Fietsen in de eigen wijk

Het was lang geleden dat ik in mijn eigen omgeving heb gefietst.  Eens kijken wat er allemaal veranderd is sedert vorige zomer. Met de auto rijd ik wel in de omgeving maar dan meer op de grote verbindingswegen die leiden naar Knokke of naar Sluis. Ik rijd dan niet door al die wijken en straatjes. En dat heb ik vorige donderdag gedaan.

Ik reed  door veel rustige straten met mooie huizen en goed onderhouden tuinen en waar veel bomen momenteel in bloei staan. Het viel me op dat er ook veel woningen te koop staan en toch wordt er nog overal gebouwd.

Waar vroeger een hele grote weide was  werden er een 40 tal woningen gebouwd. Op een groot plakkaat stond dat ze op wandelafstand van de zee lagen!
Goeie genade dan moet je al een flink eind wandelen. Het heeft ook jaren geduurd eer  die woningen verkocht geraakten.
Van op die plaats doe ik er zelf minstens een kwartier over met een gewone fiets. Vlak vòòr deze woningen ligt een groot stuk landbouwgrond  horend bij een groot melkvee bedrijf.

Vlak bij de boerderij werd jaren geleden een kapelletje gebouwd met steun van de Boerinnenbond. Achter dit goed onderhouden plekje in een bocht van de weg lopen -zodra het weer het toelaat -heel veel koeien. Op deze donderdag leken de koeien het warm te hebben want ze lagen te herkauwen  in de weide. Niet eentje kwam eens kijken tot aan de omheining !

 

Ik fietste nog een stukje langs de Kalvekeetdijk ( de oude baan van Knokke naar Sluis). Op die weg is een breed fietspad  en soms rijd ik op dit fietspad  om dan langs een aangelegd fietspad tussen de landerijen richting Knokke te rijden. Op de foto zie je in het  midden  iemand op de fiets op dit paadje en rechts op de foto is de manège. Door ruilverkaveling is de manège  waar je al die villaatjes ziet staan verhuisd naar een meer afgelegen en groter domein. (overlast voor bewoners rond de manège). Tijdens het weekend fietste ik langs dit paadje  naar zee.

Na een hele rondrit reed ik terug naar huis en nam nog een kijkje  in de tuin waar ik gedurende 18 jaar zelf getuinierd heb samen met de eigenaar van de grond. Onlangs heb ik vernomen dat de gezondheid van de ondertussen 90 jarige man plots zodanig is verslechterd dat hij sedert een maand in een rusthuis verblijft. In het vroege voorjaar was hij al begonnen met een deel van die lap grond te bewerken en had hij gezegd dat ik ook dit jaar de aalbessen en blauwe bessen kon komen plukken( ik had die indertijd zelf geplant). Dat zal nu  wel verleden tijd zijn. Het onkruid begint stilaan bezit te nemen van de tuin.

Het was een mooie tijd toen we jaren geleden met drie buren plus de eigenaar een lap grond van 1000 m2 bewerkten , elk een stuk van 250 m2 ! Ik plantte er aardappelen en alle groenten die een gezin normalerwijze gebruikt. Onderling wisselden we zaden en plantgoed uit en had de een teveel dan gaf die het aan de ander. Ik had ook enorm veel braambessen en wie er wilde kon er plukken. De pompoenen en courgettes werden uitgedeeld aan de buren . Maar bij de pompoenen moesten ze beloven dat ze op Halloween er eentje  uitholden en op hun oprit of muurtje plaatsten. Toen waren er nog veel kinderen in de straat. Mooie herinneringen.

Bloesemtijd

Deze kerselaar was de lievelingsboom van opa. Aanvankelijk was het een sprietig boompje met enkele takken  die in  de hoogte groeiden. Opa zorgde ervoor dat er onderaan niet teveel zijtakken kwamen( zoals op de eerste foto). Jaar na jaar groeide hij beetje bij beetje hoger. Toen opa er niet meer was heb ik de bloesems op de stam na de bloei verwijderd . Ik ben zeker dat hij goedkeurend zou knikken als hij zijn kerselaar zo mooi in bloei zag staan. Op twee dagen tijd stonden al de bloesems voluit. Je ziet het verschil op beide foto’s .

fietstocht van eergisteren

Het was gisteren veel te mooi weer om aan de pc te zitten. Ik kon op het terras blijven zitten tot het schemer werd. Hoeveel keer gaan we dit nog kunnen doen?
Ik deed in de namiddag met de fiets een paar boodschappen in de nabijgelegen Colruyt . Ik was van plan om die dan eerst thuis af te zetten en nog eens  naar de zee te fietsen richting ’t Zwin. De dag ervoor was ik richting Heist gefietst. Ik ben er niet aan toe geraakt…
Op de parking van de Colruyt werd ik aangesproken door ook een vrouw met een e-bike die op zichzelf aan het foeteren was dat ze vergeten had haar grote fietstassen aan de fiets te hangen. Toen kwam er nog een vrouw bij die haar boodschappen in de fietstassen van haar e-bike aan het proppen was. Ze mengde zich ook in het gesprek dat ging van parkeerproblemen, gedragingen van toeristen, de onvriendelijkheid van verkoopsters in winkels, het gevaar van fietsen in de stad , de hoge prijzen voor de huizen zodat de eigen inwoners uitwijken …

Héél interessant allemaal 🙂 . Na ruim een uur gingen we uit elkaar met ” nog een prettige dag” en eerlijk ik heb me geen moment verveeld . Gelukkig had ik geen diepvries waren mee maar ik constateerde dat door mijn gevulde fietstassen en nog een extra tas aan het stuur het toch te gevaarlijk was om nog veilig te  fietsen zelfs met een e-bike! Ik ben dan maar te voet naar huis gewandeld en ben niet meer gaan fietsen .

Maar nu over de fietstocht van de dag ervoor:   Ik stak de Natiënlaan over om richting Heist te fietsen en even verder hield ik halt om een paar foto’s te nemen van het nieuwe ziekenhuis, AZ Zeno dat einde maart zijn deuren heeft geopend.

 

 Het ziekenhuis is al operationeel maar rondom is de afwerking nog bezig

Een paar  honderd meter verder is het budget hotel Ibis aan zijn afwerking bezig. De bedoeling is om patiënten die een tijdje regelmatig terug moeten komen naar het ziekenhuis daar kunnen logeren of eventueel familie die dicht bij een patient wil blijven.

Minder leuk is dat vlak vòòr het ziekenhuis het nieuwe uitvaartcentrum  ook aan de afwerking bezig is. Het ligt vlak naast de parkbegraafplaats. Lig dan maar in een kamer met uitzicht hierop.

Ietsje verder staat sedert korte tijd een boerderijtje te verkommeren. Het zal wel gesloopt worden passend in het project Duinenwater . Achter dit boerderijtje wordt oa. een nieuw golfterrein aangelegd.
En aan de andere kant van de straat heb ik de foto’s gemaakt van de schapen met hun lammetjes.

Deze lange weg is de ideale verbindingsweg tussen Westkapelle en Heist. Rijdt er liefst niet meer dan 50km per uur
anders een boete ( ik heb het ondervonden. recent is de snelheid van 70 km terugegaan naar 50 km/uur).
De berm tussen het brede fietspad en de baan staat vol paardenbloemen . Ach ik vergat om een overzichtsfoto te maken.

Zicht vanop deze weg op de watertoren van Duinbergen en de flatgebouwen van de Laguna.
Na een stop bij mijn schoonzus in Heist  reed ik naar de zeedijk om terug te fietsen

Ja ja de beachwatchers zitten er nog  (van Aurora cañero )

Zij houden ook dit grote appartementsgebouw Cap Horn in de gaten. Het geraakt maar niet af.
  De duinen en het strand met de opbouw van cabines en het aanvoeren van catamarans

Deze helling doet me terugdenken aan vroeger. Als kind  reden mijn broer en ik met de fiets ,benen wijd gespreid, naar beneden tot ergernis van onze ouders 😉

Toen was het daar nog kalm, nu is het levensgevaarlijk.

Nog een zicht op het rustige strand

Onlangs reed ik met de auto door deze laan waar op de vroegere tramberm nu bloemen zijn geplant. Ik dacht toen “de eerste keer dat ik hier met de
fiets langskom neem ik een paar foto’s.” De plotse hitte heeft ervoor gezorgd dat ze bijna uitgebloeid zijn.

Wat is nu het mooist! Beide kunstwerken zijn veel besproken : links het  kunstwerk  de AVL mannen van Joep van Lieshout( nl) of
rechts de strandcabines van Jean-François Fourtou (FR) in het kader van Beaufort 2018

En op weg naar huis nog een rotonde met mooie zalmkleurige en witte tulpen.
Momenteel staan overal op de rotondes tulpen in bloei.

Deltavliegers en katjes aan de treurwilg

Tijdens het weekend hoorde ik een brommend geluid in de lucht. Ja ze zijn er weer die deltavliegers  met motor. Ik had dit geluid al een paar keer gehoord maar omdat de lucht zo bewolkt was ( het was hier niet zo zonnig als in het binnenland) kon ik ze niet zien.

Nu zag ik er twee overvliegen. De grote camera had ik uitgeleend aan de zoon omdat hij tijdens het weekend voor zijn schoonzusje communiefoto’s zou maken . Dus moest ik me zien te redden met mijn gsm. De foto’s zijn niet denderend want  inzoomen is niet echt ideaal met een gsm.
Als ik dat brommend geluid hoor  dan weet ik dat de lente echt in aantocht is want dan zie en hoor ik ze wekelijks. Je moet het maar doen  want erg comfortbal ziet het er niet uit en wellicht moet je ook nog stevig gekleed zijn !

Toen ik probeerde die deltavliegers in beeld te krijgen  viel mijn oog op de lange slingers van de treurwilg. Ik stelde vast dat er heel veel katjes aan de slingers hingen. Dat was me voordien  niet opgevallen!  Ook de krulhazelaar heeft dit jaar enorm veel katjes gehad  en het minihazelaartje zag ik dit jaar voor de eerste keer vol katjes staan. Blijkbaar een goed voorjaar voor deze bomen .

 En nu maar hopen dat het een zachte  lente wordt en een warme zomer!

De tweede week van de Paasvakantie

Zoals hij beloofd had, is Sébastien teruggekomen  en zijn we verder aan het werk in de tuin. Verleden week waren we vooral bezig met gras afrijden en verticuteren en perkjes vol gooien met sierboomschors. Deze week zijn we bloemaarde gaan kopen  en plantjes voor de groentetuin. De kleinzoon heeft de sierstruikjes gesnoeid en oma heeft een stukje in de tuin omgespit want daar gaan we bijenvriendelijke bloemen zaaien. Vandaag hebben we de plantjes in de groentetuin geplant. Morgen gaan we de bloembakken opvullen en klaarzetten. Het is nog veel te vroeg om die met zomerbloemen te vullen . Alleen heb ik in een paar bakken aan de voorkant van het huis viooltjes geplant . Ziet er beter uit dan die lege stenen bakken.Maar dat ga ik morgen allemaal tonen.
Vandaag hebben we de “werkdag” afgesloten met een super ijs van De Post: Frambozen en crème brulée voor mij en voor Sébastien frambozen en m&m .

De magnolia staat momenteel geweldig te bloeien. Ik trok een serie foto’s en wil jullie mee laten genieten. Tja het zijn maar foto’s ,in het echt is het nog mooier!

Een dagje lente gevoel !

Gisteren was het zonnig en  aangenaam buiten . Ik heb de tuin wat verder heb opgeruimd. Het gaat met stukken en brokken omdat het meestal toch wat koud blijft om lang bezig te zijn. Of ben ik zo kouwelijk?  Maar ik zie het toch vooruitgaan. Ik ben verleden jaar begonnen met hoekjes en perkjes in de tuin vol te strooien met boomschors. Zo bespaar ik me de hele zomer onkruid wieden. Dat heb ik gisteren bij andere perkjes ook gedaan en bij de oudere wat bijgevuld. Het ziet er zo fris en opgeknapt uit.
Kon het nu nog wat droog blijven want achter in de tuin is het nog altijd wat drassig , dan kan het gras afgereden worden en dat zou fijn zijn moest het deze week nog kunnen. Alleen heb ik de  grasmachine nog niet terug van zijn onderhoudsbeurt.
De lente zet zich ,weer of geen weer, traagjes in gang : de kerselaars en de magnolia tonen al kleur! En als je goed kijkt naar de treurwilg dan zie je al een groene schijn. Groen zijn ook de paadjes ,maar dat pak ik later aan met de drukspuit.
De narcissen hebben afgezien van de tweede vorstprik en ze gaan niet allemaal nog bloeien. Eén tulp staat te pronken de andere komen nog ver achter! Ook de crocusjes laten het grotendeels afweten. Ze bloeiden toen de vorst nog eens toesloeg.
Was het gisteren een zonnige en aangename dag ,vandaag was dat heel wat minder. Ik was op stap met een vriendin. Maar dat toon ik morgen. Eerst nog een beetje genieten van deze lente foto’s!!

Familiebezoek

Wat doet het me plezier om de Luxemburgse familie terug te zien. Ze kozen jammer genoeg één van de koudste weken uit om naar de kust te komen maar toch valt het nog mee omdat de zon de  laatste dagen  veel te voorschijn is gekomen en zo de ijzige wind wat mildert. Alleen de zeedijk hebben ze wat gemeden want daar vonden ze het toch wat te koud. Ze zijn in Luxemburg wel lange winters met regelmatig sneeuw gewoon maar die ijzige wind aan zee niet. (Wij die hier wonen in feite ook niet.)

Nichtje is  zondagavond toegekomen voor een  weekje samen met haar dochter en diens man plus de kleine Léo van zes maanden. Een flinke jongen maar hij had last van opkomende tandjes . Het jonge koppel wandelt zich al alle dagen te pletter. Gisteren waren ze bij mij ,vandaag ben ik meegegaan naar Sluis. Dat kleine stadje trekt hen erg aan. Midden de week zijn er geen drommen toeristen en het was aangenaam wandelen( aan de zonzijde). We bleven er ook eten en het jonge koppel liep de winkels plat terwijl nichtje  en ik  na een tijdje  verder reden om goedendag te zeggen aan dochterlief die een eindje verder woont. Ja op die korte tijd wil nichtje mijn drie kinderen ook eens zien. Twee van de drie heeft zij nu al ontmoet overmorgen komt de oudste zoon aan de beurt. We plannen niets op voorhand en kijken elke morgen welk weer het is. Een bezoekje aan Brugge zit er ook nog wel in.

Een kleine collage met Léo als middelpunt. Wat is mijn gezicht smalletjes geworden, ik schrok even van deze foto!! Daar moet verandering in komen of tenminste dat gaan we proberen. Tenslotte heeft de Lente zijn intrede gedaan en ik reken op wat milde temperaturen met veel zon!

 

In de tuin

 

Ik heb deze week zo nu en dan wat in de tuin gewerkt. Niet teveel in een keer. Een beetje dorre takken van vaste planten afknippen. Houtschors samen vegen en terug in de perken gooien. De vogels vinden het  nl. leuk om die uit de border te gooien. De laatste prei uitgetrokken en de rest van de rode bietjes.Kalk gestrooid in de groentetuin en gezien er nog regen voorspeld wordt zal het al gesmolten zijn wanneer ik echt in de tuin begin te werken.
Veel kan er verder nog niet gedaan worden. Het moet flink geregend hebben afgelopen nacht want het waterpeil in het zwembad staat verraderlijk hoog en deze morgen zag ik  serieuze plassen in het gras en onder de omheining zag ik ook veel water in buurman zijn tuin. Als het weer zacht blijft en vooral droog dan zal het hoogtijd zijn om te verticuteren. Ik heb nog nooit zoveel mos in de tuin gehad als dit jaar. Zelfs in de bloemenborder zijn er grote plakken mos te zien.

De planten trekken zich van het weer niet veel aan. Al is er hier en daar schade te bespeuren van de vorst die we kregen en zijn de sneeuwklokjes helemaal uitgebloeid, de lente laat zich al zien. De knoppen van de forsythia en van de kerselaar en de magnolia staan al klaar. De jonge aardbei plantjes hebben de winter overleefd . Alleen vrees ik voor de pelargoniums in de bloembakken. Die stonden op het punt al te bloeien en ik was op het ogenblik dat de vriesnachten er aankwamen niet fit genoeg om die in de garage te zetten.