De vrijetijdsmarkt

Elk jaar  mogen alle verenigingen op de eerste zondag van de maand september hun vereniging promoten. Ook onze seniorenvereniging “de Egelantier” stond met een stand op de vrijetijdsmarkt.
Een klein overzicht van een paar verenigingen.
Het plaatselijk muziekkorps vrolijkte het gebeuren op. Ook was er een danssessie ( foto is mislukt)
Je kan ook leren doedelzak spelen en een delegatie was er in uniform. Maar ik heb hun optreden gemist . Je kunt het zo gek niet bedenken of er is een vereniging die je iets aanbiedt zoals deze dames die op een soort plastieken scherm op een cirkel een impressie schilderden van een poserende man. Ik zag alleen maar willekeurige kleurtjes op de cirkels !

De tijd ontbrak om er lang rond te slenterden want ik werd verwacht voor het middagmaal bij mijn zoon in Brugge. Een heerlijk namiddagje op het terras bij hen en de kleinzoons waren er ook.

 

Historium in Brugge

Tussen de najaarswerken in de tuin door( waar ik het later nog zal over hebben) ben ik gisteren namiddag samen met de senioren naar het Historium geweest in Brugge. Dat is echt een bezoek waard. Alleen was het erg moeilijk om in de themakamers foto’s te nemen .

” Zeven historische themakamers met decor, film en speciale effecten brengen je terug naar een dag in 1435. Volg het verhaal van Jacob, een leerjongen van Jan van Eyck, en bezoek daarna de interactieve tentoonstelling of geniet van het panoramisch uitzicht op de Markt. Een aparte beleving is de VR Experience, waarbij je met een virtual reality-bril volledig wordt ondergedompeld in 15de-eeuws Brugge. ”

Bij de ingang wordt je uitgenodigd om de geschiedenis van Brugge te bekijken

Voor je binnengaat in de themakamers mag je nog even grabbelen in de verkleedkist !
Daarna met een virtual reality bril op kijken naar het Brugge in de 15 e eeuw. Super!

 Iedereen krijgt een audiofoon en je hoeft alleen maar verder te wandelen
De deuren gaan automatisch open en na het verhaal gaat een ander deur open
en stap je weer een andere kamer binnen..

Het handelsleven in de gouden eeuw wordt uitgebeeld

 Na de themakamers  kan je alles nog eens nakijken op tv schermen , foto’s en voorwerpen.

Op het balkon  heb je een prachtig zicht op de markt ,
de mooie huizen die een rol hebben gespeeld in de gouden eeuw
en op het mooie Belfort. 

Het schilderij dat in het trappenhuis hangt waarover het gaat in het verhaal van Jacob gemaakt door Jan Van Eyck  ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’  door hedendaagse artiesten uitgebeeld.

Nog een korte wandeling door Brugge en even uitblazen in een Brugs café
vooraleer met de bus van de Lijn richting Knokke te rijden.Terug in Knokke zag ik vanaf de parking naast het station deze prachtig zonsondergang

Het Zuivelmuseum

Ik leef een beetje in vakantiemodus. Het lukt me niet altijd om regelmatig mijn blog aan te vullen. Er is zoveel te doen aan de kust tijdens de zomermaanden en waarom zou ik er niet van profiteren! De stille maanden duren langer….
Ook als het weer wat minder is,is het een uitstekende gelegenheid om mijn huishouden -die ik met de Franse slag doe tijdens de zomermaanden- eens grondiger aan te pakken. Dan wordt er met emmer en dweil  rondgelopen, ramen gepoetst , stof afgedaan ( waar ik een hartsgrondige hekel aan heb( http://dekindertjes.skynetblogs.be/archive/2006/04/21/stof.html), opruimen van alles wat rondslingert , wassen en strijken… Ja mijn poetshulp laat het afweten voor een maand of twee: ze heeft haar been gebroken toen ze gevallen is met haar fiets.

Vandaag was een dag met afwisselend felle zon en flinke regenbuien. Was ik bezig in de tuin met alles wat uitgebloeid was of verdord door de hitte af te knippen dan begon het te regenen en moest ik naar binnen vluchten. Was ik binnen bezig met opruimen kwam de zon weer tevoorschijn en toen ik het stof zag liggen op de meubels en op tafel een stapel oude kranten en folders en half afgewerkt verstelwerk… vluchtte ik weer naar buiten.
Ik heb mijn vriendin op gebeld en we zijn samen naar de boer gereden om aardbeien. Ik ga confituur maken als het morgen weer zo’n wisselvallig weer is, dat is leuker dan poetsen 🙂

Maar ik heb voor jullie een ideetje om een regenachtige dag toch aangenaam in te vullen!

Op 11 juli doen we met de senioren al jaren een namiddaguitstap met een toeristisch treintje. Dit is een gelegenheid waarbij minder mobiele mensen ook eens kunnen genieten van een uitstap. Elk jaar is het een succes . Dit jaar hadden we vijftig deelnemers. Het oorspronkelijk plan was een bezoek aan het Zuivelmuseum aan de rand van Blankenberge en dan doorrijden naar het Lissewege ,het witte dorp, waar de deelnemers zelf  een beeldenwandeling konden doen en langs het bebloemde vaartje konden wandelen of gewoon op een terrasje konden zitten.
Maar de stad Brugge gaf geen toestemming om met het treintje over hun grondgebied te rijden. Jammer !
We namen dan maar eerst een koffiestop in Blankenberge bezochten daarna het Zuivelmuseum en dan door de polders naar Oostkerke waar er nog een stop was. Het werd een heel mooie namiddag . Maar nu wat meer over het Zuivelmuseum.

Het Zuivelmuseum ( klik)
Je wandelt er door de geschiedenis van de zuivelindustrie in Vlaanderen tijdens de voorbije vijf eeuwen en het museum brengt het verhaal van de melk, boter en kaas tot leven, van het verleden tot heden. We hadden ook een goeie gids die veel uitleg kon geven en velen onder ons hebben zelf nog boter gekarnd in hun kinderjaren! Ikzelf ook op de boerderij van tante Regina en nonkel Clement en ik heb ook nog gezien hoe de room van de melk werd gescheiden  door een machine. Kijk maar eens mee met de foto’s die ik er genomen  heb.

Na de rondleiding werd ons in een mooie ruimte, versierd met allemaal foto’s ivm zuivel, een koffie aangeboden! Al lachend vroegen we of we ook melk konden krijgen en prompt kregen de vragers  elk twee doosjes chocomelk!! Zij leveren ook de schoolmelk zoals je op één van de foto’s kan zien.

Pétanque

Zoals ik al eerder vertelde speel ik samen met een groep senioren van mei tot einde september pétanque op het sportterrein van Westkapelle( deelgemeente van Knokke-Heist) . Tijdens de overige maanden spelen we  in het sportcentrum zelf koersbal.
Nu spelen we dus om de veertiendagen pétanque. Op één van die namiddagen vroeg de secretaris van onze vereniging of ik eens wat foto’s wilde maken over het spel zelf . Een keertje geen foto’s van de spelers. Hij wilde in september op de dag dat alle vrijetijdsverenigingen  reclame mogen maken op de markt in Knokke  een dia reeks maken over de pétanque en de koersbal en ook over alle uitstappen die we tijdens het jaar maken.

Op een pétanque namiddag heb ik dat geprobeerd. Niet gemakkelijk want we waren toen met 32 spelers. De mond aan mond reclame werkt blijkbaar uitstekend. Het gaat er allemaal niet zo erg professioneel aan toe en dikwijls wordt er tussenin veel gebabbeld en gelachen. Ik zie dat niet te gebeuren bij echte competities.  Maar blijkbaar vinden de spelers juist dat spontane zo leuk.
De hoofdbedoeling is om mensen een plezierige namiddag te bezorgen en velen worden zo uit hun isolement gehaald. Geen vervoer is geen excuus, er zijn altijd wel mensen die bereid zijn om andere mensen op te halen. Ook mindervalide mensen  zijn welkom bij ons. Onze groep is met de jaren een héél hechte groep geworden waaruit ook fijne vriendschappen ontstaan zijn.

Heftige discussies kunnen ontstaan als de een zegt mijn bol ligt dichter bij de cochonnet dan die van de tegenpartij. Dan wordt de meter uitgehaald en wordt er gemeten hoeveel millimeters verschil er is. Dikwijls ontstaan er hilarische taferelen bij het meten .

Verjaart er iemand dan wordt er steevast wel getrakteerd met iets en verjaart er niemand dan zorgt het bestuur tijdens de pauze voor koffie , frisdrank en cake.
Een magneetbord wordt opgehangen en iedere groep tekent aan wie een partij wint en  dat heeft tot nu toe nog nooit voor problemen gezorgd.

Er zijn maar twee velden en als we met veel spelers zijn dan wordt er een touw gespannen om de velden in twee te verdelen.
Ideaal is om met vier tegen vier te spelen. Soms wordt het vijf tegen vijf maar dan wordt het wat onoverzichtelijk met al die bollen op het kiezelveldje. Je hoort dan roepen “zeg van wie is die bal bij de cochonnet”

Aanvankelijk werd er aan de rand van het veld met de voet een halve cirkel getekend , maar dat bracht nogal gekibbel teweeg omdat de cirkels  niet altijd getekend werden zoals het moest  : te groot , te klein ,te ver van de rand of niet in het midden van de rand. De een zei ik kan zover niet gooien en de ander zei ik ben linkshandig of rechtshandig en kan niet goed spelen vanuit het midden. Oplossing : er werden een paar plastiek cirkels gekocht en de problemen zijn opgelost!
In onze groep zitten mensen die fysiek niet meer zo lenig zijn en om te vermijden dat altijd dezelfde- wèl lenige- mensen de bollen  oprapen wordt er gebruik gemaakt van een touwtje met een magneet. Voila weeral een probleem opgelost .

Het is bij ons een gezellig spel zonder franjes nog competitie allures! Misschien toch een beetje 😉

 

De Serres van Laken

Op de voorlaatste dag dat je de Serres van Laken kon bezoeken trokken de  senioren met de trein naar Brussel om dan met een bus naar Laken te reizen. Op het plein vòòr het Paleis was het een drukte van jewelste, maar in de serres zelf was alles wat gedoseerd en had je in feite geen last van drummende rijen bezoekers. Hier en daar wel even een opstopping maar al bij al viel het enorm mee.
Eerst werd je omgeleid aan de buitenkant van de serres zodat je ook het mooi onderhouden  park kon zien, langs het huisje waar Koningin Elizabeth veel vertoefde en musiceerde , om dan in de lange en grote serres te wandelen.
Een prachtige medinella plant trok ieders aandacht. Jarenlang had ik er zelf eentje maar dan in een kleiner formaat tot die op ineens afstierf. Jammer.
Na de grote koepelvormige serre belandden we in een langwerpig gebouw met een grote serre op het einde. Je vond er souvenirshops ,je kon er drank en gebak kopen en wat uitrusten in de grote serre. Je kreeg een koninklijk bekertje om je koffie uit te drinken :-).

Toen was het bijna sluitingstijd (17 uur) en wandelden we langs een opvallende grote gele pioenstruik terug naar de uitgang. De bus bracht ons terug naar het station en de terugreis met de trein verliep probleemloos!

Paasvakantie in zicht!

Vandaag was het de laatste donderdag van de maand en ik had mijn twee vriendinnen uitgenodigd op een feestelijke namiddag bij een van de twee seniorenverenigingen. Eén maal in het jaar worden we getrakteerd door het bestuur op een shownamiddag. Niet echt mijn ding maar kom de ene vereniging steunt de andere en dus was ik aanwezig. Elk jaar is het al een fijne namiddag geworden en nooit  beklaagde  ik het. Het zijn ook allemaal bekende gezichten die aanwezig waarmee je een babbeltje kunt slaan . Maar deze keer was het een flop. De moppen begrepen  we niet  want de twee mannen spraken een voor ons onbekend dialect . De micro was daarenboven niet goed  ingesteld en de liedjes die ze zongen spraken niemand aan. Ik hoorde iemand fluisteren “dat is animatie voor een rusthuis publiek”. En zo voelen deze senioren zich niet 🙂

Gevolg je zag na een tijdje hier en daar iemand verdwijnen uit de zaal. Mijn twee vriendinnen en ikzelf hielden het vol tot een beetje na de pauze en toen verdwenen we met tussenpauzes zogenaamd naar het toilet om het niet te veel te laten opvallen.

We maakten langs de zeedijk een flinke wandeling en genoten van de warmte van de zon. De wind die onze haren dooreen waaide was zelfs warm! Het was nog rustig op de zeedijk en op het strand. Veel strandcabines stonden er al  en hier en daar zag je al zonnekloppers. Strandclubs  moeten nog het lint doorknippen voor de start van de Paasvakantie!   De Invasie van toeristen kan beginnen!!

Toen we een foto wilden maken bij het beeld van de Redders kwam er een meisje aangelopen, ze klauterde vliegensvlug langs het laddertje omhoog en ging tussen de twee redders zitten! Een durvertje!! Haar vader riep haar maar we deden teken dat we dit best leuk vonden. Leuk toch?

 Deze twee foto’s hierboven zijn niet erg scherp omdat ik teveel heb ingezoomd.  Bij de eerste foto zie je in e verte het  baggerschip dat nog aan het werk is! En op de onderste foto  kun je zien dat het strand wel opgevoerd  is met zand maar de vloedlijn  komt veel hoger  dan voorheen!  De foto geeft niet zo goed weer dat er een ferme helling is van het droge zand naar het natte zand.

Onze hersenen moesten werken!

Ik heb al verteld dat ik dikwijls met een groep senioren  op stap ga.  We doen wandelingen, fietstochten, veelal met de trein een stad bezoeken ,  deelnemen aan erfgoeddag,  bedrijvendag,  naar Boterhammen in het Park in Brussel… alle suggesties die haalbaar zijn van de leden worden bekeken.
Zomers spelen we petanque en krolf  en ’s winters koersbal en bowling . Nu hebben we onlangs voor de tweede keer een quiz ingericht. De quiz werd opgesteld door het hoofdbureau in Brugge. Dus kon ook het bestuur van de plaatselijke vereniging deelnemen. Iedere tafel bestond uit drie personen zodat je met elkaar kon overleggen.
Het sprak velen blijkbaar aan, want krijg maar eens een 30 tal mensen samen op een zondag namiddag. Het waren zeer uiteenlopende vragen : zoals oude liedjes die afgespeeld werden waarbij je titel en zanger moest raden. Of de meest vreemd uitziende hotels op een totaal onverwachte plaats(bv de Titanic nagebouwd op een berg ) en in welk land het hotel te vinden was. Automerken waar we nog nooit van gehoord hadden, bij ogen raden wie de persoon was… Je kon het zo gek niet bedenken of het stak in de quiz.
Iedereen kreeg bij de aanvang een glaasje cava of  frisdrank en bij de pauze een gebakje met koffie/thee .De sfeer zat er goed in en dat bleek op het einde : de quizmaster kreeg het maar niet afgerond, het had best langer mogen duren !
Iedereen kreeg een doosje chocolade zeevruchten. De tafel die de meeste goede antwoorden gaf  kreeg een fles cava  daar bovenop ! Rarara…

quiz quiz1