de blokkendozen!

Samen met mijn vriendin gingen we een wandeling maken in de onmiddellijke omgeving. De bedoeling was om blokkendozen te fotograferen. Hiermee bedoel ik huizen die eruit zien alles gestapelde blokken. Sedert een paar jaar is het opvallend hoe de stijl van de huizen veranderd is van fermettestijl naar blokkendozen stijl. Op onze wandeling heb ik er een paar aangetroffen . Ik hou nu wel niet van veel tierlantijntjes maar die blokkendozen vind ik qua uitzicht helemaal niet mooi. Binnen zullen die woningen wel praktisch zijn. Wat me is opgevallen dat er een paar tussen zitten die verbouwd zijn. De dakverdieping werd weggenomen , een betonplaat werd gegoten en daar bovenop werden er rechthoekige blokken geplaatst (foto met de auto en rechtsonder). Die twee woningen ondergingen een echte transformatie

Op onze wandeling kwamen we ook een hele nieuwbouw wijk tegen. Een paar jaar geleden werd er met grote panelen reclame gemaakt dat deze wijk op wandelafstand van de zee lag. Dat moeten dan wel stevige wandelaars zijn! Met de auto is het zelfs nog een kwartier rijden voor je aan de zee bent. En zoals zo dikwijls bij dergelijke nieuwbouwwijken mag je niet de bezitter zijn van een grote auto. Die kan je maar beter buiten laten staan wil je geen schrammen op de zijkanten krijgen bij het binnenrijden van je garage! In elk geval woon je daar erg rustig! Zicht op weiden en in de verte de weg naar Sluis.

In veel tuinen zie je allerlei ornamenten . Een paar opvallende heb ik gefotografeerd. Ik hou daar niet zo van. Opa wel die heeft indertijd de tuin vol gezet met stenen beelden. Vele heb ik al weggegeven. Twee varkentjes en een paar vogels zijn gebleven. En de tuinkabouter als toppunt van kitsch is blijven staan. Ik weet eigenlijk niet waarom. Misschien als herinnering aan tuinen die vroeger soms volstonden met kabouters.

Bij deze puinhoop bleven we verwonderd staan kijken. Volgens mijn vriendin was er daar zeker een brand geweest. Maar we zagen niks zwartgeblakerd. Ramen en deuren eruit, merendeel van de dakpannen weg, garagepoorten verdwenen, zelfs het muurtje aan de straatkant was kapot. Ik herinner me deze puinhoop als een schattige villa waar je aan de ene kant inreed en aan de andere kant weer wegreed. In het midden stond een prachtige treurwilg die het zicht van de woning wat verborgen hield. Erg oud was deze villa niet.

Toen ik een overbuur zag uitstappen vroeg ik aan de vrouw wat er met deze villa gebeurd was. O afbraak om er een nieuwe op te zetten. Mo how seg!!!

Veel groen en bloemen, reuze helleborussen in een verwaarloosde tuin, een lang leegstaande villa waar de bomen groeien tussen de stenen oprijlaan. Daar kan zeker geen auto meer in de garage ! Het Maria kapelletje werd ingehuldigd in 1937 en jaarlijks is er een bedevaart in mei. Speenkruid alom in de grachten.

Wat mooi weer met een mens doet

Vrijdag zat er bij de Krant van Westvlaanderen een bon om enkel op zaterdag  20 maart een groentendoos af te halen in de Aveve. De winkel is niet zover van mijn woning en ik ben er al jaren klant.  Ik ben met de bon zaterdag een mooi gevulde doos gaan ophalen( tomaten , zoete aardappel, rode biet, witloof en rucola).
Dit doet de krant wel meer  een bon bv  voor een aantal gratis pistolets, of een pak friet in een friture, of een paar flesjes speciaal bier. Het is ook niet altijd in je eigen gemeente. Maar deze keer was het vlakbij . Het was  ook een mooi pakket.
Terwijl ik daar toch was heb ik nog wat bakgerief gekocht . Ik heb nog nooit zoveel wafels , pannenkoeken, muffins ,oliebollen, chocolademousse, crème brûlée… gebakken en gekookt als tijdens de lockdown.
Maar ik heb ook rondgekeken voor bloemaarde , meststof , zaad , plantuitjes en sjalotjes en wat viooltjes om de grote bloembak vooraan wat op te vullen. Het is zo triestig om door het raam op een lege bloembak te kijken.
En in de folder van Aldi zag ik een plooibare kruiwagen in canvas. Zo’n kruiwagen heb ik jàren gebruikt tot die zo versleten was en het voorwiel niet meer rond draaide zodat ik die naar het recyclage park heb gebracht. Ik ben daarna op zoek gegaan naar een nieuwe maar nooit gevonden ook niet op internet. En nu vind ik een gelijkaardig kruiwagen in een folder van Aldi. Zaterdag morgen waren die in de aanbieding . En het lukte me ook om  in mijn eentje in elkaar te steken  :-).

Dan was het wachten op mooi weer ,want zaterdag en zondag was het geen weer om in de tuin te werken. Ik heb zondag wel een wandeling met twee vriendinnen gemaakt langs de Damse Vaart . Alle drie met een mondmasker op en niet vlak naast elkaar.
Na een uurtje hielden we het voor bekeken. Het was toch wat frisjes.

Weinig wandelaars , wel wielrenners die voorbij flitsten in hun sportieve pakjes.

De groentendoos .

mijn canvaskruiwagen , dicht gevouwen neemt die weinig plaats in .

Deze namiddag was het zonnetje er en er was ook praktisch geen wind. Ik heb vanalles gezaaid  en uien en sjalotjes geplant.
Het noppendoek is er gelegd deels voor de koude nachten en deels om te vermijden dat de vogels het zaad van bv de peultjes uit de grond halen of het zaad van bloemen die ik in potjes heb gezaaid er gewoon uitgooien. Het materiaal is blijven staan. Ik zal het nog wel nodig hebben .

 

Naar het tuincenter

Het begint te kriebelen nu het voorjaar echt naderbij komt. Als voorproefje ging ik met mijn vriendin vorige week naar Intratuin. Eens kijken om plantideetjes op te doen. Maar blijkbaar is het nog wat vroeg want ze waren volop bezig met planten aan te brengen en de rekken waren op veel plaatsen nog leeg.  Ja je vergeet al vlug als je een beetje zon ziet dat het in feite nog erg vroeg is en er zijn jaren geweest dat je pas einde maart zelfs pas in april echt in de tuin kon werken. En nu was het nog februari.

Dan maar binnen kijken want ik wilde in de woonkamer toch een paar frisse kamerplanten als voorproefje voor de lente. Het is altijd leuk om eens rond te lopen en kijken of er wat nieuws is.
Die blokken trokken mijn aandacht en daar moest ik toch echt mee lachen. Voor stoere mannen die hout klieven niet gewoon zijn lagen ze al half gekliefd ! 🙂

Een papegaai die hier al jaren verblijft en een hele installatie voor zichzelf heeft en niet eens in een kooi zit , was een vleugel uitgebreid aan het mooi maken. Hij keek je dan aan en opende die vleugel als om te zeggen “heb ik het goed gedaan”. En dan begon hij opnieuw. Soms zegt hij iets  maar ik verstond het niet.

Neen hier zit geen echte kip maar hij leek toch levensecht. Een hoekje ingericht als voorbereiding op Pasen.

Ook leuk waren al die vaasjes met pastelkleurige zijden bloemetjes. Mijn voorkeur gaat  liever naar echte plantjes en bloemetjes.

Mijn vriendin zocht iets in de bak- en snoepafdeling en ik hield het bij allerlei zakjes thee.

We eindigden in de afdeling van de kamerplanten en de bloemstukjes. Deze Intratuin is altijd goed voorzien van allerlei kamerplanten Ik heb geen bloemstuk gekocht maar een grote spathiphyllum (lepelplant foto internet). Ook hier was het nog te vroeg om veel planten te zien. De traditionele planten die je het hele jaar door kunt kopen waren er genoeg. Alleen dat tikkeltje voorjaar was er nog niet.
In de afdeling decoratie was er genoeg te zien  zoals dekentjes ,stoeltjes, kussens ,namaakplanten( waar ik een hekel aan heb)  en ook heel veel hebbedingetjes  die je een ogenblik leuk vindt en die dan belanden in een hoek van een kast  of in de vuilnisbak.

 

Druk was het er niet , helemaal coronaproof ! Veel ideetjes konden we er nog niet opsteken, dus reden we maar naar huis om koffie te drinken! Maar de aanzet was gegeven. Ik kreeg zin om in de tuin te werken en zeker met het vooruitzicht dat de tuinman kwam om de wintertuin onder handen te nemen!! Je leest er nog wel over.

Geen schaatspret dit jaar ?

De hele week werd met spanning gewacht of er groen licht zou komen om oa. op de Damse vaart te kunnen schaatsen. Het is geleden van januari 2009 jaar dat de gemeente Damme en Sluis toestemming gaven om op de Damse Vaart te schaatsen. Meteen was dat echt een massa spektakel. Duizenden mensen schaatsten en wandelden op de Vaart. Maar dat zat er dit jaar niet in. Misschien op kleine grachten en ondergelopen weiden. Daarom was alle hoop gevestigd op de meersen in Ver-Assebroek( Dit gebied ten zuiden van Ver-Assebroek is een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden omringd door knotwilgen en populieren  van 82 hectare)
Maar ook daar werd geen toestemming gegeven om te schaatsen. Wel zagen we kinderen en volwassenen op enkele  bevroren weiden rondlopen.
Maar er werd vooral gewandeld soms op slijkerige weggetjes of op grotere asfaltwegen. In de omgeving waar je kon starten stonden alle straten vol geparkeerd met auto’s. Ongelofelijk zicht. De tearoom vlakbij de start deed gouden  zaken( vooral warme afhaal drankjes en versnaperingen).
Wij hadden geluk dat er plaats was vòòr een grote camion- dicht bij een startplaats paadje -waar je gemakkelijk aan voorbijreed  eer je het opmerkte. Maar wij waren wèl bij de pinken 🙂

zicht vanaf de straat op de bevroren kleine plassen met spelende kinderen

winterpret op kleinere bevroren plassen, geen schaatsen te zien enkel een slede.

Op de grote ondergelopen weiden hing er een duidelijk verbodsteken. Toch waren er waaghalzen die er op wandelden.

Kleine grachten die het gebied doorkruisen liggen er  bevroren bij .

Paadjes genoeg om dit gebied te doorkruisen.

Op de asfalt weg kan je gemakkelijker wandelen en wordt er ook veel gefietst.

Schapen in een weide , er zijn grote stallingen vol hooi waar ze de nacht kunnen doorbrengen.

Bij één van de startplaatsen staan rustbanken, worden fietsen geparkeerd om van daaruit een wandeling in de meersen te doen. Kleine groepjes rusten er uit en hebben van daaruit een prachtig zicht op de meersen.

Bij het begin van de wandeling even achteruit gekeken. Links de witte muur van de tearoom en vlak voor de twee witte camions zie je een witte auto staan( eigenlijk zilvergrijs). Een dik uur later kwamen we terug aan de auto!
Mooie wandeling in dit natuurgebied, waar  ik al eens eerder wandelde maar dan in een ander seizoen !

goed weer wandeling

Op een dag dat het tegen de middag helder weer werd en de zon al even tussen de wolken verscheen reed ik naar mijn vriendin om samen met haar een wandeling te doen . We zouden eens naar de kinderboerderij  “De zeven torentjes” gaan ( klik ) . Sedert alle niet essentiële zaken gesloten zijn is ook deze boerderij gesloten dwz de cafetaria is gesloten, maar het domein is open en je kunt er rondwandelen en naar de dieren kijken. De kinderen kunnen nog steeds gebruik maken van de speeltoestellen. Wij waren er niet alleen verschillende echtparen met enthousiaste kinderen liepen er ook rond.


De boerderij is vernoemd naar de duiventuil met zeven torentjes.


De neerhof dieren zaten in grote kooien

In een grote weide liepen er veel geitjes rond. Ze waren allemaal om ter zotst aan het rondrennen en kwamen dan bij de stal staan waar vader en moeder geit waren opgesloten. maar over de opendeur naar hen mekkerden. Vader geit kreeg ik niet op de foto. Die sprong zo woest op en neer dat elke foto mislukte. Hij had een donkerbruine vacht en moeder was helemaal wit. Mooie mix van kleuren bij de kroost hé !


Het was niet zo verstandig van ons om in de weide te wandelen want het was er drassig. Maar het was wel prettig om tussen die dartele geitjes te lopen. Jammer genoeg hebben we ze niet zien springen op de boomstukken die er geplaatst waren. Ik stond even achter een boom die neer lag in de hoop dat ze nader zouden komen. Ai ,ik kon met moeite mijn laarsje uit het slijk trekken!
Ook nog vlug een foto (maar ik was er te ver vandaan om een betere foto te maken)van een speeltuig  vòòr de gesloten cafetaria.

Op het binnenplein  de grote schuur, stonden er zitbanken maar dat was nu niet aan te raden om daar plaats te nemen. Was er ook een hoekje met tuinkruiden en de grote attractie voor kinderen de tractors waar ze mogen op klauteren.

In één van de stallen stond een enorm groot exemplaar van een koe en een vaars die erg nieuwsgierig was. Voederbieten en hooi lag er gestapeld en in een box waren dierenartsen bezig met de verzorging van een schaap die gekwetst was.


In een andere stal hoorden we het knorren van twee grote varkens, zagen we een paard en een pony en een ezel . Een geit in een box naast het gekwetste schaap keek afwisselend naar de dierenartsen en naar ons. Ze vertrouwde het blijkbaar niet.

Toen was  het tijd om vlug op te stappen want het begon te regenen. Een leuke wandeling hadden we toch maar gehad.
Het is me opgevallen dat mensen die je helemaal niet kent tegenwoordig gemakkelijker goedendag zeggen en sommigen slaan al vlug een praatje met je. Op afstand en met mondmasker op. Want op het hele domein moet je een mondmasker opzetten( ik had die even laten zakken toen een foto van mij werd gemaakt).

Wat zullen de dieren het fijn vinden als ze straks weer allemaal kunnen buiten lopen!

Nog eens wandelen

Gisteren ,zaterdag, scheen de zon en omdat er voor de verdere dagen regen was voorspeld ging ik nog eens wandelen met mijn vriendin. Eerst wandelden we in de Steenbrugse bosjes maar namen een andere weg  en kwamen uit op een vroegere treinbedding  die nu dient als wandel en fietsroute..
De trein reed vroeger van Steenbrugge  over Donk en Sijsele tot in Maldegem waar er vroeger een verbinding was tot in Gent! Nu kan je op de verharde bedding fietsen en wandelen. Een héél mooie fietsroute die ik vroeger toen opa nog leefde heb gedaan. Gisteren waren er veel mensen die  wandelden en fietsten en zelfs een paar paarden wandelden in de berm. Meer weten over de vroegere spoorlijn dan  hier klikken .

 

We wandelden een ander stukje in de Steenbrugse bosjes waar de bomen al veel van hun mooie bladerdak kwijt waren  en  de ondergroei ook verminderd was zodat je bijna dwars door de bomen kon kijken.

Op de vroegere trein bedding was het redelijk druk. Ik heb een moment afgewacht dat het kalmer was om er een foto van te maken.

Op een splitsing van de weg kon je langs een dreef met bomen naar links of naar rechts. Naar links was terug naar de bewoonde wereld en naar rechts kon je richting  de Assebroekse Meersen ( wat we een tijdje geleden hadden gedaan). Naar de sompige weilanden . Dat hebben we niet gedaan deze keer want dat was te voet veel te ver.

De auto stond nl geparkeerd achter het  AZ St Lucas bijgevolg keerden we na een tijdje wandelen op onze stappen terug. De koffie gingen we bij haar thuis drinken vooraleer ik bij schemeravond terug naar huis reed.

Gelukkig zijn we gisteren gaan wandelen want vandaag heeft het de hele dag geregend!!
Er zal wel geen massa volk naar de kust zijn gekomen 😉

 

En wandelen maar…

Zondag ben ik opnieuw op de wandel geweest. Deze keer in de Steenbrugse Bosjes( bij Brugge). Samen  met mijn schoolvriendin reden we er naartoe. Te voet was het niet zo ver van haar woning maar  we moesten ook terug en daar bovenop nog een wandeling in het bos vond ze voor mij toch te veel. Ik zei maar niets maar achteraf gezien had ze wel gelijk. Ook gezien we nergens in de onmiddellijke omgeving van het bos wat konden uitrusten in een tearoom, gewoon omdat er geen tearoom was in de omgeving.

We parkeerden in de omgeving de auto en wandelden langs een woonzorgcentrum  en voorbij het  AZ St Lucas naar de ingang van de Steenbrugse Bosjes. Ik had er nog nooit van gehoord maar het was er wel een wandeling waard. In feite koos zij voor dit bos omdat het op een zondag in het Tillegembos en Beisbroek veel te druk is deze tijd en we wilden geen drommen wandelaars tegenkomen.

Het woonzorgcentrum de Zeventorentjes( verwijzend naar een oude boerderij in de omgeving dd uit de 14e eeuw met een duiventoren met 7 torentjes( klik) en nu uitgebaat als kinderboerderij.)
Vlak vòòr het zorgcentrum bevindt zich het AZ St Lucas. Rondom de parking prachtig verkleurende bomen!

Vlak naast het AZ St Lucas is er een ingang naar het bos.

De beek waar je over een brug het bos binnenstapt zit vol met eenden die in groep weg en weer over het water “varen”.

Vlak bij de ingang van het bos  zie je een massa rode paddenstoelen met witte stippen. Een  gids vertelde eens dat deze vliegenzwam vooral gedijt onder berkenbomen maar ook te vinden is bij beuken en eiken. Hier stonden er berken.

Het plakkaat en de verwijzing naar een wensboom deed ons naar een plek stappen in het bos waar we van ver al linten en kleurig ingepakte bomen( met breiwerk) zagen.  Een ontroerende plek met hartverscheurende berichtjes.

Vlakbij waren boomstammen bijeen geplaatst waar je een bezinningsmoment kon inlassen.

Zoals bij de vorige wandeling in de Assebroekse Meersen waren er dieren afbeeldingen gebeiteld in de boomstammen die als zitbank gebruikt worden.

De benaming bosjes …van mij mag het wel een bos genoemd worden al heeft het niet de grootte van het Tilleghembos of Beisbroek.

Mooie bomen met verkleurende bladeren en overal héél veel paddenstoelen

Op het einde van de wandeling even rusten op een bank samen met een vleermuis !

Dag van de trage weg

Het voorbije weekend was het(het hele weekend lang)”De Dag van de Trage Weg”  .Trage wegen zijn onverharde wegen. Ze zijn interessant voor wandel- en fietsnetwerken en hebben een ecologische meerwaarde. Landbouwers gebruiken deze wegen nog vaak om hun landerijen te bereiken.
En met deze gedachte ben ik samen met een Brugse vriendin naar de Assebroekse Meersen gereden om daar op trage wegen te wandelen.

Het 420 ha grote gebied ligt op de grens met Brugge, Beernem en Oostkamp en wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. De meersen vormen een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden, omringd door rijen knotwilgen en populieren

Het was ideaal weer om te wandelen en we waren niet de enigen die daar wandelden. Opvallend ook veel jonge mensen.

Boomstammen als zitbank met houtsnijwerk van dieren die hier in de omgeving te vinden zijn zoals een uil, een pad, een eend, een otter( denk ik toch)

Even werd gevreesd voor een regenbui. Maar het bleef droog tot we in de auto stapten.

Heel veel paddenstoelen zagen we niet maar het waren wel mooie

We kwamen veel jonge mensen in groepjes tegen die er stevig de pas inzetten!

Een leuke en lekkere afsluiting van een mooie wandeling in een tearoom bij het begin ( of einde ) van de wandeling . De laatste dag dat ze nog open waren!!!

 

Abdij van Zevenkerken

Op een zonnige zondag in september waren mijn Knokse vriendin en ik uitgenodigd bij een Brugse vriendin om een wandeling te maken in het bos bij de abdij van Zevenkerken( in de nabijheid van Brugge). Velen hadden dezelfde gedachte gehad want de eerste parking stond stampvol en de tweede parking erachter liep ook langzaam vol.
In corona tijd een ideale plaats om in de grote boomgaard van de cafetaria verbonden aan de Abdij te genieten . Het is er selfservice en buiten zoek je zelf een vrije tafel en wat stoelen om plaats te nemen in de zon of in de schaduw ( je kan tafel en stoelen zetten waar  het voor jou het beste uitkomt) .
Die dag was in de boomgaard  geen enkele tafel of stoel nog  vrij. Uiteindelijk zijn we binnen gaan zitten want na een wandeling in het bos waren we aan rust en drank en natuurlijk een versnapering toe .


De boomgaard (foto van internet). Hier zie je slechts het rechtse deel. Links van het pad is er nog zo’n stuk boomgaard.
Maar wij gingen dus eerst wandelen

Er waren zelfs auto’s die de moeite niet deden om naar de tweede parking te rijden en hun wagen achterlieten in de dreef!
Aan de Abdij is sedert 1910  ook een abdijschool verbonden. Onze huidige koning heeft er school gevolgd.

Wij wandelden tot aan de  St Andries abdijkerk. Deze huisvest zeven kerken of kapellen in verschillende stijlen, die herinneren aan de zeven grote basilieken van Rome. Uiterlijk is dit te zien aan de verschillende torens en koepels op deze abdijkerk. Meer uitleg op wikipedia

 

 

De hoofdkerk of basiliek van de heilige apostelen Petrus en Andreas, met koor van de monniken,

Onze-Lieve-Vrouwekerk, tweede hoofdkerk, in byzantijnse stijl en koepelvorm rechtover de eerste hoofdkerk.

ER zijn dan ook nog Verschillende kapellen waaronder deze van St Paulus.
Een monnik kwam discreet kijken wat we in de abdij kerk deden.
Nadat de twee vriendinnen een kaarsje hadden aangestoken verlieten we dit indrukwekkend gebouw.

Rechtover de abdijkerk trokken we het bos in, in een gedeelte waar we mochten wandelen.

Alle beekjes lagen droog en hier en daar was er al een paddenstoel te bespeuren.

Midden in het bos stond een klein  kapelletje op een balk, omwonden met namaakhortensia’s in felle kleuren 😦

Daarna gingen we “uitrusten” in de cafetaria.
Mijn stukje appeltaart kon niet meer op de foto…ik had die al binnen 😉
Het was een dag waarvan je er méér dan eentje in een week wil hebben.

Fort van Beieren

Het was een zonnige dag  met redelijk veel wind. En naar de windrichting te oordelen veel wind aan zee. Dus kozen we voor een uitstapje landinwaarts. We reden naar Koolkerke bij Brugge en gingen wandelen in het Fort van Beieren niet zover  gelegen van de Damse Vaart. Niet erg groot maar groot genoeg voor een gezellige wandeling. We waren niet de enigen en blijkbaar wordt dit domein ook veel bezocht door joggers. Er is ook een stuk van het domein afgebakend als loopweide voor honden waar ze naar hartelust vrij kunnen rondrennen.

 

 

De originele ingangspoorten staan wijd open. Je kan er altijd binnen!

Je wordt door een banner vlak bij de ingang uitgenodigd om blootvoets te wandelen. Dat zagen we niet zitten want er lagen immens veel hazelnoten op de grond.

Op de bovenste foto zie je restanten van een moestuin en serres.

Wij wandelden eerst tot de restanten van de moestuin . Daar kon je wel op blote voeten lopen. Heb ik ook gedaan :-). Het paard bleef ons volgen terwijl we rond de weide liepen.

Hier en daar staan nog héél oude bomen.

We trokken het kleine bos is .Ik was er jaren geleden eens met de kleinkinderen en toen was er nog veel te doen om het bos wandelvriendelijk te maken. Dat had wel iets en  de kleinkinderen vonden het  zelfs avontuurlijk. Nu zijn er mooie paden aangelegd en midden het  bos is er een bmx piste aangelegd voor de jeugd.

Een klein deel van de fietspiste deden we te voet. Best vermoeiend dat dalen en klimmen!

Je kan er ook genieten van de stilte op een open terrein. Er zat iemand naast haar fiets op het gras een boek te lezen. Je ziet tamelijk links op de foto de rug van de vrouw( donkere plek) die aan het lezen was.

Het oude houten verhakkelde brugje was er niet meer. Een nieuwe stevige brug lag over een uitgedroogd beekje.

We slenterden terug naar de ingang en  trakteerden onszelf in de gezellige cafetaria vlak ernaast ,een geklasseerde 17de -eeuwse langgevelhoeve.

foto internet. Ik vergat zelf een foto te nemen. Nu is er wel een volledig overdekt terras waar het lekker koel was ,want er was ook een terras buiten in de volle zon. Véél te warm !