. Op een morgen zag ik de zon die maar niet door de nevel kon doordringen. Het gevaarlijkst is de plots opkomende mist als je met de auto onderweg bent. Het overkwam me toen ik van Brugge langs een gelukkig rustige weg huiswaarts reed. Je rijdt werkelijk tegen een witte muur aan. En dan die mannen die in de mist op het dak werken in de straat achter ons.

In de Ardennen ligt er sneeuw en massaal trekken de mensen naar dit witte land waar ze proberen te skiën ,langlaufen of wandelen.
De familie in Canada stuurde me een paar foto’s op van de overvloedige sneeuw die er vorige week is gevallen. Geen doorkomen aan!! Klik de foto’s maar eens aan. Ter informatie alle collages zijn aanklikbaar

Vandaag is de dag zonnig begonnen! Maar het is van korte duur geweest. Ik was zelfs zo optimistisch dat ik de tuin in dook om wat uitgebloeide en verdorde takken van struiken af te knippen. Het heeft niet lang geduurd .Ten eerste was het ijzig koud (amper + 2° ) en het begon dan nog te regenen ook. Ik had nu eens zin om te werken 🙂

De hond uitlaten…

Een Brugse vriendin, M , heeft haar rechterarm gebroken in haar woning zelf. De omstandigheden zijn onduidelijk omdat ze zelf niet goed meer weet hoe het is gebeurd. Uitgegleden en gevallen en even bewusteloos ? De andere dag ( zaterdag)hebben vrienden van haar haar bij de spoed binnengebracht omdat ze zoveel pijn had . Daar werden foto’s genomen en pas maandag is ze geopereerd.

Nu had M. geen erge pijn meer en mijn vriendin, Julia, en nog een schoolvriendin uit Brugge gingen haar deze week een bezoekje brengen. Ik had pannenkoeken gebakken en had de suiker mee voor op de pannenkoeken en Julia had een thermos koffie mee en suiker en melk en de Brugse vriendin een doos koekjes . Zo had M. geen werk aan ons en als we terug weggingen was alles aan de kant.

M. zorgt een paar dagen in de week voor een hondje van een gehandicapte dame die dan naar de revalidatie gaat. Maar dat beestje moet toch ook eens naar buiten en we maakten gezamenlijk een wandeling. M. had het moeilijk omdat het hondje wel braafjes meeliep maar toch aan de leiband trok en ze wat evenwichtsproblemen ondervond. Dan heb ik het maar van haar overgenomen.

M. woont niet zo erg ver van de Kinderboerderij de Zeven Torentjes en we liepen door de boerderij om deze terug te verlaten aan de andere kant ipv helemaal rond te wandelen op de straat zelf. Daarenboven is het ook altijd leuk om de dieren te zien. Hoewel de meeste nu in de hokken verbleven.

Het weer was niet zo goed die dag grijs en nevelig ( want toen ik terug naar huis reed overviel ons dikke mist eenmaal we Brugge verlieten. Bangelijk om tegen een witte muur aan te kijken! ). Het was niet erg druk op het domein . Een paar ouders met kleine kinderen die naar de dieren gingen kijken in de stallen en anderen die door de weiden wandelden waar schapen, geiten en kippen liepen. Op het speelplein enkele grotere kinderen op de speeltoestellen , hun ouders zaten wellicht in de cafetaria. Het ligt er nog echt op zijn winters bij. Straks zal het hier vol leven zijn en lopen de dieren allemaal terug buiten.

Maar wij hadden het hondje uitgelaten en zelf een gezondheidswandelingetje gemaakt na de koffie en pannenkoeken!

Damme

Hoe je ook naar Damme rijdt de Schellemolen is het eerste wat je ziet als je het stadje binnenrijdt.

Maar de monumentale kerk is ook een herkenningspunt evenals het mooie gotische stadhuis  daterend uit de 15de eeuw. In de nissen op de voorgevel zie je belangrijke personen uit de Damse geschiedenis.
De brug over de Damse vaart was versierd met lichtjes alleen was het op dat moment niet donker genoeg om het goed te zien op de foto en de rivierboot ” de Lamme Goedzak” wachtte op toeristen om heen en weer te varen tussen Brugge en Damme.

Een Brugse vriendin en ik trokken op een koude maar gelukkig droge namiddag naar Damme om de tentoonstelling van de bloemenkunstenaar Frederiek Van Pamel te bezoeken ( klik) Gezien je moest reserveren en er nooit teveel volk ineens was, kon je rustig deze tentoonstelling bezoeken.(Sorry het was maar tot 9 januari 2022 ) .
Verleden jaar ging het niet door wegens Corona . De vorige uitgaven waren mooi en deze was even mooi. Het historische Sint-Janshospitaal en de aansluitende gebouwen waren het decor voor deze tentoonstelling.

De bloemenkunstenaar heeft verschillende kamers in het oude gebouw aangekleed en dit jaar werden de rusthuiskamertjes ook gebruikt om bloemencreaties te tonen. De apotheose was in de vroegere kerk waar een slingerende tafel onder een bloemenweelde gedekt stond
Ik heb er een diashow van gemaakt.

Deze keer kon je ook in de grote tuin wandelen tot aan een verwaarloosd kapelletje. Om dan terug te keren naar een binnentuin waar de kruisweg is uitgebeeld in kleine nissen. Dan stapte je via een klein torengebouwtje binnen en wandelde je door een lange gang waar de rusthuiskamertjes waren . In de kerk waar de gedekte tafel stond is nog een biechtstoel aanwezig en een mooi orgel achteraan en een altaar. vooraan. Mooi bewaarde glasramen lieten het licht binnen.

Toen we buitenkwamen wilden we nog een kop koffie drinken. Maar de meeste tearooms waren die dag gesloten en deze die open waren: eentje mochten we niet binnen wegens volzet (= corona) Bij een ander hadden we meer geluk : een rustiek ingerichte zaak met een open voutekamer. Van daaruit hadden we een mooi zicht op het gelijkvloers gedeelte . De twee pannenkoeken waren zo gevouwen dat ze er uitzagen als een kerstboom. Ze smaakten heerlijk.

Daarna stapten we terug naar de ietwat buiten het centrum gelegen parking en reden we elk een andere richting uit naar huis. Toch nog even halt gehouden om een foto te maken van een mooie zonsondergang met in de verte de bomen van “de stinker en de blinker”

Met goeie moed 2022 ingezet

op één van die koude , mistige en regenachtige dagen zocht ik iets op de zolder. En toen ik in de dozen die er stonden keek vond ik een plastiek zak vol met knuffels van de kinderen. Ik bracht die mee naar beneden en was eigenlijk verwonderd dat ze op de zolder waren beland. Ach ik ken mezelf, ik kan zo moeilijk dingen weggooien .Weggeven wel maar die knuffels zagen er wat afgeleefd uit. Dat heb je als kinderen er graag mee spelen. Ik heb me bezig gehouden om de meeste in de wasmachine te steken en nadat ze droog waren werden ze flink geborsteld, genaaid of een nieuw strikje omgedaan. Nu staan ze op het logeerbed uit te kijken of er speelkameraadjes gaan langs komen! Het aapje is zo schattig ! Ik herinner me dat die zoveel zoentjes had gekregen waardoor de snoet versleten was en mijn moeder er een nieuw stukje stof heeft opgenaaid. En het kleine hondje op de eerste foto was het slaapkameraadje dat overal werd meegesjouwd. De oudste zoon had een klein roze varkentje dat hij in zijn jaszak overal mee naartoe nam. Maar die is letterlijk versleten en weggegooid. En de Holly Hobby heeft een plaatsje gevonden in de zetel in dezelfde kamer.

Met driekoningen begin ik meestal met het opbergen van de kerstspullen en het afbreken van de kerstboom. De versieringen in de hal zijn al gedeeltelijk weg , maar in de living laat ik ze tot morgenavond nog . Mijn vriendin komt eten en het is toch gezellig als de kerstboom nog staat en de lichtjes buiten en binnen nog branden. Deze driekoningen taart heb ik zelf gebakken en het grootste deel is mee met de zoon voor zijn hele gezinnetje. Dochterlief krijgt er eentje als ze volgende week langs komt. Super lekker , ik heb wat toegevoegd aan het originele recept , geslaagd al zeg ik het zelf 🙂

Gezien het Kerstverlof er bijna op zit ben ik toch eens op een avond gaan kijken naar Art Light. Gelukkig reed het shuttle busje want het was die avond erg koud en zo kon ik tot het einde met de shuttle rijden en te voet terug wandelen.

Ook nog wat lichtjes in de straten…

Een nieuwe start!

Ik heb mezelf beloofd om mijn blogvrienden dit jaar niet te verwaarlozen. Dat heb ik de laatste tijd wel gedaan. Gewoon geen fut om bij jullie langs te komen. Sedert de boosterprik en daarna de griepprik staat mijn energiepeil ver onder normaal. Daarenboven kreeg ik na die griepprik precies alle symptomen van de griep zoals het koud hebben en dan weer puffen van de warmte en daar bovenop de sinussen die achter de hoek kwamen loeren( ben er nog niet vanaf)….

Ik ben wel erg voorzichtig geweest op de familiefeestjes met eten en drinken en met de contacten. Maar ja het is toch allemaal best vermoeiend. Ik wil hier niet zitten klagen maar terug naar normaal hou je toch langer vol . Ik heb genoten van de voorbij feestmaand . Zeker en vast. Zoals een kaartje in de brievenbus vinden van nieuwe bewoners in de straat of van berichtjes en foto’s van kleinzoon vanuit Bolivia of Marokkaanse pannenkoeken die de poetshulp zelf gebakken had…

Nu nog dat vermoeidheidsgevoel en die griepsymptomen kwijt spelen en we kunnen vol goeie moed 2022 inzetten.

Toch nog even over het einde van december.
Tweede Kerstdag evenals tweede Nieuwjaar, was jarenlang een dag om bij een zus van mijn moeder langs te gaan nl bij tante Regina en nonkel Clement over wie ik in vroegere blogs veel verteld heb. Ik bracht er als kind jarenlang alle vakanties door op hun boerderij terwijl mijn moeder het ” seizoen ” deed. Beiden zijn allang overleden. Maar op tweede Kerstdag kreeg ik onverwacht bezoek van twee van haar kleindochters( de kinderen van de overleden zoon van tante Regina, mijn neef dus) . Dat was een echte verrassing want sedert corona heb ik hen een paar jaar niet meer gezien ( de jongste woont in Leiden(nl) en de oudste in de omgeving van Brugge). Zij hadden een grote Kerststol mee en dat ontroerde me echt. Tante Regina bakte altijd rond de feestdagen zelf een Kerststol . Geen enkele bakker kon dit beter maken dan tante . “Ik wist dat ik je hiermee een groot plezier kon mee doen ” zei de oudste. Memories !!

ik heb het mezelf gemakkelijk gemaakt en de karkas eerst verwijderd

Januari is rustig ingezet. Ik heb mezelf getrakteerd op een koud kreeftje op Nieuwjaarsdag en Oudejaar op een vispannetje en een paar kerstfilms. In mijn eentje, ik had echt behoefte om het rustig te hebben. Het was al de hele maand druk genoeg geweest. Iedereen dacht dat ik ofwel bij de een was op Oudejaar ofwel bij de andere. Vòòr corona was dit ook zo. Nu heb ik wijselijk gezwegen!
Elk jaar kijk ik in december naar kerstfilms. Lekker wegsmelten bij stroperige films ,hahaha! Nadien kijk ik weer naar films waar meer actie in zit.
Nieuwjaarsdag kwam dochterlief met haar gezin langs. De twee jongens deden het telefonisch. De oudste zoon had thuiswacht en moest voor zijn firma nog overwerken en Ingrid had drie late shifts in het ziekenhuis. De tweede zoon had het Oude jaargevierd bij vrienden thuis omdat het restaurant waar ze gereserveerd hadden besloot te sluiten op oudejaarsavond (stop om 23 uur !).

En dan kwam de verjaardag van de jongste kleinzoon eraan. Hij is jarig op 3 januari. Toen hij klein was vond hij dat een “rotdatum” om jarig te zijn. “Ik heb wel kerstcadeautjes gekregen maar dan zeggen ze dat ze geen geld meer over hebben om voor mijn verjaardag iets te kopen ” beweerde hij altijd.

Dat was natuurlijk niet zo , maar wat wel waar was de verjaardag werd wat opgeschoven naar het volgende weekend. Iedereen moest immers nog wat bekomen van de feestdagen en om dan de vriendjes uit te nodigen zagen de ouders niet meteen zitten.. Nu gebeurt dat allemaal natuurlijk veel rustiger en het werd zelfs al een dag vroeger gevierd met de familie. Een paar foto’s van mama en papa ,grote broer en oma ,tante en neefje en nichtje…

En zo is het 2022 geworden. Zonder veel verwachtingen dat het virus volledig zal verdwijnen, en hopen op een gezond jaar voor alle mensen…

Decemberdagen vervolg…

We zijn al in het nieuwe jaar gestapt ,maar toch wil ik mijn decemberdagen volledig afsluiten. Dus nog even aandacht voor december 2021

Op een namiddag waarin de hemel voor een uurtje opentrok en het eens niet regende , maakte ik een wandeling om even buiten te zijn. Ik nam wat leeggoed mee om in de glascontainer te gooien. Zo was dat ook opgeruimd uit de garage. Ik nam wel een omweg om zo eens door de wijk te wandelen . Ik herinner me dat ik nog niet zo heel lang geleden foto’s plaatste van een verloederd stuk straat . Er stond daar vroeger een oude boerderij die al was omgevormd tot een mooi buitenverblijf met nog veel grond erbij. Alles werd afgebroken en er was een bouwproject voor een 7 à 8 villa’s met elk een openlucht zwembad. Jarenlang stonden daar grote panelen waarop je de villa’s met zwembad afgebeeld zag. Er is nooit iets van gekomen en het stuk grond en de omheining die er toen geplaatst werd verkommerden. Lees het logje door te klikken op in eigen omgeving

Nu zag ik dat er grote opruimingswerken plaatsvonden en er opnieuw een plakkaat staat voor een project. Ben benieuwd of het deze keer gaat lukken. Er zijn veel struiken en bomen opgeruimd. Allemaal in een periode waarop het aanhoudend regende. Vandaar de plassen water . De ijzeren poort is tot nu toe behouden!!

Toen ik verder wandelde naar de Natiënlaan toe waar de glascontainer staat zag ik een bungalow waar het dak was afgenomen en nu plaatsen ze er een een soort blokken op. Aan de overkant stond een grote villa in Uvorm met plat dak. Nu zijn daar ook blokkendozen opgezet! Niet mijn favoriete bouwstijl. Zie het logje over de blokkendozen

Het zicht van de ondergaande zon maakte die dag goed. De auto’s die op de versmalde stroken op de Natiënlaan rijden verstoren het uitzicht niet 😉

Na het vroege Kerstfeest bij de oudste zoon en schoondochter ( 12 december) was ik op kerstavond bij mijn beste vriendin en op kerstdag zelf bij de dochter.

En toen kwamen er een paar stille dagen wat eten en drinken betrof maar wel telefoons, bezoekjes en berichtjes. En dan was 2021 voorbij!!

Decemberdagen vervolg…

Zoals je al weet woon ik niet ver van Sluis en af en toe doe ik daar mijn boodschappen. Het is soms gemakkelijker omdat ik daar nooit parkeerproblemen heb . Zo was ik de eerste week van december met mijn vriendin naar Sluis. Zij heeft ook haar vaste winkels waar ze graag haar inkopen doet en ik de mijne. Het was een grijze dag en zeker geen weer om eerst op de wallen te wandelen. Het was erg kalm in het stadje en je kon zelfs nog parkeren op de kleine parking aan het Belfort. Zeker geen terrasjes weer want meestal zitten de mensen toch buiten in het “Hart van Sluis” ,nu niet. Er stonden wel een paar tafeltjes buiten maar blijkbaar had niemand zin om buiten te zitten. Die geveltjes achteraan de parking vind ik altijd zo schattig . Links heb je de brandweerkazerne en ernaast drankenboetiek Belfort. De eerste keer dat ik daar binnen stapte zette ik grote ogen op . Een enorme keuze aan sterke dranken!! En de andere gevels verbergen mooie restaurantjes waar je lekker kan eten.

Op dit plein is er een gedenksteen voor de oorlogsslachtoffers en aan de muur hangen koperen platen met de namen van de burgerslachtoffers die gevallen zijn bij de bombardementen in Sluis en omgeving in oktober 1944. Ik heb lange tijd niet geweten dat de namen van mijn grootouders langs moederszijde wonende in Middelburg(B) daar ook op vermeld staan( de eerste twee namen) en twee kinderen( 7 en 8 jaar oud) van een zus van mijn moeder. Niet iedere keer maar toch regelmatig sta ik daar even stil. De omstandigheden van hun dood beroeren me nog steeds.

Onlangs vroeg iemand of er nog veel sexshops zijn in Sluis. Een drietal denk ik. Maar ze zijn niet zo opvallend aanwezig zoals vroeger wel het geval was.

De kerstverlichting is mooi en hier en daar zijn er opvallende zoals het blauw van de herten.. De mooie pakjestoren op het ronde plein was die dag niet verlicht en ik nam er in de vallende duisternis maar geen foto van.

Bepaalde winkels in Sluis weet ik al jaren bestaan maar andere panden veranderen om de haverklap van uitbating. Eén winkel trok deze keer onze aandacht en nieuwsgierig als we zijn, stapten we er binnen. Ik herinner me enkel dat de naam ” Loods ” was maar of het nr 3 of 10 was weet ik niet. Ongelooflijk wat er daar allemaal verkocht werd van beddengoed, kussens, tapijten, kledij, gleiswerk ,namaak juwelen, schoenen en dan vergeet ik nog wel het een en ander.

Wat opviel waren de staande rekken met allerlei gadgets. Vooral die met kleine flesjes likeur , sleutelhangers en klompjes. Die spullen zijn grotendeels verdwenen in het winkelaanbod van Sluis. Ik ben benieuwd hoelang deze winkel het zal volhouden. De toeristen die dit stadje bezoeken zijn niet echt souvenirjagers. Het gaat hen er meer om de sfeer en een ander aanbod van eten en drinken.

Het was half vijf toen we nog iets wilden drinken vooraleer terug naar huis te rijden. We werden er vriendelijk op gewezen dat de horeca om 17 uur de deuren moet sluiten. We namen een koffietje en een portie poffertjes want daar zijn ze altijd zo lekker! Op die manier waren we vroeg thuis want anders zitten we nog dikwijls wat bij te kletsen 🙂
Ondertussen is Sluis nog stiller geworden dan anders nu er een nieuwe lockdown is.

Nog een vervolgje op decemberdagen…

Decemberdagen….

Het zijn letterlijk dagen om gezellig thuis door te brengen .Het weer was en is er ook naar. Miezerig en grijs . En als het een keertje niet zo’ n vochtig en nevelig weer was er toch nog op uitgetrokken.

Een paar opvallende dagen zaten ertussen zoals een dagje sneeuw . In de namiddag is het echter beginnen regenen en het bleef maar regenen tot 3/4 van de achtertuin plus het tuinhuis onder water stond. Het leek meer op een vijver want je zag geen gras meer.
Ik heb die nacht niet goed geslapen en ben zelfs midden de nacht opgestaan om te kijken of het water soms al aan de achterdeur stond. Gelukkig was het gestopt met regenen. Het waterpeil was in de loop van de volgende dag toch redelijk gezakt. Mijn laarzen stonden in het tuinhuis en dan ben ik maar blootvoets door de tuin gelopen . In het tuinhuis stond er toen nog 10 cm water Gelukkig was ik voorzienig geweest en stond alles hoog ,de grasmachine had ik al eerder .in de garage gezet.

Die bewuste voormiddag sneeuwde het hard

Dan kregen we een paar dagen nachtvorst en ’s morgens zag je de planten bedekt met een laagje rijp. Blijkbaar was de temperatuur niet zo erg laag want eenmaal de temperatuur boven nul was bleken de planten niet bevroren te zijn.

Welk weer het ook is elke dag komen de vogels me er attent op maken dat het etenstijd is. Ik kan ze evenwel moeilijk fotograferen . Het moet vanachter het raam gebeuren wat niet altijd goed lukt. Ik heb bij mijn ontbijt een goed zicht op al die ontbijtende vogels. Best leuk. Ik zie eksters, bosduiven , tortelduiven ,merels ,meesjes en mussen. Als het rustiger is in de tuin ook nog een roodborstje

Morgen nog wat verder over de maand december…