Het is weer wennen

Deze foto wilde ik plaatsen toen ik mijn verhaal vertelde over de afgelopen weken.
Maar wat bleek: ik was boven de limiet van mijn opslagruimte gegaan en in plaats van het voorstel om te upgraden (wat ik toch veel te duur vond), werd me wel extra opslagruimte aangeboden bij een nieuwe formule die pas in april was verschenen. Natuurlijk mits een kleine toeslag, maar dat had ik er wel voor over om toch maar geen reclame te moeten zien op mijn blog. En nu kunnen we weer starten maar ik ga ook vragen om me te helpen om de zijkanten te kunnen aanpassen. Er was ergens een vernieuwing aangebracht en ik kon de zijkanten niet meer bewerken. Daar blijf ik maar 79 jaar , ondertussen ben ik dit jaar 81 jaar geworden. Ik word er niet zo graag aan herinnerd want geestelijk voel ik me véél jonger . Die twee verjaardagen heb ik niet kunnen vieren eerst door corona en nu door het ziek zijn. Maar zonder een groot feest hebben de kinderen er wel voor gezorgd dat het een bijzondere dag werd.

Langzaam aan voel ik mij weer op krachten komen. De medicatie heeft zijn werk gedaan wat de ziekte betreft maar ondertussen ook schade aangericht op fysiek vlak en die genezing vraagt tijd.

Op de fotocollage zie je welk uitzicht ik had vanuit mijn kamer. Het zegt misschien niet zoveel maar het was wel een panoramisch zicht van de watertoren in Duinbergen , de kerk van Knokke tot ver in het Zoute. En natuurlijk de Natiënlaan met de stroom auto’s die ’s morgens de stad inreden en ’s avonds weer uitreden. Ik zag er mooie zonsopgangen en kleurrijke zonsondergangen.

Eén keer heb ik een heli zien landen en later weer opstijgen. Fascineert mij altijd. Het landen en opstijgen hoor je niet eens al is het vlak onder je neus. Absoluut geen geluidshinder van buitenaf.

Ik schreef het al dat het eten er uitstekend is met bijvoorbeeld tongrolletjes met een klein rivierkreeftje, gestoofde tomaatjes en courgettepuree of vis met gestoofde witloof en pommes duchesse… Altijd heel smaakvolle soep en de desserts varieerden van chocomousse van een boerderij ,tot een stuk brésiliennetaart ,of verse aardbeien ,artisanale rijstpap…Er wordt samengewerkt met plaatselijke leveranciers en bioboeren.
Als ontbijt altijd keuze tussen croissant, sandwish, pistolet of brood met beleg naar keuze .
Het menu wordt voor een paar dagen vastgelegd . Voor het middageten is er keuze uit vlees ,vis of veggie.
Na een paar dagen zware medicatie kon ik geen eten meer binnenkrijgen en vroeg ik beschuitjes en thee. Er werd een mouw aangepast met een medicijn tegen misselijkheid die ik tot heden nog moet innemen. Maar verbetering is al merkbaar.
Ik schreef het al in mijn vorige log” het middel is soms erger dan de kwaal”.