Historium in Brugge

Tussen de najaarswerken in de tuin door( waar ik het later nog zal over hebben) ben ik gisteren namiddag samen met de senioren naar het Historium geweest in Brugge. Dat is echt een bezoek waard. Alleen was het erg moeilijk om in de themakamers foto’s te nemen .

” Zeven historische themakamers met decor, film en speciale effecten brengen je terug naar een dag in 1435. Volg het verhaal van Jacob, een leerjongen van Jan van Eyck, en bezoek daarna de interactieve tentoonstelling of geniet van het panoramisch uitzicht op de Markt. Een aparte beleving is de VR Experience, waarbij je met een virtual reality-bril volledig wordt ondergedompeld in 15de-eeuws Brugge. ”

Bij de ingang wordt je uitgenodigd om de geschiedenis van Brugge te bekijken

Voor je binnengaat in de themakamers mag je nog even grabbelen in de verkleedkist !
Daarna met een virtual reality bril op kijken naar het Brugge in de 15 e eeuw. Super!

 Iedereen krijgt een audiofoon en je hoeft alleen maar verder te wandelen
De deuren gaan automatisch open en na het verhaal gaat een ander deur open
en stap je weer een andere kamer binnen..

Het handelsleven in de gouden eeuw wordt uitgebeeld

 Na de themakamers  kan je alles nog eens nakijken op tv schermen , foto’s en voorwerpen.

Op het balkon  heb je een prachtig zicht op de markt ,
de mooie huizen die een rol hebben gespeeld in de gouden eeuw
en op het mooie Belfort. 

Het schilderij dat in het trappenhuis hangt waarover het gaat in het verhaal van Jacob gemaakt door Jan Van Eyck  ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’  door hedendaagse artiesten uitgebeeld.

Nog een korte wandeling door Brugge en even uitblazen in een Brugs café
vooraleer met de bus van de Lijn richting Knokke te rijden.Terug in Knokke zag ik vanaf de parking naast het station deze prachtig zonsondergang

’t Berkenhof in Kwadendamme (Nl)

 

Na de lekkere mosselen vertrokken we  voor een bezoek aan ’t Berkenhof in Kwadendamme. Na een half uurtje rijden kwamen we in een klein dorpje waar wellicht de enige bezienswaardigheid ’t Berkenhof was met een Tropical Zoo, een Dino Expo, een Vlindertuin, een fossielenmijn en voor de kinderen  een indoor Kidsjungle en een Buitenspeelbos.

Toen we binnenstapten met 76 mensen werden we naar een mooi cafetaria geleid waar we koffie/thee met een typisch Hollands appelgebak met enorm veel slagroom kregen. Het appelgebak was  lauwwarm, alleen jammer dat er geen bolletje ijs bij was (hihihi).  We kwamen in feite pas van een uitgebreid maal met mosselen en frieten en we zaten alweer aan tafel. Het was me wel het smoefeldagje want ’s morgens kregen we al koffie met vers gemaakte cake zoveel als we wilden en een bord met verschillende  soorten kaas . Die avond heb ik echt niets meer gegeten thuis, alleen een glas karnemelk om de spijsvertering te bevorderen!

Na de koffie/thee kon elk van ons op eigen tempo rondlopen. Sommige mensen deden het uitgebreid anderen gingen liever  na een korte wandeling op één van de zonnige door hoge hagen omzoomde terrassen zitten. Ik hoorde niet bij die laatsten 🙂

Ik had mijn grote camera niet meegenomen en dat was echt een flater van me( niet helemaal wakker toen ik die morgen vertrok 🙂  ). De omstandigheden in ’t Berkenhof waren met het glazen dak en de zon inval niet zo ideaal om met een gsm foto’s te maken. Een vriend heeft me zijn foto’s doorgestuurd waarvan ik er enkele van gebruikt heb zoals de fossielen en sommige dino’s. Dank je wel JP.


Na de koffie/thee en het gebak konden we vrij rond wandelen in de grote serres.

 
Veel dieren die ik niet bij naam ken en er zo al historisch uitzien zoals die reuzenpad!


Zo’n glad velletje  en die gleed zomaar over je handen heen
maar je moest die laten glijden niet vasthouden.
Toch griezelig.

  Ik zou die niet graag tegenkomen!Fossielen: een heel mooi ingerichte ruimte.
Maar de belichting maakte het zo dat ik geen mooie foto’s kon nemen met mijn Gsm

In de kidsjungle is er een ruimte waar er kinderfeestjes kunnen gehouden worden.


Heel veel vlinders waren er niet meer. In een afgesloten ruimte hingen de poppen.
Heel veel groen en vijvertjes met vissen en kronkelende paadjes en bruggetjes.
Ik kan hier onmogelijk alles op mijn blog zetten.

Een bezoek overwaard en bij een volgende keer neem ik zeker de grote camera mee!!

De Kaasboerderij

Vooraleer we dinsdag naar Yerseke reden om mosselen te eten, hielden we eerst halt in Biervliet(Nl). De buschauffeur heeft halsbrekende toeren uitgehaald met zijn dubbeldekker om op de smalle weg midden de polders de afslag te kunnen passen naar een lange inrit tot de kaasboerderij zelf. Hij verdiende een applausje.
We werden al opgewacht door de uitbaters van de boerderij. We werden in twee groepen gesplitst . De eerste groep mocht eerst om de  koffie met cake en kaashapjes  en naar een filmpje kijken hoe de kaas gemaakt werd.
Ik zat in de tweede groep die onmiddellijk op stap ging. Het was wat benepen om foto’s te maken maar ik heb er toch enkele kunnen nemen.

Het had blijkbaar de vorige nacht flink geregend
want overal lagen er nog plassen en  lag er veel water op de landerijen.

Bereiding van kaas:

De eerste stap in kaasbereiding is het toevoegen van stremsel en zuursel aan de melk. Hierdoor gaan de eiwitten, vooral het caseïne, in de melk samenklonteren (coaguleren), waarbij het vet en vocht ingesloten wordt. Zo ontstaat de wrongel. Het zuursel bevat de melkzuurbacterie Lactococcus, de ‘bolvormige melkbacterie’.

Vervolgens wordt door snijden en verwarmen zo veel mogelijk vocht uit de wrongel geknepen. Het afgetapte vocht heet wei. De wei bevat nog waardevolle stoffen en wordt bijvoorbeeld in dierenvoeding gebruikt, maar ook in sommige frisdranken toegepast.

De wrongel wordt in een vat gedaan en verder samengeperst. Vervolgens wordt de wrongel in zout water gedompeld (het zogenaamde pekelbad). Het zout dat in de kaas dringt bevordert de korstvorming, de stevigheid, de smaak en ook de houdbaarheid
Dit werd ons allemaal verteld door de boerin, maar zo exact kon ik het toch niet meer navertellen.(  een samenvatting hoe kaas wordt gemaakt. Bron:internet)

De vormen liggen klaar : De ene dag zijn het 14 grootte vormen en de andere dag zijn het meer dan 200 kleine vormen waar de toekomstige kaas wordt ingedaan.

De kaas wordt in zoutbaden gedompeld.


De kazen liggen te rijpen in lange rijen in een speciale ruimte. Naargelang de grootte  van de bol  kan dit van 5 dagen  tot  enkele  weken  of maanden durenToen we terug buiten kwamen werden we er op gewezen dat onder de dakgoten meer dan 20 zwaluwnesten hingen.
De zwaluwen waren reeds naar zuidelijke oorden vertrokken. Nu waren we op weg om de koeien te zien die zorgden voor de melk  om kaas te maken. Meer dan 300 koeien van kalfjes tot melkkoeien!
De grote bergen bedekt met autobanden achteraan op de foto hierboven : daar lag het droogvoer voor de koeien.
In een halfopen schuur stonden jonge melkkoeien. De weiden waren te drassig om ze buiten te laten . Ze moesten in de stal blijven en  kregen gedroogd voer .Opvallend was dat al deze dieren een glanzende vacht hadden alsof ze dagelijks geborsteld werden. Ook waren ze niet vuil . De stallen lagen er heel netjes bij .

Hier zijn we beland  in de materniteit. Al deze koeien die hier staan moet binnenkort bevallen. Deze koeien hebben meer ontlasting . Een robot schuift achter de koeien door en schuift de rotzooi voor zich uit waar het door de kieren in een soort tank onder de vloer valt.  Koeien die vermoedelijk  binnen de vier dagen zullen bevallen worden in een dik met hooi bestrooide ruimte gestoken. Toen wij er langsliepen was een koe een paar uur ervoor bevallen van een kalfje. Koeien worden ook dagelijks gemolken en dat gebeurt al lang niet meer manueel. Een goede melkkoe levert per dag 30 liter melk!
Zij worden in een soort gang geduwd en telkens ze niet meer verder kunnen gaat een poortje achter hen dicht en worden ze gedwongen wegens gebrek aan ruimte om met hun uier naar de binnenkant te staan. Op den duur weten de koeien  uit zichzelf dat ze een kwartslag moeten draaien.
De boer zit in een ruimte  tussen de twee  rijen en zorgt ervoor dat de melkmachine over de uier van de koe wordt geschoven en het melken kan beginnen. Een ruimte die ongelooflijk proper  is.De melk die teveel is om kaas te maken,wordt in een silo opgeslagen en om de paar dagen opgehaald door Campina . Regelmatig wordt deze melk gekeurd.Toen was het onze beurt om een kopje koffie te drinken en daar kregen we heerlijke verse cake en stukjes kaas met verschillende kruiden in.
Geef mij maar de gewone Goudse kaas  ,ik heb het niet zo voor netels ,look ,paprika, mosterd… Alleen de komijnkaas eet ik supergraag en die vind je niet in Belgie. Geen probleem, ik ben zo over de grens als ik die kaas wil eten. De deur stond al open. Ik denk dat dit een vroegere keuken van de boer was  ingericht om bezoekers te ontvangen. De dochter des huizes hielp om de koffie te maken en de vaat te wassen en even later troffen we haar ook aan in het
winkeltje waar je allerlei gadgets kon kopen tot klompen toe. Maar er werden overwegend bolletjes kaas gekocht.
( het binnenvallende licht speelde me een beetje parten om foto’s te maken)

Het huis van de boer verscholen in het groen omgeven met prachtig groen en een vijver

Foto van de boerderij op hun website.

Mosselen!

Met een dubbeldekbus  deden we vandaag een super mooie uitstap . Het was de jaarlijkse uitstap met de senioren naar Yerseke om mosselen te  eten. We waren met 76 mensen! Het restaurant kan dit grote aantal aan. De bediening was vlot, het personeel vriendelijk en de goedgevulde mosselen waren lekker . Vanuit onze gemeente is het toch dik anderhalf uur rijden om in Yerseke te geraken. Enkel om te eten denken jullie? Neen neen, de dag werd goed gevuld omdat we in de voormiddag nog een bezoek brachten aan een Kaasboerderij en in de namiddag een Vlindertuin en Fossielen museum. Maar daar later meer over want de dag begon vroeg en eindigde laat!

Ik geraak er niet…

Heb je ook van die weken dat je dagen niet lopen zoals je zelf zou willen ? Wel dat is hier deze week gebeurd.
Ik wist dat ik deze week twee keer naar de dokter moest. Niets ernstigs hoor : half jaarlijkse nazicht voor de ogen  en  half jaarlijks nazicht voor mijn neuspoliepen. Bij de oogarts was het deze keer uitzonderlijk lang wachten.  Wellicht was er iets tussengekomen  want  gewoonlijk moet je niet  langer dan een kwartier  wachten. Daarvoor maak je tenslotte ook een afspraak in haar privé en niet in het ziekenhuis. Door het lange uitlopen  was ik te laat voor iets anders. Dat was een tegenvaller. Dat moest ik dan op een andere dag doen.
Bij de neus-keel en oogarts was ik wèl vlug geholpen. Ik kreeg van hem toch gedeeltelijk goed nieuws. De ene neuspoliep was minuscuul geworden de andere nog niet. Nog een beetje afwachten of die binnen een half jaar ook flink gekrompen zal zijn. Blijkbaar deed ik iets verkeerd met het sprayen. Misschien dat het nu beter zal evolueren. Ik schreef er al over in mijn vorig logje. Maar ik  wil echt niet klagen want ik ging daarna op ziekenbezoek bij een kennis van de seniorengroep en die is er heel wat erger aan toe met een darmziekte.

Ik heb in juni een nieuw bankstel besteld ( een  2 1/2 zit en een 2  zit)en dat zou in augustus geleverd worden   want het jaarlijks verlof zat in die tussenperiode. Nu belden ze woensdag op dat het bankstel binnen was en of ze vrijdag mochten leveren. Ja natuurlijk  mochten ze dat. Daar had ik me nog niet aan verwacht. Als datum was  voorzien half augustus. Nu moest ik er voor zorgen dat het oude bankstel ( twee eenpersoons zetels en een driezit)  de deur uit waren. Dat is gelukt maar die zetels moesten eerst twee dagjes in mijn garage staan  vooraleer die konden opgehaald worden en daarvoor had ik wel hulp nodig en ook gevonden .
Had ik geen koper gevonden  dan nam de firma het oude bankstel mee tegen betaling!! Deze middag kwamen de kopers  de zetels ophalen en ik weet met zekerheid dat dit kroostrijk gezin er nog veel deugd aan zal hebben.
Waarom ik die dan wegdoe?  Ik wilde kleinere zetels en met een hogere zit. Zalig zitten …en liggen! 😉

Maar nu de living half ontruimd was  heb ik het parket opnieuw ingeolied!  ’s Avonds zeker geen zin meer om achter de pc te kruipen.  Vandaag heb ik uitgebreid genoten van de nieuwe zetels want het was geen weer om er met de fiets op uit te trekken. De hele dag met tussenpozen waren er regenbuien en stortvlagen. Maar ik had een leuk werkje! Morgen is er de jaarlijkse BBQ van de senioren en mij werd gevraagd of ik de tafeldecoratie wilde doen.
Ik ben al uren bezig geweest met bloemstukjes te maken en tussen de vlagen door ben ik  de tuin in gerend om takken, bladeren , bloemen af te knippen.  Bijna klaar want het regende op den duur zo hard dat ik het opgegeven heb . Morgen ochtend nog een vijftal  stukjes af te werken en dan naar het feest! Iedereen die dit wil mag na de BBQ de bloemstukjes meenemen naar huis. Dat was vorig jaar zo’n succes dat ik er dit jaar véél meer heb gemaakt.

Een deel van de bloemstukjes staat al klaar op een dienblad .
De onderste foto’s zijn voorbeelden van een bloemstukje.
Alles uit eigen tuin geplukt.

Het Zuivelmuseum

Ik leef een beetje in vakantiemodus. Het lukt me niet altijd om regelmatig mijn blog aan te vullen. Er is zoveel te doen aan de kust tijdens de zomermaanden en waarom zou ik er niet van profiteren! De stille maanden duren langer….
Ook als het weer wat minder is,is het een uitstekende gelegenheid om mijn huishouden -die ik met de Franse slag doe tijdens de zomermaanden- eens grondiger aan te pakken. Dan wordt er met emmer en dweil  rondgelopen, ramen gepoetst , stof afgedaan ( waar ik een hartsgrondige hekel aan heb( http://dekindertjes.skynetblogs.be/archive/2006/04/21/stof.html), opruimen van alles wat rondslingert , wassen en strijken… Ja mijn poetshulp laat het afweten voor een maand of twee: ze heeft haar been gebroken toen ze gevallen is met haar fiets.

Vandaag was een dag met afwisselend felle zon en flinke regenbuien. Was ik bezig in de tuin met alles wat uitgebloeid was of verdord door de hitte af te knippen dan begon het te regenen en moest ik naar binnen vluchten. Was ik binnen bezig met opruimen kwam de zon weer tevoorschijn en toen ik het stof zag liggen op de meubels en op tafel een stapel oude kranten en folders en half afgewerkt verstelwerk… vluchtte ik weer naar buiten.
Ik heb mijn vriendin op gebeld en we zijn samen naar de boer gereden om aardbeien. Ik ga confituur maken als het morgen weer zo’n wisselvallig weer is, dat is leuker dan poetsen 🙂

Maar ik heb voor jullie een ideetje om een regenachtige dag toch aangenaam in te vullen!

Op 11 juli doen we met de senioren al jaren een namiddaguitstap met een toeristisch treintje. Dit is een gelegenheid waarbij minder mobiele mensen ook eens kunnen genieten van een uitstap. Elk jaar is het een succes . Dit jaar hadden we vijftig deelnemers. Het oorspronkelijk plan was een bezoek aan het Zuivelmuseum aan de rand van Blankenberge en dan doorrijden naar het Lissewege ,het witte dorp, waar de deelnemers zelf  een beeldenwandeling konden doen en langs het bebloemde vaartje konden wandelen of gewoon op een terrasje konden zitten.
Maar de stad Brugge gaf geen toestemming om met het treintje over hun grondgebied te rijden. Jammer !
We namen dan maar eerst een koffiestop in Blankenberge bezochten daarna het Zuivelmuseum en dan door de polders naar Oostkerke waar er nog een stop was. Het werd een heel mooie namiddag . Maar nu wat meer over het Zuivelmuseum.

Het Zuivelmuseum ( klik)
Je wandelt er door de geschiedenis van de zuivelindustrie in Vlaanderen tijdens de voorbije vijf eeuwen en het museum brengt het verhaal van de melk, boter en kaas tot leven, van het verleden tot heden. We hadden ook een goeie gids die veel uitleg kon geven en velen onder ons hebben zelf nog boter gekarnd in hun kinderjaren! Ikzelf ook op de boerderij van tante Regina en nonkel Clement en ik heb ook nog gezien hoe de room van de melk werd gescheiden  door een machine. Kijk maar eens mee met de foto’s die ik er genomen  heb.

Na de rondleiding werd ons in een mooie ruimte, versierd met allemaal foto’s ivm zuivel, een koffie aangeboden! Al lachend vroegen we of we ook melk konden krijgen en prompt kregen de vragers  elk twee doosjes chocomelk!! Zij leveren ook de schoolmelk zoals je op één van de foto’s kan zien.

Pétanque

Zoals ik al eerder vertelde speel ik samen met een groep senioren van mei tot einde september pétanque op het sportterrein van Westkapelle( deelgemeente van Knokke-Heist) . Tijdens de overige maanden spelen we  in het sportcentrum zelf koersbal.
Nu spelen we dus om de veertiendagen pétanque. Op één van die namiddagen vroeg de secretaris van onze vereniging of ik eens wat foto’s wilde maken over het spel zelf . Een keertje geen foto’s van de spelers. Hij wilde in september op de dag dat alle vrijetijdsverenigingen  reclame mogen maken op de markt in Knokke  een dia reeks maken over de pétanque en de koersbal en ook over alle uitstappen die we tijdens het jaar maken.

Op een pétanque namiddag heb ik dat geprobeerd. Niet gemakkelijk want we waren toen met 32 spelers. De mond aan mond reclame werkt blijkbaar uitstekend. Het gaat er allemaal niet zo erg professioneel aan toe en dikwijls wordt er tussenin veel gebabbeld en gelachen. Ik zie dat niet te gebeuren bij echte competities.  Maar blijkbaar vinden de spelers juist dat spontane zo leuk.
De hoofdbedoeling is om mensen een plezierige namiddag te bezorgen en velen worden zo uit hun isolement gehaald. Geen vervoer is geen excuus, er zijn altijd wel mensen die bereid zijn om andere mensen op te halen. Ook mindervalide mensen  zijn welkom bij ons. Onze groep is met de jaren een héél hechte groep geworden waaruit ook fijne vriendschappen ontstaan zijn.

Heftige discussies kunnen ontstaan als de een zegt mijn bol ligt dichter bij de cochonnet dan die van de tegenpartij. Dan wordt de meter uitgehaald en wordt er gemeten hoeveel millimeters verschil er is. Dikwijls ontstaan er hilarische taferelen bij het meten .

Verjaart er iemand dan wordt er steevast wel getrakteerd met iets en verjaart er niemand dan zorgt het bestuur tijdens de pauze voor koffie , frisdrank en cake.
Een magneetbord wordt opgehangen en iedere groep tekent aan wie een partij wint en  dat heeft tot nu toe nog nooit voor problemen gezorgd.

Er zijn maar twee velden en als we met veel spelers zijn dan wordt er een touw gespannen om de velden in twee te verdelen.
Ideaal is om met vier tegen vier te spelen. Soms wordt het vijf tegen vijf maar dan wordt het wat onoverzichtelijk met al die bollen op het kiezelveldje. Je hoort dan roepen “zeg van wie is die bal bij de cochonnet”

Aanvankelijk werd er aan de rand van het veld met de voet een halve cirkel getekend , maar dat bracht nogal gekibbel teweeg omdat de cirkels  niet altijd getekend werden zoals het moest  : te groot , te klein ,te ver van de rand of niet in het midden van de rand. De een zei ik kan zover niet gooien en de ander zei ik ben linkshandig of rechtshandig en kan niet goed spelen vanuit het midden. Oplossing : er werden een paar plastiek cirkels gekocht en de problemen zijn opgelost!
In onze groep zitten mensen die fysiek niet meer zo lenig zijn en om te vermijden dat altijd dezelfde- wèl lenige- mensen de bollen  oprapen wordt er gebruik gemaakt van een touwtje met een magneet. Voila weeral een probleem opgelost .

Het is bij ons een gezellig spel zonder franjes nog competitie allures! Misschien toch een beetje 😉