Sluusse Kermesse

Waar is die Sluusse Kermis gebleven waarvan sprake in het vorig logje?

We reden wel naar Sluis  maar we gingen niet onmiddellijk naar de Kermis kijken. We waren moe van de lange wandeling  in de landelijk tuin in Westkapelle en we hadden het warm .  De terrasjes bij het binnenkomen van Sluis zaten allemaal afgeladen vol. Helemaal niet mijn ding. Maar we wisten een adresje met zicht op de Damse Vaart en waar het heerlijk rustig is al zit het terras soms ook bomvol. Maar er is ruimte , je zit niet op elkaar.
Eerst wat koels gedronken en erbij een pannenkoek met ijs en chocolade saus. En dan genieten en wat bijpraten over die landelijke tuin. Door haar zoon wist mijn vriendin wat méér over de man en zijn hobby.

Toen leek het ons tijd om huiswaarts te rijden. Maar een wegversperring op de Beestenmarkt deed ons er aan herinneren dat het in het centrum van Sluis Kermis was. We keken naar elkaar en schoten in een lach ! We kwamen toch kijken naar de kermis!?  Maar dat waren we helemaal vergeten toen we daar zo lekker lui in het zonnetje op dat terras zaten.
We volgden de wegomleiding en kwamen uit op de rotonde (bij het binnenkomen van Sluis) Er was een parkeerplaatsje vrij en daar parkeerde ik. Betalen hoefde niet meer want het was al bijna 19 uur! Te voet keerden we terug naar de markt waar de kermisattracties stonden.
We zouden bij thuiskomst in elk geval toch kunnen vertellen dat we de kermis hadden gezien. Natuurlijk waren veel animatiestandjes in het centrum al weg . De terrassen zaten wel allemaal nog bomvol. Die dag was het tot ’s avonds laat aangenaam  buiten zitten.

Op het marktplein stonden veel kermis attracties vooral bedoeld voor jonge kinderen en de botsauto’s voor de groten ontbraken ook niet. Het enige wat mijn volle interesse droeg was het kraam met  suikerspin. Ik kan daar echt niet aan voorbijgaan. Ik kocht me een hele grote. Vriendin droeg die want dan kon ik foto’s trekken als bewijsmateriaal voor het thuisfront dat we wel degelijk naar de Kermis in Sluis waren geweest. 🙂

 

Standwerkers in Sluis

Toen ik deze aankondiging las in de Tamtam (het wekelijkse reclameblaadje ) wilde ik  die standwerkers eens bezig zien op zondag 23 juni 2019. Dat deed me denken aan vroeger toen er op de wekelijkse markten in Knokke tijdens de zomermaanden standwerkers waren die vol overgave hun waren aanprezen. Sommigen waren daar echt een krak in  en op het einde van hun verkooppraatje kochten de omstaanders dikwijls dingen die ze achteraf helemaal niet gebruikten of konden gebruiken . Ik herinner me dat mijn collega en ik de opdracht kregen om de toerist uit te hangen . Met een rieten mand en een achteloos erin gegooid jasje en een goed zichtbare( lege) portemonnee slenterden we over de markt en bleven we staan kijken en luisteren naar de standwerkers.
Leuke opdracht en helemaal niet horende tot onze gewone dagtaak maar bedoeld om gauwdieven te doen toeslaan. Er waren zoveel klachten over “pickpockets” dat dit een mogelijke oplossing kon zijn. Achter ons liep een agent in burger die ons discreet in de gaten moest houden. Meer dan eens was het prijs waar we ons toch soms een beetje ongemakkelijk bij voelden. Wijzelf mochten niet reageren en eigenlijk voelden we het niet eens wanneer die portemonnee uit de mand werd gehaald !! Toegesnelde agenten in uniform namen de gauwdief dan mee naar het bureau. Zo gebeurde het wel eens dat er op die manier verschillende gauwdieven op één dag werden opgepakt. Dat deden we zolang we beiden nog niet zo bekend waren in onze job.

Op die marktdagen leerden we het werk van de standwerkers kennen en de ene was al vindingrijker dan de andere om de mensen te doen kopen. Eerlijk , ik ben ook verschillende keren thuis gekomen met spullen die dan ongebruikt in de lade belandden.” Hé hoelang moeten jullie dit nog doen” , zei mijn man weleens, “want dat wordt toch wel een duur grapje”. Een hele zomer lang !

Dus zondag reden mijn vriendin en ik naar Sluis. Het centrum was afgesloten voor alle verkeer zodat je rustig kon rondslenteren van het ene kraampje naar het andere. Een dertigtal kraampjes stonden verspreid over de twee winkelstraten. Ik koos er een paar uit waar ik een behoorlijke foto kon nemen.


Sluis is elke jaar opnieuw een ware bloemenstad.


Daar is Sergio Herman gestart.


Geen tekort aan eten en drinken


Deze helmen waren zo mooi om zien. Ik mocht ze op de foto zetten.
De molen is altijd fotogeniek!

 Hij betoverde de kinderen.

 Bruinen zonder zon !


Hij leek het met tegenzin te doen. ’t Was ook erg warm.


Voeten blij maken

Hij is voor mij de winnaar!
Ik heb me laten overhalen.
Superapparaatje!

Geen problemen meer om ramen te lappen



Tweemaal knippen om dikke takken te snijden.

Trillen met de voetjes

Een soort wafeldeeg in een poffertjespan en opgediend in een puntzak!

Wij hielden het bij een gebakje die we meenamen naar huis.
Veel te warm om op één van de drukke terrassen te zitten.
Nog flink kunnen  luieren op mijn eigen terras
(Ik koos voor de macarons rechtsonder)


De Belleman wuifde ons uit

Hoe je foute foto’s kunt maken!

Ik had gisteren voor mezelf het voornemen gemaakt om niet de deur uit te gaan om alles eens op orde te krijgen . Ik had nog een was te strijken. Ik moest nog het sap van de druiven steriliseren want ik had geen plaats om twee liter sap in de diepvries te stoppen en om daar nu nog allemaal gelei van te maken vond ik toch teveel. Ik had al pure druivengelei gemaakt en dan nog een zestal potten confituur van druivensap en rabarber( wat héél goed meeviel). Ik wilde ook het verstelwerk af krijgen en omdat het mooi weer was had ik overdag een wasmachine gevuld zodat die op de waslijn kon drogen. Ik heb dag -en nachttarief voor de elektriciteit en probeer dan ook zoveel mogelijk daar gebruik van te maken ( zowel de vaatwasser als de wasmachine laat ik zoveel als mogelijk ’s avonds draaien). Bij de afrekening merk ik dan of ik het afgelopen jaar mijn “best” heb gedaan door het nachttarief te gebruiken 🙂

Maar tegen de middag vloog de achterdeur open en stond dochterlief daar. Of ik niet meeging op boodschappen in Sluis. Samen op stap met de dochter dat laat je toch niet aan je voorbij gaan. Ze dacht haar broer nog te zien maar zoonlief had een snipperdag genomen . We hebben eerst samen gegeten. Ik had eten voor twee dagen klaargemaakt ( en dat was dus in één maaltijd op ,hahaha). We reden elk met eigen auto naar Sluis, gek van ons? Welnee nadien moest ze anders terugkeren met mij naar Knokke en ze woont nu amper op een vijftal km van Sluis  nl Middelbug(B).

Dus mijn voornemens liet ik maar varen en samen gingen we boodschappen doen en terwijl ik een ogenblik buiten wachtte met de tassen vol boodschappen terwijl dochterlief nog binnenging in een drogisterij( ik heb een hekel aan die winkel omdat de doorgangen zo smal zijn en je daar niet gemakkelijk kunt rondlopen met boodschappentassen ) bleef ik buiten staan. Ik stond naast een man die zichtbaar ook op wacht stond terwijl zijn vrouw in diezelfde drogisterij was. Plots zei die tegen mij ” O kijk eens daar komen oldtimers”
Dat moet je juist tegen mij zeggen. Ik  grabbelde vlug in mijn handtas om met mijn gsm wat foto’s te maken. Pech driedubbele pech , het was het staartje van een kolonne oldtimers en dan liepen er af en toe ook wandelaars voor de camera zodat het me niet goed lukte om foto’s te maken.

ps. gisteren was het de hele namiddag mooi weer! Vandaag is het de hele dag al aan het regenen. Dus was het nog niet zo mis om op stap te gaan. Vandaag geen weer  om buiten te lopen en dus  ga ik met plezier vandaag de strijk doen en wat opruimen 😉


En dit was de laatste oldtimer  in het korte rijtje die  ik nog gezien heb!
Op internet vond ik dit:

Oldtimers (van voor 1965) verzamelen zich rond 9.30 uur op de Groote Markt .

Om ongeveer 16.00 uur arriveren de ‘oudjes’ terug in Sluis
en rijden ze nog een rondje door het centrum.

 

 

Fietsen met de kleinzoons

De twee kleinzoons kwamen vandaag terug naar oma en het eerste wat er gevraagd werd ” Wat doen we vandaag”. Uiteindelijk kozen ze om te fietsen. Het was over de middag aan mijn achterdeur 30° en geen wind. Niet bepaald ideaal om te starten. Dus hebben we een paar uur gewacht en zijn dan vertrokken. Ze vonden het wel een goed idee om eens naar hun tante en nonkel in Middelburg te fietsen. Die fietsroute hadden ze nog niet gedaan. Dochterlief en haar man waren wel op hun werk maar de oudste kleinzoon was thuis.


Zo reden we rond Sluis langs rustige wegen.

Vroeger toen we met de kleinkinderen naar de Ardennen op vakantie gingen kropen de jongens altijd op zo’n hooibollen.


Oma is niet meer zo lenig om op die strobollen te klauteren.


We kwamen opvallend veel proefvelden tegen met bonen die geoogst worden als ze helemaal droog zijn.
Dat het proefvelden zijn zag ik aan de plakkaatjes die in de velden geplant staan.

Na even goedendag gezegd te hebben aan Kevin reden we terug naar huis. Maar even een rustpauze aan één van de kreken die deze streek rijk is en waar je een mooie wandeling rond het dorp kan maken.

Een mooi zicht op de kreek van op het terras met zitbanken .

Hier verlieten we Belgisch grondgebied om over Heille en Sluis(Nl) terug naar huis te fietsen. Een tochtje van twee uur.

Zondag rustdag!

Vandaag was ik letterlijk in de Zevende Hemel . Samen met een vriendin reden we de grens over en hebben we in een  gezellig restaurant genoten van een visschotel. Lekker peuzelen met je vingers ! Er kon geen dessert meer bij enkel nog een kopje lekkere koffie.

Gisteren en vandaag ging de Gouden Boomstoet uit in Brugge. Een vijf jaarlijks evenement ,waar ik jullie  foto’s zal van tonen zodra ik de foto’s heb nagekeken. Tot op het laatste moment werd geaarzeld of de stoet zou uitgaan. Maar na de middag trok de hemel open en toen de stoet om 15 uur startte was er (figuurlijk) geen wolkje meer aan de lucht en was de zon van de partij. Het bezoekersaantal over de twee dagen wordt geschat op 75 000 !

“De Praalstoet van de Gouden Boom trekt sinds 1958 vijfjaarlijks door de straten van Brugge. Het is een betoverend spektakel waarbij de reuzen, praalwagens, dieren en 1700 kleurrijk uitgedoste figuranten schitterende blikvangers vormen.
Hier viert de stad haar bestaan, bevestigt haar identiteit, herdenkt haar geschiedenis.
Het eerste deel van de stoet brengt de belangrijkste momenten uit de geschiedenis van Vlaanderen tot leven. Van de mysterieuze oorsprong van het graafschap in een gevaarlijk bos vol reuzen tot de draak van Constantinopel. Van de brutale vikingen tot de arrogante Johanna van Navarra. Van de laffe moord op Karel de Goede tot de helden van 1302.
Deel twee focust op het huwelijk van Karel de Stoute met Margareta van York. Dat huwelijk werd in 1468 tien dagen lang uitbundig gevierd in Brugge. Naast de vele banketten vond er ook een heus toernooi plaats: de wapenpas van de Gouden Boom. Het is aan deze wapenpas dat de stoet zijn naam ontleent.”( Bron Westtoer)

Op stap met vriendinnen

Zo’n mooi weer vandaag. Met twee vriendinnen was er afgesproken om eerst een wandeling te maken in Sluis en dan iets te gaan eten. Neen we hebben de winkels niet afgeschuimd  enkel eens binnengekeken in een souvenir-giftshop om de nieuwe trends  te bekijken en in de kledingswinkel Vögele die failliet is maar waar curatoren  de winkels openhouden  voor de uitverkoop van voorraden. We liepen er enkel  rond te kijken. Er waren echt koopjes te doen.

Het wandelingetje bracht ons naar een gedeelte van Sluis waar weinigen komen , want waarom gaan de meeste mensen naar Sluis : om te winkelen ,te eten en te drinken. Behalve de twee winkelstraten wordt de rest van Sluis  links gelaten. Toch is er is dit kleine stadje het een en ander te  zien.

Daarna wandelden we terug naar de Kaai . Het was ondertussen middag en overal zaten de terrasjes al vol. In de “Nieuwe Zeehaven” gingen we binnen  om te eten. Geen plaats meer op het terras. Met een groupon bon krijg je voor 15 euro per persoon een menu : aspergesoep, een visschotel( heerlijk!) en een koffie of dame blanche. Niet moeilijk om te raden wat ik koos, hahaha!

Na een lekkere maaltijd en  flink bijkletsen trokken we huiswaarts. Eén van de vriendinnen gaat overmorgen op reis en wilde nog verschillende dingen regelen.
Omdat het nog redelijk vroeg in de namiddag was heb ik me opnieuw op de tuin gestort en nog een paar uurtjes  bladeren geharkt en onkruid verwijderd. Met kleinzoon is afgesproken dat we zaterdag al die verzamelde tuinzakken naar het recyclage park zullen voeren. Maar ik zal jullie eerst een foto laten zien hoeveel zakken ik ondertussen al gevuld heb. En ècht gevuld met tuinafval , geen nepzakken met papier onderaan en wat tuinafval bovenaan. 🙂