Ik heb meegeholpen …

Op een namiddag waarop er geen zon te zien was en het windstil was ,nam ik de fiets om eens in mijn eigen omgeving te fietsen. Ver durfde ik niet rijden want ik heb gemerkt dat de batterij niet meer helemaal kan opgeladen worden. Ja ik heb lange tijd na twee operaties en lange revalidatie niet kunnen en -toegegeven- durven fietsen. En dat heeft blijkbaar geen deugd gedaan aan de batterij. Een nieuwe batterij kost veel ,maar een soort revisie is ook nog mogelijk. Ik zal maar wachten tot het voorjaar ,want tijdens de wintermaanden fiets ik toch niet zoveel.
Dus vertrok ik voor een ommetje niet zover van de woning, want als de batterij het begaf was het dan ook niet zo ver om te voet terug te keren.

Op de terugweg nam ik het brede fietspad komende van Sluis en op dit fietspad hield ik af en toe halt om wat foto’s te maken. De afgevallen bladeren van de bomen langs het fietspad, de mooie vergezichten en de pas geploegde en geëgde landerijen. Een veld vol bloeiend mosterdzaad ( ’t is de boer die het zei ),een nieuwe woonwijk waar vroeger de manège was,

Toen kwam ik aan een grote veld waar de boer aan het ploegen was. Ik zette mijn fiets aan de kant en probeerde een paar foto’s te maken.

Terwijl ik wachtte om een mooi beeld te maken van de tractor , stopte de tractor stapte er een man uit die op me toekwam “wil je ook eens een ritje maken met de tractor. ” vroeg hij

Ik herkende de man als zijnde de boer die een grote hoeve heeft niet zover van mij vandaan met grote weiden errond waar koeien lopen en zijn vrouw houdt er een zuivelwinkel open.
Ik herinner hem van vroeger toen de twee kleinzoons hier waren en hij in onze omgeving grond bewerkte. Veel boeren bewerkten/bewerken grond van mensen die niet onmiddellijk van plan zijn te bouwen. Zo was hij indertijd aan het ploegen op de hoek van onze straat.

De kleinzoons keken gefascineerd toe en diezelfde man liet de jongens een ritje meemaken op de tractor terwijl hij ploegde.
Hij vroeg of ik van de streek was en ik vertelde hem dit voorval . Hij wist het nog. Niet van de jongens maar waar hij vroeger ook geploegd had.

En nu mocht ik een ritje op de tractor meemaken met zijn kleinzoon. Hijzelf fietste naar huis en zijn kleinzoon zou nog verder ploegen tot het duister werd.
Met drie zou niet gelukt zijn in de kleine cabine.

Ik vond het een fijn moment dat me terugbracht naar mijn jeugd . Toen bracht ik alle vakanties door op de boerderij van tante Regina en nonkel Clément. Een zus van mijn moeder. Natuurlijk was het boerenwerk in die tijd hoofdzakelijk manueel. Een ploeg voorgetrokken door een paard en nonkel zorgde ervoor dat hij mooie rechte voren trok. Dat was een erezaak voor een échte boer!

Nu beleefde ik het ploegen zelf …van op een tractor.
Nostalgie!

Herdenking van hen die ons verlieten…

De novemberdagen naderen : De tijd dat we massaal naar de laatste rustplaats gaan van onze geliefden. Of ze nu begraven zijn , of in een urne rusten of zijn uitgestrooid…ieder doet het op zijn manier . In gedachten zijn ze steeds bij ons maar op 1 november geeft het een ietsje meer troost om met een bloemetje naar de begraafplaats te gaan.
Er staat een tweekleurige chrysant aan mijn voordeur en een roestkleurige chrysant die ik in de tuin heb geplant . Beide planten heb ik indertijd terug opgehaald van de begraafplaats .

Deze week ben ik naar de parkbegraafplaats gegaan om even goedendag te zeggen bij opa, mijn ouders, mijn broer en nog een paar familieleden.
Het was heel mooi en zonnig weer , zelfs een jasje had je niet nodig. Het was er ook relatief kalm. Je zag mensen af en aan komen met een pot chrysanten of een bloemstukje. Vele gezichten stonden wat bedrukt wanneer ze de begraafplaats verlieten. Het doet toch altijd iets als je vóór een graf , urneplaats of strooiweide staat. Je herbeleeft dan terug de laatste momenten voor het definitieve afscheid van een dierbaar persoon.

Herfstwandelingen

Na de drukte van de Zoute Grand Prix waren een paar wandelingen in de natuur rustgevend. Daarenboven was het bij de eerste wandeling die ik deed mooi weer en dan lijkt het meer op een indian summer.
De eerste wandeling deed ik verleden week . Samen met een Brugse vriendin gingen we eerst lunchen in de tearoom van de Abdij van Zevenkerken . Daarna deden we een wandeling in een stukje van het aanpalende bos. Het voelde niet herfstig aan. Het was warm en er was nog veel groen. Ik hoopte paddenstoelen te zien maar daar was het blijkbaar nog te vroeg voor. Ach de wandeling op zich was aangenaam en de rust maakte je bijna weemoedig.
Als je uit het bos komt sta je voor de mooie Abdijkerk en daarna wandelden we de dreef door naar de parking waar de auto stond.

Gisteren ben ik naar het Zwin gereden en liet de auto op de bijna lege parking van het Zwin Natuurpark achter. Vriendin en ik zijn de Nieuwe Zwindijk opgewandeld (samengesteld voor een deel met de vroegere Internationale dijk en de vernieuwde zeedijk) Neen ik heb niet de hele lus gedaan want dat is zo om en bij de 7km. Ik heb me beperkt tot de eerste halte waar er stenen zitbanken staan en waar je op een paneel de geschiedenis kan lezen. Het was geen zonnige dag ,de zon bleef zich gedeeltelijk verschuilen achter een wisselend wolkendek maar het was windstil en best aangenaam.

De Zwingeul had een laag waterpeil en overal zag je kleine zandbanken en rondscharrelende vogels. Een groep ganzen vloog al gakkend over en streek neer in het Zwinreservaat. In de verte zag je regelmatig een container schip voorbij de zwingeul varen. Op één van de foto’s zie je de contouren van Cadzand Bad.
Toen keerden we terug om in de “The Shelter”( bistro) iets te drinken vooraleer terug naar huis te rijden.

O ik heb daar een paar vergane paddenstoelen gezien ! 😉

Klik op de foto’s om ze vergroot te zien!

herfst in de tuin

We kunnen er niet naast kijken dat de herfst in de tuin is binnengeslopen, hoewel nog veel planten hun best doen om de winterslaap nog wat te verschuiven . Eén van de hosta’s die het langst groen is gebleven krijgt herfstkleurige bladeren en de vuurrode bloemen van een struikroos hebben hun beste dagen gehad, de cosmos bloeit nog steeds maar niet meer zo volop en de trosroosjes bloeien nu voor de derde keer maar de bladeren tonen toch dat het einde nadert!

Op een afgezaagde grote struik staan er dit jaar een massa zwammen op het dode hout. En de bloembakken met geraniums aan het tuinhuis blijven nog altijd mooi bloeien. Die staan daar ook erg beschut. Maar eentje blijft de winter tegenhouden een grote troschrysant die nu al een hele tijd bloeit en blijft bloeien

In mijn tuin lag het vol met bladeren van de esdoorn die in de tuin van de buren staat. Ik heb gewacht tot de boom kaal is en heb nu alle bladeren bijeengeharkt en in de border gegooid . Tussen de bladeren komen de voorjaarsbloeiers al piepen. Wat ik niet verwacht heb : de vijgen rijpen nog steeds en zijn nog altijd lekker!

Vorige week waren nog volop in bloei : een driekleurige chrysant, cosmos, de roestkleurige dahlia’s, de gele bloempjes van een eetbare chysanthenum

De natuur gaat nu in rust en werken in de tuin ligt nu ook een tijdje stil . In het voorjaar gaat de natuur weer in gang schieten en bij mij zal het weer kriebelen om in de tuin te werken. Nu kan ik genieten met kijken hoe de vogels in de tuin komen eten ,drinken , rondfladderen en ruzie maken voor de beste graantjes!!