Het is niet…

…omdat het nieuw is dat alles perfect is!

En dat is ook zo met de A11. Herinner je nog hoe enthousiast wandelaars en fietsers op de openstelling van de A11 wandelden en fietsten? Eindelijk na jaren verkeersellende in de streek was dit pronkstuk af.
Betere verkeersdoorstroming van en naar de haven van Zeebrugge , snellere verbinding met Knokke en omstreken en een doortrekking naar de N49 die nu zachtjesaan een snelweg zal worden. Er wordt nog volop gewerkt op de N49 om de overwegen te doen verdwijnen door de aanleg van ventwegen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Want niemand vindt het fijn om kilometers om te rijden vooraleer toegang te hebben tot de A11 en later tot de omgevormde N49.

Nu al zijn er zwakke punten in dit gigantische werk.
Probeer maar eens op het spitsuur tijdens het weekend Knokke te verlaten!  De balkonrotonde in Westkapelle remt het verkeer af want de auto’s komende van Sluis hebben voorrang . Er zijn soms dubbele files tot in Knokke zelf. Tussen 17 en 18 uur stromen de auto’s uit Sluis en velen moeten de huidige N49 hebben om de autostrade naar Brussel op te rijden of naar Antwerpen. Bijgevolg rijden al die auto’s de balkonrotonde op!
Geruchten gaan de ronde dat er tijdens de zomermaanden politie zal aanwezig zijn om het verkeer te regelen. Ik zeg wel geruchten , want dat kan toch niet de bedoeling zijn van zo’n rotonde.
Op die rotonde zijn op korte tijd al een tiental ongevallen gebeurd met  alleen materiele schade. Telkens was de reden dat er niet genoegd aangeduid werd dat de weg eindigde op een rotonde. Gelukkig is geen enkele auto door de omheining de rotonde afgereden op het onderliggende fietspad! Herstellingswerken zijn ondertussen gebeurd

Deze foto’s dateren van 26 augustus toen de A11 voor één dag werd opengesteld voor wandelaars en fietsers.

Maar vorige week zat ik  op diezelfde A11  op de terugweg naar huis na het bezoek aan de nieuwe boreling Maxime, mijn tweede achterkleinkind, en schrok me een hoedje. Ei zo na zaten een heleboel auto’s op elkaar! Ik zag nog juist een camion met lege oplegger zijn stuur omdraaien om naast de camion voor hem te stoppen. Het was zo druk op de A11 dat niemand die in de file zat in de gaten had  dat de brug opengedraaid was!!  Op de foto hieronder zie je de slagbomen en pijlers voor de verkeerslichten boven de weg die  nog geplaatst moesten worden!( foto van 26 augustus 2017)

De meesten verwachtten zich er niet aan dat op zo’n hoogte nog een brug moet opendraaien voor een schip dat buitenmate hoog moet zijn.
Gezien je omhoog rijdt heb je eigenaardig genoeg pas zicht als het bijna te laat is! De vrachtwagens bleven rechts rijden en zo kon ik naar links uitwijken en wat dichterbij rijden .
Lang duurde het wachten niet en je zag de slagbomen  neergaan. Maar ik denk dat er velen met mij toch even geschrokken zijn. Ik ga er de volgende keer op letten of er niet eerder knipperlichten of waarschuwingen staan. Het was ook zo druk dat je meer  let op het verkeer dan op al die verkeersborden aan de kant van de weg.( wat je in feite wel moet doen.)

Maar de A11 blijft een hele verbetering voor de hele streek .
Rechtaan rechttoe in 12 minuten ben je Brugge(hangt ervan
af in welk gedeelte van Brugge je moet zijn natuurlijk)

 

Klasreünie

De eerste zondag van maart , dus gisteren, was er voor de 59ste keer klasreünie. Altijd een blij weerzien. De hele klas is niet meer aanwezig.Sommigen zijn nooit af gekomen en anderen zijn helaas gestorven. Van de 15 studenten die in 1959 afstudeerden aan het Kon. Lyceum in Brugge zijn we met 9 die elk jaar nog samenkomen. Niet iedereen is aanwezig want er zijn altijd wel omstandigheden waarbij er iemand niet aanwezig kan zijn.
Dit jaar waren we met zijn zevenen. De samenkomst is in Brugge in een restaurant waar we al jaren bijeenkomen. We worden er héél goed ontvangen en het eten is er overheerlijk. Waarom zouden we veranderen. Niet iedereen woont in Brugge maar het is wel centraal gelegen voor iedereen.
Volgend jaar is het een jubileum editie en daar gaan we een groot feest van maken. Daar zal je zeker nog van horen 🙂

Bij het voorgerecht heb ik nog foto’s gemaakt van het bord gerookte zalm, de garnaalkroketten en de vissoep. Maar bij het hoofdgerecht waren we allemaal zo aan het babbelen dat ik enkel nog lege borden kon fotograferen !  Irish beef  en lamskroontje. Een dame blanche en een koffie ging er als dessert ook nog in.
Het eten mag dan erg lekker zijn ,maar de hoofdmoot is toch bijkletsen en plannen maken voor een volgende reis .
Hopelijk kunnen we dit nog véél jaren samendoen!

Zo zagen alle laatstejaars( alle afdelingen)van het Kon Lyceum anno 1959 eruit. Herken je me nog?

 

winterse wandeling

Ik kan niet zeggen dat ik er helemaal bovenop ben , maar de moeheid en  het zich niet goed voelen lijken te verminderen. Ik heb ondertussen een andere huisarts opgezocht bij wie ik me een heel stuk beter begrepen voel en die helpt zoeken naar oplossingen voor bepaalde problemen ten gevolge van die zware verkoudheid(oa. blaasontstekingen) en het telkens hervallen( ik heb géén griep gehad hé ).
De vorige huisarts (die ik nog niet lang had en die ik genomen had nadat mijn huisarts zijn praktijk stopte) heeft nooit willen aanvaarden dat ik op bepaalde medicatie zodanig reageer  dat ik niet genees maar er zieker van wordt. Een vorige  keer heeft hij zelfs gezegd dat ik dan maar naar de kliniek moest gaan als ik zijn voorgeschreven medicijn niet verdroeg. Voor die verkoudheid gaf hij me medicijn met codeïne in en daar kan ik echt niet tegen en had het hem ook gezegd ! Ik word daar zo misselijk van!

Genoeg over ziektes en doktoren!

Ik ben vandaag gaan bowlen met de senioren in Blankenberge. Achteraf was ik doodmoe maar bij het terugkeren heb ik in Zeebrugge toch even halt gehouden en ben naar het strand gegaan. Hemeltje lief, het was ijskoud aan zee, de wind was ijzig en het zand striemde in je gezicht. Ik ben nu misschien wel kouwelijker door dat lange binnen zitten maar het is echt geen weer om te wandelen op het strand. De wind snijd je in het gezicht en doet je naar adem happen! Gelukkig was ik van kop tot teen goed “ingepakt”  , alleen mijn vingers ( ik had vingerloze handschoenen aan om foto’s te kunnen maken) sloegen blauw uit van de kou. Geen andere idioot was op het strand te bespeuren van Zeebrugge tot Blankenberge!

Confrontatie

 

Eerst en vooral dank aan allen die langskomen op mijn blog. Ik kreeg gisteren bericht van WordPress dat er die dag 137 mensen zijn langsgekomen!  Ik ben me er niet bewust van dat er soms zoveel mensen komen lezen. Ik vraag me wel af wie die mensen allemaal zijn, want persoonlijk kan ik ze niet danken . Daarom schrijf ik het hier neer: Dank je wel en kom gerust nog maar eens langs 🙂

   ~~~~~~~~~~~~~~~~

Vandaag loop ik al de hele dag te denken aan de mensen die als jury verplicht worden om de gruwelijke beelden te aanschouwen van de moord op een dame die de moordenaar nota bene zelf op film heeft gezet!!
Het verhaal op zich zal zeker wel voldoende zijn om zich een beeld te vormen wat er daar is gebeurd. Ik denk niet dat een film nog nodig is. Om dan te zeggen ze kunnen altijd hun ogen dicht houden of hun oren toeduwen om de gruwel niet te aanhoren, vind ik er meer dan over. Zoiets zal deze juryleden hun leven lang bij blijven en misschien houden ze er een blijvend trauma aan over.

Zelf ben ik lang geleden opgeroepen bij een assisenproces als getuige . Ik kan jullie verzekeren dat Gerelateerde afbeelding
je flink je best moet doen om je zenuwen in bedwang te houden en dan ben je slechts een getuige ! Je wordt in een zaaltje apart gezet tot een bediende je komt halen ,  griezelig gewoonweg.
Het ziet er in een assisenzaal allemaal zo streng uit :  de rechters en  de griffier  en de jury en dan de advocaten en de beklaagde. Je wordt van alle kanten bestookt met vragen en je moet als getuige in eer en geweten vertellen wat je weet. Je mag de draad niet verliezen en je moet oppassen voor de nuances in de vraagstelling van de verschillende advocaten. Meestal zijn de feiten al een hele tijd geleden gebeurd en dan moet je o zo voorzichtig zijn  met opnoemen van oa data. Herhaaldelijk word je het zelfde gevraagd. Ik herinner me dat ik op een bepaald moment heb gezegd: “ik heb dit zopas aan de andere advocaat verteld.” Ik kreeg gelukkig de steun van de Voorzitter die de advocaat op de vingers tikte. Het is ook niet zo vanzelfsprekend dat je je steeds tot de Voorzitter moet wenden niettegenstaande de vraag van ergens op zij komt.
Toen ik eindelijk mocht beschikken en de assisenzaal mocht verlaten, kwam één van de rechters me bedanken voor de correcte manier waarop ik mijn getuigenis had afgelegd. Ik was zodanig verrast dat ik enkel kon knikken , het bleek toen dat het middagpauze was.

Een moeder had haar twee kleine kinderen gewurgd. In het kader van onderzoek had ik als eerste de moeder opgevangen terwijl de vaststellingen werden gedaan.
Ik heb er in die periode slapeloze nachten aan overgehouden  aan de feiten zelf en aan de getuigenis.

 

Historium in Brugge

Tussen de najaarswerken in de tuin door( waar ik het later nog zal over hebben) ben ik gisteren namiddag samen met de senioren naar het Historium geweest in Brugge. Dat is echt een bezoek waard. Alleen was het erg moeilijk om in de themakamers foto’s te nemen .

” Zeven historische themakamers met decor, film en speciale effecten brengen je terug naar een dag in 1435. Volg het verhaal van Jacob, een leerjongen van Jan van Eyck, en bezoek daarna de interactieve tentoonstelling of geniet van het panoramisch uitzicht op de Markt. Een aparte beleving is de VR Experience, waarbij je met een virtual reality-bril volledig wordt ondergedompeld in 15de-eeuws Brugge. ”

Bij de ingang wordt je uitgenodigd om de geschiedenis van Brugge te bekijken

Voor je binnengaat in de themakamers mag je nog even grabbelen in de verkleedkist !
Daarna met een virtual reality bril op kijken naar het Brugge in de 15 e eeuw. Super!

 Iedereen krijgt een audiofoon en je hoeft alleen maar verder te wandelen
De deuren gaan automatisch open en na het verhaal gaat een ander deur open
en stap je weer een andere kamer binnen..

Het handelsleven in de gouden eeuw wordt uitgebeeld

 Na de themakamers  kan je alles nog eens nakijken op tv schermen , foto’s en voorwerpen.

Op het balkon  heb je een prachtig zicht op de markt ,
de mooie huizen die een rol hebben gespeeld in de gouden eeuw
en op het mooie Belfort. 

Het schilderij dat in het trappenhuis hangt waarover het gaat in het verhaal van Jacob gemaakt door Jan Van Eyck  ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’  door hedendaagse artiesten uitgebeeld.

Nog een korte wandeling door Brugge en even uitblazen in een Brugs café
vooraleer met de bus van de Lijn richting Knokke te rijden.Terug in Knokke zag ik vanaf de parking naast het station deze prachtig zonsondergang

Beisbroek

Na twee dagen bezig te zijn geweest verleden week met plukken en kuisen van druiven ,van sap trekken en bokalen vullen met druivensap , trakteerde we onszelf met de andere dag met een boswandeling.
Verleden jaar waren we op de  laatste donderdag van oktober gaan wandelen in het bos rond  het domein Beisbroek

Beisbroek is een 98 ha groot groendomein, opengesteld als wandelgebied. In het centraal gelegen kasteel vind je het natuurcentrum en de volkssterrenwacht. We bezochten vroeger al eens het natuurcentrum en ook de sterrenwacht. Deze keer wilden we gewoon wandelen in het bos. Der twee dagen dat we met de druiven aan het werk waren konden we zelfs op het terras de druiven kuisen. Maar de dag dat we wilden wandelen was het al een stuk minder mooi weer en begon het ook nog te regenen toen we uit de auto stapten. Gelukkig was het maar een korte bui en verscheen de zon nadien en ze bleef  tot we terug op weg waren naar huis! Dat was nu eens een meevaller.
Blijgezind dwaalden we door de dreven  en zagen we overal paddenstoelen. Ik heb helemaal geen kennis van paddenstoelen , ik zou raad moeten vragen aan Mizzd die er héél veel over weet.

 De koepel van de Volkssterrenwacht Gelukkig was  het maar een korte regenvlaag en Julia raapte meteen kastanjes op! De regen was niet doorgedrongen in het bos en zoals je merkt scheen de zon tussen de bomen.

Kaart van de planeten die er als een beeld neergezet zijn. We kwamen beelden tegen van de Beeldenroute ,maar deze kant zijn we niet uit gegaan.We zagen bomen die stormweer niet hadden overleefd of afgestorven waren.  Overal paddenstoelen We kwamen op een heel andere plaats  op een weg uit.
Julia stelde voor om op onze stappen terug te keren maar dat zag ik toch niet zitten na een uur wandelen.
Als er een asfaltweg is dan moet die ergens naar toe leiden , dus vroeg ik het aan andere wandelaars.We waren amper een paar honderd meters verwijderd van  het bezoekerscentrum, oef !
We gingen op het terras van de tearoom zitten met zicht op het bezoekerscentrum en bestelden ons
een koffie met warme appeltaart en een bolletje ijs
( ik kreeg twee bolletjes !)en Julia een hele hoop slagroom!
Gelukkig waren de parasollen open want de ene noot na de andere viel op de parasol!
Toen we opstapten werd alles op het terras opgeruimd
en de parasollen gingen dicht want de zaak sloot rond 17.30uur.

Op weg naar de auto zagen we nog dit bijenhotel.

Mariagrot Onze Lieve Vrouw in ’t Veld.
We reden langs een andere weg terug naar huis en kwamen deze grot
midden in het bos in de omgeving van Beisbroek tegen .
Het stond er vol brandende kaarsen . De kaarsen moet je wel zelf meebrengen

Kasteel van Loppem Lifestyle beurs

Ik heb dit Kasteel al meer dan één keer bezocht . Eén keer de binnenkant en twee keer in de tuinen rond het Kasteel en ook in het doolhof behorend bij het Kasteel bezocht ik met een paar vriendinnen. Als je dit doolhof voor de eerste keer bezoekt dan loop je meer dan één keer verkeerd. Al grappend had de bewaker van het doolhof ons gezegd dat we zijn hulp mochten inroepen moesten we niet tot in het midden geraken. Het scheelde niet veel of we hadden zijn hulp nodig. 🙂

Maar vandaag ging ik met een schoolvriendin naar  de lifestyle beurs in dit Kasteel.  Het is  eigenlijk een tuin-, interieur- en lifestylebeurs.  Een aantal kwekers van planten  tref je er aan , ambachtelijke versieringen voor je tuin en  ook wordt aandacht besteed aan het interieur met eigenhandig gemaakte kasten ,met bankstellen, schilderijen, mooie gadgets… Natuurlijk ook wat werkmateriaal vooral voor grote tuinen .

Overal terrasjes  en een groot terras op het gazon vlak voor het imposante kasteel. De foodtrucks ontbraken niet  . Je kon er koffie, thee en allerhande bier en frisdranken verkrijgen. Ook lekker ter plaatse gebakken taart en brownies en cake ( het rook er zo lekker  aan die foodtruck 😉 ) en dan kon je met je drank en versnapering ergens gaan zitten op één van de terrasjes.

In het rode bakstenen theehuisje even een grapje uitgehaald :mezelf getrokken in de  spiegel. De mevrouw van al die spulletjes zei stilletjes tegen me  ” ik heb  ook al met die spiegel een selfie gemaakt” Even samen giechelen.

Een bezoek aan het Kasteel zelf kon ook  voor de helft van de prijs gedurende de Lifestyle dagen. Dat hebben we niet gedaan omdat we er al eens waren. We wilden meer genieten van het buiten zijn want het was een mooie zonnige dag . De weersvoorspellingen hadden het over 90% kans op regen in het Westen. We hebben geen regen gezien!  Het mag gerust zo blijven de volgende dagen.

Voorzienig waren ze geweest .
Een grote weide bezijden het Kasteel was ingericht als parking.
Een eindje te voet om terug bij de Kasteeldreef  te komen.Eenmaal in de dreef zag je al allerlei standjes Deze reuze paddenstoelen in hout trokken zeker de aandacht. Heel veel eendjes  en andere dieren ook in houtZo’n reuze Allium had ik nog nooit gezien. De poppies ontbraken niet en de paddenstoeltjes waren o zo schattig!Een smid was bezig om ijzeren houtkorven te maken.
Hij gebruikte hiervoor het materiaal dat  70 jaar oud was en afkomstig van zijn grootvaderDe dag ervoor had het enorm geregend zei een standhouder en toen waren die paraplu’s welkom!
Vandaag zal hij er wel geen enkele verkocht hebben.Op de foto komt het niet zo goed over: een dikke laag verf gespateld op doek.
Op  afstand te bekijken en dan zie je contouren van mensen.

grasmaaiers en grasrobots!
Eerst nog een Thaise foodtruck en toen stapten we door de poort het kasteelterrein binnen De ijskar had succes en deze mevrouw was er bij gaan zitten! Veel  ijzeren gadgets om in de tuin te zetten of in de grond vast te prikken.
Tonnen voor van alles en nog wat: mini sauna, zeteltjes, tafeltjes en zelf hondenmanden en -huisjes!

Het Kasteel van Loppem

Een zicht op het theehuisje en een vijver achteraan

Het theehuisje. Als afsluiter een stukje bosbessentaart met een kopje koffie.
En wat genieten van het zonnetje! Onverwachts een fijn dag beleefd.