Ik haalde de herfst naar binnen

Ik heb al geschreven dat de meeste hortensas in mijn tuin  geen mooie bloemenkoppen hebben opgeleverd. Eén hele grote struik is zelfs helemaal verdord en die heb ik dan maar kort gesnoeid. Gelukkig niet morsdood  want jonge scheuten komen al weer uit. Maar de bloemkoppen van de andere hortensia trokken op niks . Jammer zo kon ik geen droogboeketten maken zoals andere jaren.

Toevallig was ik zaterdag op bezoek bij een nicht . Haar man heeft een mooie bloementuin en elk jaar koopt hij een andere plant bij om afwisseling te hebben. Altijd een mooi onderhouden tuin. Door de grote hitte  had hij niet zoveel tijd doorgebracht in zijn tuin en nu leek het wel een wildernis van uitbundige bloeiende planten. Een hortensia was zo groot en breed uitgegroeid dat hij die helemaal ging kort zetten. Daar zag ik mijn kans 🙂

Hij heeft een enorm groot aantal  hortensiakoppen afgesneden voor me en ik heb er een  groot droogboeket van gemaakt!  Zijn de koppen niet zo groot als andere jaren , je merkt  dat niet eens als je er veel samen kunt zetten!

Ik schreef dat ik de herfst binnenhaalde ! Vandaag leek het meer een warme zomerdag en ik ben zachtjes beginnen snoeien in de tuin! ( ik mag met de huidige medicatie niet te veel in de zon lopen. Voel me er ook niet goed bij . Nog drie weken te gaan  😦  )
Deze avond was er een heel mooie hemel en de zonsondergang moet prachtig zijn aan zee als je ziet hoe mooi de hemel kleurde! ( zicht vanuit mijn woonkamer)

 

Herfst in de tuin

De temperaturen zijn na de hitteperiode serieus gezakt. Maar in de tuin was voor veel planten en bloemen het kwaad al geschied met gevolg verdorde planten ,verbrande bladeren, afvallende bloemen . Planten die  zich dit jaar zeker niet meer zullen herstellen heb ik dan maar gesnoeid. Een kaalslag in de tuin.
Na de regenbuien heeft het gras zich al hersteld en verschillende planten lopen opnieuw uit. Ik geloof niet dat die nu nog zullen bloeien . Maar kom het ziet er toch terug mooi groen uit.
Sommige planten hebben zich zodanig herpakt dat die opnieuw volop bloeien en dat schuift het herfstgevoel  een beetje op!

De magnolia heeft één grote tak die volop bloemknoppen vertoont en de hulstboom krijgt boven de verdorde trosjes bessen opnieuw bessen. De geraniums bloeien opnieuw en de begonia’s bloeien overvloedig! De dahlia’s bloeien niet zo uitbundig als andere jaren maar ze tonen mooie bloemkoppen.

Alleen aan de paddenstoelen die overal tevoorschijn komen merk je dat de herfst eraan komt!! Nu maar hopen dat we een mooi en zacht najaar krijgen zodat we overdag nog buiten kunnen zitten!

 

 

Een dagje lente gevoel !

Gisteren was het zonnig en  aangenaam buiten . Ik heb de tuin wat verder heb opgeruimd. Het gaat met stukken en brokken omdat het meestal toch wat koud blijft om lang bezig te zijn. Of ben ik zo kouwelijk?  Maar ik zie het toch vooruitgaan. Ik ben verleden jaar begonnen met hoekjes en perkjes in de tuin vol te strooien met boomschors. Zo bespaar ik me de hele zomer onkruid wieden. Dat heb ik gisteren bij andere perkjes ook gedaan en bij de oudere wat bijgevuld. Het ziet er zo fris en opgeknapt uit.
Kon het nu nog wat droog blijven want achter in de tuin is het nog altijd wat drassig , dan kan het gras afgereden worden en dat zou fijn zijn moest het deze week nog kunnen. Alleen heb ik de  grasmachine nog niet terug van zijn onderhoudsbeurt.
De lente zet zich ,weer of geen weer, traagjes in gang : de kerselaars en de magnolia tonen al kleur! En als je goed kijkt naar de treurwilg dan zie je al een groene schijn. Groen zijn ook de paadjes ,maar dat pak ik later aan met de drukspuit.
De narcissen hebben afgezien van de tweede vorstprik en ze gaan niet allemaal nog bloeien. Eén tulp staat te pronken de andere komen nog ver achter! Ook de crocusjes laten het grotendeels afweten. Ze bloeiden toen de vorst nog eens toesloeg.
Was het gisteren een zonnige en aangename dag ,vandaag was dat heel wat minder. Ik was op stap met een vriendin. Maar dat toon ik morgen. Eerst nog een beetje genieten van deze lente foto’s!!

Winterprik

Ik durf het hier bijna niet meer schrijven… ik heb opnieuw een terugval gehad. Buikgriep deze keer. Terug de dokter moeten halen en hij leek helemaal niet verwonderd te zijn. Er zijn zoveel patiënten die alsmaar blijven hervallen en telkens is het iets anders , zei hij. Het enige dat ik van januari tot nu niet gehad heb is …de èchte griep. Spaar me daar nu maar van.

Een paar dagen ongemak gehad want met de nodige medicatie is buikgriep vlug verholpen ,maar …gezien ik niet zo goed tegen medicatie kan is het herstel van de darmflora wat moeilijker en pijnlijker verlopen. Zucht. Is er dan eens een zachte dag zoals deze week dan durf je ook al niet ver lopen. Ik heb  wel een beetje takken van de treurwilg samen geveegd in de tuin en de dooie takken van de hortensia afgeknipt en de grasmachine  weggebracht voor nazicht en al eens een zak boomschors bijgegooid  in een perk. Maar veel meer kon ik niet aan. Je benen zijn van elastiek van het weinig eten en alles klotst in je van het  vele drinken( om te voorkomen dat ik nog eens een blaasontsteking zou krijgen). Overdag een dutje  en ’s avonds doodmoe vroeg het bed in. Zucht.
Ik hou me wel bezig binnenshuis maar op den duur krijg je zo’n zin om de natuur in te trekken. Nog eens zucht.
Vandaag was het zo koud dat dochterlief de boodschappen voor me heeft gedaan. Huisarrest gekregen . ” Je moet het niet zoeken , hou je maar kalm” . Omgekeerde wereld !

Ik heb dan maar met takken van het krulhazelaartje in de tuin de paasversiering gemaakt en de paasfiguurtjes van de zolder gehaald. Nu maar hopen dat er na die winterprik toch wat zachter weer mag komen. Ook de buitenpoes heeft begrepen dat het binnen warmer is dan buiten. Ze ligt te genieten op de leuning van de zetel . Géén kattenjacht vannacht  🙂

Even de stilte opgezocht…

…na de drukte van het carnaval gebeuren en na een oliebollen namiddagje samen met de senioren . Sommigen hadden zich toen verkleed maar de meesten vonden het al gezellig om samen te zijn.

Met Sébastien ben ik  gaan wandelen. Het was niet zo koud zoals de dag ervoor ( toen hebben we spelletjes gespeeld) en hij mocht kiezen waar we naartoe gingen. Niet moeilijk te raden want hij vindt het altijd fijn om naar het houten pad te gaan, dat nu een naam heeft nl Wiedauwpad, om over het water te lopen.

Omdat we dan maar een km verwijderd zijn van de zee, zijn we ook even naar het strand geweest. Het was er niet druk en het was er ook koud. We bleven er niet lang en keerden via dezelfde weg terug. Gewoonlijk nemen we dan een andere ,veel langere weg, maar oma zag dat niet zitten. Mijn conditie is momenteel beneden alle peil en ik was allang blij toen ik de auto terugzag!  Maar de buitenlucht heeft toch deugd gedaan.

 De storm heeft hier blijkbaar ook grote kuis gehouden . Veel bomen lagen omver of waren reeds afgezaagd!

Het water had  niet zijn hoogste peil bereikt. 

Er was heel veel gesnoeid.

De spectaculaire krom gegroeide spar heeft een paar takken verloren!

Sébastien bij het binnen gaan  en oma bij het verlaten van het pad.

Vorig jaar was hier nog een driehoekig pleintje met banken en veel groen! Blijkbaar wordt er gezorgd dat bij eventuele wateroverlast het water kan opgevangen worden!


Weinig volk aan zee en dan waren het meestal nog baasjes die hun hond uitlieten. Nu mogen ze  nl. nog vrij rondlopen.

Langs het Wiedauwpad keerden we terug naar de auto

 

De zon vandaag !

Met zijn oranje kleur en rode rand leek de zon vandaag op een vuurbal.
Saharastof, dat deze kant op waait, en de roetdeeltjes uit de rook van de enorme bosbranden in Portugal en het noorden van Spanje zijn verantwoordelijk voor de bijzondere kleur van de zon. De stofdeeltjes breken het zonlicht en filteren het deels, waardoor de lucht geeloranje kleurt en de zon roder.( internet)
Het was deze morgen daardoor ook merkelijk frisser dan gisteren. Het weerfenomeen bezorgde me een lichte aanval van sinusitis . Gelukkig vlug onder controle met de nodige tabletjes en met binnenblijven deze morgen.
In de namiddag kreeg de zon het een beetje voor mekaar om door die stofdeeltjes te breken en zag je al een stralenkrans rond de  zon die van kleur ook minder rood werd. Het werd buiten ook al merkelijk warmer.
Rond 18.30 uur was de zon aan het ondergaan en weer kreeg ze die rode gloed.
Benieuwd wat het morgen zal worden!

De eerste foto rond 11 uur: de lucht was toen niet meer rood maar rozig geworden .
De tweede foto rond 15 uur : de stralenkrans van de zon kwam door de grijze lucht.

Deze foto’s zijn genomen rond 18.30uur .
De lucht had niet de  kleur zoals bij andere zonsondergangen
Er hing een sluier over.

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen