De tijd vliegt…

Goeie morgen!

Ik kreeg dit log niet afgewerkt en gisterenavond geraakte ik niet eens op internet. Ik heb gemerkt dat ik niet de enige was. Drukke tijden op internet tegenwoordig denk ik Ook ik had het druk en in feite was dit  wel welkom want niks doen is  niets voor mij. Ik overloop de voorbije dagen.
Maandag

Achter glas is het genieten van het zonnetje. Lekker lang ontbijten , krantje lezen en dan  een douche nemen en me aankleden. Er is nergens haast bij.
Maar ik probeer toch een zekere regelmaat in te bouwen . Ik maak een soort planning wat ik allemaal wil doen te beginnen met dingen die ik gemakkelijk uitstel. En dat is niet gemakkelijk want ik vind elke keer weer iets dat zogenaamd dringend eerst moet gebeuren !
Deze week was het aandachtspunt gras afrijden.  De grasmachine was nagezien en klaar voor een nieuw seizoen. Maar dat ding wilde niet starten. Ik heb een rechterarm die nu een halve meter langer is dan mijn andere arm door het telkens opspannen van de motor. Elk jaar heb ik dat probleem en na een paar keer gras afrijden ondervind ik voor de rest van het seizoen geen startproblemen meer.
Uiteindelijk heb ik voorbije zaterdag Aveve opgebeld en mijn probleem uitgelegd. Normaal breng ik de grasmachine zelf terug nadat iemand me geholpen heeft om de machine in de koffer van mijn auto te steken. Maar nu had ik niemand. Aan de ene buur wilde ik het niet vragen hij behoort ook tot de risicogroep  en de andere buur is overdag uitwerken, en de zoon mag absoluut niet komen want schoondochter heeft een milde corona en is al meer dan een week thuis in quarantaine en is er nog niet helemaal bovenop. Maar Aveve stelde voor om de grasmachine deze week te komen ophalen. Voor een goeie klant doen ze toch veel hé ,hahahaha! Alleen moest ik wat geduld hebben. Sedert ze ook bloemen en planten mogen verkopen is het erg druk in de winkel .

Dinsdag
Deze morgen kwam een chauffeur met een camion de grasmachine ophalen. Hij wilde het toch eerst eens zelf proberen. Hij heeft acrobatische toeren uitgehaald maar kreeg de motor uiteindelijk in gang. Zou komen omdat de machine een hele winter stilstaat en bij het verversen van olie raakt die niet onmiddellijk gesmeerd. Ik heb goed gekeken hoe hij met de machine heen en weer schudde alsof hij er een dansje mee maakte. Zo’n gek gezicht ,ik kreeg er zowaar de slappe lach van. Zal het ook doen als dat ding de volgende keer weer start kuren heeft! 🙂
Hij is blijven wachten tot ik de machine zelf kon opstarten en is pas weggegaan toen ik al rondjes reed! Een heel karwei want het gras was ten eerste vochtig en ten tweede erg lang. Zonder opvangbak rond gereden. Als  het gras wat is opgedroogd ga ik nog eens  afrijden maar dan met opvangbak. Dochterlief heeft voorgesteld dat zij dat komt doen. Ik heb dat niet afgeslagen  😉

Woensdag
Ik heb sedert een jaar een tuinman die in het voorjaar en najaar de tuin in orde zet , verticuteert en het grote snoeiwerk op zich neemt. Maar hij kan nu niet komen want hij woont nl in Nederland en mag de grens niet over! Hij belde me op en zei ” en wat nu” Ja afwachten tot de grenzen weer opengaan . Maar wanneer !
Gelukkig heb ik iemand gevonden in België die in bijberoep tuinier is en bereid is om me te helpen tot mijn tuinman terug kan komen. Volgende zaterdag komt hij af .
Dochterlief is afgekomen en heeft het gras dat erg vlug was opgedroogd gewoon bijeen geharkt en in tuinzakken gestopt. Zelf heb ik de grasmachine eens stevig dooreengeschud  nadat het weer eens niet lukte om die gestart te krijgen. Maar na die schudding startte de motor vlotjes. Goeie tip van de chauffeur! Ik denk wel dat het vanaf nu wel zal lukken. Ik heb dan nogmaals het gras afgereden maar met de opvangbak.. Ja daar kwam toch nog flink wat af.

Het was mooi weer  maar nu ook niet zo warm om  in een ligstoel te zonnen. Dan maar verder struiken bijgesnoeid en de buxus met een grote snoeischaar een beetje bijgeknipt . Oogt verzorgder als die uitstekende sprieten weg zijn. Ondertussen draaide de wasmachine overuren: de twee  kattenmanden werden gewassen en ook de drie kattendekentjes. Ook de handdoeken waar ze af en toe op de bedden lag boven. Nadien heb ik de haperingen in de handdoeken bijgeknipt. Poes bleef nl. gemakkelijk met haar nagels haperen in de handdoeken.

Toen ik in de vooravond achter mijn pc kroop was er geen verbinding en kon ik geen logje maken. Pas tegen middernacht leek alles weer in orde. Maar ik kroop dan toch liever in mijn bed na een dag van “hard werken” !

wordt vervolgd

Een positieve noot

Ik had een beetje tijd nodig om te wennen dat Vlekje hier niet meer is. Ik heb haar verschillende manden , kussentjes, dekentjes , etens-en waterbakken opgeruimd. Het lijkt allemaal niet veel en het is niet groot maar toch zijn er nu veel lege plekken in huis . Ik had  de eerste dagen het er erg moeilijk mee. Onbewust keek ik waar ze wel kon zitten of luisterde ik of ze niet miauwde.
De twee “buiten” poezen ( geen zwerfkatten , die hebben wel een thuis ) kwamen me elke dag bezoeken : de ene zit trouw op afstand te kijken en de andere springt als een gek luid miauwend tegen het keukenraam. Ze lijken het niet te snappen dat Vlekje niet komt kijken. Maar ze zijn beiden allang tevreden dat ze eten krijgen en zitten of liggen dan nog wat na te genieten. Ik vind het leuk dat ze dagelijks eens langskomen ( ik weet ook wel dat het om het eten te doen is , maar toch)

Ik heb mijn gedachten verzet met nog wat in de tuin te werken. Niet lang het was er te koud voor en vandaag voelde de wind zelfs ijzig aan. Dan maar binnenshuis bezig geweest met verstelwerk voor de dochter en voor mezelf lange broeken verkorten. Ik ben gekrompen denk ik  🙂
Om het huis wat op te fleuren heb ik twee takken geknipt van de krulhazelaar en paasversiering aangebracht. Vaas staat op de vensterbank waar  een mand van Vlekje stond. In de hall wat paasgerief bij de planten. Een positieve noot in een tijd dat het bol staat van droevige berichten.

De lente begint

Er wordt gevraagd om dit verhaal zoveel als mogelijk te delen! Het is een verhaal dat vertelt  wat momenteel aan het gebeuren is.
Irene Vella schreef op 11 maart een prachtig, ontroerend gedicht over hoe Italië eruit ziet ten tijde van het Corona-virus.

 

Maar de lente wist het niet…

Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Irene Vella

 

Respect

Om respect te tonen aan iedereen die zich op een of andere wijze inzet om
zijn medemens te helpen in het Corona tijdperk
werd de actie “hang een laken uit je raam” op touw gezet!
Zelf heb ik een schoondochter die in de verpleging werkt.
Dank aan alle  mensen die op een of andere wijze helpen om Corona de nek om te wringen

 

corona

De laatste week worden we overstelpt met Corona berichten. Aanvankelijk werd er niet zo zwaar aan getild . Het zou een soort griep zijn maar er was nog geen medicijn om het onder controle te krijgen. De maatregelen die aangeraden werden heb ik redelijk goed opgevolgd. Maar zo drastisch zoals het vanaf morgen , 18 maart om 12 uur, wordt opgelegd ook weer niet. Het zal wennen worden voor iedereen.

Ik kreeg donderdag in de voormiddag een vriendin op bezoek uit het binnenland en in plaats van over de middag ergens uit te gaan eten bleven we thuis . Ik had tongen gekocht en daar kan je haar echt plezier mee doen. Ik moest van haar frieten klaar maken in de airfryer want ze wilde toch eens proeven hoe die smaakten. Goedgekeurd. We zouden naar Sluis rijden om een koffietje. Voor haar is dat een leuk uitstapje. Maar we deden het niet wegens die corona. We reden wel naar de bakker in het dorp  gekend voor zijn fijne patisserie en dronken koffie bij mij thuis. De dag verliep gezellig want het was sedert nieuwjaar  geleden  dat we elkaar zagen. Toen ze naar huis ging gaven we elkaar geen zoen maar ik zwaaide haar uit.

Zondag vierde dochterlief haar verjaardag( pas op 19 maart) en die van haar man ( die was jarig in februari). Alleen schoonouders en mezelf. Ze heeft een heel grote tafel en we zaten zeker een meter  van elkaar. Er werd eens mee gelachen maar zo volgden we toch de raadgevingen van de overheid op. Gezellig zo ver van elkaar kon je het niet noemen.

Iedereen heeft wellicht op de TV gezien hoe dwaas veel Belgen zich hebben gedragen met hun coronafeestjes toen de cafés moesten sluiten. De andere dag trokken ze met velen de grens over naar Sluis. Een verstandige burgemeester  sloot alle parkings en de handelaars sloten eendrachtig hun zaken. Gedaan met de onbezonnen pret.  Zullen ze nu beseffen hoe ernstig de situatie is ?

Ik kan je verzekeren dat het schrikken is als je hoort dat een kleinzoon met koorts opstaat. Je kan nergens terecht, je wordt telefonisch geholpen in de zin dat er inlichtingen worden gevraagd door de secretaresse en de dokter belt dan op zodra hij kan. Ondertussen zit je met spanning te wachten. De symptomen waren niet volledig gelinkt aan corona. Met een koortswerend middel zakte de koorts. Maar deze ochtend had hij weer koorts ! Dus terug de dokter opgebeld. Zou het toch corona zijn of toch maar een “doodgewone” griep ! Zo te horen lijkt het eerder  de griep te zijn . Ik hoop dat het griep of een verkoudheid is.

Ikzelf kreeg van mijn kinderen volledige huisarrest en  de zoon heeft  het lijstje met boodschappen die ik nodig had afgewerkt. Neen er zit geen wc papier tussen. Dat was er niet eens , zelfs geen keukenrollen , noch papieren zakdoeken . Geen nood ik heb altijd wat voorraad in  huis dus ik kan gerust nog een tijdje voort. Enne … ik word door hen gecontroleerd op de vaste telefoon of ik thuis ben!! Ik heb beloofd om “braaf te zijn”  Ik ga niet dwaas doen daarvoor is de situatie veel te ernstig . Schoondochter werkzaam in een kledingzaak in Brugge kreeg deze middag bericht dat de zaak voor onbepaalde tijd dicht gaat!

Zo zie je dat je voortdurend aan de huidige situatie wordt herinnerd , niet enkel via de bestaande mediakanalen maar ook in je eigen omgeving. Alle activiteiten bij de senioren liggen stil , worden uitgesteld of afgelast. Ik kreeg ook al verschillende telefoontjes van mensen uit de seniorenvereniging die alleen zijn en geen familie dichtbij hebben. Gewoon om eens hun hart te luchten. Ik kan goed luisteren en babbelen nog beter. Het doet aan beide kanten van de telefoon deugd want  ik voel me ook wel wat opgesloten nu de zoon niet meer komt eten en de kleinzoons niet kunnen langskomen ( scholen dicht) . Oma behoort tot de risico groep hé.

Ik heb er iets op gevonden dank zij het mooie weer : ik ben de tuin in gedoken , de ideale plaats om mijn hoofd leeg te maken! Hier alvast één foto van de bloeiende magnolia. Morgen wordt weer een mooie dag en de tuin wacht op me!