Centrale Begraafplaats van Brugge

Gisteren beloofde ik om van dit grote kerkhof beelden te tonen. Het is een  indrukwekkende begraafplaats en ook erg bekend.  In het kader van Open Monumentendag kon je je inschrijven voor een bezoek met een gids. Hier was dat wel een pluspunt. Als je niet al te veel weet over de gebruiken die er waren  op oude begraafplaatsen  en de symboliek van de grafstenen krijg je toch een héél ander beeld hoe het er vroeger aan toe ging en waarom bepaalde graftekens geplaatst zijn.

De bevolking protesteerde aanvankelijk om de overledenen buiten de stad te laten begraven. Deels uit praktische overwegingen want wie bezat in die tijd een vervoermiddel?  Dus zij die geen vervoermiddel hadden dienden de kist te voet naar deze begraafplaats te brengen. Daarom zie je bij de oude grafmonumenten dat het allemaal begoede burgers waren. Die grafmonumenten waren niet alleen groot  maar toonden ook erg veel symbolische kernmerken .
Dat ging van obelisken ( Napoleon had een voorkeur voor Egyptische symbolen en de burgerij volgde) tot sarcofagen ( de overledenen werden wèl in de grond begraven niet in de sarcofaag),  kerkgebouwen …

Veel grafmonumenten zijn begroeid met mos en witte korstmos. Deze mogen niet verwijderd worden omdat ze ten eerste de grafstenen beschermen tegen erosie en anderzijds  toelaten dat zeldzame planten er tot leven komen. Zo zie je overal varens tussen de graven verschijnen ontstaan door de mossen. Bij het binnenkomen door het poortershuis staat een plakkaat dat er hier nergens pesticiden worden gebruikt!!


Op de grafmonumenten zie je terugkerende elementen zoals de zandloper(kan door vleugels vergezeld zijn. Soms zijn het 2 dezelfde vleugels en soms met 2 verschillende vleugels, van een duif en een vleermuis. Dit symbool verwijst naar de vluchtigheid van het leven en het verder gaan van de tijd.
Twee handen die als het ware uit elkaar glijden(symbool van de liefde die over de dood blijft bestaan of van de scheiding die door de dood tussen de geliefden is ontstaan).
De  vlam en de fakkel en het doodshoofd( symbolen die verwijzen naar het uitdoven of het einde van het leven en de vergankelijkheid).
De slang die in zijn eigen staart bijt en zo een cirkel vormt tref je op veel grafmonumenten aan : symbool van het eeuwig durende of  de wedergeboorte.
De urne zie je op veel grafmonumenten, de urne alleen of bedekt met een sluier : symbool van respect.
Een anker: symbool van stabiliteit, trouw en hoop
Op het kerkhof vind je veel klimop en dit mag niet verwijderd worden! Klimop is een eeuwig groene plant en een oud Keltisch symbool. Het verwijst naar de cyclus van de dood en de heropstanding en de eeuwigheid.
Op dit kerkhof is er een graf waar de klimop zo gewoekerd heeft dat het nu een boom is en ergens onderaan zie je met moeite een grafsteen! De overledene was destijds schilder aan het hof van Willem I. Ik heb er geen foto van want ik wist niet wat ik precies moest fotograferen!
Dan heb je ook nog de symbolen van het beroep dat de overledene tijdens zijn leven heeft uitgeoefend.

Een deel van het kerkhof is voorbehouden voor de geestelijken die in scholen,ziekenhuizen … gewerkt hebben. Indrukwekkend om al deze kleine kruisjes samen te zien staan.

Er is ook een geuzenafdeling waar mensen die niet katholiek waren werden begraven zoals de protestanten die indertijd een hele kolonie vormden in Brugge.
Ook een gedenksteen voor Duitse soldaten  uit wereldoorlog I en II. De stoffelijke resten zijn lang geleden al overgebracht naar de Duitse kerkhoven in de Westhoek.

Er is ook een ossuarium waar de stoffelijke resten  uit de oude grafmonumenten die worden verder verkocht worden ondergebracht. De gids vertelde dat het hoofdzakelijk schedels en grote beenderen waren die gevonden werden in deze eeuwenoude grafmonumenten.

Het is een uitgebreid log geworden  maar de gids wist ons van het begin af te boeien met de verhalen rond deze grafmonumenten.
Ik hoop dat het jullie lezers ook wat kan boeien. De weetjes komen van de gids en van een site over kerkhoven en de betekenis van de symbolen op internet.

Hier een deel waar de geuzen werden begravengraf van Achille Van Acker Het perk waar de geestelijken werden/worden begraven. Een enorme tombe van een liberale burgemeester die gelovig was: Een kruis op het hoofdeinde.
Liberalisme en katholicisme gingen niet samen vroeger!! Het graf van Guido Gezelle. Weinig ijzeren kruisjes Dit is enkel een gedenksteen van een priester.
De vrouw zit tegen een afgebroken pilaar. Haar man is overleden.Met mos overgroeid. Niets is nog leesbaar.
Maar het mag niet gekuist worden! Dit grafmonument valt op  door zijn lettergebruik.
De nieuwe eigenaars hebben een tekst  erop laten beitelen.
Alleen de letter N is geschilderd.
Gebeitelde letters slijten af en Nooit zou in de toekomst Ooit kunnen worden.Een kerk als grafmonument Ook een opnieuw gebruikt grafmonument. Klimop dat niet mag verwijderd worden! Hier ligt een bekende dokter uit Brugge met zijn vrouw begraven.
Hij gebruikte het familiegraf van de voorouders van zijn vrouw en liet er witte kruisjes op zetten
van al de vroeger overleden familieleden.
Pickery een bekende beeldhouwers familie Het kleine  grafmonument is over gekocht en 1 persoon is er begraven.
De naam van de tweede persoon( nog in leven) staat er al op.In het midden een afgebroken obelisk: het afbreken van het leven. Hoofdman van de schuttersgilde St Joris

Deze grafsteen is 150 jaar oud en de man heeft jaren vòòr zijn overlijden
moeten pleiten om dit als zijn grafsteen te mogen gebruiken!

 

 

 

30 gedachtes over “Centrale Begraafplaats van Brugge

    • Ik vind niets sinister aan een kerkhof. Het is een plek waar rust van uitstraalt en waar je eigen leven even stilstaat . Want als je geliefden heb die er begraven liggen dan leef je een ogenblik terug in het verleden dat je samen met die geliefden hebt gedeeld. Toen mijn man pas gestorven was , ging ik meer dan vroeger naar de parkbegraafplaats hier. Ik deed dan een wandeling door al de tuinkamers , las hier en daar de opschriften , de gedachtenissen of gedichten, bleef even staan bij het graf van bekenden. Uiteindelijk kwam ik dan bij de urneperken en zocht de honingraat waarachter zijn urne stond. Ik stelde hem gerust dat ik de draad van het leven terug had opgenomen en dat het goed ging met de kinderen en kleinkinderen.
      Op zo’n oud kerkhof zoals in Brugge word je bewust dat hier mensen begraven liggen die lang geleden ook leefden ,liefhadden en rouwden voor vrienden /familie die vòòr hen gestorven waren…

      Like

  1. Daar zitten echt wel kunstwerkjes bij zeg.. wauw! Mooi die oude graven!
    Maar dat van die N.. dat is volgens mij toch wel andersom.. de verf zal veel eerder afslijten dan de gebeitelde letters..! en dan komt er dus inderdaad ‘ooit’ te staan. 🙂
    Groetjesss!

    Like

  2. bedankt voor de mooie reportage
    enkele kleine rechtzettingen
    -De gebeitelde letters verdwijnen niet maar de N van nooit is geschilderd en zal met de tijd verdwijnen
    -de priester waarvan je het graf toont ligt niet begraven onder het grote kruis, maar wel Amadée Arborio Carrezané waarvan een gedenkteken naast het graf van de priester werd aangebracht 40 jaar na zijn dood

    Like

  3. Het is iets wat ik ook graag doe, Magda, ronddwalen op die oude begraafplaatsen. Deze begraafplaats in Brugge lijkt me ook bijzonder interessant, daar wil ik ook nog eens naartoe. Ik heb hier vandaag ook één en ander bijgeleerd. Dat het mos en de klimop op de grafzerken niet mogen verwijderd worden, wist ik niet. Ik dacht dat het puur verwaarlozing was. Sommige grafsymbolen kende ik wel, maar niet allemaal. Zo ben ik vandaag alweer wat wijzer geworden. 🙂
    Groetjes !

    Like

    • Ik heb ook veel bijgeleerd bij dit bezoek en dat dank zij de gemotiveerde gids. Nu bekijk ik oude kerkhoven toch met andere ogen! Ze zijn dus niet verwaarloosd maar de natuur mag er zijn gang gaan.En eenmaal het ging over de symbolen die je op de graven ziet, heb ik me daar toch echt even in verdiept! Ik ben er zeker van dat ik bij een volgend bezoek aan een oud kerkhof op deze s ymbolen zal letten

      Like

  4. een bijzonder interessant logje Magda…

    en met prachtige foto’s geïllustreerd..

    zo’n begraafplaats met zijn symbolen zegt veel over het leven ..

    en zo’n gegidst bezoek geeft er meteen een andere kijk op

    bedankt voor dit mooie logje

    prettige dag

    Like

    • We hadden geluk met het weer.De zon was er wat een pluspunt was om in de schaduw foto’s te maken! Gefilterd zonlicht viel binnen en soms kreeg je wat diffuus licht alsof er nevel hing. De gids was hier zeker op haar plaats want over de rituelen van vroeger wist ik toch maar weinig. Ik wil er nog eens naar toe maar dan alleen,zodat ik mijn tijd zelf kan indelen. Nu was het wel hollen want de groep wandelt verder terwijl jij een foto wil nemen en zoekt hoe je die best neemt

      Like

  5. Eerlijk gezegd ik zal nooit tussen begrafenissen lopen. Ik vind het heel triest. Brrr.. Sorry. Wel zo is je hebt wel interessant verhaal bij gezet. Deze kerkhof ziet mooi uit. En mooie foto’s.

    Like

  6. N.a.v. je bezoekje aan mijn blog en je reactie ben ik op jouw blog terecht gekomen. Ik zal zeker vaker terug komen. En interessant stuk over begraafplaatsen en de symbolen.
    In mijn woonplaats is er ook een mooi oud kerkhof waar ik graag rondwandel en de prachtige grafzerken bewonder.

    Like

  7. Wat een mooie foto’s heb je daar gemaakt, ik ben weg van die eerste.
    Wist niet dat Brugge zo’n interessante begraafplaats had.
    Ik ga de komende dagen ook naar een heel interessante, maar komt wel veel later aan bod op mijn blog.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s