Een fietstochtje

Gisterennamiddag kwam een buurvrouw wonende een eindje verder in de straat  ,vragen of ik niet met haar mee wilde fietsen. Het was toch rustig in de straten en we konden op veilige afstand van elkaar fietsen.
Behalve wat boodschappen doen met de auto of met de fiets was ik al die weken nog niet verder geweest dan  mijn tuin. We reden op voldoende afstand van elkaar  op het brede fietspad richting Heist. Een babbeltje kon er zelfs niet vanaf door de afstand van elkaar en ook door de wind. De wind was ijzig ,wat een verschil van temperatuur in mijn omheinde tuin!
In Heist konden we een koffietje drinken maar wel op een vreemde manier. Een bekende  Heistse pralinewinkel verkocht niet alleen allerlei snoepjes , je kon er ook een bekertje koffie kopen , maar die moest je opdrinken op straat. Gelukkig stond er een stenen bank van de gemeente vlak bij de winkel. In het zonnetje en uit de wind was het genieten van de warmte.
Het initiatief bleek succes te hebben. Netjes op 1,5 m afstand van elkaar kwam de ene wandelaar na de andere een bekertje drank kopen! De warme koffie( voor mij was het thee) deed deugd want ik had het koud gekregen. Nochtans had ik een jasje aan en een sjaal rond mijn hals. In mijn fietstas zaten er een paar handschoenen en toen we na de koffie/thee terug op de fiets stapten  trok ik die aan. Ik was niet de enige die handschoenen aan had om te fietsen!
De inwoners van Knokke-Heist zeggen dikwijls na de seizoenmaanden” oef de stad is weer van ons” . Maar we zullen dat toch moeten bijstellen. Het is akelig kalm en stil overal in de stad en zeker op de zeedijk en dat op een ogenblik dat er anders veel wandelaars en fietsers zijn.
Geen mens te zien buiten een paar eenzame wandelaars en wat fietsers. Een leeg strand , gesloten strandcabines netjes op een rij. geen levende ziel aan de surfclubs en strandbars zonder volk. Zelfs de mooie bloembakken staan er wat verwaaid bij! Ik heb het in mijn leven nog nooit meegemaakt.

De fietstocht op zich deed deugd, maar de scherpe ijzige wind had me zo verkleumd dat ik vreesde een verkoudheid te hebben opgedaan. Zelfs deze morgen was ik nog kouwelijk. Ik ben vandaag wijselijk thuis gebleven en na de middag wat geverfde bloembakken en -potten gevuld met aarde. Op het terras achteraan was het aangenaam in het zonnetje. Nu nog wat afwachten tot de nachten niet meer zo koud zijn om ze met bloemen te vullen. Zelfs de vaste planten zien af van die koude nachten

Het vervolg van de planten in mijn tuin komt er aan !

We moeten bewegen !

Gevolgen van de lockdown :
Ik moet ” in mijn kot blijven”. Dat is voor mij eigenlijk niet zo’n groot probleem want er is genoeg te doen in huis en in de tuin. Zeker nu niemand je kan  komen helpen .Ik heb geen poetshulp meer en ook geen tuinman en daar bovenop kunnen de kleinkinderen niet komen zoals ze elke vakantie al deden om me te helpen.
Ik poets  en ruim terzelfdertijd op. Wat een mens allemaal verzamelt !
Ik kook  de pannen van het dak , al is het voor mij alleen want de zoon komt ook niet meer over de middag eten . Ja ik heb al een aantal foto’s getoond in een vorig logje. Die foto’s zijn een stimulans om het lekker en leuk te presenteren.
Wat ik voordien niet veel deed is  chatten en bellen en facetimen . Daar kruipt echt veel tijd in. Deze week kreeg ik iemand vanuit onze seniorenvereniging aan de lijn. De vrouw zat er echt door. Ze is alleen met Oscar( bleek haar kat te zijn) want haar kinderen wonen niet alhier en ze heeft enkel telefonisch contact. Na twee uur zei ze plots “waarom vertel ik dat nu allemaal aan jou ( heel haar turbulente leven), maar het heeft deugd gedaan”. Dat doet  deugd iemand te kunnen helpen door enkel te luisteren . Maar eerlijk  zelf had ik er ook veel aan .

Hoewel ik veel in beweging ben, heeft de weegschaal me doen schrikken. Er zijn in die opsluitperiode  twee kilo’s bijgekomen! Moet ik nog harder werken of misschien wat minder lekker eten klaar maken. Ppff . Ik zal wat lichaamsoefeningen moeten doen en ben op zoek gegaan. Een beetje buikspieren opbouwen kan ook helpen want dat mankeer ik wel sedert de zware operatie van verleden jaar hé ! We gaan er aan beginnen…

Eten moeten we , ook nu …

Ik wil dat vervloekte woord niet in de titel zetten. Jullie weten wel waarover ik het heb.
Toen de lockdown afgekondigd werd, viel van de ene dag op de andere het lijfelijke contact met mijn kinderen weg. Dochterlief kwam wekelijks langs en de tweede zoon kwam drie keer in de week ’s middags eten ( één keer warm en twee keer at hij soep met zijn meegebrachte boterhammen. Hij wilde niet dat ik drie keer in de week voor hem warm eten zou klaarmaken). De oudste zoon kon al helemaal niet meer langskomen want hij woont in de Westhoek. De twee kleinkinderen die hier regelmatig op vakantie komen en me in de tuin helpen,  zie ik nu ook niet. Daarom dat ik nu alles in mijn eentje moet doen in de tuin!

Aanvankelijk deden dochterlief en de zoon om beurt mijn boodschappen want ik was op dat ogenblik nogal verkouden en bij ieder kuchje werd je scheef bekeken.
Maar toen zij beiden ook minimaal naar hun werk moesten en bijgevolg geen reden hadden om Knokke binnen te rijden , besloot ik om zelf mijn boodschappen te doen. De controles zijn al zo streng en de truken van veel mensen om toch de stad binnen te geraken waren uiteenlopend. Ik wilde hen problemen besparen.
Contact is er met de dochter de dag dat ze  naar haar bureau moet. Even maar .

Voor mij was het toch echt wennen zoals voor iedereen denk ik. Ik moest geen grote kookpoten meer roeren en ook geen zoetigheden meer bakken die ik hen dan meegaf. Ik mis dat wel.

Dus zijn alle contacten tegenwoordig virtueel en soms heb ik er een dagtaak aan ,hahaha! Eén van de vriendinnen heeft het nogal moeilijk in deze tijd. Ze is alleen en heeft enkel nog een paar verre familieleden. Er wordt duchtig over en weer gechat en dan vroeg ze al eens ” wat eet jij vandaag?” Zij kookt niet graag en gaat regelmatig iets halen bij de beenhouwer. Toen heb ik haar gezegd ” weet je wat , ik maak elke dag een foto van mijn middageten” Dat vond ze leuk en ik merk dat het haar aanzet om boodschappen te doen in haar onmiddellijke nabijheid en niet meer naar een verder gelegen grootwarenhuis. Ik word hierdoor ook gestimuleerd om het bord overzichtelijk te dresseren en dat lijkt me al aardig te lukken.
Ik ga het hier allemaal niet uitgebreid neerschrijven maar de grote foto is van vandaag: asperges, hollandaise saus, geplet eitje, een kippenlapje en gekookte aardappelen. De puntjes van de asperges zijn wèl wit ,maar ik heb graag nootmuskaat erop en vandaar die bruine kleur 😉
Deze asperges kwamen uit de diepvries. Ik ben volop bezig om mijn twee diepvriezen leeg te eten( doe ik elk jaar in het begin van het jaar). De kwekers vragen heden  15 euro tot 20 euro voor een kilo asperges wel thuisbezorgd. Ik zal er dit jaar niet veel eten. Verleden jaar kocht ik er voor 5 euro per kilo.

Ik ga verder foto’s maken en al mijn borden verzamelen in één map!

Ik had een rustige dag

Eindelijk is er wat regen gevallen en dat was broodnodig voor alle planten in ieders tuin en ook voor de opgekuiste grasvelden. Ik hoop alleen dat we na de regenbuien van de afgelopen nacht en van de voorbije dag weer de zon mogen verwelkomen.

Iedereen lijkt zich deze week gehaast te hebben om hun tuin in orde te krijgen. Ik heb grasmachines gehoord en verticuteermachines en heggenscharen. Ik heb ook  mestlucht geroken ! Nu de tuincentra terug open mogen zullen  de bloembakken gevuld worden en zullen de tuinen er kleurrijk uitzien.
Dan kunnen we aan genieten denken. De tuinen zullen nog nooit zo vroeg in een kleurig kleedje gestoken zijn!

Ik heb me deze week ook flink ingezet om klaar te geraken met de opkuis door het afspuiten van de terrassen en het verder snoeien van de buxus haag. Ik ben voorzienig geweest en gaf deze struiken- en ik heb er toch een heleboel als haagje staan-extra buxusmest zodat ze betere weerstand hebben voor de gevreesde buxusmot .Een spuit staat al klaar om die eventueel te lijf te gaan. Verleden jaar is het me gelukt. Hopelijk zie ik er geen verschijnen dit jaar.

Dit weekend is er eentje om uit te rusten. Ik ben stijf en stram.  Om het weekend goed in te zetten heb ik mezelf alvast getrakteerd op  zelfgebakken cupcakes! Lekker als ze nog lauw waren .

En de drukspuit heb ik opgeborgen…

de tuinen in corona tijd

De kerselaar van opa.
Daar mocht niemand aankomen
De boom mocht  niet gesnoeid worden.
Hij was bang dat de boom die ingreep niet zou overleven.
Ik heb het al die jaren ook niet gedaan uit respect .
Maar verleden jaar moest het wel.
Er waren te veel dooie takjes  in de boom.
Maar kijk toch hoe die nu al mooi bloeit.
Dank je wel tuinman.

Ik woon  waar iedereen rond mij een tuin heeft. De een laat alles doen door een tuinier en andere doet het zelf. De een maakt er een bloemenrijke tuin van of vol met struiken en coniferen, de andere houdt het bij sober plekje met rotsen en kiezel.
Tegenwoordig hoor en zie je veel mensen zelf in hun tuin bezig. Het grappigst van al is onze buurman ( waar buurtje vroeger woonde en die nu in le pays des Collines is gaan wonen) . Zondag zie ik hem en opeens zei hij “hallo magda ik ga tuinieren. Ik heb een emmer patatjes en die ga ik planten en daarenboven ga ik ook een kruidentuin aanleggen” Hij had al een deel van het grasveld omgespit.
Hij had ook een elektrische grasmaaier gekocht en ging in het vervolg zelf zijn grasveld afrijden. Ik verslikte me bijna van het lachen maar wenste hem geluk met zijn onderneming. Waarom ik eigenlijk moest lachen ,wel hij is echt niet de man die tot nu toe in de tuin heeft gewerkt maar alles door een tuinier liet doen.. Zo zie je maar wat het met een mens doet die ” in zijn kot” moet blijven.

Verticuteren en meststof strooien door de tuinier.

Zelf ben ik graag bezig in de tuin en het merendeel doe ik zelf . Vorig jaar ( tengevolge van mijn ziek zijn) heb ik een tuinman laten komen om de tuin in het voorjaar en in het najaar op orde te brengen en ook het zwaardere werk te doen. Hij heeft toen vijf bomen gesnoeid en de laurierhaag geschoren. Maar de tuinman woont over de grens en kan momenteel niet komen. Ik heb een beginnende tuinier gevonden en die is paaszaterdag de tuin komen verticuteren.

Ik heb in Aveve groenteplantjes kunnen kopen en uien en sjalotjes. En die heb ik in dit mooie paasweekend kunnen planten

Ik heb vrijdag en zaterdag het terras achteraan , het pad opzij en op de oprit met de drukspuit proper gemaakt. Als het morgen niet meer zo koud is  doe ik verder nl het terras opzij en langs voor.
Vandaag vond ik het te koud want ik spuit mezelf ook nat ,hahaha . Ik heb dan het buxus haagje geknipt. Misschien wel wat vroeg maar de  natuur is zelf vroeg.

Heb je dat ook ?

Heb je dat ook? Soms zo’n zwaar gevoel dat je niet goed kan omschrijven. Ik kan het alleen verdrijven door mijn gedachten op nul te zetten en allerlei werkjes te doen. Het is niet moeilijk waardoor dat komt. Dag na dag word je overspoeld door berichten die je liever niet zou horen, zien of lezen. Maar je wordt er ongewild met je neus op gedrukt. Kranten staan pagina’s vol , nieuws op tv barst van de items ,  Corona ,Corona … Ik sla tegenwoordig al eens nieuwsberichten over en sla de pagina’s van de krant om.

Buiten hoor je alleen het ruisen van de bomen( gelukkig staan er hier bomen). Zo nu en dan eens een auto die voorbijrijdt en meestal is het dan een vrachtwagen van een bouwwerf hier vlakbij. En tegen de avond een paar auto’s van mensen die heden nog werken. Ik hou wel van de stilte en nu besef ik ten volle waarom ik zo graag op vakantie ging bij tante Regina en nonkel Clement op de boerderij in St Kruis(NL). Het was daar ook zo stil en alleen het geluid van dorsmachines en één tractor van een rijke boer .De houten wielen van karren klonken toen als muziek in de oren! Toen was de stilte heerlijk en het gaf een vrolijk gevoel , de stilte nu is zwaar beladen en geforceerd.

Ik heb al twee maal geluk gehad dat ik niet moest aanschuiven om de Colruyt binnen te gaan( over de middag) .Ik krijg er zowaar een wee gevoel van als ik op het nieuws een hele rij mensen met een winkelkar  zie aanschuiven om in de winkel te geraken. Mijn kinderen hebben tot voor een week de boodschappen gedaan voor mij. Nu zitten ze beiden thuis door die corona en durven ze niet zo goed afkomen wegens de vele controles die er zijn bij het binnenkomen van de stad. Bewijs maar eens dat je van Brugge naar Knokke komt met boodschappen  voor je moeder. Want allerlei truken zijn al geprobeerd om de stad binnen te geraken.
Zolang ik verkouden was en af en toe moest niezen of hoesten bleef ik liever thuis. Maar nu ik weer springlevend ben en de winkel bij manier van spreken hier om de hoek is, doe ik mijn boodschappen zelf. Voorraad voor minstens veertiendagen  zoals ik altijd al deed. Normale voorraad. Geen hamster gedrag van wc papier, afbakbroodjes, bloem…

En om dat zwaar gevoel wat kwijt te geraken heb ik  ’s namiddags  de fiets genomen en ben naar Aveve gereden. Laat in de namiddag want dan is de drukte voorbij. Wat plantgoed gekocht en uitjes en sjalotjes. Morgen kan ik mijn moestuin in gang steken. De rest heb ik in potjes gezaaid( wortelen, bietjes, spinazie , sla, pompoen, radijzen.. )  omdat de nachten tot nu toe redelijk koud waren en dan kiemt alles veel trager.

Ik heb er een fietstochtje aan verbonden en reed terug naar huis via het industrie gebied”, ’t Walletje” . Blijkbaar kan je daar nu in een hangar groenten en fruit kopen ( marktkramer die nu niet op de markt kan staan) en is er ook een afhaalpunt waar je vleespakketten kan ophalen na telefonische bestelling. Gevonden!  en het lijkt me wel interessant en niet eens ver van mijn woning. Het is wel aangenaam om nu te fietsen , het is overal rustig en je wordt de berm niet ingereden door voorbijvliegende auto’s in het industrie terrein. Daar lijken ze allemaal altijd gehaast te zijn. In het industriegebied zijn geen fietspaden!

Helemaal opgemonterd ben ik thuis gekomen…

 

In een spaarbekken vlakbij ‘T Walletje staat een beeldengroep ” Ode aan de Vrouw “van Jef Claerhout. Jaren stond het op het Zegemeer . Ik vond het daar wat verloren staan. Maar hier in dat spaarbekken komt het veel beter tot zijn recht.

Vanaf het spaarbekken heb je zicht op een deel van de gebouwen van het industrieterrein en rechts op de oefenterreinen van Club Brugge. Het lijkt op een oninneembare burcht. Ook een zicht van de achterzijde van dit gebouw wat de ingang blijkt te zijn gezien de parking.

Rechts de gebouwen op ’t walletje waar er kantoorruimte kan  gehuurd worden. Ook een deel van de Politie heeft burelen in deze gebouwen.

Het Sportcentrum Molenhoek ligt er verlaten bij. Hier spelen onze senioren ’s winters binnenshuis koersbal en van einde april pétanque buiten op twee  aangelegde veldjes.

  

Deze boerderij paalt aan het oefengebouw van Club Brugge. Hier liepen altijd heel veel koeien in de weiden. Dit lijkt verleden tijd te zijn. Er is sprake dat de boerderij verkocht is. Benieuwd wat er in de plaats zal komen!

Blijf in Uw kot!

Met de grote politie controle is er geen toestroom naar de kust geweest. Ik ben vandaag  in de late namiddag gaan fietsen. Prachtig weer , je moest niet eens een jasje aantrekken!
Onderstaande foto’s zijn gemaakt omstreeks 17.30uur . Op een gewone zondag is er rond dat uur een enorme file van auto’s die Knokke verlaten en naar de autoweg rijden richting Antwerpen of naar de A11. Een gelijkaardige file auto’s en soms stilstaand verkeer  komt uit de richting van Sluis eveneens om naar beide autowegen te rijden.
Een eveneens drukke weg is de Kalvekeetdijk  gebruikt om naar Knokke te rijden of om via deze weg ook naar beide vernoemde  autowegen te rijden.( eerste foto)
De stilte is enorm en doet wat beangstigend aan , alsof er iets gaat gebeuren. Politie patrouilles rijden af en aan. Er is ook toezicht te paard geweest want een politietrailer reed terug naar zijn kot !  De strenge controles tijdens de week hebben blijkbaar geholpen.

De tijd vliegt (bis)

Donderdag
Deze morgen was het erg fris . Ik hoopte dat de wind niet meer zo scherp zou zijn. Neen dus, nog een dagje wachten tot dat mooie weer dat voorspeld is eraan komt. Dus niet ideaal om in de tuin bezig te zijn.
Ik trok  na een lang ontbijt en krantje lezen naar boven om de kamers, badkamer en wc een light-poetsbeurt te geven. Veel wordt er hier momenteel niet rondgelopen nu er niemand over de vloer komt. Maar stof is er toch altijd. Met de mop rondgelopen, stof afgedaan ( daar heb ik nu eens zo’n hartgrondige hekel aan. want terwijl je bezig bent dwarrelt er weer stof neer en zeker als de zon binnen schijnt), bed opgemaakt en kleren opgeruimd. Pc opengedaan en berichtjes gelezen en de tijd vliegt zo voorbij.
Tegen de middag terug naar beneden en de hele benedenverdieping gestofzuigd. De pluizen en haperingen die ik van de badhanddoeken had geknipt lagen overal. En ik weet dat ik nog verschillende keren extra zal moeten stofzuigen voor het huis vrij zal zijn van kattenhaar. Zeker de zetel en de plaatsen waar Vlekje meestal lag.

Ik heb het er nog altijd moeilijk mee dat Vlekje niet meer op haar vertrouwde plekjes ligt. Dikwijls kom ik in de woonkamer en kijk ik of ze aan het venster ligt of in de grote zetel of aan het raam in een kleine zetel. Ik zie niets anders dan lege plekken. Ik heb al paastakken op de vensterbank gezet waar haar mand al die jaren stond en vandaag heb ik in het zeteltje een Holly Hobbie pop  van dochterlief gezet. Onlangs vroeg ze achter haar Holly Hobbie poppen. Ze lagen boven in de wieg waar dochterlief als baby nog had in geslapen. Ik heb de kleertjes gewassen en gestreken en ik moest bij de grote pop nog een naadje dichtnaaien. Twee poppen heeft ze al meegenomen. Deze ligt nog te wachten in het zeteltje van Vlekje tot ze nog eens langskomt.

Zelf heb ik geen  ontsmettingsgel meer maar niet getreurd , ik heb zoveel mooie en lekker geurende stukken zeep liggen . Ik heb die maar ingeschakeld plus de twee  handgels om in je handtas te steken en natuurlijk ook handcrème want door het vele wassen worden je handen schraal. Voila voor mezelf en voor degenen die eventueel zouden langskomen. Binnen handbereik zodat ik het niet vergeet!

Ik schreef het al dat het donderdag erg frisjes was en in de tuin werken zat er niet in. Ik heb toch alle tijd  🙂 . Maar ik had voor de lockdown een paar grote zakken tuinaarde gekocht om bij goed weer  bloembakken wat verse aarde te geven . Omdat het niet gevroren heeft deze winter staan de meeste bakken met geraniums  nog zo mooi dat ik die niet ga vernieuwen maar enkel verse aarde en meststof zal toevoegen. Daarvoor moet het toch wat warmer zijn buiten. Wat ik dan wel heb gedaan? Ik  heb een grote plastiekzak op het aanrecht gelegd en ik ben begonnen met kleine potjes te vullen met aarde en daar ga ik allerlei groenten in zaaien om later dan uit te planten.

Sedert we in lockdown zitten wordt er met een paar vriendinnen veel over en weer gebeld en gechat. Met één van heb ben ik overeengekomen dat we elke dag ons middagmenu doorgeven. Dat heeft al hilarische reacties teweeg gebracht. Ik stel vast dat ik geen goede  food-fotografe zou zijn ( misschien krijg ik het onder de knie als die lockdown lang genoeg duurt) Want het bord dat ik in the picture zet ziet er soms rommelig uit en is het raden wat ik gegeten heb. Ik schrijf het er dan ook maar telkens bij ! In elk geval als we dan ’s avonds elkaar opbellen weten we wat vertellen en worden er recepten uitgewisseld. Vandaag at ik kippenblokjes met champignons en frieten en een gemengde salade. En niet te vergeten een flinke klodder pickles. Ben daar gek  op. Ik dacht dat zal ik toch wel goed op de foto krijgen!! Valt best mee hé!

 

Vrijdag

Iets wat ik graag eet heb ik vandaag klaargemaakt : puree, met gestoofde sla en 2 gepocheerde eitjes. Normaal maak ik daar een torentje van. Maar mijn vriendin moest goed kunnen zien wat het menu was. Als ik terugkijk naar al die menu’s dan ben ik toch gevarieerd aan het eten. Tussendoor nog wat yoghurt en fruit. O ja mijn paaspralines  mag ik ook niet vergeten. Comfortvoeding  🙂

De zoon belde in de namiddag met geen al te goed nieuws. Familie van zijn schoonmama was met spoed naar het ziekenhuis gevoerd. Een boom van een man met een goede gezondheid , héél actief en speelde momenteel boodschapper voor zijn familie. Hij had opeens héél hoge koorts gekregen . Later liet de zoon weten dat hij een erg zware longontsteking had maar géén corona. Hij was met hoge koorts terug naar huis gestuurd!!!

Ik was een beetje van streek door dit nieuws. Zolang je niemand persoonlijk kent die plots ziek wordt is het toch altijd nog een ver van mijn bed show( om het oneerbiedig te zeggen). Ik ben me gaan afreageren in de tuin. Het was die dag wat aangenamer en in het tuinhuis heb ik dan verschillende groenten gezaaid in de klaargezette potjes en heb zelf nog een bakje met potjes opgevuld.

zaterdag
Ik heb vandaag de eerste korte bloedrode steeltjes rabarber geplukt . Ik had er een klein kommetje moes van . Héérlijk als dessert na mijn dagmenu dat deze keer  typisch Belgische kost was: Biefsteak friet met béarnaise saus en salade. Een glaasje wijn kon er ook nog bij. Die wijn zorgde ervoor dat ik toch eventjes op het terras in het zonnetje gedoezeld heb. Maar daarna heb ik de buxus haagjes speciale meststof gegeven , een hortensia verplant ,met de nieuwe achterburen even een praatje geslagen . Door het serieus terugsnoeien van de laurierhaag in het najaar is er opzij een gat ontstaan ( zal wel weer dichtgroeien) zodat we inkijk hebben.

De tuinman die me uit de nood wil helpen omdat de mijne in Nederland woont en de grens niet over mag komen( hij doet dat in bijberoep) is langsgekomen en volgende week komt hij  het gras verticuteren en bemesten. Ik heb dit werkje lange tijd zelf gedaan maar de machine heeft verleden jaar de geest gegeven. Een nieuwe koop ik me niet meer.

En toen de wolken wat opschoven en de hemel mooi blauw bleef heb ik me geïnstalleerd op het terras met een kopje thee en zelfgebakken poffertjes. Ik heb wel niet zo’n echte poffertjes pan maar dat gaat ook best als kleine pannenkoeken.

Dat was een beetje mijn week in lockdown. Dan heb ik nog niet eens vermeld over de whatsapp berichten en de telefoontjes en de gesprekjes met buren toen ik vooraan in de tuin bezig was( op behoorlijke afstand natuurlijk)

Ik heb me geen minuut verveeld . Hou jullie allemaal ook goed , wees voorzichtig en leef de regels na. Doe niet zoals die stommelingen die dit weekend per sé naar de kust willen komen. Velen probeerden het vrijdagavond en hadden brute pech . Er was controle. Als er geen geldige reden was heeft het hen 250 euro gekost en een retourtje binnenland. Wij bewoners van de kust mogen ook niet zomaar naar het binnenland  dat werd uitdrukkelijk gezegd!

Of je al dan niet een mondkapje draagt daar moet je zelf over beslissen. De ene raadt het aan en de ander zegt dat het niet nodig is als je gewoon buiten loopt.
Ik heb er geen en gebruik hiervoor een sjaaltje. Buurvrouw zei dat ze al veel mensen gezien heeft met een in een driehoek geknoopte sjaal !
Vindingrijk is een mens als het nodig is!