Cadzand

Toen ik de werken aan het Zwin ging bekijken samen met mijn vriendin zijn we daarna doorgereden naar Cadzand-Bad. De zon was er niet en het was wat frisjes die dag. We gingen eerst een kijkje nemen naar het vakantiepark “de Roompot” waar mijn Luxemburgse familie begin september verbleven in één van die mooie huizen aan het water. Mijn vriendin had jaren geleden de opbouw van dit vakantiepark meegemaakt en wilde wel eens het resultaat zien. Het was maar een kort bezoekje want  er was niet echt tijd genoeg om daar eens te wandelen. Het is er zo uitgestrekt.

 

Die pompoenen gaan zeker gebruikt worden bij  Halloween:  gevuld met kaarsjes om er de sfeer in te brengen!
Maar wij wandelden richting het strand. Druk was het niet deze keer. Ietwat te fris.
Walcheren en meer bepaald Vlissingen met zijn duinen en zelfs de haven met hoge gebouwen waren heel goed te zien.

T

Toen zochten we het strandpaviljoen op om iets warms te drinken .
Ik dacht opeens aan Mizzd die regelmatig op haar wandelingen een kop warme chocolade melk en appelpunt bestelt.
Gelukkig niet te veel kaneel op de appelpunt want daar ben ik niet zo gek op.
Soms is de appelpunt één en al kaneel. Ik denk dat er veel Belgen zijn die daar niet zo gek op zijn. 😉

.

Door het raam zagen we een strandjutter bezig. Af en toe raapte hij iets op. Ik kon niet zien wat hij gevonden had.

Naast het paviljoen staat een piratenboot. Héél bekend bij ouders met kleine kinderen!! Het
zag er naar uit dat de boot een likje verf had gekregen.

Eenmaal op de wandeldijk keken we aan op een immens gebouw.
Ik vind het zo jammer dat er in dit gezellige plaatsje aan hoogbouw wordt gedaan.

De wandeldijk ligt zo hoog dat je via een echt lange trap naar beneden moet gaan.
Tenzij je verkiest om via het haventje terug te keren langs een hellend vlak.
In elk geval kan je hier niet met een kinderwagen of fiets naar beneden.

de werken in het Zwin

Op een winderige grijze dag reed ik (3 oktober ) naar Cadzand. Ik wilde eens een blik werpen op de werken die nu al een paar jaar aan de gang zijn om de Zwingeul groter, breder en veiliger te maken tegen stormen . Er is jarenlang hevig protest geweest van de landbouwers die achter de Internationale dijk hun landerijen hadden. De trap die naar boven leidt en waar je een uitzicht hebt op het Zwin is er nog altijd. Alleen het fiets/wandelpad achter de dijk is verdwenen en nadat de zwingeul groter is gemaakt gaat er na de afwerking terug een fiets/wandelpad komen waar je een half uur langer zal moeten fietsen om rond de dijk vanaf de Belgische kant hier aan het restaurant de Witte Koksmuts( Retranchement  NL ) te geraken

De huidige Zwinvlakte krijgt een uitbreiding met 120 hectare. De werken startten al in 2016 en gebeuren ook voor 10 hectare op Nederlands grondgebied. De uitbreiding moet de verzanding van het Zwin tegen gaan en het overstromingsgevaar voor het achterland beperken. Concreet wordt de zwingeul verbreed en verdiept, komen er nieuw struikgewas, nieuwe poelen én worden nieuwe uitkijkpunten voor fietsers gecreëerd. Pronkstuk daarbij is het 4,5 meter brede vlonderpad. Het looppad, twee meter boven het maaiveld, rust op 179 palen en eindigt op een ovaal uitkijkpunt waarop 11 zitbanken staan. Ideaal voor bezoekers om een tijdje te verpozen en van de uitgestrekte natuur te genieten.” bron HLN

 

Bovenaan de trap staat er een bankje waar je kan uitpuffen na de klim
op de hoge trap en tevens om te genieten van het mooie uitzicht
op de Zwingeul en de werken die aan de gang zijn.

Camions rijden af en aan met het zand van de bestaande  Internationale dijk
.

Midden in het Zwin zie je een grenspaal staan :Het Zwin behoort toe aan België en een stuk aan Nederland.

Achter de dijk grazen  koeien vredig zich niet bewust van al die werken.

Zoals je merkt was ik niet de enige die hier kwam kijken. Alleen was ik niet met de fiets maar wel met de auto.
Volgend jaar als de werken klaar zijn  neem ik de fiets !

Tot volgend jaar !

Ik fietste gisteren langs de zeedijk tot in Heist ( ik had een “good day” , ik heb de laatste weken al meer “bad days” gekend) .
Het weer was er ideaal voor en de zomerdrukte is voorbij. Dat betekent rustig fietsen op de zeedijk De strandcabines worden afgebroken en hier en daar zie je al gaten in de rijen.

Het strand ligt er verlaten bij.
De rode container van de reddingsdienst staat er nog.

   Bij een sportclub leek een feestje aan de gang nadat alle catamarans waren binnengevaren..

Oei geen verkiezingsreclame ,
maar een petitie tegen een zeekanaal voor de kust van Knokke-Heist
Het overdenken waard. Denk maar aan het ontstaan van de Baai van Heist
en het ontstaan van een reusachtig strand in Zeebrugge
na verlenging van de twee havenmuren in Zeebrugge en
kan de verzanding van het Zwin daar ook een oorzaak van zijn?….
Discussiepunten genoeg!

Blankenberge vervolg

Alle gemeenten langs de  Belgische kust hebben hun best gedaan om tijdens de zomermaanden op de zeedijk een aantal beelden te plaatsen. Jaarlijks probeer ik tot in Oostende te geraken. Dit jaar is dit doel niet bereikt. Gezondheidsproblemen. Ik was graag nog tot in De Haan geraakt omdat er daar oa. ook beelden staan van de bekende Linde Ergo die werkt en woont in De Haan. Van haar waren vorig jaar beelden te zien in Knokke in een galerie.
Ik ga me niet uitspreken welke gemeente de mooiste beelden heeft/had want zoiets is toch erg persoonlijk. Toen ik in Blankenberge tevergeefs naar de zeilrace ging kijken zag ik bij het terugkeren langs de wandelkade aan het haventje volgende beelden.
Het stuk wrakhout tot beeld verwerkt vind ik passend aan  zee! De marmeren en zandstenen beelden van Lieven Debrabandere zijn zo gaaf en met symbolische namen verwijzend naar de mythologie . Kijk zelf maar even.

Wat je met wrakhout kunt doen!

 

 

Eduard Vandaele heeft het beeld van moeder en kind gemaakt. Het staat er al jaren.
Het kind werd indertijd gestolen maar de kunstenaar heeft een nieuw bronzen beeldje gemaakt.

 

Blankenberge

Vorige zondag was het mooi weer en heb ik de tram genomen tot in Blankenberge. Ik had gelezen dat er een zeilrace was. Van die race heb ik echter niets meer gemerkt en toch was ik niet zo laat in Blankenberge. Ik dacht al zie ik ze niet bij het uitvaren dan zie ik ze wel op zee of bij het binnenvaren. Niets van dat alles. Maar toch nog zeilboten genoeg gezien en andere bootjes die in en uitvoeren . In een jachthaven is er altijd wel iets te zien .

Erg mooi weer en toch een verlaten strand.

Laag water met zicht op de pier van Blankenberge en in de verte de haven van Zeebrugge

Het Oosterstaketsel 

Je kunt met de overzetboot van de ene kant naar de andere kant van de vaargeul mits 1 euro te betalen.
Daar leken veel mensen gebruik van te maken.

Ik heb gekeken naar bootjes en zeilboten die in en uit de haven voeren.


Ik wandelde zelf op het vernieuwde Oosterstaketsel  tot het einde waar de vuurtoren staat en er een drukbezochte brasserie is. Ik heb geen foto’s van de brasserie genomen omdat er zoveel mensen buitenzaten en ik niemand wilde storen. Of de visser een goede vangst had heb ik niet gezien


Vanop het staketsel heb je een zicht van de brasserie  alsook van de vuurtoren die op het uiterste einde staat..

Veel jachtjes lagen aangemeerd in het nieuwe deel van de haven. Alsook in het oudere deel (foto eronder)

Op weg naar de tram om huiswaarts te keren nog even een foto van de  Paravang,
een winscherm met zitbanken, gebouwd in 1908 en gerestaureerd in 2002

Deze mislukte foto is enkel ter illustratie dat je die bewuste dag
de windmolens op de Thortonbank met het blote oog aan de einder kon zien
.

Ik heb nog meer gezien die zondag. Het komt eraan in een volgend logje.

ps: sommige foto’s zijn mooier als ze groot zijn , dus ze aanklikken!

De hitte is voorbij…

…en ik denk niet dat we volgende weken nog dagen zullen krijgen van hetzelfde kaliber. Voor mij hoeft het alvast niet meer. Misschien wennen we er een beetje aan moesten er regelmatig zo’n hitte periodes komen. Ik betwijfel het wat mij betreft.
Die laatste hete dag was  het omstreeks 13 uur in de schaduw aan  mijn achterdeur 33° en onder de parasol op het terras  was het op dat zelfde ogenblik 44 °. Het was ook praktisch windstil.   Het werd grotendeels een dag in een verduisterde woning !

De twee kleinzoons waren hier voor een paar dagen en heel ernstig zei de jongste ” oma gaan we vanmiddag naar zee”. Geen denken aan!
Maar rond 17 uur waren er wolken aan de hemel verschenen die het zonlicht temperden en dan zijn we toch naar zee gereden omdat de warmte toen draaglijk was.
Alsof iedereen bang was dat het onmiddellijk zou onweren omdat er een paar spetters vielen( want dat waren de voorspellingen) vonden wij een praktisch leeg strand. De jongens zijn gaan zwemmen en we hebben  nog twee uur genoten op het strand . Nu eens donkere wolken en dan weer heldere hemel bepalen grotendeels de kleur van de foto’s. Dan zijn we teruggekeerd naar de auto. (ja we kregen honger 🙂 )

ijsjesverkoper met een bolderkar op het strand 

zwemmen in zee en daarna zwembroek laten drogen ! 

Een bijna verlaten strand

De moeite niet om kleren terug aan te trekken!

Het onweer brak los omstreeks 22 uur en eindelijk kregen we regen. Het onweer zelf leek leek aan de kust zijn kracht verloren te hebben,  maar regen kregen we  in elk geval.
’s Morgens leek alles te herleven in de tuin en de zon bleef weg tot in de namiddag. Toen de zon terug doorbrak zijn we die dag  omstreeks 17 uur naar zee gereden . Niet zozeer om te zwemmen maar meer om bij de Post een ijsje te kopen .
Eerst wandelden we een heel stuk langs de waterlijn. De redders hadden het precies koud zoals ze ingeduffeld stonden . Er was wel veel wind en zodra de zon achter donkere wolken verdween was het frisjes. Wat een verschil met de dag ervoor!
We wandelden tot aan een zeilclub waar jonge kinderen leerden op een surfplank te staan en anderen oefenden om te kitesurfen.
Sommige foto’ s zijn tegen de zon in getrokken en geven een speciale sfeer weer ,vind ik.
We keerden terug langs de zeedijk met elk een ijsje van de Post in onze handen. We moesten wel even aanschuiven zo druk was het daar. Maar dat hadden we er wel voor over.

.

. . .

 

Vandaag terug een binnenhuis dag… de hele dag regen  en regelmatig flinke plensbuien! De natuur kan er maar deugd van hebben!

Zeebrugge -vervolg

Zeebrugge is verdeeld in drie wijken: de strandwijk, de stationswijk en het centrum. In het centrum van Zeebrugge zijn de oude vismijn en de jachthaven gevestigd. De stationswijk, de naam doet het al vermoeden daar komt de trein toe en in de zomer rijdt die door tot de strandwijk zodat de vakantiegangers bijna rechtstreeks op het strand toekomen!

De strandwijk heeft een korte zeedijk maar een enorm groot strand dat ontstaan is naar aanleiding van de uitbreiding van de haven van Zeebrugge. Dat enorme strand schrikt de mensen wel een beetje af. Je moet al een grote afstand afleggen vooraleer je de waterlijn bereikt en met kleine kinderen is dit nu niet zo leuk.
Voor de sporters is het een ideaal strand.
De korte zeedijk is de laatste jaren aan een heropleving toe en er zijn een paar goede restaurants ( bv Sea and Sand gespecialiseerd in visgerechten, huwelijksetentje van oudste kleindochter was daar)en op de zeedijk zelf is er een houten chalet “’t Zandlopertje” waar er ruim plaats is om te genieten van het uitzicht op zee en waar je ook buiten op het terras kan zitten.
Op het strand zelf zijn een paar rustige strandbars ingericht ,die comfortabel zijn maar niet de vergelijking kunnen aangaan met de strandbars in andere kustgemeenten.
De kleinkinderen hebben regelmatig  rondgerend in de duinen tegen de zeedijk! Nooit parkeerproblemen gekend wanneer we daar naar zee trokken!
Wie van rust en ruimte houdt en van een immens strand…

Mijn vriendin en wandelden een tijdje geleden in Zeebrugge-strandwijk.
Het was niet echt strandweer en dat merkte je aan al de gesloten strandcabines.

Er waren strandspelen geweest en nu mochten de kinderen
die hadden deelgenomen een geschenkje uitkiezen.

De gocarts stonden er die dag verlaten bij.
In de verte zie een donkerbruine chalet staan aan de rand van de zeedijk .
Dit is  tearoom ” ’t Zandlopertje”

Vanuit het ‘t Zandlopertje heb je een mooi zicht op de enkele strandbars die gelegen zijn op het strand zelf.
Ook aan de kinderen is gedacht met een piratenschip en allerlei spelletjes errond.

.

De vriendin vond het te fris buiten dus gingen we binnen zitten.
De dokter zei onlangs tegen me je moet terug alles leren eten ,
ja waarom niet beginnen met een wafel 🙂