Het is niet…

…omdat het nieuw is dat alles perfect is!

En dat is ook zo met de A11. Herinner je nog hoe enthousiast wandelaars en fietsers op de openstelling van de A11 wandelden en fietsten? Eindelijk na jaren verkeersellende in de streek was dit pronkstuk af.
Betere verkeersdoorstroming van en naar de haven van Zeebrugge , snellere verbinding met Knokke en omstreken en een doortrekking naar de N49 die nu zachtjesaan een snelweg zal worden. Er wordt nog volop gewerkt op de N49 om de overwegen te doen verdwijnen door de aanleg van ventwegen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Want niemand vindt het fijn om kilometers om te rijden vooraleer toegang te hebben tot de A11 en later tot de omgevormde N49.

Nu al zijn er zwakke punten in dit gigantische werk.
Probeer maar eens op het spitsuur tijdens het weekend Knokke te verlaten!  De balkonrotonde in Westkapelle remt het verkeer af want de auto’s komende van Sluis hebben voorrang . Er zijn soms dubbele files tot in Knokke zelf. Tussen 17 en 18 uur stromen de auto’s uit Sluis en velen moeten de huidige N49 hebben om de autostrade naar Brussel op te rijden of naar Antwerpen. Bijgevolg rijden al die auto’s de balkonrotonde op!
Geruchten gaan de ronde dat er tijdens de zomermaanden politie zal aanwezig zijn om het verkeer te regelen. Ik zeg wel geruchten , want dat kan toch niet de bedoeling zijn van zo’n rotonde.
Op die rotonde zijn op korte tijd al een tiental ongevallen gebeurd met  alleen materiele schade. Telkens was de reden dat er niet genoegd aangeduid werd dat de weg eindigde op een rotonde. Gelukkig is geen enkele auto door de omheining de rotonde afgereden op het onderliggende fietspad! Herstellingswerken zijn ondertussen gebeurd

Deze foto’s dateren van 26 augustus toen de A11 voor één dag werd opengesteld voor wandelaars en fietsers.

Maar vorige week zat ik  op diezelfde A11  op de terugweg naar huis na het bezoek aan de nieuwe boreling Maxime, mijn tweede achterkleinkind, en schrok me een hoedje. Ei zo na zaten een heleboel auto’s op elkaar! Ik zag nog juist een camion met lege oplegger zijn stuur omdraaien om naast de camion voor hem te stoppen. Het was zo druk op de A11 dat niemand die in de file zat in de gaten had  dat de brug opengedraaid was!!  Op de foto hieronder zie je de slagbomen en pijlers voor de verkeerslichten boven de weg die  nog geplaatst moesten worden!( foto van 26 augustus 2017)

De meesten verwachtten zich er niet aan dat op zo’n hoogte nog een brug moet opendraaien voor een schip dat buitenmate hoog moet zijn.
Gezien je omhoog rijdt heb je eigenaardig genoeg pas zicht als het bijna te laat is! De vrachtwagens bleven rechts rijden en zo kon ik naar links uitwijken en wat dichterbij rijden .
Lang duurde het wachten niet en je zag de slagbomen  neergaan. Maar ik denk dat er velen met mij toch even geschrokken zijn. Ik ga er de volgende keer op letten of er niet eerder knipperlichten of waarschuwingen staan. Het was ook zo druk dat je meer  let op het verkeer dan op al die verkeersborden aan de kant van de weg.( wat je in feite wel moet doen.)

Maar de A11 blijft een hele verbetering voor de hele streek .
Rechtaan rechttoe in 12 minuten ben je Brugge(hangt ervan
af in welk gedeelte van Brugge je moet zijn natuurlijk)

 

In de tuin

 

Ik heb deze week zo nu en dan wat in de tuin gewerkt. Niet teveel in een keer. Een beetje dorre takken van vaste planten afknippen. Houtschors samen vegen en terug in de perken gooien. De vogels vinden het  nl. leuk om die uit de border te gooien. De laatste prei uitgetrokken en de rest van de rode bietjes.Kalk gestrooid in de groentetuin en gezien er nog regen voorspeld wordt zal het al gesmolten zijn wanneer ik echt in de tuin begin te werken.
Veel kan er verder nog niet gedaan worden. Het moet flink geregend hebben afgelopen nacht want het waterpeil in het zwembad staat verraderlijk hoog en deze morgen zag ik  serieuze plassen in het gras en onder de omheining zag ik ook veel water in buurman zijn tuin. Als het weer zacht blijft en vooral droog dan zal het hoogtijd zijn om te verticuteren. Ik heb nog nooit zoveel mos in de tuin gehad als dit jaar. Zelfs in de bloemenborder zijn er grote plakken mos te zien.

De planten trekken zich van het weer niet veel aan. Al is er hier en daar schade te bespeuren van de vorst die we kregen en zijn de sneeuwklokjes helemaal uitgebloeid, de lente laat zich al zien. De knoppen van de forsythia en van de kerselaar en de magnolia staan al klaar. De jonge aardbei plantjes hebben de winter overleefd . Alleen vrees ik voor de pelargoniums in de bloembakken. Die stonden op het punt al te bloeien en ik was op het ogenblik dat de vriesnachten er aankwamen niet fit genoeg om die in de garage te zetten.

Internationale Vrouwendag

Vandaag 8 maart is het Internationale Vrouwendag.
Ik heb er al elk jaar over geschreven . De strijd is bijlange nog niet gestreden denk maar aan de kindhuwelijken, de genitale verminkingen, de loonkloof, nog teveel vrouwen zijn slachtoffer van sexueel geweld …( klik)( klik )
De strijd voor gelijke kansen voor vrouwen en mannen gaat nog door! Het is goed dat we er elk jaar worden aan herinnerd!

 

Klasreünie

De eerste zondag van maart , dus gisteren, was er voor de 59ste keer klasreünie. Altijd een blij weerzien. De hele klas is niet meer aanwezig.Sommigen zijn nooit af gekomen en anderen zijn helaas gestorven. Van de 15 studenten die in 1959 afstudeerden aan het Kon. Lyceum in Brugge zijn we met 9 die elk jaar nog samenkomen. Niet iedereen is aanwezig want er zijn altijd wel omstandigheden waarbij er iemand niet aanwezig kan zijn.
Dit jaar waren we met zijn zevenen. De samenkomst is in Brugge in een restaurant waar we al jaren bijeenkomen. We worden er héél goed ontvangen en het eten is er overheerlijk. Waarom zouden we veranderen. Niet iedereen woont in Brugge maar het is wel centraal gelegen voor iedereen.
Volgend jaar is het een jubileum editie en daar gaan we een groot feest van maken. Daar zal je zeker nog van horen 🙂

Bij het voorgerecht heb ik nog foto’s gemaakt van het bord gerookte zalm, de garnaalkroketten en de vissoep. Maar bij het hoofdgerecht waren we allemaal zo aan het babbelen dat ik enkel nog lege borden kon fotograferen !  Irish beef  en lamskroontje. Een dame blanche en een koffie ging er als dessert ook nog in.
Het eten mag dan erg lekker zijn ,maar de hoofdmoot is toch bijkletsen en plannen maken voor een volgende reis .
Hopelijk kunnen we dit nog véél jaren samendoen!

Zo zagen alle laatstejaars( alle afdelingen)van het Kon Lyceum anno 1959 eruit. Herken je me nog?

 

Schaatsen.

Ik had zo graag een filmpje ingelast van mijn vroegere blog om te tonen dat het bijna 10 jaar geleden is dat het zo had gevroren dat er kon geschaatst worden op de Damse vaart tussen Brugge en Sluis. Het lukt me echter niet . Ik kan alleen de link hier neerzetten.
Schaatsen dit jaar zal er wel niet meer inzitten maar toen moest de schaatsgekte in onze streek niet onderdoen voor Nederland.
Ik vind het wel jammer dat er weeral eens geen Elfstedentocht zal zijn. Maar het moet mogelijk zijn en geen gevaar opleveren zoals er in onze streek een paar ongelukken zijn gebeurd met mensen die door het ijs zijn gezakt. Veiligheid voor alles!
Klik op de link hieronder om filmpje te bekijken ! De tekst heb ik gekopieerd.

http://dekindertjes.skynetblogs.be/archive/2009/01/11/damse-vaart-2.html

 

11 januari 2009

Mensenlief wat een gekte vandaag op de Damse vaart!

Het is meer dan 10 jaar geleden dat er kon geschaatst worden op de Damse Vaart van Brugge tot in Sluis. Met een paar keer klunen kon je schaatsen van Belgie tot in  Nederland.

Er was ook een wedstrijd  : fervente  schaatsers hebben tot tweemaal toe de afstand Brugge -Sluis afgelegd wat  méér dan 100 km is!

Ik geloof dat de hele streek afgezakt was naar Damme. Dochterlief en ik wilden langs de Damse vaart gaan wandelen.Toen we langs de Natienlaan naar Hoeke reden om van daaruit een stuk langs de vaart te rijden bleek het al vlug dat we niet alleen waren .Vòòr we het dorpje Hoeke konden inrijden zaten wij en al de andere auto’s muurvast. Je kon niet vooruit en zeker niet rechtsomdraaien.Er werd links en rechtsgeparkeerd en de rijweg liet niet meer toe dat er in twee richtingen kon gereden worden.De meeste mensen stapten  uit en lieten hun auto gewoon staan ,namen hun schaatsen en sledes en trokken te voet naar de Damse vaart. En de auto’s achter hen konden hun plan trekken.

 

Maar wij gingen niet schaatsen en de bedoeling was om naar Damme te rijden ,een paar kilometers  verder.Ik ben op een gegeven ogenblik uitgestapt,dochterlief nam het stuur over en ik ben een eindje verder op de weg vriendelijk aan een aankomende chauffeur gaan vragen of hij even wilde halt houden zodat mijn dochter tot aan een inrit van een stuk land kon rijden en daar dan kon omdraaien om terug te rijden. Weet je dat dat voor twee chauffeurs een héél probleem was ? De ene chauffeur zei ja maar reed door en de tweede chauffeur (dan nog een brandweerman  die mensen in nood helpen!)maakte daar een heel probleem rond en had zogenaamd geen tijd. Een bejaard echtpaar was daarentegen heel vriendelijk ,bleven staan zodat dochterlief de auto op het braakliggend stuk land kon inrijden en draaien.

 

We reden dan  terug richting kust om vandaaruit naar Brugge te rijden. Alsof we het aanvoelden reden we niet naar Damme maar sloegen het dorp ervoor in (Oostkerke),parkeerden onder de kerktoren en gingen te voet naar de Damse vaart.Was me dat een goed idee !De auto’s reden zich ook hier muurvast.En als koppige ezels stonden ze in file in beide richtingen. Geen één die het verstand had om aan de kant te parkeren zodat er tenminste één rijrichting voort kon rijden. Was me dat een wirwar van auto’s in één van de stille dorpjes rond Damme.Zelfs als voetganger geraakte je niet vooruit of je moest op gevaar in de gracht te belanden op de kant lopen. 

Om aan de Damse vaart te geraken stapten wij en met ons vele anderen dwars door de velden om over een bevroren gracht te springen en de berm op te klauteren . Maar eenmaal boven werden we vergast op een prachtig uitzicht van schaatsende en wandelende mensen.Ik heb een hele reeks foto’s in een album gestoken. Kijk je even mee.

 

Foto’s maken was niet gemakkelijk met de lage zon en de weerkaatsing op het ijs. Maar kom het is de bedoeling om een sfeerbeeld te geven.

Er werd geschaatst in beide richtingen, er liepen goed ingeduffelde mensen te wandelen met kinderwagens, kinderen op sleetjes getrokken door enthousiaste ouders, er werd ijshockey gespeeld, een meisje maakte professionele pirouettes, een jongen fietste op het ijs met een sleetje erachter.

Ter hoogte van bruggen moesten de schaatsers het ijs af en op rode lopers liepen ze over de weg naar de andere kant van de brug om daar verder te schaatsen. Ter hoogte van het restaurant Siphon moesten de schaatsers terug een heel eind “klunen”over de twee kanalen, de blinker en de stinker, wat een hele opstopping van het autoverkeer betekende. Langs één kanaal zag je een kilometers lange rij auto’s geparkeerd staan.

Langs de vaart stonden er hier en daar stalletjes waar je koffie, warme chocolademelk , gluhwein en allerlei jenevertjes kon drinken. Daar werd gretig gebruik van gemaakt. Wij hielden het bij een warme chocomelk  .

We wandelden nog een stuk richting Damme maar gezien de zon al erg laag stond ,hebben we halverwege rechtsomkeer gemaakt. De gedachte dat we met het vallen van de avond opnieuw in een monsterfile konden terecht komen leek ons niet zo leuk.We vonden een rustige landweg langs het Kasteel van Oostkerke om terug naar de auto te gaan. De zon gloeide al erg laag tussen de bomen langs het kanaal.

We hadden ondertussen al vernomen dat alle toegangswegen naar Damme afgesloten waren en dat er een   50 000 bezoekers waren afgezakt naar de Damse vaart. Ppppffff. Iedereen gek geworden!! Wij incluis.

In elk geval was het een enige gebeurtenis ,wie weet hoe lang we weer op “schaatsen op de Damse vaart” moeten wachten. We kwamen een glunderende burgemeester tegen die met zijn familie langs de vaart wandelde. Hij zag dat het goed was en ik knikte van ja, wat zijn glimlach nog breder maakte!

 

 

 

 

 

 

ijzel en sneeuw…

…en de gevolgen ervan: Het gespreksonderwerp van de dag en het belangrijkste item op de TV.
Uitgerekend op deze dag kwam de oudste zoon op bezoek. Erg lang is hij niet gebleven. Hij is hier komen aanglijden en is ook al glijdend terug naar de Westhoek gereden. Ik was blij toen hij opbelde om te zeggen ” we zijn goed thuisgekomen”. De tweede zoon deed er van hieruit een uur over om in Brugge te geraken . Snelheidsbeperking op de A11 wegens extreme gladheid.
We hadden deze week al ijzige koude maar vandaag daarbovenop sneeuwregen  en sneeuw. Gelukkig had ik nog  strooizout in huis en heb vlug op het pad naar de straat wat zout gestrooid. Het pad loopt een beetje af en normaal gaan was haast onmogelijk.
Deze middag was het op een halfuurtje tijd spiegelglad. En de wind zorgde ervoor dat de sneeuwregen aan de achterkant van het huis onmiddellijk bevroor aan de ramen niettegenstaande de dubbele beglazing! Korte tijd nadien is het beginnen sneeuwen.
Geen weer om buiten te komen. Mooi om naar te kijken als je binnen zit! Niet leuk voor hen die in zo’n weer de baan op moeten!

De vogels waren juist het graan aan het oppikken toen het begon te sneeuwregenen.
Foto van achter het keukenraam genomen . Ondertussen waren de tortelduifjes, de bosduiwen ,
de eksters,de kraaien en merels al verdwenen.
Die hadden het eerder in de gaten dat ik foto’s probeerde te maken. Jammer ik had die
bonte verzameling graag eens op de foto gehad.

Zo ligt de straat er nu nog bij . Ik ben benieuwd of er deze nacht nog een laagje bijkomt.