goed weer /slecht weer

Toen mijn Luxemburgse familie hier een weekje was einde augustus hadden ze geen echt strandweer. Gelukkig waren er toch momenten dat het een halve dag mooi weer was. Erg vinden ze dat nu niet bepaald want ze komen voor de zeelucht. IK ben met hen samen ook eens gaan wandelen in Cadzand en als je ziet hoe nichtje en haar dochter en het kleinkind aangekleed zijn dan was het echt niet warm. De wind was scherp . Zij verbleven in het vakantiedomein Roompot , een waar riant park met mooie villaatjes in alle groottes . Waar je ook kan bootje varen vanaf je vakantiehuis naar bv het restaurant of zwembad of winkel. Die dag was er markt vnl eetwaren . Dat bracht toch wat gezelligheid. Ik heb zoveel als mogelijk de talrijke bouwkranen bij de grote appartementsgebouwen die worden gebouwd wat uit beeld gehouden.

Verleden week stopte de vakantiejob van Sébastien en gezien zijn school pas einde september begint kwam hij een paar dagen naar oma. De eerste dag had hij wat pech want ik moest ’s namiddags naar de tandarts om mijn mond klaar te maken om mijn gerepareerd gebit terug te krijgen. Dat duurde liefst drie uur! Twee tanden ontzenuwen. Viel nog mee maar omdat de tandarts me drie maal extra moest verdoven lag ik al half groggy en de tijd speelde voor mij niet echt een rol.

De andere dag namen we de tram tot het verste punt van Heist en kleinzoon en oma zijn dan via het strand terug gewandeld. Er was wel veel wind maar het was niet koud en met de zon in de rug was het een heerlijke wandeling. Weinig volk alleen maar surfers die met hun kites kleur gaven aan de blauwe lucht. In de verte zagen we een heleboel jongeren terugkeren naar hun clubhuis en de bootjes en planken bleven op het strand liggen.
En de wandeling sloten we af met een …..

Einde zomer in Blankenberge

Niet enkel de praalwagens en de groepen die bij de praalwagens hoorden waren mooi om zien , maar de stad zelf had zijn beste kleedje aangetrokken.
Ik neem jullie even mee naar het Leopoldpark waar alles in het teken stond van de Belle Epoque. Niet enkel het mooie bloementapijt verwees naar de Belle Epoque periode maar ook panelen met taferelen van vroeger. Het hele park was mooi bebloemd en dat zag je al aan de bloembakken voor je het park binnenging.

Een hoekje in het park waar een grasveld was werd druk bezocht . Daar stonden enkele panelen waar ik niet kon aan weerstaan 🙂

Even uitstel…

Ik beloofde nog een vervolg op het bloemencorso in Blankenberge maar ik moest het even uitstellen omdat ik gek werd van de tandpijn.
Een tiental dagen geleden- en nu mag je echt niet lachen met mij- had ik plots mijn gebit in mijn handen. Ja dat overkomt wellicht nog anderen . Maar als ik zeg dat dit een vast gebit is dat er zeker niet mag uitvallen dan begrijp je wel dat ik me rot schrikte. Ik had geen pijn vooraf gehad ook niet het gevoel dat iets los gekomen was. Helemaal niks.
Bij een rustpauze bij het petanque spelen, kon ik juist nog mijn gebit opvangen.
Ik kon niet onmiddellijk terecht bij mijn tandarts omdat hij en zij ( echtpaar allebei tantarts) tot 23 augustus in verlof waren. Een tandlabo kon me niet voorlopig helpen bij dergelijk gebit , de man was zo vriendelijk allerlei oplossingen te zoeken maar uiteindelijk troostte hij me met te zeggen ” gelukkig kan je de straat op met een mondmasker en valt het niet zo op.”

Ik kon bij de terugkeer uit hun vakantie onmiddellijk bij de tandarts terecht. Na onderzoek bleek dat twee van de drie tanden die de beugel dragen met de jaren verpulverd waren . Ik had dit nooit opgemerkt of gevoeld. Maar het kon hersteld worden door twee tanden te ontzenuwen en hij maakte mij klaar voor deze ingreep die door zijn vrouw zou uitgevoerd worden. De afspraak was vandaag en heeft 4 uur in beslag genomen. Met succes al was het bij momenten wel heftig.

Maar ik had na dat klaarzetten voor de ingreep van vandaag gevoeld dat een ontsteking de kop opstak bij één verpulverde tand. Rot veel pijn en een dafalgan bood een beetje soelas. Ik vreesde al dat het niet zou doorgaan.
Ik heb verschillende extra spuitjes moeten krijgen want die ene zenuw was niet klein te krijgen. Gelukkig was de andere zenuw in alle stilte lang geleden vanzelf al verdwenen . Nooit iets van gemerkt.

Nu zit ik te bekomen en voel me deze avond nog altijd groggy . De voorspelling is dat ik nog een aantal dagen pijn zal moeten verdragen en is het niet te harden mag ik de vrouwelijke tandarts opbellen. Dus loop ik nog altijd tandeloos . Een foto zal ik er in elk geval niet van maken,hahaha!
Volgende week zal de man mijn gebit weer gebruiksklaar hebben . Dit zou in één séance gebeuren . Laat ons hopen dat het lukt. Momenteel ga ik enkel met een mondmasker de straat op of ik spreek zo weinig mogelijk.

Ik heb sedert mijn achttiende een vals gebit tengevolge van de waterpokken als kind. Al mijn tanden groeiden toen schots en scheef en lange tijd moest ik een soort beugel dragen die elke maand werd aangespannen. Gevolg veel kiezen verloren en voortanden die kapot sprongen. Mijn ouders hebben niet gewild dat ik een losse beugel zou dragen omdat ik nog zo jong was. Zij hebben diep in hun portemonnee getast voor dit vast gebit. Ondertussen is die wel al vernieuwd want net zoals tanden verslijten die ook. Maar blijkbaar verslijten tanden die verborgen zitten toch ook.
Hopelijk voel ik me morgen niet meer zo groggy.