Terrasweer?

Toen de terrassen opengingen was iedereen laaiend enthousiast. Dat enthousiasme lijkt in elkaar te zakken als een mislukte soufflé. Het ligt nu een keertje niet aan de mensen zelf of aan corona , maar aan het weer. Regen en wind zijn de boosdoeners.
Het lijkt me toch niet zo leuk om tussen een regenvlaag vlug op een terras een koffietje of een pintje te drinken. Al is de zeelucht gezond en vol jodium , maar als je daar met een dikke jas aan moet zitten bibberen is de pret er wel van af.

Zondag ging ik op bezoek bij een lieve vriendin in Heist die me na de eerste operatie veel heeft geholpen met raad en daad . Zij wist waar ze over sprak met haar chronische ziekte. Aanvankelijk dacht ik ook een chronische ziekte te hebben ,maar door een andere arts is vastgesteld dat er een verkeerde diagnose was gesteld en ik helemaal geen chronische darmziekte had. Ondertussen hadden al die medicatie en antibiotica er voor gezorgd dat ik dringend moest geopereerd worden en een jaar later nog eens . Maar dat had de arts voorspeld.(klik) en van die tweede operatie ben ik nu nog altijd herstellende.

Oei even afgedwaald…toen ik bij die lieve vriendin arriveerde ,na nog even gewacht te hebben om te starten omdat er nog eens een fikse stortbui viel zei ik al lachend ” zouden we niet beter eens gaan wandelen nu de zon zo mooi schijnt”. Wandelen en babbelen gaan goed samen 🙂 Dus gewapend met een grote paraplu wandelden we naar de zeedijk in Heist.

Erg veel wandelaars liepen er niet en op de strandbars zat er ook al niet veel volk. De gocart winkel was open maar je zag weinig kinderen op een go cart rijden. De wind was wel niet zo koud ( volgens mij) maar veel mensen schrikt het toch af. Een jas kon je wel goed verdragen.

We verlieten een eind verder de zeedijk om langs het dorp terug naar haar woning te wandelen. De enige plaats waar je van het zonnetje kon genieten was op een terras op een pleintje “de Bolle” langs alle kanten goed ingesloten.

.

We wandelden ook even door een klein straatje waar geen auto’s door kunnen rijden eindigend op een pleintje met zelfs een fontein(momenteel zonder water) in het midden , en keerden terug naar de straat waar we vandaan kwamen door een héél smalle weg ,een garre genaamd. En aan de uitgang hangt over die smalle weg een ijzeren bord waarop de naam Garre staat( wellicht geschonken door de heemkundige krijg Heyst leeft

Op weg naar het huis van vriendin sloegen we een paadje in naast het Museum Sincfala . Naast het museum is een nieuw toeristenbureau gebouwd en opzij staan twee reuzen achter glas naar buiten te kijken. Langs dit paadje omzoomd door uitbundig bloeiende struiken wandelden we terug naar haar woning.
Bijna twee uur waren we onderweg en omdat het koffie uurtje allang voorbij was schrapten we die en aten samen stokbrood met allerlei lekkers. Enne de paraplu….werd gebruikt als wandelstok .

de reuzen Pier en Wanne

13 gedachtes over “Terrasweer?

  1. Als straks alles weer een beetje terug naar normaal kan, zullen we de stille stranden en boulevards en winkelstraten wel missen denk ik.. maar voor nu is het voor de middenstand en horeca nog steeds wel ploeteren. En dat weer helpt inderdaad niet mee! Maar ben toch wel blij dat er weer een terrasje gedaan kan worden tussen de buien door hoor.. en dat je dan naar een wc kunt als je op wandel bent..! 😉
    Mooie onverwachtse wandeling deden jullie!

    Like

    • Onverwachts was de wandeling wel ,want het regende met tussenpozen zo erg dat we een koffieklets gingen houden.. Maar toen ik bij haar kwam scheen de zon en vonden we het beter om eerst te wandelen gewapend met een grote paraplu.. Maar het bleef mooi ( wel frisjes) weer en we bleven maar wandelen. Zoals ik al zei we sloegen koffie en gebak maar over,hahaha! Ja dat weerhoudt veel mensen om weg te gaan waar moet je heen als de nood het hoogst is. Er zijn niet overal bosjes waar je kan in duiken ,:-)

      Like

  2. zalig als het zo stil is aan zee 🙂
    je kan je warm wandelen hé, en een paraplu is een ideale wandelstok ondervond ik al
    zo erg dat je door die foute diagnose nog altijd niet volledig herstelt bent

    Like

    • Mijn vriendin zei dat ook dat ze steun had aan die paraplu. Het was zo’n grote waar je makkelijk met twee onder kan.
      Ja An, het komt nooit meer helemaal goed ,dat besef ik wel . Ik heb het daar een hele tijd moeilijk mee gehad vooral door de vlugge vermoeidheid en de concentratie problemen met zware hoofdpijnen zen slapeloosheid. Nu gaat het geleidelijk aan beter. Twee zware operaties met amper een jaar tussen en niet de tijd om te recupereren. De leeftijd speelt ook een rol dat het allemaal niet zo vlug verbetert. Maar een goed teken is dat ik weer graag in mijn tuin bezig ben ,hihihi!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.