Cadzand

Donderdag (2 juli) kwam Sébastien ’s morgens naar Oma.  De vakantie is begonnen en eindelijk kon hij eens voor een paar dagen langskomen. Mijn bubbel is groter geworden en behalve mijn kinderen en een paar vriendinnen  kwam hier niemand over de vloer. Wat een opluchting dat we voorzichtig weer meer mensen kunnen ontvangen.
Toevallig ging ik die dag met een schoolvriendin een wandeling maken in Cadzand. Maar dat deerde Sebastien niet want hij gaat ook graag wandelen en de zee is en blijft aantrekkelijk als je zelf niet aan zee woont!

Met de auto van de vriendin en elk met een mondmaskertje aan reden we naar de parking even buiten Cadzand.( foto is teveel ingezoomd). Ideaal om van daaruit ofwel naar de Zwingeul zelf te wandelen of eenmaal boven de wandelweg op de duinenrij te kiezen. Wij kozen geen van beiden maar vertrokken voor een wandeling in het duinlandschap gelegen achter de duinen. Op het einde kom je uit op het haventje van Cadzand. De meeste mensen kennen dit pad niet en voor iedereen die het de eerste keer doet is het een verrassing. Vorige keren liepen de Langhorns er rond deze keer graasden ze wellicht elders.
De natuur is er momenteel op zijn best. Er was een strakke wind en je kon een jasje echt verdragen. Maar daar was het windluw en borgen we onze jasjes al vlug op.

De parking waar je nog alle plaats van de wereld had en het lange pad naar het Zwin toe Wij namen de weg die je nog op het uiterste randje van de foto ziet.

Hoge grassen , planten en bomen omringden ons..

De runderen waren er deze keer niet. Toch niet hier.

Er stonden veel lage appelbomen vol met appeltjes. Zomerappeltjes die heel lekker zijn voor appelmoes. Ik herinner me dit nog vanop de boerderij bij tante Regina en nonkel Clement. Alleen moest je er vlug bij zijn want die waren vlug “gestekt” door wormpjes.

Ontzettend veel braambessenstruiken en met mooie ” trossen” onrijpe vruchten. De moeite om er wat later te komen plukken! Of zou dat niet mogen ?!

De natuur wordt hier gerust gelaten.

Een bankje nodigt uit tot zitten (!) en dan zie je vòòr je dit duinenlandschap met veel duindoorn die nu nog niet bloeit…

..maar niet enkel duindoorn is er massaal aanwezig ook de koningskaars , de egelantieren roze en witte, de gevaarlijke berenklauw ,en de roze bloemen waarvan ik de naam niet van ken ( Mizzd help je me ? ). In de grote tuin waar ik vroeger tuinierde  had ik indertijd heel veel koningskaarsen staan. Ik vind het zo’n majestueuze plant. Deze hier moesten nog allemaal bloeien.

Het was echt genieten ! Toen kwamen we aan het haventje. Maar dat is voor morgen. Is iets totaal anders dan deze wandeling.

Water,water en nog eens water!

We hebben de laatste weken al veel regen gehad en telkens als het stopte met regenen werden de straten  vlug weer droog. Maar de laatste dagen bleven er overal plassen staan. Sommige chauffeurs vonden het blijkbaar erg leuk om met hun auto door die plassen -die een groot deel van het wegdek innamen -te rijden. Hoge watergolven met gevolg. Sta dan maar vlak bij die stoep. Ik vind het zelfs gevaarlijk want je auto kan aan aquaplaning doen!Gisteren regende het de hele dag en ik zag op het terras en op de oprit plassen ontstaan die bleven nadat het ophield met regenen..

Deze morgen  stond het achterste deel van de tuin in het water.
Dat is  al meer voorgekomen maar nu was het echt lang geleden. Aan de ene kant van de tuin zag je het gras niet meer ,  aan de andere kant van de tuin zag je nog het gras maar was het echt zompig. Ook bij de achterbuur en de buur naast me stond een deel van de tuin in het water. Tja dan staat er gegarandeerd ook water in het achterste deel van het tuinhuis.
De hele dag scheen de zon  precies alsof ze ons wat wilde troosten. Het water is gezakt maar het blijft een zompige boel.

Ik zag vandaag vlak in de buurt een weide helemaal in het water staan. Dat had ik nog nooit gezien. Normaal lopen er altijd paarden in die weide. Maar de paarden zullen wel een droog onderkomen gekregen hebben.
O moest er daar plots héél erg hard op vriezen , dan hebben we een openlucht ijsbaan! Ach dromen mag hé

Ik herinner me dat opa als de tuin eens onder water stond met de helft van een grote schelp van een zandbak met de kleinzoons bootje voer in de tuin . Hij bond een touw aan de schelp , trok zijn laarzen aan en liep met de jongens in die schelp over en weer. Dolle pret!  Arme opa ,de kleinkinderen werden het maar niet beu !

De bovenste foto is van rond 10 uur deze morgen( toen ik opstond was er nog meer water, maar ja ik was nog niet echt wakker om een foto te nemen 🙂 ) en de foto eronder is in de namiddag genomen.

Achter in het tuinhuis stond er ruim 5 cm water. Omdat ik weet dat dit kan gebeuren staat er niets dat kwaad kan als het water daar opstijgt uit de vloer.( vloer op zand ! )

Juist om de hoek waar ik woon stond een grote weide in het water. Ik heb nog meer water in weiden gezien maar ik kon er niet parkeren. Deze foto is omstreeks 16 uur getrokken. Ik ben benieuwd of het morgen in de grond zal getrokken zijn.

 

PS Binnen de 48 uur heeft WordPress me enkele oplossingen voorgesteld. Vandaag heeft de zoon het voor mij opgelost. Er was overgeschakeld op een andere provider zonder mijn weten. De zoon heeft een update gemaakt en alles is terug bij het oude..

Egel in de tuin

Het gaat niet goed met de egel populatie las ik in de krant! De laatste 10 jaar zou het aantal egels met de helft zijn verminderd.
Elk jaar zie ik in de tuin wel  een egel lopen. Deze week tegen valavond zag ik er eentje. Zodra hij me in de gaten kreeg liep hij weg. Ik had al gemerkt dat het bordje met eten dat ik voor de buitenpoes neerzet onder de haag  elke morgen vol aarde lag. Egeltjes hebben de gewoonte om op het bord met eten te gaan staan. Ik heb geprobeerd om een paar foto’s te nemen, het is toch enigszins  gelukt.
“De egel is een insecteneter die vooral leeft in ‘randzones’ waar een grote diversiteit aan insecten te vinden is, zoals bosranden, hagen en heggen. Maar in het agrarisch landschap zijn veel hagen en heggen op de schop gegaan door ruilverkavelingen en schaalvergroting. Recentelijk is uit diverse onderzoeken ook gebleken dat de biomassa aan insecten (en daarmee het voedsel voor de egel) sterk  achteruitgegaan is in de laatste decennia. Daar zal het massaal gebruik van pesticiden niet vreemd aan zijn.  Ook zijn veel woningen zodanig omringd aan drie zijden door heggen dat de beestjes de straat over moeten om naar een andere tuin te gaan .
Egels staan al tien jaar op nummer 1 in het project ‘Dieren onder de wielen’ wat het aantal gemelde verkeersslachtoffers onder de zoogdieren betreft.” Bron Natuurpunt.

Toen de kinderen nog jong waren hebben we hier eens een winter lang een klein egeltje in de garage in een bak met stro gezet. Het beestje was wellicht vergeten op tijd aan zijn winterslaap te beginnen. Hij hield daar een mini winterslaap want elke dag kwam het uit zijn bak op zoek naar eten! Het liefst gehakt en yoghurt! Hij was zo tam dat je die kon strelen. Op een dag in het voorjaar toen de poort openstond is hij- of was het een zij- het afgestapt de wijde wereld in. Maar ik ben er bijna zeker van dat we de daarop volgende jaren dezelfde egel ( die was ondertussen flink gegroeid) of zijn afstammelingen in de tuin hebben gehad! Wie weet was het een voorouder van het huidige beestje !

Ik zorg er vanaf nu voor dat hij in mijn tuin kan blijven door voldoende voedsel klaar te zetten.
Ik ben er vandoor  ….Ik ga eten klaar gaan zetten!! 🙂

Weer een stap verder…

Ik heb deze week mijn e-bike uit de garage gehaald en heb een kleine fietstocht gemaakt. Tot dat ogenblik voelde ik me nooit sterk genoeg om die stap te wagen. Bang om niet op tijd te kunnen reageren op kruispunten, onzeker op mijn benen staande tot dan toe. Maar het viel allemaal mee. Natuurlijk zocht ik rustige wegen op . Het gevoel weer in mijn eentje te kunnen fietsen was overweldigend (al was het  maar een korte fietstocht ). Als het enigszins kon( want meestal lag ik uitgeteld in de zetel ) waren de uitstappen( vooral om boodschappen te doen of naar dokter of ziekenhuis te gaan) de vele voorbije  maanden te voet of met de auto en ik miste die fietstochten al zo lang.

Ik haalde de herfst naar binnen

Ik heb al geschreven dat de meeste hortensas in mijn tuin  geen mooie bloemenkoppen hebben opgeleverd. Eén hele grote struik is zelfs helemaal verdord en die heb ik dan maar kort gesnoeid. Gelukkig niet morsdood  want jonge scheuten komen al weer uit. Maar de bloemkoppen van de andere hortensia trokken op niks . Jammer zo kon ik geen droogboeketten maken zoals andere jaren.

Toevallig was ik zaterdag op bezoek bij een nicht . Haar man heeft een mooie bloementuin en elk jaar koopt hij een andere plant bij om afwisseling te hebben. Altijd een mooi onderhouden tuin. Door de grote hitte  had hij niet zoveel tijd doorgebracht in zijn tuin en nu leek het wel een wildernis van uitbundige bloeiende planten. Een hortensia was zo groot en breed uitgegroeid dat hij die helemaal ging kort zetten. Daar zag ik mijn kans 🙂

Hij heeft een enorm groot aantal  hortensiakoppen afgesneden voor me en ik heb er een  groot droogboeket van gemaakt!  Zijn de koppen niet zo groot als andere jaren , je merkt  dat niet eens als je er veel samen kunt zetten!

Ik schreef dat ik de herfst binnenhaalde ! Vandaag leek het meer een warme zomerdag en ik ben zachtjes beginnen snoeien in de tuin! ( ik mag met de huidige medicatie niet te veel in de zon lopen. Voel me er ook niet goed bij . Nog drie weken te gaan  😦  )
Deze avond was er een heel mooie hemel en de zonsondergang moet prachtig zijn aan zee als je ziet hoe mooi de hemel kleurde! ( zicht vanuit mijn woonkamer)

 

Herfst in de tuin

De temperaturen zijn na de hitteperiode serieus gezakt. Maar in de tuin was voor veel planten en bloemen het kwaad al geschied met gevolg verdorde planten ,verbrande bladeren, afvallende bloemen . Planten die  zich dit jaar zeker niet meer zullen herstellen heb ik dan maar gesnoeid. Een kaalslag in de tuin.
Na de regenbuien heeft het gras zich al hersteld en verschillende planten lopen opnieuw uit. Ik geloof niet dat die nu nog zullen bloeien . Maar kom het ziet er toch terug mooi groen uit.
Sommige planten hebben zich zodanig herpakt dat die opnieuw volop bloeien en dat schuift het herfstgevoel  een beetje op!

De magnolia heeft één grote tak die volop bloemknoppen vertoont en de hulstboom krijgt boven de verdorde trosjes bessen opnieuw bessen. De geraniums bloeien opnieuw en de begonia’s bloeien overvloedig! De dahlia’s bloeien niet zo uitbundig als andere jaren maar ze tonen mooie bloemkoppen.

Alleen aan de paddenstoelen die overal tevoorschijn komen merk je dat de herfst eraan komt!! Nu maar hopen dat we een mooi en zacht najaar krijgen zodat we overdag nog buiten kunnen zitten!

 

 

Een dagje lente gevoel !

Gisteren was het zonnig en  aangenaam buiten . Ik heb de tuin wat verder heb opgeruimd. Het gaat met stukken en brokken omdat het meestal toch wat koud blijft om lang bezig te zijn. Of ben ik zo kouwelijk?  Maar ik zie het toch vooruitgaan. Ik ben verleden jaar begonnen met hoekjes en perkjes in de tuin vol te strooien met boomschors. Zo bespaar ik me de hele zomer onkruid wieden. Dat heb ik gisteren bij andere perkjes ook gedaan en bij de oudere wat bijgevuld. Het ziet er zo fris en opgeknapt uit.
Kon het nu nog wat droog blijven want achter in de tuin is het nog altijd wat drassig , dan kan het gras afgereden worden en dat zou fijn zijn moest het deze week nog kunnen. Alleen heb ik de  grasmachine nog niet terug van zijn onderhoudsbeurt.
De lente zet zich ,weer of geen weer, traagjes in gang : de kerselaars en de magnolia tonen al kleur! En als je goed kijkt naar de treurwilg dan zie je al een groene schijn. Groen zijn ook de paadjes ,maar dat pak ik later aan met de drukspuit.
De narcissen hebben afgezien van de tweede vorstprik en ze gaan niet allemaal nog bloeien. Eén tulp staat te pronken de andere komen nog ver achter! Ook de crocusjes laten het grotendeels afweten. Ze bloeiden toen de vorst nog eens toesloeg.
Was het gisteren een zonnige en aangename dag ,vandaag was dat heel wat minder. Ik was op stap met een vriendin. Maar dat toon ik morgen. Eerst nog een beetje genieten van deze lente foto’s!!

Winterprik

Ik durf het hier bijna niet meer schrijven… ik heb opnieuw een terugval gehad. Buikgriep deze keer. Terug de dokter moeten halen en hij leek helemaal niet verwonderd te zijn. Er zijn zoveel patiënten die alsmaar blijven hervallen en telkens is het iets anders , zei hij. Het enige dat ik van januari tot nu niet gehad heb is …de èchte griep. Spaar me daar nu maar van.

Een paar dagen ongemak gehad want met de nodige medicatie is buikgriep vlug verholpen ,maar …gezien ik niet zo goed tegen medicatie kan is het herstel van de darmflora wat moeilijker en pijnlijker verlopen. Zucht. Is er dan eens een zachte dag zoals deze week dan durf je ook al niet ver lopen. Ik heb  wel een beetje takken van de treurwilg samen geveegd in de tuin en de dooie takken van de hortensia afgeknipt en de grasmachine  weggebracht voor nazicht en al eens een zak boomschors bijgegooid  in een perk. Maar veel meer kon ik niet aan. Je benen zijn van elastiek van het weinig eten en alles klotst in je van het  vele drinken( om te voorkomen dat ik nog eens een blaasontsteking zou krijgen). Overdag een dutje  en ’s avonds doodmoe vroeg het bed in. Zucht.
Ik hou me wel bezig binnenshuis maar op den duur krijg je zo’n zin om de natuur in te trekken. Nog eens zucht.
Vandaag was het zo koud dat dochterlief de boodschappen voor me heeft gedaan. Huisarrest gekregen . ” Je moet het niet zoeken , hou je maar kalm” . Omgekeerde wereld !

Ik heb dan maar met takken van het krulhazelaartje in de tuin de paasversiering gemaakt en de paasfiguurtjes van de zolder gehaald. Nu maar hopen dat er na die winterprik toch wat zachter weer mag komen. Ook de buitenpoes heeft begrepen dat het binnen warmer is dan buiten. Ze ligt te genieten op de leuning van de zetel . Géén kattenjacht vannacht  🙂

Even de stilte opgezocht…

…na de drukte van het carnaval gebeuren en na een oliebollen namiddagje samen met de senioren . Sommigen hadden zich toen verkleed maar de meesten vonden het al gezellig om samen te zijn.

Met Sébastien ben ik  gaan wandelen. Het was niet zo koud zoals de dag ervoor ( toen hebben we spelletjes gespeeld) en hij mocht kiezen waar we naartoe gingen. Niet moeilijk te raden want hij vindt het altijd fijn om naar het houten pad te gaan, dat nu een naam heeft nl Wiedauwpad, om over het water te lopen.

Omdat we dan maar een km verwijderd zijn van de zee, zijn we ook even naar het strand geweest. Het was er niet druk en het was er ook koud. We bleven er niet lang en keerden via dezelfde weg terug. Gewoonlijk nemen we dan een andere ,veel langere weg, maar oma zag dat niet zitten. Mijn conditie is momenteel beneden alle peil en ik was allang blij toen ik de auto terugzag!  Maar de buitenlucht heeft toch deugd gedaan.

 De storm heeft hier blijkbaar ook grote kuis gehouden . Veel bomen lagen omver of waren reeds afgezaagd!

Het water had  niet zijn hoogste peil bereikt. 

Er was heel veel gesnoeid.

De spectaculaire krom gegroeide spar heeft een paar takken verloren!

Sébastien bij het binnen gaan  en oma bij het verlaten van het pad.

Vorig jaar was hier nog een driehoekig pleintje met banken en veel groen! Blijkbaar wordt er gezorgd dat bij eventuele wateroverlast het water kan opgevangen worden!


Weinig volk aan zee en dan waren het meestal nog baasjes die hun hond uitlieten. Nu mogen ze  nl. nog vrij rondlopen.

Langs het Wiedauwpad keerden we terug naar de auto