Bunkerdag

Vorige zondag ,9 mei 2019,waren de bunkers langs de Belgische kust voor één dag open!
Er was oa een fietstocht uitgestippeld van 30km langs de bunkers in de Zwinstreek . Jammer genoeg moest ik dit aan mij laten voorbijgaan. Ik ben nog niet stevig genoeg hersteld om dit aan te kunnen.
Dus gezocht naar een alternatief dat niet te ver van huis was en dat vond ik in Blankenberge.
In de namiddag namen mijn vriendin en ik de tram en reden tot de halte Haerendyck even buiten Blankenberge .
Via het mooie wandelpad wandelden we tot aan  de Bistro Zee-Zee. We kozen niet voor de steile trap naar  het strand, dat leek mij te zwaar( ik moet toch nog wat oppassen met  inspanningen).

 

Toen we die eerste trappen gedaan hadden zagen we nog een veel steilere en hogere trap.
We zijn teruggekeerd…

… en namen de vlakkere weg richting Bistro Zee-Zee

 

Achter de Bistro bevond zich de “Geschutsbunker Regelbau 680”. We sloten aan bij een groep  en luisterden wat de gids te vertellen had.
“Deze bunker is een restant van het steunpunt Blankenberge Mole dat deel uitmaakte van een groot steunpunt dat de havengeul moest beschermen. De bunker was uitgerust met een antitankkanon. Deze goed bewaarde bunker is uniek voor België en zelfs voor de hele Noordzeekust.”

. . .  .

Het gat in de bunker voor de loop van het kanon met zicht op het staketsel.

  In de bunker was een kleine tentoonstelling over de bombardementen op Blankenberge.
Herkenbaar de Paravang!
De bunker wordt heden gebruikt als opslagplaats door de ernaast gelegen bistro.


Toen namen we het overzetbootje mits 1 euro te betalen om de andere oever te bereiken en namen we na een korte stop in een tearoom de tram huiswaarts
Een korte leuke leerrijke trip.

Havenfeesten in Blankenberge

Een week na Oostende voor Anker waren er gedurende vier dagen havenfeesten in Blankenberge. Mijn Blankenbergse vriendin had me al een tijdje geleden uitgenodigd. Maar ik heb tot de allerlaatste week gewacht om toe te zeggen en dan nog met de voorwaarde dat ik vlak na de middag zou komen. Gewoonlijk gaan we samen uit eten over de middag maar dat zag ik echt nog niet zitten. ’s Middags toch nog even rusten anders haal ik de avond niet. Het is best gelukt , alleen de hitte speelde ons allebei wat parten. Die zondag was het meer dan 30° met warme wind er bovenop.
Eerst een wandeling langs het haventje waar  boten lagen die ook in Oostende te zien waren en aan de Paravang verwelkomden een paar reuzen ons.

Een verkleedpartij, zo kwamen we ook in de sfeer van de havenfeesten!

Dit bootje droeg de toepasselijk naam van “Speelman” !

Met de reddingsboot kon je een tocht in zee maken.

We bleven een beetje uit de buurt van deze haringrokerij : Op de foto niet zo goed te zien maar de rook zorgde ervoor dat je helemaal naar de haring rook!

Geen havenfeesten zonder de kleine stoet over het vissersleven. De shantykoren en de volksdansen lieten we dit jaar aan ons voorbij gaan. Veel te warm …


Animatie in de stoet

Wij zaten  in de schaduw op een terras want het was werkelijk te warm om lang in de zon te staan.
Rond de klok van 16 uur koelde het af en deden we nog een wandeling langs de zeedijk .

Waar is de zee! ?

In de rij voor een ijsje!

Nog even het oude stadhuis binnen om naar een tentoonstelling te kijken. Super mooie beelden vnl sprookjesachtige vissen. Ik mocht van de artiste welgeteld één foto maken. De keuze was moeilijk…
  



Toen was het tijd om de tram huiswaarts te nemen. Een mooie en gezellige dag was het. We hadden elkaar al maanden niet gezien. Deels mijn schuld ik voelde me te ziek om veel bezoek te hebben.

tentoonstelling in Damme

Toen we in Damme waren stapten we het stadhuis binnen waar een tentoonstelling was van keramiek en schilderijen. De onderwerpen waren zo uiteenlopend van serviesgoed, dieren, wandversieringen ,schilderijen.
Je zag een paar mensen bezig aan het werk en je kon je ook inschrijven om workshops te volgen. De tentoonstelling loopt nog tot 10 juni 2019.

Papavers als muurversiering , maar ook papavers klein en groot op metalen stengels om boeketten te maken.

Verschillende schilderijen van haar hand .

Wat vooral in het oog sprong waren de verschillende mooi beschilderde doodskisten . Het deed me denken aan het programma dat onlangs op TV was over begrafenisondernemers: Een jonge terminaal zieke vrouw liet haar doodskist beschilderen door haar twee jonge kinderen. Een aangrijpend moment. Hun moeder zou voor altijd slapen in deze mooi aangeklede en beschilderde kist.

 

Folkloremarkt in Heist

Al sinds 1968 is er tijdens de maanden juli en augustus folklore markt in Heist. Elke week op donderdag van 14 tot 18 uur. In de begin jaren kon je veel oude ambachten zien . Met de jaren is dat wel verminderd maar toch wordt er elk jaar geijverd om handwerk en ambachten te tonen. Het is er altijd druk en zeker met mooi weer. Elk jaar loop ik eens door de verschillende straten waar er stalletjes staan met de meest uiteenlopende dingen.

Het was erg  warm maar dat weerhield de mensen niet om hier rond te slenteren.

Verzamelaars van postkaarten vinden hier wel hun gading.
Toevallig  🙂 lagen er een paar boeken open over Knokke en Heist

Deze kleurige plastiek stokjes trokken ieders aandacht.
Het waren sluitingen voor plastiekzakjes.

Moest opa nog geleefd hebben kocht ik er eentje.
Hij verzamelde kippenbeelden.

Eten in overvloed !

Vlechtwerk!

Met de hand touw draaien en glazen slijpen

Het orgeltje ontbrak ook dit jaar niet  en zijn muziek bracht er de stemming in!

Keuze genoeg!

De paëlla was klaar om te verkopen! Het rook er heerlijk.

De klantklosster vertelde honderduit ,
haar vriendin borduurde in stilte verder mooie motieven op badhanddoeken.

Garnaalpelsters! Zo vlug kan ik ze niet pellen!

Zeg niet meer dat mannen niet kunnen breien!
Hij babbelde en breide terzelfdertijd 🙂

Op de speelplaats van  een school kon je genieten van muziek, een aperitiefje drinken…

…met de ezeltjes een rondje lopen op het terrein van de school

… of een gezelschapsspelletje spelen

…of je laten scheren door een echte barbier

De Heistse reuzen Pier en Wanne keken toe en zagen dat het goed was!

Wenduine -vervolg

We verlieten de Persepit via een paadje en wandelden  langs het zwembad naar de zeedijk. Er blies een stevige wind en de zon had geen zin om door het wolkendek te piepen. De verhuurder van gocarts deed gouden zaken .Op het strand zelf was het rustig.

We wandelden tot het einde van de korte zeedijk. Onderweg zagen we hoe je een leegstaand pand aantrekkelijk kan maken met beschilderde panelen.

Op het einde van de zeedijk was er veel volk bij een surfclub

.

Sedert 2015 heeft Wenduine een nieuwe zeedijk met twee stormmuren. Lees meer hierover 😦 klik)

Zagen we in de duinen niet echt monumentale beelden ,op de zeedijk stonden er wèl.
Namen van de kunstenaars niet gevonden , enkel scanplaatjes.

Toen hebben we onszelf getrakteerd op een verwenkoffie/thee!
En wil je wel geloven dat ik vergeten ben er een foto van te nemen
toen ik zag wat we kregen…
Dat was bijna een vieruurtje:
een kleine boule de berlin,
een stukje miserable, chocomousse,
ijs overgoten met limoncello,
een glaasje advokaat en een glaasje koffielikeur.
Bij de kop thee lag er nog een verpakt koekje!

 

Een mooie afsluiter van een dagje Wenduine,
ook Prinses van de Belgische Kust( klik)genoemd.

Wenduine

Tijdens de zomermaanden “reizen” mijn vriendin en ik regelmatig met de tram langs de kust. Omdat we telkens kort na de middag starten zoeken we het niet al te ver. We waren al in Zeebrugge geweest en daarna in Blankenberge en de vorige week trokken we naar Wenduine. Ik had in de krant gelezen dat er een tentoonstelling was van monumentale beelden in het Prins Albertpark vlakbij de molen van Wenduine : De Hubertmolen is een kleine houten staakmolen uit 1880 ( klik).

Die bewuste middag reden we naar Wenduine en stapten af aan de Molen. In het kleine parkje aan de overkant van de molen zagen we enkel een verweerde biels  en een wit sierlijk beeld  moeder en kind. We liepen enkele paadjes in vlak achter het pleintje maar zagen alleen mooi geknipte hagen.

We wandelden wat verder en vroegen aan enkele mensen die op een bankje zaten of zij weet hadden van monumentale beelden in de omgeving.  Aan hun dialect te horen waren ze van de streek zelf. Ze wisten ons te vertellen dat er wel een paar beelden stonden in de Persepit.( een staande wip in een put =hier de duinen) en dat dit het Prins Albertpark is.
Wekelijks wordt er in de persepit door de Koninklijke Schuttersvereniging Sint Sebastiaansgilde  schieting gehouden op de staande wip.

Met deze informatie stapten we verder. In de duinen zagen we inderdaad een paar “monumentale” beelden.

In dit gebouwtje is er een tentoonstelling van kunstwerken van Freddy De Moor.(Schilder, beeldhouwer, keramist )Het was die dag sluitingsdag.
In de duinen zagen we een paar kunstwerken verwezenlijkt door Kunstenaars van kunstplatform ARTslag

.

Het eerste is  het geraamte van een bruinvis en het andere is een interactieve poëzielarve
De latten van de bruinvis waren volgeschreven met teksten alsook de tweede.

De echte spioenkop boven en het kunstwerk in de duinen

De reclame rond dit project had ons wat misleid en we gingen de ontgoocheling wegspoelen in een tearoom op de zeedijk… wordt vervolgd.

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!