Aardbeien

Tegenwoordig kan je bijna het hele jaar door aardbeien kopen en eten. Maar de lekkerste zijn toch deze uit je eigen tuin! Sedert deze week kan ik aardbeien uit eigen tuin plukken en geloof me maar dat ze lekker zijn. Als het weer wat mee wil ( en niet zoals vandaag de hele dagen regenen!) dan heb ik het vooruitzicht om een paar weken elke dag wat aardbeien te kunnen plukken. Op de foto hieronder zie je de allereerste aardbeien een paar dagen geleden geplukt. Vandaag heb ik er minstens een bakje met volrijpe aardbeien meegegeven met de zoon .


Deze aardbeien eet ik liever zelf op of in milkshake , bij een ijsje, op een taart…maar om confituur te maken ga ik kleine aardbeien kopen.

Vorige week ben ik met mijn vriendin naar een aardbeienteler geweest om kleine aardbeien te kopen voor confituur . De prijs viel goed mee nl 2 euro voor een kilo. Het was drukkend warm die dag en met de airco op hoge stand gingen we naar de aardbeienteler in Moerkerke.
De fruitboer was juist de automaten terug aan het opvullen. Ik geloof dat iedereen in de omgeving daar hun aardbeien gaat kopen! Je kunt er in feite dag en nacht terecht. Met cash geld of met bancontact.

Terwijl we de koffer van de auto vulden met de aardbeien zagen we een hele rij aardbeienplukkers terugkomen van de aardbeipluk naar de boerderij. Hun dagtaak zat erop. Allemaal jonge mensen en volgens de fruitboer allemaal Roemen.

Nadat we de bakjes met aardbeien in de koffer hadden gezet deden we nog een landelijk ommetje naar een ijshoeve. Het bleek dat veel mensen dezelfde gedachte hadden. Met de auto of de fiets kwamen ze een ijsje halen .
Naast te hoeve stonden een paar grote zitbanken met een grote parasol zodat je toch in de schaduw een ijsje kon eten. De parking was een voormalige weide die ze met kiezelstenen hadden gevuld . Ik ben er zeker van dat je bij slecht weer anders niet uit die parkingweide zou geraken. Daar vlakbij liepen koeien onverstoord te grazen
Ook is er een kleine maar mooie speeltuin aangelegd . Leuk voor de kinderen en de ouders kunnen aan een paar banken hun ijsje rustig opeten. Bij kinderen gaat dat opeten véél vlugger 😉

Wat we al de hele dag verwacht hadden: het begon te spetteren en in de verte hoorden we gerommel. We stapten dan maar op en reden via Damme huiswaarts en nog niet eens in Westkapelle begon het zo erg te regenen dat ik liever wat had gewacht om verder te rijden. Maar parkeren was niet aan de orde, het leek me nog gevaarlijker. Als ik de weg voor mij al niet goed zag dan zal een achterkomende auto die weg ook niet zo goed kunnen zien.
Een uitwijkmogelijkheid was er op dat stuk van de weg niet. Dus bleef ik doorrijden aan een gezapige snelheid, zette mijn vriendin bij haar woning af en reed dan huiswaarts onder een stortregen om U tegen te zeggen. Ik had er klamme handjes van. Maar hoe meer ik mijn woning naderde hoe meer de regen verminderde en toen ik de oprit opreed regende het niet meer!
Ik heb me die avond bezig gehouden om de steeltjes van de aardbeien te verwijderen. De andere morgen heb ik confituur gemaakt ! De kinderen zeggen niet neen als ik er voor hen klaarzet! 🙂

Op zoek naar sandalen

Als reden voor een uitstap zondag 6 juni was deze keer “op zoek gaan naar sandalen.”
De vorige keer reden we naar de E5 in Maldegem “op zoek naar T shirts/bloezen.” Ik kwam thuis met zeven stuks !
In Heist is er ook een E5 maar door de langdurige werken in het centrum van Heist is het niet eenvoudig om bij die winkel te geraken en Maldegem is maar een kwartiertje rijden van bij mij thuis.
Het was promotie: 2 kopen en de derde gratis. Ik kwam in het pashok met 7 Tshirts/bloezen en ik kon echt niet kiezen om er eentje terug te hangen dus nam ik die ene er maar bij. Ik kan nu voort tot ver in volgend jaar.

Onlangs waren vriendin en ik in Sluis om boodschappen te doen en zagen in een outlet ( wellicht een fabrieksverkoop of een faillissement) waar je spotgoedkoop kledij, handtassen en schoenen kon kopen. Vriendin en ik zagen kleren hangen aan ongelooflijke prijzen . Dus daar wilden we het fijne van weten en stapten binnen. We waren er echt niet alleen en hoewel iedereen een mondmasker droeg vonden we het zeker niet coronaproef en we bleven er maar kort; Ik ben er buiten gekomen met twee zomerbroeken voor de prijs van 16 euro. Mooie kwaliteit en trendy kleuren.

Nu was het de beurt om sandalen te kopen. In Blankenberge zijn er verschillende schoenenwinkels waar ik toch al enkele keren mijn gading heb gevonden. Ik ben gek op de schoenen van Pikolinos en daar is een winkel die deze schoenen/sandalen verkoopt. Identiek dezelfde sandalen die ik had lagen in de etalage , alleen één bandje had nu een andere kleur. Ik heb ze niet gekocht want ik had al twee keer ongeveer dezelfde sandalen gekocht. Ik kocht me een paar instekers waarmee ik in de tuin kan lopen en een paar bruine zachtleren platte schoenen om in huis mee rond te rennen.
En toen de aankopen gedaan waren , zei ik al lachend : de volgende uitstap is in de solden op zoek naar luchtige zomerkleedjes . Hopen maar dat we een echte zomer mogen beleven.

Het was die zondag erg kalm in de winkelstraat . Alleen op de zeedijk liepen er veel mensen en op de terrassen was het behoorlijk druk ,hoewel je overal nog wel een leeg plaatsje kon vinden.

Op het strand daarentegen was er weinig animo en keek je meestal op lege strandzetels en gesloten strandcabines!

Wij zochten een rustig plekje uit in het Leopoldpark voor een koffie met een wafel. met rondom een minigolf, een snookergolf , autobaan voor kinderen, een petanqueveld, een speelparadijs voor kleintjes, een strandplekje met ligstoelen

En daarna weer huiswaarts met de tram… de tram/buskaart voor 65+ is het afgelopen jaar praktisch niet gebruikt wegens corona en is bijgevolg een dure aanschaf geweest . De paar maanden die ons resten voor de vernieuwing ervan zal niet opwegen tegen de kostprijs. Maar kom wellicht halen we de schade volgend seizoen in ( van september tot de volgende september)

In elk geval hadden we een leuke namiddag in een rustig Blankenberge. De stad zal nu wel weer op gang komen na de versoepelingen die vandaag gestart zijn.

Triënnale in Brugge

“Van 8 mei tot 24 oktober 2021 vormt Brugge opnieuw het decor voor Triënnale Brugge, een uniek kunstentraject waar dertien nationale en internationale kunstenaars en architecten hun installaties aan het grote publiek voorstellen.”

Zo luidt de aankondiging van de huidige triënnale . Het thema deze keer is TraumA.

Met TraumA duikt Triënnale Brugge in de ‘uncanny’ geschiedenis en realiteit van Brugge. Historische lagen worden blootgelegd, vergeten of verborgen verhaallijnen besproken. Deze editie verkent de dunne lijn tussen droom en trauma, tussen paradijs en hel. Het speelt in op de verbeelding, op de pracht en de praal, maar ook op het ‘unheimliche’ dat er ondergronds aanwezig is. Want hoewel Brugge voor velen een droombestemming lijkt, sluimert er in deze picture-perfect-wereld ook armoede, eenzaamheid, vervuiling of angst.

Samen met twee vriendinnen zijn we een eerste keer gaan kijken. Het parcours loopt doorheen Brugge en te voet is het niet te doen om dit in één keer te doen. De zoon zei ” maar dat ga ik eens met de fiets doen.” Lijkt me een haalbaar idee

Deze toren is bekleedt met aaneengenaaide stoffen.

De kunstenares,de Amerikaanse Amanda Browder, was aanwezig op het terrein waar een tent stond ingericht als naai atelier. Daar lagen ontelbare stukken stof die ze ingezameld had. .Blijkbaar kreeg ze er veel te veel en stelde ze voor om lappen stof mee te nemen om zelf iets te naaien. Ik nam een stuk jeans stof mee om de broeken van mijn kinderen en kleinkinderen te kunnen herstellen ;-). Behalve de aangeklede toren heeft ze nog drie installaties in de stad.

Na een hartelijk gesprek met de kunstenares die ons uitnodigde moesten we ooit naar NewYork gaan om haar werken te komen bezichtigen, wandelden we verder naar een volgende kunstinstallatie

In het Baron Ruzettepark zagen we al van ver het werk van Gijs Van Vaerenbergh genaamd Collonade.  Het houdt het midden tussen een woud met ondoordringbare bomen en een Romeinse zuilengalerij. Je mag er in lopen, je lijkt erin te verdwalen , je stoot je hoofd en struikelt ongewild over al die schuinlopende kolommen. En ik was heus niet de enige !!

De collonnade

In dit park was een kronkelend pad aangelegd zodat het leek of het park veel groter was. en waren de bermen juist enkel gemaaid aan de rand. Ja het was de maand van MaaiMeiNiet ! Eén van de vriendinnen heeft een opleiding tot gids gevolgd en kon mij vertellen dat de biels die er lagen en ook een paar sporen, restanten waren van de stoomtram die in de vorige eeuw van Brugge , over Middelburg (B) naar Zeeuws Vlaanderen liep. In Middelburg is er ook een restant van deze tramlijn terug te vinden!

We wandelden daarna verder naar het Museum van O.L.V. Potterie waar tussen de bestaande collectie Laura Splan een soort kaleidoscoop had gemaakt. De twee foto’s tonen een bewegend beeld zoals je in een kaleidoscoop kan zien. Zij heeft een fascinatie voor virussen zoals je goed kan zien op de derde foto. Haar werken noemen Disentaglement

Ik kon het niet laten om deze tafel te fotograferen. Een pronkstuk is deze tafel in het Museum van O.L.V ter Potterie. Wil je er meer over weten dan even drukken op (klik)

Maar we bezochten nog iets waar ik geen foto’ s kon van nemen. Gregor Schneider wil de bezoeker een unieke ervaring schenken. Aan de ingang van de kerk in het Grootseminarie treed je binnen in BLACK LICHTNING; dit is een installatie die je doet ervaren wat blindheid betekent. Je moet door eindeloze gangen ( zo lijkt het toch) in volledige duisternis wandelen tot je aan het eind licht ziet. En als je een verkeerde afslag kiest dan loopt dit in een spits toe en moet je omkeren. Ik kan je verzekeren dat het beangstigend is. De titel van deze Triënnale is niet voor niets TraumA.

We hielden het voor bekeken die namiddag en zochten een terrasje op. De volgende afspraak was gisteren, maar het onweer en de overvloedige regen stak stokken in de wielen. Volgende week proberen we het opnieuw.

Wandelen in de winkelstraat

Na het succesvolle (héél rustig en bijna geen volk) bezoek aan het grensstadje Sluis wilden vriendin en ik hetzelfde eens doen in onze eigen gemeente. Het was nog altijd even slecht weer als de dag ervoor en het zou best kunnen dat het ook niet druk was ! Hoewel we toch wat twijfelden want het was Pinksterzondag en een lang weekend …

De enige reden die ik kon verzinnen was dat ik dringend een kaartje moest halen in de boekenwinkel om mijn jongste kleindochter, Emma , te feliciteren met de geboorte van haar eerste kindje ,Oskar. Alles goed verlopen voor moeder en kind en laten we de vader ook niet vergeten. Ja ik ben nu voor de vierde keer overgrootmoeder! Maar door corona kan ik niet op kraambezoek en blijft het afwachten wanneer dit wel zal kunnen.

Ik zette de auto op de parking van de Carrefour aan de rand van het centrum en vriendin en ik wandelden door de Lippenslaan naar de zeedijk toe. Onderweg kocht ik een paar kaartjes. Eentje volstaat niet want volgende maand zal de tweede kleindochter bevallen van een tweede kindje. Ik verwacht niet dat we in juni al op kraambezoek zullen mogen. Ik vind het zo spijtig maar ja veiligheid boven alles. Het zijn van die gebeurtenissen in een familie die je graag samen wilt vieren en die nu bijna geruisloos voorbijgaan…

Het was zeer rustig in de Lippenslaan. De meeste mensen die we zagen zaten op een terras. Halverwege de Lippenslaan zijn er grote werken op en naast een kruispunt( herinrichten van kruispunten en aanpassen rioleringen) en om die werken wat te camoufleren zijn beschilderde panelen aangebracht.

Vlak vóór het Van Bunnenplein zijn de schuine betonnen wanden bedekt met hout en werden er zitbanken gemaakt met hier en daar teksten van de dichteres Maud Van Hauwaert. (klik)

Op de zeedijk was het evenmin erg druk ,maar daar zal de gure wind wel voor iets tussen zitten. We zagen een paar meisjes voorbijwandelen met op hun rug de vermelding sfeerbeheerder . Ze stapten flink door en hadden enkel oog en oor voor elkaar. Tja het was niet druk en wellicht waren er die dag geen problemen of vragen. Eerlijk gezegd wist ik ook niet wat dit betekende en wat hun taak was. Ik heb het opgezocht. ( klik)

De gemeente heeft toch aandacht gegeven aan het gemor van de mensen bij het plaatsen van strandtenten dat je vanaf de zeedijk het strand en de zee niet meer kon zien. Nu staan ze niet meer evenwijdig met de zeedijk .

En de laatste foto is de zaak van Madam Kroket( klik) . Deze nieuwe zaak in onze gemeente is met zoveel lawaai aangekondigd in de krant dat ik toch eens in de etalage wilde kijken. Zij heeft zich vanuit Oostende gevestigd in een mooi pand dat tot voor kort uitgebaat werd als traiteurszaak. Corona heeft bij veel handelaars wonden geslagen… Ik wens haar veel succes toe!

de blokkendozen!

Samen met mijn vriendin gingen we een wandeling maken in de onmiddellijke omgeving. De bedoeling was om blokkendozen te fotograferen. Hiermee bedoel ik huizen die eruit zien alles gestapelde blokken. Sedert een paar jaar is het opvallend hoe de stijl van de huizen veranderd is van fermettestijl naar blokkendozen stijl. Op onze wandeling heb ik er een paar aangetroffen . Ik hou nu wel niet van veel tierlantijntjes maar die blokkendozen vind ik qua uitzicht helemaal niet mooi. Binnen zullen die woningen wel praktisch zijn. Wat me is opgevallen dat er een paar tussen zitten die verbouwd zijn. De dakverdieping werd weggenomen , een betonplaat werd gegoten en daar bovenop werden er rechthoekige blokken geplaatst (foto met de auto en rechtsonder). Die twee woningen ondergingen een echte transformatie

Op onze wandeling kwamen we ook een hele nieuwbouw wijk tegen. Een paar jaar geleden werd er met grote panelen reclame gemaakt dat deze wijk op wandelafstand van de zee lag. Dat moeten dan wel stevige wandelaars zijn! Met de auto is het zelfs nog een kwartier rijden voor je aan de zee bent. En zoals zo dikwijls bij dergelijke nieuwbouwwijken mag je niet de bezitter zijn van een grote auto. Die kan je maar beter buiten laten staan wil je geen schrammen op de zijkanten krijgen bij het binnenrijden van je garage! In elk geval woon je daar erg rustig! Zicht op weiden en in de verte de weg naar Sluis.

In veel tuinen zie je allerlei ornamenten . Een paar opvallende heb ik gefotografeerd. Ik hou daar niet zo van. Opa wel die heeft indertijd de tuin vol gezet met stenen beelden. Vele heb ik al weggegeven. Twee varkentjes en een paar vogels zijn gebleven. En de tuinkabouter als toppunt van kitsch is blijven staan. Ik weet eigenlijk niet waarom. Misschien als herinnering aan tuinen die vroeger soms volstonden met kabouters.

Bij deze puinhoop bleven we verwonderd staan kijken. Volgens mijn vriendin was er daar zeker een brand geweest. Maar we zagen niks zwartgeblakerd. Ramen en deuren eruit, merendeel van de dakpannen weg, garagepoorten verdwenen, zelfs het muurtje aan de straatkant was kapot. Ik herinner me deze puinhoop als een schattige villa waar je aan de ene kant inreed en aan de andere kant weer wegreed. In het midden stond een prachtige treurwilg die het zicht van de woning wat verborgen hield. Erg oud was deze villa niet.

Toen ik een overbuur zag uitstappen vroeg ik aan de vrouw wat er met deze villa gebeurd was. O afbraak om er een nieuwe op te zetten. Mo how seg!!!

Veel groen en bloemen, reuze helleborussen in een verwaarloosde tuin, een lang leegstaande villa waar de bomen groeien tussen de stenen oprijlaan. Daar kan zeker geen auto meer in de garage ! Het Maria kapelletje werd ingehuldigd in 1937 en jaarlijks is er een bedevaart in mei. Speenkruid alom in de grachten.

Wat mooi weer met een mens doet

Vrijdag zat er bij de Krant van Westvlaanderen een bon om enkel op zaterdag  20 maart een groentendoos af te halen in de Aveve. De winkel is niet zover van mijn woning en ik ben er al jaren klant.  Ik ben met de bon zaterdag een mooi gevulde doos gaan ophalen( tomaten , zoete aardappel, rode biet, witloof en rucola).
Dit doet de krant wel meer  een bon bv  voor een aantal gratis pistolets, of een pak friet in een friture, of een paar flesjes speciaal bier. Het is ook niet altijd in je eigen gemeente. Maar deze keer was het vlakbij . Het was  ook een mooi pakket.
Terwijl ik daar toch was heb ik nog wat bakgerief gekocht . Ik heb nog nooit zoveel wafels , pannenkoeken, muffins ,oliebollen, chocolademousse, crème brûlée… gebakken en gekookt als tijdens de lockdown.
Maar ik heb ook rondgekeken voor bloemaarde , meststof , zaad , plantuitjes en sjalotjes en wat viooltjes om de grote bloembak vooraan wat op te vullen. Het is zo triestig om door het raam op een lege bloembak te kijken.
En in de folder van Aldi zag ik een plooibare kruiwagen in canvas. Zo’n kruiwagen heb ik jàren gebruikt tot die zo versleten was en het voorwiel niet meer rond draaide zodat ik die naar het recyclage park heb gebracht. Ik ben daarna op zoek gegaan naar een nieuwe maar nooit gevonden ook niet op internet. En nu vind ik een gelijkaardig kruiwagen in een folder van Aldi. Zaterdag morgen waren die in de aanbieding . En het lukte me ook om  in mijn eentje in elkaar te steken  :-).

Dan was het wachten op mooi weer ,want zaterdag en zondag was het geen weer om in de tuin te werken. Ik heb zondag wel een wandeling met twee vriendinnen gemaakt langs de Damse Vaart . Alle drie met een mondmasker op en niet vlak naast elkaar.
Na een uurtje hielden we het voor bekeken. Het was toch wat frisjes.

Weinig wandelaars , wel wielrenners die voorbij flitsten in hun sportieve pakjes.

De groentendoos .

mijn canvaskruiwagen , dicht gevouwen neemt die weinig plaats in .

Deze namiddag was het zonnetje er en er was ook praktisch geen wind. Ik heb vanalles gezaaid  en uien en sjalotjes geplant.
Het noppendoek is er gelegd deels voor de koude nachten en deels om te vermijden dat de vogels het zaad van bv de peultjes uit de grond halen of het zaad van bloemen die ik in potjes heb gezaaid er gewoon uitgooien. Het materiaal is blijven staan. Ik zal het nog wel nodig hebben .

 

Naar het tuincenter

Het begint te kriebelen nu het voorjaar echt naderbij komt. Als voorproefje ging ik met mijn vriendin vorige week naar Intratuin. Eens kijken om plantideetjes op te doen. Maar blijkbaar is het nog wat vroeg want ze waren volop bezig met planten aan te brengen en de rekken waren op veel plaatsen nog leeg.  Ja je vergeet al vlug als je een beetje zon ziet dat het in feite nog erg vroeg is en er zijn jaren geweest dat je pas einde maart zelfs pas in april echt in de tuin kon werken. En nu was het nog februari.

Dan maar binnen kijken want ik wilde in de woonkamer toch een paar frisse kamerplanten als voorproefje voor de lente. Het is altijd leuk om eens rond te lopen en kijken of er wat nieuws is.
Die blokken trokken mijn aandacht en daar moest ik toch echt mee lachen. Voor stoere mannen die hout klieven niet gewoon zijn lagen ze al half gekliefd ! 🙂

Een papegaai die hier al jaren verblijft en een hele installatie voor zichzelf heeft en niet eens in een kooi zit , was een vleugel uitgebreid aan het mooi maken. Hij keek je dan aan en opende die vleugel als om te zeggen “heb ik het goed gedaan”. En dan begon hij opnieuw. Soms zegt hij iets  maar ik verstond het niet.

Neen hier zit geen echte kip maar hij leek toch levensecht. Een hoekje ingericht als voorbereiding op Pasen.

Ook leuk waren al die vaasjes met pastelkleurige zijden bloemetjes. Mijn voorkeur gaat  liever naar echte plantjes en bloemetjes.

Mijn vriendin zocht iets in de bak- en snoepafdeling en ik hield het bij allerlei zakjes thee.

We eindigden in de afdeling van de kamerplanten en de bloemstukjes. Deze Intratuin is altijd goed voorzien van allerlei kamerplanten Ik heb geen bloemstuk gekocht maar een grote spathiphyllum (lepelplant foto internet). Ook hier was het nog te vroeg om veel planten te zien. De traditionele planten die je het hele jaar door kunt kopen waren er genoeg. Alleen dat tikkeltje voorjaar was er nog niet.
In de afdeling decoratie was er genoeg te zien  zoals dekentjes ,stoeltjes, kussens ,namaakplanten( waar ik een hekel aan heb)  en ook heel veel hebbedingetjes  die je een ogenblik leuk vindt en die dan belanden in een hoek van een kast  of in de vuilnisbak.

 

Druk was het er niet , helemaal coronaproof ! Veel ideetjes konden we er nog niet opsteken, dus reden we maar naar huis om koffie te drinken! Maar de aanzet was gegeven. Ik kreeg zin om in de tuin te werken en zeker met het vooruitzicht dat de tuinman kwam om de wintertuin onder handen te nemen!! Je leest er nog wel over.

Geen schaatspret dit jaar ?

De hele week werd met spanning gewacht of er groen licht zou komen om oa. op de Damse vaart te kunnen schaatsen. Het is geleden van januari 2009 jaar dat de gemeente Damme en Sluis toestemming gaven om op de Damse Vaart te schaatsen. Meteen was dat echt een massa spektakel. Duizenden mensen schaatsten en wandelden op de Vaart. Maar dat zat er dit jaar niet in. Misschien op kleine grachten en ondergelopen weiden. Daarom was alle hoop gevestigd op de meersen in Ver-Assebroek( Dit gebied ten zuiden van Ver-Assebroek is een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden omringd door knotwilgen en populieren  van 82 hectare)
Maar ook daar werd geen toestemming gegeven om te schaatsen. Wel zagen we kinderen en volwassenen op enkele  bevroren weiden rondlopen.
Maar er werd vooral gewandeld soms op slijkerige weggetjes of op grotere asfaltwegen. In de omgeving waar je kon starten stonden alle straten vol geparkeerd met auto’s. Ongelofelijk zicht. De tearoom vlakbij de start deed gouden  zaken( vooral warme afhaal drankjes en versnaperingen).
Wij hadden geluk dat er plaats was vòòr een grote camion- dicht bij een startplaats paadje -waar je gemakkelijk aan voorbijreed  eer je het opmerkte. Maar wij waren wèl bij de pinken 🙂

zicht vanaf de straat op de bevroren kleine plassen met spelende kinderen

winterpret op kleinere bevroren plassen, geen schaatsen te zien enkel een slede.

Op de grote ondergelopen weiden hing er een duidelijk verbodsteken. Toch waren er waaghalzen die er op wandelden.

Kleine grachten die het gebied doorkruisen liggen er  bevroren bij .

Paadjes genoeg om dit gebied te doorkruisen.

Op de asfalt weg kan je gemakkelijker wandelen en wordt er ook veel gefietst.

Schapen in een weide , er zijn grote stallingen vol hooi waar ze de nacht kunnen doorbrengen.

Bij één van de startplaatsen staan rustbanken, worden fietsen geparkeerd om van daaruit een wandeling in de meersen te doen. Kleine groepjes rusten er uit en hebben van daaruit een prachtig zicht op de meersen.

Bij het begin van de wandeling even achteruit gekeken. Links de witte muur van de tearoom en vlak voor de twee witte camions zie je een witte auto staan( eigenlijk zilvergrijs). Een dik uur later kwamen we terug aan de auto!
Mooie wandeling in dit natuurgebied, waar  ik al eens eerder wandelde maar dan in een ander seizoen !

goed weer wandeling

Op een dag dat het tegen de middag helder weer werd en de zon al even tussen de wolken verscheen reed ik naar mijn vriendin om samen met haar een wandeling te doen . We zouden eens naar de kinderboerderij  “De zeven torentjes” gaan ( klik ) . Sedert alle niet essentiële zaken gesloten zijn is ook deze boerderij gesloten dwz de cafetaria is gesloten, maar het domein is open en je kunt er rondwandelen en naar de dieren kijken. De kinderen kunnen nog steeds gebruik maken van de speeltoestellen. Wij waren er niet alleen verschillende echtparen met enthousiaste kinderen liepen er ook rond.


De boerderij is vernoemd naar de duiventuil met zeven torentjes.


De neerhof dieren zaten in grote kooien

In een grote weide liepen er veel geitjes rond. Ze waren allemaal om ter zotst aan het rondrennen en kwamen dan bij de stal staan waar vader en moeder geit waren opgesloten. maar over de opendeur naar hen mekkerden. Vader geit kreeg ik niet op de foto. Die sprong zo woest op en neer dat elke foto mislukte. Hij had een donkerbruine vacht en moeder was helemaal wit. Mooie mix van kleuren bij de kroost hé !


Het was niet zo verstandig van ons om in de weide te wandelen want het was er drassig. Maar het was wel prettig om tussen die dartele geitjes te lopen. Jammer genoeg hebben we ze niet zien springen op de boomstukken die er geplaatst waren. Ik stond even achter een boom die neer lag in de hoop dat ze nader zouden komen. Ai ,ik kon met moeite mijn laarsje uit het slijk trekken!
Ook nog vlug een foto (maar ik was er te ver vandaan om een betere foto te maken)van een speeltuig  vòòr de gesloten cafetaria.

Op het binnenplein  de grote schuur, stonden er zitbanken maar dat was nu niet aan te raden om daar plaats te nemen. Was er ook een hoekje met tuinkruiden en de grote attractie voor kinderen de tractors waar ze mogen op klauteren.

In één van de stallen stond een enorm groot exemplaar van een koe en een vaars die erg nieuwsgierig was. Voederbieten en hooi lag er gestapeld en in een box waren dierenartsen bezig met de verzorging van een schaap die gekwetst was.


In een andere stal hoorden we het knorren van twee grote varkens, zagen we een paard en een pony en een ezel . Een geit in een box naast het gekwetste schaap keek afwisselend naar de dierenartsen en naar ons. Ze vertrouwde het blijkbaar niet.

Toen was  het tijd om vlug op te stappen want het begon te regenen. Een leuke wandeling hadden we toch maar gehad.
Het is me opgevallen dat mensen die je helemaal niet kent tegenwoordig gemakkelijker goedendag zeggen en sommigen slaan al vlug een praatje met je. Op afstand en met mondmasker op. Want op het hele domein moet je een mondmasker opzetten( ik had die even laten zakken toen een foto van mij werd gemaakt).

Wat zullen de dieren het fijn vinden als ze straks weer allemaal kunnen buiten lopen!

Nog eens wandelen

Gisteren ,zaterdag, scheen de zon en omdat er voor de verdere dagen regen was voorspeld ging ik nog eens wandelen met mijn vriendin. Eerst wandelden we in de Steenbrugse bosjes maar namen een andere weg  en kwamen uit op een vroegere treinbedding  die nu dient als wandel en fietsroute..
De trein reed vroeger van Steenbrugge  over Donk en Sijsele tot in Maldegem waar er vroeger een verbinding was tot in Gent! Nu kan je op de verharde bedding fietsen en wandelen. Een héél mooie fietsroute die ik vroeger toen opa nog leefde heb gedaan. Gisteren waren er veel mensen die  wandelden en fietsten en zelfs een paar paarden wandelden in de berm. Meer weten over de vroegere spoorlijn dan  hier klikken .

 

We wandelden een ander stukje in de Steenbrugse bosjes waar de bomen al veel van hun mooie bladerdak kwijt waren  en  de ondergroei ook verminderd was zodat je bijna dwars door de bomen kon kijken.

Op de vroegere trein bedding was het redelijk druk. Ik heb een moment afgewacht dat het kalmer was om er een foto van te maken.

Op een splitsing van de weg kon je langs een dreef met bomen naar links of naar rechts. Naar links was terug naar de bewoonde wereld en naar rechts kon je richting  de Assebroekse Meersen ( wat we een tijdje geleden hadden gedaan). Naar de sompige weilanden . Dat hebben we niet gedaan deze keer want dat was te voet veel te ver.

De auto stond nl geparkeerd achter het  AZ St Lucas bijgevolg keerden we na een tijdje wandelen op onze stappen terug. De koffie gingen we bij haar thuis drinken vooraleer ik bij schemeravond terug naar huis reed.

Gelukkig zijn we gisteren gaan wandelen want vandaag heeft het de hele dag geregend!!
Er zal wel geen massa volk naar de kust zijn gekomen 😉