Een dagje lente gevoel !

Gisteren was het zonnig en  aangenaam buiten . Ik heb de tuin wat verder heb opgeruimd. Het gaat met stukken en brokken omdat het meestal toch wat koud blijft om lang bezig te zijn. Of ben ik zo kouwelijk?  Maar ik zie het toch vooruitgaan. Ik ben verleden jaar begonnen met hoekjes en perkjes in de tuin vol te strooien met boomschors. Zo bespaar ik me de hele zomer onkruid wieden. Dat heb ik gisteren bij andere perkjes ook gedaan en bij de oudere wat bijgevuld. Het ziet er zo fris en opgeknapt uit.
Kon het nu nog wat droog blijven want achter in de tuin is het nog altijd wat drassig , dan kan het gras afgereden worden en dat zou fijn zijn moest het deze week nog kunnen. Alleen heb ik de  grasmachine nog niet terug van zijn onderhoudsbeurt.
De lente zet zich ,weer of geen weer, traagjes in gang : de kerselaars en de magnolia tonen al kleur! En als je goed kijkt naar de treurwilg dan zie je al een groene schijn. Groen zijn ook de paadjes ,maar dat pak ik later aan met de drukspuit.
De narcissen hebben afgezien van de tweede vorstprik en ze gaan niet allemaal nog bloeien. Eén tulp staat te pronken de andere komen nog ver achter! Ook de crocusjes laten het grotendeels afweten. Ze bloeiden toen de vorst nog eens toesloeg.
Was het gisteren een zonnige en aangename dag ,vandaag was dat heel wat minder. Ik was op stap met een vriendin. Maar dat toon ik morgen. Eerst nog een beetje genieten van deze lente foto’s!!

Winterprik

Ik durf het hier bijna niet meer schrijven… ik heb opnieuw een terugval gehad. Buikgriep deze keer. Terug de dokter moeten halen en hij leek helemaal niet verwonderd te zijn. Er zijn zoveel patiënten die alsmaar blijven hervallen en telkens is het iets anders , zei hij. Het enige dat ik van januari tot nu niet gehad heb is …de èchte griep. Spaar me daar nu maar van.

Een paar dagen ongemak gehad want met de nodige medicatie is buikgriep vlug verholpen ,maar …gezien ik niet zo goed tegen medicatie kan is het herstel van de darmflora wat moeilijker en pijnlijker verlopen. Zucht. Is er dan eens een zachte dag zoals deze week dan durf je ook al niet ver lopen. Ik heb  wel een beetje takken van de treurwilg samen geveegd in de tuin en de dooie takken van de hortensia afgeknipt en de grasmachine  weggebracht voor nazicht en al eens een zak boomschors bijgegooid  in een perk. Maar veel meer kon ik niet aan. Je benen zijn van elastiek van het weinig eten en alles klotst in je van het  vele drinken( om te voorkomen dat ik nog eens een blaasontsteking zou krijgen). Overdag een dutje  en ’s avonds doodmoe vroeg het bed in. Zucht.
Ik hou me wel bezig binnenshuis maar op den duur krijg je zo’n zin om de natuur in te trekken. Nog eens zucht.
Vandaag was het zo koud dat dochterlief de boodschappen voor me heeft gedaan. Huisarrest gekregen . ” Je moet het niet zoeken , hou je maar kalm” . Omgekeerde wereld !

Ik heb dan maar met takken van het krulhazelaartje in de tuin de paasversiering gemaakt en de paasfiguurtjes van de zolder gehaald. Nu maar hopen dat er na die winterprik toch wat zachter weer mag komen. Ook de buitenpoes heeft begrepen dat het binnen warmer is dan buiten. Ze ligt te genieten op de leuning van de zetel . Géén kattenjacht vannacht  🙂

Even de stilte opgezocht…

…na de drukte van het carnaval gebeuren en na een oliebollen namiddagje samen met de senioren . Sommigen hadden zich toen verkleed maar de meesten vonden het al gezellig om samen te zijn.

Met Sébastien ben ik  gaan wandelen. Het was niet zo koud zoals de dag ervoor ( toen hebben we spelletjes gespeeld) en hij mocht kiezen waar we naartoe gingen. Niet moeilijk te raden want hij vindt het altijd fijn om naar het houten pad te gaan, dat nu een naam heeft nl Wiedauwpad, om over het water te lopen.

Omdat we dan maar een km verwijderd zijn van de zee, zijn we ook even naar het strand geweest. Het was er niet druk en het was er ook koud. We bleven er niet lang en keerden via dezelfde weg terug. Gewoonlijk nemen we dan een andere ,veel langere weg, maar oma zag dat niet zitten. Mijn conditie is momenteel beneden alle peil en ik was allang blij toen ik de auto terugzag!  Maar de buitenlucht heeft toch deugd gedaan.

 De storm heeft hier blijkbaar ook grote kuis gehouden . Veel bomen lagen omver of waren reeds afgezaagd!

Het water had  niet zijn hoogste peil bereikt. 

Er was heel veel gesnoeid.

De spectaculaire krom gegroeide spar heeft een paar takken verloren!

Sébastien bij het binnen gaan  en oma bij het verlaten van het pad.

Vorig jaar was hier nog een driehoekig pleintje met banken en veel groen! Blijkbaar wordt er gezorgd dat bij eventuele wateroverlast het water kan opgevangen worden!


Weinig volk aan zee en dan waren het meestal nog baasjes die hun hond uitlieten. Nu mogen ze  nl. nog vrij rondlopen.

Langs het Wiedauwpad keerden we terug naar de auto

 

De zon vandaag !

Met zijn oranje kleur en rode rand leek de zon vandaag op een vuurbal.
Saharastof, dat deze kant op waait, en de roetdeeltjes uit de rook van de enorme bosbranden in Portugal en het noorden van Spanje zijn verantwoordelijk voor de bijzondere kleur van de zon. De stofdeeltjes breken het zonlicht en filteren het deels, waardoor de lucht geeloranje kleurt en de zon roder.( internet)
Het was deze morgen daardoor ook merkelijk frisser dan gisteren. Het weerfenomeen bezorgde me een lichte aanval van sinusitis . Gelukkig vlug onder controle met de nodige tabletjes en met binnenblijven deze morgen.
In de namiddag kreeg de zon het een beetje voor mekaar om door die stofdeeltjes te breken en zag je al een stralenkrans rond de  zon die van kleur ook minder rood werd. Het werd buiten ook al merkelijk warmer.
Rond 18.30 uur was de zon aan het ondergaan en weer kreeg ze die rode gloed.
Benieuwd wat het morgen zal worden!

De eerste foto rond 11 uur: de lucht was toen niet meer rood maar rozig geworden .
De tweede foto rond 15 uur : de stralenkrans van de zon kwam door de grijze lucht.

Deze foto’s zijn genomen rond 18.30uur .
De lucht had niet de  kleur zoals bij andere zonsondergangen
Er hing een sluier over.

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Met de fiets onderweg

Het was zondag een mooie zonnige dag , ideaal weer ook om te fietsen zeker met het zachte briesje dat er was. Ik had geen zin om me in de drukte van de kust te gooien als ik al die auto ’s de stad zag binnenrijden. Even het binnenland in op rustige wegen te midden van de natuur. Daar kan ik echt tot rust komen. Overal stond het graan oogstrijp wat  vergeleken met vroeger bijna een maand eerder is.
Ik fietste langs Sluis ,over Heille naar Middelburg (B). Ik was op landwegen bijna de enige fietser. Heerlijk. En op de andere wegen was er een breed fietspad. Het laatste stukje was een kassei weg , niet met van die vierkante kinderkopjes maar  met rode  bakstenen. Die weet ik al  liggen toen ik nog kind was, ik vervloekte die toen al en nu nog meer. Er was ook geen greppeltje waar je kon fietsen. Het teisterde mijn zitvlak dat toen aan rust toe was! 

Langs deze eindeloze landweg staat het graan ook klaar om geoogst te worden, tarwe en gerst. In de verte de bomen van de autoweg rond Sluis.

Zondag of niet de boeren waren overal druk bezig met oogsten! Graan maaien, stro persen in pakken en vervoeren!

De veldbloemen zoals ik me die herinner toen ik kind was. Toen groeiden ze letterlijk tussen het graan. Met de sproeimiddelen van tegenwoordig groeien er geen bloemen meer tussen het graan!

Veel schapen in een weide  en sommigen zochten verkoeling aan de drinkbakken. Het huis daar vlakbij op de onderste foto is een toonbeeld van de koppigheid van de bewoners. De man wilde geen stukje grond aan zijn voorgevel afstaan voor een fietspad. De gemeente Sluis heeft er korte metten mee gemaakt. Ze hebben een breed  fietspad aangelegd en de rijbaan een beetje versmald en rode paaltjes geplaatst. Deze toestand bestaat al zólang dat de meeste bestuurders die situatie kennen en  de auto die eerst bij die paaltjes komt voorrang geeft!

 Deze streek kent vele kreken. Daar wordt ook regelmatig gevist. Ik had de grote camera niet mee en met de gsm kan ik echt niet veel inzoomen. Bijgevolg geen vissertje te midden van het riet!

De Damse vaart over en dan nog een kwartiertje fietsen voor ik weer thuis was. Een fietstocht van ruim twee uur. De rusttijd bij dochterlief niet meegeteld.

Eindelijk regen!

Ik had ’s morgens nog in de groentetuin extra gewied en de grond  wat losgewoeld rond de boontjes, sla, uien, prei, courgette , komkommer….omdat ik van plan was om tegen de avond de groentetuin een douche te bezorgen . Gewoon gieten had niet veel zin meer de grond was keihard en het water drong er niet meer in. Er was al zo dikwijls regen voorspeld of onweer maar aan de kust bleef het meestal beperkt tot een kort buitje en dikwijls ook maar tot enkele spetters.
Het bleek niet nodig te zijn want rond half vier kwam er een onweer met donder en bliksem en stortregen onze kant uit. Ik zag nog juist een brede bliksemschicht de zee induiken gepaard met een ferme donderslag. Het was een serieuze regenvlaag die er toen  aankwam en niet enkel om het stof van de straten te vegen. Een half uur later straalde de zon opnieuw en waren de straten vlug droog!
Het was wel jammer voor de folkloremarkt in Heist want die was er voor de eerste keer. De twee vakantiemaanden is er elke donderdag folkloremarkt . Ik ben benieuwd wat er dit jaar zal te zien zijn. Echte volkse folklore is er niet veel meer te vinden maar het is er wel gezellig rondslenteren tussen al die kraampjes. Ik zal er deze zomer zeker eens naar toe gaan.
In de vooravond is het opnieuw beginnen onweren en toen heeft het lange tijd “gezapig” geregend. Daar zal de tuin zeker deugd van hebben. Heel even zag ik een regenboog en dan was de zon terug van de partij om ons een mooie avond te bezorgen.

We speelden deze namiddag Krolf maar het was gedaan met spelen toen het zo hevig begon te onweren en water te gieten en we zijn een café binnengelopen om te schuilen. Een vriendin zag dat ik verkrampte en wilde al voor de hevige regenvlaag stoppen met spelen. Bang van onweer? vroeg ze. Maar andere spelers vonden het ook welletjes met die hevige bliksem en donderslagen.

Ik ben niet zo happig op onweer en telkens krijg ik het een beetje benauwd als het hevig bliksemt en dondert: Jaren terug viel de bliksem in op ons huis. Er was een hevig zomeronweer midden op de dag  . Ik heb geen vuurbol gezien maar ik werd in de keuken weggeslingerd (zat met handen in het water aan het aanrecht) en in razend tempo zoefde iets door het hele huis . Alle stekkers en stopkontakten vlogen uit de muren en lagen verspreid in het huis. Ook alle lampen in de lusters en andere verlichtingspunten sprongen kapot. Toen werd het stil en later bleek dat de bliksem via de aarding van de chauffage is verdwenen. Gelukkig maar anders was het huis ontploft.
(Enkele jaren later is dit effectief gebeurd een paar honderd meters van ons huis vandaan. Gelukkig was er op dat ogenblik niemand thuis). Omdat er zo dikwijls onweerschade in onze omgeving was , werden alle erg hoge populieren in de wijk afgezaagd en werden er kleine bomen geplant. Raar maar waar , nadien gebeurden er geen blikseminslagen  meer.

Op mijn werk stond er een heel hoge zendmast en regelmatig viel de bliksem op de zendmast zonder echt schade aan te richten. Dat gaf een ogenblik zoveel elektriciteit dat je een lichte schok kreeg als je aan het typen was ( toen waren het elektrische typmachines). Genoeg om me weer te doen verstijven van schrik. Een lieve collega nam me dan vast tot het ergste onweer over was. Dat slijt wel met de tijd maar de schrik blijft toch altijd een beetje hangen als er hevig onweer is!

Als kind heb ik de bliksem op honderd meter van mij vandaan zien vallen op een graanveld. Over een grote lengte was al het graan zwartgeblakerd . Ik was toen op vakantie op de boerderij bij tante Regina en nonkel Clement . Het donderde en bliksemde onophoudelijk en de regen viel in bakken neer. Nonkel en ik schuilden onder een kar en  zo  zag ik de bliksem in razende snelheid over het graanveld rollen en alles op zijn weg verbranden! Die geur van verbrand graan en geblakerde aarde is niet te beschrijven. Het paard is gespaard gebleven , nonkel had een deken over het dier gegooid zodat hij geen warmte uitstraalde.

Neen liefst geen onweer voor mij!!