De voorbije week!

Het was een week met onverwachte wendingen zoals het bezoek van het collegaatje dat mij heeft opgevolgd. Zij kwam inlichtingen vragen of ik me nog iets herinnerde van een gebeurtenis toen ik pas werkzaam was! Jammer genoeg kon ik haar en in feite de persoon die haar die inlichtingen vroeg niet helpen, want ik had in die zaak niet gewerkt :  Iemand die wilde weten waarom hij als vijfjarig kind bij zijn moeder was weggenomen en geplaatst werd . Later mocht hij terug naar zijn moeder maar zij heeft hem nooit verteld waarom hij een paar jaar niet bij haar mocht wonen. Zijn moeder is  ondertussen gestorven en dat niet weten vreet aan hem. Ik heb wel kunnen vertellen dat zoiets vroeger veel vlugger gebeurde dan tegenwoordig . Er waren in die tijd ook niet zoveel mogelijkheden om een kind te beschermen of een ouder te begeleiden. Ik vind het zo jammer dat ik die man niet kan helpen.

Een mail of ik wilde meewerken aan een soort promotiefilmpje over bijzondere vriendschappen zoals de maandelijkse uitstappen met mijn twee vriendinnen. Ik heb hierop nog niet geantwoord. Ik herinner me hetgeen er jaren geleden is gebeurd met een familietijdschrift dat een artikel wilde wijden aan grootouder /kleinkinderen.
Dat was een leuke ervaring al die verschillende interviews en de kleinkinderen keken allemaal al uit naar een groepsfoto met oma en opa . Ik kreeg de avond ervoor een kort telefoontje  dat de fotosessie niet doorging. Toen de interviewster ( een héél vriendelijke jongedame)me opbelde om te vragen hoe het gegaan was, viel ze bijna van haar stoel ( allé dat denk ik toch) . Zij was niet op de hoogte gesteld dat niet alleen de fotosessie niet doorging maar ook dat  het interview niet zou opgenomen worden in het tijdschrift  en je hoorde zo aan haar stem dat ze dit ongepast vond . Ze heeft zich wel 100 maal geëxcuseerd . Dat is al jaren geleden maar nu denk ik daar terug aan en ben niet van plan om ja te zeggen voor dit promo filmpje.  Hier kun je mijn ontgoocheling van toen lezen 😦klik) (klik)

Ik kreeg begin van de week een telefoontje van mijn buurman( van een paar huizen verder )dat er een elektriciteitspanne was bij hem. Waarom hij me belde? Hij verblijft nl voor drie weken in Spanje. De alarmcentrale had hem verwittigd dat het alarm niet meer werkte!  Uitgerekend op de dag dat eventuele kopers zouden langskomen.( buur is van plan om definitief naar Spanje te verhuizen).  Met de telefoon in de hand gaf hij instructies hoe ik moest detecteren waar er mogelijks kortsluiting was. Dat wist ik ook omdat ik het zelf al heb meegemaakt. Gevonden maar  wel een tijdelijke oplossing door de verlichting uitgeschakeld te laten . Maar wat bleek : de alarmcentrale verwittigde hem opnieuw. Het alarm had gewerkt op zijn eigen batterij en die was nu op! Deze morgen mocht ik vroeg uit  bed om de elektriciteitsman in de woning te laten.

Vandaag is het voor mij  een droevige dag. Ik heb Flappie ,de buitenpoes, gisterenavond naar de dierenarts gebracht omdat hij een ontstoken oog had . De dierenarts heeft hem gehouden  ter observatie. Er was blijkbaar véél meer aan de hand met poes en  ik kreeg vandaag de raad om poes te laten inslapen. Hij was juist zo goed op weg om een huiskat te worden…

 

Nieuw huisdier ?

 

Ik had pas wat oud brood buitengegooid  ook een bordje eten (dat Vlekje toch niet meer wilde opeten) voor de vogeltjes in de tuin neergezet. Sedert een paar weken zie ik elke morgen een roodborstje aan de achterdeur komen en sedertdien zorg ik dat er brokjes en oud brood ligt. Ik liep van de living naar de keuken toen ik in mijn ooghoek iets wits zag. Verdorie dacht ik , daar zijn de meeuwen weer en wilde de achterdeur opentrekken. Gelukkig realiseerde ik me  dat het niet een grote meeuw maar een ooievaar was die aan de achterdeur stond. Toch even schrikken ,want een ooievaar is geen klein beestje. Hij liep een paar keer over en weer en begon dan de stukjes brood op te pikken. Ondertussen probeerde ik foto’s te maken.
Ik had meer foto’s van een bukkende ooievaar dan eentje die rechtop keek. Maar zolang hij daar aan het eten was lukte het me toch om hem  mooi in beeld te krijgen. Toen de stukjes brood op waren begon hij de brokjes uit het bord te pikken. Dat deed hij héél voorzichtig alsof hij het opslurpte.

  Toen alles op was draaide hij zich om en stapte naar het midden van de tuin

Hij sloeg zijn vleugels open en steeg fel klapwiekend de lucht in om in een sierlijke bocht  achter de daken van de huizen te verdwijnen. Dat opstijgen probeerde ik nog in beeld te brengen maar de foto mislukte. Hoewel ik die toch plaats. Je zag de kracht die deze vogel nodig had om met zijn lange stelten ,helemaal gestrekt ,steil de lucht in te gaan!

Ik ben benieuwd of die nog terug komt!

Een beetje valse start …

Het nieuwe jaar is mooi begonnen maar een paar dagen na al het feestgedruis ben ik halfweg vorige week overvallen door een zware verkoudheid , kantje boordje bronchitis. Ik geraak er niet zo vlug vanaf omdat de huisarts voorzichtig is met medicatie wegens mijn overgevoeligheid aan medicijnen. Zelfs kindertoepassingen werken zodanig dat ik er suf bij loop. Lastig, maar het weerhoudt me niet om binnenshuis allerlei karweitjes te doen zoals het kerstgerief opruimen om dan terug op de zolder te steken.
Alle kerstversieringen zijn al weg maar het langst heb ik gewacht met het afbreken van de kerstboom omdat Vlekje zo graag onder boom ligt. Tevreden was ze niet toen ik bezig was, ze ging demonstratief op de zetel met haar rug naar me toe zitten !
Flappie, de buitenpoes (komt al verschillende keren binnen en slaapt op de andere zetel) die trekt zich van het gebeuren niks aan! Toch zal het een buitenpoes blijven, ze komt en gaat als het haar belieft.

 

Typische houding als er haar iets niet zint.

Flappie stoort zich nergens aan.

 

Poezen

Het is hoog tijd dat ik mijn huisdiertjes ook eens in de bloemetjes zet! Dus heb ik een collage gemaakt van de binnenpoes Vlekje die met haar  ruim 18 jaar het nog altijd goed doet. Maar ook de buitenpoes, Flappie, mag eens op de foto. Ze komt nu al jaren aan de achterdeur , komt bij me zitten als ik op het terras zit, komt  in de keuken op het tapijtje zitten, laat zich aaien en  borstelen, maar zodra de achterdeur dicht gaat rent ze naar buiten.
Er staat een mandje in het tuinhuis en ik laat de deur op een kier , maar tot nu toe gaat ze daar niet slapen. Misschien deze winter als het erg koud wordt  komt ze wèl binnen!
Vlekje gromt wel als ze binnenkomt , maar als ze eens een morgen niet aan de achterdeur zit dan gaat ze Flappie buiten zoeken!(klik)

Tot een week geleden had ik drie “huisdieren”. Er  kwam  elke avond een egel eten. Ik zette dan een bord buiten met de restjes eten van de poes en een handjevol droog voer. Al een paar dagen had ik gemerkt dat het bord niet was leeggegeten door de egel want die loopt er met zijn pootjes over. Het was leeg gepikt van de vogels ’s morgens. Ik heb het beestje dood teruggevonden. Hij zat geklemd tussen de nieuwe omheining van onze nieuwe buren. Draad dat niet meegeeft. Ik was er toch even niet goed van. Ik heb zolang ik hier woon altijd egeltjes geweten.  Ik weet niet of er nog egels zijn , afwachten en ondertussen zet ik toch nog een bordje buiten.

Knokke Hippique 2017

Sedert een paar jaar is er jaarlijks een groots evenement in de polders tussen het station van Knokke en Westkapelle nl Knokke Hippique. Dit jaar is het de derde editie van Knokke Hippique dat drie weken telkens van donderdag tot zondag plaats heeft . Deze week kan je dit evenement nog bezoeken tot en met zondag 23 juli ! Er is ook een lifestyle dorp , kinderanimatie , foodtrucks en  verschillende optredens en Dj acts. Een uitstap die de moeite loont. Veel volk? Ach het terrein is zo groot dat niemand in elkaars weg loopt 🙂

 In de toekomst komt daar ook een nieuw golfterrein waar men nu al een begin van ziet.


Op verschillende pistes wordt geoefend.


Het gemakkelijkst bereik je deze prachtige site met de fiets.
Er is ook een enorm grote parking voor auto’s voorzien. Alles gratis!!

Veel gelegenheden om je te ontspannen en iets te eten of te drinken.

Een Nederlandse kunstenares, Erna Visser, stelde er haar bronzen beelden tentoon


Overal gelegenheid  om te rusten en/of toe te kijken.

 
Op verschillende pistes gingen wedstrijden door.


Een mooi beeld van een jumping paard.


Op deze piste was juist een wedstrijd klaar. Het terrein werd onmiddellijk klaargemaakt voor een volgende wedstrijd :
Andere combinaties van balken , andere aankleding met bloemen en planten. Een tractor met een soort eg erachter effende de zandondergrond. Een container met water sproeide het zand nat ( ik heb me laten vertellen omdat de paarden niet teveel zouden uitglijden op het droge zand ) en dan begon het effen maken opnieuw.

Overal op het terrein stonden golfkarretjes klaar. Op eenvoudige vraag voerden de chauffeurs je overal heen op het uitgestrekte terrein (gratis)! De grote segways werden door de werknemers gebruikt om zich vlug te verplaatsen. En de kruiwagens …daar hoeft niet veel uitleg bij  denk ik !

De meeuwen

Ik had het aan de stok met deze twee meeuwen.

Meeuwen zijn héél mooie vogels  en ze vliegen ook héél sierlijk . Maar o wee als ze hun zin niet krijgen!
Er is een reglement dat zegt dat je deze vogels niet mag voederen en de boetes zijn niet mals.
Deze dieren zijn lange tijd gewoon geweest om eten te krijgen van de mensen en door het verbod sleuren ze nu de  vuilniszakken  open om voedsel te vinden of ze graaien in hun vlucht  eten uit de handen van mensen zoals frieten of een ijsje.
Vroeger was er een achterbuur die de meeuwen elke dag brood gaf en dat strooide hij midden op straat uit.  Meestal vroeg in de morgen. Je had geen wekker nodig want het gekrijs van de meeuwen ging door merg en been. Ik denk dat de onmiddellijke buren  hun beklag hebben gedaan! Het is opgehouden.
Ik geef de vogels ook elke dag eten maar gooi dat niet zomaar in de tuin. Ik leg het onder struiken of op een boordje van een gemetseld bakje rond een waterpomp. Na het snoeien van struiken en de haag waren er blijkbaar meer open plekken in de tuin en daar had ik niet opgelet.

Ik zag op een dag twee enorme meeuwen door de tuin stappen  en ze maakten geen aanstalten om weg te vliegen toen ik in mijn handen klapte . Ze stapten over en weer in de tuin.  Ze vlogen na een tijdje toch even op , cirkelden in de lucht en toen kwamen ze terug met een hele groep kleine meeuwen . Ik was in de keuken en liep naar buiten al zwaaiend met een handdoek en luidop roepend. De hele groep vloog weg. Alleen de twee grote meeuwen gingen zitten op de nok van het dak  bij de buren. Daar bleven ze een hele tijd  kabaal maken dat horen en zien verging. Ze maakten telkens aanstalten om terug te komen maar ik bleef met de handdoek zwaaien. Uiteindelijk zijn ze krijsend weggevlogen.
Nadien heb ik er toch opgelet dat ze vanuit de lucht het graan en ander eten niet meer kunnen zien.