Lente in de tuin

Ik geraak er maar niet bovenop. Na behoorlijk ziek te zijn geweest leek het beter te gaan maar plots kreeg ik sinusitis. Daar was ik nu al jaren vanaf met de hulp van een NKO specialist en een jaarlijks bezoek als nazorg.
Vlug naar de apotheek om medicijnen . De nevenverschijnselen van de medicatie waren erger dan de sinusontsteking zelf. Dus overgeschakeld op natuurlijke middelen. Die helpen maar het gaat trager. Ondertussen nog een coronatest gedaan maar die was negatief. Gedurende de voorbije corona periode ben ik nooit ziek geweest en nu wordt het over me gegooid! Het weer zit ook al niet mee. Dus maar binnenblijven.

Op dagen dat de zon er een beetje was dook ik de tuin even in om te zien wat er allemaal in bloei stond en dat is toch al heel wat.
Het hoogtepunt van de magnolia is voorbij en zeker na de koude dagen en de wind die de openstaande bloemen gewoon afrukte.

Vòòr ik ziek viel was ik begonnen met het herschilderen van een paar stenen beelden zoals de voet voor een parasol( een liggende egel) , een tuinkabouter, de varkentjes moeten nog geschilderd worden, een stenen hond als fietsrek . Allerlei klein grut heb ik dan in de keuken geschilderd gezien mijn verkoudheid. Als laatste kwam het beeld aan de beurt die opa( mijn man) van de kinderen gekregen had. Het schilderwerk krijgt wel weer een natuurlijke look als de beelden een tijdje in alle weer en wind gaan staan.

In de tuin staat een lange smalle kerselaar. Die boom was de trots van opa en hij zorgde ervoor dat hij elk jaar hoger groeide en er geen zijtakken aankwamen. Maar een paar jaar terug heb ik die toch eens laten snoeien omdat er takken bijkwamen die de hoge vorm van de boom verknoeiden. Ik vreesde ervoor omdat de boom ook al zo oud is. Maar het snoeien is vakkundig gebeurd en al was de bloei verleden jaar minimaal , dit jaar staat hij weer op het punt om héél mooie bloesems te krijgen.

Mijn handen jeuken om in de tuin te werken ,maar mijn verkoudheid en het gure weer weerhouden me . Het groententuintje heeft de kleinzoon met toevoegen van moestuinaarde en mest al klaargelegd. Alleen nog wat wachten op beter weer om daar in te duiken.

De Lente komt eraan…

…en dan kriebelt het om aan een nieuw seizoen in de tuin te beginnen. En hoe begin je eraan? Juist, niet met vol gas in de tuin te springen maar om eens naar een tuincenter te gaan en kijken wat er al allemaal wordt aangeboden van bloemen en planten . Kwestie van ideetjes op te doen , niet zozeer om alle bloembakken op te vullen. Wie weet komt er nog een vorstprik en kan je opnieuw beginnen.

Intratuin is een bloemencenter in Maldegem en daar vind ik soms toch een ander gamma van bloemen en planten dan de andere in de nabijheid gelegen tuincentra. Bij de ingang stonden er opvallend veel kleurige draaimolentjes. Altijd mooi om tussen de bloemen in de tuin te steken. Ik heb er zelf een paar maar heb ze voor de winter binnen bewaard.

Een hele zaal vol met kortstelige dahlia’s, ranonkels en natuurlijk viooltjes in alle kleuren , groot en klein. Ik heb me beperkt tot wat viooltjes om een paar bloembakken aan de voorzijde van het huis te vullen en vaste planten om de bloemperken eens te vernieuwen.
Het is opvallend hoe veel “ouderwetse” planten weer worden aangeboden. Planten die in onze contreien goed groeien en bloeien en een tijdje “uit de mode “waren. Denk maar aan de hortensia die een tijdlang ouderwets waren in je tuin want het moesten allemaal rododendrons zijn. Maar deze planten gedijen niet in kleigrond en hebben een zonnige en beschutte plaats nodig. Ik woon wel dicht bij de zee maar hier is het echt al kleigrond en de zilte lucht verdragen ze ook al niet zo goed. Ja we hadden indertijd rododendrons en zelfs plantgaten gemaakt gevuld met bosgrond. Het heeft niet geholpen. Ik heb toen hortensia geplant tegen de zin van mijn man (toen dit nog ouderwetse planten genoemd werden). Kijk nu maar hoe het kan veranderen en hoeveel varianten er op de markt aangeboden worden.

Vroeger vond je praktisch in elke tuin de Muurbloem. Een heel dankbare plant die heel lang bloeit ( en zichzelf uitzaait) . Ik ben een paar jaar geleden op zoek gegaan en heb in dit tuincenter de plant gevonden. Ondertussen heb ik al andere kleurvarianten op de kop getikt. Momenteel nog niet in bloei ,maar ik zet hier een foto van internet van de meest gangbare kleur.

In het tuincenter weet ik al jaren een papegaai in de afdeling van dierenvoeder op een stok zitten. Hij kan vrij rondvliegen maar tot nu toe heb ik die nog nooit zien rondvliegen. Een dame was hem aan het aaien en dat vond hij blijkbaar héél fijn. Na een poosje spreidde hij zijn vleugels wijd open en zijn geschreeuw leek meer op kwelen. Grappig. Die mevrouw kwam regelmatig naar het tuincenter om de papagaai te strelen, vertelde ze mij.

In dit tuincenter is ook een soort interieurafdeling en deze keer was het thema Pasen! Ik heb me niet laten verleiden . Ik zal eens de doos met paasgerief van de zolder halen 🙂

Toen was het tijd om huiswaarts te keren met toch wat bloemen en plantjes maar met een hoop ideetjes om de bloembakken eens anders op te vullen en met vaste planten om de bloemborders een update te geven. Maar nu eerst de tuin klaar zetten voor een hopelijk lang en mooi seizoen!

Een tussendoortje !

Omdat ik het zo leuk vond!

Tijdens de wintermaanden zijn er praktisch geen meeuwen te zien in mijn tuin.
Maar op een morgen zat een grote meeuw op de schoorsteen . Ik denk dat het dezelfde is die altijd op deze schoorsteen komt zitten.
Hij keek strak vooruit , een keer naar links, een keer naar rechts en zette dan zijn keel open met een gekrijs van je welste!
Wellicht was hij akkoord dat het gras voor de eerste keer gemaaid was. Het rook ook zo fris 🙂

Geen twee zonder drie…

Geen twee zonder drie …zeggen ze wel eens. Blijkt wel eens waar te zijn. Ruim een week lang ben ik wat minder leuke feiten tegengekomen. Die slaan je toch wel even uit het lood.

1-Op een avond dacht ik “morgen moet ik beslist mijn nicht opbellen om te zien of ik mijn tante ( haar moeder) al eens kon bezoeken in het het rusthuis .

Maar ik moest niet bellen de andere dag . Mijn nicht belde die morgen op om mee te delen dat haar moeder in de loop van de nacht vredig was ingeslapen. Ik was wat van streek door dit nieuws omdat ik de avond ervoor zo sterk aan haar had gedacht. Het was wel enigszins te verwachten , ze was 99 jaar en voor haar leeftijd nog in redelijke gezondheid. Het feit dat niemand haar mocht bezoeken , bij momenten ook haar eigen dochter niet, viel haar zwaar en ze kon dit moeilijk verwerken.
Tante ik zal onze gesprekjes missen en ik zal je nooit meer horen zeggen ” niet te lang wachten om nog eens terug te komen ” als ik opstapte . Ze had dan blozende wangen door het genieten van de babbeltjes.

Tante is naar het rusthuis gegaan juist op het ogenblik dat de grote werken op de Natiënlaan gingen beginnen ongeveer twee jaar geleden en ze woonde in de straat die naar dit kruispunt leidde Zij heeft dus de ellende niet moeten meemaken die de bewoners nu nog altijd ondervinden ( bv auto in een andere straat parkeren, met de fiets rijden onmogelijk, laarzen aantrekken om hun huis te bereiken wat lange tijd echt nodig was…) .Ik heb haar welgeteld één keer kunnen bezoeken in het rusthuis want toen kwam corona. Zij woonde niet ver van mij vandaan en zo ongeveer om de maand ging ik bij haar op de koffie. Een héél gezellige tante.

Zij was ook de laatste persoon van een vorige generatie. Zowel aan de kant van mijn vader( 7 broers) als aan de kant van mijn moeder ( 7 zussen en 2 broers) is iedereen overleden. Samen met de kinderen van al die zussen en broers horen alle nichten en neven tot de generatie die stilletjes aan deze wereld zullen verlaten. Dat is nu eenmaal het leven en dat stemde mij toch wat droevig.

2- Een paar dagen later werd ik midden in de nacht ( het was 2.30 )plots wakker door een vreselijk gerommel op het dak. Ik dacht onmiddellijk “ja daar vliegen de pannen van het dak”. Het was stikdonker buiten maar toch heb ik boven door alle ramen rondom gekeken of ik pannen in de dakgoot zag liggen. Neen. In de tuin gaan kijken zag ik niet zitten want dan moest ik al een sterk licht meenemen en daarenboven stormde het die nacht erg. Er waren rukwinden tot 90 à 100 per uur voorspeld. Ik kon moeilijk terug te slaap vatten want ik luisterde voortdurend of er weer zo’n gerommel zou zijn. Niet dus. ’s Morgens vroeg in de tuin gaan kijken maar ik zag nergens pannen die verschoven of gevallen waren. Uiteindelijk bleek aan één van de dakkapellen een groot stuk loketlood losgekomen . Niet te geloven dat dit zo’n lawaai kon maken door het op en neer klepperen. Zoonlief komt het herstellen al heeft hij wat hoogtevrees. Dank je wel.

3-Deze week trok ik op een morgen de rolluiken boven op en ik keek met verbazing naar de oprit. Ik wist niet wat ik zag! Het rechthoekig muurtje van de brievenbus lag verspreid op de oprit. Een auto ( en het moet wel een stevige auto geweest zijn ) heeft midden in de nacht de brievenbus geramd. De sporen van autobanden zijn te zien en tussen de brokstukken lag glas van een kop- of achterlicht met kader en al. Vast laten stellen door de politie en verzekering verwittigd. Er wordt gedacht aan een terreinwagen volgens de grootte van het lichtframe. Mijn auto staat zelden buiten en zeker niet ’s nachts . Anders had die gedeeld in de brokken want de dekplaat was doorgeschoven naar de kant waar ik de auto parkeer Op de foto had de politie de dekplaat wat teruggeschoven zodat ik uit de garage kon.
Dader tot nu toe onbekend tenzij hij in de buurt een garage gaat opzoeken. Volgens de politie krijgen de garagisten een bericht van hen wanneer er vluchtmisdrijven zijn met schade . ’s Avonds is de zoon langsgekomen met een camionette om het puin op te ruimen. En wat nu? Een nieuwe brievenbus zetten of met de grond gelijkmaken. Een ander muurtje kan gebruikt worden als brievenbus door een gat te maken aan de voorkant. Het was de tegenhanger van de kapot gereden muur met een houten poortje tussenin. Die is al lang geleden verdwenen , kapot door onze spelende bengels. Achteraan is er een open ruimte met een deurtje om eventuele pakjes in te leggen. Wat waren we indertijd voorzienig 🙂 😉

brievenbus aan diggelen
puin is opgeveegd

Maar tussen in heb ik wel enkele wandelingen gemaakt. Niets zo goed als eens langs het strand wandelen om je hoofd leeg te maken… Dat is voor een volgende keer.

Decemberdagen….

Het zijn letterlijk dagen om gezellig thuis door te brengen .Het weer was en is er ook naar. Miezerig en grijs . En als het een keertje niet zo’ n vochtig en nevelig weer was er toch nog op uitgetrokken.

Een paar opvallende dagen zaten ertussen zoals een dagje sneeuw . In de namiddag is het echter beginnen regenen en het bleef maar regenen tot 3/4 van de achtertuin plus het tuinhuis onder water stond. Het leek meer op een vijver want je zag geen gras meer.
Ik heb die nacht niet goed geslapen en ben zelfs midden de nacht opgestaan om te kijken of het water soms al aan de achterdeur stond. Gelukkig was het gestopt met regenen. Het waterpeil was in de loop van de volgende dag toch redelijk gezakt. Mijn laarzen stonden in het tuinhuis en dan ben ik maar blootvoets door de tuin gelopen . In het tuinhuis stond er toen nog 10 cm water Gelukkig was ik voorzienig geweest en stond alles hoog ,de grasmachine had ik al eerder .in de garage gezet.

Die bewuste voormiddag sneeuwde het hard

Dan kregen we een paar dagen nachtvorst en ’s morgens zag je de planten bedekt met een laagje rijp. Blijkbaar was de temperatuur niet zo erg laag want eenmaal de temperatuur boven nul was bleken de planten niet bevroren te zijn.

Welk weer het ook is elke dag komen de vogels me er attent op maken dat het etenstijd is. Ik kan ze evenwel moeilijk fotograferen . Het moet vanachter het raam gebeuren wat niet altijd goed lukt. Ik heb bij mijn ontbijt een goed zicht op al die ontbijtende vogels. Best leuk. Ik zie eksters, bosduiven , tortelduiven ,merels ,meesjes en mussen. Als het rustiger is in de tuin ook nog een roodborstje

Morgen nog wat verder over de maand december…

de voorbije week…

Prik, prik, prik

Ik heb donderdag de boosterprik gekregen. Bij velen lees of hoor ik dat ze een paar dagen “mottig” waren : spierpijnen en hoofdpijn en misselijkheid. Het is nu mijn derde prik en ik heb er zoals bij de vorige prikken geen last van gehad. Ik heb een kaartje gekregen als bewijs . Zal het maar voegen bij het bewijs dat ik ook al tweemaal ingeënt ben. Mijn vriendin lag twee dagen geveld in de zetel met misselijkheid en barstende hoofdpijn. Ja ik voelde wel wat pijn op de plek waar de spuit gegeven werd maar dat is te verwaarlozen. Ik heb wel bij alle drie de prikken fantastisch geslapen de nacht die er op volgde! hahaha!
Nu maar hopen dat de laatste prik ook bescherming biedt op de varianten die eraan komen.

Pik, Pik, pik
Ja de vogels in de tuin pikken wat af. Ik geef hen alle dagen wat graan en dat weten ze . ’s Morgens komen vooral de merels aan de achterdeur heen en weer wippen. Als wilden ze zeggen ” wel wanneer krijgen we hier eten” .Het is ook fantastisch om zien hoe ze allemaal eensgezind graantjes pikken. Eén vogel is nooit welkom nl de kraai die zich af en toe laat zien. De eksters jagen die met veel kabaal weg. Ze vliegen recht op de kraai af die dan snel wegvliegt. Maar anders komen ze allemaal goed overeen: eksters, merels , een roodborstje, meesjes ,mussen , bosduiven en tortelduifjes. Ik vind het fijn om zoveel leven in mijn tuin te zien. In de kerselaar hangen verschillende silo’s met graan en noten en vetbollen. Maar gezien de afstand kan ik er geen duidelijke foto’s van maken en teveel inzoomen levert geen mooie beelden op.
Het is aartsmoeilijk om die fladderende diertjes op de foto te krijgen. Bij de minste beweging -zelfs als ik binnen een foto probeer te maken – vliegen ze op. Ik ben al tevreden met onderstaande foto’s.

poes, poes, poes

De twee poezen die dagelijks langskomen om goedendag te zeggen en om natuurlijk wat snoepjes te krijgen zie ik niet meer dagelijks. Ik kan met de huidige temperaturen moeilijk mijn keukendeur open laten staan. Turbo (de poes die een jaar bij mij heeft gewoond maar bij een bezoek aan de dierenarts bleek dat hij gechipt was en dan terug bij zijn baasje is gebracht ) komt nog af en toe . Maar die heeft geen geduld om de wacht te houden bij de keukendeur en trapt het dan maar weer af. Het andere poesje dat ik gewoon blacky noem omdat ze pikzwart is komt nog dagelijks langs tegen de middag. Ik zie dan een paar oortjes boven het raam van de achterdeur uitkomen en met veel gemiauw komt ze dan binnen. Ze laat zich knuffelen en daar tegenover staat dan natuurlijk dat ik haar wat eten moet geven. Het is echt een zachtaardig knuffelbeestje.

Op een namiddag was ik in de tuin wat aan het opruimen en toen kwam ze vlakbij me op het terras staan. Ze stond me te bekijken en miauwde tot ik zei ‘ jaja ik kom al’ Ze ging me vòòr tot aan de achterdeur en wachtte vol ongeduld om binnen te geraken. Ik heb daar een paar foto’s van gemaakt. Ook vandaag zag ik een paar oortjes boven het raam van de achterdeur uitsteken . Het is ook de eerste keer dat ze een blik wierp in de living maar algauw stond ze weer aan de achterdeur, stapte naar buiten ,keek nog eens om en weg was ze. Tot de volgende keer Blacky.

Knars, knars , knars

Ik heb problemen met mijn hersteld vast gebit. Ik had het gevoel dat die bewoog. Gelukkig kon ik na een tweetal dagen al terecht bij de tandarts. Hij is al jaren mijn tandarts en kent de problemen met mijn gebit. Wat ik dacht was ook zo. Nu blijkt er een stuk tand waarop het gebit is geschoven gebroken te zijn. Gelukkig is dit niet zo’n groot probleem omdat die nog op twee andere tanden vast zit. Ik zal er maar aan wennen zeker. Anders wordt het kloppen om dat gebit er weer uit te krijgen. En dat wil ik niet meer meemaken. Héél lang geleden heeft het verschillende uren gekost ( niet in één keer hoor) om hat gebit los te kloppen ( letterlijk) omdat er teveel slijtage op zat. Het was toen nodig om de tanden te vernieuwen.

herfst in de tuin

We kunnen er niet naast kijken dat de herfst in de tuin is binnengeslopen, hoewel nog veel planten hun best doen om de winterslaap nog wat te verschuiven . Eén van de hosta’s die het langst groen is gebleven krijgt herfstkleurige bladeren en de vuurrode bloemen van een struikroos hebben hun beste dagen gehad, de cosmos bloeit nog steeds maar niet meer zo volop en de trosroosjes bloeien nu voor de derde keer maar de bladeren tonen toch dat het einde nadert!

Op een afgezaagde grote struik staan er dit jaar een massa zwammen op het dode hout. En de bloembakken met geraniums aan het tuinhuis blijven nog altijd mooi bloeien. Die staan daar ook erg beschut. Maar eentje blijft de winter tegenhouden een grote troschrysant die nu al een hele tijd bloeit en blijft bloeien

In mijn tuin lag het vol met bladeren van de esdoorn die in de tuin van de buren staat. Ik heb gewacht tot de boom kaal is en heb nu alle bladeren bijeengeharkt en in de border gegooid . Tussen de bladeren komen de voorjaarsbloeiers al piepen. Wat ik niet verwacht heb : de vijgen rijpen nog steeds en zijn nog altijd lekker!

Vorige week waren nog volop in bloei : een driekleurige chrysant, cosmos, de roestkleurige dahlia’s, de gele bloempjes van een eetbare chysanthenum

De natuur gaat nu in rust en werken in de tuin ligt nu ook een tijdje stil . In het voorjaar gaat de natuur weer in gang schieten en bij mij zal het weer kriebelen om in de tuin te werken. Nu kan ik genieten met kijken hoe de vogels in de tuin komen eten ,drinken , rondfladderen en ruzie maken voor de beste graantjes!!

Naar de plukboerderij

Onlangs zag ik bij mijn kapster een mooi boeket bloemen staan. Zo fris ogend en zo heerlijk natuurlijk. Ze gaf me het adres van de bloemenplukboerderij in Retranchement( Nl). Dat is helemaal niet ver van mij vandaan en natuurlijk ben ik eens gaan kijken. Ook mijn vriendin wilde deze boerderij wel eens zien van nabij.
De Essenhoeve ( klik) is de naam van deze boerderij waar ook een minicamping is aan verbonden. Een grote lap grond is ingezaaid met bloemen in alle kleuren ,hoge en lage. Werkelijk een streling voor het oog. De boerderij ligt helemaal omringd door landerijen op een smal baantje die de verbinding vormt tussen Retranchement en Oostburg.

We parkeerden de auto langs de weg en we zagen een man al afkomen om ons te verwelkomen. Hij gaf wat uitleg hoe we zelf bloemen konden plukken . Een emmer met een beetje water kregen we in handen en een knipschaartje. De prijs van je boeket kon je inschatten op een plankje met drie gaten in, de ene al groter dan de andere. Ik heb zo een gelijkaardig plastiek plankje met drie gaten in om af te meten hoeveel spaghetti je nodig hebt voor 1 of meerdere personen :-).
Mevrouw was bezig met in grote manden boeketten te maken . Zij vertelde dat ze twee zo’n manden hadden geplaatst in het binnenkomen van Sluis en bij het buiten rijden van Sluis. We wilden die gaan opzoeken wanneer we terugreden , maar we hielden ons te lang bezig bezig in de pluktuin en met praten met beide mensen . Zij maakten van onze emmer vol bloemen voor elk twee mooie boeketten. We betaalden elk 10 euro ! Ze hebben zelfs voor ons de boeketten mooi opgemaakt.

Een zicht op de mooie boerderij en de paar campingtenten die als het ware opgingen in de omgeving. De onderste foto’s zijn richting Retranchement en de andere een héél lange weg richting Oostburg.

Het eerste boeket overwegend zinnia’s ,het tweede vooral bedoeld om een droogboeket te worden, het derde is een biedermeier boeket met één grote dahlia in het midden( de foto is niet zo goed gelukt)

En nu geniet ik van deze mooie bloemen in huis. Ik heb zelf ook veel bloemen in de tuin maar ik vind het altijd zo jammer om er af te knippen. Ik kijk er liever naar terwijl ze in de tuin staan. Op de plukboerderij zie je niet eens als je een emmer vol bloemen hebt afgeknipt !!

Half oogst

Ik herinner me de tijd dat ik als kind alle vakanties op de boerderij van een zuster van mijn moeder doorbracht. Vijftien augustus was de dag dat gevierd werd als de dag dat het oogsten van de gewassen was ingezet. Overal was er rond die datum op de landerijen een drukte van jewelste . Iedereen stak de handen uit de mouwen want toen waren er nog niet zoveel machines om het oogsten vlug te laten verlopen. Men sprak niet over 15 augustus , maar over halfoogst . Over een mijlpaal vanaf het zaaien, planten , bewerken van de gewassen waar veel werk en energie werd ingestoken. Die dag trakteerde de boer de mensen die kwamen helpen!

Ik heb vandaag mijn ebike uitgehaald en voor de eerste maal sedert de twee operaties is dat ook een soort mijlpaal. Ik heb niet meer gefietst sedert de twee operaties. Eerst mocht ik niet maar sedert een check up nog niet zo lang geleden bij de chirurg mag het weer. Ik aarzelde en stelde het alsmaar uit maar vandaag vond ik het een gepaste dag om opnieuw te starten. Ik ben gaan kijken of de oogst bijna binnen was! (Het fietsen viel reuze mee en ik heb een rondje in de wijk gefietst).


De oogst in mijn groentetuin is dit jaar een kleine ramp. Behalve de aardbeien die enorm veel aardbeitjes opleverden is de oogst van de rest maar magertjes. De tomaten groeiden en droegen veel tomaatjes maar rijpen deden ze niet. Ze gingen allemaal kapot. Hetzelfde lot ondergingen de augurken en komkommers en de boontjes leverden ook niet veel op. De groentetuin stond bij het stormweer gedeeltelijk onder water …
De pompoenen groeien en bloeien dat het een lieve lust is maar ik zie geen pompoentjes komen!
Alleen de vijgenboom draagt een vracht aan vijgen . Ik hoop dat die tenminste niet gaan rotten.
Wat wel leuk is al is het geen groente ;dit jaar zijn er ontzettend veel lampionnetjes aan de planten gekomen .

Mijn tuin

Vlak voor we de ene stortbui na de andere te verwerken kregen vergezeld van donder en stortbuien om U tegen te zeggen, had ik op een zonnige dag rondgelopen in de tuin om foto’s te maken.
De foto’s zijn een beetje overbelicht. Ik kan ze niet opnieuw maken want ondertussen zijn er veel planten die er wat verzopen bijhangen en anderen die ik maar beter kan afknippen. Een kerselaar lijkt nu meer op een treurkerselaar met al zijn takken naar onder hangend!

Het heeft in het voorjaar veel geregend en de planten vonden dit blijkbaar zeer goed ,want de bloemen en planten zijn zodanig gegroeid en bloeien zo massaal dat de tuin ontploft lijkt. Ik ben nu bezig om de ravage na al die regen wat op te ruimen.

De laatste foto is van mijn groententuin waar momenteel de aardbeien rijp zijn en ik dagelijks een emmertje van 5kg te plukken heb en het zijn dan nog heel veel grote aardbeien. Iedereen die langskomt moet er meenemen en nu komen ook de aalbessen die massaal aan de struik hangen. Verleden jaar was de oogst ook goed maar dit jaar is uitzonderlijk.
De groenten doen het ook goed maar groeien meer normaal . Gelukkig maar anders moet ik op de markt gaan staan 🙂