De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

De Onze-Lieve-VrouweKerk ligt vlak naast het Gruuthuse . Deze kerk bepaalt met zijn 115 m hoge torenspits, samen met het Belfort en de Sint-Salvatorskathedraal, de skyline van Brugge. De kerk heeft een grote en lange restauratie achter de rug en in feite is die restauratie nog niet helemaal klaar. Omdat de kerk zo’n grote aantrekkingskracht heeft wordt er tegenwoordig inkomgeld gevraagd voor een gedeelte van de kerk( oa de praalgraven en het hoogkoor). Na verschillende restauraties is het interieur van deze kerk één pracht en praal .

Bij het binnenkomen zie je prachtig bewerkte biechtstoelen

Deze kerk geniet onder meer bekendheid omdat Maria van Bourgondië er begraven ligt. Tijdens archeologisch onderzoek in 1979 werd haar stoffelijk overschot geïdentificeerd. De praalgraven bevinden zich in het hoogkoor van de kerk.
Het praalgraf naast Maria van Bourgondië is die van haar vader Karel de Stoute. Hij ligt er evenwel niet begraven. Aan hun voeten fungeren leeuw en hond als symbolen van de mannelijke kracht en de vrouwelijke trouw.

Onder de praalgraven werden drie graven blootgelegd die rijk beschilderd zijn. Hier eentje van de drie

Boven de koorbanken hangen dertig wapenschilden van ridders van het Gulden Vlies.  De wapenschilden herinneren aan het kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat in 1468 in deze kerk werd gehouden.

Een van de kapellen rondom het hoogkoor met de taferelen van de kruisweg.

De mis wordt opgedragen vòòr het hoogkoor afgesloten met een fraaie poort.

 

 

Het pronkstuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk is de Madonna met kind

Het wereldbekende werk van Michelangelo, Madonna met kind, is een van de voornaamste kunstwerken  in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Het werd in Italië aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen (Giovanni di Moscerone) en in 1514 aan de kerk geschonken. Het familiegraf van de schenker ligt aan de voet van het altaar, vóór het beeld.
De restauratie werken zijn op deze plaats nog steeds bezig.

 

De bewogen geschiedenis van het beeld:

Het beeld werd in 1794 door de Franse bezetter en in 1944 door de Duitse bezetter weggehaald, maar kon telkens opnieuw naar Brugge worden teruggebracht. In september 1944 werd het beeld opnieuw gestolen ditmaal door Duitse soldaten in opdracht van Hitler. De Madonna belandde in de zoutmijnen van Altaussee in Oostenrijk  waar ze gestapeld lag tussen ontelbare andere gestolen kunstwerken! Het beeld werd  op 17 mei 1945 gevonden door een korps van kunstkenners. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een speciale eenheid  vnl museummedewerkers aangesteld en naar de fronten gestuurd om kunstwerken en historische gebouwen te beschermen. Na de val van Nazi-Duitsland moesten zij de gestolen schatten in mijnen en bunkers opsporen.

Over deze zoektocht is een film gemaakt met bekende acteurs zoals George Clooney, Bill Murray, Matt Demon, Cate Blanchett, John Goodman… (klik). Ik heb deze film gezien en is zeker het bekijken waard

Gruuthuse Museum in Brugge deel2

Het Gruuthuse museum heeft op de tweede verdieping aan de buitenzijde een heel mooie loggia . Vanuit deze loggia heb je een prachtig zicht op het Bonifaciusbruggetje waar dagelijks honderden mensen over dit brugje ,opgetrokken uit grafmonumenten, wandelen. Kijk beslist eens omhoog om te speuren naar het kleinste gotische venstertje van de stad. Door dit raampje konden de heren en dames van het aanpalende Gruuthuse kijken of hun boot al klaar lag aan de aanlegsteiger. Hieronder een zicht van het kleinste venstertje vanuit het museum zelf.

Opvallend is ook dat de bewoners van dit stadspaleis een soort kapel/bidplaats hadden van waaruit zij rechtstreeks konden kijken in de OLVr kerk

de bidkapel…
…met zicht op het altaar in de OLVr.kerk

 

De bidkapel gezien vanuit de OLVr.kerk

Morgen een bezoekje aan de Onze Lieve Vrouwkerk die jaren niet te bezoeken was wegens restauratiewerken.

 

 

Het Gruuthuse Museum in Brugge

Onze seniorengroep bezocht  vrijdag 11.10.2019  het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Dit paleis heeft een  grondige restauratie ondergaan. De gevels zien er stralend uit. Vernieuwde zalen, een nieuw museumconcept en bijzondere collectiestukken wachten om herontdekt te worden.
Het Gruuthusemuseum toont drie cruciale periodes in de rijke Brugse geschiedenis:
De Bourgondische bloeiperiode van de stad
De iets minder bekende 17e en 18e eeuw
De’ historistische ‘heruitvinding’ van Brugge in de 19e eeuw.

Deze drie periodes komen tot leven in meer dan 600 collectiestukken die elk een eigen verhaal vertellen. Van majestueuze wandtapijten tot unieke gotische glasramen, van elegante houtsculpturen tot historisch kant, schilderijen, porselein en zilver.

Het nieuwe museumpaviljoen( met zijn voor -en tegenstanders !) op het binnenplein is gebouwd tijdens de meest recente werken aan het Gruuthusepaleis in 2019. Je vindt er de ticketbalies en informatie over Musea Brugge.

De inkomhall met een groot wandtapijt, wandversieringen en zijn prachtig bewerkt plafond, geeft je al een voorsmaakje wat je in dit paleis te zien zal krijgen.

Het motto van  Lodewijk van Gruuthuse was” plus est en vous”

foto uit catalogus en meer over het leven van Lodewijk (klik) de man die dit stadspaleis zijn grandeur gaf in de 15e eeuw.

Een rijke koopmansfamilie

Het gebruik van kant in de kledij was een teken van rijkdom


De kookhaard in de keuken

Henri Stuart,hertog van Gloucester, broer van de latere koning Karel II van Engeland. Tijdens zijn verblijf in Brugge werd hij opgenomen in de schuttersgilde.

wordt vervolgd met enkele leuke weetjes!

De Zavel

Klokslag 14 uur was het concert gedaan en in een mum van tijd was het in het park weer rustig. Velen kwamen tijdens hun middagpauze hun boterhammetje eten en  dan terug naar hun bureau!
Wij wandelden met ons groepje het park uit richting De Zavel. Zeer waarschijnlijk won men hier in het verleden zand (zavel is kleihoudend zand) . De Zavel  is een wijk in het historische hart van Brussel en is een plaats waar kunst, cultuur en gastronomie hoogtij vieren. Op de Zavel ontdek je het allerbeste van de Belgische chocolade zoals Godiva, Wittamer of Pierre Marcolini … Hier zijn ook veel antiekwinkels, couturierzaken, restaurants . In het weekeinde is er op dit plein een antiekmarkt.
Er was beloofd dat we in een chique patisserie een taartje mochten uitkiezen en iedereen repte zich natuurlijk,hahaha! De Zavel ligt op korte wandelafstand van het Warandepark.

Op het hoogste punt van de Zavel legde men het parkje de Kleine Zavel aan. Een parkje  met bronzen beelden voorstellende de 48 ambachten en omgeven door een fraai uitgewerkte smeedijzeren afsluiting.

Tien levensgrote arduinen beelden staan  in het parkje opgesteld rondom het centraal geplaatste standbeeld van de graven Egmont en Hoorn. Beide graven worden voorgesteld op het ogenblik dat zij naar het schavot worden geleid. Egmont, met de hoed op het hoofd en een zakdoek in de hand, vertoont een wilskrachtige uitdrukking. De graaf van Hoorn houdt zijn fluwelen hoed in de ene hand en legt de andere op de schouder van zijn lotgenoot. 

De tien standbeelden stellen mannen voor wier politieke bedrijvigheid en begaafdheid tot de roem van de zestiende-eeuwse Nederlanden hebben bijgedragen. Eentje kent iedereen :Mercator.

Eenmaal boven zagen we deze mooie kerk die we gedeeltelijk ook al zagen vanuit het parkje: De Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk

De kerk valt op door haar 14 m hoge glasramen. De middelen om een toren te bouwen ontbraken indertijd. Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavel was de kerk van de Brusselse wapengilden, die er elk een altaar hadden. Er was die dag een doopplechtigheid en we konden enkel eventjes achteraan een kijkje nemen.

 

Maar waar bleef dat taartje nu dat ons beloofd werd?

Hier moesten we zijn midden op het plein van de Grote Zavel en toen ging een lichtje branden wanneer de voorzitter ons zei dat we een chique taartje gingen eten! Bij Wittamer (klik) een icoon voor vele generaties Belgische patissiers en chocolatiers.

Een plaatsje op dit terras bemachtigen is al een huzarenstukje. Emmy en ik gingen binnenzitten aan een tweepersoonstafeltje. Toen bleek dat dit het enige tafeltje binnen was en bedoeld voor mensen die een bestelling kwamen ophalen . We mochten blijven zitten en de sympathieke verkoper nam nog een foto van ons beiden! Op de achtergrond de medereizigers die op het terras zaten te puffen.  Want het was die dag erg warm. Wij zaten in de koele patisserie. 🙂

Toen was het tijd om de trein in het Centraal station te nemen om huiswaarts te keren. Een mooie dag was het letterlijk en figuurlijk! Voor mij nog extra mooi want Emmy bleef de hele namiddag bij ons.

 

Boterhammen in het Park

Omdat het vandaag zo’ n guur weer is  -veel wind , regen afgewisseld met wolken en een streepje zon -begin ik maar met een logje te maken van een zonovergoten dag op het einde van de maand augustus.
De senioren namen de trein naar Brussel-Centraal om in het Warande park naar een optreden te gaan kijken (en vooral luisteren)  in het kader van de week van “Boterhammen in het Park.”
Wij hadden gekozen voor een optreden met Bart Peeters. Of je nu fan bent of niet, hij weet zijn publiek enthousiast te krijgen. Van twaalf tot veertien uur heeft hij aan één stuk gespeeld en gezongen. Op de andere dagen van de week trad er eerst een uur een andere minder gekende artist op maar Bart Peeters gebruikte de twee volle uren!

Eerst een klein ontbijt in de Galerie Ravenstein en daarna de trappen op naar het Warande park. Hoewel het pas 11 uur was en het optreden  om 12 uur begon was er geen plaatsje meer vrij rondom de kiosk. Tegen het 12 uur naderde was er  zo véél volk toegestroomd dat héél veel mensen niet meer op het terrein waar het podium staat binnen konden. De dreven , grasperken, terras van een tearoom, ligweiden …overal mensen en nog eens mensen , oud en jong. De security liet enkel nog mensen binnen als er een paar mensen buiten gingen! Ach je kon hem van ver ook zien en de muziek was luid genoeg om het in het hele Warandepark te kunnen horen.
Ik zat samen met een paar vrienden op een bankje in het zonnetje te genieten van de muziek en van onze picknick. Je kon ter plaatse boterhammen kopen maar dan mocht je veel geduld hebben eer jij aan de beurt was om een boterhammetje of een andere snack te kopen.

Die dag had ik ook afgesproken met Emmy,een Knokse vriendin die al héél lang in Brussel woont en een blog heeft. Leuk weerzien.Met mijn camera ben ik in het park gaan wandelen om sfeerbeelden te maken.

Eerst ontbijten in de Galerie Ravenstein en daarna de trappen op met mooie muurschilderingen richting het Warandepark

Na het concert zijn we naar de Zavel gewandeld ,maar morgen meer hierover.

ps: ik krijg de foto’s niet in een groter formaat op de blog. Wie kan me zeggen wat ik verkeerd heb gedaan ? Ik heb nochtans niets veranderd .

Update: die zoekt die vindt! Er was iets veranderd aan de weergave van de foto’s. Ik ben me niet bewust dit zelf te hebben gedaan.

Naar Damme

Naar jaarlijkse gewoonte doet onze seniorengroep een uitstap met een “treintje”. Op 11 juli was het weer zover.
Dat treintje mag geen hoofd -of snelwegen nemen , dus zijn het steeds  uitstappen langs nogal landelijke en rustige wegen.
We reden dit jaar naar Damme met eerst een tussenstop in een tearoom-restaurant waar de koffie/thee met appeltaart al klaargezet was! Een leuk intermezzo! En dan reden we verder naar Damme. Gezien we met 53 mensen waren werd de groep gesplitst en met een gids wandelden we door Damme en bezochten daarna het Tijl Uilenspiegel museum. Het museum op zich is niet zo spectaculair en bestaat vnl uit de vele boeken die geschreven zijn over Tijl. Maar de gids maakte het interessant met allerlei historische weetjes en ook met de fratsen die toegeschreven worden aan Tijl.

 

Het treintje bij de eerste stop bij het restaurant en daaronder bij de tweede stop in Damme

 

De koffietafel was gedekt en niemand liet een kruimel van de appeltaart over.
Wandeling door de straatjes van Damme door de gids gekruid met heel wat historische weetjes
We sloegen een paadje in die rond de kerk liep langs de oude buitenmuren van het kerkhof
We zagen een bijenhotel en in de verte een ooievaar op zijn nest. Een koppel ooivaars zat ook op een nest op het stadhuis maar niet erg zichtbaar om er een foto van te maken. Schapen waarvan sommigen nog hun wintervacht hadden lagen te puffen in de zon.

Bij een pas gemaakte opening in de muur konden we het kerkhof betreden. In de verte op een van de foto’s staat er nog een oude muur van een kapel en een borstbeeld van Delporte loert over de muur naar het kristusbeeld op een graf.
Een mooi bewaard grafmonument en een urnenmuur

 

Oude grafstenen op de vloer en een oud altaar in een gedeelte waar het dak van de kerk verdwenen is.
De Sint Niklaas kerk in Damme heeft een platte toren die tot ver in het polderlandschap te zien is. De toren is ook te beklimmen! Het is een kerk met een rijk verleden .Meer over deze kerk moet je echt eens lezen dan weet je oa waarom een deel van de muren zijn blijven staan en het dak is verdwenen!
Op het plein naast de kerk staat een beeld gemaakt door de kunstenaar Charles Delporte. De kunstenaar heeft indertijd veel kunstwerken geschonken aan de stad Damme.
Nog een ooievaar op de schoorsteen van een woning.
De oude school is heden ingericht voor kunst en cultuur.
Er is een bibliotheek en ook een expositie ruimte . Op dit ogenblik was er werk van een Poolse dichteres te lezen en te bekijken
Poolse dichteres  Wistava Szymborska
Het museum over Tijl uilenspiegel. De gids vertelde vol vuur over de fratsen van Tijl , Nele en Lamme Goedzak.


Toen was het tijd om verder te rijden naar Moerkerke waar we op een zonnig terras konden genieten van een drankje en een bord tapas vooraleer de terugrit door de polders de grens over te rijden en via Sluis  terug te keren naar huis.
Een supermooie dag is het geworden qua weer en ambiance!

De Damse vaart in beide richtingen gezien.

” De Vrede ” in Moerkerke beter gekend als Bo bo land door zijn grote indoor en outdoor speeltuin

quiztime

Zondag ben ik voor de eerste keer terug naar de seniorenwerking gegaan nl naar de jaarlijkse  quiznamiddag . Ik zag dat wel zitten , omdat ik rustig op een stoel kon blijven zitten. Bij de sportnamiddagen is het teveel over en weer lopen en dat lukt nog niet zo goed om dat een paar uur na elkaar te doen.
Ik werd met open armen ontvangen en dat deed wel deugd. Het was “niet uit het oog uit het hart”.
Ik had voor mijn terugkomst na méér dan een half jaar voor iedereen een zakje gevuld met paaseitjes. Je ziet een zakje met een tiental paaseitjes  liggen op de eerste foto. Voor al de 37 deelnemers een zakje!

Maar blijkbaar is mijn geest nog in slaaptoestand. Ik bakte er niet veel van. Per tafel zijn we met zijn drieën en blijkbaar waren mijn teamgenoten ook niet erg bij de pinken. Het leek niet moeilijk maar toch, bv weet jij waarom er een gat is in de houder van een steel-of braadpan ! ? Of waarom er een gat is in een spaghettischep!?

 

Bij de eerste kan je een schep in dat gat steken om tijdens het bakken te kunnen roeren en bij de tweede kan je de hoeveelheid spaghetti die je per persoon wil koken bepalen.
Ook was het niet gemakkelijk om aan de hand van een paar ogen te raden bij welke persoon die ogen hoorden. Of in welk land  excentrieke bibliotheken gebouwd zijn zoals in de vorm van een rietenmand of met een buitenwand geïnspireerd op boeken of met het uitzicht van een kerk . Ook welke artiesten bepaalde tatoeages hebben of wat de echte naam is van zangers ,schrijvers en kunstenaars…

Tijdens de pauze hadden we allemaal wel een gebakje verdiend. Het was een leuke , gezellige en pretentieloze namiddag. Ik heb er van genoten. De drie groepen die de meeste goede punten behaalden kregen een fles cava en een doos bonbons,  maar ook al de andere quizzers gingen naar huis met een doos pralines.

Hoewel ik helemaal niets gedaan heb om dit evenementje op poten te zetten , wilde iedereen dat ik hielp om de prijzen uit te delen. Je bent toch bestuurslid  zeiden ze. Tja eentje die zich  driekwart van een jaar  niet heeft laten zien!  In elk geval heb ik die namiddag toch iets gedaan : foto’s maken van al de deelnemende trio’s en iedereen gedroeg zich voorbeeldig voor de fotosessie. Eén foto heeft  iemand anders gemaakt 🙂