Folkloremarkt in Heist

Al sinds 1968 is er tijdens de maanden juli en augustus folklore markt in Heist. Elke week op donderdag van 14 tot 18 uur. In de begin jaren kon je veel oude ambachten zien . Met de jaren is dat wel verminderd maar toch wordt er elk jaar geijverd om handwerk en ambachten te tonen. Het is er altijd druk en zeker met mooi weer. Elk jaar loop ik eens door de verschillende straten waar er stalletjes staan met de meest uiteenlopende dingen.

Het was erg  warm maar dat weerhield de mensen niet om hier rond te slenteren.

Verzamelaars van postkaarten vinden hier wel hun gading.
Toevallig  🙂 lagen er een paar boeken open over Knokke en Heist

Deze kleurige plastiek stokjes trokken ieders aandacht.
Het waren sluitingen voor plastiekzakjes.

Moest opa nog geleefd hebben kocht ik er eentje.
Hij verzamelde kippenbeelden.

Eten in overvloed !

Vlechtwerk!

Met de hand touw draaien en glazen slijpen

Het orgeltje ontbrak ook dit jaar niet  en zijn muziek bracht er de stemming in!

Keuze genoeg!

De paëlla was klaar om te verkopen! Het rook er heerlijk.

De klantklosster vertelde honderduit ,
haar vriendin borduurde in stilte verder mooie motieven op badhanddoeken.

Garnaalpelsters! Zo vlug kan ik ze niet pellen!

Zeg niet meer dat mannen niet kunnen breien!
Hij babbelde en breide terzelfdertijd 🙂

Op de speelplaats van  een school kon je genieten van muziek, een aperitiefje drinken…

…met de ezeltjes een rondje lopen op het terrein van de school

… of een gezelschapsspelletje spelen

…of je laten scheren door een echte barbier

De Heistse reuzen Pier en Wanne keken toe en zagen dat het goed was!

Wenduine -vervolg

We verlieten de Persepit via een paadje en wandelden  langs het zwembad naar de zeedijk. Er blies een stevige wind en de zon had geen zin om door het wolkendek te piepen. De verhuurder van gocarts deed gouden zaken .Op het strand zelf was het rustig.

We wandelden tot het einde van de korte zeedijk. Onderweg zagen we hoe je een leegstaand pand aantrekkelijk kan maken met beschilderde panelen.

Op het einde van de zeedijk was er veel volk bij een surfclub

.

Sedert 2015 heeft Wenduine een nieuwe zeedijk met twee stormmuren. Lees meer hierover 😦 klik)

Zagen we in de duinen niet echt monumentale beelden ,op de zeedijk stonden er wèl.
Namen van de kunstenaars niet gevonden , enkel scanplaatjes.

Toen hebben we onszelf getrakteerd op een verwenkoffie/thee!
En wil je wel geloven dat ik vergeten ben er een foto van te nemen
toen ik zag wat we kregen…
Dat was bijna een vieruurtje:
een kleine boule de berlin,
een stukje miserable, chocomousse,
ijs overgoten met limoncello,
een glaasje advokaat en een glaasje koffielikeur.
Bij de kop thee lag er nog een verpakt koekje!

 

Een mooie afsluiter van een dagje Wenduine,
ook Prinses van de Belgische Kust( klik)genoemd.

Wenduine

Tijdens de zomermaanden “reizen” mijn vriendin en ik regelmatig met de tram langs de kust. Omdat we telkens kort na de middag starten zoeken we het niet al te ver. We waren al in Zeebrugge geweest en daarna in Blankenberge en de vorige week trokken we naar Wenduine. Ik had in de krant gelezen dat er een tentoonstelling was van monumentale beelden in het Prins Albertpark vlakbij de molen van Wenduine : De Hubertmolen is een kleine houten staakmolen uit 1880 ( klik).

Die bewuste middag reden we naar Wenduine en stapten af aan de Molen. In het kleine parkje aan de overkant van de molen zagen we enkel een verweerde biels  en een wit sierlijk beeld  moeder en kind. We liepen enkele paadjes in vlak achter het pleintje maar zagen alleen mooi geknipte hagen.

We wandelden wat verder en vroegen aan enkele mensen die op een bankje zaten of zij weet hadden van monumentale beelden in de omgeving.  Aan hun dialect te horen waren ze van de streek zelf. Ze wisten ons te vertellen dat er wel een paar beelden stonden in de Persepit.( een staande wip in een put =hier de duinen) en dat dit het Prins Albertpark is.
Wekelijks wordt er in de persepit door de Koninklijke Schuttersvereniging Sint Sebastiaansgilde  schieting gehouden op de staande wip.

Met deze informatie stapten we verder. In de duinen zagen we inderdaad een paar “monumentale” beelden.

In dit gebouwtje is er een tentoonstelling van kunstwerken van Freddy De Moor.(Schilder, beeldhouwer, keramist )Het was die dag sluitingsdag.
In de duinen zagen we een paar kunstwerken verwezenlijkt door Kunstenaars van kunstplatform ARTslag

.

Het eerste is  het geraamte van een bruinvis en het andere is een interactieve poëzielarve
De latten van de bruinvis waren volgeschreven met teksten alsook de tweede.

De echte spioenkop boven en het kunstwerk in de duinen

De reclame rond dit project had ons wat misleid en we gingen de ontgoocheling wegspoelen in een tearoom op de zeedijk… wordt vervolgd.

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!

De tijd vliegt !

 

Het was zo’n drukke week dat ik niet aan bloggen geraakte.

De week begon met een namiddagje koersbal . Het was de laatste keer dat we binnen speelden want vanaf volgende week wordt er opnieuw pétanque gespeeld buiten en dit tot in oktober. De punten werden opgeteld en de twee beste spelers kregen een fles wisky voor de beste mannelijke speler en een bokaal advokaat voor de beste vrouwelijke speelster. Bij de koffie werden er stukken broodpudding geserveerd van een bakker die er zijn specialiteit van gemaakt heeft!

Ik had mijn zinnen gezet op het vullen van de bloembakken  en bloempotten en was op het einde van vorige week om een heleboel geraniums geweest die in de aanbieding stonden in de AH , een halve euro per plant goedkoper dan elders. Ik had er 35 nodig en dat kan al tellen hé ! Ook eens naar intratuin geweest in Maldegem omdat je daar niet alleen veel bloemen en planten aantreft maar ook originele decoraties. Altijd leuk om de nieuwe trends eens te zien. Zelfs Sergio Herman maakt er reclame voor een nieuwe borden en schalen!

  Je kunt er ook allerlei stekjes aankopen voor een klein prijsje en een sanseveria die een bloemstengel heeft. Nog nooit gezien! 

Dan nog eens naar het tuincenter waar je alle groenteplanten en bloemen kan kopen tegen billijke prijzen in Maldegem bij marktkramers die op verschillende namiddagen rechtstreeks verkopen uit hun serres. Maar gezien veel mensen dit weten is het nu- midden in het plantseizoen- lang aanschuiven( soms een uur !!).Dat zag ik echt niet zitten temeer omdat het zachtjes begon te regenen en omdat het aanschuiven om in de schuur te geraken  in …openlucht was.
Omdat ik enkel nog kleinere plantjes wilde  als een soort vulling tussen de geraniums  gingen we dan maar naar een nabijgelegen tuincentrum.

Dan ben ik met mijn vriendin ook nog eens om aardbeien gereden naar Moerkerke : 2 euro voor een halve kilo middelmatig grote en 3.50 euro voor grote. Gelukkig staan er op deze boerderij veel automaten anders zou het ook aanschuiven zijn. De mond aan mond reclame is enorm. Mensen uit het Antwerpse die hier op weekend waren  , kwamen voor hun hele familie aardbeien kopen!!

We maken er altijd een gezellig uitje van  met koffie en pannenkoeken of een gebakje. Dat hebben we wel nodig hoor want het is best vermoeiend dat soort shoppen 🙂 🙂

In dit tuincenter is een mooie cafetaria

Het was beginnen regenen en toen sprongen we maar binnen in de Euroshop voor  een pannenkoek met een kopje thee.
In het tuincenter was er geen koffie te krijgen in de schuur .

Nadat we aardbeien hadden gekocht reden we door naar Sluis en dronken in de omgeving
van die molen een warme chocomelk en een wafel met warme krieken met saus.
Ik was kouwelijk die dag : alle redenen zijn goed om eens door te snoepen 😉

.

En dit was vandaag. Ik was chauffeur voor mijn vriendin  die in Veurne moest zijn op de
jeugdrechtbank voor een familiekwestie. De emoties waren groot geweest en dat hebben we
verwerkt in een  koffiepauze op de markt in Veurne op een zonnig terras !

Een korte wandeling in Nieuwvliet

Was het zaterdag een weertje dat je deed verlangen naar meer, dan was het zondag terug naar af!

Met mijn vriendin reden we kort na de middag eerst naar Oostburg(Nl). Op weg daar naartoe zagen we de nevel over de landerijen en geen zon  te bespeuren. Nadien reden we door naar het Museumcafé Koekoeksnest in Nieuwvliet (Nl ).We wilden er een koffietje drinken . Ik was er al eerder en deze zaak herbergt zoveel prullaria en ook mooie zaken  dat je niet weet waar eerst te kijken.(klik) (klik) De blikvanger is het mooie mortierorgel

Het  bezoek viel ons deze keer enorm tegen. Héél weinig verlichting in het café en de attracties waren allemaal niet in werking. Een dooie boel en dat op een zondag . Er kwamen nochtans geregeld nieuwe bezoekers binnen. We bleven er dan ook niet lang en reden door naar Nieuwvliet-Bad (nl).
We wilden de zee eens zien. We vonden aan de voet van de duinen nog een parkeerplaatsje en gingen de trap op . Eenmaal boven sneed de wind in je gezicht  en was het bitterkoud. We zijn we niet lang gebleven. Veel beweging was er daar niet te bespeuren  noch van wandelaars , noch van fietsers. We zijn dan ook maar vlug terug naar de auto gegaan en naar huis gereden. In elk geval hebben we allebei een flinke slok zeelucht binnengekregen!

Een monument ter nagedachtenis van de watersnoodramp van 1953
met de D van Deltawerken(gebouwd om herhaling te voorkomen).
Dit monument staat op de duinen in Nieuwvliet-bad.