Egel in de tuin

Het gaat niet goed met de egel populatie las ik in de krant! De laatste 10 jaar zou het aantal egels met de helft zijn verminderd.
Elk jaar zie ik in de tuin wel  een egel lopen. Deze week tegen valavond zag ik er eentje. Zodra hij me in de gaten kreeg liep hij weg. Ik had al gemerkt dat het bordje met eten dat ik voor de buitenpoes neerzet onder de haag  elke morgen vol aarde lag. Egeltjes hebben de gewoonte om op het bord met eten te gaan staan. Ik heb geprobeerd om een paar foto’s te nemen, het is toch enigszins  gelukt.
“De egel is een insecteneter die vooral leeft in ‘randzones’ waar een grote diversiteit aan insecten te vinden is, zoals bosranden, hagen en heggen. Maar in het agrarisch landschap zijn veel hagen en heggen op de schop gegaan door ruilverkavelingen en schaalvergroting. Recentelijk is uit diverse onderzoeken ook gebleken dat de biomassa aan insecten (en daarmee het voedsel voor de egel) sterk  achteruitgegaan is in de laatste decennia. Daar zal het massaal gebruik van pesticiden niet vreemd aan zijn.  Ook zijn veel woningen zodanig omringd aan drie zijden door heggen dat de beestjes de straat over moeten om naar een andere tuin te gaan .
Egels staan al tien jaar op nummer 1 in het project ‘Dieren onder de wielen’ wat het aantal gemelde verkeersslachtoffers onder de zoogdieren betreft.” Bron Natuurpunt.

Toen de kinderen nog jong waren hebben we hier eens een winter lang een klein egeltje in de garage in een bak met stro gezet. Het beestje was wellicht vergeten op tijd aan zijn winterslaap te beginnen. Hij hield daar een mini winterslaap want elke dag kwam het uit zijn bak op zoek naar eten! Het liefst gehakt en yoghurt! Hij was zo tam dat je die kon strelen. Op een dag in het voorjaar toen de poort openstond is hij- of was het een zij- het afgestapt de wijde wereld in. Maar ik ben er bijna zeker van dat we de daarop volgende jaren dezelfde egel ( die was ondertussen flink gegroeid) of zijn afstammelingen in de tuin hebben gehad! Wie weet was het een voorouder van het huidige beestje !

Ik zorg er vanaf nu voor dat hij in mijn tuin kan blijven door voldoende voedsel klaar te zetten.
Ik ben er vandoor  ….Ik ga eten klaar gaan zetten!! 🙂

Opentuin dag van de landelijke gilde

Het weekend van 29 en 30 juni was het Opentuinen dag van de Landelijke Gilden.  In 2019 zetten 175 tuineigenaars hun poorten open. Het Opentuinenweekend, dat het laatste weekend van juni plaatsvindt, vormt het hoogtepunt.
Vlak in mijn buurt is er een tuin die ik al eens wilde bezoeken. Maar telkens was ik er te laat voor. Met de gids uitgegeven door de Landelijke Gilden wist ik meteen op welke datum ik die tuin kon bezoeken.
Dat weekend was er overal wel iets te doen en zeker met het mooie weer. Vriendin wilde naar een soort fairtrade markt in Zeebrugge . Raak daar maar je auto kwijt op een zondag bij de start van de vakantie (vriendin fietst niet meer). In Knokke zelf geraak je zeker je auto niet kwijt want er was ook daar van alles te doen. We sloten een compromis : we zouden naar  “de Sluuze Kermesse ” gaan. Altijd sfeer daar . In Sluis is er parking genoeg om je auto te parkeren. Maar eerst een ommetje langs een landelijke tuin. Omrijden was het helemaal niet want het lag op de oude baan richting Sluis.

De tuin kreeg de naam ” Park ter Kalvekeete” .( Benaming van de oudste hoeve in Westkapelle en was gelegen in de huidige Kalvekeetdijk. Benaming gaat terug tot de 12e eeuw; Museum Sincfala) Deze landschapstuin heeft een oppervlakte van 3ha  waar de eigenaar ,een tuinarchitect ,sedert 22 jaar als hobby  een tuin heeft ingericht op zoek welke planten in onze streek goed gedijen en met welke kruisingen hij goede resultaten kan boeken en ook gewoon om af en toe eens andere vorm aan zijn tuin te geven..

Wat je er allemaal kon zien? Een appeldreef met allemaal verschillende appelrassen, spiegeltuin met tuinspreuken op spiegels, bloemenvelden, een wilgenbosje, dreven met hortensia’s , een rozenketen, je kon verpozen bij een vijver met waterlelies,  een wilgendreef en proefvelden die nu naakt lagen maar tegen september bloemenweiden zullen zijn.

De tuin ligt vlak naast de nieuwe rotonde van de A11 in Westkapelle. Het lawaai van het verkeer is bijna niet te horen als je in deze uitgestrekte tuin wandelt. We zaten een tijdje op een bankje wat uit te puffen en zagen de auto’s komende van Sluis en deze wegrijdend uit Knokke.

Bij de ingang een rij versleten werkschoenen vol vetplantjes.

Kweken van verschillende soorten fuchsias

Mooi onderhouden weiden met knotwilgen
en weiden waar het gras hooi is geworden
en omzoomd is met knotwilgen die volgend jaar worden gesnoeid.
Hier en daar kwam je  spiegels  met spreuken op tegen. Een spiegelselfie kon niet ontbreken !

Er waren ook nog andere bewoners!

Dit beeld zag je overal waar je in de tuin liep. Zeker ook zichtbaar vanop de autoweg.
Een  landschapstuin met uitgestrekte grasvelden.

De namen stonden bij alle bomen, planten en bloemen.
Het kale veld  achteraan is ingezaaid met bijenvriendelijke bloemen.
21 september doet hij opnieuw een opentuin dag!

( foto uit de brochure : een ingezaaid bloemenveld)

Een vijver met ernaast een prieeltje met bankje in.
Wie zit er in het prieeltje naar buiten te kijken!

Een nieuwe uitdaging : verschillende soorten rozen.
Een  dreef met hortensia’s en mooi gesnoeide knotwilgen
Overal bloeiende rozen.
De rotonde van de A11 in Westkapelle:
buitenaanzicht op de A11 vanuit de tuin.
De zijwanden zijn bekleed met caissons vol stenen.
Na de werken voor nutsvoorzieningen bij de aanleg van de A11 mocht
de tuineigenaar deze grond opnieuw bewerken.
Op de derde en vierde foto zie je de auto’s komende van Knokke de rotonde oprijden.

Op zoek naar planten ?

Toen ik uit het ziekenhuis kwam ging ik de hele wereld verslaan ! Zucht,  het werd eerst nog een paar weekjes rustig aan doen, even rondlopen en uitgeput terug in de zetel onder een dekentje. Maar na een paar weekjes wilde ik toch de wijde wereld weer in en het eerste wat ik toen gedaan heb is naar de vergroting van de zwingeul gaan kijken die pas in maart van dit jaar was opengesteld. Ik heb er toen een logje over gemaakt. Een kort  tripje maar het was een grote stap voor mij na al die maanden afzien.

Mijn vriendin was altijd bereid om mee te gaan met mij op die korte uitstappen. Ik voelde me helemaal niet zeker bij het stappen. Komt van de narcose zeiden ze en ook van de erg schommelende bloeddruk. Erge moeheid kon me zo overvallen dat ik er werkelijk moest bij gaan zitten. Eigenlijk bleef ik beter thuis , maar dat maakte me zenuwachtig want ik voelde me niet meer zo ziek en ik wilde vooruit. Genezing kan je echter niet forceren…

Het was bijlange nog niet de tijd om uit te kijken om bloemen aan te schaffen voor de tuin. Maar sommige bloemencentra zijn zo mooi dat je er gemakkelijk kan in rondkuieren zonder planten te kopen. Dat deden  mijn vriendin . In mijn omgeving zijn er wel een paar van die centra en die zijn zo mooi ingericht en zeker met het voorjaar en Pasen in het vooruitzicht

  

 

 

Hoewel het nog veel te vroeg was om planten te kopen voor buiten, kon je toch al heel wat uitkiezen. Ik heb toen enkel gekeken want ten eerste liet het weer het nog niet toe om buiten te werken en ten tweede kon ik dat zelf nog niet aan. Maar kijken kon wel en dat hebben we dan ook gedaan. De aankopen zijn veel later gedaan én toen kon ik die zelf al planten : nu een beetje en dan een beetje 😉

   

 

 

Boshyacinten

Ik moet geen reis ondernemen om ergens in een bos de bluebells te bewonderen. Ik heb er zelf genoeg in de tuin staan : langs de voorzijde , opzij en langs achter . Elk jaar opnieuw zijn ze daar weer . Elk jaar komen er meer en meer bij. Elk jaar kleuren ze opnieuw de tuin met hun blauwe wiegelende kopjes. Werk heb je er niet aan als je die eenmaal in je tuin hebt. De knollen kruipen elk jaar dieper in de grond en eenmaal de bloemen uitgebloeid zijn trek je de stengel met de uitgebloeide bloem uit. De knol laat je gewoon zitten. Ik heb ervoor gezorgd dat er op dezelfde plaats andere bloemen  aan de beurt kunnen komen. Nu is het nog volop genieten.

 

PS: En paar jaar terug was ik met de kleinkinderen een paar dagen met vakantie in Frasnes( le Pays des Collines) waar de vroegere buren een vakantiewoning verhuurden. Zij hadden ons aangeraden om een stuk bos niet zover van de woning te bezoeken. Dat hebben we gedaan. Ik plaats hier enkele foto’s van dit  bos waar geen paadjes waren en we voorzichtig tussen de bloemen stapten! Grandioos zicht!

 

 

Mooie herfstdagen…

,.. Ja ,Ik probeer er van te genieten wanneer ik na mijn middagslaapje uit mijn zetel klauter. Beter kan ik het niet verwoorden. De pijnstiller voor de zenuwpijnen maken me nog suffer dan ervoor. Maar kom elke dag vermindert die pijn en ik zie dat doosje met de pillen die het me zo moeilijk maken leeg geraken. Nog een paar dagen en halleluja het doosje zal dan echt leeg zijn. Ook het doosje met de cortisone pillen geraakt langzamerhand leeg. Ik hoop dat ik dan weer normaal zal zijn en niet meer zo vlug moe en vergeetachtig en vooral bevrijd van allerlei pijnen..

Zaterdag was het weer een stap terug en dat maakte me toch een paar dagen moedeloos. Om niet toe te geven heb ik elke dag iets fysieks gedaan na mijn middagdutje. Lezen helpt me niet om mijn gedachten te verzetten. En gezien het tot in de late namiddag mooi weer is kan ik me wat uitleven in de tuin.
Ik heb gras afgereden en omdat het zo geregend had tijdens het weekend was dat wel een hele karwei  : gras te lang en grond te nat. Maar ik heb nog veel meer gedaan zoals de terrassen  en paden spuiten tegen het onkruid  terwijl het nu enkele dagen droog en warm is. Ik heb ook met de verfborstel rondgelopen en de gevel geretoucheerd waar de verf afgebladderd was. Ziet er weer netjes uit.
Alles in rustig tempo en met mate.

Ik oogstte nog tomaten , snoeptomaten , paprika’s en wonder o wonder er lag ook ook een appel onder het appelboompje! Ik dacht dat al de bloesems afgevallen waren in het voorjaar na een paar koude nachten! Blijkbaar heeft eentje het overleefd !

Onlangs werd door de zoon van mijn neef een nieuwe deur gestoken in het tuinhuis en terzelfdertijd repareerde hij de twee poortjes aan weerskanten  van het huis. Die heb ik ondertussen al een vernislaagje gegeven. De deur van het tuinhuis heeft  een eerste laag  gekregen en de voorgevel van het tuinhuis is gebeitst( ondertussen helemaal gebeitst! )

Het gras afrijden was wel een karwei omdat de grond nat lag maar het lukte me toch. En ik vond nog veel trosjes snoeptomaatjes en nog wat paprika’s. Hopelijk rijpen ze nog wat.

Ondertussen kan ik ook genieten van de bloemen die hun best doen om nog kleur in de tuin te brengen.

Ik haalde de herfst naar binnen

Ik heb al geschreven dat de meeste hortensas in mijn tuin  geen mooie bloemenkoppen hebben opgeleverd. Eén hele grote struik is zelfs helemaal verdord en die heb ik dan maar kort gesnoeid. Gelukkig niet morsdood  want jonge scheuten komen al weer uit. Maar de bloemkoppen van de andere hortensia trokken op niks . Jammer zo kon ik geen droogboeketten maken zoals andere jaren.

Toevallig was ik zaterdag op bezoek bij een nicht . Haar man heeft een mooie bloementuin en elk jaar koopt hij een andere plant bij om afwisseling te hebben. Altijd een mooi onderhouden tuin. Door de grote hitte  had hij niet zoveel tijd doorgebracht in zijn tuin en nu leek het wel een wildernis van uitbundige bloeiende planten. Een hortensia was zo groot en breed uitgegroeid dat hij die helemaal ging kort zetten. Daar zag ik mijn kans 🙂

Hij heeft een enorm groot aantal  hortensiakoppen afgesneden voor me en ik heb er een  groot droogboeket van gemaakt!  Zijn de koppen niet zo groot als andere jaren , je merkt  dat niet eens als je er veel samen kunt zetten!

Ik schreef dat ik de herfst binnenhaalde ! Vandaag leek het meer een warme zomerdag en ik ben zachtjes beginnen snoeien in de tuin! ( ik mag met de huidige medicatie niet te veel in de zon lopen. Voel me er ook niet goed bij . Nog drie weken te gaan  😦  )
Deze avond was er een heel mooie hemel en de zonsondergang moet prachtig zijn aan zee als je ziet hoe mooi de hemel kleurde! ( zicht vanuit mijn woonkamer)