De uitstap op paaszaterdag: het station Luik-Guillemins

De tentoonstelling van het Terracotta leger ging door in één van de grote zalen in het station zelf. Natuurlijk heb ik daarna in dit station rondgewandeld en heb er een massa foto’s genomen. Ik vind het lijnenspel van dit station zo fascinerend. Terwijl mijn reisgenoten ergens in het station een koffie gingen drinken heb ik rondgelopen op alle verdiepingen van dit station! Op een bepaald ogenblik lijk je weer op het gelijkvloers te zijn , maar dit is niet zo. Het station ligt tegen een helling, er is ook  een parking en van daaruit kun je het station eveneens  betreden.

Dit station wilde ik absoluut eens met eigen ogen zien en er in ronddwalen.  De Spaanse architect Santiago Calatrava kwam als winnaar uit de bus bij een internationaal concours voor de aanleg van een nieuw station in Luik.
Ik had van deze architect in Lissabon een station gezien dat er ook futuristisch en helemaal anders zag dan de meeste stations: Gare do Oriente , één van de belangrijkste stations van Lissabon . Het station werd geopend in 1998, ter gelegenheid van Expo ’98.Verleden jaar waren wij met zes vriendinnen op vakantie in Lissabon en gingen op een dag het grote aquarium bezoeken dat niet zo ver van dit station lag:

In 2009 kreeg Luik dus een gloednieuw, futuristisch ogend treinstation: Liège-Guillemins geheten. Het gebouw is gemaakt van glas, beton, staal en blauwe hardsteen. De overkapping is 160 meter lang en 35 meter hoog en maakt een magistrale science fiction-achtige indruk. Het geheel lijkt eerder op een ruimteschip dan op een treinstation, terwijl anderen het vinden lijken op de vleugels van een engel, een golf (in zee) of zelfs een nomadentent in de woestijn.

Luik Guillemins is bedoeld als symbool van openheid. Bij het gebouw van Calatrava is daarom geen barokke façade aanwezig. De binnenkant van het complex is om diezelfde reden niet direct afgescheiden van buiten en bezit geen pijlers maar bogen (39 in totaal). Er is werkelijk geen verticale muur te zien. De robuuste façade die veel stations altijd kenmerkte, is vervangen door een vloeiend en luchtig transitiegebied waardoor de bezoeker het complex betreedt op weg naar de perrons. ( informatie uit verschillende bronnen op internet)