8 maart Internationale Vrouwendag

De strijd voor gelijke kansen voor vrouwen en mannen gaat nog steeds door! Het is goed dat we er elk jaar worden aan herinnerd!

Zelf heb ik in het begin van mijn carrière ondervonden dat er verschil werd gemaakt tussen mannen en vrouwen op dezelfde werkplaats.
En niet alleen van mijn collega’s maar ook van de baas zelf. ” Die zou er eens voor zorgen dat ik binnen de zes maanden ergens op een bureautje zou eindigen in de administratie van de gemeente”.
Hij heeft zich lelijk vergist! Hij was allang op pensioen terwijl ik nog steeds mijn zelfde job deed.
Ook de collega’s vonden het niet zo prettig dat een vrouwelijk personeelslid hun rangen vervoegde. Ik was bij de eerste generatie met een hoger diploma dan de meeste mannen toen hadden. Ik kreeg naar mijn hoofd geslingerd dat ik beter voor mijn drie kinderen kon zorgen dan uit werken te gaan en dat ik hen zeker geen lessen te geven had. En dat ik maar beter dialect kon spreken ipv zo bekakt te spreken(  Ik had stage gedaan op verschillende plekken en was gewoon om AN te spreken).
Het pesten ging zo ver dat ik bijna een aanvraag moest doen om carbonpapier ( kopiemachines bestonden nog niet) te bekomen of de oude stylo moest ik afgeven om een nieuwe te krijgen. Ik werd soms aangesproken door de baas met mijn tweede naam Pharailde ,mijn grootmoeders naam.  Op een dag ben ik zo kwaad geworden dat hij ervan schrok en zich excuseerde. Ik zei “mijn grootmoeder noemt Pharaïlde en niet Frilde zoals U telkens zegt.”
Ik werd beschuldigd op eigen houtje kleren te kopen ( moest uniform dragen) zonder aanvraag aan de gemeente. Wat niet klopte. Gezien we maar met twee vrouwen waren kregen we van het Gemeentebestuur een eigen budget.
Het ergste wat me overkwam was dat ik na twee jaar niet vast benoemd werd omdat ik de opleiding niet had gevolgd. Gezien mijn diploma was dit geen vereiste maar was dit zo geregeld door de baas. Ik heb dan een jaar opleiding moeten volgen en pas dan werd ik benoemd. De jaren vóór mijn benoeming hebben gelukkig wel meegeteld voor mijn pensioen. Ook was er een onrechtvaardig loonverschil dat met de jaren weggewerkt werd door toedoen van de Gouverneur van Westvlaanderen die alle vrouwelijke personeelsleden eenzelfde loon wilde zien krijgen als de mannelijke collega’s.

Zo kan ik nog een blad vol schrijven…

Waarom ik dit allemaal verdroeg? Omdat ik koppig was en wilde bewijzen dat ik als vrouw mijn job als maatschappelijk assistente bij de Politie wèl aan kon en omdat ik mijn werk ” de sociale dienst”( zoals iedereen mijn werk noemde) héél graag deed.!
Het is me gelukt : ik heb 36 dienstjaren volbracht .
Toen ik op pensioen ging heb ik van alle mensen op mijn werk een enorme grote kaart gekregen met allemaal wensen erop en ze hadden allemaal een geldsom samengelegd waarmee ik kon kopen wat ik zelf graag wilde hebben. Alle vrouwen ( die er met de jaren zijn bijgekomen)en een paar mannelijke collega’s met wie ik nauw samenwerkte, kregen van de ondertussen nieuwe baas  een namiddag verlof om mij te verrassen met een etentje!

Gelukkig waren de tijden veranderd! Maar die beginjaren vergeet je niet zomaar!

 

Water,water en nog eens water!

We hebben de laatste weken al veel regen gehad en telkens als het stopte met regenen werden de straten  vlug weer droog. Maar de laatste dagen bleven er overal plassen staan. Sommige chauffeurs vonden het blijkbaar erg leuk om met hun auto door die plassen -die een groot deel van het wegdek innamen -te rijden. Hoge watergolven met gevolg. Sta dan maar vlak bij die stoep. Ik vind het zelfs gevaarlijk want je auto kan aan aquaplaning doen!Gisteren regende het de hele dag en ik zag op het terras en op de oprit plassen ontstaan die bleven nadat het ophield met regenen..

Deze morgen  stond het achterste deel van de tuin in het water.
Dat is  al meer voorgekomen maar nu was het echt lang geleden. Aan de ene kant van de tuin zag je het gras niet meer ,  aan de andere kant van de tuin zag je nog het gras maar was het echt zompig. Ook bij de achterbuur en de buur naast me stond een deel van de tuin in het water. Tja dan staat er gegarandeerd ook water in het achterste deel van het tuinhuis.
De hele dag scheen de zon  precies alsof ze ons wat wilde troosten. Het water is gezakt maar het blijft een zompige boel.

Ik zag vandaag vlak in de buurt een weide helemaal in het water staan. Dat had ik nog nooit gezien. Normaal lopen er altijd paarden in die weide. Maar de paarden zullen wel een droog onderkomen gekregen hebben.
O moest er daar plots héél erg hard op vriezen , dan hebben we een openlucht ijsbaan! Ach dromen mag hé

Ik herinner me dat opa als de tuin eens onder water stond met de helft van een grote schelp van een zandbak met de kleinzoons bootje voer in de tuin . Hij bond een touw aan de schelp , trok zijn laarzen aan en liep met de jongens in die schelp over en weer. Dolle pret!  Arme opa ,de kleinkinderen werden het maar niet beu !

De bovenste foto is van rond 10 uur deze morgen( toen ik opstond was er nog meer water, maar ja ik was nog niet echt wakker om een foto te nemen 🙂 ) en de foto eronder is in de namiddag genomen.

Achter in het tuinhuis stond er ruim 5 cm water. Omdat ik weet dat dit kan gebeuren staat er niets dat kwaad kan als het water daar opstijgt uit de vloer.( vloer op zand ! )

Juist om de hoek waar ik woon stond een grote weide in het water. Ik heb nog meer water in weiden gezien maar ik kon er niet parkeren. Deze foto is omstreeks 16 uur getrokken. Ik ben benieuwd of het morgen in de grond zal getrokken zijn.

 

PS Binnen de 48 uur heeft WordPress me enkele oplossingen voorgesteld. Vandaag heeft de zoon het voor mij opgelost. Er was overgeschakeld op een andere provider zonder mijn weten. De zoon heeft een update gemaakt en alles is terug bij het oude..

61ste reunie

Weer  een jaar voorbij en in de brievenbus troffen de “meisjes van het Kon. Lyceum in Brugge ” een kaartje in de bus om er aan te herinneren dat de eerste zondag van maart er weer aankwam. Alsof we dat na al die jaren nog zouden vergeten. Verleden jaar heb ik door ziekte forfait moeten geven.( klik). De klassemonitrice van  zoveel jaren terug heeft er al 61 jaar voor gezorgd dat we elk jaar aan de afgesproken datum worden herinnerd. Dat verdient een bloemetje hé! Wat ze ook elk jaar krijgt.
Ik heb verleden jaar aan mijn slaapmaatje wanneer we op citytrip gaan, gevraagd of zij in mijn naam het aperitief wilde betalen. Op die manier was ik er toch ook een klein beetje bij. Ik heb achteraf een mooie foto gekregen waarop ze op mijn gezondheid klonken.
Maar dit jaar was ik er weer bij . Hoewel ik er toch even voor gevreesd heb. Ik was nl zo erg verkouden dat ik toch een weekje flink ziek was. Allerlei siroopjes en keelpastilles geslikt ( meer kon de dokter niet geven ) en maar hopen dat ik in staat zou zijn om erbij te kunnen zijn. De afspraak was in Brugge zoals elk jaar en een vriendin zorgde ervoor dat ik tot bij haar kon rijden en vandaar uit bracht de echtgenoot van één van de vriendinnen ons tot vlakbij de deur van het restaurant. Dus ik moest niet in de kou lopen.
Het werd een gezellige namiddag en vrouwen weten  altijd veel te vertellen….

 

ps. Ik ondervind al een paar dagen moeilijkheden om foto’s te uploaden. Het gaat niet meer op de manier waarop ik het nu al jaren gewoon ben. Ik heb de hulp van WordPress ingeroepen en wacht op hun antwoord.  Met veel gesukkel en via een omweg heb ik toch deze collage kunnen uploaden

Lente in stormweer!

Is het nu Lente tijdens stormweer, gezien  de hoge temperaturen voor de tijd van het jaar?
Ik zit nu al dagen lang binnen gekluisterd met een serieuze verkoudheid. Twee dagen te ziek om rond te lopen en de andere dagen te mottig om iets te doen.
Mijn lieve apothekeres bezorgde me siroop en keeltabletten. Ze kent mijn recente ziekteverleden met massa’s verschillende medicamenten maar al te goed en zij was nu mijn toeverlaat want mijn huisdokter is met vakantie. En waar moet je anders naar toe? Spoed  of huisartsenpraktijk. Ach het is maar een verkoudheid hé en als je daar mee afkomt kijken ze wat meewarig naar je. Maar niet verzorgen daar heb ik ook geen boodschap aan.
Het weer is nu bepaald ook niet zo aanlokkelijk om naar buiten te gaan. Veel wind en regen en die ene keer dat ik inkopen voor een heel regiment heb binnengeslagen moest ik het achteraf bekopen met vreselijke hoestbuien en een gerafelde keel. Ik weet het wel  moest het maar vragen aan de kinderen , maar ze hebben in de voorbije tijd al zoveel voor me gedaan en de Colruyt is amper vijf minuten rijden van mijn huis.

Maar tussen de buiten ,regen en hagelvlagen was er af en toe ook eens een zonnetje. Goed ingeduffeld ( je had me moeten zien: ingepakt , alleen het mondkapje ontbrak maar dat werd opgevangen door een sjaal tot juist onder mijn ogen! ) trok ik de tuin in om foto’s te maken!
Het resultaat zie je hieronder

 

 

een weekje verschil tussen beide reeks foto’s van de bloesems van de kerselaar.

De tuinman had bij het snoeien van de kerselaar wat takken laten staan'(“saptrekkers” noemen ze dat in tuinjargon.) Die paar takken bloeien nu overdadig! overweldigend mooi op de kale knot.

Ik heb in het najaar geen bollen geplant omdat ik dat nog niet aankon. Maar dat is geen probleem want overal in de tuin zie ik hoge, lage,  kleine, dubbele paaslelies bloeien! Zelfs de blaadjes van tulpen piepen al boven tussen het mos dat ik gewoon in plakken kan afscheppen en laten drogen.

 

Een grote verrassing is de magnolia die op een paar dagen tijd volop in de knop staat.

Verleden jaar stond die pas  op 10 maart volop in bloei. Eén nacht vorst en de bloemknoppen vielen massaal uit de boom! Hopelijk dit jaar niet hetzelfde scenario

De kraai houdt vanop de gesnoeide treurwilg alles in de gaten. Wees maar zeker dat de andere vogels  als eksters en merels en zeker de kleine meesjes uit zijn buurt blijven! Neen het is geen kauw die vliegen hier ook genoeg rond, maar wel een pikzwarte raaf
Het eten voor de kleinere vogels hangt in de gesnoeide kerselaar open en bloot. Ze durven er niet massaal op af komen en daarom heb ik onder de aucuba plant de graankorrels gestrooid.

In het najaar was ik vergeten om de tulpenbollen te planten en die heb ik onlangs in bloempotten gestopt en zie ze komen al boven. Onder de rozen heb ik nog een toef wildemanskruid gevonden. Die plantjes zijn al straatoud en sommige jaren bloeien die niet eens!  Het zijn echt geen anemonen. al doet het bloemetje daar aan denken. De wilde aardbeien struikjes dragen al bloemetjes! In een hoek van de tuin heb ik tussen de nog “dooie” takken van de forsythia al gele bloemetjes ontdekt.

 

Omdat de driebubbel bloeiende en geurende paasbloemen geknakt lagen heb ik ze samen met een takje bloesem binnen in een vaasje gezet!

carnaval

Het stormweer is een beetje spelbreker geweest vandaag. Overal in het land zouden er vandaag carnaval stoeten zijn. Vele stoeten zijn afgelast of ingekort. Blankenberge had een verkort parcours en op sommige plaatsen mochten er geen karren rijden en in Heist is de stoet ook ingekort geworden. Aalst deed de stoet een uurtje later starten. Iedereen was benieuwd of die stoet zou starten want er was al zoveel te doen over de  beelden van de Joden verleden jaar en iedereen was er bijna zeker van dat er repliek zou zijn vanuit de carnaval groepen! Al die controversie is de beste reclame voor dit gebeuren. Al is het er soms over het is en blijft kolder  en satire .

Ik ga graag kijken naar de carnavalstoet in Heist . Er waren 48 groepen ingeschreven.
Maar dit jaar heb ik forfait moeten geven. Ik was zo erg verkouden met hoesten en keelpijn dat ik twee dagen mijn bed mocht houden. Ik ben er zeker van dat ik dit heb opgedaan toen we dinsdag een carnaval namiddag hadden met oliebollen à volonté ,en muziek en dans. Het was er warm en nadien moest ik toch een paar stappen  zetten naar mijn auto die op het marktplein stond.
Die namiddag ging door in Heist in een ontmoetingscentrum. Carnaval leeft enorm in Heist en velen waren verkleed gekomen naar die oliebollen namiddag! Ambiance verzekerd. Ik was niet verkleed maar al vlug stond er een feesthoed op mijn hoofd. Natuurlijk was er weer niemand die aan foto’s nemen dacht , hoogstens een paar voor hun eigen vrienden. In een zaal met 80 mensen heb ik dan maar fotograaf gespeeld ( doe dat graag hoor 🙂
Zo kan ik toch iets meegeven van het carnaval .

 

Even achterom kijken…

Woensdag was het precies 1 jaar dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis na een zware operatie.( klik) .Ontslagen is een groot woord, de chirurg liet me de keuze, ” nog wat blijven of toch proberen naar huis te gaan op voorwaarde dat ik opgevangen werd” . Ik moest toen niet lang nadenken. Hoe goed ik ook verzorgd werd en hoe lief iedereen ook was ,niks gaat boven thuis. Het was echter nog wel een harde dobber , niet enkel de eerste dagen en weken maar zelfs de volgende maanden. Het ging met ups en downs. Heden ben ik nog niet helemaal hersteld en de ene dag gaat het beter dan de andere. Maar dat is niet meer te vergelijken met verleden jaar. Ik moet enkel nog altijd leren dat ik alles wat rustiger aan moet doen en ook wat meer moet rusten. Tja dat is nu niet de aard van dit beestje en dat moet ik wel eens bekopen. De chirurg had het voorspeld “minstens een jaar”. Ik heb in een vroeger log uitgebreid verteld over het verloop van mijn ” ziekte”.( klik)

Lange tijd durfde ik niet alleen de deur uit, want ik had regelmatig van die zwakke momenten alsof je door je benen ging zakken. Die zwakke momenten worden nu minder en minder.
Ik ben woensdag in mijn eentje gaan wandelen op de omwalling in Sluis. (Niet aan zee =Veel te veel wind  )  Ik had het nodig om alleen met mezelf te zijn . Om alles op een rijtje te zetten en de woede te ventileren door een flinke wandeling.  Bijna twee jaar is het geleden dat een verkeerde diagnose is gesteld die me bijna het leven heeft gekost . De vitaliteit van weleer krijg ik nooit meer terug. Ellendige maanden heb ik gekend. Niet meer aan denken , zeggen ze dan , het is voorbij.  Je bent weer goed en dat is het voornaamste. Het kon eenvoudig opgelost worden  had de specialiste haar werk gedaan zoals het hoorde. Ze is ondertussen ontslagen .

Dus als ze me vragen “oe ist met je?” dan zeg ik “goed” . Zoals het ook goed gaat met de ooievaars op hun broednest, de  langhorns in de weide en de grazende schapen !
Een uurtje doorstappen. Het is me gelukt zonder zwakke momenten  ! Nog een paar boodschappen gedaan en dan terug naar huis …om te rusten 🙂 

.

Het ooievaarsnest aan het kanaal was bewoond. Later zag ik het mannetje met serieuze takken af en aan vliegen. Nest in wording!!

Ik wandelde niet tot aan het bruggetje waar je dan aan de overkant terug naar het centrum kan wandelen.
Ik draaide links af om op de omwalling te wandelen. Je hebt er een mooi zicht tot aan de grote weg rond Sluis.

Het waterpeil stond hoog en in de wei aan de binnenkant van de omwalling stond er overal water in het gras.
De langhorns liepen rustig te grazen

De storm had hier en daar een boom gespleten en doen omvallen.

Mooi zicht op de torens van Sluis.: de kerk, het raadhuis en de molen. Het ooievaarsnest was deze keer leeg.

Een kudde schapen graasden tegen de omwalling , maar hier was het spreekwoordelijke zwarte schaap een wit schaap !

 

 

Lentekriebels

Er zijn dagen dat ik echt al lentekriebels krijg. De zon komt je als het ware wakker schudden( al is het tegenwoordig niet voor lang) en dan heb ik zin om eens naar een tuincentrum te kijken wat er al te vinden is . De twee  kerstrozen in de hall hadden hun mooiste tijd gehad. Weggooien ga ik  niet doen , ik ga die in een nieuwe pot aarde zetten en laten staan in het tuinhuis tot ze naar buiten kunnen verhuizen. Als het weer wat mee wil kan ik er twee mooie groene planten aan overhouden.

In Intratuin gelegen tegen Maldegem hebben ze altijd een mooie keuze van kamerplanten. Dus reed ik naar het tuincentrum . Het was koud en grijs ,maar ’s morgens had de zon toch even om het hoekje gekeken.. Eén serre in het tuincentrum had al vrolijke voorjaarsplantjes , maar daar waag ik me toch niet aan. Eén nacht vorst en ik kan opnieuw beginnen.

Wat er wel was : een grote voorraad witloof wortels. Ach waar is de tijd dat mijn broer een grote baal van die wortels meebracht en ik die in de grote tuin en ook in een grote tobbe in het tuinhuis plantte. De lekkerste witloof ooit !
Ook al een grote voorraad plantaardappelen. Daar begin ik niet meer aan. Ik heb twintig jaar lang  aardappelen geplant in een grote tuin . Drie soorten : vroege oogst ,wat latere oogst en nog wat later. Ik kon mijn man maar niet aan het verstand brengen dat het veiliger was om verschillende soorten te planten. Want als één ras ziek werd dan had je toch nog altijd de andere soorten aardappelen.

Wat wordt er toch geprutst : aardbeien die naar ananas smaken!! En planten waarvan je de blaadjes als spinazie kon bereiden en de vruchtjes die smaken naar aardbeien. Ik heb van die laatste twee wortelstokken gekocht. Ben benieuwd. Maar ik wacht nog wel even om die al te planten.

Dahlia knollen in alle kleuren , maten en groottes.

De bloesemplanten staken de ogen uit.  Eén nacht vorst en vergeet het maar. Toch nog veel te vroeg. Buiten was er keuze genoeg voor de buitenplanten. Maar dat interesseerde me nu niet.

Zoveel zakken kippenvoer!. En dan die bakken vol gedroogd mos.
Ik ga in mijn tuin ook eens mos verzamelen en drogen. Ik kan er  hele plakken van de bodem plukken in de bloementuin..

Er wordt ook gezorgd in het tuincentrum (en liefst op het einde van de “wandeling ” )dat er mooie hoekjes zijn met een heleboel ideetjes om je interieur een nieuw en vrolijk uitzicht te geven
Maar ik hield het bij twee groene kamerplanten om de hall weer wat op te vrolijken!( die onderste had ik al)

Een dan terug naar huis via Sluis. Kijk toch eens naar dat sportkarretje geparkeerd langs de kaai in Sluis. Neen dat is niet mijn auto maar deze doet denken aan een blogvriendin die ook zo’n auto heeft en er leuke uitstappen mee maakt.

Na een kopje thee en een pannenkoek reed ik naar huis in mijn onopvallende , grijze wagen!