Terug thuis .

Ik ben al een paar dagen thuis , maar ik ben teruggekomen met een verkoudheid om U tegen te zeggen. Ik ben een tweetal dagen binnen gebleven en heb me rustig gehouden.  Ik was niet de enige die zo verkouden teruggekeerd is . De grootste oorzaak is de airco die je overal aantreft .
Ik heb vroeger al verteld dat ik sedert een paar jaar absoluut niet meer tegen hoge temperaturen kan. Het was in Sevilla alle dagen boven de dertig graden en niks van wind. Alleen ’s morgens viel het mee met zo’n 20°.  Overdag zochten we om de haverklap een terras op waar we meestal onder enorme parasols afkoeling konden vinden  of we gingen  een kasteel of kerk … binnen waar het ook een stuk koeler was. Soms moesten we toch een heel stuk in de blakende zon lopen eer we aan de bezienswaardigheid  kwamen.
In de stad zelf met zijn vele smalle steegjes was het aangenaam wandelen, want de zon kon er niet komen en zelfs in de drukke centrumstraten viel het  mee omdat de trottoirs vol staan met sinaasappelbomen die grote kruinen hebben met veel bladeren en massa’s appelsienen. Er wordt beweerd dat die niet eetbaar zijn, in elk geval waren ze nog groen. Af en toe viel er eentje uit de boom . Gelukkig nooit op ons hoofd.
Normaal is het vanaf half oktober in Sevilla ongeveer 23° en zelfs de inwoners vonden het erg warm voor de tijd van het jaar. Maar zoals ik al schreef we pasten ons aan en soms namen we een taxi die ons naar een bestemming voerde en waar we dan nadien te voet terugkeerden.
Taxi’s zijn er niet duur en je ziet er honderden rijden , allemaal witte auto’s met een gele en rode streep en een nummer. Grotendeels van de stad en de andere zijn geregistreerd. Ander openbaar vervoer vind je niet in het centrum met zijn één richtingsstraten. Buiten het centrum waar grote lanen zijn zie je wel trams rijden.

Ik heb heel veel foto’s genomen en het eerste wat ik bij thuiskomst deed was de foto’s -waar één van de vriendinnen op staat of waar we allemaal opstaan -verzamelen in één map. Méér dan honderd foto’s heb ik op die manier doorgestuurd naar de vriendinnen. Nu ben ik bezig om nog ruim 1000 foto’s na te kijken. Ik werkte met mijn gsm en de grote camera. Soms was het resultaat mooier met de gsm en soms met de grote camera. De felle zon was niet ideaal maar de donkere kerken en kastelen evenmin. Dus nu nakijken welke foto’s er kunnen verwijderd worden.

Héél vroeg in de morgen reisden we met de trein( van 6 uur) van Brugge naar Brussel.( Ik ga de avond ervoor bij een vriendin slapen in Brugge want er is geen trein zo vroeg vanuit de “mondaine ” badstad!).Tijdens de vlucht die zo’n 2 uur 20 min duurt installeerde ik me en sliep! We zaten allemaal goed ingeduffeld te ontbijten in de luchthaven . Het regende toen we vertrokken en landden in Sevilla onder een stralende zon. Met de taxi( 12 km) naar ons hotel en vlug zomerkleren aan.
We aten onze eerste tapas op een terras met verschillende restaurantjes op een pleintje vlak vòòr het hotel.(links op de foto zie je achter die rode auto de ingang van ons hotel. Dat pleintje was de volgende dagen ons stekje waar we de meeste avonden gingen eten.  We pasten ons aan : het werd elke avond later en later. Dan wel geen tapas maar een menu( ze spreken dat zo grappig uit)van ongeveer 10 euro. Eten is er spotgoedkoop!
Morgen verder…

Cadzand te land en aan zee!

Zoals ik gisteren al schreef gingen mijn vriendin en ik even de grens over naar Oostburg. Niettegenstaande de meubelwinkel waar vriendin heen wilde volgens internet open was ,was die uitgerekend gisteren gesloten. We stonden er niet alleen voor een gesloten deur.
Niet getreurd we wilden toch tot aan de zee en omdat ik de overrompeling van auto’s al gemerkt had dicht bij huis stelde ik voor om via Retranchement naar Cadzand-bad te rijden. Ik vind het altijd leuk om wegen uit te kiezen die ik niet ken en bijgevolg ook niet weet waar we terecht komen. De richting was goed en we slingerden met de auto door landelijke weggetjes zagen prachtige huizen verscholen tussen bomen en struiken, mooie tuinen achter heggetjes. We reden langs weggetjes waarvan ik dacht “mag ik hier wel rijden” Maar als er huizen staan moeten de bewoners toch ook thuis geraken. Hier en daar hielden we halt en stapten uit om foto’s te maken.

Ik kreeg instructies hoe ik elegant op een aantal boomstronken
moest zitten… tot ik de slappe lach kreeg!! Na het landelijke intermezzo kwamen we uiteindelijk in Retranchement uit .
Daar reden door naar de grote parking even vòòr  Candzand- bad  en namen het paadje
tussen de duinen die naar het haventje leidt.
De bereklauw was nog prominent aanwezig en er waren  héél veel bessen.
Bij de  braambessen kwamen op de takken weer bloesems!
Om te vermijden dat er nog geparkeerd wordt op de berm naast het kanaal
zijn er grote stenen blokken gelegd.
Groot gelijk want het was levensgevaarlijk om daar te parkeren.
Een paar minuten wandelen en je bent aan de grote parking

Geen bootjes op zee maar overal mensen die genoten van het zonnige en warme weer.
In de verte hing de lucht vol met kites. Het was nog een eind wandelen
maar vriendin zag het niet meer zitten. Gevolg geen al te scherpe foto’s( gsm)Op de eerste foto zie je links boven de “witte” kustlijn van Vlissingen. De go carts wachtten op klanten en de souvenir- en gadgetwinkels waren open! Op de straat had ik al een paar koperkleurige  tegeltjes gezien
en ik vroeg me af wat die konden betekenen.
Bij het haventje vond ik de oplossing : het is het logo van Cadzand!

Hier kan je mits betalen je fiets oppompen
Of er ook een reparatiekit is kon ik niet achterhalen.

En toen gingen we terug naar de parking om even later in de file te staan!!

Fileleed

Een zicht op een kilometers lange file op een anders zo rustige weg!

Een vriendin uit Brugge was hier vandaag en  na het middageten dat we op het terras in de tuin konden binnenspelen,  gingen we een rondrit maken. Zij wilde eerst iets bekijken in Oostburg en daarna reden we via landelijke wegen waarvan ik zelf niet wist waar we zouden uitkomen naar Cadzand-bad. De nieuwe parking vlak vòòr je Cadzand-bad inrijdt stond barstensvol. Ik heb deze parking nog nooit halfvol gezien laat staan barstensvol. Zou het ook niet een beetje komen omdat het gratis parkeren is vanaf 1 oktober zoals een mijnheer me opmerkzaam maakte omdat ik de automaat met een paneel afgesloten zag !
We wandelden via een pad doorheen de duinen naar het haventje van Cadzand, overal veel wandelaars en op hun zomers gekleed!  In de verte zagen we op het strand honderden kleine en grote kites. Wellicht een kite festival en dat half oktober !
Na de wandeling  dronken we een koffie op een overvol terras aan de voet van de duinen !  Een paar winkeltjes op dit pleintje waren open en de mensen stonden zelfs  in de rij voor een ijsje! Het leek me drukker dan een weekend in de zomer.
Maar toen was het tijd om op te stappen want vriendin wilde voor het donker terug thuis zijn. (Een beetje last van dieptezicht ’s avonds.) Maar vlug thuis zijn zat er niet in… toen ik aan het rondpunt kwam waar je richting Oosthoek kunt rijden , maar ook richting Sluis  zat het verkeer vast. Deze weg is om bij mij thuis te geraken de kortste weg.
Ik heb dit nog nooit geweten. Om de drukte in Knokke zelf te vermijden kiezen de mensen hoe langer hoe meer de wegen rond Knokke om even buiten het centrum uit te komen op de Natiënlaan. Een dik half uur stond ik aan te schuiven.
Vriendin werd alsmaar zenuwachtiger en ik stak haar mijn gsm in de handen en vroeg of ze foto’s wilde nemen van een prachtige zonsondergang. We stonden toch regelmatig stil .  Zo geraakten we  zonder dat ze zich teveel opwond op de weg  die naar mijn huis leidt. Ze heeft dat goed gedaan  vind ik.

Morgen dan het verslagje van onze uitstap naar Cadzand en omgeving!

De juiste maat!

Gisteren was het in de namiddag mooi weer en  ik wilde de deur uit , ik was  lang genoeg binnenshuis gebleven met die vervelende verkoudheid( behalve zondagmiddag toen ik over de middag naar de rally ging kijken en dan weer vlug naar huis).
Ik moest absoluut nog een paar sandalen kopen en een paar wandelschoenen. Ik had op de laatste donderdag van mei samen met de twee vriendinnen drie paar schoenen gekocht in een winkel in Blankenberge. Een winkel waar je alle bekende merken kan vinden. Er was een mooie actie die week en ik wilde daar van profiteren. Ik kocht een paar sportieve lederen schoenen in jeanskleur , een paar wandelschoenen en een paar geklede schoenen. Ik ben niet het type om veel en dikwijls te winkelen , maar als ik winkel dan zorg ik dat ik geruime tijd voort kan.
De schoenen werden aan de kant gezet want tijdens de zomermaanden draag ik meestal sandalen en thuis loop ik veel blootvoets. Om in de tuin te werken staan er een soort klompen aan de achterdeur.

Waarom ik dit vertel?  Toen ik in augustus de schoenen wilde inlopen merkte ik dat ze wat strak zaten . Ik stak het op  gezwollen voeten door de warmte en ook op het feit dat ik steeds maar sandalen had gedragen. Zelfs spanners instoppen of nat papier erin proppen niets hielp tot ik in de gaten kreeg dat de schoenen , alle drie paar – een maat te klein waren!!! Daar stond ik: terugbrengen was geen optie , de aankoop was een paar maanden geleden gedaan en ik had de schoendozen in de winkel achtergelaten ! Het winkelmeisje die maat 40 was gaan halen in de reserves  had de verkeerde schoenen ingepakt! In het vervolg zal ik beter uitkijken 😦
Het paar wandelschoenen had ik zover uitgerokken zodat ik ze kon dragen , maar ook niet om er dag aan dag mee rond te lopen. Dus trokken Julia en ik gisteren terug naar Blankenberge en heb ik twee paar schoenen gekocht  maat 40( goed nagekeken deze keer):een paar sandalen en een paar wandelschoenen.
Die andere schoenen heeft mijn dochter meegenomen. Ze zag ze graag. Dan is er toch iemand die er deugd van zal hebben.

Van die schoenen heb ik geen foto’s genomen , maar wel van de zonnige wandeling op de zeedijk waar het strand er straks weer verlaten bij zal liggen! Van het Leopoldpark waar het nu kalm was  en van de Paravang en het jachthaventje.

Baggerboot in de verte De paravang Zicht op het haventje Het Leopoldpark met zijn minigolf, snookergolf, tennis….

 

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Druiven plukken

Julia en ik hebben dinsdag druiven geplukt  bij de werkgever van de zoon. Er staat daar een enorme boom(jaja geen struik maar een boom) vol met sappige druiven. De druiven groeien als het ware in het wild waarmee ik wil zeggen dat ze niet gesnoeid worden. Ze zijn erg zoet maar de grote trossen dragen te kleine druiven voor echte consumptie. Je moet echt de velletjes uitspuwen. Jammer  want het is een heel goed ras.

Ik heb gevraagd of ik druiventrossen mocht afknippen. Hoe meer hoe liever want de overrijpe druiventrossen vallen zomaar op hun terras. Dus gewapend met snoeimessen en een paar emmers zijn we druiven gaan knippen!!
We hebben samen vier emmers geknipt en daar heb ik in de sapmachine van mijn weckpot 15 liter sap van gekregen!! Aan zoveel liter had ik me niet verwacht. Om niet overhaast te werk te gaan met gelei maken en fruitsap, heb ik al het sap gesteriliseerd . Dan kan het verwerkt worden als Julia en ik daar zin in hebben.

Het was leuk om dit samen te  doen en het was nog leuker in gezelschap van dieren die daar rondlopen: een paar vrolijke donkergrijze konijntjes die nieuwsgierig aan de omheining kwamen kijken en samen de gekste bokkesprongen maakten, een viertal struisvogels die zogenaamd ongeïnteresseerd naar ons keken en de papegaai die bij de minste beweging van ons aan het krijsen sloeg !