Zoute Grand Prix

Het hele weekend is Knokke-Heist in de ban van auto’s !
Oa :De Flying Quarter Mile op het voetbal stadion De Taeye( Heist ) in Knokke-Heist.
Meer dan 200 wagens die allen een respectabele leeftijd hebben namen deel aan deze snelheidsproef.
Prachtig weer en een parcours rond het voetbalveld en een deel straten van Heist  zorgden voor vele kijklustigen.Twee auto’s vielen in panne en moesten weggesleept orden. Jammer voor de deelnemers. Ze hadden er toen wel al een rit van 250km opzitten

.    

   

wandelen

Nog een good day !!Ze beginnen zich op te stapelen! Dank aan één van de zware pillen die ik niet meer moet innemen wegens doosje leeg !! Alleen nog wachten op de resultaten van de controle op 8 oktober!

Ik las onlangs een artikel over op reis gaan en dat mensen het dikwijls ver buiten de grenzen zoeken terwijl er in de eigen omgeving ook zoveel moois is. Na wat rusten na de middag ( zonder gaat het nog niet want het doosje van een tweede zware pil is nog niet helemaal leeg) trok ik er te voet op uit in mijn eigen omgeving. Meestal rij ik door de wijk met de auto of per fiets gewoon met de bedoeling om boodschappen te doen. Nu  kon ik eens rustig rond kijken.

 

Ik wandelde door verschillende dreven ( alle straten noemen hier dreven  met namen van bloemen en bomen ) Ik stelde vast dat de bomen erg gegroeid waren en dat er aan veel woningen verbouwingen waren gebeurd. Het gras staat overal weer groen en er zijn nog relatief veel bloemen te zien.

Op het einde van een dreef had ik een klein inkijkje in een tuin waar een fontein met groene armen water sproeide zoals uit een douche!
Aan de andere kant van de straat was het riet dat het hele beekje overdekte helemaal afgesneden. Het is een kronkelend watertje tussen een grote weide en een villa.

Ik sloeg een weg in anders zou de wandeling me te ver leiden nl naar de grote baan richting Sluis. Ik zag er veel koeien bijeen staan aan een schuur. Ik denk dat het tijd was om gemolken te worden. Anders lopen ze verspreid in de verschillende weiden rond de boerderij. De velden lagen reeds geploegd en geëgd. De mais oogst was vroeg binnen dit jaar !

In de omgeving van de boerderij staat een Mariakapelletje. De kapel in de Sacramentstraat is er geplaatst naar aanleiding van het 25- jarig jubileum van de boerinnenbond (1911-1936) en ingehuldigd in oktober 1937. Ter herinnering aan het gouden jubileum kreeg het de vermelding: ‘Dankbaar aandenken – 50 jaar boerinnenbond: 1911-1961’ Jaarlijks is er in mei een bedevaart naar dit kapelletje.

Wanneer ik vroeger met de twee kleinzoons  ging fietsen en we kwamen langs dit kapelletje trokken ze allebei de remmen toe gingen rusten en… picknicken op het bankje vóór het  kapelletje.
  Ik wandelde in een  lus terug naar huis. In de verte zie je de auto’s op de Natiënlaan aanschuiven  om de badstad te verlaten .

Binnenkijken in tuinen is altijd leuk. Op de bovenste foto een strakke tuin.
Maar ik merk toch dat de kleine kiezeltjes die in cirkels werden getrokken  vervangen zijn door tegeltjes! Minder werk .
Op de onderste foto een kinderfiguurtje  in een fonteintje.

Ik wandelde langs een tuin waar een heel oude boom stond die erg kort was gesnoeid. Rondom de boom zag je honderden kleine paddenstoeltjes.
De bewoner van het huis stond geleund op een vensterbank te genieten van de zon. Hij was indertijd een collega van mijn vader en hij kwam een babbeltje slaan en nodigde  me uit om dicht bij de boom  een paar foto’s te nemen.

Jaren geleden stond hier een oude boerderij die heel mooi en authentiek gerestaureerd werd.  Een toen bekende persoon in de politiek verbleef er af en toe en de concierge moest zorgen dat het grote domein met een grote vijver en vol oude bomen onderhouden werd! De naam van de boerderij is ook de oorspronkelijke naam van de wijk waar ik woon, Reigaartsvliet. De geschiedenis heeft te maken me Het Zwin zelf. Wil je meer weten? Smeer je kuiten maar in : ( klik)

Nu blijft er niets meer over van deze boerderij en concierge woning. De bedoeling was om de grond te verkavelen voor een tiental villawoningen met zwembad of vijver. Dit is nooit doorgegaan .De promotor kreeg nooit toestemming om te bouwen. Maar jammer genoeg is de oude boerderij en concierge woning allang afgebroken en de vijver is helemaal verloederd.
De vijver paalt aan de grond waar ik indertijd een  grote  groentetuin had en tijdens de zomermaanden putten de eigenaar van die grond en ik water uit deze vijver om de groentetuin te begieten.

En toen wandelde ik recht naar huis toe …

Tot volgend jaar !

Ik fietste gisteren langs de zeedijk tot in Heist ( ik had een “good day” , ik heb de laatste weken al meer “bad days” gekend) .
Het weer was er ideaal voor en de zomerdrukte is voorbij. Dat betekent rustig fietsen op de zeedijk De strandcabines worden afgebroken en hier en daar zie je al gaten in de rijen.

Het strand ligt er verlaten bij.
De rode container van de reddingsdienst staat er nog.

   Bij een sportclub leek een feestje aan de gang nadat alle catamarans waren binnengevaren..

Oei geen verkiezingsreclame ,
maar een petitie tegen een zeekanaal voor de kust van Knokke-Heist
Het overdenken waard. Denk maar aan het ontstaan van de Baai van Heist
en het ontstaan van een reusachtig strand in Zeebrugge
na verlenging van de twee havenmuren in Zeebrugge en
kan de verzanding van het Zwin daar ook een oorzaak van zijn?….
Discussiepunten genoeg!

Mooie herfstdagen…

,.. Ja ,Ik probeer er van te genieten wanneer ik na mijn middagslaapje uit mijn zetel klauter. Beter kan ik het niet verwoorden. De pijnstiller voor de zenuwpijnen maken me nog suffer dan ervoor. Maar kom elke dag vermindert die pijn en ik zie dat doosje met de pillen die het me zo moeilijk maken leeg geraken. Nog een paar dagen en halleluja het doosje zal dan echt leeg zijn. Ook het doosje met de cortisone pillen geraakt langzamerhand leeg. Ik hoop dat ik dan weer normaal zal zijn en niet meer zo vlug moe en vergeetachtig en vooral bevrijd van allerlei pijnen..

Zaterdag was het weer een stap terug en dat maakte me toch een paar dagen moedeloos. Om niet toe te geven heb ik elke dag iets fysieks gedaan na mijn middagdutje. Lezen helpt me niet om mijn gedachten te verzetten. En gezien het tot in de late namiddag mooi weer is kan ik me wat uitleven in de tuin.
Ik heb gras afgereden en omdat het zo geregend had tijdens het weekend was dat wel een hele karwei  : gras te lang en grond te nat. Maar ik heb nog veel meer gedaan zoals de terrassen  en paden spuiten tegen het onkruid  terwijl het nu enkele dagen droog en warm is. Ik heb ook met de verfborstel rondgelopen en de gevel geretoucheerd waar de verf afgebladderd was. Ziet er weer netjes uit.
Alles in rustig tempo en met mate.

Ik oogstte nog tomaten , snoeptomaten , paprika’s en wonder o wonder er lag ook ook een appel onder het appelboompje! Ik dacht dat al de bloesems afgevallen waren in het voorjaar na een paar koude nachten! Blijkbaar heeft eentje het overleefd !

Onlangs werd door de zoon van mijn neef een nieuwe deur gestoken in het tuinhuis en terzelfdertijd repareerde hij de twee poortjes aan weerskanten  van het huis. Die heb ik ondertussen al een vernislaagje gegeven. De deur van het tuinhuis heeft  een eerste laag  gekregen en de voorgevel van het tuinhuis is gebeitst( ondertussen helemaal gebeitst! )

Het gras afrijden was wel een karwei omdat de grond nat lag maar het lukte me toch. En ik vond nog veel trosjes snoeptomaatjes en nog wat paprika’s. Hopelijk rijpen ze nog wat.

Ondertussen kan ik ook genieten van de bloemen die hun best doen om nog kleur in de tuin te brengen.

Het voorbije weekend…

…is voor mij niet zo denderend verlopen.

 

Ik heb in vorige logjes al verteld over mijn” strijd” tegen Colitis Ulcerosa. Eind mei is deze chronische ziekte bij mij vastgesteld. Op dat ogenblik wist ik daar maar héél weinig over. De eerste onderzoeken waren pijnlijk en ik liep na één van de eerste onderzoeken een week lang gekruld van de pijn , zelfs bij het ademen deden mijn ribben pijn.
We zijn nu bijna vier maanden verder en na verschillende kuren met medicatie waarbij enkel bij de laatste kuur een kleine verbetering merkbaar was, onderga ik nu een zware kuur die zes weken duurt. Ik was verwittigd dat er bijwerkingen konden zijn. Dat viel al bij al redelijk mee( aan de ene kant een soort slaap waarbij de hersenen maar niet tot rust kwamen , hoofdpijn , geen eetlust , doodmoe zijn overdag, zich flauw en misselijk voelen bij momenten…) , ik hield me vast aan het feit dat ik toch al meer gevarieerd voedsel kon eten zonder pijn of bijwerkingen te hebben. In het begin heb ik nl. anderhalve maand geleefd op soep, thee en geroosterd brood of beschuiten met wat gekookte hesp of smeerkaas. Meer verdroeg ik niet .

Ik telde nu de dagen af tot 8 oktober ( voor een nieuwe controle )en dan héél waarschijnlijk afbouw van de zwaarste medicatie. Maar het weekend heeft dochterlief me naar de spoed moeten brengen omdat ik een ongelofelijke pijnlijke opstoot kreeg van zenuwpijnen in al mijn gewrichten.  Ik durfde uit mezelf geen ontstekingsremmer nemen gezien de medicatie die ik al inneem.
Een gelukkig toeval was dat de spoedarts van dienst een collega in dezelfde discipline van mijn behandelende arts en die heeft het dossier nagepluisd. Die spierpijnen kwamen zeker voort door de medicatie en ik kreeg hiervoor een stevige ontstekingsremmer en geleidelijk verdween de pijn. Maar terzelfdertijd werd een blaasverzakking vastgesteld. Daarover sprak hij zich niet uit , het kon eventueel een gevolg zijn van de medicijnen. Hij heeft een gynaecoloog opgebeld voor die blaasverzakking(toevallig mijn eigen gynaecoloog) en maandagnamiddag kon ik al terecht. Er werd een ring opgestoken en laat ons hopen dat ik die niet afstoot. Anders wordt het een kleine operatie en dat kan ik er momenteel echt niet bijhebben.
Het gaat in elk geval al beter en elke dag die nu voorbijgaat is er eentje dichter bij 8 oktober en hopelijk zonder nog eens nare bijverschijnselen.

Normaal zou ik dit allemaal niet neerschrijven. Ik heb in die voorbije maanden ondervonden dat veel mensen niet weten wat deze chronische ziekte inhoudt en welke impact dit op je dagelijkse leven heeft.
Ik kan maar één goeie raad geven: Ga jaarlijks eens langs bij een arts en laat een darmonderzoek doen. Zelfs al merk je niets , het is zeker beter dan dat je een kuur moet ondergaan zoals ik nu. Ik heb ook nooit iets gemerkt en dacht steeds dat het mijn maag was die bepaalde voeding niet goed verdroeg! En daar kreeg ik medicijnen voor.

 

Vlekje houdt me steeds gezelschap en ze gaat demonstratief in de zetel zitten
tot ik bij haar kom liggen/zitten. Ze houdt er niet van om gefotografeerd te worden.
Ofwel kijkt ze naar beneden ofwel draait ze haar kopje om.
.

Blankenberge vervolg

Alle gemeenten langs de  Belgische kust hebben hun best gedaan om tijdens de zomermaanden op de zeedijk een aantal beelden te plaatsen. Jaarlijks probeer ik tot in Oostende te geraken. Dit jaar is dit doel niet bereikt. Gezondheidsproblemen. Ik was graag nog tot in De Haan geraakt omdat er daar oa. ook beelden staan van de bekende Linde Ergo die werkt en woont in De Haan. Van haar waren vorig jaar beelden te zien in Knokke in een galerie.
Ik ga me niet uitspreken welke gemeente de mooiste beelden heeft/had want zoiets is toch erg persoonlijk. Toen ik in Blankenberge tevergeefs naar de zeilrace ging kijken zag ik bij het terugkeren langs de wandelkade aan het haventje volgende beelden.
Het stuk wrakhout tot beeld verwerkt vind ik passend aan  zee! De marmeren en zandstenen beelden van Lieven Debrabandere zijn zo gaaf en met symbolische namen verwijzend naar de mythologie . Kijk zelf maar even.

Wat je met wrakhout kunt doen!

 

 

Eduard Vandaele heeft het beeld van moeder en kind gemaakt. Het staat er al jaren.
Het kind werd indertijd gestolen maar de kunstenaar heeft een nieuw bronzen beeldje gemaakt.