goed weer wandeling

Op een dag dat het tegen de middag helder weer werd en de zon al even tussen de wolken verscheen reed ik naar mijn vriendin om samen met haar een wandeling te doen . We zouden eens naar de kinderboerderij  “De zeven torentjes” gaan ( klik ) . Sedert alle niet essentiële zaken gesloten zijn is ook deze boerderij gesloten dwz de cafetaria is gesloten, maar het domein is open en je kunt er rondwandelen en naar de dieren kijken. De kinderen kunnen nog steeds gebruik maken van de speeltoestellen. Wij waren er niet alleen verschillende echtparen met enthousiaste kinderen liepen er ook rond.


De boerderij is vernoemd naar de duiventuil met zeven torentjes.


De neerhof dieren zaten in grote kooien

In een grote weide liepen er veel geitjes rond. Ze waren allemaal om ter zotst aan het rondrennen en kwamen dan bij de stal staan waar vader en moeder geit waren opgesloten. maar over de opendeur naar hen mekkerden. Vader geit kreeg ik niet op de foto. Die sprong zo woest op en neer dat elke foto mislukte. Hij had een donkerbruine vacht en moeder was helemaal wit. Mooie mix van kleuren bij de kroost hé !


Het was niet zo verstandig van ons om in de weide te wandelen want het was er drassig. Maar het was wel prettig om tussen die dartele geitjes te lopen. Jammer genoeg hebben we ze niet zien springen op de boomstukken die er geplaatst waren. Ik stond even achter een boom die neer lag in de hoop dat ze nader zouden komen. Ai ,ik kon met moeite mijn laarsje uit het slijk trekken!
Ook nog vlug een foto (maar ik was er te ver vandaan om een betere foto te maken)van een speeltuig  vòòr de gesloten cafetaria.

Op het binnenplein  de grote schuur, stonden er zitbanken maar dat was nu niet aan te raden om daar plaats te nemen. Was er ook een hoekje met tuinkruiden en de grote attractie voor kinderen de tractors waar ze mogen op klauteren.

In één van de stallen stond een enorm groot exemplaar van een koe en een vaars die erg nieuwsgierig was. Voederbieten en hooi lag er gestapeld en in een box waren dierenartsen bezig met de verzorging van een schaap die gekwetst was.


In een andere stal hoorden we het knorren van twee grote varkens, zagen we een paard en een pony en een ezel . Een geit in een box naast het gekwetste schaap keek afwisselend naar de dierenartsen en naar ons. Ze vertrouwde het blijkbaar niet.

Toen was  het tijd om vlug op te stappen want het begon te regenen. Een leuke wandeling hadden we toch maar gehad.
Het is me opgevallen dat mensen die je helemaal niet kent tegenwoordig gemakkelijker goedendag zeggen en sommigen slaan al vlug een praatje met je. Op afstand en met mondmasker op. Want op het hele domein moet je een mondmasker opzetten( ik had die even laten zakken toen een foto van mij werd gemaakt).

Wat zullen de dieren het fijn vinden als ze straks weer allemaal kunnen buiten lopen!

Nog eens wandelen

Gisteren ,zaterdag, scheen de zon en omdat er voor de verdere dagen regen was voorspeld ging ik nog eens wandelen met mijn vriendin. Eerst wandelden we in de Steenbrugse bosjes maar namen een andere weg  en kwamen uit op een vroegere treinbedding  die nu dient als wandel en fietsroute..
De trein reed vroeger van Steenbrugge  over Donk en Sijsele tot in Maldegem waar er vroeger een verbinding was tot in Gent! Nu kan je op de verharde bedding fietsen en wandelen. Een héél mooie fietsroute die ik vroeger toen opa nog leefde heb gedaan. Gisteren waren er veel mensen die  wandelden en fietsten en zelfs een paar paarden wandelden in de berm. Meer weten over de vroegere spoorlijn dan  hier klikken .

 

We wandelden een ander stukje in de Steenbrugse bosjes waar de bomen al veel van hun mooie bladerdak kwijt waren  en  de ondergroei ook verminderd was zodat je bijna dwars door de bomen kon kijken.

Op de vroegere trein bedding was het redelijk druk. Ik heb een moment afgewacht dat het kalmer was om er een foto van te maken.

Op een splitsing van de weg kon je langs een dreef met bomen naar links of naar rechts. Naar links was terug naar de bewoonde wereld en naar rechts kon je richting  de Assebroekse Meersen ( wat we een tijdje geleden hadden gedaan). Naar de sompige weilanden . Dat hebben we niet gedaan deze keer want dat was te voet veel te ver.

De auto stond nl geparkeerd achter het  AZ St Lucas bijgevolg keerden we na een tijdje wandelen op onze stappen terug. De koffie gingen we bij haar thuis drinken vooraleer ik bij schemeravond terug naar huis reed.

Gelukkig zijn we gisteren gaan wandelen want vandaag heeft het de hele dag geregend!!
Er zal wel geen massa volk naar de kust zijn gekomen 😉

 

En wandelen maar…

Zondag ben ik opnieuw op de wandel geweest. Deze keer in de Steenbrugse Bosjes( bij Brugge). Samen  met mijn schoolvriendin reden we er naartoe. Te voet was het niet zo ver van haar woning maar  we moesten ook terug en daar bovenop nog een wandeling in het bos vond ze voor mij toch te veel. Ik zei maar niets maar achteraf gezien had ze wel gelijk. Ook gezien we nergens in de onmiddellijke omgeving van het bos wat konden uitrusten in een tearoom, gewoon omdat er geen tearoom was in de omgeving.

We parkeerden in de omgeving de auto en wandelden langs een woonzorgcentrum  en voorbij het  AZ St Lucas naar de ingang van de Steenbrugse Bosjes. Ik had er nog nooit van gehoord maar het was er wel een wandeling waard. In feite koos zij voor dit bos omdat het op een zondag in het Tillegembos en Beisbroek veel te druk is deze tijd en we wilden geen drommen wandelaars tegenkomen.

Het woonzorgcentrum de Zeventorentjes( verwijzend naar een oude boerderij in de omgeving dd uit de 14e eeuw met een duiventoren met 7 torentjes( klik) en nu uitgebaat als kinderboerderij.)
Vlak vòòr het zorgcentrum bevindt zich het AZ St Lucas. Rondom de parking prachtig verkleurende bomen!

Vlak naast het AZ St Lucas is er een ingang naar het bos.

De beek waar je over een brug het bos binnenstapt zit vol met eenden die in groep weg en weer over het water “varen”.

Vlak bij de ingang van het bos  zie je een massa rode paddenstoelen met witte stippen. Een  gids vertelde eens dat deze vliegenzwam vooral gedijt onder berkenbomen maar ook te vinden is bij beuken en eiken. Hier stonden er berken.

Het plakkaat en de verwijzing naar een wensboom deed ons naar een plek stappen in het bos waar we van ver al linten en kleurig ingepakte bomen( met breiwerk) zagen.  Een ontroerende plek met hartverscheurende berichtjes.

Vlakbij waren boomstammen bijeen geplaatst waar je een bezinningsmoment kon inlassen.

Zoals bij de vorige wandeling in de Assebroekse Meersen waren er dieren afbeeldingen gebeiteld in de boomstammen die als zitbank gebruikt worden.

De benaming bosjes …van mij mag het wel een bos genoemd worden al heeft het niet de grootte van het Tilleghembos of Beisbroek.

Mooie bomen met verkleurende bladeren en overal héél veel paddenstoelen

Op het einde van de wandeling even rusten op een bank samen met een vleermuis !

Dag van de trage weg

Het voorbije weekend was het(het hele weekend lang)”De Dag van de Trage Weg”  .Trage wegen zijn onverharde wegen. Ze zijn interessant voor wandel- en fietsnetwerken en hebben een ecologische meerwaarde. Landbouwers gebruiken deze wegen nog vaak om hun landerijen te bereiken.
En met deze gedachte ben ik samen met een Brugse vriendin naar de Assebroekse Meersen gereden om daar op trage wegen te wandelen.

Het 420 ha grote gebied ligt op de grens met Brugge, Beernem en Oostkamp en wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. De meersen vormen een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden, omringd door rijen knotwilgen en populieren

Het was ideaal weer om te wandelen en we waren niet de enigen die daar wandelden. Opvallend ook veel jonge mensen.

Boomstammen als zitbank met houtsnijwerk van dieren die hier in de omgeving te vinden zijn zoals een uil, een pad, een eend, een otter( denk ik toch)

Even werd gevreesd voor een regenbui. Maar het bleef droog tot we in de auto stapten.

Heel veel paddenstoelen zagen we niet maar het waren wel mooie

We kwamen veel jonge mensen in groepjes tegen die er stevig de pas inzetten!

Een leuke en lekkere afsluiting van een mooie wandeling in een tearoom bij het begin ( of einde ) van de wandeling . De laatste dag dat ze nog open waren!!!

 

Abdij van Zevenkerken

Op een zonnige zondag in september waren mijn Knokse vriendin en ik uitgenodigd bij een Brugse vriendin om een wandeling te maken in het bos bij de abdij van Zevenkerken( in de nabijheid van Brugge). Velen hadden dezelfde gedachte gehad want de eerste parking stond stampvol en de tweede parking erachter liep ook langzaam vol.
In corona tijd een ideale plaats om in de grote boomgaard van de cafetaria verbonden aan de Abdij te genieten . Het is er selfservice en buiten zoek je zelf een vrije tafel en wat stoelen om plaats te nemen in de zon of in de schaduw ( je kan tafel en stoelen zetten waar  het voor jou het beste uitkomt) .
Die dag was in de boomgaard  geen enkele tafel of stoel nog  vrij. Uiteindelijk zijn we binnen gaan zitten want na een wandeling in het bos waren we aan rust en drank en natuurlijk een versnapering toe .


De boomgaard (foto van internet). Hier zie je slechts het rechtse deel. Links van het pad is er nog zo’n stuk boomgaard.
Maar wij gingen dus eerst wandelen

Er waren zelfs auto’s die de moeite niet deden om naar de tweede parking te rijden en hun wagen achterlieten in de dreef!
Aan de Abdij is sedert 1910  ook een abdijschool verbonden. Onze huidige koning heeft er school gevolgd.

Wij wandelden tot aan de  St Andries abdijkerk. Deze huisvest zeven kerken of kapellen in verschillende stijlen, die herinneren aan de zeven grote basilieken van Rome. Uiterlijk is dit te zien aan de verschillende torens en koepels op deze abdijkerk. Meer uitleg op wikipedia

 

 

De hoofdkerk of basiliek van de heilige apostelen Petrus en Andreas, met koor van de monniken,

Onze-Lieve-Vrouwekerk, tweede hoofdkerk, in byzantijnse stijl en koepelvorm rechtover de eerste hoofdkerk.

ER zijn dan ook nog Verschillende kapellen waaronder deze van St Paulus.
Een monnik kwam discreet kijken wat we in de abdij kerk deden.
Nadat de twee vriendinnen een kaarsje hadden aangestoken verlieten we dit indrukwekkend gebouw.

Rechtover de abdijkerk trokken we het bos in, in een gedeelte waar we mochten wandelen.

Alle beekjes lagen droog en hier en daar was er al een paddenstoel te bespeuren.

Midden in het bos stond een klein  kapelletje op een balk, omwonden met namaakhortensia’s in felle kleuren 😦

Daarna gingen we “uitrusten” in de cafetaria.
Mijn stukje appeltaart kon niet meer op de foto…ik had die al binnen 😉
Het was een dag waarvan je er méér dan eentje in een week wil hebben.

Fort van Beieren

Het was een zonnige dag  met redelijk veel wind. En naar de windrichting te oordelen veel wind aan zee. Dus kozen we voor een uitstapje landinwaarts. We reden naar Koolkerke bij Brugge en gingen wandelen in het Fort van Beieren niet zover  gelegen van de Damse Vaart. Niet erg groot maar groot genoeg voor een gezellige wandeling. We waren niet de enigen en blijkbaar wordt dit domein ook veel bezocht door joggers. Er is ook een stuk van het domein afgebakend als loopweide voor honden waar ze naar hartelust vrij kunnen rondrennen.

 

 

De originele ingangspoorten staan wijd open. Je kan er altijd binnen!

Je wordt door een banner vlak bij de ingang uitgenodigd om blootvoets te wandelen. Dat zagen we niet zitten want er lagen immens veel hazelnoten op de grond.

Op de bovenste foto zie je restanten van een moestuin en serres.

Wij wandelden eerst tot de restanten van de moestuin . Daar kon je wel op blote voeten lopen. Heb ik ook gedaan :-). Het paard bleef ons volgen terwijl we rond de weide liepen.

Hier en daar staan nog héél oude bomen.

We trokken het kleine bos is .Ik was er jaren geleden eens met de kleinkinderen en toen was er nog veel te doen om het bos wandelvriendelijk te maken. Dat had wel iets en  de kleinkinderen vonden het  zelfs avontuurlijk. Nu zijn er mooie paden aangelegd en midden het  bos is er een bmx piste aangelegd voor de jeugd.

Een klein deel van de fietspiste deden we te voet. Best vermoeiend dat dalen en klimmen!

Je kan er ook genieten van de stilte op een open terrein. Er zat iemand naast haar fiets op het gras een boek te lezen. Je ziet tamelijk links op de foto de rug van de vrouw( donkere plek) die aan het lezen was.

Het oude houten verhakkelde brugje was er niet meer. Een nieuwe stevige brug lag over een uitgedroogd beekje.

We slenterden terug naar de ingang en  trakteerden onszelf in de gezellige cafetaria vlak ernaast ,een geklasseerde 17de -eeuwse langgevelhoeve.

foto internet. Ik vergat zelf een foto te nemen. Nu is er wel een volledig overdekt terras waar het lekker koel was ,want er was ook een terras buiten in de volle zon. Véél te warm !

Shuttledienst in de badstad, laatste deel

We naderden het einde (of begin) van de Kustlaan  en waren halverwege onze wandeling.

Op het Vanbunnen plein stapten we vanuit de Kustlaan de trappen op en zagen mooi vlinders op de zijkanten van de trappen.

Op het plein zat er behoorlijk volk op de verschillende terrassen te genieten van de zon. Even wandelden we naar de zee toe en  zagen op het plein een mooi kunstwerk van Philippe  Aquirre y Otegui (klik) een man en een vrouw die elkaar steunen en een poort vormen en als symbolisch gebaar de passage vormen van de binnenstad naar de Zeedijk of omgekeerd. Deze kunstenaar heeft op de speelplaats van de school ” de Pluim”  iets speciaals gebouwd  een soort toren waarin ruimte is om te bezinnen, uit te rusten of samen met de leraar les te krijgen. Eerstdaags maak ik er een foto van!

Op de zeedijk één van de vele mooie bloembakken die een grens vormen van de zeedijk met de rijweg. Over de ruim 6 km lange zeedijk zijn overal zo’n mooi bloembakken te zien.
In een strandbar is het druk maar rustig. Geen storende muziek dit jaar!

Maar het werd zo langzamerhand tijd om de Lippenslaan af te wandelen want we moesten nog een flink stuk wandelen. Een deel van de Lippenslaan is in één rijrichting afgesloten en in het midden zijn plankenvloeren gelegd waarop enorme plantenbakken staan  , hier en daar onderbroken om terrasjes neer te planten voor de handelaars. Kwestie om hen in coronatijden meer ruimte toe te bedelen. Er werden hiervoor planken vloeren aangelegd zodat je niet het gevoel had op een vrijgekomen parkingplaats te staan. Toevallig was het die dag sluitingsdag voor veel zaken zodat de terrasjes leeg bleven.

Hoewel we toch plekken zagen waar terrasjes gewoon op de parkingplaatsen stonden. Ik schreef het al het was die dag sluitingsdag voor veel handelaars en bijgevolg erg rustig.

Deze foto’s zijn genomen een tijdje vroeger toen we voor de eerste keer op de lippenslaan gingen wandelen en we halverwege terugkeerden omdat ik het fysiek nog niet aankon. Ter hoogte van het Verweeplein( het marktplein)  zat er toen wel veel volk op de terrasjes waar je er hier eentje van ziet. Door bloembakken midden op de weg kon je niet rechts omkeren. Allemaal om het autoverkeer wat te ontmoedigen in het centrum.

Enkele winkels hadden opvallende stukken buitengeplaatst. Ja waarom zou je nu eens niet neervlijen op een kopie van een bekend schilderij. En die reuzehond daar stond je wel even stil voor en zeker door de geur die uit de winkel kwam. Een jonge chocolatier was op dat ogenblik bezig met een workshop chocolade pralines maken voor kinderen. Bedrijvig waren de kinderen!!

Deze zomer bolden er ontelbare scooters door Knokke-Heist. Een handelaar heeft daar op ingehaakt en vòòr zijn winkel en tegen de muur aan de overzijde stonden er een massa op kopers of huurders te wachten.

In het kader van kleinschalige evenementen was er dit jaar een rollerskate piste neergezet op de parking voor de Margarethakerk. Of dit een groot succes is geworden weet ik zo niet. Toen ik de foto’s nam was het er kalm. De piste heeft er twee volle maanden gestaan.

Ter hoogte van het Verweeplein stapten we opnieuw in de shuttlebus en die bracht ons tot vlakbij de parking aan het station! Allebei waren we het eens dat we nog met de shuttle tot ergens in het centrum zouden rijden en te voet terugkeren . Ja we zijn allebei van leeftijd hé; 🙂 🙂 🙂

shuttledienst in de badstad -vervolg

Na het bewonderen van de bloemenpracht in de Sparrendreef keerden we op onze stappen terug richting Kustlaan.

De twee shuttlebussen die rondrijden van het Station tot in het Zoute. Foto’s komen van internet.

Maar eerst wandelden we langs het herdenkingsbeeld van Maurice Lippens ( klik ) de grootvader van onze huidige burgemeester Graaf Leopold Lippens vlakbij de Kustlaan gelegen.Dit jaar is er een uitzonderlijk mooi bloemenperk aangelegd.

We wandelden de Kustlaan in maar in dit stuk tot aan het Albertplein was weinig te merken van bebloeming.  Ik had geen zin om al die etalages van bekende merken te fotograferen maar eentje sprong er toch uit  de etalage van L.Vuitton met zijn “vliegende vissen” en welgeteld één handtas daar tussen in. Het golfkarretje ontbrak niet. Eentje maar , waar waren de andere ?

Tegenover de winkels zijn er mooie villagebouwen waar een of ander handelspand is ondergebracht. Oude villa’s en hotels zijn hiervoor afgebroken. En nog altijd verrijzen er grote nieuwe gebouwen .

Eén villapand verkocht de meest bizarre dingen, zoals deze houten fiets en ook kon je er even uitrusten op de banken. En een opvallend en vrolijk beeld stond voor de gesloten deur ! Jammer dat het sluitingsdag was!

Het Albertplein ( de place m’as-tu vu) is  één en al terras geworden. Van het vroegere groene  plein blijft niets meer over. Maar de omgeving is fleurig gemaakt door grote bloemenperken. De rode canna’s steken er bovenuit. De foto’s geven niet echt weer hoe mooi dit allemaal is.

Vlak vòòr het Hotel Memlinc aan het Albertplein staat of moet ik zeggen ligt er een enorm groot beeld van de zelfde artist als het vorige kleurig beeld.

Aan het reeds jaren onafgewerkte bekende hotel-restaurant Carlton lijkt het erop dat de werken weer zijn gestart.

Een grote bloemenboog aan een zijstraat is echt een eyecatcher. Nu zijn de meeste bloemen ver uitgebloeid.

Op veel hoeken van  straten staan gemetselde bloembakken die altijd mooi zijn opgevuld.

Vanaf hier zijn er grote bloemperken aangelegd. Het Driehoeksplein verraste ons op een mooi  bloemenkunstwerk van de befaamde Daniel Ost( klik ) en op het Lichttorenplein is er eveneens een prachtig werk van Daniel Ost te zien.

We naderen het Van Bunnenplein om dan af te zakken in de Lippenslaan. Morgen meer !

Shuttledienst in de badstad

De grote evenementen  in onze badstad  zijn omwille van Covid-19 tot het einde van dit jaar allemaal afgelast .  Alles wat een grote volkstoeloop kan meebrengen . Het gemeentebestuur heeft alternatieven gezocht die in de smaak zijn gevallen bij iedereen.
Zo rijdt er sedert begin juli dagelijks een gratis elektrische shuttledienst door de winkelstraten van Knokke-Heist met een start in de omgeving van het Station  tot in het Zoute. Onderweg zijn een tiental stopplaatsen waar je kan op- en afstappen. Deze dienst  loopt tot het einde van het jaar. De shuttle doet  één uur over het volledige parcours (heen en terug en als de drukte van het verkeer het toelaat)

Door het grote succes krijgt het project een vervolg tussen 1 oktober en 15 november in het kader van #ikzomerwestvlaams. Er wordt vanaf dan ook een nieuwe lijn ingelegd naar het Zwin. Zo zal het mogelijk zijn om vanaf het Station met een shuttle tot in het Zoute te rijden om daar dan over te stappen op een andere Shuttle die met een paar stopplaatsen tot aan het Zwin rijdt!

Gezien de afstand Station-het Zoute heen en terug voor mij nu nog niet haalbaar is , kozen we vorige week voor  een “reisje” tot aan de Minigolf in het Zoute en keerden we te voet terug om na driekwart van de afstand de shuttle op te stappen richting station.

De bedoeling was om de bebloemingsactie  in de winkelstraten te bekijken. Hieronder start ik in het Zoute.

Vlak vòòr het kerkje van de Paters Dominicanen , in de volksmond ’t Paterskerkje , is een gekende bloemenwinkel.
De uitbaters zijn ingegaan op het voorstel van de gemeente om mee te doen aan de bebloemingsactie . Zij hebben samen met andere handelaars in hun buurt de straat opgewaardeerd met prachtige duurzame bloemenarrangementen.
Sommige zijn echte kunstwerkjes en zullen ook blijven staan , zoals het prieel met de twee zitbanken die aan de overkant van de winkel op een hoek zijn geplaatst.

De bloemenwinkel op de hoek heeft aan beide kanten arrangementen gemaakt met bloemen en (vermoedelijk) wilgentakken.

Ook een winkel met mooie snuisterijen heeft een versierde gevel. De bloemen zijn nu echter  uitgebloeid. Maar de korven met planten en bloemen aan weerszijden van de etalage staan er nog altijd fris bij

Bij een vis en traiteurszaak suggereren de bloemstukken zeilen van een boot

De etalages van de winkel zijn zo mooi dat je er met bewondering naar kijkt en van geniet.

wordt vervolgd

Storm aan zee

Na het bekijken van de bloementapijten in Blankenberge konden we ook Art Nouveau huizen bekijken of naar een van die huizen die als museum is ingericht of de  Art Nouveau wandeling langs verschillende van de gerestaureerde huizen doen. Maar we hadden dit allebei al eerder gedaan en we wilden gewoon eens door de kleine straten van Blankenberge wandelen tot aan de reuze rad en terug keren langs de zeedijk. Maar van dat laatste kwam niets terecht de wind was zo strak dat ik met moeite mijn evenwicht kon bewaren, vlug een foto nam van de lege zeedijk en de gesloten strandcabines en  “dekking ” zocht bij de huizen in de straat achter de zeedijk.

Daar was het niet zo stormachtig en zaten de terrasjes van de cafés en eethuizen behoorlijk vol. Voor mij was het hoogtijd om na een uurtje slenteren wat uit te blazen op één van de terrasjes waar de coronaregels netjes werden opgevolgd. Maar niet vooraleer door het Leopoldpark te wandelen en de sprookjes route te bewonderen. Kinderen keken verrukt naar de taferelen en luisterden naar de verhalenverteller aan een kleine kiosk bij elk tafereel. Een mooie toevoeging aan het park in deze coronatijd.

Het stationsplein had niet alleen een mooi bloementapijt maar het hele plein staat vol met bloementorens

In één van de kleine zijstraten stonden de billenkarren te wachten op klanten. Niet te verwonderen dat we er geen onderweg tegenkwamen met zo’n felle wind.

Alleen plaatselijk verkeer toegelaten.

Het reuzenrad op het einde van de zeedijk draaide zachtjes rond maar er was geen volk te bespeuren in  de gondels.

Geen volk op de zeedijk en alle strandcabines gesloten.

Een paar beelden van de sprookjes taferelen.