Op zoek naar planten ?

Toen ik uit het ziekenhuis kwam ging ik de hele wereld verslaan ! Zucht,  het werd eerst nog een paar weekjes rustig aan doen, even rondlopen en uitgeput terug in de zetel onder een dekentje. Maar na een paar weekjes wilde ik toch de wijde wereld weer in en het eerste wat ik toen gedaan heb is naar de vergroting van de zwingeul gaan kijken die pas in maart van dit jaar was opengesteld. Ik heb er toen een logje over gemaakt. Een kort  tripje maar het was een grote stap voor mij na al die maanden afzien.

Mijn vriendin was altijd bereid om mee te gaan met mij op die korte uitstappen. Ik voelde me helemaal niet zeker bij het stappen. Komt van de narcose zeiden ze en ook van de erg schommelende bloeddruk. Erge moeheid kon me zo overvallen dat ik er werkelijk moest bij gaan zitten. Eigenlijk bleef ik beter thuis , maar dat maakte me zenuwachtig want ik voelde me niet meer zo ziek en ik wilde vooruit. Genezing kan je echter niet forceren…

Het was bijlange nog niet de tijd om uit te kijken om bloemen aan te schaffen voor de tuin. Maar sommige bloemencentra zijn zo mooi dat je er gemakkelijk kan in rondkuieren zonder planten te kopen. Dat deden  mijn vriendin . In mijn omgeving zijn er wel een paar van die centra en die zijn zo mooi ingericht en zeker met het voorjaar en Pasen in het vooruitzicht

  

 

 

Hoewel het nog veel te vroeg was om planten te kopen voor buiten, kon je toch al heel wat uitkiezen. Ik heb toen enkel gekeken want ten eerste liet het weer het nog niet toe om buiten te werken en ten tweede kon ik dat zelf nog niet aan. Maar kijken kon wel en dat hebben we dan ook gedaan. De aankopen zijn veel later gedaan én toen kon ik die zelf al planten : nu een beetje en dan een beetje 😉

   

 

 

1Mei !

 

 

 

 

…’t Is mei, mei mei
Wat een gevoel
’t Is mei
Dat scheelt een heleboel
En ik dans met stoel en al in de zon en plein publique
En de hele wereld is muziek…
 (een fragment uit een liedjes tekst van Toon Hermans)

 

Boshyacinten

Ik moet geen reis ondernemen om ergens in een bos de bluebells te bewonderen. Ik heb er zelf genoeg in de tuin staan : langs de voorzijde , opzij en langs achter . Elk jaar opnieuw zijn ze daar weer . Elk jaar komen er meer en meer bij. Elk jaar kleuren ze opnieuw de tuin met hun blauwe wiegelende kopjes. Werk heb je er niet aan als je die eenmaal in je tuin hebt. De knollen kruipen elk jaar dieper in de grond en eenmaal de bloemen uitgebloeid zijn trek je de stengel met de uitgebloeide bloem uit. De knol laat je gewoon zitten. Ik heb ervoor gezorgd dat er op dezelfde plaats andere bloemen  aan de beurt kunnen komen. Nu is het nog volop genieten.

 

PS: En paar jaar terug was ik met de kleinkinderen een paar dagen met vakantie in Frasnes( le Pays des Collines) waar de vroegere buren een vakantiewoning verhuurden. Zij hadden ons aangeraden om een stuk bos niet zover van de woning te bezoeken. Dat hebben we gedaan. Ik plaats hier enkele foto’s van dit  bos waar geen paadjes waren en we voorzichtig tussen de bloemen stapten! Grandioos zicht!

 

 

1 mei in de tuin

Ik hoop dat iedereen genoten heeft van deze zonnige dag

 

Zelf heb ik de Dag van de Arbeid letterlijk ingevuld. Ik ben de hele dag bezig geweest in de tuin. Bloemen planten, wieden, bloembakken vullen… nu maar hopen dat het weer geen spelbreker wordt want de ijsheiligen zijn nog niet langs geweest.
Nog van een rustige avond genieten en hopen dat het morgen opnieuw zo’n mooie dag wordt. Deze middag heb ik in elk geval een tijdje buiten in het zonnetje kunnen zitten .

Er zijn veel bloesems aan het kleine appelboompje.
Vorig jaar bloeide die ook maar er was nachtvorst en alle bloesems waren verdwenen.
Geen appels natuurlijk. Nu maar hopen dat ik dit jaar  appels mag oogsten!

 De bleke en donkere jasmijn dragen dit jaar enorme bloemtrossen en ze ruiken ook zo heerlijk    

Ik hoef niet naar het Hallerbos. Hier staan rondom  het huis veel hyacinten in bloei. Elk jaar komen er meer en meer bij.

De lelijkste boom in de tuin staat in bloei. Opa vond het een slangenboom met zijn slingertakken en enkel op de uiteinden kreeg die witte bloemetjes die later  rode besjes werden. Een hulstboom want met de jaren is het geen struikje maar een echte boom.
Op een paar dagen tijd staat er een mooie bloemkroon op de schoenlappersplant. De tulpen die nu bloeien staan schots en scheef met hun bloemknop. Het valt danig op. De wind?

Ik heb jaren deze muurbloem( linksboven) die in verschillende kleuren bloeien gehad en opeens was die verdwenen.. Een echte ouderwetse en gemakkelijk te kweken plant . Toen ik die geurende planten zag staan in het tuincentrum heb ik er eentje gekocht en ik hoop dat die zich weer flink gaat vermeerderen. Mijn moeder noemde die ” groveliers”. Rechtsboven de judas penning die al zijn penningetjes aan het vormen is.
Vergeetmenietjes staan ook de hele tuin door. Wanneer die uitgebloeid zijn trek ik de planten uit want anders staat de tuin volgend jaar helemaal vol. Die zaaien zich enorm uit. Héél mooi maar té is soms toch té.
De geraniums krijgen morgen hun plaatsje, ik zag  het niet meer zitten om die vandaag nog op de vensterbanken te zetten.Op die tuinzetel kun je me vinden als nu het zonnetje schijnt! Wanneer het warmer is verhuis ik naar het terras achteraan. De onderste foto is een paar vierkante meters van mijn ” bos”. In de zomer is het dichtgegroeid ( en heb ik er ook geen werk aan) Dit jaar heb ik vooraan ( niet zichtbaar )een stuk ingezaaid met bijenvriendelijke bloemen. Ik ben benieuwd. Achteraan zie je nog juist de schommelbank. Niet aan te raden om er te zitten, die moet eerst nog met de drukspuit gewassen worden. Zalig om daar te zitten bij  ondergaande zon.

Voor straks slaap lekker! Zal voor mij geen probleem zijn 🙂

 

Fietsen in de eigen wijk

Het was lang geleden dat ik in mijn eigen omgeving heb gefietst.  Eens kijken wat er allemaal veranderd is sedert vorige zomer. Met de auto rijd ik wel in de omgeving maar dan meer op de grote verbindingswegen die leiden naar Knokke of naar Sluis. Ik rijd dan niet door al die wijken en straatjes. En dat heb ik vorige donderdag gedaan.

Ik reed  door veel rustige straten met mooie huizen en goed onderhouden tuinen en waar veel bomen momenteel in bloei staan. Het viel me op dat er ook veel woningen te koop staan en toch wordt er nog overal gebouwd.

Waar vroeger een hele grote weide was  werden er een 40 tal woningen gebouwd. Op een groot plakkaat stond dat ze op wandelafstand van de zee lagen!
Goeie genade dan moet je al een flink eind wandelen. Het heeft ook jaren geduurd eer  die woningen verkocht geraakten.
Van op die plaats doe ik er zelf minstens een kwartier over met een gewone fiets. Vlak vòòr deze woningen ligt een groot stuk landbouwgrond  horend bij een groot melkvee bedrijf.

Vlak bij de boerderij werd jaren geleden een kapelletje gebouwd met steun van de Boerinnenbond. Achter dit goed onderhouden plekje in een bocht van de weg lopen -zodra het weer het toelaat -heel veel koeien. Op deze donderdag leken de koeien het warm te hebben want ze lagen te herkauwen  in de weide. Niet eentje kwam eens kijken tot aan de omheining !

 

Ik fietste nog een stukje langs de Kalvekeetdijk ( de oude baan van Knokke naar Sluis). Op die weg is een breed fietspad  en soms rijd ik op dit fietspad  om dan langs een aangelegd fietspad tussen de landerijen richting Knokke te rijden. Op de foto zie je in het  midden  iemand op de fiets op dit paadje en rechts op de foto is de manège. Door ruilverkaveling is de manège  waar je al die villaatjes ziet staan verhuisd naar een meer afgelegen en groter domein. (overlast voor bewoners rond de manège). Tijdens het weekend fietste ik langs dit paadje  naar zee.

Na een hele rondrit reed ik terug naar huis en nam nog een kijkje  in de tuin waar ik gedurende 18 jaar zelf getuinierd heb samen met de eigenaar van de grond. Onlangs heb ik vernomen dat de gezondheid van de ondertussen 90 jarige man plots zodanig is verslechterd dat hij sedert een maand in een rusthuis verblijft. In het vroege voorjaar was hij al begonnen met een deel van die lap grond te bewerken en had hij gezegd dat ik ook dit jaar de aalbessen en blauwe bessen kon komen plukken( ik had die indertijd zelf geplant). Dat zal nu  wel verleden tijd zijn. Het onkruid begint stilaan bezit te nemen van de tuin.

Het was een mooie tijd toen we jaren geleden met drie buren plus de eigenaar een lap grond van 1000 m2 bewerkten , elk een stuk van 250 m2 ! Ik plantte er aardappelen en alle groenten die een gezin normalerwijze gebruikt. Onderling wisselden we zaden en plantgoed uit en had de een teveel dan gaf die het aan de ander. Ik had ook enorm veel braambessen en wie er wilde kon er plukken. De pompoenen en courgettes werden uitgedeeld aan de buren . Maar bij de pompoenen moesten ze beloven dat ze op Halloween er eentje  uitholden en op hun oprit of muurtje plaatsten. Toen waren er nog veel kinderen in de straat. Mooie herinneringen.

Bloesemtijd

Deze kerselaar was de lievelingsboom van opa. Aanvankelijk was het een sprietig boompje met enkele takken  die in  de hoogte groeiden. Opa zorgde ervoor dat er onderaan niet teveel zijtakken kwamen( zoals op de eerste foto). Jaar na jaar groeide hij beetje bij beetje hoger. Toen opa er niet meer was heb ik de bloesems op de stam na de bloei verwijderd . Ik ben zeker dat hij goedkeurend zou knikken als hij zijn kerselaar zo mooi in bloei zag staan. Op twee dagen tijd stonden al de bloesems voluit. Je ziet het verschil op beide foto’s .

fietstocht van eergisteren

Het was gisteren veel te mooi weer om aan de pc te zitten. Ik kon op het terras blijven zitten tot het schemer werd. Hoeveel keer gaan we dit nog kunnen doen?
Ik deed in de namiddag met de fiets een paar boodschappen in de nabijgelegen Colruyt . Ik was van plan om die dan eerst thuis af te zetten en nog eens  naar de zee te fietsen richting ’t Zwin. De dag ervoor was ik richting Heist gefietst. Ik ben er niet aan toe geraakt…
Op de parking van de Colruyt werd ik aangesproken door ook een vrouw met een e-bike die op zichzelf aan het foeteren was dat ze vergeten had haar grote fietstassen aan de fiets te hangen. Toen kwam er nog een vrouw bij die haar boodschappen in de fietstassen van haar e-bike aan het proppen was. Ze mengde zich ook in het gesprek dat ging van parkeerproblemen, gedragingen van toeristen, de onvriendelijkheid van verkoopsters in winkels, het gevaar van fietsen in de stad , de hoge prijzen voor de huizen zodat de eigen inwoners uitwijken …

Héél interessant allemaal 🙂 . Na ruim een uur gingen we uit elkaar met ” nog een prettige dag” en eerlijk ik heb me geen moment verveeld . Gelukkig had ik geen diepvries waren mee maar ik constateerde dat door mijn gevulde fietstassen en nog een extra tas aan het stuur het toch te gevaarlijk was om nog veilig te  fietsen zelfs met een e-bike! Ik ben dan maar te voet naar huis gewandeld en ben niet meer gaan fietsen .

Maar nu over de fietstocht van de dag ervoor:   Ik stak de Natiënlaan over om richting Heist te fietsen en even verder hield ik halt om een paar foto’s te nemen van het nieuwe ziekenhuis, AZ Zeno dat einde maart zijn deuren heeft geopend.

 

 Het ziekenhuis is al operationeel maar rondom is de afwerking nog bezig

Een paar  honderd meter verder is het budget hotel Ibis aan zijn afwerking bezig. De bedoeling is om patiënten die een tijdje regelmatig terug moeten komen naar het ziekenhuis daar kunnen logeren of eventueel familie die dicht bij een patient wil blijven.

Minder leuk is dat vlak vòòr het ziekenhuis het nieuwe uitvaartcentrum  ook aan de afwerking bezig is. Het ligt vlak naast de parkbegraafplaats. Lig dan maar in een kamer met uitzicht hierop.

Ietsje verder staat sedert korte tijd een boerderijtje te verkommeren. Het zal wel gesloopt worden passend in het project Duinenwater . Achter dit boerderijtje wordt oa. een nieuw golfterrein aangelegd.
En aan de andere kant van de straat heb ik de foto’s gemaakt van de schapen met hun lammetjes.

Deze lange weg is de ideale verbindingsweg tussen Westkapelle en Heist. Rijdt er liefst niet meer dan 50km per uur
anders een boete ( ik heb het ondervonden. recent is de snelheid van 70 km terugegaan naar 50 km/uur).
De berm tussen het brede fietspad en de baan staat vol paardenbloemen . Ach ik vergat om een overzichtsfoto te maken.

Zicht vanop deze weg op de watertoren van Duinbergen en de flatgebouwen van de Laguna.
Na een stop bij mijn schoonzus in Heist  reed ik naar de zeedijk om terug te fietsen

Ja ja de beachwatchers zitten er nog  (van Aurora cañero )

Zij houden ook dit grote appartementsgebouw Cap Horn in de gaten. Het geraakt maar niet af.
  De duinen en het strand met de opbouw van cabines en het aanvoeren van catamarans

Deze helling doet me terugdenken aan vroeger. Als kind  reden mijn broer en ik met de fiets ,benen wijd gespreid, naar beneden tot ergernis van onze ouders 😉

Toen was het daar nog kalm, nu is het levensgevaarlijk.

Nog een zicht op het rustige strand

Onlangs reed ik met de auto door deze laan waar op de vroegere tramberm nu bloemen zijn geplant. Ik dacht toen “de eerste keer dat ik hier met de
fiets langskom neem ik een paar foto’s.” De plotse hitte heeft ervoor gezorgd dat ze bijna uitgebloeid zijn.

Wat is nu het mooist! Beide kunstwerken zijn veel besproken : links het  kunstwerk  de AVL mannen van Joep van Lieshout( nl) of
rechts de strandcabines van Jean-François Fourtou (FR) in het kader van Beaufort 2018

En op weg naar huis nog een rotonde met mooie zalmkleurige en witte tulpen.
Momenteel staan overal op de rotondes tulpen in bloei.