Feest bij Marc en Jessica

Begin september kreeg ik van Marc ,mijn schrijfzoon, een uitnodiging of ik wilde aanwezig zijn op een feestje omdat hij al zo lang gelukkig samen is met zijn vriendin Jessica.
Samen met vrienden , begeleiders en de moeder en een tante en nicht van Jessica wilden ze dit op 30 september vieren. Natuurlijk wilde ik aanwezig zijn. Marc nodigde mij zelfs uit om ’s middags bij hen te komen eten dan kon ik een beetje langer bij hen zijn.
Wie mijn vorige blog niet kent  geef ik hier een link waarin ik vertel wie Marc is, waar hij 25 jaar heeft gewoond en nu al een tijdje in een woonzorgcentrum verblijft in Lokeren met 9 nieuwe studio’s. Er zijn altijd begeleiders aanwezig en er is een gemeenschappelijke living en keuken als ze liever niet in hun eigen studio willen eten 😦klik) (klik) De meeste van de bewoners hebben ook een aangepast werk.

Ik nam gisteren de trein van 10.35 uur naar Lokeren (met een overstap in Gent). Marc stond me al op te wachten aan het station en flink gearmd gingen we naar zijn nieuwe studio. Hij is altijd bekommerd dat ik zou struikelen en tevens is het een uiting dat hij zo blij is om me terug te zien. Die bezorgdheid komt ook voort uit het feit dat zijn vriendinnetje niet goed kan stappen en meestal in een rolwagentje zit . Ik zou eens kunnen struikelen !
De andere bewoners  in het zorgcentrum kennen me ondertussen  en ik word er telkens uitbundig onthaald. Het zijn allemaal mensen met een verstandelijke en soms ook een fysieke beperking maar allemaal zijn ze recht voor de vuist en hun emoties steken ze niet onder stoelen of banken. Voor mij was het aanvankelijk wel even wennen.

Marc had met de hulp van de begeleiders een mooi feest samengesteld. Hij wist goed wat hij wilde. Taart , gebakjes, koekjes, studentenhaver( blijkbaar zijn ze daar allemaal op verzot) en drank in overvloed. De geschenkjes werden gul gegeven en met blijdschap ontvangen. Ik had een fotoboek laten maken van de laatste drie jaren dat Marc naar Knokke kwam en ik naar Lokeren ging. Dat bleek een schot in de roos te zijn.

‘s Middags aan tafel met de begeleiders en de medebewoners. Na het eten ruimden medebewoners de tafel , vulden de vaatwasser en wasten potten en pannen af.
Leuk om die samenhorigheid te zien.
Toen werd er werk gemaakt van de versiering, want de living moest er vrolijk uitzien.
Jessica had alleen maar oog voor het fotoboek!!Rond de klok van twee kwamen vrienden en familie en werden er kaartjes en  geschenken  gegeven. De tafel was niet groot genoeg voor al de gasten…

 …dan maar plaats nemen in het salongedeelte.


Toen kwam het plechtige moment . Marc en Jessica betuigden hun liefde voor elkaar . Niemand wist de precieze datum van hun samenzijn. Toen ze 10 jaar samen waren  zijn opa en ik nog in de instelling- waar beiden toen verbleven-uitgenodigd geweest voor een groot tuinfeest.
Het is misschien nog geen 20 jaar maar veel minder zal het wel niet zijn. Met de hulp van hun begeleiders zegden ze allebei een tekst op en schoven dan nieuwe ringen aan hun vinger! Pfff, wat een ontroerend moment! En dat ze gelukkig zijn dat zie je zo.

De dag vloog veel te vlug om en toen ik aanstalten maakte om terug naar de trein te gaan , stond Marc erop om  mee te gaan.
Ik zou eens de weg terug niet vinden :-).

…en zo bracht de trein me terug naar huis!

Braderie in Westkapelle

De jaarlijkse braderie in Westkapelle( deelgemeente van Knokke-Heist) is telkens weer een succes. Ook dit jaar kon je over de koppen lopen. Met het weer hadden ze geluk. Ideaal weer:  zon ,wolken en wat wind. Er zijn jaren geweest dat het allemaal letterlijk in het water viel en jaren dat de mensen weg bleven wegens de hitte. Het dorp was  aan de drie grote toegangswegen volledig afgezet. Je kwam er met geen auto of fiets binnen.

Er was rommelmarkt, animatie voor kinderen ,muziekoptredens , rondwandelende muziekbandjes, ijsjes en snoepkramen,  veel geïmproviseerde terrasjes en de plaatselijk beenhouwers zorgden voor braadworsten, kippenbouten, een varkentje aan het spit…

Deze braderie is ook een dag waarop meestal de inwoners van de deelgemeenten naar toe gaan en waar je zeker  wel iemand tegenkomt die je kent. Zo was het gisteren ook met mijn vriendin en mezelf. Oud collega’s bijvoorbeeld die je allang niet meer gezien hebt. Zo’n rondje wandelen op de braderie kan wel een paar uurtjes duren!!!


Veel volk op de braderie!


Ze gaven van katoen!


Kennissen gespot.
De man maakt prachtige beelden en voorwerpen .


Aan de kinderen is gedacht.


Veel volk bij de muziektent.


Er wordt blijkbaar een hete zomer verwacht.


Nog iets nodig van Tupperware?


De jurken waren verkocht ,de paspoppen bleven achter.


Om 19.30 uur kon je een stukje  vlees bestellen!


Deze buikdanseressen poseerden maar al te graag!


Gesmaakt optreden van deze jonge mensen.

Zou de man op zoek zijn naar zijn muziekband ? Of naar het meisje van de trouwjurk.


Op deze braderie vind je geen dure auto’s maar honderden fietsen.
Er werd zelfs een weide ter beschikking gesteld .
De straat en de weide bij de inkom van het dorp stond overvol!

Niks aan de hand !

Er is niks aan de hand met mij. Maar de laatste weken ben ik een beetje overrompeld door alles en nog wat. Veel uitstappen na elkaar, heel veel foto’s die moeten nagezien worden vooraleer ik die aan de twee senioren verenigingen doorgeef , veel bezoek en veel telefoontjes na 17 uur want dan is het gratis , ook veel werk in de tuin want al regende het hier en daar in het binnenland , hier zagen we geen stortvlagen of onweer . Dus sproeien maar want anders heb ik geen groenten en voor de bloemen schep ik emmers water uit het zwembad. Het water is niet geschikt om te zwemmen wel goed voor de plantjes. Als het verder zo droog blijft zal het zwembad vlug leeg geraken!

Deze week ook een paar uitstapjes met verschillende vriendinnen oa.iemand die ik al een tijdje niet gezien had en onder een gezellig etentje hebben we bijgepraat. Een andere vriendin heeft me deze week vergezeld op mijn zoektocht naar een nieuw bankstel.
Morgen ben ik  jarig , de kleinzoon is eveneens op die dag jarig en de dag erop is de zoon jarig. Dus drie verjaardagen op twee dagen. Vandaag was ik uitgenodigd bij de zoon en de oudste zoon is ook afgekomen met zijn vrouw . Dochterlief kon er niet bij zijn  ze is op dit ogenblik op vakantie in Portugal. Het leek ons het beste om het bij de zoon te doen want de twee kleinkinderen zitten in de blokperiode.
Een heel gemoedelijke dag gehad! Ik schrok wel even van de bovenste foto! Niet van de oudste zoon of mijn schoondochter  maar van mezelf. Ik ben niet gewoon om een zonnebril te dragen maar ik kreeg de raad van de oogarts om bij felle zon toch maar een zonnebril te dragen. Mijn ene oog was redelijk achteruit gegaan.
De onderste foto links is in een leuk restaurant in Sluis genomen waar we in de tuin konden eten. De rechtse foto is in het centrum van Oostburg (nl) waar een heel mooie meubelzaak is.

Zo zie je dat er met mij niks aan de hand is behalve  wat tijd tekort!