een zomeravond aan de kust

Toen ik ging fietsen was het de hele dag zwoel geweest , weinig zon en wat bewolkt, maar de andere dag was het de hele dag zonnig en zò warm dat ik liever in de koelte bleef .

Rond 19.30 uur trok ik naar de zeedijk om een wandeling te maken en vooral ook om de zon te zien ondergaan.
Ik had dit al dikwijls eens willen doen maar eenmaal de avond er aankwam zeg ik er tegenop om naar de zeedijk te rijden. Na de hitte van de dag leek het een ideale avond om dit te doen.

Het was die bewuste avond overal nog druk en veel fietsen stonden nog geparkeerd op de zeedijk . De terrasjes zaten overal vol. Bij de Rubens zag je zelfs een rij volk op straat wachten om een tafeltje te bemachtigen! En het was niet het enige terras waar geduldig werd gewacht .

Ik kwam niet om op een terrasje te zitten maar om een wandeling te maken en dan de zon te zien ondergaan. Langzaam zag je de hemel verkleuren….

…tot de zon achter de strandcabines verdween en er nog enkel een rood-rozige lucht overbleef. Achteraf speet het me dat ik niet tot aan het water was gegaan. Maar eenmaal de zon de horizon nadert gaat het allemaal zo vlug. Ach een volgende keer maar en liefst met vrij zicht op zee.

De auto stond achter het Casino geparkeerd en ik kon bij mijn terugkeer een foto van een mooi verlichte vòòr-en achterkant van het Casino maken.

Op de terugweg liep ik over het Van Bunnenplein, daalde even de trappen af om een verlicht dichtvers van Maud Vanhauwaert ( Vlaamse dichteres) ) te fotograferen. Ik vond het zo passend op deze plaats : Je kijkt naar boven en je ziet op het plein een terras vol mensen zitten “op een zucht van de zee” !

Als de avond valt na een warme dag

Op de vooravond na een broeiend warme dag( de zon was omfloerst maar het was toch 30 graden) en je weer normaal kon ademen heb ik mijn fiets uitgehaald en ben de polders in gereden. Op de eerste foto keek ik achter me en zag de bomenrij waar ik vandaan kwam en in de verte de torenspits van de kerk van Westkapelle die vernieuwd is na de zware kerkbrand in 2013 (https://www.youtube.com/watch?v=BwCa5lv8HUo) .
Ik reed de Hazegrasstraat in waar het fietspad bijna de grens vormt met Sluis (Nl). Op de verschillende boerderijen langs deze weg zag je koeien liggen en staan dichtbij een waterput of er nog water in stond kon ik vanaf het fietspad niet zien.
De boeren hadden flink gewerkt en op het ene stuk land lag er hooi te drogen , op een ander stuk was het graan gemaaid en lagen hier en daar nog pakken samengeperst stro en op nog een ander stuk land was mest gestrooid op de stoppels en lag het klaar om geploegd te worden, nog wat verder was de grond reeds geploegd.

Toen kwam ik aan gedeelte waar er normaal veel paarden in de omheinde weiden staan. Er is daar ook een paardenhotel waar de paarden kunnen verblijven.(klik) Er zijn ook nog paardenfokkers in de buurt om volledig te zijn..

Ik ben verder gereden en niet meer afgestapt om foto’s te maken want het was druk toen ik in de richting Oosthoek reed en neen ik ben niet afgestapt om een hoeve ijsje te halen. Het buitenterras zat al stampvol. En overal geparkeerde fietsen.
Ik kreeg het nu al warm als er horden fietsers me kruisten. Het zijn precies kamikazes die voorbij rijden. Ik kan niet zo goed schatten maar ik reed een gezapige 17 km/uur . Hun snelheid lag een stuk hoger en dan te weten dat het fietspad daar niet zo erg breed is met aan de ene kant een stekelige haag en aan de andere kan je zomaar in het veld kukelen!

Toen ik in de Oosthoek kwam draaide ik de Paulusstraat in en ik had daar de hele weg voor mezelf, behalve de politieauto die me voorbijreed en je nog op de foto ziet rijden . De weg is daar grotendeels omzoomd met maisvelden. Dichter bij huis zag ik nog een stoppelveld dat vers geëgd was en bemest en klaar lag om geploegd te worden.

Voor de laatste foto ben ik toch nog eventjes afgestapt : de poorten van een garage waren beschilderd met een hond en een poes. Geen zoeken dus waar je moet zijn voor verzorging van je poes en hond!

En toen ik mijn straat indraaide kon je het geen schemer meer noemen. Mooi weer of niet ,de avond valt toch al een stuk vroeger !

ps de foto’s zijn aanklikbaar

Wenduine

Vriendin en ik reden zondag 1.8.2021 met de tram naar Wenduine . Een paar jaar terug waren we daar eerder toevallig op het retro weekend aan de Rotonde en dit weekend zijn we terug gaan kijken.

Wenduine is een gezellige familiebadstad en wordt ook “de Prinses der Badsteden ” genoemd. Alles is er eerder kleinschalig. Geen grote strandbars en ik zag nog rijen plooibare strandstoelen staan op het strand. Noemden ze deze indertijd ook niet “atlantiekers” . De Rotonde is een grote open speelruimte op de dijk van Wenduine aan de voet van de duinen. Er is rondom een grote paravang die je beschermt van de soms hevige zeewind.

Hoe dichter bij de Rotonde hoe meer volk er liep.

Retro Sur Mer Live Concert 2021 - Festivals België

“Dit familiefestival brengt ieder jaar opnieuw de vintage- en retroliefhebbers samen op hun hoogtepunt van het jaar. Dit jaar werd het festival uitgebreid van 3 naar 5 dagen om iedereen de kans te geven zich onder te dompelen in de fifties.

Verwacht je aan een uitgebreide retromarkt, blinkende oldtimers, beauty boudoirs en barbershops en een nostalgische kermis onder een heerlijk zonnetje.  Hiernaast heb je ook de kans om te genieten van de beste rock-‘n-roll, swing en jive bands en deejays.”( toerisme De Haan-Wenduine)

Een zeedijk vol oldtimers ( mijn oren tuiten al wanneer ik dit woord hoor 🙂 ) een retromarkt met alles wat je aan de jaren 50 doet denken. Velen zijn geschminkt en gekleed met wijde rokken zoals in de jaren 50. Nostalgie ten top.

Je kon er vrij rondlopen en genieten van eten en drinken zoals in de jaren 50 en ondertussen genieten van vintage spullen zoals radio’s uit die jaren, haardrogers die bij velen al lang verhuisd zijn naar de vuilnsbelt ..

Corona heeft die gemoedelijke sfeer doen verdwijnen. De hele rotonde was afgezet met hoge nadar en je moest op voorhand gereserveerd hebben en betaald vooraleer je binnen kon. Ik heb nog even een glimp kunnen zien van een groot terras en wat kraampjes en een paar oldtimers. Een tegenvaller van jewelste. Vriendin was ondertussen te weten gekomen dat de oldtimers nu geparkeerd stonden op het marktplein vòòr het gemeentehuis van Wenduine.

Vooraleer naar het marktplein te wandelen gingen we eerst naar de spioenkop (klik) van waaruit je een mooi zicht hebt op de duinen en het strand.

Vanop de spioenkop een prachtig zicht op de duinen en in de verte De Haan

Na de klim naar de spioenkop wandelden naar het centrum van Wenduine waar ik niet uitgekeken raakte op al die oldtimers!

De dag eindigde natuurlijk op een terrasje om iets te drinken en een bord poffertjes te delen . Daarna terug huiswaarts met de tram. Kan maar zo gemakkelijk zijn en om de tien minuten is er momenteel een tram in beide richtingen ( Knokke of De Panne)

Lissewege bis

Sedert verschillende jaren wordt er in de Paul D’hondtstraat in Lissewege door alle buren voor de zomermaanden een project uitgewerkt om de bomen in hun straat te versieren. Elk jaar is het leuk om te zien over welk project het gaat. Dit jaar had het allemaal te maken met “vliegen”. Bij de vliegers hingen er naamkaartjes aan . Ik geloof dat de kleuterschool ook had meegedaan. Kijk je even mee?

In 2017 waren het vogelhuisjes en in het log dat ik daarover gemaakt heb kan je zien dat de beeldenroute uitgebreider was . Er stonden meer beelden vòòr de kerk en in de kerk zelf was er ook een tentoonstelling. Lees er meer over hier klik

Toch een leuke manier om zo contact te hebben met je buren!
Lissewege heeft ook een station dat helemaal gerenoveerd is en tijdens de zomermaanden rijdt er ook een stoptrein langs met eindbestemming Zeebrugge-bad.
Het stationsgebouw werd een tijdje gebruikt als tentoonstellingsruimte annex café , maar nu wordt het enkel gebruikt als woonruimte.
Ticketje koop je tegenwoordig toch aan een automaat die op het perron staat!

Lissewege

Elk jaar tijdens de zomermaanden is er in Lissewege,het witte polderdorp, een “Beeldenroute”. Zoals elk jaar reden vriendin en ik naar dit schilderachtige dorp vorige zaterdag. Het was verrassend rustig in het dorp . Vorig jaar was het veel drukker We konden nu zelfs redelijk dicht bij het centrum de auto parkeren. Het weer zal wel een grote rol gespeeld hebben. Het was droog toen we vertrokken maar we hebben de wandeling moeten inkorten toen we zagen dat donkere wolken opkwamen . We hoopten dat het zou overwaaien en gingen eerst een koffietje drinken toen we de eerste spetters voelden. Het trok echter niet over en we vonden het dan maar beter om een volgende keer de wandeling verder te zetten.

We waren nog niet tot bij de grote tuin naast de pastorie geweest waar veel kunstwerken staan en ook niet bij de schuur van “Ter Doest ” waar er ook veel beelden staan en evenmin in de kerk waar meestal een mooie tentoonstelling is.. De beeldenroute loopt tot einde augustus. Er zal toch wel eens een dag zijn dat we niet tussen twee buien op uitstap moeten gaan !

Kijk eens welk een mooi zicht je hier al hebt op het Vaartje met de bloemenborder langs het vaartje.. Hier nog geen beelden die staan meer naar het centrum toe.

wij wandelden langs een smal paadje naast het Vaartje naar de hoofdstraat toe. Een visser tuurde naar het water en zei dat de vangst niet groot was die dag op mijn vraag of er veel vissen in dat water zaten.

Vriendin wacht op me toen we de hoofdstraat naderden. Tja als je foto’s maakt blijf je gemakkelijk al eens achter… Aan de andere kant van de weg loopt het Vaartje verder en daar staan langs de lage huisjes overal kunstwerken . Ik vond het dit jaar niet zo overweldigend. Ik heb er hier maar enkele geplaatst.

Wat ik zo jammer vond was dat het onkruid welig tierde langs het Vaartje zelf, tussen al die mooi bloeiende hortensia’s en andere planten. Het geheel gaf een slordige indruk. Hier wordt de regel van minder te wieden en de natuur zijn gang te laten gaan wel letterlijk toegepast. Het was ooit anders…

Er zijn een paar bruggetjes waar je over het Vaartje naar de andere kant kan wandelen. Bij een smeedijzeren paal met de naam ’t Vaartje op stond er ook een verwijzing naar een poortgebouw waar er eveneens een tentoonstelling is van eigen werk van mensen die daar hun hobby uitoefenen. Lees meer over de werking van ’t Vaartje (klik ) gelegen in een uitgestrekte tuin met overal kleine creatieve tentoonstellingen , een mogelijkheid om iets te drinken en van gedachten te wisselen. Die middag was er een optreden van een voor mij onbekende zanger. Overal zijn er hoekjes ingericht in de tuin waar je kon rusten of rondkijken Een uniek project.

We wandelden langs het bekende restaurant ” de goedendag” , sprongen even binnen in een ouderwets snoepwinkeltje waar ik een zakje ” wippers” kocht. Ken je nog die harde boterspekken gewikkeld in bloemsuiker . Bij de plaatselijke bakker stonden ze tot buiten aan te schuiven voor een brood op ouderwetse wijze gebakken . Blijkbaar bakt de bakker een tweede keer overdag en daarom ook die toeloop. Verser kan niet ! Kon geen foto maken van het bakkerijtje omwille van de mensen die stonden aan te schuiven buiten.

En dan draaiden we de hoek om en zagen we de immens grote kerk. Jaren geleden heb ik samen met de kleinkinderen de trappen beklommen tot boven . Ik heb me even op de trappen moeten zetten( bijna liggen) om te bekomen vooraleer ik van het uitzicht vanop de toren kon genieten. De terrassen van de twee cafés zaten stampvol en wij gingen een beetje verder waar we in café Saeftinghe nog een plaatsje vonden . We zouden eerst wat drinken en dan de wandeling verder zetten. Zover is het niet gekomen. We bezochten de kerk niet en ook de tuin van de pastorie niet en evenmin het grasveld bij de schuur van “Ter Doest”. Op die plaatsen vind je ook kunstwerken. Zal voor een volgende keer zijn.

Maar vooraleer we de Beeldenroute aanvingen ,bezochten we iets heel anders, dat toon ik morgen…

Bosje van Heist

Het was al een hele tijd geleden dat ik in het Directeur-Generaal Willems park ,zo is de officiële naam ,had gewandeld. Dit bosje ligt tussen Duinbergen en Heist en is een aantal jaren geleden flink onderhanden genomen tot vreugde van velen en ook tot ergernis van anderen. Die laatsten vonden dat het eerder een kaalslag was dan een opkuis. Ach altijd als er iets gedaan wordt zijn er mensen vòòr en mensen tegen. Maar het mocht echt wel eens wat opgekuist en aangepast worden aan de huidige tijd. Nu is er een mooie zanderige speeltuin voor kinderen , liggen de paadjes er opgekuist bij en na een paar jaar is de ondergroei tussen de bomen weer op peil.


Ook het duinengedeelte oogt weer mooi . We zijn er niet helemaal doorgewandeld want mijn vriendin houdt er niet zo van om door de zanderige paadjes te lopen. Maar toch leuk om te zien dat er veel in bloei staat in dat gedeelte.

toen we de zeedijk naderden liepen we vlak naast de plaats waar vroeger het zwembad de Raan lag. Nu is er een duinengebied aangelegd met zelfs helmgras en kunnen kinderen daar ravotten op de kleurige balken die er geplaatst zijn.. Hopelijk blijft dit zo en komt er geen nieuwbouw op die plaats.

En toen kwamen we op de zeedijk in Heist. Ik heb geen strandbars gefotografeerd maar het strand en de duinen, de sportvelden op het strand en in de verte de contouren van de haven van Zeebrugge

Hoe kan het ook anders dat ik nog een beeld tegenkwam van Lavarenne ! Tenslotte staan de beelden over de hele zeedijk verspreid.

wandeling gestart met de Shopping Shuttle

Shoppingshuttle Knokke-Heist
foto van een shuttle busje

Vriendin en ik wilden eens verder wandelen maar het vervelende is dat je ook rekening moet houden met de terug weg . En hoe verder we wandelen hoe verder we ook moeten terugkeren waar we de auto achtergelaten hebben. Dus kozen we deze keer om de gratis shopping shuttle te nemen die door de voornaamste winkelstaten van Knokke rijdt tot aan de Sparrendreef. Onderweg zijn er zeven haltes waar je kunt afstappen of opstappen. O en als je wilt kan je in de Sparrendreef overstappen op de Zwin shuttle die tot het Natuurpark rijdt. De shopping shuttle rijdt volgens de bestuurder/ster om het kwartier.

Wij reden tot aan het Albertplein , waar grote werken bezig zijn om een ondergrondse parking te maken. Het bekende plein onder de naam “place m’as tu vu ” kan zijn naam heden geen eer aan doen. Bijna geen terrasjes om zich te laten zien!!

Maar voor we in de shopping shuttle stapten parkeerde ik mijn auto en wandelden we naar de eerste stopplaats van de shuttle nl op het Verweeplein in de Lippenslaan. Onderweg zagen we de enorme kranen voor de bouw van een zeventien verdieping hoog torengebouw naast het station van Knokke-Heist . Je kan het de ingang noemen van het nieuwe dorp dat daar aan het ontstaan is nl Duinenwater. Wat ons op het hele wandelparcours opviel is de zomer bebloeming op de rotondes , kleine perken , bloembakken op de zeedijk.

Die bewuste dag( 6.7.2021) was het zwaar bewolkt maar het bleef gelukkig droog. Weinig wandelaars op de zeedijk en ook de strandbars liepen niet vol. Toch al meer mensen dan bij de vorige wandeling. Weinig beweging bij de redderspost en een evenmin bij het toerisme bureau. Op een stuk open strand was er werkelijk niemand te bespeuren.

We lasten een kleine rustpauze in op het Van Bunnenplein en gingen zitten op de nieuwe banken die de mannen van de gemeente gemaakt hadden . Lijken me niet zo praktisch maar kom, we konden even uitrusten vooraleer we de trappen afdaalden die beschilderd zijn met vlinders . En al window shoppend wandelden we de Lippenslaan af op weg naar mijn geparkeerde auto vlak bij het station.
We gaan dit nog doen met de shopping shuttle … En voor ik het vergeet…. we konden niet zomaar voorbij de cremerie de la Poste 🙂

…en dan op zoek naar een ijsje !

Na het bekijken van de beelden op de canadasquare gingen we naar de zeedijk .

Maar we zagen eerst nog een stuk steen liggen en dat bleek ook een kunstwerk te zijn van de kunstenaar Eugène Dodeigne als aandenken aan Gustave Nellens, casino-uitbater en promotor van Knokke-Heist. “De menselijke figuur, refererend naar de oermoeder, werd door de kunstenaar uit een eeuwenoude Bourgondische steen gekapt.”

De Casino gebruikt ook de bekende “golfkar” Ik vraag me af ze zo hun bezoekers ophalen 😉 Ik heb de tijd nog gekend dat er ’s avonds rijen mensen stonden te kijken bij diezelfde ingang naar de limousines die kwamen aanrijden en waar je bekende filmsterren of andere artiesten rijkelijk uitgedost zag uitstappen!

Vlak naast de ingang viel me door een speling van het zonlicht een plakkaat op dat me tot nog toe altijd ontgaan is nl waarom deze plaats de naam draagt van Canadasquare . Inderdaad het zijn de Canadezen die Knokke en omstreken hebben bevrijd. Dat uit zich niet enkel met het benoemen van een plein, maar brengt ook de jaarlijkse 33 km mars van Hoofdplaat (Nl) tot in Knokke( klik) dit in herinnering. Dit is nl. de weg die de bevrijders gebruikt hebben om onze streek te bevrijden.. En zelfs na zovele jaren later is er het succesvolle “For Freedom Museum” die ons aan deze tijd doet herinneren.

Een foto van het Casino gezien vanaf de zeedijk mag zeker niet ontbreken!

Op het strand was het nog erg rustig. En overal had je nog plaats op de terrasjes. Juni is de maand waar de schoolgaande jeugd en de hogeschool studenten nog examens hebben.

Wij gingen een ijsje eten ,neen deze keer niet bij De Post maar bij een oudcollega die indertijd zijn job heeft gestopt en samen met zijn vrouw een bekende ijszaak overnam. Het heeft hem geen windeieren gelegd . Ondertussen heeft hij al een tweede goed draaiende zaak.

We verlieten de zeedijk want we moesten terugwandelen naar de auto die in de nabijheid van het cc Scharpoord geparkeerd stond. Dat was nog een flink eindje terugkeren.
Tussen de straten met villa’s stapten we naar het Zegemeer. Op een wandelpad rondom het meer is het rustig en aangenaam wandelen. Sedert een aantal jaren wandel je ook vòòr het Hotel La Reserve.( een paar foto’s van la Reserve plaatste ik in een eerder logje toen we met de senioren daar langsliepen)
Aan de rand van het meer was het water ondiep en zag je ook vissen zwemmen en liepen er eenden te genieten van het mooie weer.

Het was een mooie genietersnamiddag ,eentje die zich mag herhalen…

Wat wordt het deze zomer…

…Het is tot nu toe toch nog een vraagteken. en niet alleen wat het weer betreft. De Coronacijfers gaan wel naar beneden maar zullen de vakantiemaanden nu de regels al zoveel versoepeld zijn ons geen parten spelen ?
Ik heb absoluut nog geen nood aan verre reizen en zelfs niet aan reizen dichtbij. En zeker niet om naar festivals of bijeenkomsten te gaan waar veel volk bijeenkomt. Eerst maar wat afwachten…

Ondertussen doen veel steden hun best om ontspanning aan te bieden op een manier dat het toch veilig blijft. Zo ook mijn eigenste gemeente.

Zo had ik in het plaatselijk weekblad gelezen dat er een tentoonstelling was op de graspleinen vòòr het casino en aan de oprit van Hotel La Réserve. Deze openluchttentoonstelling van enkele kunstwerken kreeg de naam ” De eerste parade”

‘De Eerste Parade’ maakt een subjectieve wandeling door de Belgische beeldhouwkunst van Constant Permeke tot Thomas Lerooy, en transformeert zo het Canadasquare in een heel bijzondere openluchtbeleving. Bescheiden, ingetogen en aaibare beelden van Belgische kunstenaars waaronder George Grard, Nadia Naveau, Mark Manders en Valérie Mannaerts vormen een contrast met de drukke publieke ruimte. Elk kunstwerk toont de kracht van het menselijke kunnen, maar ook de schoonheid van de kwetsbaarheid van het bestaan.

Op een namiddag waarvan je niet wist hoelang het mooi weer zou zijn en wanneer de regen en onweersbuien zouden losbarsten ,gingen vriendin en ik naar de Canadasquare waar de kunstwerken te bewonderen vielen.

Omdat je een straat moet oversteken om nog beelden op een grasveld te zien werd hiervoor zelfs een stuk weg onderbroken door het plaatsen van betonblokken. Je moet met de auto nu rond het plein rijden en voor het Casino afdraaien en terugkeren aan de andere kant van het plein.

Dan kijk je recht op het hotel ” La Réserve” . Op de oprijlaan stonden ook nog enkele beelden.

Wat nog meer opviel waren de auto’s die daar geparkeerd stonden !

Na het opsnuiven van cultuur zijn we naar de zee toe gewandeld op zoek naar een ijsje . Morgen toon ik onze verdere wandeling.

Aardbeien

Tegenwoordig kan je bijna het hele jaar door aardbeien kopen en eten. Maar de lekkerste zijn toch deze uit je eigen tuin! Sedert deze week kan ik aardbeien uit eigen tuin plukken en geloof me maar dat ze lekker zijn. Als het weer wat mee wil ( en niet zoals vandaag de hele dagen regenen!) dan heb ik het vooruitzicht om een paar weken elke dag wat aardbeien te kunnen plukken. Op de foto hieronder zie je de allereerste aardbeien een paar dagen geleden geplukt. Vandaag heb ik er minstens een bakje met volrijpe aardbeien meegegeven met de zoon .


Deze aardbeien eet ik liever zelf op of in milkshake , bij een ijsje, op een taart…maar om confituur te maken ga ik kleine aardbeien kopen.

Vorige week ben ik met mijn vriendin naar een aardbeienteler geweest om kleine aardbeien te kopen voor confituur . De prijs viel goed mee nl 2 euro voor een kilo. Het was drukkend warm die dag en met de airco op hoge stand gingen we naar de aardbeienteler in Moerkerke.
De fruitboer was juist de automaten terug aan het opvullen. Ik geloof dat iedereen in de omgeving daar hun aardbeien gaat kopen! Je kunt er in feite dag en nacht terecht. Met cash geld of met bancontact.

Terwijl we de koffer van de auto vulden met de aardbeien zagen we een hele rij aardbeienplukkers terugkomen van de aardbeipluk naar de boerderij. Hun dagtaak zat erop. Allemaal jonge mensen en volgens de fruitboer allemaal Roemen.

Nadat we de bakjes met aardbeien in de koffer hadden gezet deden we nog een landelijk ommetje naar een ijshoeve. Het bleek dat veel mensen dezelfde gedachte hadden. Met de auto of de fiets kwamen ze een ijsje halen .
Naast te hoeve stonden een paar grote zitbanken met een grote parasol zodat je toch in de schaduw een ijsje kon eten. De parking was een voormalige weide die ze met kiezelstenen hadden gevuld . Ik ben er zeker van dat je bij slecht weer anders niet uit die parkingweide zou geraken. Daar vlakbij liepen koeien onverstoord te grazen
Ook is er een kleine maar mooie speeltuin aangelegd . Leuk voor de kinderen en de ouders kunnen aan een paar banken hun ijsje rustig opeten. Bij kinderen gaat dat opeten véél vlugger 😉

Wat we al de hele dag verwacht hadden: het begon te spetteren en in de verte hoorden we gerommel. We stapten dan maar op en reden via Damme huiswaarts en nog niet eens in Westkapelle begon het zo erg te regenen dat ik liever wat had gewacht om verder te rijden. Maar parkeren was niet aan de orde, het leek me nog gevaarlijker. Als ik de weg voor mij al niet goed zag dan zal een achterkomende auto die weg ook niet zo goed kunnen zien.
Een uitwijkmogelijkheid was er op dat stuk van de weg niet. Dus bleef ik doorrijden aan een gezapige snelheid, zette mijn vriendin bij haar woning af en reed dan huiswaarts onder een stortregen om U tegen te zeggen. Ik had er klamme handjes van. Maar hoe meer ik mijn woning naderde hoe meer de regen verminderde en toen ik de oprit opreed regende het niet meer!
Ik heb me die avond bezig gehouden om de steeltjes van de aardbeien te verwijderen. De andere morgen heb ik confituur gemaakt ! De kinderen zeggen niet neen als ik er voor hen klaarzet! 🙂