Poezen

 

20170209_192431

Het is al een tijdje geleden dat ik het nog over Vlekje had. Ons dametje wordt in het voorjaar 18 jaar! Ze is wel een beetje stram in één achterpootje en als ze in haar mand of in de zetel ligt strekt ze dat pootje steeds uit. Wanneer ik merk dat ze bij het lopen erge last heeft, mag ik haar een pijnstiller geven. De  dierenarts  heeft een soort pasta meegegeven die ik in haar eten moet doen.

Tijdens de wintermaanden is ze met geen stokken buiten te krijgen zodat ze ook weinig beweging heeft wat haar stramheid ook geen deugd doet. De laatste weken staat ze af en toe aan de achterdeur en hypnotiseert mij tot ik die deur opendoe. Dan loopt ze even buiten. Vlekje is gewoon dat die deur altijd openstaat buiten de wintermaanden . Maar nu is het daarvoor toch te koud . Zodra ze ziet dat ik de deur tegenaan laat staan is ze al terug. Zelf krijgt ze de deur niet meer open, dus speel ik dan maar voor portier.
Deze namiddag heb ik even de plantenborder  aan het pad naar de voordeur wat opgeruimd. Uit de wind en in de zon! Dan komt Vlekje ook naar buiten en zit ze op de mat aan de voordeur rond te kijken. Maar ik naar binnen , is ook zij naar binnen .

Onlangs was er een probleem met haar stoelgang. Wellicht ook voortvloeiend uit het feit dat ze te weinig beweegt. Ze eet veel en drinkt veel, dan is het toch normaal dat er ook stoelgang moet zijn. De dierenarts heeft een laxeermiddel meegegeven. Ze blaakt van gezondheid zegt hij , alleen is ze veel te dik. Maar op haar leeftijd begin ik er niet aan om haar op dieet te zetten.

vlekje
Zie ze genieten in haar mandje op de vensterbank!

flappie1

Ik heb ook nog verteld dat ik een buitenpoes heb. Een paar jaar terug kwam die hier in de tuin , helemaal verwaarloosd en graatmager. In het voorjaar verloor ze aan weerszijden van haar lijf haar totale vacht . Ze liep dan een tijdje rond  met twee lappen want de huid kwam maar langzaam helemaal los . Onder die lappen zag je kort haar dat terug groeide. Een buurvrouw kreeg het voor mekaar om die lappen af te knippen. Tegen de zomer had die poes opnieuw een mooie vacht met halflang haar. Het volgende jaar was het weer van hetzelfde. Ik kon Flappie, want door die flappen kreeg ze de naam flappie, ook eens  bevrijden van die twee stukken huid aan weerszijden. Elke dag wat aaien en ondertussen een stukje afknippen. Dat ging niet zo gemakkelijk want het was precies leer waar je in knipte.

Het is een poes die negen op tien keer achtergelaten werd, want ze is niet echt wild maar eerder schuw. Ze blijft altijd in de buurt en heeft voor de eerste winter het aangedurfd om in het tuinhuis in een mand met een dekentje te slapen . Zelfs bij die koude dagen die we kenden  kroop ze in haar mandje. Ze laat zich aaien als je haar voorzichtig nadert en ik borstel haar regelmatig en ik hoop dat ze dit jaar niet weer haar vacht verliest. Wanneer de achterdeur openstaat komt ze in de keuken tegen je benen wrijven. Bij een bruuske beweging is ze terug naar buiten. Ik ben benieuwd of ik ze ooit zo tam kan krijgen dat ze binnen komt en blijft.

Een beetje sneeuw

De  winterprik bracht aan de kust een beetje sneeuw. Een dun laagje . Het bleef liggen op het gras maar niet op het voetpad noch op straat. Gisterenavond begon het te sneeuwen en het is blijven sneeuwen tot ver in de namiddag vandaag.
Natuurlijk vlug een paar foto’s genomen  gisterenavond.    het-sneeuwt

Ik was deze voormiddag even met de auto een paar boodschappen halen en ik reed  langs een andere weg naar huis. Zoals je ziet lag er tegen de middag niet meer zoveel sneeuw. Maar dat beetje sneeuw en die nevel geven een speciale wat dromerige  sfeer weer!

mist

mist1

In de tuin vond ik tot mijn verrassing al sporen van de Lente!

het-sneeuwt1

Ik zag paaslelies, mahonia, lelies, sneeuwklokjes, helleborus

het-sneeuwt2

Een winterprik!

De hele week al koud en ongezellig. Het was vanmorgen -5° om 8.30 uur. En weeral die nevelige lucht . Ik hoopte dat het wat zou opklaren in de loop van de dag , maar dat deed het niet. Ik had helemaal geen zin om de deur uit te gaan en boodschappen doen was ook niet echt noodzakelijk. Voorraad genoeg in huis.
Tijdens de wintermaanden alle dagen een wandelingetje  maken om verse lucht in te ademen, raden ze aan. Verse koude lucht ja , maar of die lucht zo gezond is zoals nu bij nevelig weer ! Het ruikt naar mazout en verbrand hout… Daarenboven loopt de griep rond en ik ben al zo blij dat ik tot nu toe gespaard ben gebleven van allerlei winterkwaaltjes. Andere jaren lag ik altijd in de lappenmand in december /januari. Ik wil het deze keer zo houden. Dus liever geen drukke plaatsen opzoeken en niet gaan wandelen bij nevelig weer.

Maar niet getreurd het mooie weer zal er wel komen ! Binnenshuis is er altijd wel iets te doen. Zo heb ik een kleerkast opgeruimd -waar reservekleren liggen als de kleinkinderen op bezoek komen – op wat pyjama’s, sokken en zwembroeken na. Allemaal te klein geworden, ik kan ze beter weggeven aan mensen die het wel nog kunnen gebruiken. Als ze nu komen hebben ze reservekleren mee. Je trekt ze niets meer aan wat ze zelf niet graag zien  😉

20170210_190232
De poetsman heeft donderdag de twee frietpotten onder handen genomen . Een werkje waar ik enorm tegenop zie. Na het bakken van oliebollen moest ik het vet wel vernieuwen. De twee potten blinken van binnen en van buiten en ik kreeg er nog een tip bij komende van zijn moeder nl een diepvrieszakje over het bedieningspaneel trekken zodat die minder vlug vettig wordt! Ik heb ’s avonds voor mezelf een portie frieten gebakken in nieuw vet en in een blinkende frietpot!!

Zelf boende ik die dag eens extra wat meubels. Die kunnen dat verdragen met de verwarming die nu op volle toeren draait en alles laat uitdrogen. Ik liep ook rond  met een vochtige doek( ik heb daar ooit eens een log over gemaakt, welke hekel ik heb aan afstoffen. Daar kun je je eindeloos mee bezighouden…) (klik)

20170209_191917

Maar wat ik het meest heb gedaan is verstelwerk. Dat wordt zo gemakkelijk uitgesteld . Als een van de kinderen iets te herstellen heeft begin ik er meteen aan  en neem ik alles mee wat hier ook nog te wachten ligt . Eenmaal alles gedaan, was ik tevreden over mezelf. Daar kruipt ongemerkt veel tijd in, ik deed er toch een paar namiddagen over. Daarna had ik geen zin meer om te bloggen.

20170209_192240

En om het leuker te maken heb ik een paar keer poffertjes gebakken. Niet de klassieke bolletjes maar gewoon een klein beetje deeg in de pan waar ik pannenkoeken inbak . Het uitzicht is anders maar het is even lekker.
Zo ging ik met een pakje poffertjes op de koffie bij een lieve tante die hier een paar honderd meter verder woont. “Niks meebrengen ” zegt ze altijd als ik opbel of het haar past. Maar ze zegt nooit neen als we dan samen een kopje koffie drinken, :-). Ze is vooraan de negentig en nog  flink voor haar leeftijd.

img_1024

En om deze week te eindigen heb ik super goed nieuws gekregen. Cédric is in alle vakken  met onderscheiding geslaagd in zijn examens van het 1e semester aan de faculteit geneeskunde en gezondheidswetenschappen. Dat mag toch wel even vermeld worden . Oma is trots!!!

gefeliciteerd

 

 

Torentjes

 

 

Ik dacht terug aan een belofte om eens te tonen hoeveel huizen en appartementsgebouwen er tegenwoordig een torentje hebben.  Dikwijls gewoon als versiering of soms als balkon. Het schoot me ook te binnen dat ik al bijna 40 jaar kijk op een klokkentorentje bij onze overbuur. Soms zie je die op één van mijn genomen foto’s zoals hier bij de herfstkleuren  van de esdoorn. Dit klokkentorentje werd vroeger héél veel gebruikt door de buurman om zijn bv. kinderen naar huis te roepen als ze in de wijk aan het spelen waren. Wij kenden op den duur het ritme van hun leven door het klepperende klokje.: Opstaan, schoolgaan, spelen, eten ,slapengaan…. Nu maakt het géén geluid meer.

20161026_090937

torentjes1 torentjes2torentje1

Al deze torentjes zie je bij recente gebouwen in de vier deelgemeenten .

torentje

Bij dit torentje vraag ik me af of er soms geen lift in zit.

torentje2

Deze toren hoort bij het Sociaal Huis ( OCMW)
en is goed te zien tot ver in de omtrek.
Het adres: Kraaiennest plein ! Heel toepasselijk !!

Een week met veel downs

20160822_154819

Ik spreek niet over de kleine tegenslagen die je in een huishouden tegenkomt: het lint van een rolluik dat ineens afknapt omdat de veer in de rolhouder openspringt. Een knal van formaat als het rolluik naar beneden valt. Of de droogkast die ineens  zo’n snerpend geluid maakt dat je zin hebt om te schreeuwen . Het helpt niet als de zoon de droogkast openvijst om te zien of er iets loszit. Dat wordt dus een nieuwe aankopen. Dat zijn materiele zaken die je kunt herstellen.

Maar als je een telefoon krijgt dat iemand die al een tijdje ziek was overleden is dan krijg je een duw. Je wist dat het er zat aan te komen , toch overvalt je zo’n nieuws. Veel te jong, pas 53 jaar. Het blijft in  je hoofd rondmalen.
Als je dan een mailtje krijgt dat het hart van een excollega’s vrouw het begeven heeft na een paar operaties dan krijg je nog eens een duw.
Bij de overlijdens in het plaatselijk advertentieblad lees je dat je bloemist waar je regelmatig een bloemetje gaat kopen als je een mooi plantje of boeket aan iemand wilt geven er niet meer is.
Dan denk je nu is het toch wel genoeg geweest in die ene week.

Het emotionele zit ook in de begrafenisdienst waar je de familie begroet met een krop in de keel. Bij de man van 53 jaar gebeurde de burgerlijke begrafenisdienst in de aula van het crematorium waar ook de dienst heeft plaatsgehad van opa nu meer dan 4 jaar geleden. Ik was er sedertdien niet meer moeten zijn. Het heeft me meer aangegrepen dan ik had gedacht.
Er zijn geen woorden om te beschrijven wat er op dat moment allemaal door je heengaat. Ik heb mijn tranen de vrije loop gelaten…voor de man van 53 jaar en voor opa.

Solden!

solden%25-shutterstock-531213562_0

Ik heb het niet kunnen weerstaan en ben op de voorlaatste en laatste dag van de solden toch eens gaan snuisteren of er nog iets interessants te vinden was. Natuurlijk is er altijd wel iets dat je graag ziet en als je dan geluk hebt dat het er nog in jou maat is, dan kun je dat toch niet laten liggen. Met verlies verkopen mag niet  maar ik denk dat er toch niet veel meer winst zal op zitten op artikels die zelfs tot -70% afgeprijsd zijn.

Ik ontving op de dag dat ik  op soldenjacht ging nog een bon van 10 euro van een winkel in Sluis( waar ik wel eens iets ga kopen). Dus daar eens gaan kijken of ik werkelijk 10 euro bovenop de soldenprijs ging krijgen. Ik vond een paar bloesjes en een paar Tshirts aan de helft van de prijs , ook  een cardigan en een donkerblauw doorgestikt jasje, ideaal voor het komende voorjaar . Daarbovenop kreeg ik inderdaad 10 euro vermindering bij afgifte van die waardebon. Winterkoopjes noemen ze dit , maar de meeste kledingstukken die ik kocht zijn meer bedoeld voor het voorjaar.
Ik vertelde dit aan een vriendin (met wie ik elke maand een namiddag op stap ga) en zij had ook die 10 euro waardebon ontvangen. Dus een goede reden om vandaag nog eens naar Sluis te rijden. Het regende de hele namiddag en het was niet leuk om door het stadje te lopen. Het was er ook erg verlaten. Maar ons doel was shoppen in die bepaalde winkel en daar regende het niet. Ook zij vond een paar artikels aan de helft van de prijs en ook zij kreeg die 10 euro korting!
Beiden waren we tevreden over onze aankopen . We konden het in alle rust doen , geen gedrum en gegraai in de bakken of rekken. Ik ben ook overtuigd dat ik geen nutteloze aankopen heb gedaan, want ik heb alles rustig kunnen bekijken en passen.

naamloos

Tasjes kun je vergeten. Ze vragen je of je een tasje mee hebt zo niet moet je betalen voor een tasje. Het tijdperk van tasjes waar je nadien kunt mee pronken met de naam van de winkel erop zijn aan het verdwijnen. Ik ben het al gewoon en zorg er steeds voor dat ik een grote tas (die ik eerder in een winkel heb gekregen bij een aankoop) opgerold in mijn handtas bij me heb. Is het niet veel , het is toch een kleine stap ter bescherming van ons milieu.