Bouwen vroeger en nu

De avond van die mooie zonsondergang  (ik postte er  in het vorig logje een foto van) zat ik boven door het  raam naar buiten te kijken  hoe de werkzaamheden vorderden aan de woning van onze ex-buurtjes. Toen zag ik reeds dat het een mooie zonsondergang ging worden want de witte wolken kregen al een rozige gloed.
De grote treurwilg die slechts half gesnoeid is( ik zag mijn neef niet meer terugkomen om verder te snoeien. Eerst was hij snipverkouden en daarna onderging hij een oog operatie 😦   ) heeft lang zijn bladerdak behouden maar is nu helemaal kaal. Zoals de boom er nu bijstaat is het hoognodig dat de takken gesnoeid worden. hij heeft nu alle plaats om weids in alle richtingen te groeien. Terwijl ik aan het mijmeren was aan wie ik het nog kon vragen om -vòòr we een eventuele harde winter krijgen -de boom verder te snoeien , werd mijn aandacht getrokken naar de twee gebouwen op de achtergrond.

 

boom

Het linkse gebouw dateert van ruim 30 jaar geleden en het rechtse gebouw dateert oorspronkelijk ook van dertig jaar geleden maar is onlangs tot aan het plafond van het gelijkvloers afgebroken . Daarna werd er een soort houten kubus opgebouwd en zijn ze nu al maanden bezig om dit te isoleren en af te werken. Zo’n bouwstijl hoort volgens mij meer thuis in het nabijgelegen industriepark maar niet echt in een villawoonwijk. In de wijk is dit nu het derde bouwsel in die trant. Mooi kan ik het niet noemen maar het zal wel praktisch zijn.
De fermette stijl is wat voorbij, toen kwamen de villaatjes met velux daken met op het gelijkvloers  grote ramen en nu deze kubusachtige woningen.
Zo is er regelmatig een andere trend. In het centrum van onze gemeente  worden praktisch alle nieuwbouw appartementen in normandische stijl gebouwd met veel houten terrassen en klokkentorentjes. Bij de opkomst van Knokke hebben de Engelsen die bouwtrant meegebracht maar na de tweede wereldoorlog zijn praktisch al die woningen afgebroken en werden er stijlloze appartementen op gezet . Nu grijpt men terug naar die bouwtrant!  Een idee om daar eens een fotoreeks van te maken!

Maar wat ik met die foto’s wil aantonen is  het volgende: Dertig jaar geleden bouwde de eigenaar van de linkse woning op zijn perceel een alleenstaand huis met een plat dak. Hij is van stedenbouw verplicht geworden om er een dak op te bouwen èn om de muren wit te schilderen! Uiteindelijk heeft hij er een klein dak op laten bouwen. Nu dertig jaar later wordt precies aan de overkant een mastodont van een woning gebouwd met ….een plat dak!! Palend aan deze woning is er nog een volume met een plat dak bijgebouwd.

Er kan wel veel veranderen in dertig jaar !!!

huizen

 

Dat zie je niet elke avond!

zonsondergang

Ik had het druk deze week maar om de blogstilte te doorbreken toon ik een speciale zonsondergang ! Eentje die je niet zo vlug vergeet.
Vlak vòòr we de mistige en grijze dagen kregen , was er een heldere dag en tegen de avond kleurde de blauwe lucht zachtjes  roze om over te gaan naar diep oranje. Het duurde niet lang want de zon daalde heel vlug en het was donker. Ik was graag naar zee gereden om de zonsondergang daar op beeld te zetten. Ik zou het niet gehaald hebben zo vlug viel de avond in. Ik heb foto’s gezien die anderen hebben gemaakt aan zee. Fantastisch!

Het hele jaar door strandredders

Onlangs plaatste de firma Aertssen in samenwerking met de gemeentelijke technische uitvoerende diensten het beeld Soccoristas de Biarritz X-X van de Spaanse kunstenares Aurora Canero op een duintop in het Directeur-generaal Willemspark. De bronzen sculptuur van 570 kg werd met een hijskraan omhoog gehesen en daarna op een betonplaat stevig verankerd.

Voortaan wordt het strand tussen Heist en Duinbergen 24 uur op 24 uur bewaakt door dit onafscheidelijke reddersduo !

Afbeeldingsresultaat voor strandredders beeld van aurora canero

De sculptuur stelt een vrouw in badpak en een man in zwembroek met verrekijker om de hals voor die vanop een reddersstoel turen naar de horizon. De blauwe pet en badmuts van het duo zijn opvallend bij het metaalkleurig beeld.

Vroeger stond de sculptuur al op een andere locatie in Knokke, maar het gemeentebestuur vond dat het beeld perfect paste in de duinen van Duinbergen. Ik heb op mijn vorig blog gezocht naar deze sculptuur die ik in de Oosthoek in de tuin van een villa heb gezien, maar ik vind het niet terug. Ik vond het een vreemde plaats om dergelijk beeld aan te treffen. Het stond opzij van de woning en ze tuurden  over het duinlandschap en de polders. Ja nu staan ze werkelijk op een ideale plaats

Het beeld 'Soccoristas de Biarritz X-X' van de Spaanse kunstenares Aurora Cañero is nieuw op het strand. - Foto Benny Proot

Een vroeg Kerstfeest!

Gisteren heb ik bijna iedereen( één kleindochter kon niet komen) bijeengekregen voor het familie kerstfeest. We moesten geen moeite doen om in de sfeer te komen. De lichtjes buiten had ik aangestoken en omdat het grijs en mistig weer was waren  die tegen de middag al goed te zien  en dat gaf toch een gevoel van  ” Welkom ” !

Ik geloof dat iedereen in opperbeste stemming was,want er werd de hele  dag wat afgelachen met doldwaze grappen. Het was ook al een tijdje geleden dat we allemaal samen waren.

kerst

In het midden staat Margaux , mijn achterkleinkind. De foto  is niet scherp omdat ze nogal veel bewoog en zwaaide . Maar ze was zo grappig in haar elfenjurkje, dat ik die toch maar plaats. In april wordt ze twee jaar. Echt een kerstplaatje!  De oudste kleinzoon was pas een paar dagen terug uit Ierland , die wilde het feestje niet missen. Ook de gastmeisjes resp. uit Frankrijk en Turkije waren er ook bij. Twee lachebekjes!  Voor zover ik ze mooi op foto heb kunnen krijgen nog de overige leden van de familie.

Elk jaar is het een probleem om een passend geschenk te vinden voor iedereen. Ik heb dit verleden jaar al opgelost door iedereen hetzelfde te geven (of toch ongeveer).Verleden jaar was het iets uit de winkel van Rituals. Dit jaar had ik een idee gekregen toen ik deze zomer op de folklore markt rondwandelde en een mevrouw zag die demonstreerde hoe ze op handdoeken, lakens, kussens… tekeningen en namen borduurde met een borduurmachine. Ze woonde in onze gemeente  dus gemakkelijk om contact op te nemen.

Kijk hieronder eens wat iedereen (= 18 personen) heeft gekregen : een gepersonaliseerde badhanddoek . Op iedere badhanddoek was hun naam geborduurd. Ik was echt verrast dat er zo enthousiast op gereageerd werd. Ik had die allemaal in  verschillend kerstpapier ingepakt en na het eten moest iedereen zijn pakje zoeken ( er hing een naamkaartje aan elk pakje) en dan allemaal terzelfdertijd openen. Best grappig hoe het papier eraf werd gescheurd, ’t was van om ter eerst , 🙂
Zie je het enthousiasme op de foto  hieronder. Ik bespaar jullie de andere foto’s anders wordt het hier een badhanddoeken verhaal 🙂

kerst1

Ik begin er niet meer aan om voor zoveel mensen zelf te koken  en zeker niet meer sedert opa overleden is. Ik bestel bij een keurslager alles en dit jaar had ik gevraagd of ik het warm kon ophalen. Dit kon omdat het nog geen feestweekend was!( Volgend jaar vieren we kerst ook zo vroeg daarvoor alleen al, hahaha, geen uren in de keuken staan , zelfs niet om het eten op te warmen)

Deze keer was het parelhoen in fine champagne saus met druiven, een enorme groentekrans en natuurlijk mochten de veenbessen en gestoofde peertjes ook niet ontbreken. De kroketjes die de beenhouwer zelf maakt  was het enige wat er moest klaargemaakt  worden en die had ik op voorhand opgehaald en toen het eten werd opgehaald maakte ik de kroketten ondertussen al klaar. De oven was nog warm want we hadden warme hapjes gemaakt als voorgerecht en  dochterlief had de borden voorverwarmd in de oven . Maar die borden waren zo heet dat er eentje zijn mouwen van zijn pull gebruikte om het bord vast te houden. En de schalen met de gerechten die in een speciale  koffer staken waren ook zo heet , gewoonweg niet mogelijk om die schalen op tafel te plaatsen. Maar ten huize dekindertjes weten ze daar wel raad op. Iedereen hielp met de schalen in de keuken op het aanrecht te plaatsen waar er vlug keukenhanddoeken waren gelegd om de keukenbladen niet te schroeien en daar kon iedereen zijn eigen bord volscheppen! Dat was nogal een leuke bedoening. En als je nog wilde opscheppen waren die schotels nog altijd erg warm.

kerst2

Vòòr iedereen ’s avonds huiswaarts keerde werd de living terug op orde gesteld , want de meubels waren wel van plaats veranderd . Twee tafels waren bijgezet zodat iedereen gemakkelijk kon zitten . Veel handen maken het werk licht en als ik de deur achter hen sloot was het huis weer in zijn gewone doen en de keuken opgeruimd. Dank je wel lieve kinderen en kleinkinderen!

 

Familiefeest

Dit jaar zijn we er vroeg bij om Kerst te vieren , maar vandaag paste het bijna voor iedereen om hier te zijn. Dus doen maar  dacht ik. Het is vooral voor de gezelligheid én om iedereen samen te krijgen in de meest sfeervolle maand van het jaar. Dan maakt het toch niet uit op welke dag je dit familiegebeuren viert. In ons hart is het vandaag Kerst ! Verslag volgt nog.

merry-christmas

Point Final

Neen neen ik zet er geen punt achter. Het is de Seniorenvereniging die er voor 2016 een punt achterzet. Elk jaar doen we dat  en afgelopen zondag was het weer zover :
Een koffietafel  en een attractie om het jaar af te sluiten en eens achterom te zien wat we allemaal gedaan hebben.

Dit jaar hadden we als attractie een man uitgenodigd die de senioren aan het zingen en dansen zou zetten. We hielden ons hart vast en vreesden dat dit niet zou aanslaan. Maar wat moet je elk jaar voor nieuws uit de mouw schudden. We hadden al sketches, moppentappers, zingende marktkramers( zoals in vroeger tijden en dat was erg leuk geweest)… Ons budget is ook niet zo groot en sommige artiesten vragen echt veel geld voor een  paar uur volks entertainment en dan spreek ik niet eens van bekende artiesten.
Maar het is zò goed uitgedraaid dat er gezongen en gedanst werd , en achter elkaar gelopen dwars door de zaal en erbuiten. De fotograaf van dienst had de handen vol om  foto’s te maken. De muzikant had ook de handen vol om aan de verzoekjes te voldoen en hij zag dat hij met actieve senioren te doen had  want de rock and roll, de chacha , line dance  en meer…kwamen aan bod. Hij bleef maar spelen en veel langer dan waarvoor hij betaald werd. Eigenlijk best leuk voor hem ( en goeie reclame)dat er zoveel ambiance was.

Maar het bestuur had gezorgd voor een goeie en  lekkere omkadering! Cava ,fruitsap, koffie, advokaat en taart!!
Dat helpt ook mee aan de ambiance  😉

point-final

dsc_0035

 

point-final1

Het was een fijne namiddag en iedereen ging tevreden naar huis.

dsc_0044 

Voor de komende weken
Prettige Feestdagen !

Beeldengroep in de tuin van het Cultuurcentrum

In de tuin van het Cultuurcentrum Scharpoord in Knokke-Heist werd onlangs een beeldengroep van Fred Bellefroid onthuld. Het kunstwerk is een eerbetoon aan de vier stichters, allen reeds overleden, van Scharpoord. Zij staan er vlak vòòr het gebouw dat zij in de jaren 70 hebben laten optrekken. Toen vond ik het Cultuurcentrum een lelijke betonnen blok. Maar met de jaren heeft die betonnen blok een ziel gekregen , het is een open huis geworden. Of komt het misschien omdat je eraan went?

8d7951ffb9cca62f7882780e2abc7830-500x286foto van internet

img_0564

De bronzen beelden stellen wijlen burgemeester Eugène Mattelaer met zijn dichtbundel “Nooit de moed opgeven” in de  hand voor(helemaal rechts op de foto) , cultuurschepen Eric Ruysschaert met de onafscheidelijke sigaar  en zijn strikje( eerste rechts van de bank), Toon Ghekiere voorzitter van de Cultuurraad ( helemaal links) )en Robert Willems( in het midden),voorzitter van de beheerraad van de openbare bibliotheek met zijn eeuwige boekentas in de hand .
In 1968 namen de vier het initiatief om een cultuurcentrum op te richten. Dat werd tussen 1970 en 1975 gebouwd aan de Meerlaan. Sinds de opening groeide Scharpoord uit tot een toonaangevend cultuurhuis.
Het plan om deze vier personen te eren met een beeldengroep kwam van wijlen eerste schepen Maxim Willems( zoon van Robert Willems), die zelf  tijdens zijn 25-jarige ambtstermijn het Cultuurcentrum verder uitbouwde tot wat het nu is. Een plaats waar je kan binnenwippen als je zin hebt in een kop koffie, naar de bibliotheek wilt gaan, een  tentoonstelling wilt zien of een film ,of een theaterstuk. Je kunt er cursussen volgen, en ook aan sport doen… ( bron oa.  HLN).

 

beeldengroep