De zon vandaag !

Met zijn oranje kleur en rode rand leek de zon vandaag op een vuurbal.
Saharastof, dat deze kant op waait, en de roetdeeltjes uit de rook van de enorme bosbranden in Portugal en het noorden van Spanje zijn verantwoordelijk voor de bijzondere kleur van de zon. De stofdeeltjes breken het zonlicht en filteren het deels, waardoor de lucht geeloranje kleurt en de zon roder.( internet)
Het was deze morgen daardoor ook merkelijk frisser dan gisteren. Het weerfenomeen bezorgde me een lichte aanval van sinusitis . Gelukkig vlug onder controle met de nodige tabletjes en met binnenblijven deze morgen.
In de namiddag kreeg de zon het een beetje voor mekaar om door die stofdeeltjes te breken en zag je al een stralenkrans rond de  zon die van kleur ook minder rood werd. Het werd buiten ook al merkelijk warmer.
Rond 18.30 uur was de zon aan het ondergaan en weer kreeg ze die rode gloed.
Benieuwd wat het morgen zal worden!

De eerste foto rond 11 uur: de lucht was toen niet meer rood maar rozig geworden .
De tweede foto rond 15 uur : de stralenkrans van de zon kwam door de grijze lucht.

Deze foto’s zijn genomen rond 18.30uur .
De lucht had niet de  kleur zoals bij andere zonsondergangen
Er hing een sluier over.

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Met de fiets onderweg

Het was zondag een mooie zonnige dag , ideaal weer ook om te fietsen zeker met het zachte briesje dat er was. Ik had geen zin om me in de drukte van de kust te gooien als ik al die auto ’s de stad zag binnenrijden. Even het binnenland in op rustige wegen te midden van de natuur. Daar kan ik echt tot rust komen. Overal stond het graan oogstrijp wat  vergeleken met vroeger bijna een maand eerder is.
Ik fietste langs Sluis ,over Heille naar Middelburg (B). Ik was op landwegen bijna de enige fietser. Heerlijk. En op de andere wegen was er een breed fietspad. Het laatste stukje was een kassei weg , niet met van die vierkante kinderkopjes maar  met rode  bakstenen. Die weet ik al  liggen toen ik nog kind was, ik vervloekte die toen al en nu nog meer. Er was ook geen greppeltje waar je kon fietsen. Het teisterde mijn zitvlak dat toen aan rust toe was! 

Langs deze eindeloze landweg staat het graan ook klaar om geoogst te worden, tarwe en gerst. In de verte de bomen van de autoweg rond Sluis.

Zondag of niet de boeren waren overal druk bezig met oogsten! Graan maaien, stro persen in pakken en vervoeren!

De veldbloemen zoals ik me die herinner toen ik kind was. Toen groeiden ze letterlijk tussen het graan. Met de sproeimiddelen van tegenwoordig groeien er geen bloemen meer tussen het graan!

Veel schapen in een weide  en sommigen zochten verkoeling aan de drinkbakken. Het huis daar vlakbij op de onderste foto is een toonbeeld van de koppigheid van de bewoners. De man wilde geen stukje grond aan zijn voorgevel afstaan voor een fietspad. De gemeente Sluis heeft er korte metten mee gemaakt. Ze hebben een breed  fietspad aangelegd en de rijbaan een beetje versmald en rode paaltjes geplaatst. Deze toestand bestaat al zólang dat de meeste bestuurders die situatie kennen en  de auto die eerst bij die paaltjes komt voorrang geeft!

 Deze streek kent vele kreken. Daar wordt ook regelmatig gevist. Ik had de grote camera niet mee en met de gsm kan ik echt niet veel inzoomen. Bijgevolg geen vissertje te midden van het riet!

De Damse vaart over en dan nog een kwartiertje fietsen voor ik weer thuis was. Een fietstocht van ruim twee uur. De rusttijd bij dochterlief niet meegeteld.

Eindelijk regen!

Ik had ’s morgens nog in de groentetuin extra gewied en de grond  wat losgewoeld rond de boontjes, sla, uien, prei, courgette , komkommer….omdat ik van plan was om tegen de avond de groentetuin een douche te bezorgen . Gewoon gieten had niet veel zin meer de grond was keihard en het water drong er niet meer in. Er was al zo dikwijls regen voorspeld of onweer maar aan de kust bleef het meestal beperkt tot een kort buitje en dikwijls ook maar tot enkele spetters.
Het bleek niet nodig te zijn want rond half vier kwam er een onweer met donder en bliksem en stortregen onze kant uit. Ik zag nog juist een brede bliksemschicht de zee induiken gepaard met een ferme donderslag. Het was een serieuze regenvlaag die er toen  aankwam en niet enkel om het stof van de straten te vegen. Een half uur later straalde de zon opnieuw en waren de straten vlug droog!
Het was wel jammer voor de folkloremarkt in Heist want die was er voor de eerste keer. De twee vakantiemaanden is er elke donderdag folkloremarkt . Ik ben benieuwd wat er dit jaar zal te zien zijn. Echte volkse folklore is er niet veel meer te vinden maar het is er wel gezellig rondslenteren tussen al die kraampjes. Ik zal er deze zomer zeker eens naar toe gaan.
In de vooravond is het opnieuw beginnen onweren en toen heeft het lange tijd “gezapig” geregend. Daar zal de tuin zeker deugd van hebben. Heel even zag ik een regenboog en dan was de zon terug van de partij om ons een mooie avond te bezorgen.

We speelden deze namiddag Krolf maar het was gedaan met spelen toen het zo hevig begon te onweren en water te gieten en we zijn een café binnengelopen om te schuilen. Een vriendin zag dat ik verkrampte en wilde al voor de hevige regenvlaag stoppen met spelen. Bang van onweer? vroeg ze. Maar andere spelers vonden het ook welletjes met die hevige bliksem en donderslagen.

Ik ben niet zo happig op onweer en telkens krijg ik het een beetje benauwd als het hevig bliksemt en dondert: Jaren terug viel de bliksem in op ons huis. Er was een hevig zomeronweer midden op de dag  . Ik heb geen vuurbol gezien maar ik werd in de keuken weggeslingerd (zat met handen in het water aan het aanrecht) en in razend tempo zoefde iets door het hele huis . Alle stekkers en stopkontakten vlogen uit de muren en lagen verspreid in het huis. Ook alle lampen in de lusters en andere verlichtingspunten sprongen kapot. Toen werd het stil en later bleek dat de bliksem via de aarding van de chauffage is verdwenen. Gelukkig maar anders was het huis ontploft.
(Enkele jaren later is dit effectief gebeurd een paar honderd meters van ons huis vandaan. Gelukkig was er op dat ogenblik niemand thuis). Omdat er zo dikwijls onweerschade in onze omgeving was , werden alle erg hoge populieren in de wijk afgezaagd en werden er kleine bomen geplant. Raar maar waar , nadien gebeurden er geen blikseminslagen  meer.

Op mijn werk stond er een heel hoge zendmast en regelmatig viel de bliksem op de zendmast zonder echt schade aan te richten. Dat gaf een ogenblik zoveel elektriciteit dat je een lichte schok kreeg als je aan het typen was ( toen waren het elektrische typmachines). Genoeg om me weer te doen verstijven van schrik. Een lieve collega nam me dan vast tot het ergste onweer over was. Dat slijt wel met de tijd maar de schrik blijft toch altijd een beetje hangen als er hevig onweer is!

Als kind heb ik de bliksem op honderd meter van mij vandaan zien vallen op een graanveld. Over een grote lengte was al het graan zwartgeblakerd . Ik was toen op vakantie op de boerderij bij tante Regina en nonkel Clement . Het donderde en bliksemde onophoudelijk en de regen viel in bakken neer. Nonkel en ik schuilden onder een kar en  zo  zag ik de bliksem in razende snelheid over het graanveld rollen en alles op zijn weg verbranden! Die geur van verbrand graan en geblakerde aarde is niet te beschrijven. Het paard is gespaard gebleven , nonkel had een deken over het dier gegooid zodat hij geen warmte uitstraalde.

Neen liefst geen onweer voor mij!!

 

De gerst is oogstrijp.

Ik reed deze namiddag langs een prachtig graanveld met  lange stelen en grote aren. We zijn nog niet eens einde juni en de gerst is oogstrijp ! Of het een rijke oogst zal zijn met dikke graankorrels is  maar de vraag. Normaal wordt gerst begin augustus geoogst.
De boeren  zorgden ervoor dat de graanoogst ( gerst ,tarwe ,haver) binnen was tegen half augustus en als dat gelukt was(zonder al teveel tegenslag met het weer )dan werd het oogstseizoen afgesloten met een groot feest. Zo heb ik het als kind nog meegemaakt op de boerderij van tante Regina en nonkel Clement waar ik al mijn vakanties heb doorgebracht.
Vroeger werd het graan afgemaaid met een zeis,  daarna samengebonden in schoven en die schoven mocht ik dan helpen rechtzetten tegen elkaar. Op die manier stond het graan te drogen en dan werd het op een kar geladen en naar de boerderij gebracht  waar het gedorst werd  in de schuur met een dorsvlegel. Allemaal handenarbeid.

Later  kwam er geen handenarbeid meer aan te pas en kwam een maai- en dorsmachine het werk doen. Deze machines reden van de ene boer naar de andere. Op korte tijd was overal het graan geoogst! Maar het oogstfeest bleef bestaan!

Nu, einde juni stond ik voor een opvallend geel gekleurd gerstveld  ! Een magisch moment want ik beleefde die mooie vakantietijd opnieuw.

Een wandeling in Cadzand (nl)

Vandaag was het in vergelijking met gisteren een koele dag. De hele morgen was het wat bewolkt en dat scheelde al vlug verschillende graden, ook Vlekje voelde het verschil. Terwijl ze gisteren niet eens haar mand uitkwam om te eten of te drinken  en ook niet even naar buiten wilde, stond ze deze morgen al aan de achterdeur te wachten om haar inspectieronde te doen in de tuin!
De lucht was zuiver zeiden ze in het weerbericht , alleen oppassen voor de uv stralen en de ozon. Dus dacht ik ,we zullen maar eens een dagje overslaan met werken in de tuin en eens genieten van zo’n gezonde dag.
Want al de dagen van de voorbije week had ik ’s ochtends  in de tuin gewerkt:  snoeien van de zijkanten van de laurierhaag( zolang ik maar niet op een ladder moet staan) en het opruimen van de bladeren .’s Avonds was het dan mijn ronde doen om water te geven aan bloemen en planten. Mijn neef  was gekomen om in mijn plaats  ( 😉 )op de ladder te staan en te snoeien. Maar die verdween zodra de middag naderde , hij zag het niet meer zitten bij die hitte vooral als hij dan in volle zon bezig was.

Dus werd de vriendin vandaag opgetrommeld en zij mocht beslissen waar we gingen wandelen. Zij koos voor Cadzand.
Toen we uit de auto stapten waaiden we bijna omver ! Zo’n sterke wind en dan nog koele wind . We trokken allebei een licht jasje aan! En kozen een laag pad richting het haventje van Cadzand. Zo bleven we even uit die heftige wind.

Onderweg zagen we grote  bloeiende bereklauwen staan. Hier en daar waren er al struiken gesnoeid. Maar er stonden er nog veel en dan nog zo dicht bij het wandelpad!!

Toen we aan het haventje kwamen kregen we niet alleen  te maken met een sterke wind maar sloeg het stuifzand pijnlijk tegen je kuiten.
We zijn een eindje de strekdam opgewandeld  maar met zo’n sterke wind was het helemaal niet aangenaam. De weinige wandelaars op de strekdam keerden ook al vlug terug.

Het was erg rustig in het haventje. Het was ook nog niet echt weekend.

In de verte de haven van Zeebrugge .
Het water was woelig en groen van kleur. Onweer op komst, zei mijn vader dan.

Er liggen behoorlijk wat jachtjes en sommige zijn aardig uit de kluiten gewassen!!

We wandelden over de sierlijke brug naar de andere kant


Aarzelende vakantiegangers of ze wel dan niet op het strand zouden gaan. De wind was echt heftig.


Door de hevige wind kozen we liever een terrasje op het plein beneden om een koffietje te drinken


Mooie duinen en achter de duinen bouwwoede!


Even goedendag zeggen aan de Sluiswachter.


We keken nog even of het hoog of laag water was in het Zwin:
Laag water want er was praktisch geen water in de Zwingeul.
Toen stapten we op dit pad naar beneden
waar de auto op een nieuw aangelegde parking stond.

Het was een mooie wandelnamiddag en het deed zeker deugd
(niettegenstaande de felle wind )na al die erg warme dagen.

waspoeder !

waspoeder

Beloofd is beloofd!

Hier enkele foto’s van vòòr en na het strooien van waspoeder op de stenen paadjes die volledig groen uitslaan. Nu had ik wel wat pech dat het niet genoeg regende om de waspoeder volledig te laten smelten dus moest  ik wat geduld hebben.  Emmers water op gooien was geen optie want dan verdween de waspoeder naast het pad. Voor de groentetuin naast het huis niet goed en evenmin voor het gras naast het pad aan de achterzijde .
Deze voormiddag scheen de zon en droogde het de natte stenen  zodat je bij een foto beter kon zien wat behandeld was en wat niet! Bij de foto onder links zie je dat het mos tussen de stenen  er ook aan moest geloven.
Ik heb helemaal geen water op de stenen gegooid en evenmin geschuurd dit is echt het werk van de waspoeder. Het hoeft heus geen gekend merk van waspoeder  te zijn en een dikke laag is ook niet nodig.
Veel succes voor hen die het ook eens willen proberen!