Windows of love

Toen ik verleden week met mijn vriendin in de Lippenslaan wandelde viel mijn oog op bepaalde etalages. Neen we deden niet aan window shopping , maar ik had echt iets nodig in een paar winkels in deze laan. Ten andere ik heb een hekel aan het slenteren langs de etalages ,je wordt daar zo moe van en het brengt niets op. Ik ga winkelen om te kopen !

Ik zocht even op in de nieuwtjes van Knokke-Heist wat die speciale etalages betekenen.
In het shoppinghart van Knokke krijg je tien Windows of Love te zien gemaakt door artiesten met een hart voor Knokke-Heist .
In de winkelstraten van Heist kan je op zoek gaan naar Tiny Love Notes die een onderdeel zijn van een leuke stickerzoektocht.

Tien artiesten verklaren hun liefde op of achter een vitrine met uiteenlopende werken met één rode draad: ze zijn gemaakt om je te raken, je te doen lachen, je zo te fascineren dat je niet anders kan dan ze te delen.( wat ik nu aan het doen ben 🙂 )
In de winkelstraten van Heist vind je in de etalages kleine boodschappen vol liefde (=dertig tiny love notes )die ook onderdeel zijn van een leuke stickerzoektocht voor kinderen. In Heist ben ik nog niet geraakt en dat omwille van de weersomstandigheden

 

LOVE BOAT van de cartoonist Lectrr

Lectrr is huiscartoonist bij De Standaard en sinds
mensenheugenis jurylid op het Cartoonfestival van
Knokke-Heist. Voor de gelegenheid doopte hij zijn
favoriete object of obsession, de duikboot, om tot
een ware love boat.

 

 S Y M P H O N Y O F LOV E
— Klassiek Leeft
“L’amour est une note dans une symphonie” .
.Jammer genoeg was de deur dicht wegens de felle wind . Er was een projectie op een groot scherm maar we konden  de muziek niet zo goed horen.

LOVE IS A COMICAL THING
— Floor Denil
Floor Denil laat ons hart lachen, want speciaal
voor Zee van Liefde tekende ze een cartoon met
liefdesrandje. Je kent Floor van haar cartoons
op Instagram, of als vaste cartoonist op het
Cartoonfestival in Knokke-Heist

R H Y M E S O F LOV E
— Brihang
Brihang beweegt zich op het braakland tussen muziek,
kunst en poëzie en schakelt daarbij moeiteloos tussen
genres en stijlen. Deze keer schreef hij een stukje
liefde aan zijn geboorteplaats.

 

RECIPES FOR LOVE
— Edwin Menue
Liefde gaat door de maag. Daarom vroegen we
onze lokale horecazaken om een Recipe for Love. In
de kijker staat het culinaire kunstwerkje van Edwin
Menue, het talent achter sterrenrestaurant Cuines
33. Ontdek zijn liefdesrecept en alle andere Recipes
for Love via de QR-code op de vitrine.

Ik heb die laatste foto al eens geplaatst maar wist toen niet dat dit in het kader was van  Windows of Love. Het is wel leuk om een wandeling te doen waarbij je een thema kan volgen. Ik hoop  één van de volgende dagen in Heist te geraken om die Tiny love notes te kunnen zien!
Ik heb nog vijf etalages te zoeken in Knokke zelf.

 

 

 

Een tussendoortje!

Ik was bezig iets te maken om hier te posten . Maar deze namiddag scheen de zon en hoewel het nog koud aanvoelde heb ik een sweater aangetrokken en ben even in de tuin gaan kijken of ik aan de voorkant wat kon harken in de border . Door de L-vorm van het huis  is  er daar meestal minder wind dan aan de achterkant. Zo kreeg ik mijn portie verse lucht voor vandaag ! Hieronder zijn de knoppen  van de ouderwetse pioen al zichtbaar!

Ik keek verrast op naar de skeletbouwwoning twee huizen verder. Wat die allemaal voor acrobatisch toeren uithalen de laatste tijd! De schrik slaat me soms om het hart. Zeker die keer dat  het zo erg stormde en een zware tuinstoel die ik buiten had gehaald toen het een tijdje terug zacht weer was, was gewoonweg omgevallen en lag verder gewaaid op het terras. Toen liepen twee mannen op het dak . De ene zag het wellicht niet meer zitten en daalde af maar de tweede man leek zijn evenwicht te verliezen en hield zich vast aan de schoorsteen die ze pas geplaatst hadden. Gewoon gekkenwerk. Gelukkig heeft hij toen het dak ook verlaten.

Deze namiddag zag ik ze met twee soms drie mannen pannen op het dak leggen. Er moet toch nog redelijk wind geweest zijn want één man schuifelde met een stapel pannen naar de andere toe die ze in ontvangst nam en dan op het dak legde. De “schuifelaar” heb ik maar één keer pannen zien aanbrengen . Hij heeft dan pannen in model gezaagd op een platvorm.
Het mag wel vooruitgaan ,maar er moet toch geen waaghalzerij aan te pas komen.  Hier zie je de vorige bouwfase : (klik)

Terwijl ik wat aan het harken was hoorde ik het gebrul van Turbi. Ik kan dat moeilijk miauwen noemen . Dat beest zet waarlijk zijn keel open. Hij blijft miauwen tot ik mee ga met hem en in de keuken binnenlaat.
Hoewel hij officieel twee straten verder woont , komt hij praktisch elke dag even langs. Hij wil dan even binnen komen, loopt beneden rond en wil letterlijk met mijn voeten spelen. Hij duikt dan naar mijn pantoffels en als ik mijn voet ophef rent hij weg , om dan opnieuw te beginnen. Hij krijgt dan een klein beetje kattensnoepjes en is  weer weg. Gisteren ben ik bij een vriendin gaan eten en heb ik Turbi dus niet gezien. Vandaag heb ik het mogen horen. Wanneer hij terug naar buiten gaat doet hij de toer van de tuin en houdt een tijdje vanaf het terras achteraan het huis in de gaten.
Ik heb het al eens gezegd : een poes heeft een goed geheugen en ik ben niet van plan om hem weg te  jagen  maar zal hem ook niet extra aantrekken. Behalve die kattensnoepjes geef ik hem niets van eten. Ik las onlangs bij de uitingen van poezen om te tonen dat ze iemand graag zien het naar je benen springen een uiting daarvan is . Dan ziet hij me wel erg graag  🙂

En ik sluit af met een lente foto. De kerselaar bij onze buren staat volop in bloei. Mijn twee kerselaars zijn vorig jaar helemaal gesnoeid en de bloei zal dit jaar niet zo denderend zijn!

 

 

In de tuin…

…werken zit er momenteel niet in. Het is veel te koud en de nachtvorst zorgde ervoor dat de temperatuur overdag niet genoeg de aarde doet opwarmen. Maar ik heb er iets op gevonden. Ik heb een groot zeil in de garage gelegd en daarop zakken aarde uitgegoten zodat ik kan beginnen met zaaien van bloemen. Ik had vroeger in de grote tuin( een eindje van de woning )een serre maar nu tuinier ik nog enkel rond het huis zelf en daar heb ik geen serre of koude bak. Dus van de nood een deugd gemaakt en ik zal de gespaarde kleine bloempotjes gebruiken om bloemen in te zaaien. Ik heb verleden jaar veel zaad verzameld en ook gekregen zodat ik weet dat die bloemen in ons klimaat kunnen gedijen.

De tuin wacht op zachter weer. Maar een paar weken geleden is de tuinman gekomen . Het waren droge( wel erg frisse )dagen en hij heeft de hele tuin geverticuteerd en alle bladeren en winterafval opgeruimd. Hij heeft ook het tuintje waar ik groenten kweek omgespit en er grondverbeteraar in gestrooid . Hij heeft ook geholpen om bij de aardbeistruiken alle dode bladeren af te knippen , alle houtsnippers werden er uit geharkt de grond werd met een kleine drietandhark  losgemaakt en behalve grondverbeteraar werd er ook meststof gegooid . Daarna werden alle houtsnippers er terug ingelegd. Ik moet nog een paar zakken halen om bij te vullen ,want de vogels gooien die snippers er graag uit. Zo zal er geen onkruid tussen de aardbeien groeien en wat nog belangijker is liggen de aardbeien bij nat weer niet op de natte grond.

De natuur is niet tegen te houden en de lente kondigt zich zichtbaar aan.

De magnolia begint kleur te bekennen. De paarse krokusjes overheersen ,de gele zijn bijna niet te zien. De muurbloem heeft de winter doorstaan en ik heb er onlangs een witblauwe bijgekocht. De mahonie struik die ik helemaal had gesnoeid is niet klein te krijgen en toont alweer een grote bloem( geen scherpe foto, maar de grond was zo laag 🙂 )

De pas gekochte camelia toont al een bloemknop. De onverwoestbare anemonen zijn daar terug en narcissen staan zowat overal. Een viooltje heeft ook de winter overleefd en een grote taxus staat vol met bloemetjes.

 

 

koude wandeling

Terwijl het in het binnenland regelmatig zachte temperaturen zijn ,lopen wij hier te bibberen van de kou! Ofwel is het de mist en de nachtvorst ofwel is het de ijzige wind die het echt niet leuk maken om te wandelen.
Het is droog en dat is toch al iets. Maar deze week was er een namiddagje waarop het leek dat de wind zich wat koest hield en we gingen wandelen: mijn vriendin , haar zus en ikzelf.  Ik wilde  de zee zien ,want dat was wel al een tijdje geleden en dan nog héél kort nl toen ik met Sébastien  de drie vuurtorens ging fotograferen.( klik).Het was toen ook zo erg koud zodat we niet te lang op de zeedijk gelopen hebben.

We waren pas op de Lippenslaan toen we de shopping shuttle aan het Verweeplein zagen staan . We keken naar elkaar en zonder veel woorden stapten we de shuttlebus in. Een paar minuten later stapten we uit vlak bij de zeedijk .  Zo konden we een langere wandeling op de zeedijk maken. Maar het was zo koud op de zeedijk en de wind sneed in je gezicht. Het was er ook niet druk en vlak bij het toerisme bureau stapten we de dijk weer af om de weg te vervolgen in de Kustlaan. Daar liepen we meer beschut en waren er ook meer wandelaars.

Aan het Driehoeksplein draaiden we om en keerden we door de volgende straat, de Dumortierlaan, terug naar de Lippenslaan.

Vanop de zeedijk zagen we een dame op het verlaten strand zitten! Er was verder geen mens te bespeuren op het strand.

We wandelden tot aan de knalgele nieuwe reddingspost die momenteel niet open is.

We draaiden om en wandelden langs het toerisme bureau richting kustlaan. Het oorspronkelijke oude vuurtorentje uit 1872 werd nagebouwd in dit nieuwe gebouw.

 
Leuke etalage in de Kustlaan

Wat je van een oude singernaaimachine kunt maken! Echte kunstwerkjes stonden er nog in de zonovergoten etalage. Ik kon geen deftige foto’s maken door de weerkaatsing van de zon in het etalageraam

De piramiden van de bloemenroute van deze voorbije zomer op het Driehoeksplein. Normaal is het hier druk . Zelfs deze mini kon hier nog parkeren.

De etalage van Daniel Ost ,hoflevernacier van het  Hof is altijd een blik waard (klik)

Neen we kochten geen pralines bij Neuhaus, alleen maar kijken hebben we gedaan!

Reclame voor Rasson Art gallery. Opvallend genoeg .Niet mijn smaak.

Het zwart Huis gelegen in de Dumortierlaan. Na een jarenlange strijd werd het gebouw in 2001 definitief geklasseerd. Lees de interessante geschiedenis van dit huis door hiernaast op klik te drukken (klik)

Op de hoek van de Dumortierlaan en de Lippenslaan is recent een florale muur aangebracht met een groot digitaal scherm. Een echte blikvanger
De planten zouden jaarlijks  onder andere duizend kilogram CO2 opslorpen! Deze tuin is duidelijk geïnspireerd op internationale bekende plaatsen zoals Oxford Circus in Londen en Times Square in New York.

In de Lippenslaan is een etalage gewijd aan “liefde gaat door de maag” en worden succesgerechten van horecazaken in de picture gezet. Als steun!

En toen stapten we terug de Lippenslaan af , na een koude maar toch deugddoende wandeling. We wilden de shuttlebus nemen op de terugweg , maar we waren niet op tijd aan de halte waar de shuttle stopt. We stapten ons dan maar warm 🙂

skeletbouw

Ik heb een tijdje geleden verteld dat er niet alleen een bouwwoede is in onze omgeving maar dat er ook veel huizen afgebroken worden . Eenmaal opgeruimd wordt er dan een nieuwe woning terug gebouwd

https://kinderenenkleinkinderen.com/2020/11/30/bouwwoede/

Nog niet zolang geleden werd allerlei voorbereidend werk gedaan om een nieuw huis te bouwen. Alle camions die hier langs kwamen waren gigantisch. Soms konden ze met moeite de bocht halen om de straat in te rijden en meer dan eens moesten auto’s rechtsom keren omdat ze er gewoonweg niet langs konden rijden. Gelukkig is dat hier geen groot probleem en kan je een andere weg nemen.

Nu zijn ze sedert een week gestart met de woning zelf. Grote houtpanelen werden aangevoerd . En elke morgen wanneer ik de rolluiken optrok zag ik enorme panelen en balken in de lucht hangen. Er werd héél vroeg gestart voor het eigenlijk al helder was en de werf was dan verlicht met enorme schijnwerpers.

Er wordt daar echt aan acrobatie gedaan. want het lijkt me allemaal niet zo erg veilig hoe die mannen aan het werk zijn.

De kraan die de wanden en balken van de camion laadt en door de lucht tot op de plaats brengt waar ze moeten komen is van een buitengewoon kaliber. De foto’s geven niet echt weer hoe groot en breed die kraan is.

Hoe de buitenkant van het skelet zal afgewerkt worden is me nog niet duidelijk

Volgens de bouwheer zal de woning in juni al volledig bewoonbaar zijn!
In elk geval is het spectaculair om te zien. Ik hou het verder in de gaten 🙂

Naar het tuincenter

Het begint te kriebelen nu het voorjaar echt naderbij komt. Als voorproefje ging ik met mijn vriendin vorige week naar Intratuin. Eens kijken om plantideetjes op te doen. Maar blijkbaar is het nog wat vroeg want ze waren volop bezig met planten aan te brengen en de rekken waren op veel plaatsen nog leeg.  Ja je vergeet al vlug als je een beetje zon ziet dat het in feite nog erg vroeg is en er zijn jaren geweest dat je pas einde maart zelfs pas in april echt in de tuin kon werken. En nu was het nog februari.

Dan maar binnen kijken want ik wilde in de woonkamer toch een paar frisse kamerplanten als voorproefje voor de lente. Het is altijd leuk om eens rond te lopen en kijken of er wat nieuws is.
Die blokken trokken mijn aandacht en daar moest ik toch echt mee lachen. Voor stoere mannen die hout klieven niet gewoon zijn lagen ze al half gekliefd ! 🙂

Een papegaai die hier al jaren verblijft en een hele installatie voor zichzelf heeft en niet eens in een kooi zit , was een vleugel uitgebreid aan het mooi maken. Hij keek je dan aan en opende die vleugel als om te zeggen “heb ik het goed gedaan”. En dan begon hij opnieuw. Soms zegt hij iets  maar ik verstond het niet.

Neen hier zit geen echte kip maar hij leek toch levensecht. Een hoekje ingericht als voorbereiding op Pasen.

Ook leuk waren al die vaasjes met pastelkleurige zijden bloemetjes. Mijn voorkeur gaat  liever naar echte plantjes en bloemetjes.

Mijn vriendin zocht iets in de bak- en snoepafdeling en ik hield het bij allerlei zakjes thee.

We eindigden in de afdeling van de kamerplanten en de bloemstukjes. Deze Intratuin is altijd goed voorzien van allerlei kamerplanten Ik heb geen bloemstuk gekocht maar een grote spathiphyllum (lepelplant foto internet). Ook hier was het nog te vroeg om veel planten te zien. De traditionele planten die je het hele jaar door kunt kopen waren er genoeg. Alleen dat tikkeltje voorjaar was er nog niet.
In de afdeling decoratie was er genoeg te zien  zoals dekentjes ,stoeltjes, kussens ,namaakplanten( waar ik een hekel aan heb)  en ook heel veel hebbedingetjes  die je een ogenblik leuk vindt en die dan belanden in een hoek van een kast  of in de vuilnisbak.

 

Druk was het er niet , helemaal coronaproof ! Veel ideetjes konden we er nog niet opsteken, dus reden we maar naar huis om koffie te drinken! Maar de aanzet was gegeven. Ik kreeg zin om in de tuin te werken en zeker met het vooruitzicht dat de tuinman kwam om de wintertuin onder handen te nemen!! Je leest er nog wel over.

Begrafenis

Vandaag is met een sobere plechtigheid aan het Stadhuis van Knokke-Heist afscheid genomen van  Burgemeester Graaf Leopold Lippens . Het  Schepencollege condoleerde de familie en de Last Post werd gespeeld. Enkele kransen lagen op de trappen van het stadhuis en één grote krans van het Gemeentebestuur Knokke -Heist werd bevestigd op de lijkwagen. Een beeltenis van wijlen de Burgemeester hing op de pui van het stadhuis.
De plechtigheid voor de begrafenis gebeurde verder in intieme krijg ( wegenis de corona maatregelen) in de Kapel  Kristus Koning in Duinbergen .
Morgen eindigt de week van rouw afgekondigd door het Gemeentebestuur op het middaguur met een minuut stilte en het luiden van de kerkklokken en het afgaan van de sirenes van de Brandweer.

De bevolking had een manier gevonden om elk op zijn manier hun burgervader eer te betuigen. In de dreef die naar zijn woning leidde werden honderden papieren bloemen in de berm tussen de
bomen geplant (Vlaanderen heeft onlangs de strandbloemen aan de kust erkend als immaterieel erfgoed )

.

Rust in Vrede  Graaf Leopold Lippens .
Hij was  gedurende 40 jaar Burgemeester  van Knokke-Heist.

Wandelen( vervolg)

Dus toen we terug op de Boslaan kwamen na een wandeling in een ander gedeelte  van het bos met zicht op de golf staken we de straat over en gingen we het Koningsbos is.
Dit gedeelte is zo genoemd toen Koning Boudewijn 25 jaar Koning was .

Het is een bos met veel hoogteverschillen en dat spreekt kinderen wel aan. Ik heb van mijn eigen kinderen pas later vernomen dat ze me wijs maakten dat ze gingen fietsen  in onze omgeving waar het toen nog een speelparadijs was voor kinderen, maar in feite naar dit bos kwamen om er rond te crossen !!

Langs een langzaam omhooggaand paadje ben ik boven geraakt maar Sébastien kreeg me niet  zover dat ik langs steile paadjes tot helemaal in het diepe zou gaan !

Toen we terug uit het bos kwamen moesten we nog een heel eind terug om tot bij de geparkeerde auto te geraken.
Zouden we nog een ander wandelingetje erbij doen? Ja waarom niet ! Nog eentje waar hij en zijn broer altijd eens willen gaan wandelen als ze bij oma zijn. Dus reden we naar de Oosthoek en stapten het knuppelpad in!  Officieel heet het pas sedert een paar jaar Wiedauwpad( wilgentenen) gelegen in het natuurgebied  Zwinduinen en polders.

Het water was nog gedeeltelijk bevroren toen we daar wandelden woensdag 17 februari.


We wandelden niet rechtdoor maar sloegen  halverwege een ander paadje in en zagen waar vroeger nog een duinpanne was dat die nu vol water stond. Moesten we rechtdoor gewandeld hebben kwamen we uit op de grindweg  die ons door de zwinbosjes tot aan de Haas van Flanagan leidt of  naar het Zwinreservaat. Maar het was voor mij al welletjes voor die namiddag!!

We kwamen in de Zwinlaan uit en wandelden via de Bronlaan terug naar de auto. Maar eerst nog even vertellen waar we op uitkwamen.

Deze oude golfbaan nr 18 is helemaal terug duinlandschap. Jaren geleden was dit deel helemaal overwoekerd met braambessenstruiken en andere planten die daar niet thuishoorden. Dit hele terrein is geplagd en een tijdlang waren er weer duinen en zandpartijen. Heden is er terug duinbegroeiing en je kan er wandelen. .

Wandelen

Met zo’n mooi lenteweer ben ik het tuinhuis ingedoken om een tuinzetel eruit te sleuren en een kussen uit één van de hoezen te halen  en nog een klapstoeltje want ik vond zo vlug niet het bijbehorende bankje. Ik heb me dan op het terras achteraan geïnstalleerd en heb een uurtje van het zonnetje genoten(= liggen slapen,). Ik lag op een beschut plaatsje waar de wind niet aan me kon! De zon was zo vroeg in het jaar redelijk fel en na een uurtje kroop ik uit de zetel. Je weet maar nooit voor een eerste keer . Daarna wat beginnen met opruimen in de tuin, dat gaat nog zo goed met zo’n mooi weer. En zeker in het vooruitzicht dat de tuinman deze week komt verticuteren en de tuin klaarleggen voor de lente,

Het is zeker niet aan te raden om dit weekend in het centrum of op de zeedijk rond te lopen. Zeker als je die stromen auto’s de stad ziet binnenrijden. Ik vraag me af waar al die mensen hun auto kwijt geraken! En is het allemaal wel veilig…
Ik woon hier en kan tijdens de week naar strand en zee of bos wat in de huidige corona omstandigheden  een luxe is.

Deze week ben ik met Sébastien oa naar het bos geweest. Hij moest hier zijn om iets te regelen met de bank. Hij is 18 jaar geworden dus meerderjarig en oma heeft ( ook voor de andere kleinkinderen ) gespaard voor hem. Toen dat geregeld was zijn we die namiddag naar het einde van de zeedijk in Heist geweest om daar foto’s te maken van de drie vuurtorens en we maakten daar ook een wandeling.( zie vorig logje)

De andere dag reden we richting bos.. Het bos in Knokke is van omvang niet erg groot maar toch vrij uniek omdat het lang geleden aangeplant is op duinengrond.
Hij vond het een goed idee want het was toch al lang geleden dat we daar nog eens wandelden. Ik had bij het begin van de Boslaan gezien dat er opknappingswerken geweest zijn. Maar het kwam er maar niet van om daar eens te wandelen( je weet wel operatie en herstel en dan nog eens operatie en weer herstel) en de keren dat  Sébastien hier een paar dagen was ,was het telkens vreselijk slecht weer.

Vroeger ging ik met mijn drie kinderen naar die bepaalde plek in het bos  waar je nog echt duinen en zand aantrof. Ook scouts en ksa trokken naar die plek om er heerlijke speelnamiddagen door te brengen. Met de jaren zijn de duinen grotendeels verdwenen onder stapels braambessenstruiken en verloederde die plaats. Sedert een aantal jaren wordt er over het hele gebied werk gemaakt om alles te herstellen. Jammer genoeg zijn zand en duinen verdwenen en groeien er daar bomen . Tot mijn verrassing zag ik bij het binnenkomen op het paadje dat er grondig gesnoeid is en de bramenstruiken grotendeels verwijderd zijn. Het wandelpad is wat meer begaanbaar gemaakt maar de paadjes lopen nog steeds omhoog en omlaag en kronkelend langs de bomen . De ondergroei is serieus opgekuist en maakt ook dat het luchtiger aanvoelt.
Een nieuwe omheining werd er geplaatst als afscheiding met de golf en je hebt een mooie inkijk.

Je hebt een pad beneden en hier lopen we op een pad boven op  de helling.

Het pad beneden.

zicht vanop het paadje boven, zoals je merkt is de ondergroei ferm gesnoeid en kan je weer kriskras door het bos lopen. Op een gegeven ogenblik was het zo volgroeid dat het niet meer leuk was om daar te wandelen.

Op het einde van het pad moet je nog een straat doorlopen om terug op de Boslaan te geraken. Daar staan villa’s die jaren geleden zijn gebouwd en die nu niet alleen aangepast worden maar waar er nog heuse woningen worden tegen aangebouwd.

Terug op de Boslaan zagen we aan de andere kant van de straat  een plakkaat ” Welkom in het Koningsbos”
“Oma gaan we daar ook eens wandelen”

Maar dat is voor morgen!!