Storm aan zee

Na het bekijken van de bloementapijten in Blankenberge konden we ook Art Nouveau huizen bekijken of naar een van die huizen die als museum is ingericht of de  Art Nouveau wandeling langs verschillende van de gerestaureerde huizen doen. Maar we hadden dit allebei al eerder gedaan en we wilden gewoon eens door de kleine straten van Blankenberge wandelen tot aan de reuze rad en terug keren langs de zeedijk. Maar van dat laatste kwam niets terecht de wind was zo strak dat ik met moeite mijn evenwicht kon bewaren, vlug een foto nam van de lege zeedijk en de gesloten strandcabines en  “dekking ” zocht bij de huizen in de straat achter de zeedijk.

Daar was het niet zo stormachtig en zaten de terrasjes van de cafés en eethuizen behoorlijk vol. Voor mij was het hoogtijd om na een uurtje slenteren wat uit te blazen op één van de terrasjes waar de coronaregels netjes werden opgevolgd. Maar niet vooraleer door het Leopoldpark te wandelen en de sprookjes route te bewonderen. Kinderen keken verrukt naar de taferelen en luisterden naar de verhalenverteller aan een kleine kiosk bij elk tafereel. Een mooie toevoeging aan het park in deze coronatijd.

Het stationsplein had niet alleen een mooi bloementapijt maar het hele plein staat vol met bloementorens

In één van de kleine zijstraten stonden de billenkarren te wachten op klanten. Niet te verwonderen dat we er geen onderweg tegenkwamen met zo’n felle wind.

Alleen plaatselijk verkeer toegelaten.

Het reuzenrad op het einde van de zeedijk draaide zachtjes rond maar er was geen volk te bespeuren in  de gondels.

Geen volk op de zeedijk en alle strandcabines gesloten.

Een paar beelden van de sprookjes taferelen.

Terug

Het is met enige aarzeling dat ik opnieuw begin te bloggen. Er is de afgelopen weken veel  maar toch niets wereldschokkend gebeurd. Ik leefde in mijn kleine bubbel . Ik had genoeg aan mezelf : Ik heb een moeilijke vooral pijnlijke  periode achter de rug en het zal nog een eind duren vooraleer ik kan zeggen ” hèhèh ik voel me echt weer goed” Vooral omdat ik nog minstens een maand ” mijn harnas” moet dragen!
De operatie is geslaagd . Ik ben al tweemaal terug gegaan op controle. De chirurg was vooral bekommerd om de snede rond mijn navel en wilde ook zelf nagaan of de snede over mijn buik goed genas. Dezelfde als die van verleden jaar met uitbeiding van die komma rond de navel.
De dagelijkse verzorging van verpleger/verpleegster tot half augustus was elke dag een aangename pauze voor me vooral omdat het dezelfde mensen waren die me na de vorige operatie maanden hebben verzorgd.
Ondertussen heb ik ook de pijnstillers afgebouwd. Ik liep hier rond als een halve zombie. Maar aanvankelijk kon het niet anders want bij de minste beweging deden de wonden waar dat net was aangespannen  vlijmscherp pijn. Mijn slaappatroon is ook nog niet zo gunstig maar ik weiger wat dan ook daarvoor in te slikken. Veel rusten en toegeven als ik na een paar uur te moe word. De chirurg heeft me gerustgesteld  : dat komt door de narcose.
Ik herken dit van de vorige tussenkomst. Hopelijk duurt dit deze keer niet zo lang omdat de operatie ook geen 5 uur heeft geduurd.

De kinderen komen regelmatig langs en mijn beste vriendin sleurt me erdoor met samen korte wandelingen te doen of korte uitstappen te maken. Ik voel me dikwijls nog onzeker om dit in mijn eentje te doen.  Voor de rest is de auto mijn beste vriend want zo kan ik in mijn eentje boodschappen doen of ergens naartoe rijden.
De corona  belemmert me in feite niet zo erg want ik heb de afgelopen weken grotendeels doorgebracht  in mijn tuin. Ik had tijd om bloemen en planten op tijd water te geven en te verzorgen en te genieten van de tuin. Af en toe bezoek ook van vrienden en buren , wel op veilige afstand.

Gisteren hebben mijn vriendin en ik afscheid genomen van een zomer die we niet zo vlug zullen vergeten door de corona en voor mij erbovenop door de  operatie die zwaarder uitviel door het feit dat ik vier maanden heb moeten wachten!

In Blankenberge zijn we naar  drie bloementapijten gaan kijken . Geen bloemencorso dit jaar. Bijna lukte het ons niet omdat het aan de Oostkust enorm regende . Werkelijk stortbuien met veel wateroverlast. Gelukkig niet bij mij.

Na de middag stopte het met regenen al bleef de lucht dreigend. Maar we riskeerden het  en zijn toch droog thuisgeraakt!

De jaarlijkse bloemencorso bestaat 125 jaar !

Aanschuiven om op een verhoogde loopplank foto’s te kunnen maken. Een homage aan de Art Nouveau huizen in Blankenberge.

Blankenberge bestaat 750 jaar. Hier een afbeelding van het oude stadhuis.

 

 

Leuk adresje

Soms kom je totaal onverwachts op een leuk adresje om een koffietje/theetje te drinken en waar het zo gezellig is dat je spontaan met de andere bezoekers een babbeltje slaat. Zo’n adresje hebben wij in Blankenberge ontdekt dank zij Pauline.

Toen we haar kleine expo bezochten in de bibliotheek van Blankenberge was er juist een fotosessie met een krant bezig en nadien verdween ze voor een interview. Ze vroeg wel om wat te wachten maar dat wachten bleef duren en we gingen een wandelingetje maken in de stad en zouden dan later nog eens binnenlopen. Het was een miezerige koude dag en we zochten al vlug een tearoom die open was . Het leek wel sluitingsdag voor veel zaken. Maar we troffen het niet met de tearoom die wèl open was. Er zaten veel rokers op een buitenterras met elektrische verwarming boven de hoofden, maar wij verkozen toch maar om binnen te zitten. Er zat niemand binnen ,we waren de enige klanten. De thee die ik wenste hadden ze niet en de koffie met veel slagroom die Julia vroeg hadden ze ook niet en er was ook niks zoets te verkrijgen. Nochtans stond er van alles op de kaart. Terwijl we met elkaar zaten te babbelen sloeg de uitbater er telkens zijn snabbel in. Wat een onbeleefdheid . Die kent het spreekwoord horen, zien en zwijgen wellicht niet! We wilden juist opstappen toen Pauline opbelde om te vragen waar we waren. Zij was in de buurt en wij vlug afrekenen en naar buiten.

We vertelden haar wat we tegenkwamen in deze tearoom. ” Kom dan breng ik jullie naar een zaak waar het echt gezellig is.” En of het gezellig was!
Hier een paar foto’s van een bloemenzaak die sedert een  jaar minder bloemen verkoopt maar wel veel oude spullen, kitscherige hebbedingen maar  ook mooie zaken. Een hoek van de zaak was ingericht als tearoom met oude tafeltjes en stoelen. Je kon er zelfgemaakt gebak eten en ook per persoon een schaaltje met allerlei koekjes bestellen. Omdat we niet wisten wat dit inhield bestelden we één schaaltje voor twee personen. Gelukkig maar want het was bijna een maaltijd  ,hahaha! De kelner kwam bij iedereen een praatje slaan en zo geraakte iedereen wel even  met elkaar aan de babbel.
Een volgende keer gaan we daar zeker terug wat gezelligheid opzoeken! Café Fleur een opvallend buitenbeentje in de binnenstad van Blankenberge op de hoek van de Visserstraat . Inspiratie hadden de uitbaters opgedaan in de grootstad New York.

 

 

Zwerfvuil problematiek

 

In de bibliotheek van Blankenberge gaat momenteel een kleine expo door met kunstwerkjes gemaakt van allerlei afval gevonden op het strand. Het is verbijsterend wat er allemaal gevonden wordt op het strand. Pauline , lieve vriendin van mij is een fervente wandelaarster en gaat dagelijks op stap langs het strand en de duinen. Haar hobby is schelpen rapen en liefst schelpen die ze nog niet in haar bezit heeft. Zij maakt daar  kunstwerkjes van. Maar ze begon ook op te merken dat er veel afval op het strand en langs de vloedlijn was aan te treffen. Zij begon het op te rapen en stopte dat in de afvalmanden die langs het strand  te vinden zijn.

Zij heeft zich dan aangesloten bij de  Proper Strand Lopers  . Ga eens kijken op deze blog wat deze vrijwilligers allemaal doen om de mensen bewust te maken van de afvalproblematiek!! Ook het project van mijn vriendin Pauline wordt er vermeld!

  Toen ik deze expo ging bezoeken werd ze op dat ogenblik geïnterviewd en gefotografeerd voor een artikel in een krant. Breng ook eens een bezoekje aan deze kleine expo en schrijf iets in haar boek als dank voor haar dagelijkse inspanningen om het strand en de duinen proper te houden.

Avondmarkt

Mijn vriendin heeft als specialiteit om me overal mee te sleuren met het gezegde” je moet ervan profiteren nu het zomer is en je in zoverre weer beter bent dat je op stap kunt gaan. Je hebt een jaar lang niks kunnen doen dan in je zetel of in je bed liggen en ziek zijn en misselijk ”
Dat is waar en uiteindelijk draaide het toch nog uit op een zware operatie waarvan ik maar langzaam herstel en nog helemaal niet de oude ben. Maar daar zal ik nog wel iets over schrijven.
Zo stelde ze woensdag 3 juli voor om eens naar Blankenberge te gaan naar de avondmarkt. Het was mooi weer en ik kon eerst nog wat rusten . Zo gezegd ,zo gedaan. Op 20 minuten stonden we met de tram in Blankenberge. Avondmarkten zijn nu niet echt mijn ding maar het was in feite nog late namiddag en niet overdreven druk. Het was leuk slenteren tussen al die kraampjes en je vindt er altijd iets waarvan je zegt ” hé dat kan ik echt gebruiken” . Daar waren  standwerkers die hun job kenden. Je zag mensen sleuren met grote tassen met grote kamerplanten en die met zijn koekjes kon er ook wat van.  Tasjes vol  “koeken aan uitzonderlijke prijzen voor die bepaalde dag” gingen vlotjes over de figuurlijke toonbank. De kraampjes met drank en eten  hadden  nog niet erg veel werk. Daarvoor was het wellicht nog te warm en te vroeg. Wij aten vooraleer de tram huiswaarts te nemen op een bankje in het park een bakje friet( want sedert ik geopereerd ben kan ik  friet eten zonder er nadien last van te hebben) en hoorden commentaar van ” zie die toeristen daar zitten”. Wij konden ons lachen met moeite inhouden. Ja we waren inderdaad toeristen in eigen streek! Ze zeiden het op een toon alsof we het ons niet konden permitteren om op restaurant te gaan.

allemaal kleine hebbedingetjes en bloemen
Popcorn, suikerspin en apenootjes
Dorstigen laven . Keuze genoeg !
Enorme schaal met paëlla. Zitplaatsen genoeg om te eten en drinken
De geur van allerlei worsten en kazen sloegen in je neus


Hier was het boerderijkaas en gedroogde vruchten

Tafelkleden in alle maten en prijzen voor een mooi aangeklede tafel
En je kon ook in je hand je toekomst laten lezen!

Blankenberge vervolg

Alle gemeenten langs de  Belgische kust hebben hun best gedaan om tijdens de zomermaanden op de zeedijk een aantal beelden te plaatsen. Jaarlijks probeer ik tot in Oostende te geraken. Dit jaar is dit doel niet bereikt. Gezondheidsproblemen. Ik was graag nog tot in De Haan geraakt omdat er daar oa. ook beelden staan van de bekende Linde Ergo die werkt en woont in De Haan. Van haar waren vorig jaar beelden te zien in Knokke in een galerie.
Ik ga me niet uitspreken welke gemeente de mooiste beelden heeft/had want zoiets is toch erg persoonlijk. Toen ik in Blankenberge tevergeefs naar de zeilrace ging kijken zag ik bij het terugkeren langs de wandelkade aan het haventje volgende beelden.
Het stuk wrakhout tot beeld verwerkt vind ik passend aan  zee! De marmeren en zandstenen beelden van Lieven Debrabandere zijn zo gaaf en met symbolische namen verwijzend naar de mythologie . Kijk zelf maar even.

Wat je met wrakhout kunt doen!

 

 

Eduard Vandaele heeft het beeld van moeder en kind gemaakt. Het staat er al jaren.
Het kind werd indertijd gestolen maar de kunstenaar heeft een nieuw bronzen beeldje gemaakt.

 

Blankenberge

Vorige zondag was het mooi weer en heb ik de tram genomen tot in Blankenberge. Ik had gelezen dat er een zeilrace was. Van die race heb ik echter niets meer gemerkt en toch was ik niet zo laat in Blankenberge. Ik dacht al zie ik ze niet bij het uitvaren dan zie ik ze wel op zee of bij het binnenvaren. Niets van dat alles. Maar toch nog zeilboten genoeg gezien en andere bootjes die in en uitvoeren . In een jachthaven is er altijd wel iets te zien .

Erg mooi weer en toch een verlaten strand.

Laag water met zicht op de pier van Blankenberge en in de verte de haven van Zeebrugge

Het Oosterstaketsel 

Je kunt met de overzetboot van de ene kant naar de andere kant van de vaargeul mits 1 euro te betalen.
Daar leken veel mensen gebruik van te maken.

Ik heb gekeken naar bootjes en zeilboten die in en uit de haven voeren.


Ik wandelde zelf op het vernieuwde Oosterstaketsel  tot het einde waar de vuurtoren staat en er een drukbezochte brasserie is. Ik heb geen foto’s van de brasserie genomen omdat er zoveel mensen buitenzaten en ik niemand wilde storen. Of de visser een goede vangst had heb ik niet gezien


Vanop het staketsel heb je een zicht van de brasserie  alsook van de vuurtoren die op het uiterste einde staat..

Veel jachtjes lagen aangemeerd in het nieuwe deel van de haven. Alsook in het oudere deel (foto eronder)

Op weg naar de tram om huiswaarts te keren nog even een foto van de  Paravang,
een winscherm met zitbanken, gebouwd in 1908 en gerestaureerd in 2002

Deze mislukte foto is enkel ter illustratie dat je die bewuste dag
de windmolens op de Thortonbank met het blote oog aan de einder kon zien
.

Ik heb nog meer gezien die zondag. Het komt eraan in een volgend logje.

ps: sommige foto’s zijn mooier als ze groot zijn , dus ze aanklikken!

Zomermarkt

Tijdens de vakantiemaanden aan de kust  zijn er overal activiteiten en één van die activiteiten zijn avondmarkten en braderieën. Braderieën zijn meer rommelmarkten waar hoofdzakelijk de eigen bevolking spulletjes verkoopt. Maar avondmarkten zijn voornamelijk handelaars die allerlei waren verkopen. Allebei trekken ze veel volk.

Mijn vriendin en ik waren met de tram naar Blankenberge gegaan. Met de tram ja , het gemakkelijkste vervoermiddel langs de hele Belgische kust. Met een auto is het hopeloos om tijdens de zomermaanden midden op de dag een parkeerplaatsje te vinden in gelijk welke badstad. Toen we in Blankenberge uitstapten zagen we dat er op het recent vernieuwde Leopld III plein een zondagsmarkt was. Het was nu eens overdag en niet ’s avonds. Het was er erg druk .We hadden allebei geen zin om rond te lopen in die drukte. De zon was er wel niet maar het was broeierig weer ! We liepen dus door één rij kramen naar de Kerkstraat toe.

Aan de mooie paardenmolen loop je niet zomaar voorbij.

En de bakken met kleine figuurtjes die vroeger massaal werden verzameld
om in letterbakken te zetten lagen voor het uitkiezen

Er was een kraampje met allerlei handwerkpoppen.
Deze vond ik echt mooi. Het moeten niet altijd beren zijn ( die lagen er in overvloed)

We liepen al vlug de overvolle Kerkstraat in. Ik kon nog juist een kiekje nemen voor we een eindje verder bijna op de koppen konden lopen. Nog een paar leuke beelden vanuit de Kerkstraat

Deze mevrouw plooide ballonnen en deed teken dat ik gerust een foto mocht nemen!

Deze jongeman speelde vol overgave en knikte als bedanking
toen ik een centje in zijn vioolkast legde.
Het was precies of zijn muziek een ogenblik een huppeltje maakte 😉

De drie kinderen hadden enkel aandacht  voor hun ijsje

Toen kwamen aan het winkeltje waarvoor we naar Blankenberge kwamen.
De juwelier in mijn stad waar ik regelmatig horlogebandjes en batterijtjes kocht is ermee gestopt . Ik had een nogal duur horloge gekregen toen ik op pensioen ging met de naam van de werkgever ingegrift met een bedankingstekstje. Ik weet wel dat je tegenwoordig voor de prijs van een nieuwe horlogebandje al een nieuw horloge kunt kopen. Maar nostalgie hé !
In Blankenberge wist mijn vriendin dus  een adresje waar je horlogebandjes en batterijtjes kon kopen én goedkope horloges. De uitbater  wilde me een nieuw horloge aansmeren maar ik hield vol dat ik twee leren armbandjes plus een batterijtje èn een reservebatterijtje  wilde.( Ik heb nl twee horloges). Hij schudde eens zijn hoofd . Inderdaad  heb ik mèèr betaald voor alles dan voor een nieuwe horloge uit zijn boetiekje. Ik heb nu voor elk horloge een nieuw bandje en reservebatterijtjes . Ik zal wel iemand vinden die met de tijd een nieuw batterijtje in mijn horloges kan stoppen.

Toen gingen we naar een tearoom( ik geloof dat vriendin langs de hele kust leuke adresjes kent. Indertijd is ze veel gaan wandelen met haar echtgenoot langs de hele kust)waar achteraan een grote tuin is met bomen. Heerlijk zitten !

   De mussen huppelden tussen de tafeltjes door om restjes te zoeken.
Ze waren helemaal niet mensenschuw.

Toen we terug naar de tram gingen en opnieuw over het plein wandelden
hadden we een mooi zicht op het nieuwe hotel (waar vroeger het treinstation stond)

Ook de Lijnwinkel is in een modern jasje gestoken.

Een leuke middag gehad… om een boodschap te doen!

Vreemde vogels in Blankenberge

Zaterdagnamiddag was ik met een vriendin naar Blankenberge. Met de tram want vindt maar een parkeerplaatsje !
We wilden eens zien wat Strat’e Varia ons dit jaar zou tonen! Verleden jaar was het een spektakel met onwezenlijke voertuigen.(klik) We zijn niet gebleven voor het avondspektakel want het begon omstreeks 19.30 uur te regenen. Het was die zaterdag warm en er waren héééél veel mensen naar de kust afgezakt ( de NMBS had extra treinen naar de kust ingelegd)en dat zag je in Blankenberge toen in de straten deze vreemde vogels rondliepen!

Maar ook op de zeedijk en het strand waren er veel mensen !

De Bloemenstoet in Blankenberge

 

Er staat staat hier een grote titel maar ik heb zelf geen foto’s. Hoe dat komt ? Ik had mijn camera niet mee en zelfs niet mijn gsm die ook mooie beelden maakt.
Toen ik op het punt stond om te vertrekken werd er aangebeld. Ik legde camera en gsm naast mijn handtas om de deur te openen. Het bleken Jehovah’s te zijn. Ik heb ze beleefd afgewimpeld . Ze overhandigden me nog een foldertje en wensten me verder een fijne dag.
Ik heb mijn handtas gegrepen, ben in de auto gesprongen en naar Knokke gereden waar ik de auto op de parking naast het station zette ( heb een parkeerkaart voor één jaar) en de tram nam naar Blankenberge. Want op een dag als vandaag is het hopeloos zoeken naar een parkeerplaats!

Ik wilde mijn camera uithalen in Blankenberge en toen besefte ik dat ik die niet meehad . Ik  had die niet onmiddellijk in de handtas  gestoken toen er werd aangebeld.

Mijn lieve Blankenbergse vriendin heeft me getroost door het opsturen van een paar foto’s die zij had genomen zodat jullie een idee hebben hoe mooi de stoet was. Behalve praalwagens waren er veel dansgroepen en enkele drumbands. Het thema was dit jaar Animahlia, een Zoo van Bloemen.

Dank je wel lieve Pauline!!